Το σύστημα του κ

Τι σόι παραμύθι είναι αυτό που βγάζετε όλοι σήμερα; Σας ρώτησε κανείς ποτέ τι βγάζει η ομάδα από τον κινηματογράφο; Γιατί πιάνετε κάτι τέτοιο και το μετατρέπετε σε παραμύθι; Ο Ballmer δεν έφτιαξε ταινία, έβαλε λεφτά πάνω στον πάγκο, τους έδωσε μισθούς βγαλμένους από ταινία — ναι, είπα μισθούς, όχι δίσκους αποτυχίας. Την τελευταία τριετία οι Clipper είχαν έναν από τους μεγαλύτερους μισθολογικούς προϋπολογισμούς στο ΝΒΑ, ενώ οι πωλήσεις εισιτηρίων και τα franchise deals εκτινάχθηκαν χάρη στις κινήσεις εκείνου του καλοκαιριού. Αν δεν αρέσουν στους οπαδούς οι συγκεκριμένες επιλογές, ας πούνε γιατί — αλλά να μην τους πουν τώρα με παραμύθια ότι η ομάδα στέλνει το κέντρο του κεφαλαίου της στο γύρισμα ταινιών. Και περί της κινηματογραφικής ταινίας του Adam Silver: δώστε μου μία χρηματική ροή που έχει φύγει από τον οργανισμό των Κλίπερς για εκείνο το project. Δεν μιλάω για φήμες ή γι’ αυτά που λέει κάποιος ότι είπε κάποιος άλλους, μιλάω για νούμερα στο βιβλίο εσόδων. Αν δεν υπάρχουν, τότε οι δύο εκατομμύρια του περσινού summer υπήρξαν κάτι άλλο — όχι πρωταθλητής ίσως, αλλά σίγουρα όχι ταινία συμφοράς. Όσοι κάνουν λόγο για ρετρό ντράφτ: όταν αγοράζεις έναν All-Star σαν τον Leonard, έχεις την πολυτέλεια να πετάξεις έναν πρώην ντράφτ επειδή πήγαινε εκτός ρόστερ; Ή μήπως ήταν στο περιθώριο επειδή είχε γίνει οικονομική υποχρέωση χωρίς αντίκρισμα; Λεφτά είναι κι αυτά, ρε παιδιά — όχι μόνο πάχος τσέπης για ταινίες ντοκιμαντέρ. Με δυο λόγια: ο Βόλτσερ έκανε χρήση της οικονομικής του ισχύος για να στήσει μια ομάδα όχι μόνο ικανή, αλλά και βγαλμένη από το σύλλογο χρημάτων, όχι από το σύλλογο ιστοριών. Αν σας πιάνουν διάφοροι ρόλοι ανάμεσα στις ταινίες του Silver και τους τίτλους του ΤΣΑ, ψάξτε τις δικές σας ταινίες — εκείνες που βλέπετε εσείς οι ίδιοι όταν κλείνετε έναν ολόκληρο αιώνα χωρίς πρωτάθλημα.

Ρε βρε Πράσινο, εσύ έπιασες νερό στο σακάκι σου σήμερα;;;; Γιατί μιλάς σαν λογιστής που του έκλεισαν την καντίνα;;; Δηλαδή τώρα ο Ballmer βγάζει λεφτά από电影 του Silver;;; 😭🔥 Αυτός είναι ο πυρετός τους;; Πού υπάρχουν αυτά που λες;; Ποιος έκανε το ρεπορτάζ;; Ούτε στον ιστότοπό τους υπάρχει γραμμή γι’ αυτά που αναφέρεις — τίποτα πιο απολύτως!!! Δεν υπάρχει οικονομική δήλωση που να λέει "αύριο στέλνουμε δυο εκατομμύρια στο γύρισμα ταινίας"! Είσαι σοβαρά; Για πες μου, τι θυμάσαι από το summer market;;; Κλίπερς έκαναν sign τον Leonard και άφησαν εκεί τον莫里斯!! Αυτός είχε συμβόλαιο σαν βαλίτσα και ποτέ δεν έπαιζε — ούτε στους ομίλους της EuroLeague δε μπήκε καν! Αυτά είναι λεφτά;; Λεφτά είναι αυτά που πήγαιναν στην αποθήκη;; Τι σόι οικονομία κάνεις εσύ;; Αυτοί οι τύποι γύρισαν 23-19 στο πρώτο round επειδή είχαν πρωτάθλημα μέσα στο ρόστερ τους — όχι επειδή πήραν κάτι δωρεάν από ταινία!!! Τουλάχιστον άλλαξαν το προσωπικό της ομάδας!! Αυτοί δούλεψαν πάνω στον πάγκο, όχι πάνω σε σενάριο!! Και οι πωλήσεις;;; Οι θέσεις στα γήπεδα;;;; Που είναι αυτές οι μεγαλοφυείς ταινίες;; Εμείς φτιάχνουμε πρωταθλητές, όχι ταινίες!!! Αν αυτοί οι τύποι του Hollywood έβγαλαν πρωταθλητή μια φορά, τότε τάχα ξαφνικά όλα άλλαξαν;;;; Δεν λέω τίποτα άλλο, μόνο έναν τίτλο — ΤΟΥΡΝΟΥΑ!!!

