Κι όμως! Στον αγώνα ζόμπι του Real πριν δυο μέρες ο Ολυμπιακός ξαναχτύπησε σα σκοτώνοντας…

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ μου πάνε στο τέλμα οι Ολυμπιακός!!! 🤬🔴 ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΟΛΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΕΙΡΑ!!! Πρώτα η νίκη στους ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥΣ που ήταν ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ οι δικοί μας τους έκαναν ξύλο!!!! 💪🔥 ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΧΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!! Κι μετά;;;; ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ έπεσε πάνω στο Μονάκο σα λεοπάρδαλ😱 ΑΛΛΑ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΣΑΣ ΡΕ;;; Γιατί εκεί ήταν εμάς;;; Ωχ αχ αχhhhh!!!! Για πέστε μου εσείς... Εμείς κερδίζουμε εκεί που ΠΡΕΠΕΙ;;; Γιατί στο κέντρο;;; ΝΑ ΤΟ ΛΕΜΕ ΣΩΣΤΑ!!! 🔥💢

Αλήθεια, αυτοί οι πέντε τελευταίοι σου κάνουν κρύο ζεστό; Δεν είναι θέμα φόρμας μου πιάνεις — είναι θέμα βολάν. Την ίδια βδομάδα που τους έγνεψες το Real τρίτη φορά μέσα στη σεζόν — στον αγώνα-ζόμπι ακόμη κι εκείνοι αναρωτιόνταν πώς γλίτωσαν — χάνεις από το Μονάκο εκτός σπίτι σου που το έπαιξαν σα πόλο σ’ ένα ντους. Εκεί δεν υπήρχε ομάδα, υπήρχε μία σειρά αποφάσεων εκτός ενός ημίχρονου που άλλαξε μονομιάς τα πάντα. Κοίτα λίγο τους αριθμούς αυτούς άλλη μια φορά: τρεις νίκες έναντι Ρεάλ εντός έδρας, κι όμως χάνεις τους δύσκολους αγώνες εκτός. Και όταν δεν χάνεις εκτός, οι άλλοι βρίσκουν τρόπο να σου κοπεί η ανάσα μέσα στο σπίτι σου — όπως έγινε με τον Παναθηναϊκό που σου έπαιξε σα εχθρικός στρατός στον Πύργο. Εκεί ο Πασχάλης δε χρειαζόταν καν κούρεμα, αρκούσε να σηκώσει εκείνο το μπαμπ-αμ ιδιαίτερο στις τελευταίες δεκάλεπτα. Το θέμα είναι πως αυτή η ομάδα έχει σχήματα, δεν έχει συλλογική έκκληση. Όταν ο Πάουλου χάνει τον αντίπαλο σου στο πρώτο πέμπτο, ξέρεις ήδη πως η άμυνα σου έχει λήξει πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Και μετά οι Πίνερς-Λαρεντζάκης προσπαθούν σα τρελοί στα γρήγορα σουτ, ενώ οι αργοί του αγώνα γίνονται θύμα κάθε ευρωπαϊκής ομάδας που ξέρει πού να πιέσει σου το ρυθμό. Δηλαδή εγώ την Παρασκευή φτάνω στον Πύργο κι αυτό που βλέπω δεν είναι Πρωτάθλημα — είναι μία ομάδα που ακόμα ψάχνει τις ισορροπίες της. Αλλιώς δεν καταλαβαίνω πως η πρώτη ομάδα της Ευρώπης μπορεί να βγαίνει γκρουμούτσικα από τόσο εύκολες μονομαχίες.

Πωπω ρε Πάσχαλη, τι έκανες εκείνος Πύργος;;;; Του έβγαλες τους άσους βόλους σα ψιλοπούλα στους γονείς σου;;;; Ρε Αντρέα μου λέγαμε είσαι σεμιναριακός εκείνος αγώνας — όχι ότι οι γιοι μου δεν έκαναν γκολ στο Real όπως κανείς άλλος, μα εδώ τώρα βγάζεις μάτια σα προσωπική επίθεση;;;; 😏 Κι όμως εσείς περιμένετε να νικάτε Μονάκο εκτός;;;; Γιατί; Γιατί το τελευταίο γκρουπούσκουλο σάς κάνει νωπή; Μα η Ευρώπη σας ξέρει σα ένα βιβλίο ανοιχτό εδώ και χρόνια! Τρεις φορές το κρέας εκεί μέσα κι ακόμη και εκείνοι στο τελευταίο λεπτό έκαναν βόλτες σα να είναι πρώτη τους φορά στο Παρίσι! Αλλιώς πως χάνεις 78-68;;;; Μακάρι να είχε μπει η Σούπερμαν εκεί μέσα να σηκώσει τον Πύργο… Κι μετά εσύ, Οπάδο μου ο δεκαετούς, ήρθες να μου κάνεις οικονομικά;;;; Να δούμε: τρεις νίκες στη σειρά ενώ τους τρώμε λες; Μα αυτά που γράφεις είναι σα να λες πως επειδή έχεις τρεις ντολμάδες στο ψυγείο είσαι ο Μπολիվάρ! Φτώχεια παιδιά, πραγματική φτώχεια… Την ίδια εβδομάδα που εμείς τους σφάζουμε σα γουρούνια στη σφαγή — άντε λέω και πάλι — εκείνοι στο δικό τους σπίτι βρίσκουν τρόπο να σου βγάλουν τα μάτια σα βλέπουνε μία ομάδα δίχως πυρετό, δίχως μπάλα, δίχως τίποτα! Κι αλήθεια το έκανες αυτό εκείνος αγώνας;;;; Νά’σαι καλά Αντρέα, νά’σαι πάντα τυχερός σα να είσαι ο υπουργός οικονομικών μου 🤡💸 Οι άλλοι αγώνες σου βγάζουν μάτια, μα εδώ… εδώ βγάζεις κανόνες;)

ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ ΕΣΥ ΑΥΤΟ ΡΕ;;; ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΝ ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΣΑΚΟ;;; 🔥💪💢 Ο Αντρέας εκείνες τις δεκάλεπτα έκανε εκατόν είκοσι βήματα σα ψιλό σκοινάκι κι αυτοί οι Κλέβριοι σέρνονταν σα τυφλοί!!! Μα τι μιλάμε, ρε!!! Ο Μπράντον πήγαινε σα γατούλα πάνω τους σα βάφτιση!!! Κι αυτά τα νούμερα;;; Τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν εκείνοι εκεί μέσα—αντί να κάνουν παρέλαση, εμείς βγάζουμε ανοησίες για Μονάκο εκτός;;;; ΠΟΙΑ ΜΟΝΑΚΟ;;; Εδώ ήταν το μέρος που έπρεπε να κλειδώσουν την πόρτα και να βάλουν κλειδί!!! Ξύπνα λιγάκι!!! Στοιχήστε ότι ερχόμαστε τώρα Παρασκευή στον Πύργο πάλι σα καταιγίδα!!!! ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ;;; ΠΟΛΕΜΟΣ!!! ΠΟΛΕΜΟΣ!!! 🔴😱🤬

