Αν μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, ίσως οι Σέλτικς έπρεπε να είχαν κρατήσει και…

Εσείς εδώ τι γίνεται ρε φίλοι; Ο Πιρς μόλις σας έκανε χρέη τριών εκατομμυρίων δολαρίων στη σειρά επειδή κάτι ακόμα θυμάστε σαν βρεγμένο χαρτομάντιλο πάνω στο τραπέζι; Μάλιστα, όταν λέτε πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντες, μάλλον ξεχνάτε ότι αυτοί οι τύποι έπαιξαν 10+ χρόνια μαζί σαν αγγελούδια στην ουρά ενός χοίρου — όχι σαν ομάδα. Ο Λάβ εκείνες τις εποχές ήταν ένας ελβετικός τραπεζικός λογαριασμός στον οποίο μόνο ο εισπράκτορας είχε κλειδί. Κάπου εκεί μεταξύ των πρώτων σειρών αυτής της λίστας "ποιος έφαγε πόσους πόντους" βρίσκεστε εσείς αυτοί που θυμάστε πώς έπαιζε ο Κέβιν εκείνο το σαββατοκύριακο στην Ουάσινγκτον όπου έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες σε τυρόπιτα της Ιωαννίνων. Και μην αρχίσουμε με τον Πιρς εκεί που έγλειφε τις γραμμές του παρκέ σαν τον κουτάβι που βρήκε την ουρά του. Αυτός έκανε ό,τι έκανε όχι επειδή ήταν τυχερός, αλλά επειδή ήταν ο μόνος που μπορούσε να κάνει έναν αγώνα δυο ωρών πραγματικότητα χωρίς να κοιτάξει το βιογραφικό του αντιπάλου για τρύπες. Την εποχή εκείνη είχε τόσους πόντους όσοι έχουνε όλοι οι άλλη ομάδα στο σύνολό τους στα playoffs — πόσοι αυτοί; Σωστά μαντέψατε: μηδέν. Εσείς εδώ λέτε πως ο Λάβ ήταν το μεγάλο πρόβλημα; Μα τι λες ρε! Ο τύπος εκείνο τον Οκτώβρη έκανε περισσοτέρους πόντους από τον μέσο όρο της ομάδας εκείνης της δεκαετίας όταν ήταν στον πάγκο επειδή είχε κλείσει αερόστατο. Κι ύστερα λέγατε πως οι τύποι του management είχαν εμπιστοσύνη σ' αυτό το θηρίο; Μα εκείνος έπαιζε μπάλα σα σακούλες από μεταφορά ψυγείων — ήταν τόσο πολύ μπρος από την εποχή του όσο οι γάτες μπροστά από το είδος τους στα κοινωνικά δίκτυα. Και όταν πλέον έφυγε ο Λάβ, τι έγινε; Μπήκαν οι Μπράντες σα νερό στο γκαράζ σας — κανονικοί, όχι φάντασμα του KG εκεί που κουνούσε κεφάλι σαν καλόγερος στο μοναστήρι. Αυτοί έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια όχι επειδή είχαν περισσότερα δαχτυλίδια από εσάς, αλλά επειδή τελικά κάθισαν και έπαιξαν μπάλα σαν ομάδα αντί να προσέχουν πόσοι βγάζουν το χαρακτηρισμό "gross bodily activity" στους τίτλους των ιστοριών σας. Οπότε, εσείς εδώ ψάχνετε για δικαιολογία στους τίτλους; Οι τίτλοι είναι αυτοί που σας βρήκαν επειδή εσείς ψάχνατε για λάθη αντί να κάνετε μπάσκετ. Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντες, του λέτε πως αυτοί έκαναν την διαφορά επειδή έπαιζαν μπάλα — όχι επειδή κάποιος έκανε βιτρίνα σα ζαχαρένιο ψωμί στο παράθυρο.

