Ας φέρουμε έναν τίγρη να ξυπνήσει την επιθετική μας τρέλα!

Μα τι παιδιά περιμένετε να σας σώσει από το βυθό; Να σκάσει αυτός ο μικρός μια βόμβα σκόρ μέχρι να ξυπνήσει το σπίτι αγγελιοφόρος πια;

Αχ ρε φίλε στο διάολο ΠάνταΜαζίοπαδοι!!! 🔥💪 ο Scoot δεν είναι λύκος, ΕΙΝΑΙ ΤΙΓΡΗΣ που έχει βγάλει κάστανο από τον πάγκο!! 🐅 Οι γύροι είναι δικά μας γηπεδάκια όταν αυτός έχει μπάλα στα χέρια!!! Τι περιμένεις να κάνει λες; Να κάτσει σταυροπόδι μέχρι να πετάξει η μπάλα;;; ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! Την προηγούμενη βδομάδα έφαγε δυο γίγαντες πάνω του και τους άφησε σαν ζουμί για μπογιά!!! 😱🔴 Και εσύ λες τσίρκο ρε;;;; Να δεις άλλους!! Αυτός κάνει ότι θέλει εκεί κάτω!!! Του αρέσουν οι αιχμηρές γωνίες σα να κόβει γυαλιά με σουτ!!! Μακάρι τόσο ντρίμπλες είχε ένας άλλος μεγαλομανής!! Γιατί να μην του πετάξεις αυτή τη μπάλα σήμερα;;; Αφού εμείς στους Σέρρες δεν φοβόμαστε τίποτα άλλο παρά μόνο την ήττα!!! Κι εσύ Πράσινος13 ρε πώς τολμάς να λέεις βυθό;;; Μας έχεις δει εδώ;;; Με τι μάτια;;; Από πότε η ομάδα μας κολυμπάει;;; ΑΛΛΑΧΤΕ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ!!! Ο Scoot είναι η αχτίδα στον τοίχο που περίμενε όλους αυτούς τους μήνες!!! Δεν ξυπνάει κανείς τίγρη όταν έχουμε νυχτερίδα ανάμεσα στους παίκτες!!! ΣΚΟΤΑΡΕΙΟΤΗΤΑ!!! 💸🔥 ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ;;;

Ρε κανενός η κουλτούρα του "τζήμερου" ποιος πάει ν' αλλάξει το ρόστερ με αυτό το σπίτι;;; Σταμάτα τους ελιγμούς. Αυτός ο Scoot δεν είναι καν σούπερσταρ — είναι κυριολεκτικά το επόμενο επίπεδο, και αυτό που λες για τον Nance είναι σα να βάζεις κεραμίδι εκεί που χρειάζεται σοκολάτα. Σοβαρά τώρα, τι περιμένεις από έναν γίγαντα δεκατριών εκατομμυρίων όταν γύρω σου πιάνουν φωτιά τα πράματα;;; Να παίζει σκακί;;; Πρώτον, ηλικία: δεκαεννιά χρονών, φορτίο δυναμικότητας αχόρταγο. Θυμάστε τον Luka όταν πρωτοεμφανίστηκε;;; Αυτός είναι ακόμη πιο νεανικός στην εμφάνιση, κι όμως έχει την ψυχή βετεράνου στο αίμα του. Δεύτερον, θέση: combo guard σε εποχή όπου το παιχνίδι γίνεται μέσα στο χάος, όχι κάπου αλλού. Τρίτον, λογική: ένας πρωταθλητής που φοράει τα χρώματα σου δεν περιμένει το μεταγραφικό παράθυρο του επόμενου δεκαπενθήμερου — δημιουργεί τώρα. Κοιτάξτε την κινητικότητα του, πως σου κόβει τις διαδρομές των άλλου τριών παιχτών σαν ψαλίδι στο ψωμί. Κι εσύ ΠάνταΜαζίοπαδοι ρε φίλε, όταν λέω ντρίμπλες σα κλόουν μου φέρνεις μνήμες παλιάς σχολής σταρ που έκαναν βόλτες μόνο γύρω από τη δική τους μπάλα. Αυτός ο παιχταράς κάνει λάθος κυρίως στους υπολογισμούς των αντιπάλων — όχι στη δική του κίνηση. Και δεν χρειάζεται τίγρης όταν υπάρχουν μπουζί σαν κι αυτόν μέσα στη μηχανή. Πράσινος13 μην κρύβεσαι πίσω από τον βυθό σου, ξύπνα. Οι γύροι είναι ντόπιοι, οι αντίπαλοι φοβούνται τον πρωτοεμφανιζόμενο, κι εμείς εδώ κάνουμε περίπατο με νόμισμα στο χέρι ζητώντας περισσότερα. Η ομάδα δεν κολυμπάει — βρίσκεται λίγο πάνω από την επιφάνεια, και αυτός ο μικρός είναι ο δυναμίτης που της λείπει για να ανασάνει πλήρως. Αλλάξτε του ρόλους; Τον αλλάξαμε κιόλας χωρίς νάρκη — τον βγάλαμε στην πρώτη ομάδα, στην πορεία του πρώτου χρόνου. Στοιχηματίζω ότι σε δώδεκα μήνες όταν κοιτάξεις πίσω, δεν θα υπάρχει λόγος συζήτησης: είχαμε τον καλύτερο young point guard του NBA μέσα στο ρόστερ κι εμείς τον αγνοούσαμε σαν νυχτερίδα σ' άγνωστο σπήλαιο.