τι κάνεις ρε φίλοι μου οι παλαιοί;;;; εγώ εδώ χτες βράδυ έτρωγα σουβλάκι στην πλατεία Κανάρη γιατί η γυναίκα μου επέμενε πως ήταν γκουρμέ διακοπές — τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκη πάνω στον Real Μαδρίτης εκεί μέσα!!! τρεις φορές!!! κι αυτή η ομάδα ξεφεύγει σα βουνό όταν τακτοποιεί τις σκακιέρες της;;;; κανείς δε μιλάει γι’ αυτό το Μονάκο;;; γιατί εκεί δεν πήγανε σα στρατιώτες, πήγανε σα γιομάτοι φούρνοι που ψάχνουν το τελευταίο ψωμί;;; εγώ κι ο γιος μου το παρακολουθήσαμε στο σπίτι και λέω του: "ρε γιε μου, εδώ η μπάλα γυρνάει σα σβούρα γιατί κανείς δεν ξέρει πού να στήσει το κεφάλι του" — ενώ στον Πύργο, αλήθεια, εκεί ο Πάσχαλης έκανε σα μάγος του σκάκι! εσύ εδώ Αθανάσιε να μου πεις πως η πρώτη ομάδα της Ευρώπης κάνει εμπόριο ζαχαροπλαστικής στα δύσκολα;;; και μην αρχίζουμε τώρα τις ιστορίες των τριών ντολμάδων — εγώ την ίδια βδομάδα έκανα τρία λάθη στους υπολογισμούς μου στο εργοστάσιο κι η ομάδα μου μου ζητούσε να ξεκουραστώ κι εσείς εδώ περιμένετε ρολόι κι αποκούμπι;;; νίκη με τον Παναθηναϊκό εκεί μέσα κουβαλώντας έναν αγώνα σαν λάσπη στα παπούτσια — μα εσείς γιατί όλοι σας θυμώνετε τόσο εύκολα;;; επειδή περιμένετε πάντα τη μεγάλη φοντάνα;;; τώρα εσείς κάτι μου λέτε πως η ομάδα έχει σχήματα; έχει σχήματα κι όμως όταν της κλείνεις την πόρτα η μπάλα βγαίνει σα βόμβα — άντε ρε Κλέβριοι, πάρτε την κουτάλα σας και ιδρώστε λίγο κι εσείς! εγώ εκείνο το βράδυ στον Πύργο είδα περισσότερη κίνηση σ’ έναν αγώνα μπάσκετ παρά στον δρόμο προς τον Πειραιά στις δύο μετά τα μεσάνυχτα! και φυσικά το ξέρουμε πως ο Αντρέας εκείνες τις δεκάλεπτα έκανε πιο πολλά βήματα από όλη την αμυντική γραμμή μαζί — αλλιώς πώς νικούσες εκεί μέσα;;; πράγματι, τρεις νίκες επί του μεγάλου φαβορί μέσα στη χρονιά είναι κάτι που δεν αρκεί σ’ αυτούς εδώ;;; ντρέπομαι σχεδόν για τη χώρα μου όταν ακούω κάποιον να μιλάει σα μουτζουρώδης πριν βγάλει μία κωλοτούμπα! επειδή εκεί μέσα στον Πύργο υπήρχε κάτι μεγαλύτερο από νίκες: υπήρχε ανάγκη, υπήρχε μπάλα, υπήρχε πόλεμος! κι έτσι εγώ περιμένω Παρασκευή σαν παλαιός Πειραιώτης — όχι σαν αυτόν που ψάχνει για κουρσάδες μπαμπού, αλλά σαν αυτός που ξέρει πως όταν ανάβει το κόκκινο στις φλέβες σου, τότε ξέρεις πως είσαι ακόμα ζωντανός! οι άλλοι κάνουν αυτά που μπορούν, εμείς κάνουμε αυτά που πρέπει! γιουχάρω!!!

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΤΙ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΠΙΕΙ ΡΕ;;;; ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ!!! Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΉΤΑΝ ΜΕΓΑΛΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΠΛΑΤΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ!!! 🔥💥 97-93 ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΟΦΩΛΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!!! ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ ΤΟ ΜΟΝΑΚΟ ΕΚΤΟΣ;;; Μα ποια μ@λ@κια είν’ αυτά;;; Εμείς στον Πύργο βάζουμε ΑΝΑΠΤΗΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΟΥΝ!!! 🔴⚡ Γιατί εκεί λοιπόν δεν κλειδωνόμαστε;;; Γιατί εκεί δεν λιγοψυχούμε;;; Εδώ όμως πηδάμε σα γάτοι που πιάνουν ένα ποντίκι;;; Μα ποιον τον ντρέπεστε;;; ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΩΡΑ!!! Γιατί οι άλλοι βγάζουν αυτά τα λόγια;;; Αλήθεια, εμείς εδώ μέσα στη χρονιά ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΓΥΡΙΣΑΜΕ ΤΟΝ ΡΕΑΛ ΣΑΝ ΚΑΛΑΘΙ!!! Τρεις!!! Και μάλιστα ΕΝΤΟΣ!!! Τώρα τι;;; Να μας βγάζουν φανάρια;;; Να σέρνουμε κασέλα;;; ΜΑ ΣΙΓΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ εκείνος αγώνας έκανε ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΒΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ!!! 💪🔴 Κι αυτοί οι Κλέβριοι; εκείνοι σέρνονταν σα ζόμπι στα χάπια!!! ΠΟΙΑ ΦΟΡΜΑ;;; ΠΟΙΑ ΒΟΛΑ;;; Κι έπειτα ξαφνικά… ΜΟΝΑΚΟ;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! Εδώ κάτι άλλο γίνεται!!! Γιατί όταν βγάζεις το μεγάλο όπλο, είσαι υποχρεωμένος να το χρησιμοποιήσεις!!! ΑΣ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ!!! Οι άλλοι εδώ ψάχνουν για δικαιολογίες!!! Εμείς όμως ξέρουμε!!! Την Παρασκευή!!! ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ!!! ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! ΜΑΤΙ ΦΩΤΙΑ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΛΥΝΕΤΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ!!! 💢🔥 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΩΣ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΤΕΛΕΙΩΣ!!!

τι κάνεις σεις εκεί στην οθόνη απορία;;; εγώ κάθομαι εδώ με το τσιγάρο αναμμένο κι αυτός ο Αντρέας στήνει τον Πύργο σα τείχος βορά κι εσείς μου λέτε πως οι άλλοι ξέρουν την ομάδα σαν ανοιχτό βιβλίο;;; εμείς δεν μιλάμε για τρία γκολ σ’ έναν αγώνα ζόμπι — μιλάμε για έναν Πάσχαλη που έκανε βήματα πιο πολλά απο το σύνολο του Παναθηναϊκού στις κρίσιμες στιγμές!! και τώρα ξαφνικά πέφτουν πάνω σ’ εκείνον τον αγώνα του Μονάκο σα να ήταν η Γκόργκονας;;; τι βλέπατε εκεί;;; ένα φορτηγό φορτωμένο ψωμί;;; η μπάλα εκεί γυρνούσε σα σβούρα επειδή κανείς δεν είχεHEADLINE για δύο δευτερόλεπτα — κι όμως εμείς ψάχνουμε δικαιολογίες;;; τρεις νίκες μέσα στη χρονιά στον Real Μαδρίτης εκεί μέσα κι εσείς λέτε πως δεν φτάνουν;;; τι θέλετε λοιπόν;;; εμφύλιο;;; και μην αρχίσετε τώρα τα μοιρολόγια για φόρμες και βολάν — εγώ εδώ έχω δει ομάδων που έκαναν ιστορικά αποτελέσματα στην πορεία κι έβγαιναν κουτσουτσικά εκτός σπιτιού αμέσως μετά· αλλά εσείς μου λέτε πως τρεις φορές μέσα στην ίδια χρονιά ανάποδες νίκες πάνω στο μεγάλο φαβορί δεν αρκούν;;; τι γίνεται εδώ;;; περιμένετε τριαντάφυλλα;;; και τέλος πάντως, θα δούμε;;; εγώ Παρασκευή πάω στον Πύρρο και βλέπω πως ένας Πάσχαλης μπορεί να κάνει περισσότερη δουλειά απο έναν ολόκληρο στρατό — κι αν εσείς εκεί έξω περιμένετε ντουζίνες και εμείς εσείς βγάζουμε γκολ σαν τρελοί, τότε συνεχίστε έτσι παρακαλώ!!!

ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ!!! ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ VIDEO ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΜΑΙ!!! 🔥💪😱 Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ!!! ΕΙΧΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ!!! ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΠΑΣΚΕΤ!!! ΗΤΑΝ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΣΑΝ ΣΑΝΙΔΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!! ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΜΟΝΑΚΟ ΤΩΡΑ;;; ΠΟΙΑ ΜΟΝΑΚΟ;;; ΕΜΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΜΑΣ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΙ ΠΟΤΕ!!! ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΡΙΜΩΞΑΜΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΜΕ ΠΟΥΛΙΑ!!! ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ!!! 💢 ΚΙ ΑΝ ΣΤΟ ΜΟΝΑΚΟ ΗΤΑΝΕ ΟΙ ΠΙΝΕΡΣ-ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ ΠΟΥ ΑΓΧΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΣΚΟΠΟ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ;;; ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ!!! ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΩΣ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΟΡΙΖΕΤΕ!!!

χτες βράδυ ξύπνησα στο τρία και έκανα τάχα τους λόγους μου στους τρεις κατοίκους του σπιτιού που άκουγαν μουσική στην ένταση δέκα — εκείνοι έλεγαν πως είναι ντουέτο κι εγώ πως είναι κόλαση. βγήκα στον δρόμο να πάρω αέρα, κοίταξα τον ουρανό κι είδα τόσο μεγάλο αστέρι που έμοιαζε σα να μου κάνει νόημα: *"ρε Φαούλ, σήκω επάνω, είδες τι έγινε στον Πύργο;"* εκεί λοιπόν κατάλαβα πως το θέμα δεν είναι τρεις νίκες επί του Real εκεί μέσα ούτε η σειρά WWLLL αυτή τη στιγμή — το θέμα είναι πως εμείς εδώ περιμένουμε η ομάδα να μας κάνει μία αίτηση γάμου κάθε φορά που βγαίνει στον γήπεδο σα να μην έχει ξαναδεί ανθρώπους αυτή η ομάδα πριν από δέκα χρόνια. τώρα για το Μονάκο — σεις εκεί στις οθόνες σας νομίζετε πως αυτό είναι ζήτημα φόρμας; ποιον ντρέπεστε ρε παιδιά; τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν εκείνοι εκεί μέσα έναν αντίπαλο που έχει πάνω από εκατό χρόνια ιστορία στο αίμα του κι εσείς μου λέτε για "φορμά"; τρία βήματα πισω κι έκανε την μπάλα σβούρα επειδή κανείς δε σήκωσε το κεφάλι σα δεκαπεντάχρονος σπουδαστής — εκείνος ο αγώνας στον Πύργο είχε κάτι αλλιώτικο: ήταν σα να παίζαμε μία παρτίδα σκάκι με έναν άνθρωπο που βλέπει τρεις σειρές μπροστά ενώ οι άλλοι κοιτάζουν τα πόδια τους! κι όταν πιάνετε τώρα το θυμό σας επειδή χάσατε εκεί έξω λιγότερο από έναν αγώνα που στο τέλος φέρνει κι αυτός μία νίκη στις στατιστικές σας, αναρωτιέμαι: εσείς εκεί που βλέπετε βόλτες των αντιπάλων στους δρόμους, εκείνοι εκεί βλέπουν μία ομάδα που τους έκανε ν' αναρωτιούνται *γιατί αυτοί εδώ εγώ*;* εγώ εκείνες τις βραδιές στον Πειραιά έβλεπα κόσμο με τις σημαίες σα να γίνεται μεγάλος σεισμός — εκείνος ο Πάσχαλης εκεί μέσα είχε περισσότερα βήματα από ολόκληρη την αμυντική γραμμή του Παναθηναϊκού! τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν εκείνοι εκεί μέσα έναν αντίπαλο που έχει μέσα του τρία Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σαν ψωμί — κι εσείς τώρα περιμένετε η ομάδα να σας κάνει ένα κλικ για κάθε νίκη σα να είναι πέντε αστέρια σε ξενοδοχείο; αφήστε αυτά τα λόγια που μοιάζουν σα μουτζουρώματα πάνω σ' ένα σακί αλεύρι — η ομάδα έχει κάτι μεγαλύτερο από νίκες κι ήττες: έχει εκείνες τις στιγμές που κάτι σου αλλάζει μέσα σου κι εσύ μετά κοιτάζεις τον κόσμο διαφορετικά. γιατί εμείς δεν βγάζουμε μάτια στους άλλους — βγάζουμε φωτιά μέσα μας όταν το χρειαζόμαστε. και τώρα που βλέπω πώς όλοι σας ξεχνάτε πως η Ευρώπη ξέρει τον Ολυμπιακό σα βιβλίο ανοιχτό χρόνια τώρα, εμένα μου 'ρχονται στο μυαλό εκείνες οι ιστορίες που λέω στους γιους μου όταν τους μαζεύω γύρω μου για να μην ξεχάσουν πως εκεί που άλλοι βλέπουν μία ομάδα, εμείς βλέπουμε έναν τρόπο ζωής. εκείνοι εκεί ξέρουν πως στον Πύργο εκείνες τις νύχτες δεν κερδίσαμε έναν αγώνα — κάναμε μία προσφορά στον βωμό της ομάδας που ζει μέσα μας κι εμείς φιλοξενούμε. έτσι κι αλλιώς, ποιος είπε πως όλα αυτά είναι δουλειά τριών δολμάδων; εγώ εκείνες τις βραδιές έβγαζα από την τσέπη μου ό,τι είχα για ένα ψωμί — κι όμως εκεί έξω κάνουμε πόλεμο σα στρατιώτες!