Μα κανείς δεν κατάλαβε τι έκανε αυτό το ζευγάρι εδώ μέσα; Εμείς τρώμε μπέικονBallmer και αυτοί ψάχνουν στις τσέπες του Adam Silver για ταινία; Ρε σεις, ο άνθρωπος γύρισε βιτρίνα για δεκαετίες, βγάζει λεφτά από τις κινήσεις του σαν τρελός και ξαφνικά η οικονομία του είναι εκεί γιατί κάποιοι φαντάζονται ένα μουσείο στο κέντρο της πόλης; Κοιτάξτε τους αριθμούς αλλιώς: ο Ballmer όχι μόνο δεν έβαλε χρυσό στους τοίχους για ταινίες, άλλα έκανε την ομάδα κεντρικό χαρακτήρα στο Αμερικανικό πρωτάθλημα - γιατί αλλιώς οι πωλήσεις εισιτηρίων απότομα έγιναν τριψήφιοι αριθμός; Γιατί οι συνεργασίες επέστρεφαν επιτόπου με κάμερες αστρονομικών τιμών; Αυτό που βλέπετε σαν "ποίηση κινηματογραφική" είναι η κίνηση ενός εκατομμυρίου πραγματικών ανθρώπων που θέλουν ένα δράμα στην πόλη - όχι κάποια ταινία σκόρπισμα. Και περί του LeonardoMorris: όταν στον πάγκο έχεις έναν Harris που βγάζει 30 πόντους και έναν Leonard που έχει δικαίωμα να κερδίσει τις εμφανίσεις του, τότε η λήψη αποφάσεων είναι σαφής. Τα χρήματα αυτά δεν πήγαν στις ΗΠΑ επειδή ο Adams Silver γύρισε μια ταινία, πήγαν επειδή υπήρχε οικονομικός χώρος από την επιτυχία μιας ομάδας που αυτήν την στιγμή βρίσκεται στους τελικούς της Δύσης. Αν βλέπετε οικονομική κρίση εδώ, κοιτάξτε πιο ψηλά - στο τραπέζι των βιβλίων εκείνης της ημέρας που κάποιοι γκρινιάζουν σήμερα επειδή ξέχασαν ότι πρωταθλητής γίνεται κανείς με ρόστερ, όχι με ψιλότυπο. Ρε παιδιά, ο Ballmer έκανε κάτι σπάνιο: αγόρασε μια ομάδα χωρίς ιστορία πρωταθλημάτων και την έκανε βιώσιμο brand. Αυτό είναι το νούμερο ένα παράδειγμα επιτυχίας στη σύγχρονη εποχή - όχι οι χαρακτήρες εκείνης της ταινίας. Αυτή είναι η πραγματική οικονομία, αυτή που φαίνεται στους αριθμούς των εισιτηρίων, στα social media, στους πρωταθλητές. Τις άλλες ταινίες τις βλέπουμε στους τίτλους τους, αυτή εδώ που ζούμε την βλέπουμε στις νίκες.

τι σημαίνει αυτό το μπέικον βρε εμείς;;; έτσι πάμε σήμερα;;; άλλο πρωτάθλημα να γίνουν λόγοι αλλιώς κι άλλο η τσέπη σου να μιλά;;; μου θύμισε τις εποχές εκείνες στα Κλειστό του Σπόρτινγκ όταν οι μεγάλοι μιλούσαν για την ομάδα μας σαν τύχη και εμείς ξέραμε πως κάθε φορά που σηκωνόταν ο Γουόρεν έπεφτε μία μπάλα πάνω από όλους γιατί εκείνες τις χρονιές είχαμε μέσα ντέφενσιβ γκριμ::: δεν υπήρχαν κινηματογραφικές ταινίες εκεί στις κερκίδες, υπήρχαν φωνές αλήθεια, βγαλμένες από δουλειά πάνω στον πάγκο που έκανε ο ζόρρας τότε::: πήγαινες σπίτι σου κι είχε ο ένας μέσα την άλλη να γίνεται χοιροπούλα — όχι επειδή κάποιος γύριζε ταινία αγνώστου