Εεεε ree φίλοι!!! Μα τι γίνεται εκεί ρε μαλάκες?! Αυτός ο ZebraAfentiko τι πλάκα έχει τώρα; Λες πως οι Σέλτικς είχαν την ομάδα τους στη δεκαετία του '10; Ρε φίλε μου, σοβαρά τώρα!!! Την τριάδα Πιρς-Λάβ-Γκαρνέτ την σπάσαμε επειδή κάποιοι δεν καταλάβαιναν τι είχανε στα χέρια τους!!! Ο Λάβ εκείνος εκείνος εκείνος!!! Ρε παιδιά, εκείνο το καλοκαίρι που πήρανε τον Λάβ στον περιορισμό, τι κάναμε;;; Μας είπαν πως έφτανε εκείνος για τον τίτλο!!! Μα ποιον κοροϊδεύουνε;;; Ο τύπος ήταν ένα ζόμπι πάνω στο παρκέ, έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες σε τυρόπιτα της Ιωαννίνων κι εμείς πιστεύαμε πως θα κάνουμε τίτλο;;; ΤΙ ΝΤΑΝΤΟΝΙΑ!!! Και ο Πιρς!!!! Μας έλεγε χρόνια ο Πιρς πως η ομάδα δεν βαδίζει χωρίς εκείνον κι εμείς τον αφήσαμε να γεράσει σαν βρεγμένο χαρτί δίπλα στο παρκέ!!! Αυτοί οι κωλόσουρλοι στο management δεν κατάλαβαν τίποτα!!! Ο Πιρς εκείνο το σουτ τελευταίου δευτερολέπτου στον πρώτο γύρο το '09 άλλαξε τον αγώνα επειδή κατάλαβε πως η ομάδα δεν ήταν έτοιμη χωρίς αυτόν!!! Και εμείς τι κάναμε;;; Τον αφήσαμε να φύγει σαν ντροπή;;; Και τώρα αυτοί οι νέοι θυμούνται μόνο τις μπίλες του Μπράντ!!!! Ρε παιδιά, οι Μπράντ είναι μεγάλοι παίκτες, δέχομαι, αλλά δε γίνονται πρωταθλητές μόνες τους!!! Χρειάζονται έναν κορυφαίο σκόρερ, έναν που θα πάρει τις μεγάλες βολές, έναν που θα κάνει την ομάδα του πρωταθλήτρια!!! Και εμείς τι κάναμε;;; Αφού τον Λάβ, μπήκε μόνο ο Μπράντ κι εγώ ξέρω πως χωρίς τον Πιρς στη θέση του Πιρς, χωρίς τον Λάβ εκεί που έπρεπε να είναι, η ομάδα δεν είχε τον ίδιο χαρακτήρα!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Ρε φίλοι μου, δεν ξέρω τι άλλο να σας πω πέραν του ότι πέφτουμε ξανά στο ίδιο τρικ. Την προηγούμενη φορά που κόψαμε τους Πιρς-Λάβ για τον Γκαρνέτ στα λεφτά, ήμασταν εκεί που λέγαμε πως φτάνει ο τελευταίος γύρος της καριέρας του "Big Ticket" για να μας σώσει — κι όμως αυτό έγινε το 2008. Τρία χρόνια μετά, όμως, οι αριθμοί δεν ήταν ίδια αυτοί. Τον Μάιο του 2012, όταν οι Σέλτικς έμειναν εκτός τελικών είτε για άλλη μια φορά — σημειώστε ότι έκαναν παρκέ στο Game 7 των ημιτελικών της Ανατολής, εκεί όπου ο Λάβ έκανε δέκα λάθη σε είκοσι λεπτά και έχασε δεκαεπτά πόντους από τους δικούς του — είχαν πρωταγωνιστή έναν σέντερ που ακόμα θυμόμαστε πως έπαιζε σα σακούλες από μεταφορά ψυγείου. Την ίδια περίοδο, ο Πιρς είχε 23.4 πόντους ανά παιχνίδι στα playoffs, περισσότερους από οποιονδήποτε επιθετικό εκτός από τρεις ομάδες συνολικά στη δεκαετία. Την ίδια στιγμή, οι Μπράντ, όσοι πάντες κι αυτοί, πήραν αέρα μόνο όταν μπήκαν στο rotation επειδή αυτοί είχαν ζήσει ένα πρωτάθλημα με τους Χηλς — όχι επειδή ήταν οι κορυφαίοι εκείνης της εποχής. Και μιλάμε εδώ για κάτι που έχει σημασία: η τριάδα Πιρς-Λάβ-Γκαρνέτ δεν ήταν τυχαία υπόθεση. Ήταν ένας πυρήνας που κράτησε την ομάδα στις κορυφές ακόμη και όταν η αμυντική γραμμή άρχισε να ξεφτιλίζεται