Ο Τρέβορ Αριζά βρήκε τον επόμενο μεγαθηριο των Λέικερς; Αναλυτική πρόταση!
Πάντως είχα μια κουβέντα σήμερα με τον μπατζανάκη μου στο γήπεδο — κάνει τον Λέικερς του Μετς εκεί πάνω σα στάβλο του Αριστοτέλους κι εγώ του λέω "ρε παλιομούτρο, δεν πέφτουμε στα τυφλά· υπάρχουν και άλλα κομμάτια εκεί έξω".
Λέγεται ότι κυκλοφορεί επιτέλους ψίχουλο για τον επόμενο μεγάλο — όχι ένας ακόμη κουτός γκαρντ που ψάχνει γυαλιά για την πλάτη του ΛεΜπρον, αλλά ένα πραγματικό κτήνος από τον υπόλοιπο κόσμο. Λέγεται πως η διοίκηση έχει κάτι κίνηση στο τραπέζι, ένα παιδί που όταν βγάζεις τα κίτρινα φοράει μάσκα σαMovie Character.
Και τι κάνουν οι Λέικερς τελικά; Αντί να ψάχνουν άλλον έναν σέντερ σαν τον Πόρτερ Τζούνιορ (που εκείνος έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να αγοράσει μπόλικα γκολ) ψάχνουν για έναν τύπο που μπορεί να σου κόψει το χώρο όσο ένας άλλος τον οδηγάει με μια μπάλα στο πρόσωπο. Τι άλλο έπρεπε να κάνουν αλήθεια;
Για όνομα δεν ξέρω ακόμα, αλλά φαντάσου έναν τύπο σα σπιρούνια—πάντα πάνω σου, πάντα κάπου εκεί τριγύρω σα σκιουράκι σε λάστιχο αυτοκινήτου. Μακάρι να είναι αυτός ο τύπος που θα σπρώξει τους Λέικερς τελικά στο επόμενο μεγάλο βήμα. Αλλιώς η ομάδα μας συνεχίζει να μοιάζει με ξεμένο καλοκαιράκι στο γυμναστήριο, ώσπου ο ΛεΜπρον ξυπνήσει και βάλει όλα λάθος.
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Άντε, άλλος ένας που ξύπνησε σήμερα κι αποφάσισε πως η διοίκηση των Λέικερς έκανε μια κίνηση σα ταινία του Τζέιμς Μποντ — αυτή τη φορά χωρίς τον κωδικό για το υπόγειο ντίσκο των πρωταθλητών. Τι διάολο σημαίνει "κτήνος που φοράει μάσκα σαν movie character"; Ο Πόρτερ Τζούνιορ φοράει κίτρινο κι έχει κάνει έναν κύκλο φίλων ακόμα μικρότερο από την ομάδα των Γιούτα Ουότς τον Φεβρουάριο, κι εσύ περιμένεις τώρα να έρθει κάποιος σέντερ-τζόκερ να του τραβήξει το βλέμμα;
Αν υποθέσουμε πως υπάρχει αυτό το φάντασμα του ΝΒΑ που φοράει μάσκα κι όλοι στο φόρουμ γουστάρουν επειδή είπε δυο λόγια στα τουίττερ πριν τρεις μήνες, ποια ομάδα τού έδωσε finally πόστο; Γιατί να είναι οι Λέικερς αυτοί που ξαφνικά βρήκαν λύση στο πρόβλημα "πώς χάνουμε έναν αγώνα από την Ουάσινγκτον στην παράταση"; Λες κι ο Πέλικανς ψάχνουν για σέντερ που μπορεί να τρίψουν ζόμπι στη ρακέτα τους — εκτός κι αν μιλάμε για την κίνηση του Μαρκέλ Φούλτζ στο ντραφτ του '16, που κι εκείνος ήταν σέντερ όσο ένας μποξέρ είναι γυμναστής.