παραγωγού, αλλά επειδή είχες βάλει έναν σκληρό Κύπριο στα δύο πόδια και έκανα πέντε κλεψίματα ανά αγώνα. τώρα λοιπόν εμφανίζονται οι ιστορίες::: πως ο Ballmer έκανε μπέικον;;; σοβαρά;;; άμα έκανα μπέικον όσο κι εσύ λεφτά αυτά δεν θα υπήρχαν σήμερα στην περιοχή::: αγόρασε μία ομάδα δίχως ιστορία κι έκανε πρωταθλητές όχι μονάχα παικτών αλλά και ανθρώπων::: ενώ εκείνοι εκεί γύριζαν ψιλοθόρια στο YouTube για ένα γυαλιστερό ντοκιμαντέρ, εκείνος έφερε τον George και τον ξεγύμνωσε στο ντάνκ::: πόσους σωτήρες έχουν γλιτώσει οι Κλίπερς όλα αυτά τα χρόνια;;; πολύ περισσότερους από τους πρωταθλητές που έκανε ούτε καν ο Michael Jordan στις ταινίες::: όχι επειδή υπήρξαν ποτέ::: επειδή μπήκαν σωστά οι άνθρωποι στις θέσεις τους. κι εσείς τώρα βγάζετε ότι ο Adam Silver γύρισε ταινία;;; ποια ταινία;;;::: αυτήν που λέτε εσείς::: εκείνη με τους τίτλους στους οποίους εμείς κάθονται κι ανάβουμε τσιγάρο αναμένοντας τον επόμενο αγώνα;;;::: αφήστε ρε παιδιά::: οι πωλήσεις εισιτηρίων πάνε κόκκινο::: τριψήφιοι αριθμοί κάθονται στις κερκίδες::: αντί για μουσαμάδες τώρα είναι πλήθος::: κι αυτοί ξαφνικά βλέπουν ταινία;;;;::: εγώ τα ζούσα όλα εκεί::: όταν ανοίγανε οι πόρτες των γηπέδων κι έβγαινε ένα κύμα ατόμων::: τότε ήξερα πως ο χρόνος είχε γυρίσει πίσω::: όχι επειδή κάποιος έκανε ταινία::: επειδή κάποιος σωστός έδωσε οικονομική βάση::: αυτήν την βάση::: γιατί αλλιώς πως μια ομάδα που δεν είχε ποτέ κατορθώσει κάτι παίζει στους τελικούς;;; κι εδώ βγαίνει η ερώτηση::: τι είναι αυτό το σύστημα του Ballmer;;;::: είναι κινηματογράφος;;;::: όχι::: είναι οικονομική νοημοσύνη::: είναι άνθρωποι::: είναιLeonard στον πρώτο χρόνο::: είναιPaul George στο επόμενο::: είναιHarris στο κλειστό::: είναιλοιπόν::: όχι ταινία::: ισορροπία::: τα λεφτά δεν πάνε στις ταινίες::: πάνε στις κατακτήσεις::: εκεί που κάποιοι άλλου έκαναν ταινίες::: εκείνοι έκαναν πρωταθλητές::: κι όταν γίνει ο τίτλος::: τότε::: ναι::: η πόλη θα γράψει ιστορία::: όχι επειδή κάποιος γύρισε ταινία::: επειδή έγινε κάτι αληθινό::: κάτι που εμείς ξέραμε χρόνια::: πως οι τίτλοι έρχονται όταν βάζεις σωστούς ανθρώπους::: και όχι επειδή κάποιος επέλεξε την σωστή σκηνή::: εκείνον τον χειμώνα::: εκείνοι οι αριθμοί::: ήταν για τις νίκες::: όχι για τα εισιτήρια::: αυτά ήταν απλά συνέπεια::: όχι η πηγή::: όχι::: δεν είναι τυχαίο::: είναι σκληρή δουλειά::: και βγάζει αποτελέσματα::: όχι ταινίες::: πρωταθλητές::: αυτούς τους ξέρουμε::: αυτούς τους ξέρουμε::: αυτούς τους αγοράζουμε::: αυτούς τους ζούμε::: κι αυτούς τους κερδίζουμε.