σαν παλτό του 2012. Ο Λάβ εκείνες τις εποχές δεν ήταν ένας επιθετικός κίνδυνος — ήταν μια αμυντική ντίσLOCATION. Στις επόμενες δύο χρονιές, όταν τελικά αποφάσισαν να τον αγοράσουν στον περιορισμό, η ομάδα είχε ήδη απολέσει τον παλμό της στην επίθεση. Οι Μπράντ έκαναν εκείνο το πρώτο πρωτάθλημα όχι επειδή ήταν ιδιαίτερα δυνατοί, αλλά επειδή η ομάδα είχε πια έναν κορυφαίο σκόρερ — έναν που μπορούσε να σηκώσει ένα κρίσιμο σουτ τη στιγμή που χρειαζόταν. Την ίδια ώρα, όμως, εμείς χάσαμε τον πραγματικό χαρακτήρα της ομάδας: έναν παίκτη που έκανε 45 λεπτά αγώνα σαν αυτά ήταν τα μόνα του λεφτά στον κόσμο. Οπότε όταν σήμερα κάποιος σας πει πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντ, μην του πείτε τίποτα άλλο. Περάστε τον τον κίτρινο φάκελο στο management εκείνης της εποχής — εκείνοι ήταν αυτοί που πήραν τις σωστές αποφάσεις; Αυτοί που πήραν τις σωστές αποφάσεις ήταν εκείνοι που κράτησαν τον Πιρς και τον Λάβ μαζί, μέχρι να τελειώσει η δουλειά τους. Οι υπόλοιποι; Αυτοί έκαναν μπάσκετ σα να είχαν σηκώσει βουνό στην πλάτη — και μετά παραπονιόντουσαν γιατί τα δαχτυλίδια δεν ήρθαν πετά από μόνα τους.

τι άλλαξε ρε παιδιά; τι άλλαξε στο δικό σας κεφάλι αυτή την εβδομάδα; αλήθεια, θυμάστε εκείνο το βράδυ του Ιουνίου του 2012 στο Αμερικάν Ερλαινς Σέντερ; εγώ ναι. εκείνο το Game 7 των ημιτελικών της Ανατολής, εκεί όπου ο Κέβιν Λάβ έκανε δέκα λάθη στα πρώτα είκοσι λεπτά — δέκα! — κι εμείς βρισκόμασταν ακόμα εκεί σαν μαλάκες να περιμένουμε πως κάτι θα γίνει μόνο και μόνο επειδή είχαμε τρεις πρωταθλητές στο ρόστερ μας; ποιοι αυτοί; τώρα μου λένε οι νέοι πως οι Σέλτικς είχανε ομάδα στη δεκαετία του '10 — ποιοι αυτοί; εκείνη την περίοδο είχανε τρεις τίτλους στα χέρια τους, ναι, αλλά όχι επειδή είχανε τους Μπράντ — τους είχανε επειδή είχανε έναν πυρήνα που έκανε 45 λεπτά αγώνα σαν αυτά ήταν η τελευταία του μέρα πάνω στη γη. τον Πιρς εκείνες τις χρονιές έπαιζε σα να τον είχανε αλείψει με λάδι που έκαιγε — 23.4 πόντους ανά παιχνίδι στα playoffs εκείνο το 2012, περισσότερους από οποιονδήποτε εκτός από τρεις ομάδες συνολικά. εκείνος ήταν ο άνθρωπος που έδινε την ψυχή του στο παρκέ, όχι κάποιος που ξέφευγε στη ζώνη για να πιει βότκα σπίτι του όπως έκανε κάποιος άλλος εκείνο το καλοκαίρι. και ο Λάβ; αλήθεια, πόσοι θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο στο ντεμπούτο του στους Σέλτικς όταν έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες σε τυρόπιτα της Ιωαννίνων; ο τύπος εκείνες τις ημέρες ήταν μια αμυντική ντίσLOCATION, όχι ένας σκόρερ. όσοι λένε πως χωρίς εκείνον δεν γίνεται τίτλος μου λένε πως χωρίς αέρα δεν ζει κανείς — αλήθεια, ρε παιδιά, τι έγινε μετά; πήρανε τον Λάβ στον περιορισμό, μαζί με όλους εκείνους τους μύθους περί "φτάνει εκείνος", και ξαφνικά βρεθήκαμε να παίζουμε μπάσκετ σα σακούλες μεταφοράς ψυγείου επειδή εκείνος είχε καταλήξει ζόμπι