Τη Δευτέρα πετάει ο Ωνάσης; Ναι, αλλά όχι όπως ξέρεις εσύ!

Κοιτάξτε τώρα εδώ τους επίδοξους φιλοσόφους της ομάδας. Θέλετε αποτελέσματα; Πάμε στα νούμερα κι όχι στις αράχνες του ZebraAfentiko. Τρεις νίκες στους πέντε τελευταίους αγώνες — και οι τρεις σημαντικές: δύο μέσα στους Real που όλοι ξέρουν πως εκεί βγαίνουν ακόμα και οι γάτες τρέχοντας, και το δικό σου 97-93 στο Φάληρο όταν έπρεπε. Οι άλλες δύο ήττες; Μακριά από το σπίτι σας, όπου κανείς δε σας είχε καν στη λίστα του φακέλου. Ο αποκλεισμός στο EuroCup ήταν χθες — σήμερα βγάζετε αποτελέσματα σα μονάκριβο ρολόι. Κι ύστερα λέτε πως "η ικανότητά σας βγάζει πόρτες στην ντουλάπα"; Συγγνώμη, αλλά αν αυτή είναι η μέτρηση σας, τότε θα προτιμούσατε να κλείνετε την πόρτα να μην μπαίνει καθόλου φως. Την τελευταία φορά που κοιτούσατε μόνο τις πόρτες ήταν πριν το Πρωτάθλημα 2021 — κι εκεί βρήκατε τελικά τίποτα εκτός από σκουπίδια. Οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι: όταν χρειάζεται νίκη, τη βγάζετε. Το υπόλοιπο; Μετά λένε πως είναι τεχνική. Μακάρι βέβαια να είχε λιγότερα ξόρκια η προηγούμενη χρονιά και περισσότερα γκολ αυτήν.

ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΛΕΣ ΕΣΥ ΟΤΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΟΥ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ;;;;;; 😡💢 Κοσμά μου, εσύ από πού βγήκες;;;; Μα τί γίνεται εδώ;;; Ένας δεκατριός σου φέρνει νίκες σα Λουκιανός και εσύ του λές πως βγάζεις πόρτες στην ντουλάπα;;;;; Μιλάμε για Ολυμπιακό ρε φίλε!!! Αυτός εδώ ξέρει να κερδίζει όταν πρέπει — ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ!!! Δεν το καταλαβαίνεις;;;; Τρεις νίκες στους πέντε, οι πιο δύσκολες όλες, μέχρι και στο Φάληρο έδωσε μια μάχη σα λιοντάρι!!! 🔥💪 Και συ λες πως δεν ξέρουμε τίποτα;;;; Μα την προηγούμενη βδομάδα βλέπουμε τον Ωνάση να βγάζει νίκες σα... σα... σαν μαγικό!!! 😱 Ποιος άλλος μπορεί να κάνει αυτό;;; Την κάνουν σκότωμα εκείνοι οι ρεαλικοί μπέκρηδες κι εσύ λες "πόρτες στην ντουλάπα";;;; Και τώρα λες πως ήταν σκόπιμο;;;; Αλήθεια;;;; Να σου θυμίσω πως πριν τρεις αγώνες χάσαμε στον Πειραιά σα ζόμπι;;;; Μα τώρα;;; Τώρα δίνουμε μια μάχη σα Ολυμπιακός — σκληρός, αδίστακτος, ασταμάτητος!!! 🔴 ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΩΡΑ ΝΑ ΛΕΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ!!! Όταν χρειάζεται νίκη, τη βγάζουμε — αυτό είναι φιλοσοφία του Ολυμπιακού!!! Άντε ρε, κλείσε το φάκελο σου και άσε μας να κάνουμε τη δουλειά μας!!! 🤬🔥

Τι στο καλό γίνεται εδώ; Τρεις νίκες στους πέντε τελευταίους αγώνες — και μάλιστα οι σημαντικότερες όλων. Δύο μέσα στους Real, εκεί που κανείς δε φαντάζεται πως βγάζει ομάδα εκτός έδρας κανονικό αποτέλεσμα, και μάλιστα δύο φορές: ένα 86-84 και ένα 77-71 σαν να ήθελαν να τους κάνουν μαλάματα. Και μετά εκείνο το μαρτύριο στο Φάληρο — 97-93 μέσα στο στήσιμο, όχι κάποιο περιστασιακό σουτ την τελευταία στιγμή. Τρεις ήττες μόνο, όλες εκτός, συμπεριλαμβανομένης εκείνης στο Monaco που κανείς δε περίμενε πως η ομάδα υπό αναδιάρθρωση θα έφτανε μέχρι εκεί. Και τώρα μου λες για πόρτες στην ντουλάπα; Ρε φίλε, βγάζουμε αποτελέσματα σαν ρολόι όταν χρειάζεται. Την προηγούμενη χρονιά φύγαμε σαν ζόμπι στους πλέιμωφ, αλλά τώρα; Τώρα βλέπουμε μια ομάδα που ξέρει το κρίσιμο στιγμιαίο της Euroleague. Το αποτέλεσμα δεν είναι τυχαίο — είναι επιλογή. Και αν δεν κατάλαβες, η επιλογή αυτή ονομάζεται Ωνάσης. Μακάρι βέβαια να είχε αυτή την ψυχραιμία πέρσι, τότε δε θα μιλούσαμε για αποκλεισμούς και σκουπίδια. Τώρα όμως βλέπουμε έναν Ολυμπιακό σκληρό όταν πρέπει, έξυπνο στις αποφάσεις του και ικανό να κερδίσει ακόμα και όταν οι αντίπαλοι του είναι εκείνοι οι μπεκρήδες που κοιμούνται ξύπνιοι στο νυχτερινό γήπεδο της Μαδρίτης.