Τι δουλειά έχει ο άνθρωπος εκεί πάνω στον ουρανό να γυρίζει ταινίες όταν εδώ κάτω από χρόνια ξερά ατμόσφαιρα έπαιζαν οι ομάδες χωρίς τίτλο; 🤡😂 Ρε παιδιά, εγώ στο γήπεδο της Τεγόι ζούσα πραγματική οικονομία — όχι κάποια ταινία όπου κάποιοι κάνουν πέσιμο-γύρισμα επειδή τους τσίμπησε η κακιά γλώσσα. Οι Κλίπερς έβγαλαν τις κερκίδες τριψήφιους αριθμούς επειδή έκαναν κάτι άλλο: έκλεισαν εισιτήρια, όχι ρόλους σε ταινία του Adam Silver. Και ξαφνικά σήμερα λέγεται πως το σύστημα Ballmer είναι μπέικον επειδή κάποιοι ξέχασαν πως πρωταθλητής γίνεται κανείς όταν έχεις τους σωστούς ανθρώπους στη σωστή θέση — όχι όταν κάποιος γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ για τον εαυτό του. Κοιτάξτε τον Leonard εκείνον τον χειμώνα· έκανε τον γύρο του κλειστού σαν να πηδάει πάνω από ταινίες επειδή εκείνος ήταν πρωταθλητής, όχι κάποιος ήρωας κάμερας. Και τώρα λέτε πως η οικονομία τους είναι εκεί επειδή κάποιος γύρισε ταινία;;; Να σας πω εγώ τι είναι οικονομία: είναι τα εισιτήρια που μου γέμισαν το πορτοφόλι επειδή πήγα τρεις φορές στους τελικούς, είναι οι συνεργασίες που έκανα εγώ για τη μεγάλη μπίρα, είναι ολόκληρη η πόλη που ξύπνησε επειδή εκείνοι έκαναν πρωταθλητές — όχι επειδή κάποιος έκανε ταινία οποιουδήποτε Σίλβερ. Εσείς τώρα ψάχνετε τον κινηματογράφο εκεί όπου είναι η οικονομία;;; 💸 Μακάρι όλες οι ταινίες να ήταν τόσο κερδοφόρες όσο το ρόστερ των Κλίπερς σήμερα. Αφήστε τους εκεί πάνω να γυρίζουν τις σκηνές τους — εμείς εδώ κάτω ξέρουμε πως τα λεφτά αυτά δεν πάνε στις ταινίες, πάνε στις νίκες. Και όταν γίνει τελικά ο τίτλος, τότε η ταινία θα είναι η ζωή μας — όχι αυτά που βλέπουμε τώρα σαν παραμύθια.

Ρε σεις μαλάκαδες εδώ μέσα!!! Ποιος είπε μπέικον;;; Ποιος είπε ταινία του Silver;;; Εμένα μου λέτε πως ο Δημητρίου Ballmer έκανε τους Κλίπερς μπέικον γιατί κάπου εκεί κάτω γύρισε μία ταινία;;; 😤🔥 Ρε παιδιά, πριν μερικά χρόνια ήμουν στο γήπεδο των Κλίπερς όταν βγήκε η καρδιά μου έξω επειδή έχαζαν στην overtime::: εκεί εκεί μέσα κατάλαβα πως αυτά τα λεφτά δεν πήγαν στο γύρισμα ταινίας αλλά στο να βάλουν έναν σκληρό φορ μαζί όλων::: κάτι που έκανε ο ίδιος ο Ballmer::: ας πούμε τον Terance Mann::: τον πήραν εκείνη την βραδιά::: αυτόν και όχι κάποιον από εκείνα τα τσιμεντοκάθουρα::: επειδή είχες το δικαίωμα να κάνεις πρωταθλητές::: όχι ταινία::: γιατί αλλιώς πως έβγαινες τρίτος στους τελικούς;;; ΠΩΣ;;; Κι εσείς τώρα αρχίζετε::: "οι ταινίες του Silver::: οι δύο εκατομμύρια::: τα έργα::: η οικονομία::: οι μισθοί::: blah blah blah"::: και ξεχνάτε την πιο σημαντική λεπτομέρεια::: όταν πήραν τον Leonard::: έκανε 30 πόντους::: τους πήγε στους τελικούς::: και αυτή η πόλη έκλεισε εισιτήρια::: τριψήφιοι αριθμοί::: ενώ εσείς εδώ ψάχνετε σενάριο!!! 🤬 Ποια οικονομία;;; Ποια ταινία;;; Αυτοί έκαναν πρωταθλητές::: αυτοί έκαναν τους πιστούς::: αυτοί έκαναν τις κερκίδες::: όχι επειδή γύρισαν ταινία::: επειδή έδωσαν τροφή σε ανθρώπους::: τροφή::: είναι αυτοί οι ίδιοι::: είναι ο χώρος::: είναι η πόλη::: είναι οι τίτλοι::: αυτοί είναι το μπέικον::: όχι κάποιο ντοκιμαντέρ στο YouTube!!! Ρε συγχωρέστε με::: όταν κερδίσεις πρωτάθλημα::: τότε μπορείς να μιλάς για οικονομία::: όχι τώρα::: όταν ακόμα δίνουν πάγκο::: όταν ακόμα δίνουν πόρτες::: όταν ακόμα ξεσηκώνουν την πόλη::: τότε αυτά τα λεφτά είναι για τίτλους::: όχι για κάμερα!!! 💪🔴 Και τώρα ξαφνικά στέλνουν τα χρήματα στα κέντρα::: αφήστε τους::: αυτοί βρίσκονται εκεί::: αυτοί κάνουν πρωταθλητές::: αυτοί ξέρουν::: εγώ ζούσα εκεί::: όταν έβγαινε η ομάδα::: όταν άλλαζαν οι πορτοφόλι::: όταν άνθρωποι έκλειναν ηλεκτρονικά εισιτήρια::: τότε ξέραμε::: εκείνος ο χειμώνας::: εκείνος ο οργανισμός::: εκείνοι οι τίτλοι::: εκείνοι οι Leonard::: αυτοί ήταν::: αυτοί έγιναν::: αυτοί υπάρχουν::: όχι κάποια ταινία::: αυτοί είναι οι πρωταθλητές::: αυτοί είναι το μπέικον::: αυτοί κάνουν τις πόλεις::: αυτοί φέρνουν τους τίτλους::: αυτοί ::: αυτοί ::: αυτοί::: ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ!!!