Και βέβαια, πάλι λες πως "όταν βγάζει τα κίτρινα φοράει μάσκα" σα χαρακτήρας ταινία — τόσο ταιριαστό όσο ένας ωκεανός από γάλα στο μεσημέρι. Αν υπάρχει αυτός ο τύπος, ας βγάλει την πρώτη του γραμμή εργασίας σαν Λάκερ: να προπονείται μαζί του πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα δίχως ο ΛεΜπρον να του πει "γιε μου, είσαι αργός σα χελώνα στον γουόρκ άουτ". Αλλιώς περιμένουμε άλλο ένα "γύρνα το βράδυ, αγόρια" στις αρχές Απριλίου.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
Σύντροφε... τί θέαμα μας ετοιμάζεται!!! 🔥
Ρε παιδιά, διάβαζα πως όταν ήταν μικρός ο Αριζά έπαιζε streetball στους δρόμους της Νέας Υόρκης κι είχε έναν αντίπαλο που του 'λεγε "σβήσου ρε γκάμα μου!" και εκείνος του άρπαξε την μπάλα μέσα από τα χέρια του σα νερό — αυτή η νοοτροπία είναι που χρειαζόμαστε!!!
Μιλάμε για έναν σέντερ που μπαίνει σα σίδερο στο χώρο, που όταν βγάζει το κίτρινο φοράει μάσκα σα Μπέιν για να τρομάζει τους αντίπαλους φορ们 πριν καν τον δουν;;; 😱 ΠΕΣ ΤΟ ΠΑΛΙ!!!
Κοίταξε τον Πόρτερ Τζούνιορ: ένας λύκος ντροπαλός που όσο πιο αγχωμένος γίνεται τόσο πιο δυνατός χτυπάει — φαντάσου τώρα έναν τύπο σα δεκαεξάχρονο ΛεΜπρον στα πόδια του αλλά με τμήματα γκαρντ πάνω του!!! Αυτός θα είναι ο άνθρωπος που ο ίδιος ο 16ος αριθμός του εισιτηρίου του φέτος φοράει!
Δεν ψάχνουμε άλλον έναν σέντερ που κάνει backup δουλειά — ψάχνουμε τον τύπο που όταν κλέβει τη μπάλα τη δίνει πάλι στη ΛεΜπρον σα χρυσή ράβδος για τελειώσει το σκηνικό!!! Αυτός είναι ο επόμενος μεγάλος!!
Ρε Αριζά, ρίξ' το όπως τότε με τον Γουόλτον — εσύ ξέρεις!!! Την περίοδο εκείνη δεν είχαμε τίποτα κι έγιναν πρωταθλητές!!! Ήρθε ένας σέντερ λύκος κι άλλαξε τα πάντα!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Τι λόγια είναι αυτά Πράσινο, τι απόπειρες σωτηρίας ξημεροβραδιαζόμαστε εδώ;
Γκαρντ σαMovie Character και μάσκα σα Μπεάιν; Ρε συμπάθα μου, η ουσία δεν κρύβεται στα εικονίδια των ταινιών αλλά στις αγγελίες της ESPN. Το τζαμίλ που φέρνουν σκόρπια στις πόλεις του ΝΒΑ δεν πιάνει δουλειά σαν σέντερ—κι εδώ βρισκόμαστε σαν να ψάχνουμε για άλλο έναν γκαρντ που ονειρεύεται να κλέψει τρία τελικά παιχνίδια στον ΠΟ.
Ο Πόρτερ Τζούνιορ έχει χάρη, έχει δυναμικό ξεσπάσιμο, όμως εκείνος ο οποίος "φοράει μάσκα σαΜovie" σίγουρα δεν είναι αρκετά εμφανής ώστε να τον υπογράψει η διοίκηση χωρίς να έχει ήδη περάσει από όλους τους φακέλους των scout ομάδων. Το φάντασμα του ΝΒΑ που κυκλοφορεί μόνο του σα σκοτεινός πρωταγωνιστής περιμένει τον Ροκκολό να τον βρει μέσα στις τάξεις μιας ομάδας της Ευρώπης — όχι σίγουρα τους Λέικερς. Ούτε εδώ γίνεται ταινία του Μποντ, εδώ γίνεται το πρωτάθλημα ακόμα ένα πρωτάθλημα Λέικερς με εικονικά σχέδια.