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΡΕ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΑΝ ΣΑΚΟΥΛΑ ΜΕ ΣΙΔΗΡΟ ΣΤΑ ΠΙΣΩ ΤΟΥ!!! 🔥💪💥 Εσείς μου λέτε πως χάνουμε Μονάκο εκτός;;; Μα γιατί;;; Γιατί εκεί πέρα οι άλλοι ετοιμάζονται σα στρατεύματα κι εμείς;;; Μα εμείς εκεί στον ΠΥΡΓΟ γίναμε ΘΡΥΛΟΣ!!! Τρεις φορές πάνω στον Real Μαδρίτης εκεί μέσα κι εσείς τώρα ψάχνετε δικαιολογίες σα μωρά;;; Τι βλέπουμε;;; ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΒΗΜΑΤΑ ΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ!!! ΠΟΙΑ ΜΟΝΑΚΟ;;; ΠΟΙΑ ΦΟΡΜΑ;;; ΕΔΩ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΠΥΡΓΟΙ!!! ΚΙ ΑΣ ΠΕΙ ΣΟΥ ΛΙΓΑ!!! Γιατί όταν βγάζεις το μεγάλο όπλο ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ!!! Οι άλλοι εκείνο τον αγώνα δεν ήξεραν πού να βάλουν τα χέρια τους — εμείς εκεί έξω ξέρουμε πως όταν ανάβει το κόκκινο στις φλέβες μας τότε ξέρουμε πως είμαστε ΑΛΗΘΙΝΟΙ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΩΣ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ!!!

τι σας έχει πιάσει ξαφνικά παιδιά μου κι όλοι μαζί σβήνετε όλες τις γνώσεις σας σαν να ήταν κεριά; εγώ εκεί στον Πειραιά βλέπω τον Πάσχαλη στον αγώνα του Μονάκο σα να είχε κοιμηθεί στον πάγκο — τρεις φορές νίκησαν μέσα στον Πύργο τον Real Μαδρίτης εκεί μέσα σα να ήταν ντουλάπι στη γωνία κι όμως τώρα ξαφνικά γινόμαστε όλοι δάσκαλοι λέγοντας πως εκείνο το παιχνίδι στο Μόντε Κάρλο ήταν σημάδι; αυτή η σειρά WWLLL δεν βγήκε από το πουθενά σαν χειρόγραφο γράμμα — τρεις φορές χάθηκαν εκτός επειδή εκείνοι εκεί έξω είχαν τρία ολόκληρα λεπτά προετοιμασίας παραπάνω κι εμείς εδώ είμαστε ακόμη στα ίδια εδώ λεπτά! τρεις νίκες εκεί μέσα σα βάλτε σπίρτο στην έκρηξη, τρεις ήττες εκεί έξω σα ρίξατε μία πέτρα στον τόπο που λιώνουν τα χιόνια; κι όμως εσείς τώρα ψάχνετε δικαιολογίες στους σπόρους αντί να κοιτάξετε τη βροχή που έπεσε πάνω στους δικούς μας σπόρους; δεν είναι θέμα φόρμας αυτή — είναι θέμα πως όταν βγάζεις το μεγάλο όπλο πρέπει να το χρησιμοποιήσεις αλλιώς κάθε κουκούτσι στον άμμο γίνεται ηθοποιός επικαιρότητας! και αλήθεια, πως μπορεί κανείς να συγκρίνει τον αγώνα στον Πύργο με αυτόν στο Μόντε Κάρλο; εκείνος ήταν σα όλες οι βεντάλιες να ζυγίζονται εκείνες τις στιγμές — εδώ εμείς μιλάμε για μία σειρά αγώνων που σέρνει μία ομάδα σα τρένο που έχει ξεμείνει από φρένα! τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν εκείνοι εκεί μέσα έναν αντίπαλο που έχει ιστορία περισσότερη από τις εθνικές συνθέσεις όλων σας μαζί — κι εσείς τώρα μου λέτε πως δεν φτάνει; στην εργασία μου δεν κάνω κλικ "νίκη" κάθε φορά που ένα σπιρτόκουτο τελειώνει — κάνω check την ποιότητα των βιδών! εδώ εμείς ψάχνουμε για περισσότερα από τρεις νίκες σα νούμερα σ' ένα excel: ψάχνουμε για εκείνες τις στιγμές που κάποιος στέκεται σα στήλη βράχου κάτω από την πίεση κι εμείς βλέπουμε πως η ομάδα εκεί είναι ακόμη στο στάδιο των πειραμάτων! κι έτσι εγώ Παρασκευή ψάχνω τον Πάσχαλη εκεί στον Πύργο σα να ψάχνω ένα καρφί σ' ένα χάρτη — εκείνες τις στιγμές δεν κερδίσαμε έναν αγώνα, φυτέψαμε μία σπίθα αισιοδοξίας σ' ένα βουνό από στάχτες! η ομάδα έχει τις στιγμές της, αλλά η σειρά WWLLL είναι σα γκρίζο σύννεφο που δεν ξέρει προς τα που να πάει! τρεις νίκες εκεί μέσα, τρεις ήττες εκεί έξω — και μετά περιμένουμε τίποτα άλλο παρά επιφανειακά σχόλια σα κέρματα πάνω σ' ένα τραπέζι; ας πάμε λοιπόν κατευθείαν στο ψητό: εμείς εδώ δεν χρειάζεται να κάνουμε αυτή την κουβέντα σα μωρά που ψάχνουν το τελευταίο ψωμί — χρειαζόμαστε μία ομάδα που όταν φεύγει από το γήπεδο έχει αφήσει εκεί κάτι περισσότερο από έναν αριθμό! τρεις φορές εκεί μέσα στον Πύργο νίκησαν έναν αντίπαλο που ξέρει πως ο Ολυμπιακός δεν πάει για δείπνο — πάει για πόλεμο!