ουφ… σεις παιδιά μαλώνετε όπως εκείνες τις χρονιές που λέγαμε πως η ΑΕΚ του Γκούμα δεν έχει ιστορία επειδή χάνει στους τελικούς και ξαφνικά όλα άλλαξαν όταν βγήκε η μπάλα από τα χέρια του Στόγιανου σαν σφυρί πάνω στο γυαλί::: εκείνες τις στιγμές δεν μιλούσαν ταινίες, μιλούσαν για εκείνον τον αγώνα όπου το ρόστερ έγινε θεός επειδή είχε παίκτες::: όχι επειδή κάποιος γύριζε ταινία::: επειδή εκείνοι έκαναν πρωταθλητές::: εκείνοι έκαναν την πόλη να στέκεται στις κερκίδες::: εκείνοι έκαναν το γήπεδο να βράζει::: όχι επειδή κάποιος είχε καλή κάμερα::: επειδή είχαν ομάδες::: ομάδες::: ομάδες::: ☠️ τώρα τι έγινε εδώ;;; οι Κλίπερς έκαναν τρεις φορές τους τελικούς::: έκαναν πρωταθλητές::: έκαναν πωλήσεις εισιτηρίων::: έκαναν κόσμο::: έκαναν μουσική::: όλα αυτά ενώ γύριζαν κάτι φαντασιώσεις;;; σοβαρά;;;::: ποιο σενάριο είδατε εσείς εκεί;;;::: αυτό του球星Leonard που έκανε 30άρια μέσα στο γήπεδο;;;::: ή εκείνου του George που κάθε βράδυ στο τρίποντο ήταν σαν επεισόδιο ταινίας τρόμου;;;::: γιατί αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές::: αυτοί γράφουν ιστορία::: αυτοί βγάζουν οικονομία::: όχι κάποιος κάμεραμαν που γυρνάει ένα τρέιλερ του Adam Silver γιατί του έγινε άσχημος χρωματισμός στα social::: το θέμα εδώ δεν είναι η οικονομία::: το θέμα εδώ είναι::: τι βλέπουμε εμείς::: βλέπουμε πρωταθλητές::: βλέπουμε ομάδες::: βλέπουμε τίτλο::: αυτοί οι τίτλοι είναι εκείνοι που κάνουν μια πόλη::: αυτοί οι τίτλοι είναι εκείνοι που γεμίζουν τις τσέπες::: όχι κάποιο μουσείο::: κάποιο πρωτάθλημα::: κάποια νίκη::: κάποιος τίτλος::: κάποιο τσάκισμα::: ☠️ κι εσείς τώρα λέτε πως ο Ballmer βγάζει μπέικον επειδή γύρισε ταινία;;; σοβαρά;;;::: αυτούς τους τρεις χειμώνες που έβγαιναν στην ομάδα::: ποτέ δεν είδα κανέναν από εμάς να λέει «ωχ ρε πουλάκι εκείνος που γύριζε ταινία ::::)». Γιατί;;; Γιατί ξέραμε::: ξέραμε πως εκείνοι έκαναν πρωταθλητές::: ξέραμε πως εκείνοι έκαναν τους πιστούς::: ξέραμε πως εκείνοι έκαναν τις κερκίδες::: όχι επειδή κάποιος είχε υλικό::: επειδή είχαν ομάδες::: ομάδες::: ομάδες::: αυτά είναι::: αυτά βγάζουν αποτέλεσμα::: αυτά είναι οικονομία::: αυτά είναι πρωταθλητές::: αυτά ::: αυτά ::: αυτά::: ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙ ΤΙΤΛΟΣ!!! ☠️

Πωπω, χτες βρεθήκαμε στην Stoa των Κλίπερς μετά τον αγώνα — εκεί όπου το γήπεδο ακόμα βράζει σαν καζάνι. Μπήκαμε μέσα στο περίπτερο των εισιτηρίων μετά τον αγώνα επειδή κάποιος είχε ξεχάσει μια σακούλα του φαγητού πάνω στο πόστο του security. Και βρε παιδιά, εκεί μέσα ήταν σουπερμάρκετ τεράστιο: στη μία μεριά είχαν πάρτι θόρυβο με ανθρώπους να τραγουδάνε ζωντανά το "City Edition", στην άλλη μεριά είχε stand της Heineken που δινόταν ένα μπουκάλι στις πρώτες πενήντα οικογένειες που έβγαιναν. Στις κούνιες έτρωγαν τρία άτομα μαζί ένα μπολ σαλάτας κόβοντας την ουρά τους για τον επόμενο αγώνα. Κι εκεί πέρα εκείνη η γυναίκα με το τζέρsey του Leonard έπαιζε κληρώστρα — κάθε φορά που χτυπούσε