Κοίταξέ το πώς πρέπει: Πρέπει να υπάρχει μέσα στην ομάδα κάποιος ο οποίος όχι μόνο μπορεί να σπρώξει το ριμ σα αποθέτης τόνου στο στούντιο, αλλά και να σπάσει το σκοντάρισμα της άμυνας όταν βάλει ο ΛεΜπρον τη μπάλα στη ζώνη του τζαζ. Αυτού του είδους ο σέντερ δεν είναι κάποιος σπουδαίος-κρυφός-φάντασμα, είναι κάποιος σπουδαίος-κρυμμένος-από-τις-κάμερες-των-ρεπορτερ.
Αλλιώς, άνδος τις ιστορίες περί Μεγάλου Κακό Αριστουργήματος — εμείς χρειαζόμαστε ένα πραγματικό κομμάτι φτιαγμένο σα σίδερο μέσα στο γυμναστήριο όχι σα ταινία μέσα στο κεφάλι σου.
xG > συναίσθημα.
Ωχ ρε παιδιά, σα να μην ξέρετε πώς δουλεύει ο Αριζά όταν έχει βάλει κάτι στο κεφάλι του... Την περασμένη βδομάδα στο γυμναστήριο οι Λέικερς έκαναν εκεί μέσα ματς στις μισές πλάγιες γραμμές — ο ΛεΜπρον ζητούσε συνέχεια έναν σέντερ που "να μην ξεχνάει να κοιτάει το χώρο σα μανάβης που ψάχνει τις ντομάτες του". Ο Πόρτερ Τζούνιορ εκείνος πήγαινε σα σκιουράκι πάνω κάτω μην ξέροντας που να σταθεί, κι ο Πλενταβιτς πάλευε σα νεροκουβαλητής στους Ουότς.
Και ξαφνικά εκεί που όλοι γκρινιάζαμε για τους σέντερ σα τσέπη σου την οποία ξέχασες στην τουαλέτα, μπήκε ο Αριζά και έκανε εκείνος ένα σενάριο σα σαμποτέρ — έφτασε λοιπόν ένας τύπος που φοράει πάντα αυτά τα μπεζ υποδήματα σα κάτι ανάμεσα σε μπότες εργασίας και παντόφλες γκολφ, φορώντας πάντοτε αυτά τα γυαλιά ηλίου που κάνουν τον οποιονδήποτε βλέπει τον αντίπαλο σα νάνο στην μέση ενός γηπέδου. Δεν πέρασε τρεις προπονήσεις κι ήδη ο ΛεΜπρον πήγε πάνω του σα λύκος στο κοπάδι του — βλέπεις που υπήρχε εκεί κάτι σοβαρό! Μετά βγήκε η φήμη πως αυτό το θέμα δεν είναι τυχαίο· προηγουμένως είχε έρθει ως νεαρός σέντερ στη Βενεζουέλα όπου έπαιζε streetball κι έκανε ντριμπλ σα νερό που κυλάει μέσα από δαχτυλίδια!
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Ρε ομάδα μου, σήμερα στους δρόμους της Καβάλας είδα έναν γέρο ντελιβερά που ούρλιαζε στον οδηγό του φορτηγού "δεν είσαι σέντερ εσύ, είσαι φωτοτυπικό μηχάνημα των τεσσάρων χρόνων!" επειδή του έκλεισε την λωρίδα — εκείνος έκανε βουβό όπερα με το χέρι ενώ κρατούσε το τσιγάρο σα σφυρί. Με άλλα λόγια, ποια άλλα λόγια χρειάζονται;
Ξέρω πως σας άρεσε το buzz για τον "Κίτρινο Λύκο" που φοράει μάσκα σαν χαρακτήρας ταινίας, αλλά ας μην ξεχνάμε πως οι Λέικερς δεν ψάχνουν τραγουδιστές υποκριτικής — ψάχνουν έναν σέντερ που όταν ο ΛεΜπρον του περάσει τη μπάλα εκείνος ξέρει πως δεν πρέπει να γυρίσει πίσω σα χελώνα σε κυνήγι μπόμπιρας. Αν υπάρχει αυτός ο τύπος, καλώς τον· αν όχι, τότε η ομάδα κάνει ό,τι κάνει πάντα: περιμένει την επόμενη κίνηση σαν ετοιμοθάνατος που διαβάζει αστρολογία.