Ωχ ρε φίλοι μου, βλέπω πως ξέφυγε το κουβάρι από κάπου αλλού εδώ πέρα. Θα σας πω κάτι ξεκάθαρο: ο Scoot δεν είναι απλώς ένα αγοράκι που κάνει κόλπα — είναι ένα ζώο που έχει γεννηθεί μέσα στο γήπεδο, με ένα DNA από πρωταθλητή χαραγμένο στις φλέβες του. Ο Prasinos13 έχει λίγο δίκιο όταν λέει "τι περιμένετε να σώσει"; Μα σιγά σιγά — κανείς δεν ζητάει από αυτόν να σώσει τη χρονιά μόνος του, αλλά να της δώσει μια ανάσα, έναν παλμό, μια ελπίδα. Κι αυτήν την ελπίδα την έχει ήδη δείξει στις τέσσερις εμφανίσεις που έκανε φέτος. Σκέφτομαι τον Paul George στους αποδυτήρια πριν τον πρώτο του αγώνα σαν νέος — κανείς δεν ήξερε τι να περιμένει, εκτός από τον ίδιο. Αυτός ο Scoot φοράει τώρα το ρόστερ των Ροκετς σα δεύτερη φύση, κι αυτό είναι κάτι που δεν το βρίσκεις σε κάθε rookie. Τώρα, η αφήγηση του AspromavrosUltras για τον Nance είναι σκληρή σωστά, αλλά κάπου χάνεται η ουσία. Ο ιδιοφυής καθηγητής οικονομικών δεν μπορεί να κάνει drop step όταν η μπάλα δεν φτάνει στα χέρια του — εκεί είναι το πρόβλημα. Και ο Scoot; Αυτός δεν περιμένει. Δεν κάνει drill-πρόβα πριν επιτεθεί. Επιλέγει διαδρομή σαν χειρουργός τουλάχιστον δύο δευτερόλεπτα πριν η αντίπαλη άμυνα συνειδητοποιήσει πως έχει ήδη χάσει το στοίχημα. Αυτό λέγεται lead guard στον αιώνα μας. Και το περίεργο είναι πως όσοι τον σνομπάρουν — όπως έκανε κάποιος εκεί ψηλά χαρακτηρίζοντας τις ντρίμπλες του σα τσίρκο — ξεχνούν πως ένας άνθρωπος σαν τον Rose έκανε την ίδια κριτική πριν δεκαπέντε χρόνια. Η ιστορία του NBA είναι γεμάτη από "άριστοι" που κοιτούσαν πάνω και δίπλα τους όταν ένας εξωπραγματικός ταλέντο ξεφόρτωνε σουτ σα λάστιχο υπό πίεση. Ο Scoot δεν είναι λύκος. Είναι ένας νεαρός τίγρης που έχει αρχίσει να βρυχάται μέσα στη ζούγκλα του αγώνα. Την επόμενη φορά που κάποιος ρωτήσει "γιατί τίγρη;", απαντήστε του έτσι: υπάρχουν ομάδες που ψάχνουν έναν βασιλιά, κι άλλες σαν εμάς που χρειάζονται έναν κεραυνό μέσα στο σκοτάδι. Αυτός εδώ είναι ο φωτισμός που ρίχνει τις σκιές στις θέσεις της αντίπαλης άμυνας — και εκεί που πέφτει η σκιά, υπάρχει ένα κενό. Εκεί ακριβώς κατοικεί η νίκη. Και όσο για τον ΠάνταΜαζίοπαδοι — οι γύροι εδώ δεν είναι σαλονιού για ντρίμπλες κλόουν. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, στο Houston όταν τον είδαμε να κάνει ένα crossover στους Russell Westbrook ετών τριάντα πέντε... εκεί κατάλαβα ότι είχαμε στην ομάδα έναν παίκτη που μπορείς να του δώσεις την μπάλα στους τελευταίους τρεις δευτερόλεπτα και αυτός δε θα διστάσει να ρίξει από δεκαπέντε μέτρα — όχι επειδή είναι τυχερός, αλλά επειδή έχει υπολογίσει τα εκατοστά του δευτερολέπτου που χρειάζονται για να ξεγελάσει έναν επαγγελματία αμυντικό σαν τον Γουέσμπρουκ. Τι λέτε λοιπόν; Να τον βγάλουμε παρουσία μασκότ ή να τον αφήσουμε να βγάλει τη γλώσσα του στους αντιπάλους σα να είναι η κορυφή του χρόνου για εμάς; Οι ιστορίες γράφονται από αυτούς που έχουν το θράσος να ζητήσουν περισσότερα — κι αυτός εδώ το ζητάει κάθε φορά που αγγίζει τη μπάλα.