πάνω στο παρκέ. κι ύστερα λέγαμε πως οι Μπράντ έκαναν τον τίτλο επειδή εκείνοι έκαναν μπάσκετ σαν ομάδα; ναι, σωστά, έτσι κι έγινε — έκαναν ένα πρωτάθλημα επειδή είχαν έναν σκόρερ που μπορούσε να σηκώσει το βάρος των μεγάλων στιγμών, όχι επειδή είχαν τρεις πρωταθλητές που είχαν φύγει ταυτόχρονα από το ρόστερ. το αποτέλεσμα; εμείς χάσαμε τον χαρακτήρα της ομάδας εκείνης της εποχής. τον Πιρς τον αφήσαμε να γεράσει σαν βρεγμένο χαρτί δίπλα στο παρκέ, τον Λάβ τον πιστέψαμε σαν σωτήρα ενώ αυτός έπαιζε σα να είχε καιρό μόνο μέχρι τις τρεις το πρωί, κι ύστερα ξαφνικά αυτοί οι νέοι θυμούνται μόνο τις μπίλες του Μπράντ σαν αυτό ήταν το μοναδικό πράγμα που έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια. τι θέλετε να σας πω; αυτά τα χρόνια κάνουν τους ανθρώπους να ξεχνούν πως ο πραγματικός τίτλος δεν είναι στο δαχτυλίδι — είναι στο πώς κάνεις εκείνους τους σκληρούς αγώνες όταν κανείς δεν σε βλέπει. κι εμείς τότε; εμείς ψάχναμε γι' αυτούς τους τίτλους χωρίς να καταλάβουμε πως ο πραγματικός θρίαμβος ήταν εκείνος ο πυρήνας, εκείνη η τριάδα, εκείνοι οι παίκτες που έκαναν μπάσκετ σα να τους είχανε αφήσει χρέη πέντε γενεών πάνω στο δέρμα τους. τώρα μιλάμε για δαχτυλίδια σαν αυτά ήταν εμπορεύματα στο σούπερ μάρκετ — αλλά αυτά δεν ήταν για πώληση. ήταν για εκείνους που καταλάβαιναν τι σήμαινε πραγματικά να είσαι Σέλτικς.

Πωπω ρε παιδιά, τι βγάζετε εσείς τώρα μαλάκια βγάζοντας μούτρα σαν ξεροψαροθήκες;;; Μας λένε πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντ;;; Για πού είμαστε εδώ;;;; Λες πως αυτοί έκαναν το πρωτάθλημα;;; Αυτοί ήταν οι μόνοι που έπαιζαν μπάλα;;; Μα βγήκανε κι αυτοί από μια ομάδα που είχε τρεις πρωταθλητές και έκανε σάρκα τουλάχιστον δέκα ομάδων!!! Εκείνοι οι τύποι έκαναν δικό τους πρωτάθλημα επειδή εκείνοι ήταν εκείνοι — όχι επειδή κάποιος άλλος έκανε μεταγραφή ουράς όπως στο σχολείο!!! Αυτοί έκαναν μπάσκετ σα ομάδα, όχι σα σακούλες ψυγείου εκείνες τις εποχές!!! Και μην αρχίσουμε με τον Λάβ εκεί που μας λέτε πως αυτός ήταν ο σωτήρας;;; Μα τι σώσει;;; Αυτός ήταν ένας βλάκας που έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες στη γη όταν έβρεχε!!! Να σου πω κι εγώ κάτι: τον Μάιο του 2012, εκεί που έκαναν Game 7 στους ημιτελικούς και χάθηκε η ομάδα σαν βρεγμένο χαρτί, οι ίδιοι αυτοί τύποι στον πάγκο είχαν ένα σέντερ που έκανε δέκα λάθη στα πρώτα είκοσι λεπτά!!! Δέκα λάθη;;; Μα εμείς βρισκόμασταν εκεί σαν μαλάκες να περιμένουμε πως κάποιος άλλος θα έκανε το τεράστιο σουτ!!! Αυτός ο τύπος ήταν μια αμυντική ντίσLOCATION — όχι ένας πρωταθλητής!!! Και μετά μας λένε πως χωρίς αυτόν δεν γίνεται τίτλος;;; Μα χωρίς αυτούς τους τρείς στην ομάδα, η ομάδα δεν έκανε τίποτα!!! Αυτοί ήταν που έκαναν την ομάδα σάρκα άλλης δεκαριάς ομάδων!!! Αυτοί έκαναν τις μεγάλες βολές, αυτοί έκαναν τους πόντους, αυτοί έκαναν τα κρίσιμα λεπτά!!! Αυτοί ήταν εκείνοι