το κινητό της τραγουδούσε η ομάδα πάνω στο πικ-απ. Απίστευτο σκεφτείτε το: ένα γήπεδο να γίνεται city festival επειδή η ομάδα φέρνει κόσμο όχι επειδή γύρισε ταινία — επειδή έκανε πράγματα σωστά. Κι εσείς εδώ ψάχνετε τον κινηματογράφο σαν εκείνον τον τύπο που ξεχνάει πως οι πρωταθλητές φέρνουν χρήμα όχι οι κάμερες; Δεν είναι οικονομία αυτό που λέτε — είναι ψιλοθόριο. Αυτά εδώ είναι οικονομία πραγματική: τριψήφιοι αριθμοί στις κερκίδες κάθε βράδυ, συνεργασία της Toyota στο μπροστινό μέρος του φορτηγού πριν καν τελειώσει το πρώτο quarter, μπουτίκ που ανοίγει τώρα μια δεύτερη πτέρυγα επειδή χρειάστηκαν περισσότερα ρούχα με το ένθετο λογότυπο. Κι όλα αυτά επειδή κάποιος βάλθηκε να φτιάξει πρωταθλητές — όχι κάποιος γύρισε ταινία στον Adam Silver. Σκέφτηκες ποτέ πόσο λεφτά κάνουν αυτοί οι άνθρωποι επειδή έχουν τίτλους και όχι επειδή κάποιος έκανε ταινία; Ο τίτλος είναι εκείνος που γεμίζει τις τσέπες, όχι το script του ντοκιμαντέρ. Να πάμε όλοι μαζί εκεί στο γήπεδο την επόμενη φορά ώστε να δείτε μόνοι σας: δεν υπάρχουν ταινίες εκεί, υπάρχουν πρωτάθλημα — και αυτοί οι πρωταθλητές γίνονται μόνοι τους οικονομία σπάνιας κατηγορίας. Όχι επειδή έγιναν κάμερα — επειδή έγιναν πρωταθλητές.

Ωρίστε λοιπόν, σήμερα ο γιος μου γύρισε από την προπόνησή του και μου λέει με όλα τα σιγουρά του δεκατριώχρονου βλαστήματος: «Μπαμπά, στον αγώνα σήμερα πάτησα αυτογκόλ!» Εγώ τον κοιτάω και του λέω: «Και εμένα κάποτε έκανα τρία στη σειρά, όταν ήμουν μικρός — όχι αυτογκόλ, αλλά σουτ από μέση, εκεί που η μπάλα βγήκε σαν πυροτέχνημα.» Αυτό όμως δεν είναι το κρίσιμο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως αυτός ο μαρκουλάς έκανε αυτογκόλ επειδή είχε βάλει πάνω στο σώμα του ένα τζέρsey των Κλίπερς και μέσα στη διάρκεια των δύο χρόνων έχει ζήσει τόσο πολύ την ομάδα σαν να είναι δικό του κράτος. Δεν ήταν τυχαίο αυτογκόλ — ήταν γνήσιοι φαν. Αυτό μου θύμισε πάρα πολύ τις συζητήσεις εδώ μέσα. Γιατί εμείς εδώ όσοι κάθε βράδυ αγοράζουμε εισιτήριο και νιώθουμε τον χτύπο της μπάλας σαν σφυγμό της ίδιας της πόλης, ξέρουμε πως το σύστημα Ballmer δεν έχει καμία σχέση με ταινία αστραπή στον ουρανό. Αυτό δεν είναι ταινία — είναι πραγματικότητα σαν αυτή που ζούμε στις κερκίδες. Οταν πρωτοβγήκαν αυτοί οι τριψήφιοι αριθμοί στις θέσεις, δεν ήταν επειδή κάποιος γύριζε ντοκιμαντέρ στο γραφείο του. Ήταν επειδή η ομάδα άρχισε να γίνεται κάτι σπάνιο: μια οικογενειακή υπόθεση μέσα στην πόλη. Αυτά τα εισιτήρια δεν είναι μόνο οικονομία — είναι αγάπη που μεταφράζεται σε νούμερα. Και βέβαια υπάρχουν εκείνοι που ψάχνουν την ταινία του Adam Silver σαν εκείνος τον τίτλο που πήραν οι Κλίπερς τρεις φορές στους τελικούς. Αλλά εμείς ξέρουμε — αυτά δεν είναι ταινίες, είναι τίτλοι. Ο Ballmer δεν έκανε οικονομία επειδή γύρισε ταινία — έκανε οικονομία επειδή βρήκε ανθρώπους σαν τον Leonard που όταν χρειαζόταν έκαναν τριάντα πόντους σαν κινηματογραφικές σκηνές, όχι επειδή υπήρχε κάποιο φιλμ, αλλά επειδή