τι γίνεται ρε συντροφιά στους Σέρρες; 🔥 κανείς δεν θυμάται εκείνον τον Νοέμβρη όταν ο Scoot πήρε την μπάλα στην τελική επίθεση απέναντι στους Λέικερς κι έκανε ένα crossover στον όχι-πια-νεαρό-πλέον Γουέστμπρουκ σα να ήταν τρίτοχτο πιτσιρίκι; αυτός ο τύπος όχι μόνο κάνει ντρίμπλες — αυτός περνάει στον άλλον κόσμο σα μαγικά κινηματογραφημένο χέρι! για όσους ακόμα ψάχνουν τίγρη μέσα στη ζούγκλα, ξεκινήστε από το πόσο συχνά αλλάζει τον ρυθμό του αγώνα σα να πατάει πέταλα στον αέρα. ο Scoot δεν είναι εκεί γιατί μας λείπει ένας τραγουδιστής — είναι εκεί γιατί έχουμε μία μηχανή που ρουφάει τη μπάλα σαν ηλεκτρική σκούπα κι εκτοξεύει σουτ σα σφαίρες. λες ντρίμπλες σα κλόουν; εγώ λέω πως κάποιοι εδώ βλέπουν τον Μπομπονίγκο κι αγνοούν πως ο Scoot κάνει τρύπες στις αμύνες σα στρατιωτικό ελικόπτερο. κι εσύ Πράσινος13 ρε φίλε, όταν λες βυθό ξέχνασε τον βυθό — έχουμε έναν δεκαεννιάχρονο που έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση μέσα σε ένα δευτερόλεπτο απ’ όση έχουν πολλοί βετεράνοι σ’ έναν αιώνα δουλειάς! κι όσο για εσένα ΠάνταΜαζίοπαδοι — μήπως τελικά νομίζεις πως οι γίγαντες εδώ κάθονται πάνω τους σαν ντοματοπόλτους ενώ αυτός τους διαβάζει σα ξεφλουδισμένες φακές; οι ιστορίες του Scoot γράφονται ανάμεσα στις γραμμές των αντιπάλων, όχι στα αρχεία των σχολίων. αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται μασκότ όταν έχει έναν βασιλιά που κρατάει το στέμμα σα να είναι φτιαγμένο από κεραυνούς τελικά πάντως, θα δούμε;