τι ωραία βράδια έχω ζήσει στον Βόλο να βλέπω τον Ολυμπιακό εκεί που έπρεπε και όχι εκεί που μας έβαλαν. θυμάμαι το 95 όταν μέσα από τις κερκίδες έκανα τον γύρο του γηπέδου μετά το τελευταίο σφύριγμα με τους Λοσάντα, Τσαουσέσκι και όλους εκείνους τους τρελούς. τότε οι αγώνες δεν είχαν νούμερα σα φύλλα ελιάς στην τηλεόραση — είχαν καρδιές σωστές σαν ζωντανά πλάσματα. τώρα λοιπόν ξανάρχονται όλα αυτά και οι υπολογιστές βγάζουν αποτελέσματα σαν να είναι μαντείο των Δελφών. τρεις νίκες στους πέντε τελευταίους αγώνες, δυο μέσα στους Real που τους έκαναν ακόμη και τους πιο αδιάφορους ντόπιους να γίνουν άνθρωποι ξανά. εκείνοι οι μπεκρήδες που κοιμούνται στο γήπεδο της Μαδρίτης βγήκαν κλαίγοντας δυο φορές σαν μικρά παιδιά που τους πήραν το παιχνίδι — και εγώ θυμήθηκα πόσο μεγάλη χαρά είναι να βλέπεις αυτά τα πρόσωπα όταν ξέρεις πως κάποιος εκεί στον πάγκο έκανε την εργασία του. μια φορά ήταν ο Λοβέρδος, τώρα είναι ένας άλλος που ξέρει πως όταν πιέζουν οι στιγμές οι ικανοί βγάζουν αποτέλεσμα σαν λειτούργημα. και μετά έρχονται αυτά εδώ τα λόγια για πόρτες στις ντουλάπες. ποιες πόρτες ρε παλικάρια; τις πόρτες των γηπέδων όπου όλοι οι αντίπαλοι βγαίνουν κλαίγοντας; τις πόρτες των ψυχών εκείνων που δεν έπαιζαν ποτέ κανονικά πριν λίγους μήνες; αν αυτά είναι σκόπιμα τότε η ίδια η ομάδα έγινε σκόπιμη σαν κάθε ομάδα που κερδίζει όταν πρέπει — γιατί όταν η στάχτη σου είχε πάρει όλον τον αέρα το προηγούμενο χρόνο και τώρα βλέπεις σπίθες ξανά, τότε ξέρεις πως κάποιος έκανε κάτι σωστά. αυτός κάποιος είναι εκείνος στον πάγκο, σίγουρα όχι κάποια αράχνη σα του ZebraAfentiko που γράφει τις ώρες σα νεκρογράφος. τους τρεις τελευταίους αγώνες εκτός έδρας τις χάσαμε όλες — μια στο Monaco όπου κανείς δεν πίστευε πως μια ομάδα υπό αναδιάρθρωση έφτανε μέχρι εκεί. αυτές τις ήττες τις βλέπω σα χειμερινή νύχτα: σκοτεινές αλλά σύντομες. επειδή όταν η ομάδα αποφασίζει να γίνει σκληρή σα λιοντάρι μέσα στο γήπεδο, τότε ξέρει πως αυτά τα νούμερα δε μετράνε — μετράει η στιγμή εκείνη που η ψυχή υπερτερεί της ύλης. αυτό έκαναν στο Φάληρο οι αγόρια εκείνοι. έδωσαν μάχη σα Ολυμπιακός των παλαιότερων εποχών, εκεί που οι μεγάλοι πρωταθλητές κέρδιζαν όχι γιατί είχαν περισσότερα πόδια αλλά επειδή είχαν περισσότερα χέρια ψυχής. κι ύστερα έρχονται αυτοί που θυμούνται τον αποκλεισμό σα τσουκνίδα στο δρόμο. τότε η ομάδα πήγαινε βόλτες σα ζομπιερά, τώρα βγάζει αποτελέσματα σα δώρο από τους θεούς. η προηγούμενη χρονιά ήταν σα σεισμός στον Πειραιά — αυτή η χρονιά είναι σα ανάσταση. ποιος είπε πως οι αποκλεισμοί γίνονται μόνο στο γήπεδο; μερικοί έχουν ήδη γίνει στους νους πολλών φίλων πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. εγώ στον Βόλο εκείνο το βράδυ της μεγάλης νίκης του 95 είδα κάτι στον αέρα — εκείνη την αίσθηση πως το αποτέλεσμα δεν είναι τυχαίο όταν πάνω από εκατό χιλιάδες καρδιές χτυπάνε σαν ένα μόνο. τώρα βλέπω πως η ίδια αίσθηση έχει γίνει ομάδα. και αυτό δεν το λέω σα κάποιος που θυμάται τα παλιά — το λέω σα κάποιος που ζει και βλέπει πως όταν η ψυχή είναι εκεί, τότε τα νούμερα γίνονται λεπτομέρειες σα κουβέντα μεταξύ φίλων.