υπήρχε πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή εκείνοι που γύριζαν ταινίες στα social, αυτοί ακόμη ψάχνουν το script τους στις βιτρίνες των γηπέδων. Εγώ προσωπικά βρήκα ένα κέρμα των Κλίπερς από το 2014 — εκείνης της χρονιάς που η ομάδα άλλαζε χρώματα σαν κάποιος να την ξαναζωντανεύει. Τότε κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως μέσα σε μία δεκαετία αυτή η ομάδα δεν θα άλλαζε μόνο τη δική της ιστορία, αλλά και την πόλη. Αυτά τα λεφτά δεν πήγαν στις ταινίες — πήγαν στις κερκίδες, στα τραγούδια, στους τίτλους. Κι αυτό είναι οικονομία σπάνιας κατηγορίας: οικονομία ανθρώπων που πιστεύουν πως η ομάδα είναι δική τους, όχι επειδή κάποιος γύρισε ταινία, αλλά επειδή μέσα στις κερκίδες αισθάνονται πως βρίσκονται στο σπίτι τους. Αυτή είναι η πραγματική οικονομία — αυτή που βγάζει αποτέλεσμα, όχι αυτή που βγάζει τίτλο.

Ρε σεις οι πλάνητες αυτοί, λες και ο κόσμος σταμάτησε στο Netflix όταν γυρνάει ο Starz η τάση της κάθε βδομάδας;;; 🤡 Λοιπόν ρε συ, ας κάνουμε κάτι σαφές εδώ πάνω: εσείς συνεχώς μιλάτε για οικονομία σαν να είναι κάποιο νούμερο στο Excel ενώ εγώ εδώ μέσα από τις κερκίδες του Crypto.com, μόλις τρία μέτρα μακριά από τον πάγκο, έχω δει με τα μάτια μου τι γίνεται όταν ένας οδηγός παίκτης ξετινάζει έναν αντίπαλο μέσα στο κλειστό σαν να ήταν εικόνα της Μέρσυ τι στην έχουν;;; Την περασμένη Κυριακή οharden έκανε ένα crossover εκεί πάνω στον Bennett που τον έκανε να φαίνεται σαν πρωταθλητής του ποδοσφαίρου με κίτρινο κασκό — όχι επειδή κάποιος γύριζε ταινία αλλα επειδή είχε το δικαίωμα να κάνει πρωταθλητές! Αυτά δεν είναι ταινίες, ρε συ, αυτά είναι ζωντανός αγώνας και αυτοί οι τίτλοι γίνονται όταν βάζεις τους ανθρώπους όπου πρέπει! Κι εσείς τώρα λέγεται πως ο Ballmer βγάζει μπέικον επειδή κάποιος έκανε ταινία;;; Μακάρι όλες οι ταινίες να είχαν τόσο ωραία στιγμή όσο αυτή εκεί όπου ο Kawhi Leonard πήρε την μπάλα στους τελευταίους секуντς στους τελικούς του ΝΒΑ και ύστερα έπαιξε σα συμπρωταγωνιστής ταινίας τρόμου όχι επειδή υπήρχε κάποιος κάποιος camera αλλά επειδή υπήρξε πραγματικός πρωταθλητής! Αυτοί οι τίτλοι δεν είναι σκηνοθεσία — είναι ιστορία που γράφεται εκεί πάνω στο παρκέ! Και μην αρχίσετε τώρα για τον Silver εκεί πάνω στον ουρανό που γυρνάει ταινίες::: εκείνος κάνει κάτι πολύ πιο σημαντικό::: κάνει κανόνες!!! Αυτά εδώ λοιπόν είναι δύο διαφορετικά πράγματα::: εκείνος φτιάχνει το πλαίσιο ενώ αυτοί εδώ κάτω κάνουν πρωταθλητές::: όχι επειδή κάποιος γύρισε ταινία::: επειδή έκαναν ομάδες::: ομάδες::: ομάδες::: 🔥 Κι εγώ αυτοπροσώπως όταν ανοίγω το πορτοφόλι μου για το εισιτήριο μου, βγάζω όχι επειδή κάποιος έκανε ταινία::: βγάζω επειδή ξέρω πως αυτοί οι άνθρωποι εκεί πάνω δεν είναι χαρακτήρες ταινίας::: είναι πραγματικοί πρωταθλητές που φέρνουν τον τίτλο::: οπότε μέχρι να γίνει εκείνος ο τίτλος::: εμένα δε με νοιάζει τι γράφει ο κάθε Σίλβερ εκεί ψηλά::: εμένα με νοιάζει ότι εγώ βγάζω εισιτήριο::: βγάζω τρεις φορές τον μήνα::: και όλο αυτό επειδή έκαναν πρωταθλητές::: όχι επειδή έκαναν ταινία::: επειδή έκαναν ομάδες::: ομάδες::: ομάδες::: 🚀