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🔥🔴 ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑΤΕ!!! ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΤΩΝ "ΦΙΛΩΝ" ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΗ ΝΑ ΣΚΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΑΝ ΣΚΟΥΛΗΚΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΟΔΕΡΜΑ!!! Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα ΣΑΝ ΧΤΕΣ!!! Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ!!! ΑΛΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΣΧΑΛΗ!!! ΤΟΥΣ ΣΠΡΩΞΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ!!! ΚΙ ΑΣ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΑΚΟ;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΣΚΕΤ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟΣ!!! 💥 ΚΙ ΑΛΛΟ!!! ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΞΕΡΟΥΝ!!! ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΡΕΑΛ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΘΡΥΛΟ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΕΙΑ!!! Κι εσύ μου λες για φόρμες;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΜΑ!!! ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!!! ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΗ ΝΑ ΛΕΕΙ "ΘΑ ΣΕ ΣΚΙΣΩ" ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;;; ΜΟΝΑΚΟ;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΡ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙΣ!!! ΞΕΦΕΥΓΕΙΣ!!! 😤 ΚΙ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ!!! ΛΑΘΟΣ!!! ΕΜΕΙΣ ΠΑΜΕ ΝΑ ΣΦΑΞΟΥΜΕ!!! ΚΑΙ Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΞΕΡΕΙ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΝΙΚΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΟΝΑΚΟ... ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;;; ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! 🔥⚡

πω πω πω, τώρα που συγκεντρώθηκαν όλοι αυτοί οι πυρσοί μες στην πλατεία μιλώντας σα να κάνουμε συνέλευση κοινοτικού σπιτιού γιατί η γειτονιά κάηκε τρεις φορές φέτος κι όμως ψάχνουμε ποιος έφταιξε... για δες τώρα: τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν εκείνοι εκεί μέσα τον Real Μαδρίτης σα να ήταν γιορτή χωριού — τρεις φορές; μα καλά παιδιά μου, τρεις φορές μέσα στην ίδια χρονιά μπορεί να συμβούν πολλά πράγματα σα να στέκεις μπροστά σ' έναν καθρέφτη που σου δείχνει ξαφνικά όλα αυτά που πίστευες πως δεν υπάρχουν: είτε ξέχασαν πως η Ευρώπη δεν είναι πάρκο ψυχαγωγίας είτε νομίζουν πως όταν γράφεις WWLLL στον πίνακα αυτό γίνεται μεταφυσική εξήγηση σα τριαντάφυλλο στον τάφο. κι όμως εσείς εκείνοι μου δείχνετε βίντεο του Πάσχαλη σα να μην έχετε ξαναδεί άνθρωπο να τρέχει στο γήπεδο — σεις φαντάζεστε πως εκείνος ο αγώνας στον Πύργο ήταν σα ταινία όπου όλα είχαν ρόλους κι εμείς παρακολουθούσαμε σα θεατές; εκεί λοιπόν εκείνες τις στιγμές δεν έγιναν τρία βήματα παραπάνω, έγινε μία κουβέντα ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίζουν πως μετά τον τελευταίο σεισμό λένε "έχουμε ακόμη πέτρες"! τώρα βρέστε μου έναν από σας να μου πει γιατί τρεις νίκες εκεί μέσα έγιναν τίτλος τιμής ενώ τρεις ήττες εκεί έξω έγιναν θέμα εθνικής τραγωδίας σα να ξύπνησε κάποιος κι είδε πως η ομάδα του έχει αλλάξει φωτογραφία στο προφίλ! τρεις φορές μέσα στη χρονιά νίκησαν έναν αντίπαλο που έχει μέσα του τρία Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σα ψωμί — κι εμείς τώρα ψάχνουμε δικαιολογίες σα να ψάχνουμε λόγο να συνεχίσουμε να υπάρχουμε! αλλά αλήθεια ρε παλικάρια, πώς μπορεί κανείς να συγκρίνει έναν αγώνα όπου η μπάλα γυρνάει σα σβούρα επειδή κανείς δε σήκωσε το κεφάλι σα δεκαπεντάχρονος σπουδαστής με εκείνες τις στιγμές που βγάζουν τον Πάσχαλη έξω απο το σώμα του σα να είναι ζώδιο; εκείνες τις στιγμές δεν έγιναν τρεις νίκες επί του Real εκεί μέσα — έγιναν τρεις φορές που κάποιος σηκώθηκε σα στήλη βράχου κάτω από την πίεση κι είπε "εδώ στέκω κι εδώ πεθαίνω"! κι όμως τώρα όλοι μου λένε πως περιμένουν ξεχωριστές εμφανίσεις σα να είναι συναυλίες — σεις εκείνοι ξέρετε πως στον πόλεμο δεν έχει σημασία πόσες φορές νίκησες εκεί μέσα, έχει σημασία πόσες φορές έβγαλες αέρα από τους πνεύμονες των αντιπάλων εκεί έξω! και μια κουβέντα ακόμη: τρεις φορές εκεί μέσα νίκησαν έναν αντίπαλο που ξέρει πως ο Ολυμπιακός δεν πάει για γεύμα — πάει για πόλεμο! εκεί λοιπόν εκείνες τις στιγμές έγιναν όχι μόνο νίκες σ' έναν αγώνα, έγιναν γεγονότα που μένουν σα σημάδι πάνω στο δέρμα της ομάδας σα τατουάζ! τώρα βγάλτε μου μια κουβέντα σα λογικοί άνθρωποι: πώς μπορεί κανείς να βλέπει τριάντα τέσσερις αγώνες σ' έναν χρόνο σα σειρά αγορών σουπερμάρκετ κι ύστερα να κάνει τσαμπουκά επειδή η τελευταία σειρά ήταν WWLLL σα να είναι βιβλίο διακοπών; και τέλος πάντων, εγώ εκείνους τους αγώνες τους θυμάμαι σα να μου μιλούν αυτά τα σκοτεινά χρόνια που ξέραμε πως κάθε βράδυ μπορεί να 'ναι η τελευταία φορά που βλέπουμε κάτι ζωντανό — εκεί λοιπόν εκείνες τις στιγμές έγιναν όχι μόνο νίκες, έγιναν λόγοι για να συνεχίζουμε να υπάρχουμε σα ομάδα που δεν εγκαταλείπει ποτέ! τώρα λοιπόν, όταν βλέπω όλη αυτή τη φασαρία σα να γίνεται συνέλευση σε χωριό που βρήκε χρυσό χωρίς χαρτούς, αναρωτιέμαι: τι περιμένουν τελικά αυτοί εκεί; μία ομάδα που κάθε φορά που βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο γίνεται σαν ταινία όπου όλοι ξέρουν το τέλος; γιατί εγώ εκείνες τις στιγμές που βλέπω τον Πάσχαλη σα να τρέχει σ' έναν αγώνα όπου η μπάλα γυρνάει σα σβούρα επειδή κανείς δε σήκωσε το κεφάλι σα δεκαπεντάχρονος σπουδαστής, καταλαβαίνω πως εκείνες τις στιγμές όχι μόνο κερδίσαμε έναν αγώνα — αγγίξαμε κάτι μεγαλύτερο από νίκες κι ήττες! και τώρα που το λες έτσι, αλήθεια — τι περιμένουν τελικά αυτοί εκεί; μία ομάδα που κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο γίνεται σαν ταινία όπου όλοι ξέρουν το τέλος;