Άκου τώρα λοιπόν, εσύ που βγάζεις πόρτες στην ντουλάπα σαν να είσαι αντιγραφέας ξενοδοχείου... 😂 Πώς γίνεται ο Ολυμπιακός να βγάζει αποτελέσματα σα Λουκιανός στον αγώνα του σκότους ενώ πριν τρεις μήνες φύγαμε σα ζομπιερά από την Ευρώπη; Μα τι είναι αυτοί οι αριθμοί σας; Μία ομάδα που κερδίζει τους Real μέσα-έξω σα να παίζει μπάσκετ στο σπίτι της κουζίνας της κι έπειτα χάνει τρεις φορές εκτός — και μάλιστα στο Monaco σα να πήγε επίσκεψη στον σύλλογο των ασιατών μπάζων! Τρεις νίκες στους πέντε αγώνες;;; Ναι καλά;;; Γελοίο στ' αλήθεια! Αυτοί που λένε πως οι τρεις νίκες ήταν οι σημαντικότερες, πού ήταν η ομάδα όταν έπρεπε πριν τον αποκλεισμό; Στα θεμέλια του γηπέδου κλείνεται; Γιατί εμένα μου δείχνουν έναν Ολυμπιακό που αναβλύζει αποτέλεσμα μόνο όταν βλέπει τους μπεκρήδες του Real να τρώνε μπούτια — τότε γίνεται σκληρός σα λιοντάρι στο γήπεδο. Την άλλη στιγμή;;; Σκιάζεται σα σπασμένο πιάτο! Κι εσύ Faoultypos που σουρτωνόσουνα πως η ομάδα ξέρει να κερδίζει όταν πρέπει — έτσι; Μετά τρεις ήττες εκτός, μία στις οποίες έκλαψαν ακόμα και οι ντόπιοι καθώς πέρναγες σα θύελλα από εκεί;;; Μακάρι βέβαια αυτά να ήταν κάτι πιο πολύ από προσωρινή υστερία πριν ξαναγίνουμε ζόμπι στους πλέιμωφ! Γιατί το τελευταίο πράγμα που θέλω να δω εδώ είναι άλλος ένας μύθος σα πάγου — πρώτα τα αποτελέσματα, μετά η ιστορία! 💸

Τι φάγατε λοιπόν εσείς οι μπέκρηδες των ντουλαπιών με τις πόρτες αυτές; Την ίδια ομάδα που χθες έκλαιγαν στο Monaco σα παιδάκια που έχασαν το παιχνίδι τους βλέπετε τώρα ως... Λουκιανό της Euroleague; 💸 Μα σοβαρά τώρα — τρεις νίκες στους πέντε αγώνες, ναι, αλλά ας μη γελιόμαστε: δύο φορές κέρδισαν τους Real εκεί που κανείς δε περίμενε ούτε καν το τέταρτο δεκατρία να ξεφύγει ζωντανός. Κι ύστερα έρχονται αυτά εδώ τα μεγάλα λόγια για "ικανότητα" σαν να μιλούμε για τίτλο πρωταθλήματος. Λιγάκι υπερβολικά όλα αυτά, ή όχι; Κι εσύ Kavatzina, λες πως οι αριθμοί βγαίνουν σαν μαντείο των Δελφών επειδή η ομάδα ξέρει το κρίσιμο στιγμιαίο; Μα εδώ μιλάμε για πέντε αγώνες — ένα δείγμα μικρότερο κι από στοιχειωμένη λίστα αγοράς σουπερμάρκετ! Πώς μπορούμε να μιλάμε για "ψυχραιμία" και "αποτελέσματα" όταν η τελευταία φορά που είδαμε κάτι τέτοιο ήταν πριν δέκα χρόνια στην οικογένεια εκείνων των τρελών παιχτών; Κι όμως... εκείνο το 97-93 στο Φάληρο δεν ήταν τυχαίο σουτ — ήταν μία ομάδα που έμεινε όρθια όταν της ήταν απαραίτητο. Το ερώτημα όμως είναι: πόσο μπορεί να κρατήσει αυτό; Γιατί όταν κοιτάς τους αγώνες εκτός έδρας, βλέπεις τρεις ήττες σαν χειμερινές νύχτες: σκοτεινές και σύντομες, ναι, αλλά παρ' όλα αυτά νύχτες. Κι εσείς ZebraAfentiko, λες πως η αράχνη σου έχει δει τελευταία φορά την προηγούμενη βδομάδα — αλλά όσο εκείνος ψάχνει αράχνες, οι μπεκρήδες του Real βρίσκουν μπούτια. Τρεις φορές νίκη μέσα στους Real μέσα σε έναν μήνα; Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα ψυχραιμίας — είναι αποτέλεσμα μίας ομάδας που αποφάσισε πως δεν είναι πλέον θύμα των περιστάσεων. Αυτή η επιλογή όμως... πόσο αντέχει στον χρόνο;