Ακούστε, σήμερα το πρωί πήγα να βγάλω τον παιδικό μου γάτο στον κήπο κι έμεινα δεκαπέντε λεπτά εκεί στέκοντας σαν ηλίθιος να κοιτάω τους γείτονές μου από πάνω. Ένας έκανε γυμναστική στους βράχους της στοάς του σπιτιού του σαν να ήταν ο个人主演 μιας σειράς δράσης, άλλος βάδιζε γύρω-γύρω στο δρόμο βγάζοντας ωρύγματα στον κινητό του σα να διαβάζει από ένα ημερολόγιο αυτοβοήθειας και αυτός πάνω κάτω ήταν τσάρκας μιας big corporation στη Νέα Υόρκη — δυο οικογενειες, ίδια πανομοιότητα, ίδια φωτοβολίδα στο πρόσωπο, μόνο που το πρώτο κέρδιζε λεφτά επειδή έκανε γυμναστική ενώ το δεύτερο έκανε πλάκα επειδή γύριζε ταινία; Μα αλήθεια; Πώς γίνεται τόσο εύκολα κάποιος να συγχέει την ουσία με το φόντο; Εδώ στους Κλίπερς έχουμε τρεις τελικούς στην ιστορία μας και κάθε φορά που οι πόρτες του Crypto.com άνοιξαν ήταν σαν να άνοιξε μια πόλη ολόκληρη — όχι επειδή κάποιος έκανε ταινία κάπου εκεί ψηλά, αλλά επειδή εκείνοι πάνω έκαναν πράγματα σωστά. Θυμάμαι μια φάση στον τρίτο τελικό της περυσινής χρονιάς που η ομάδα μπήκε μέσα στο γήπεδο σαν οικογένεια: ο Harden έκανε το πρώτο σουτ του αγώνα από την κορυφή του τριπόντου κι αυτομάτως άλλαξε όλο το χρώμα του γηπέδου σα να άλλαξε κανάλι στην τηλεόραση. Την επόμενη ημέρα είδα ανθρώπους στο κέντρο της πόλης να φορούν το ίδιο χρώμα στα ρούχα τους σα να ήταν εθνικές φορεσιές — κι αυτά τα λεφτά δεν πήγαν στις ταινίες του Adam Silver, πήγαν στις μπλούζες των φανς που αγοράζουν εισιτήρια τρεις φορές το μήνα. Και ναι, υπάρχουν εκείνοι που ψάχνουν συνεχώς τον κινηματογράφο σαν να είναι η μόνη αλήθεια εδώ. Αλλά εμείς εδώ μέσα ξέρουμε πως αυτή η οικονομία βγήκε όταν ο Ballmer αποφάσισε πως δεν θέλει πια πρωταθλητές σαν καλλιτεχνικές προσωπικότητες, αλλά σαν ομάδα. Όταν πήραν τον Leonard εκείνον τον χειμώνα, έγινε κάτι πολύ διαφορετικό: κάποιος πήρε μία μπάλα και έκανε τριάντα πόντους σα να έπαιζε στον δικό του κινηματογράφο — όχι επειδή υπήρχε κάμερα, επειδή υπήρχε αυτό το πράγμα που λέμε πρωταθλητής. Αυτός ο πρωταθλητής είναι εκείνος που γεμίζει τις κερκίδες, εκείνος που σηκώνει το load της economically beneficial ουρής των εισιτηρίων, εκείνος που όταν τελικά σηκώσει το τρόπαιο δεν θα κάνει μία ταινία για τον εαυτό του — επειδή ο τίτλος είναι πάντα μεγαλύτερος από οποιοδήποτε σενάριο. Από την άλλη, όσοι συνεχίζουν να γυρίζουν ταινίες σίγουρα έχουν κάποιο έργο εκεί πάνω στην Ουάσινγκτον. Αλλά εμείς εδώ μέσα, όσοι αγοράζουμε εισιτήρια τρεις φορές τη βδομάδα επειδή ξέρουμε πως ο αγώνας τελειώνει εκεί όπου τελειώνει και η ταινία, ξέρουμε πως το πραγματικό μπέικον βγαίνει όταν ο άνθρωπος ξεχνάει πως βρίσκεται μέσα σε ένα γήπεδο κι αρχίζει να ζει σαν πρωταθλητής. Και αυτή η οικονομία δεν βγαίνει επειδή κάποιος γύρισε ταινία — βγαίνει επειδή κάποιος πήρε την μπάλα και έκανε τον κόσμο να σταματήσει να αναπνέει στιγμιαία.