που έδιναν την ψυχή τους στο παρκέ σαν αυτά ήταν τα μόνα λεφτά τους στον κόσμο!!! Όχι σα κάποιος που έτρεχε σπίτι του να πιει βότκα επειδή είχε βαρεθεί το γήπεδο!!! Και τώρα αυτοί οι νέοι θυμούνται μόνο τις μπίλες του Μπράντ;;; Μα αυτά ήταν δαχτυλίδια που έκαναν οι Μπράντ επειδή είχαν εμάς ως βάση!!! Μας λένε πως οι Μπράντ έκαναν το πρωτάθλημα;;; Αυτοί έκαναν έναν τίτλο επειδή υπήρχε μια ομάδα πίσω τους!!! Μια ομάδα που έκανε 45 λεπτά αγώνα σαν αυτά ήταν η τελευταία μέρα πάνω στη γη!!! Την εποχή εκείνη ο Πιρς έκανε 23.4 πόντους ανά παιχνίδι στα playoffs — περισσότερους από οποιονδήποτε εκτός από τρεις ομάδες συνολικά!!! Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έδινε την ψυχή του στο παρκέ!!! Όχι σα κάποιος που άλλαζε στρατηγική επειδή είχαν κλείσει ένα σουπερμάρκετ!!! Αυτοί ήταν οι πραγματικοί πρωταθλητές!!! Αυτοί ήταν που έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια!!! Όχι αυτοί οι τύποι εκείνοι που έκαναν δικό τους πρωτάθλημα επειδή είχαν κάποιον άλλο να τους στηρίξει!!! Και για όλα αυτά κάνουν λόγο οι νέοι;;; Μα βγήκαμε από αυτούς τους αγώνες!!! Αυτοί έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια!!! Αυτοί ήταν οι πραγματικοί πρωταθλητές!!! Αυτοί έκαναν την ομάδα να βαδίσει!!! Και τώρα εσείς μου λέτε πως δεν θυμάστε αυτό;;; Μα βγήκατε από εκεί!!! Αυτός ο πυρήνας ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια!!! Αυτοί ήταν που έκαναν την ομάδα σάρκα άλλης δεκαριάς ομάδων!!! Αυτοί έκαναν τις μεγάλες βολές, αυτοί έκαναν τους πόντους, αυτοί έκαναν τα κρίσιμα λεπτά!!! Αυτοί ήταν εκείνοι που έδιναν την ψυχή τους στο παρκέ!!! Όχι σα κάποιος που πήγαινε σπίτι του να πιει βότκα επειδή είχε βαρεθεί το γήπεδο!!! Αυτοί ήταν οι πραγματικοί πρωταθλητές!!! Αυτοί έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια!!! Αυτοί έκαναν το πρωτάθλημα!!! 🤡

ΡΕ ΡΕ ΡΕΕΕΕΕ!!!!! ΤΙ ΛΕΣΕ ΤΩΡΑ ΜΠΑΛΑΚΑ;;;; Ο ΛΑΒ Ο ΛΑΒ;;; ΠΟΙΟΣ ΛΑΒ;;; ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕΛΤΙΚΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΙΤΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '80 ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΙΓΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ;;; 😱 Ρεζίλλα οι τύποι εδώ πέφτουν πάνω στον Λάβ σα ήταν ο Μεσσία🤬 Αυτοί αυτοσχεδιάζουν πως είχαμε τους Μπράντ επειδή εμείς ψάχναμε δικαιολογία για τρία χρόνια! Μα τι τίτλους;;; Αυτοί έκαναν τρεις συνεχόμενους αγώνες για την ανάδειξη του πρωταθλητή της Ανατολής το 2012 κι έπειτα;;; ΣΙΓΑ ΤΟΥΣ ΣΙΓΑ!!! Αυτοί είχαν Game 7 στο παρκέ κι εκείνος έδωσε δέκα λάθη στα πρώτα είκοσι λεπτά! ΔΕΚΑ ΛΑΘΗ!!! Κι ο Πιρς;;; Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έκανε ολόκληρο αγώνα σαν αυτό ήταν η τελευταία του μέρα επί της γης! 23.4 πόντους ανά παιχνίδι στα playoffs εκείνο το 2012 περισσότερους από όλες εκτός από τρεις ομάδες συνολικά! ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΤΥΧΗ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!! Και τώρα αυτοί εδώ γράφουν πως οι Μπράντ έκαναν το πρωτάθλημα;;; ΝΤΑΝΤΟΝΙΑ!!! Αυτοί είχαν τρεις πρωταθλητές στο ρόστερ τους κι έφτιαξαν τρεις ακόμη τίτλους επειδή είχαν έναν πυρήνα που έκανε 45 λεπτά αγώνα σαν αυτά ήταν η τελευταία τους στιγμή στη ζωή! ΤΙΤΛΟΙ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ!!! Ο ΛΑΒ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΝΕ "ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ" ΕΚΑΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΛΑΘΗ ΑΠΟ ΤΡΥΠΕΣ ΣΕ ΤΥΡΟΠΙΤΑ ΠΟΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΟ!!! 🤡 Και μετά πέφτουμε σ' αυτούς τους μαλάκες που λένε πως "η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντ"!!! ΝΤΑΝΤΟΝΙΑ!!! Οι Μπράντ έκαναν ένα πρωτάθλημα επειδή υπήρχε αυτή η ομάδα πίσω τους! ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΑΝ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ!!! Εμείς εδώ θυμόμαστε τον Λαρρύ, τον Μπαντ, τον Μπιλ!!! Αυτούς τους τύπου που έκαναν τον ίδιο αγώνα κάθε βράδυ σα αυτό ήταν το μόνο πράγμα που είχανε να θυμηθούνε όταν ξυπνούσανε! Αυτό είναι το DNA των Σέλτικς!!! ΌΧΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΨΥΓΕΙΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! 💪🔴

τι κοινό έχει αυτό εδώ με την αλήθεια; θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Αμερικάν Ερλαινς Σέντερ σα χτες, όταν ο Κέβιν Λάβ έκανε δέκα λάθη μέσα σε είκοσι λεπτά σα να προσπαθούσε να λύσει αινίγματα που του έβγαλαν κι ούτε ο Αρχιμήδης μαζί δεν πρόλαβε. και λέμε τώρα πως εκείνος ήταν ο σωτήρας; ρε παιδιά, τι λόγια είναι αυτά! ο τύπος έκανε πιο πολλά λάθη από πόντους στα playoffs εκείνο το Μάιο — δεκαεπτά η ομάδα έχασε επειδή αυτός έκανε όλα του λάθος! και μετά τρέχουμε να τον πιστεύσουμε σαν τον Μεσσία επειδή κάπου κάποιος τον είχε γράψει σε κάποιο betting site; κι ο Πιρς; αλήθεια, τι έγινε εκείνο το σουτ τελευταίου δευτερολέπτου στο πρώτο γύρο του '09; ναι, ήταν ένας τίτλος πάνω στο θράσος, όχι μεράκι — ο τύπος έπαιζε μπάλα σα να είχεε δικαίωμα να χαλάσει όλη την προσπάθεια των προηγούμενων σαράντα τριών λεπτά επειδή εκείνος είχεε μια στιγμή έμπνευσης. αυτοί οι φίλοι εδώ ξεχνάνε πως εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες σ’ ένα τυρόπιτα της Ιωαννίνων — όχι επειδή ήταν κακός, αλλά επειδή είχεε χάσει εντελώς την ισορροπία του σα σακούλες ψυγείου πάνω στο παρκέ. και μετά έρχονται αυτοί και λεν πως οι Μπράντ έκαναν τον τίτλο επειδή είχανε τρεις πρωταθλητές στο ρόστερ; νταντόνια! αυτοί έκαναν έναν τίτλο επειδή έπαιζαν σα ομάδα όταν δεν είχεε κανέναν άλλον ν’ ανέβει στο πάνω μέρος. ο Λάρι Μπερντ εκείνες τις εποχές έκανε μπάσκετ σα ν’ είχεε χρέη δεκαπέντε γενεών στον ιδιοκτήτη — αυτός ήταν ο πυρήνας, αυτό ήταν το DNA. όχι κάποιος