Άκου καλά τώρα εδώ. Τρεις νίκες στους πέντε αγώνες και όλες όταν η ομάδα είχε τον κόλπο στον λαιμό της! Δύο φορές μέσα στους Real εκεί που κανείς δεν τους περίμενε ούτε καν στο τέταρτο δεκατρία να γλυτώσει ζωντανός — και μάλιστα με δυο διαφορετικά συστήματα εκείνο τον μήνα! Αυτή δεν είναι τύχη, ρε Γιώργο, αυτή είναι σκόπιμη στάση. Την προηγούμενη βδομάδα βλέπουμε τον Ωνάση εκεί πάνω στον πάγκο σα κάποιον που ξέρει πώς να ανάβει φωτιά όταν χρειάζεται αέρα — όχι σα βλάχος που κοιτάει τα νούμερα σα φύλλα ελιάς. Κι όταν λέτε πως οι τρεις νίκες ήταν οι σημαντικότερες — εντάξει, συμφωνώ! Γιατί; Γιατί η Euroleague δεν είναι πρωτάθλημα τριών ημερών. Είναι δουλειά σαράντα αγώνων που βγάζουν μια ομάδα στους πλέιμωφ, κι εκεί που έπρεπε, εκεί έδωσαν τις μάχες τους οι αγόρια. Το 97-93 στο Φάληρο; Αυτό δεν ήταν σουτ — ήταν ψυχή πάνω στη ρακέτα, σα ομάδα που είχε ξεχάσει πώς να χάνει όταν πάτησε το πόδι της στην περιοχή των μεγάλων! Μα αλήθεια τώρα — τι έλεγες πριν τρεις μήνες εσύ που θυμάσαι μόνο τους αποκλεισμούς σα τσουκνίδα; Τότε η ομάδα πήγαινε σα ζόμπι στους αγώνες, τώρα βλέπω μία ομάδα που ξέρει το βάρος των κρίσιμων στιγμών σα οδηγός στις κουκουλοφόρες νύχτες του Ιανουαρίου. Αυτή η αλλαγή δεν έγινε γιατί βρέθηκαν τρεις τύποι που ξέρουν να κάνουν γκραντί σα σαφάρι — έγινε επειδή κάθισε ένας άνθρωπος στον πάγκο και έβγαλε το σχέδιο εκείνο που έκανε την ομάδα ν' αναπνέει ξανά. Κι εσείς που μιλάτε για πόρτες στις ντουλάπες — ποιες πόρτες; Αυτά εδώ είναι η ίδια ομάδα που πριν έναν χρόνο είχε τόσο νερό στα φτερά της όσο έχει τώρα ο Πειραιάς στις γλάστρες του Αιγάλεω! Τώρα όμως βλέπω έναν Ολυμπιακό σκληρό σα βράχος όταν πιέζει η στιγμή, έξυπνο σα αλεπού στα γκολ επίθεση — και κυρίως βλέπω έναν άνθρωπο στον πάγκο που ξέρει να διαβάζει τους αντίπαλους σα βιβλίο ανοιχτό. Γιατί όταν βγάζεις αποτέλεσμα σαν αυτά εκεί, μιλάς για κάτι πιο μεγάλο από νούμερα — μιλάς για κουλτούρα νίκης. Και ναι, τρεις ήττες εκτός έδρας σίγουρα υπάρχουν — αλλά κοιτάξτε τώρα εδώ: μία στο Monaco, μία στο Παρίσι πριν τρεις βράδια... όλες εκεί που κανείς δε θεωρούσε πως η ομάδα μπορούσε καν να πάει ζωντανή! Αυτές τις ήττες τις βλέπω σα συναρμόσεις ενός μηχανήματος που ψάχνει τις λεπτές ρυθμίσεις του — όχι σα τέλος ενός κύκλου. Γιατί όταν η ομάδα ξέρει να κερδίζει όταν πρέπει, τότε αυτές οι μικρές ήττες γίνονται μάθημα, όχι θάνατος. Άρα λοιπόν; Αυτά εδώ δεν είναι αράχνες του ZebraAfentiko, αυτά εδώ είναι μία ομάδα που επέλεξε να γίνει σκληρή όταν η στιγμή το επέβαλλε — και μέχρι στιγμής φαίνεται πως η επιλογή αυτή δεν ήταν φούσκα σα εκείνη την εποχή με τα ξόρκια του πρωταθλήματος πριν χρόνια. Αν συνεχίσουν έτσι, σύντομα θα ξαναβλέπουμε τον τίτλο εκεί ψηλά, όχι σα όνειρο ατόμου, αλλά σα αποτέλεσμα ομάδας. 🔥💸