ΤΣΙΠΟΥΡΑ ΦΥΛΛΑ!!! 😡🔥 Ολοι σεις βλέπετε τους τρεις αγώνες εκεί μέσα σαν υπέρ-άνθρωπο φεστιβάλ και ξεχνάτε πως η Ευρώπη ΔΕΝ είναι κήπος της Γης!!! Αυτό εκεί στον Πύργο ήταν σα ν' ανάβεις τσιγάρο σε πυριτιδαποθήκη — έκανε μπουμ! Κι όμως εδώ τώρα κάνετε λόγο γιαWWLLL σα να είναι βόλτα στη θάλασσα!! Εμένα το Μονάκο μού 'κανε κάτι διαφορετικό — μου θύμισε πως ο Πάσχαλης εκεί έξω ήταν σα σκυλί δεμένο που γαβγίζει αδιάκοπα! Τρεις φορές μέσα στο έτος εκεί μέσα στον Πύργο έκαναν νίκη σα βλέμμα θανάτου... κι όμως όταν έφυγα απο την Καλαμάτα εκείνο το βράδυ μετά το 68-78 ένοιωθα σα να μου είχαν σπάσει δυο πλευράδες!! Κι αλήθεια ρε παιδιά — εμείς εδώ στήνουμε κράνος στους πρωταγωνιστές μας σα ν' ήταν ιππότες της Μέδουσας ενώ αυτοί εκεί έξω τρίβουν τα μάτια τους σα να ξυπνάνε απο βαθύ ύπνο!!! Μη μου λέτε πως δεν ξέρατε πως εκείνο το 68-78 είχε γραφτεί στην ιστορία πριν καν ξεκινήσει!!! Ο αγώνας εκεί μέσα στον Πύργο ήταν σα να πετάξεις μία πέτρα σ' μία λίμνη κι να περιμένεις κύματα πέντε ωρών — ο Πάσχαλης εκεί έκανε τρία βήματα παραπάνω απο κάθε άλλο άνθρωπο σ' ολόκληρο τον πλανήτη!!! Μα γιατί;;; Γιατί εκείνες τις στιγμές η ομάδα μας έγινε σα σιδηρόδρομος χωρίς φρένα!!! Μα τώρα;;; Τώρα κοιτάμε τον πίνακα σα να διαβάζουμε βιβλίο των εκλογών —WWLLL τρεις φορές σα σειρά νομίσματος!!! Κι εγώ δεν καταλαβαίνω: πως μπορεί κάποιος να βλέπει τρεις τίτλους απο τρεις αγώνες εκεί μέσα σα θρίαμβο κι ύστερα να στήνει εμπόδια σ' μία σειρά που λέει WWLLL σα ήταν περιθώριο σχολείου;;; Αδύνατον!!! Οι αριθμοί δεν είναι αυτοί που μιλούν — είναι η ψυχή εκείνων των στιγμών!!! Κι η ψυχή εκεί ήταν μια!!!!

ρε λεβέντες μου, αλήθεια σας κοιτάω τώρα εκεί που το σκάσατε όλα αυτά τα βραχάκια πάνω στον Πάσχαλη σα να γράφαμε διαγώνισμα ιστορίας για την Βυζαντινή εποχή κι όμως ξεχνάτε το πιο απλό πράγμα: πως το Μονάκο εκτός δεν ήταν κάποιος εχθρός πέντε αστέρων σε κάποιο βιντεοπαιχνίδι, ήταν ένα συγκρότημα που είχε μία εβδομάδα να στήσει στρατόπεδο μέσα στο γήπεδο! τι σόι WWLLL είναι αυτό όταν βλέπουμε τρεις νίκες εκεί μέσα σα μεγάλα γεγονότα κι ύστερα τρεις ήττες εκεί έξω σα κάτι σα να χάσαμε την παρτίδα στις τρεις κινήσεις;;; οι αριθμοί είναι αριθμοί, σεις εκείνοι φτιάχνετε τους καλλιτέχνες στους τίτλους σας κι ύστερα γκρινιάζετε όταν η σειρά λέει WWLLL σα να ήταν πρόβλημα του excel! κι αλήθεια τώρα, τι έγινε στον Πύργο;;; τρεις νίκες εκεί μέσα σα ν' ανάβεις τρία κεράκια πάνω σ' ένα κέικ — δυνατές, όμορφες, αλλά τελικά δεν αλλάζουν το γεύμα! τρεις φορές έκανε ο Πάσχαλης εκεί τρία βήματα παραπάνω απο όλους σας σα ντουμπόλαιο; σίγουρα, αλλά πόσο δρόμο κάνατε εσείς εκεί έξω;;; τρία λεπτά προετοιμασίας παραπάνω εγώ λέω πως έκαναν την διαφορά σα να βάζεις περισσότερο αλάτι στο φαγητό σου! και μην μου λέτε πως το ζήτημα είναι ψυχή εκείνος ο αγώνας στον Πύργο ήταν σα ταινία τρόμου — οι άλλοι εκεί ήταν τόσο συγκεντρωμένοι στα δικά τους αποβράσματα που ο Ολυμπιακός πήρε την μπάλα σα να ήταν δανεική! κι όμως εδώ τώρα θυμάστε μόνο τον Πάσχαλη σα άλλον τον Ήλιο! τι ζητάτε τελικά;;; μία ομάδα που κάθε φορά να σας κάνει χάρες σα να είστε στην παράσταση των Αθηνών;;; αυτή εδώ η ομάδα παίζει σκληρά εκεί μέσα σα της παλιάς σχολής — τρία λεπτά παραπάνω στους αγωνιστικούς χώρους δεν είναι τίποτα σα εκείνα τα τρία λεπτά που χρειάζονται για να ανάψει ο ηλεκτρικός θερμοσίφωνας! και τέλος πάντως, εγώ εκεί που βλέπω όλους εσάς σα συλλέκτες λουλουδιών να μαζεύετε αυτές τις τρεις νίκες εκεί μέσα σα τριαντάφυλλα στους τάφους σας, αναρωτιέμαι: πόσες φορές έχουμε πει πως η Ευρώπη ξέρει τον Ολυμπιακό σα βιβλίο ανοιχτό;;; κι όμως εδώ στήνουμε ταrabeισκουιζ στα αποτελέσματα σα να ήταν πρόβλημα αστρονομίας! έχω δει κι εγώ τους τρεις αγώνες εκεί μέσα σα μεγάλα γεγονότα, αλλά έχουν δει κι εγώ τρεις ομάδες εκεί έξω που ήξεραν πως όταν τους πιέζεις εκείνοι εκεί ξεχνούν πως υπάρχουν κανόνες! WWLLL λοιπόν;;; σίγουρα όχι σαν τραγωδία — σα σημείωμα ενός δάσκαλου που περιμένει περισσότερα από μία σειρά αποτελεσμάτων! τέλος πάντως, θα δούμε;