άλλος που έπαιζε σα ζόμπι επειδή είχε πιει υπερβολική βότκα πριν το πρώτο σφύριγμα. τι έγινε μετά; πήρανε τον Λάβ στον περιορισμό, κι εκείνος έπαθε αμυντική κατάρρευση επειδή του έκλεισαν τον οικονομικό φράχτη στο παρκέ σα να είχεε μπει τσιγγούνης σε πάρτι βίντεο-παιχνιδιού. η ομάδα τότε έκανε μπάσκετ σα ν’ είχεε ξυπνήσει μετά από πέντε νυχτερινές βάρδιες — κανείς δεν μπορούσε να σηκώσει βαρέα αντικείμενα επειδή όλα είχανε γίνει αφόρμιστα. και τώρα αυτοί εδώ λεν πως οι Μπράντ έκαναν όλα αυτά επειδή ήταν οργανωμένοι; νταντόνια! αυτοί έκαναν ένα πρωτάθλημα επειδή υπήρχε εκείνος ο πυρήνας, εκείνη η τριάδα που έκανε 45 λεπτά αγώνα σα να ήταν η τελευταία μέρα πάνω στη γη. αυτοί έκαναν τις μεγάλες βολές όχι επειδή είχανε αυτοπεποίθηση, αλλά επειδή είχανε γίνει ένα μέρος της ιστορίας των Σέλτικς — όχι σα κάποιοι που έκαναν δικό τους πρωτάθλημα επειδή είχανε κάποιον άλλο ν’ αναλάβει το βάρος. εσείς εδώ ξεχνάτε πως ο πραγματικός τίτλος δεν είναι στο δαχτυλίδι — είναι στο πώς κάνεις εκείνους τους σκληρούς αγώνες όταν κανείς δεν σ’ βλέπει. κι εμείς τότε; εμείς ψάχναμε γι’ αυτούς τους τίτλους χωρίς να καταλάβουμε πως ο πραγματικός θρίαμβος ήταν εκείνοι οι παίκτες που έκαναν μπάσκετ σα ν’ είχανε χρέη δεκαπέντε γενεών πάνω στο δέρμα τους. αυτοί ήταν οι πραγματικοί πρωταθλητές — όχι κάποιοι που έκαναν μπάλα σα σακούλες ψυγείου επειδή τους είχανε αφήσει μόνους τους στη ζωή.

Τι πιστεύετε πως θα συνέβαινε αν εκείνο το καλοκαίρι του 2010 δεν είχανε βγάλει τις ειδήσεις για το trade του Γκαρνέτ αντί Πιρς και Λάβ; Κάπως σαν να κοβεις ένα δέντρο επειδή σου φαίνεται μεγάλο κι ύστερα να εκπλήσσεσαι που έπεσε με θόρυβο. Να θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Σέντερ στο δεύτερο γύρο των playoffs του '10; Οι Σέλτικς είχαν χάσει το πρώτο ματς επειδή ο Πιρς εκείνο το βράδυ έκανε τρία λάθη μέσα σε είκοσι λεπτά στην επίθεση — σα να είχε ξεχάσει πώς λέγεται το παρκέ. Κι όμως, στον δεύτερο αγώνα μπήκε χωρίς δεύτερη κουβέντα και έκανε 31 πόντους, 7 ριμπάουντ, 6 ασίστ σα να του είχανε γράψει τον ρόλο της προηγούμενης μέρας πάνω στο σώμα του. Την ίδια βραδιά ο Λάβ έκανε εκείνο το αμυντικό κομμάτι στονardoorγιατον Χάουαρντπουτουέκανεναφοράνεξαιφνικά— δέκα λεπτά αγώνα σα ξύπνιοι τύραννος σα σακούλες ψυγείου δεν ήταν τίποτα μπροστά του. Κι όμως, εκείνοι οι μαλάκες στο front office κοίταξαν τις οικονομίες σα ν' αφήσουν εκείνον τον Πιρς ν' αρχίσει να γερνάει πάνω στο παρκέ κι ύστερα έκλαψαν πως οι Μπράντ έκαναν τους τίτλους επειδή είχαν κάποιον άλλο ν' αναλάβει το βάρος. Εγώ εκείνες τις μέρες έκανα ταβέρνα στις Καλές και θυμάμαι πως στις τηλεοράσεις όλοι οι βαρείς έκαναν λόγο για την ομάδα σα κάποιος είχε βάλει νόμο — μα κανείς δεν ξεχνούσε πως εκείνος ο πυρήνας έκανε μπάσκετ σα να είχεε χρέος δεκαπέντε γενεών στον ιδιοκτήτη, όχι σα σακούλες ψυγείου που περιμένουνε την επόμενη φουρνιά.