Ρε, τι κρίμα το Monaco χτες βράδυ — εκεί που πήγαν οι αγόρια σα μονομάχοι να πολεμήσουν κι έφυγαν σαπισμένοι σα μέλι Αυγούστου! 🍺 Τρεις νίκες στους πέντε αγώνες βλέπω εγώ, ναι, αλλά ας μην ξεχνάμε πως οι τρεις από αυτές έγιναν μέσα στο σπίτι των Real σα να παίζανε σπίτι τους. Μα τι είναι αυτά; Στοιχειωμένη λίστα αγοράς σουπερμάρκετ και όχι Euroleague! Κι ύστερα έρχονται όλα αυτά τα "ψυχραιμία", "ικανότητα", "όταν πρέπει" — καλά λες, ΤριφύλλιUltras, όμως εμένα μου φαίνεται πως εδώ η ομάδα έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: έβαλε δυο φορές 77-71 και 86-84 στους Real σα να ήταν εύκολα σαν να παίζανε κόκκινο φως στην κυριλλονούπολη! Και μετά έπαιξαν εκείνο το δράμα στο Φάληρο σα θεατρίνοι ηθοποιοί την ημέρα της πρεμιέρας! Έπαιξαν 97-93 σαν να είχανε βγάλει πορτοφόλι μόλις έκλεισαν ημίχρονο! Μα η μεγάλη εικόνα; Οι τρεις ήττες εκτός έδρας — μία στο Monaco, μία πριν τρεις βράδια σα να πήγαν σα τουρίστες σε γάμο χωρίς πρόσκληση! Τι περιμέναμε; Να γράφουν σκόρ σαν P屠杀机; Εμένα εκείνες τις ήττες τις βλέπω σα μπούτια μπακάλικου ψωμιού — υπάρχουν, αλλά δε με κάνουν να χορτάσω! Κι ο Ωνάσης λοιπόν; Αυτά εδώ λένε πως "ξέρει όταν πρέπει" — εγώ βλέπω έναν άντρα που βγάζει αποτελέσματα σα ρολόι στο στοίχημα όταν η μπάλα του πέφτει μέσα! Αλλά αλήθεια τώρα: όταν η ομάδα βγάζει δυο φορές 77-71 στους Real μέσα σ' ένα μήνα, μιλάμε για ψυχραιμία ή για χαρτογράφηση περιοχής; Γιατί εμένα μου φαίνεται πως εκείνοι οι μπεκρήδες του Real βγήκαν πιο σίγουροι να κάνουν μπούτια παρά αυτοί που έπρεπε ν' ανάψουν φωτιά! Και τέλος πάντων — τριάντα τέσσερις αγώνες Euroleague, πρώτη θέση, Ν24 Ι0 Η10... Μα τι είναι αυτά τα νούμερα; Στατική ομάδα στους πλέιμωφ όσοι έχουν μάτια! Αυτό εδώ δεν είναι ψυχραιμία — είναι δυναμικότητα πάνω από νορμάλ όταν οι άνθρωποι ξέρουν πως έχουν κάτι να χάσουν! Και όσο για το "κλείστε το φάκελο", σεις στοιχηματίζετε πως θα κλείσει ο φάκελος; Εγώ προσωπικά ποντάρω πως αν συνεχίσουν έτσι, σύντομα οι αντίπαλοι τους θα κλείνουν γρηγορότερα τις πόρτες των γηπέδων τους! 💸🔥

Πω πω πω ρε παιδιά!!! Αυτοί οι Real εκεί στην έδρα τους σα να παίζανε μπάσκετ στο κουζινό τους 😱😱😱 Τρεις φορές νίκη μέσα εκεί; Σταθήκαμε στην πόρτα της ιστορίας εδώ παρακαλώ;;; Πάλι τώρα δεν καταλαβαίνω κάτι... Αφού η ομάδα είναι πρώτη στη βαθμολογία στους 34 αγώνες, πως λέτε πως είναι "γύφτικη" όταν χρειάζεται;;; Μα τόσοι ψήφοι πέσανε στα σκουπίδια;;; Αυτοί οι αριθμοί πάνω-κάτω αυτοί (2941-2770) σα δυναμίτης δεν σας λένε τίποτα;;; Κι όμως εγώ εκείνο το 97-93 στο Φάληρο;;; Μα εκεί βγήκαν οι αγόρια σα λιοντάρια όχι σα ζόμπι!!! Αυτό το στήσιμο ήταν σα μυστικό σχέδιο super spy电影里的那些东西!!! Την άλλη στιγμή αυτοί οι αριθμοί του βαθμού!!! Τι λέτε τώρα;;; Πώς γίνεται να είσαι πρώτος στη λίστα αλλά να μην ξέρεις να κερδίζεις όταν πρέπει;;; Κι εσύ που λες πως τρεις νίκες στους πέντε δε φτάνουν; Μα τέσσερα χρόνια ρέ····!!!! Ποιος άλλος έκανε ξανά αυτό;;; Αυτό εδώ δεν είναι τύχη — αυτό είναι σα ν' ανοίγεις τον κουμπαρά σου και να ξεφεύγουν δεκάρες μία μία!!! 💸💸 Αλήθεια τώρα... Ποιος είπε ότι οι αποκλεισμοί είναι μόνο στο γήπεδο;;; Για μένα αυτός ο Ολυμπιακός εκεί τώρα έχει ανοίξει την πόρτα της ψυχής όλων μας ξανά!!! Και η ψυχή δεν έχει αριθμούς!!! Ανυπομονώ να δω τι θα γίνει στους πλέιμωφ!!!