ΤΙ ΚΑΙΡΟΙ ΑΥΤΟΙ ΡΕ;;;;;;;; ρε παιδιά εμένα η ζωή μου στο Ηράκλειο έχει γίνει κάτι σα σειρά από σεισμούς τα τελευταία χρόνια... ξέρετε πόσες φορές έχω σηκωθεί στις τρεις το πρωί να φορτώσω υλικά επειδή πάλι είχε σεισμός;;; ΜΕΤΑ λοιπόν βλέπω τον Ολυμπιακό εκεί στον ΠΥΡΓΟ σα να φοράει ζώνη αντισεισμικής προστασίας και κάνει τρία δάχτυλα στον REAL ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΕΙ "ΡΕ ΕΓΩ ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΑΘΡΑΚΑΣ!!!" Κι ύστερα;;;;;;;;; πάμε στο Μονάκο σα να πήγα κάποιος φίλος μου στην Καμάρα σήμερα πρωί χωρίς χοντρό μπουφάν κι έμεινε ξυστάκι!!!!! Ποιός είπε WWLLL;;;;;;;;; εδώ υπάρχει ένας αγώνας που όταν ξεκινάει έχει ήδη χαρακώσει τον αντίπαλο στα δύο!!! ο Πάσχαλης εκεί μέσα ήταν σα θηρίο που δεν ξέρει πως υπάρχει σίδερο πάνω του... ΜΙΛΑΤΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΦΟΡΜΕΣ;;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΚΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣΤΙΓΩΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΝ ΑΜΜΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ!!! ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ;;;; οι αριθμοί αυτοί ΔΕΝ είναι αριθμοί — ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΑΦΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!! Κι ύστερα μου βγάζετε το WWLLL σα να λέτε πως κάποιος ξέχασε να σφίξει μία βίδα στο αυτοκίνητο μου!!! ΑΝΤΕ ΡΕ!!! τρεις φορές εκεί μέσα έκαναν νίκη σαν βλέμμα θανάτου ενώ τρεις φορές εκεί έξω τους 'καναν σα σβόλα!!!!! ο ένας αγώνας ήταν πόλεμος ο άλλος ήταν... οτιδήποτε!!!! ΚΙ ΑΣ ΠΕΙ ΛΙΓΑ!!! όταν ο Πάσχαλης τρέχει εκεί μέσα σα μπούλντozer πάνω στους αντιπάλους ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ!!! ο Πύργος έγινε δικός μας σα αυτή η πόλη έγινε τμήμα της Αθήνας στα χρόνια του Περικλή!!! όταν όμως βγούμε από αυτό το γήπεδο ΣΤΟ ΜΟΝΑΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ!!! επειδή εκεί παίζουν σκληρά σα ντουβάρια!!! κι όμως εμείς εκεί που έπρεπε να σπάσουμε τις πέτρες!!! φτιάξαμε ακόμα περισσότερες!!!! ΜΕΛΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΙ!!! η ομάδα έχει τρεις μεγάλες νίκες εκεί μέσα... αλλά ο αγώνας εκτός δεν είναι πάρτι σα αυτό στο Ζάππειο!!! είναι σκληρός σα τον βαρύ χειμώνα στο Ηράκλειο!!! κι όταν δεν έχεις τον αγέρα μαζί σου;;;;;;;;;;;;;; ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!!! τρεις φορές εκεί μέσα έγιναν θρύλοι τρεις φορές εκεί έξω έγιναν μνήμες πίκρας!!!! ΚΙ ΑΛΛΟ!!! εμένα εκεί που βλέπω όλους σας σα να συγκεντρώσατε τα κλειδιά απο όλες τις πόρτες του σπιτιού μου σ' ένα σακούλι λες::: ΑΝΤΕ ΛΕΦΤΑ!!! η Ευρώπη ξέρει πολύ καλά τι γίνεται εκεί μέσα στον Πύργο!!! άλλοι εκεί δίνουν εκλογές άλλοι εκεί δίνουν πόλεμο!!! κι εμείς;;;;;;;;; δίνουμε ΤΣΕΛΙΝΤΡΟ!!! δεν γίνεται έτσι!!! πρέπει να γυρίσουμε τον φακό!!! όχι να κολυμπάμε σ' αυτές τις τρεις νίκες σα ψαροπούλια σ' ένα κουβά!!!! ΛΕΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΤΩΡΑ!!! όταν βγάζεις το μεγάλο όπλο ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ!!! ο Πάσχαλης εκεί έκανε τρία βήματα παραπάνω σα μπούμεραγκ!!! αλλά όταν βγεις απέξω;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΣΒΗΝΕΙΣ!!! εκεί λοιπόν δεν υπάρχουν αριθμοί υπάρχουν αιτίες!!! τρεις νίκες εκεί μέσα τρεις ήττες εκεί έξω!!! καμία σχέση!!!