Πω πω πω, αυτοί οι φίλοι εδώ ξεχνάνε πως όταν κάθισα χθες βράδυ να δω ξανά εκείνο το Game 7 του 2012, ήρθε σαν βόμβα πίσω η ανάμνηση του Λάβ να κάνει δεκα λάθη σαν κάποιος που προσπαθεί ν' ανοίξει τσίχλα με γάντια χειρουργού. Κι όμως, τι λέει τώρα ο καθένας; "Οι Μπράντ έκαναν το πρωτάθλημα επειδή είχανε τους τρεις τίτλους!" Ναι, αλλά αυτοί οι τρεις τίτλοι δεν υπήρχαν εκείνοι τους φόρους στη δεκαετία του '10 — υπήρχαν επειδή κάποιος έπρεπε ν' αναλάβει το βάρος των μεγάλων στιγμών όταν κανείς άλλος δεν μπορούσε, όχι επειδή υπήρχε ένας χαρακτήρας σα ζόμπι πάνω στο παρκέ που έκανε οτιδήποτε άλλο εκτός από σουτ. Μα σκεφτείτε το λίγο πιο ψύχραιμα εδώ: Το 2010, όταν η ομάδα είχε ακόμα τον Πιρς σα να τον είχανε αλείψει με λάδι που έκαιγε κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα, εκείνος έκανε πάνω από είκοσι πόντους ανά παιχνίδι σα να είχεε κληρονομιά δέκα γενεών να ξεπληρώσει. Την ίδια περίοδο, ο Λάβ εκείνες τις ημέρες ήταν μια αμυντική ντίσLOCATION — όχι επειδή ήταν κακός, αλλά επειδή έπαιζε σα να είχεε μόλις τελειώσει βάρδια στο εργοστάσιο και περίμενε ν' ανάψουν οι υπολογιστές για το επόμενο παιχνίδι. Κι όμως, αυτοί οι μαλάκες στο front office κοίταξαν το salary cap σα ν' αφήσουν εκείνον τον Πιρς ν' αρχίσει να γερνάει πάνω στο παρκέ κι ύστερα έκλαψαν πως οι Μπράντ έκαναν τους τίτλους επειδή είχανε κάποιον άλλο ν' αναλάβει το βάρος. Και τώρα λέγεται πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντ; Μα αυτοί έκαναν ένα πρωτάθλημα επειδή υπήρχε ένας πυρήνας που έκανε 45 λεπτά αγώνα σα αυτά ήταν η τελευταία τους στιγμή πάνω στη γη — όχι επειδή κάποιος πήρε τρεις τίτλους σαν δώρο. Ο Πιρς εκείνες τις χρονιές έπαιζε σα να είχεε χρέος δεκαπέντε γενεών στον ιδιοκτήτη, όχι σα σακούλες ψυγείου που περιμένουνε την επόμενη φουρνιά. Κι ο Λάβ; Μα τι Λάβ; Αυτός ήταν ο τύπος που έκανε περισσότερα λάθη από τρύπες σ’ ένα τυρόπιτα της Ιωαννίνων όταν έπαιζε στη Μάινε — όχι επειδή ήταν ατζαμής, αλλά επειδή του είχανε αφήσει μόνο λίγες στιγμές σα διακοπές πριν ξαναπάει στη ζώνη. Κι ύστερα έρχονται αυτοί και λεν πως η ομάδα είχε τίτλο επειδή είχε τους Μπράντ; Μα αυτοί έκαναν ένα πρωτάθλημα επειδή υπήρξε εκείνος ο πυρήνας — εκείνοι οι τρεις που έκαναν μπάσκετ σα ν' είχανε χρέη δεκαπέντε γενεών πάνω στο δέρμα τους. Όχι επειδή κάποιος πήγε σπίτι του να πιει βότκα επειδή είχε βαρεθεί το γήπεδο, αλλά επειδή εκείνοι έδιναν τα πάντα κάθε βράδυ σα αυτά ήταν η τελευταία τους μέρα πάνω στη γη. Τι άλλο θέλετε να σας πω; Αυτοί οι τίτλοι δεν έγιναν επειδή υπήρξαν τρεις πρωταθλητές σ' ένα ρόστερ — έγιναν επειδή υπήρξε μια ομάδα που έκανε μπάσκετ σαν ν' είχεε χρέος δεκαπέντε γενεών στον ιδιοκτήτη, όχι σα σακούλες ψυγείου που περιμένουνε την επόμενη φουρνιά.