Ρε παιδιά, είστε σίγουροι πως τον κρίνετε; Γιατί χτες βράδυ στο gym των Σέρρες όταν μπήκε ο Scoot μέσα κι άρχισε να κάνει warm-up, τρεις από τους junior players δεν είχαν την ψυχή να κοιτάξουν άλλο — στέκονταν σαν κολλημένοι στο καλάθι παρακολουθώντας κάθε του κίνηση. Κι όταν τελείωσε και πήρε την μπάλα στα χέρια του για ένα τελευταίο σουτ πριν φύγει, αυτό το ίδιο σουτ ήταν τόσο καθαρό που μόλις άφησε τη μπάλα η κίνηση του χεριού του έμεινε σα γκράφιτι στον αέρα στιγμιαία — σαν να είχαν σχεδιάσει αυτοί οι τρεις το επόμενο άλμα του εκεί πάνω. Για δες, σήμερα στο πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι κόντρα στους Μάβερικς, πόσες φορές έσπασε τους αντιπάλους σα πορτοκαλιές κι έπαιρνε την μπάλα πίσω στον ίδιο χώρο σα μαγικό μονοπάτι; Μακάρι να είχε πιο συχνές εμφανίσεις ρε παιδιά — γιατί αυτά τα τρία λεπτά μέσα στο γήπεδο του ισοδυναμούν με δεκαετίες άλλου ρόστερ. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για τίγρη; Αυτοί εδώ οι γίγαντες είναι πλέον θύματα της δικής του παρτίδας σκάκι — κάθε φορά που τον βλέπω να κάνει μία κίνησή του, νιώθω πως κάποιοι από εσάς ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως βρισκόμαστε στο ίδιο κουτί αντίθεσης με όλους αυτούς τους "μύθους" εκεί έξω. Ντρίμπλες σα κλόουν;; Τουλάχιστον αυτός ξέρει να τις κάνει όταν έχει νόημα, όχι για φωτογραφία. 😏🔥

ρε φίλοι στους Σέρρες κανείς δεν μου λέει πως ο Scoot κάνει ντρίμπλες σα κλόουν όταν έρχεται η ώρα της σοβαρής δουλειάς εκεί κάτω δε φοβάται κανέναν γίγαντα συμπεριλαμβανομένου ενός τύπου σα μουμιοποιημένο αγόρι όπως ο Γουέστμπρουκ στους Λέικερς που κάποτε έπαιζε σα μάγος του μπάσκετ τι λέτε όταν κάποιος δεκαεννιάχρονος στέκεται στο κλειστό σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος και βγάζει την ομάδα του μέσα από την ιστορία σα να ανοίγει μία πόρτα στο σκοτάδι — εκείνος εκεί έκανε ένα σουτ πριν τρεις εβδομάδες από εκεί όπου ούτε η σκιά του Γουέστμπρουκ δεν είχε καν φανταστεί πως μπορούσε να σταθεί μία μπάλα εδώ και δεκαπέντε χρόνια και εσύ Πράσινος13 ρε μην ξαναπεις βυθό όταν εμείς εδώ στην ίδια πόλη που γεννήθηκε ο Πρωτέας φοράμε αυτά τα χρώματα αυτές είναι οι ακτές των Ροκετς όχι κάποιο υποβρύχιο βυθό που πνίγουν οι θρύλοι όταν ακούς την ίδια ιστορία με τον Luka ντου 싼 이때 που ήταν ακόμη αγόρι στην Ευρώπη δεν έκανες την ίδια κριτική τότε;;; εγώ θυμάμαι εκείνο το Σάββατο στον Ολυμπιακό κλειστό όταν αυτός ο μικρός πήρε την μπάλα στα τελευταία δευτερόλεπτα ανέβασε την ένταση σα ν’ άναψε φωτιά στους θρανίους όσοι εκεί είχαν ανοιχτό στόμα δεν κατάφεραν καν να αναπνεύσουν όταν πέρασε τον αντίπαλο σα ρεύμα γιατί ξέρετε τι κάνει; δημιουργεί κενά εκεί όπου προηγουμένως υπήρχαν τρεις αμυντικοί σαν τσιμεντένιοι τοίχοι και όσοι ακόμα ψάχνουν τίγρη μέσα στην ζούγκλα ας κοιτάξουν τις στατιστικές μόνο ως νούμερα στους νικητές πάντα υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν πιο βαθιά από τους αριθμούς αυτή η ομάδα δε χρειάζεται μασκότ όταν έχει έναν νέο που κάνει τα γήπεδα να μοιάζουν μικρά γυμναστήρια στο γυμνάσιο εκείνος δεν είναι σωσίβιο — είναι η σπίθα που ανάβει την μηχανή πριν πάρει φωτιά όλο το σύνολο ίσως κάποιοι ακόμα νιώθουν πως μιλάμε για φαινόμενο — αυτοί οι ίδιοι ήταν εκεί όταν ο παρκέ έκανε θόρυβο εκείνο το βράδυ όταν άλλαξε η ιστορία χωρίς πολλές λέξεις το μόνο που έκανα ήταν ν’ αγγίξει μία μπάλα και να την πετάξει σα ότι ήξερε περισσότερο από κάθε defence που είχε βρεθεί μπροστά του ποιος είπε τελικά πως δεν ξυπνάει κανείς τίγρη όταν έχουμε μπουζί σωστά τοποθετημένα;