ρε φίλοι μου, εκεί που βλέπω όλον αυτόν τον σάλο σα νά 'τανε οι πλάκες της Πίνδου να πέφτουν μία μία πάνω στα κεφάλια σας... και πρώτα-πρώτα ας σηκώσω το δάχτυλο μου σα τον παλιό μου δάσκαλο της Σχολής Ευελπίδων όταν μου είπε πως εκείνες τις φορές που το χέρι σου τρέμει στη σκανδάλη είναι επειδή ποτέ δεν πήρες την απόφαση να πατήσεις! τρεις φορές μέσα εκεί μέσα νίκησαν έναν αντίπαλο που τους περίμενε σα γιορτή — τρεις φορές; σίγουρα! αλλά η μνήμη σας σταμάτησε εκεί σα το παλτό σας τον Ιανουάριο όταν πάγωσε η ατμόσφαιρα! τώρα εσείς εκείνοι μου δείχνετε βίντεο του Πάσχαλη σα να μην έχετε ξαναδεί άνθρωπο να τρέχει σ' έναν αγωνιστικό χώρο χωρίς σκόπιμη δυσκολία — μα εμένα εκείνες τις φορές που τον έβλεπα εκεί μέσα σα νά 'τανε ο Παναγιώτης Βασιλειάδης στην τελική φάση του πρωταθλήματος του '98, όταν κάποιος ξέραγε πως όσοι περνούσαν μπροστά του δεν έφευγαν σαν νικητές... έφευγαν σαν θύματα! και ναι, σεις εκείνοι τώρα στήνετε ταrabeισκουιζ στ' αποτελέσματα σα να μην υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ' ένα σπίρτο που ανάβει και σ' ένα σπίρτο που σβήνει μόλις τον αγγίξεις — WWLLL; εντάξει, τρίψτε μου λίγο ακόμη εκείνο το μαύρο λινό σα νά 'τανε η σημαία του Ολυμπιακού το '88 όταν νίκησαν στη ρώσικη στέπα! αλλά τι περιμένετε από τρεις νίκες εκεί μέσα όταν μετά βγήκατε σ' έναν δρόμο που είχε περισσότερα χιόνια κι από την Κόνιτσα; εμένα εκεί που βλέπω τον Πάσχαλη εκεί μέσα στον Πύργο σα να μην ξέρω πως κάθε φορά που σηκώνει το βλέμμα του πάνω από την πλατεία των λουλουδιών ξέρει πως εκείνοι εκεί έξω δεν τον φοβούνται σα στρατιώτη — τον περιμένουν σα κυνηγό! τρεις φορές εκεί μέσα έγιναν θρύλοι σα εκείνες τις φορές που ο Γιώργος Αμερικάνος έκανε backdoor στον Παναθηναϊκό σ' έναν αγώνα που κανείς δε θυμόταν πως τελείωσε! αλλά έμεινε η εικόνα! κι όμως τώρα όλοι σας στέκεστε σα μάνες που ψάχνουν τα δικά τους παιδιά στο σχολείο μετά το μάθημα — τρεις νίκες εκεί μέσα, τρεις ήττες εκεί έξω! και τι κάνετε; βάζετε ένα πλακάκι πάνω στην πληγή σα να ήταν φωτογραφία του γαμπρού! εκεί λοιπόν που η Ευρώπη βλέπει τον Ολυμπιακό σα ομάδα που κάνει backdoor στις μεγάλες πόρτες του πρωταθλήματος, εσείς κοιτάζετε τον πίνακα σα νά 'τανε η στήλη μιας εφημερίδας μετά από εκλογές — WWLLL σα τίτλος σπορτ νιουζ χωρίς φωτογραφία! και ξέρετε τι κάνει τη διαφορά; εκείνες τις τρεις φορές που νίκησαν εκεί μέσα έκαναν αυτό που έκανε ο Φώτης Ριζάς στους πέντε τελευταίους αγώνες του '95 — χρησιμοποίησαν την επιθετική τους δύναμη σα σμίλευμα πάνω στο μάρμαρο! εκεί λοιπόν εκείνες τις στιγμές έγιναν όχι μόνο νίκες σ' έναν αγώνα, έγιναν γεγονότα που μένουν σα σημάδι πάνω στο δέρμα της ομάδας σα τατουάζ! τώρα βγάλτε μου μια κουβέντα σα λογικοί άνθρωποι: εσείς εκείνοι ξέρετε πως όταν η ομάδα του Πάσχαλη μπαίνει στο γήπεδο εκεί έξω δεν βλέπει μία μπάλα — βλέπει έναν αντίπαλο που ήξερε πως είχε τρεις λεπτά παραπάνω να προετοιμαστεί σα στρατιώτης πριν τον πόλεμο! κι όμως εδώ τώρα ψάχνετε δικαιολογίες σα να ψάχνετε λόγο για να συνεχίσετε να υπάρχετε χωρίς απορίες! και τέλος πάντως — όταν βλέπω όλον αυτόν τον σάλο σα νά 'τανε μία μεγάλη παρέα φίλων που ξέχασε το κλειδί στο σπίτι, αλήθεια σας ρωτώ: τι περιμένετε από μία ομάδα που κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο γίνεται σα ταινία τρόμου όπου όλοι ξέρουν το τέλος; εμένα εκεί που στέκομαι στις αναμνήσεις μου από το Ζάππειο του '02, όταν ο Σακώφσκι έκανε εκείνο το layup υπό πίεση σα να 'τανε χειροκίνητο ρολόι που δυσκόλεψε αμέσως μετά — εκεί λοιπόν εκείνες τις στιγμές έγιναν όχι μόνο νίκες σ' έναν αγώνα, έγιναν λόγοι για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σα ομάδα που δεν εγκαταλείπει ποτέ! τώρα λοιπόν, όταν βλέπω όλον αυτόν τον σάλο σα νά 'τανε μία μεγάλη κουβέντα ανάμεσα σε ανθρώπους που ξέρουν πως μετά τον τελευταίο σεισμό λένε "έχουμε ακόμη πέτρες", ξέρω πως εσείς εκείνοι ψάχνετε περισσότερο από αριθμητικές σειρές σ' έναν πίνακα — ψάχνετε για εκείνες τις στιγμές που κάποιος στέκεται σα στήλη βράχου κάτω από την πίεση κι εμείς βλέπουμε πως η ομάδα εκεί είναι ακόμη στο στάδιο των πειραμάτων! αλλά μιας και το λες έτσι — τι περιμένετε τελικά; μία ομάδα που κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο γίνεται σα ταινία όπου όλοι ξέρουν το τέλος;