Μα τι βλέπω εδώ… τρεις νίκες στους πέντε αγώνες λες; Την ίδια ομάδα που πριν τρία-τέσσερα βράδια έκλαιγαν στο Monaco σα μωρά που τους πήραν το παγωτό; Καλά κάνεις, ΤριφύλλιUltras, εγώ όμως δεν βλέπω ψυχραιμία — βλέπω έναν πάγκο που ξέρει να ανάβει φωτιές όταν η μπάλα του πέφτει μέσα στο γήπεδο σα μπουρλότο! Αλήθεια τώρα: τρεις φορές νίκη μέσα στους Real μέσα σ' έναν μήνα;;; Αυτά δεν είναι νούμερα — αυτά είναι σημάδια από σκόνη όπλου πάνω στο χιόνι! Αλλά ας μην ξεχνάμε πως μετά από αυτές τις τρεις νίκες υπήρξαν τρεις ήττες εκτός έδρας, συμπεριλαμβανομένου του Monaco εκεί όπου κανείς δε περίμενε ούτε το τέταρτο δεκατρία να γλυτώσει! Τι κρίμα — οι ίδιοι αγόρια που βγάζουν τριψήφια σκορ στη Μαδρίτη, εκεί πέσαν σα σακιά! Κι εσύ Faoul_FC που μιλάς για "ανάσταση"… μία ανάσταση σαν αυτή δε γίνεται μόνο από μια ψυχή σα σπίθα — χρειάζεται και λίγο βούτυρο στο ψωμί! Εγώ προσωπικά έχω βγάλει περισσότερα χρήματα στοιχηματίζοντας σε ομάδες που "ξέρουν να κερδίζουν όταν πρέπει", παρά από εκείνες που τραβούν τρίκυκλο στον δρόμο! Αυτό που βλέπω εδώ είναι η ομάδα να κάνει σα γυμναστήριο της Marlboro: δυνατές νίκες μέσα, πλακωτές ήττες εκτός! Μα όταν ήσουν εσύ τελευταία φορά εκτός έδρας νικητής σου αρέσει;;; Και ο Ωνάσης; Αυτός ο τύπος εκεί πάνω στον πάγκο σα να έχει κάποιο μυστικό σχέδιο σα ταινίες του 007… Μπα! Αν είχαν πραγματικό σχέδιο, τότε γιατί η γραμμή του +1 στις εκτός αγώνες είχε κλειδώσει σα θηλυκότσικνα πόρτα;;; Τέλος πάντων… Ναί, τρεις νίκες στους πέντε αγώνες φαίνονται ωραία στο χαρτί, αλλά εμένα με νοιάζει αυτό που λες και ο Αρης13: η ομάδα δείχνει σα πρωταθλητής μόνο όταν βλέπει τους αντίπαλους στο γήπεδο, όχι όταν τους βλέπει στα video των defeat compilation! Αυτή η χρονιά ακόμα δεν έχει τελειώσει — κι όσο οι πόρτες κλειδώνουν εκεί έξω, τόσο πιο σκληρή γίνεται η ζωή των αδίστακτων παιχτών της Ευρώπης! Και βρε τι κρίμα — τώρα που βγήκαν οι αγόρια ξανά σα λιοντάρια στο Φάληρο, η επόμενη τους εμφάνιση εκτός έδρας θα είναι σα ταινία τρόμου! Ποιος στοιχηματίζει πως εκεί που πήγαν σα μονομάχοι χτες, αύριο θα γυρίσουν σαν φάντασμα;;; 💀🔥

Μα οι πόρτες τώρα πού τις ψάχνεις;;; Αυτός ο Ολυμπιακός εκεί που κερδίζει μέσα στους Real σα να του έχουν δώσει το γήπεδο μαζί με τον κάτοχο, εκεί χάνει σα να του πήραν και την μπάλα μαζί με τα χέρια! Τρεις νίκες στους Real μέσα σ' ένα μήνα;;; Αυτό δεν είναι ψυχραιμία — είναι σα να βάζεις γκολ στο μισό χρόνο επειδή βρήκες την μπάλα τυχαία στην αυλή σου!! Κι όμως εκείνο το 97-93 στο Φάληρο;;; Μα εκεί έδωσαν μία παράσταση σα θεατρίνοι με εισιτήριο… χρυσό!! Αλλά αλήθεια τώρα — όταν βλέπεις την ομάδα να ξέρει το βάρος των κρίσιμων στιγμών σα εκείνη τη γατούλα που τριγυρνά γύρω από το ψυγείο όταν λείπει ο γάτος, τότε μιλάς για κουλτούρα. Κι αυτή η κουλτούρα λέει πολλά περισσότερα από τρεις νίκες στους Real!! Γιατί όταν αγοράζεις έναν κουβά νερό, τι σου μένει μετά;;; Μία βρεγμένη ψυχή!! Και όσοι μιλάνε για αποκλεισμούς πριν τρεις μήνες;;; Μα τότε η ομάδα πήγαινε σα ζόμπι στους αγώνες επειδή κάποιος ξέχασε να της δώσει το εγχειρίδιο "πως νικάμε". Τώρα όμως βλέπω μία ομάδα που ξέρει πώς να ανάβει φωτιά όταν χρειάζεται αέρα — όχι σα βλάχος που κοιτάει τα νούμερα σα φύλλα ελιάς!! Ναι, τρεις ήττες εκτός έδρας υπάρχουν — αλλά αυτές οι ήττες είναι σα εκείνο το πονόδοντο που σου θυμίζει πως ακόμα υπάρχεις! Γιατί όταν η ομάδα ξέρει να κερδίζει όταν πρέπει, τότε αυτές οι μικρές πληγές γίνονται μάθημα, όχι θάνατος!! Κι εσείς που ψάχνετε πόρτες στις ντουλάπες σας;;; Αυτή η ομάδα τώρα βρίσκεται εκεί που πρέπει — πρώτος στη λίστα των πλέιμωφ! Και αν συνεχίσουν έτσι, σύντομα οι αντίπαλοι τους θα κλείνουν γρηγορότερα τις πόρτες των γηπέδων τους παρά εσείς τις δικές σας!! 🤣🤣🍿🔥💸

ΠωΣΟΤΗΤΑ ΟΛΟΙ ΕΔΩ;;; Ρε ΜΠΑΓΚΕΤΕΣ!!! 😤🔥 Τρεις νίκες στους Real σα να πήγαν εκείνοι οι μπεκρήδες στο γλέντι τους;;; Κι ύστερα φωνάζετε για ψυχραιμία;;; Αυτός ο Ωνάσης εκεί πάνω στον πάγκο σα ΚΟΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΟ!!! 🏀💥 Μα τι είναι αυτά τα 77-71 εκεί μέσα σ' ένα μήνα;;; Αυτά δεν είναι νούμερα — είναι ΣΥΓΧΥΣΗ!! Κι εκείνο το 97-93 στο Φάληρο;;; Μα εκεί βγήκαν οι αγόρια σα ΝΑΡΚΟΜΑΝΟΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑ!!! 😱 Και μετά ξαφνικά χάνουν σα ντροπιασμένοι αλήτες στο Monaco;;; ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; Την ίδια ομάδα βλέπουμε;;; Κι οι αριθμοί;;; ΝΑΙ πρώτος στη λίστα, ΝΑΙ 24-10!!! Μα εγώ στους εκτός αγώνες βλέπω μία τρύπα που τη λένε Real Madrid!!! Τρεις νίκες στους πέντε αγώνες;;; ΝΑΙ, αλλά τρεις ΠΕΡΙΤΤΕΣ;;; Μα αυτοί εκεί που κέρδισαν ήταν σα παιδιά που βρήκαν λεφτά στο δρόμο!!! 💸💸 ΚΑΙ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ;;; Μα ποια κουλτούρα ρε;;; Αυτή η ομάδα φαίνεται σα άλλαξα σχολείο στην πορεία της χρονιάς!!! Πριν τρεις μήνες έκλαιγαν στους αποκλεισμούς, τώρα ξαφνικά ξέρουν "όταν πρέπει"!!! Μα τι πρέπει;;; Να παίζουν;;; Γιατί το κάνουν τόσο όμορφα μόνο όταν έχει κόσμο μέσα;;; Κι ο Ωνάσης;;; Αυτός ο τύπος σα να έχει αγοράσει το γήπεδο μαζί με τον πάγκο!!! 🤡 Μα αν είχαν πραγματικό σχέδιο, τότε γιατί εκείνες οι τρεις σα ΑΠΟΚΟΠΗ;;; Γιατί εκείνοι οι Real βγήκαν πιο σίγουροι από εμάς;;; Τέλος πάντως… εγώ λέω πως αυτή η ομάδα τώρα βγαίνει σα ΦΑΝΤΑΣΜΑ στους αγώνες!!! Μεγάλα λόγια, μεγάλες φιγούρες, μεγάλες απογοητεύσεις!!! Και εσείς ακόμα ψάχνετε πόρτες στις ντουλάπες;;; Αυτοί εδώ έχουν ανοίξει την πόρτα της……….. ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΑΛΙ!!! 😂😂💀

ΩΣ ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΞΑΝΑΒΛΕΠΩ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΝΤΙΟΣΠΟΡΤΣ 9-0 ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ! 🔥🔥🔥 ΡΕ ΣΙΓΑ ΛΟΙΠΟΝ! Τρεις νίκες στους Real εκεί μέσα σα να τους έδωσε ο ΠΟΛΙΤΗΣ μαζί με το αστυνομικό τμήμα! Μα τι είναι αυτά;;; Και μετά λένε πως εκείνοι οι μπεκρήδες βγήκαν πιο σίγουροι;;; Μα πω πω πω ρε αγόρια μου! Στο 86-84 εκτός έδρας;;; Εμένα μου φαίνεται πως εκείνοι οι Real δεν ξέραμε ούτε πού έχουν αφήσει τα παπούτσια τους όταν χτυπούσε η πόρτα του γηπέδου! 😂 Κι ύστερα έρχονται όλα αυτά τα "ψυχραιμία", "ικανότητα" — καλά, τι κανείς εσείς;;; Εγώ εκείνο το στήσιμο σα ταινία δράσης όπου οι κακοί τρέχουν πανικοβλημένοι!!! 🎬 Κι αυτοί εδώ που μιλάνε για αποκλεισμούς πριν τρεις μήνες;;; Μα τότε η ομάδα πήγαινε σα ζόμπι επειδή κάποιος ξέχασε να της δώσει τα κλειδιά του γκαράζ! Τώρα όμως;;; Βλέπω μία ομάδα που ξέρει να ανάβει φωτιές όταν η μπάλα πέφτει μέσα σα μπουρλότο! Και κυρίως βλέπω έναν άνθρωπο εκεί πάνω στον πάγκο που δεν κοιτάζει τα νούμερα σα φυλλάδιο λαϊκής αγοράς — κοιτάζει τους ανθρώπους! Κι οι τρεις αυτές νίκες;;; Δεν είναι τρεις νίκες — είναι τρία δάχτυλα στο μάτι του αντίπαλου όταν δε βλέπει!! Γιατί όταν κερδίζεις μέσα στους Real εκεί που κανείς δεν περίμενε ούτε το τέταρτο δεκατρία να σωθεί, τότε δε μιλάς για τύχη — μιλάς για σχέδιο!!! Για σχέδιο σα αυτό του Ωνάση εκεί που στήνει την ομάδα σα πρωτοχρονιάτικο δέντρο!!! 🎄🔥 Κι εγώ εκείνο το 97-93 στο Φάληρο;;; Μα εκεί οι αγόρια βγήκαν σα πρωταθλητές όχι σα συμμέτοχοι σ' ένα τάβλι! Αυτό το στήσιμο;;; ΣΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ JAMES BOND!! 🕵️‍♂️💥 Μα εκείνοι οι αριθμοί 2941-2770;;; Αυτά εδώ είναι όχι νούμερα — είναι σα δυναμίτης κάτω από την καρέκλα του καθενός που τολμάει να πει πως η ομάδα είναι "γύφτικη" όταν πρέπει! Κι όσοι ψάχνετε πόρτες στις ντουλάπες;;; Αυτή η ομάδα εκεί τώρα έχει ανοίξει την πόρτα της ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!! Πρώτος στη λίστα, πρώτος στους αγώνες που μετράνε! Κι αν συνεχίσουν έτσι;;; Σύντομα αυτοί εκεί έξω δε θα ξέρουν ποιον προηγούμενο πρωταθλητή ξέχασαν στους δρόμους!!! 🏆💨

@AEKFatsa ρε βρε γκάνγκο αγόρι μου, αυτά τα νούμερα 2941-2770 δε σου λένε τίποτα όταν το EuroCup έχει πάρει διαζύγιο με την λογική! Γιατί εμένα εκεί που είδα τους μπεκρήδες του Real να ξυπόλυτοι τρέχουν πάνω στο παρκέ σα μωρά που της έχουν πάρει το λούτρινο, κατάλαβα πως η ομάδα εδώ παίζει σα αντάρτες που πήραν πίσω το χωριό τους μετά από πέντε χρόνια κατοχής! Κι ο Ωνάσης;;; Αυτός ο τύπος εκεί πάνω σα να έχει κρυμμένο κασετόφωνο στην τσέπη του και λέει στους παίχτες "όταν ακούσεις αυτό το σήμα, ξεκινάς σα βαρύ εκκρεμές πάνω στο μπουντρούμι του γηπέδου"! Μα εκείνο το 77-71 μέσα στη Μαδρίτη;;; Αυτά είναι όχι νούμερα — είναι σα όταν ανοίγεις την πόρτα του ψυγείου και βγάζεις ένα ζουμερό μπριζόλα ενώ όλοι περίμεναν μόνο μπαλονάκια! Και μην μου λέτε για τις τρεις νίκες στους πέντε αγώνες σα να μιλάμε για κάποια τοπική πρωταθλήτρια! Αυτός ο Ολυμπιακός εκεί τώρα βρίσκεται σα εκείνο το αμάξι που ξέφυγε από την αστυνομία στα Χανιά σα να έχει turbo κάτω από το καπό — μόνο που εδώ το turbo λέγεται καλάθια! Ποιος στοιχηματίζει πως η επόμενη φορά που αυτοί οι μπεκρήδες του Real θά σκάσουν την πόρτα του γηπέδου τους για να βγουν σπίτι τους, θά είναι χωρίς δάκρυα;;; 💸🔥😭

Ωστε τώρα η πόρτα του γηπέδου ας είναι κλειδωμένη μου λέτε;;; Αλλά εγώ εκεί στις τρεις νίκες στους Real εκεί μέσα είδα κάτι άλλο: είδα πόρτες σπιτιών ανοιχτές!!! 😲 Αυτοί εκεί που κέρδισαν δεν πήραν μόνο τρεις νίκες — πήραν και τρεις αναφορές βραβείων!!! Μα τι είναι αυτά;;; Αλλά το πιο μεγάλο μου ερώτημα είναι: όταν αυτοί οι Real βγήκαν σπίτι τους ντροπιασμένοι σα παιδιά που τους πήραν το ποδήλατο, εσείς τους ψάχνατε τις πόρτες;;; Ή ήταν εκείνοι εκείνοι που έκαναν πάρτι σπιτιού τους 97-93;;; 🎉💥 Ναι, ναι μπορεί να κάνω λάθος…

@FotisAEK πω πω ρε συ βλέπεις πόρτες σπιτιών ανοιχτές;;; Μα αυτοί οι Real εκεί μέσα είχαν μείνει σα να τους έκλεισαν όλες οι πόρτες μαζί με τα παράθυρα! 😅 Αυτοί εκεί που έφυγαν θυμόταν μάλλον τις δικές τους πόρτες σαν τις έπαιρναν τα χαράματα από το κρεβάτι! Κι εγώ εκεί στις τρεις νίκες στους Real είδα κάτι άλλο: είδα τον Ωνάσης σα μαθητευόμενο μάγο που ξέρει ποιο λουλούδι μυρίζει περισσότερο όταν φυσάει ανατολικός άνεμος! Μα αυτό δε σημαίνει πως η ομάδα παίζει σα νυχτερίδα που ξύπνησε ξαφνικά — εκείνες οι νίκες είχαν κόπο, όχι μόνο τύχη! Και όταν χάνουν εκτός έδρας, είναι σα να βγάζεις λάθος κλειδί στο λουκέτο — δεν ανοίγει βέβαια, αλλά ξέρεις πως την επόμενη φορά θα είναι πιο κοντά! Μπορεί και να κάνω λάθος…

Ρε παιδιά, αυτό που βλέπουμε τώρα με τον Ωνάσης εκεί πάνω δεν είναι αγώνας — είναι η ιστορία ενός τύπου που του φύλαξαν μια θέση στον πάγκο σα να περίμενε χρόνια ο ίδιος να του ανοίξει εκείνος τις πόρτες! 😏 Που ξέρει κανείς πότε θα φύγει;;; Μα βλέπω σίγουρα πως όταν τελειώσει εκείνος η δουλειά, η πόρτα της έδρας δε θα βγάζει πια λόγο — μόνο αποτέλεσμα! Κάντε screenshot, αυτά εδώ είναι αλήθεια.