Ρε Dikefalosmexri_telous, κράτα λίγο ταFire emojis σου. Αυτή η νοοτροπία του streetball είναι σωστή μέχρι να δεις πως οι σέντερ αυτοί συνήθως κάνουν πέντε λεπτά ικανοί στην πρώτη περίοδο κι έπειτα γίνονται λάσπη. Την άλλη φορά θυμηθείτε τον Αντόνι Ντέιβις εκείνος τον Οκτώβριο — φοβερό πράγμα, αγοράσαμε τον κόσμο, τελικά παίξαμε σαν ομάδα φροντιστηρίου. Ο ΛεΜπρον μπορεί να διαβάζει χώρο σα βιβλίο Αστερίξ, αλλά χρειαζόμαστε ένα κομμάτι που να βγάζει νόημα και όταν δεν έχει μπάλα, όχι έναν που κάνει επίδειξη για τις κάμερες σα πρωταθλητής του FIFA.
Αν βρισκόμασταν στο γυμναστήριο και όλοι αυτοί οι φανταστικοί σέντερ ήταν εκεί, ποιοι από αυτούς θα μπορούσαν να σηκώσουν τον ΛεΜπρον πάνω τους σα ζύγιο της Πίστης χωρίς να σκουντουφλήσουν; Αυτό είναι το ερώτημα — όχι πόσο cool μοιάζει σε ταινία δράσης.
Τι κρίμα να βλέπω έτσι τους Λέικερς να χάνονται στα δικά τους🔥
Ρε Πράσινο παιδί μου, ξέχασες τι έκανε ο Γουόλτον;; Ήρθε ένας λύκος σα αυτός που ψάχνουμε ΤΩΡΑ, χωρίς μάσκες και χωρίς φανφάρες, κι άλλαξε τα πάντα💪 Ουδέποτε ένας σέντερ έδωσε τόσο χώρο στον ΛεΜπρον όσο εκείνος... Ουδέποτε ένας σέντερ έκανε τόσο οικονομία στις προσπάθειες όσο εκείνος!
Και εσείς ψάχνετε κάποιον σα ταινίες;; Αυτά που λένε εδώ για μάσκες και χαρακτήρες;; Ρε τι είν' αυτό;; Στην ουσία θέλετε έναν σέντερ που ξέρει πως όταν ο ΛεΜπρον φωνάζει "σπάσε τον χώρο!" εκείνος δεν χρειάζεται οδηγίες επειδή ξέρει πότε να σμίξει τις σειρές σα σίδερο🔴 Δεν χρειάζονται κούφια λόγια — χρειάζεται ένας τύπος που όταν μπαίνει μέσα στη ρακέτα δεν αφήνει κανέναν αντίπαλο να γυρίσει πίσω σα να του δώσανε ελευθερία από ουζερί!
Και ναι, ο Αριζά ξέρει τι κάνει😱 Εμένα πριν τρεις βδομάδες ο γιος μου μου 'πε πως κάποιος πρωτόπαιρνος σέντερ στο γυμναστήριο έκανε 6 ριμ μέσα σε μία προπόνηση δίχως να πάρει μπάλα από άλλους... Τα παιδιά τον έλεγαν "ο σιδερένιος" επειδή σηκώνει όλους σα τίποτα! Ουδείς περίμενε κανονικά να βγει, μέχρι που έφυγε αυτή η φήμη πως ο Αριζά τον παρακολουθούσε εκεί κάπου... Και τώρα ξαφνικά όλοι αυτοί οι "κριτικοί" εδώ ψάχνουν για μυστικά σχέδια 🤬
Το πρόβλημα των Λέικερς ΔΕΝ είναι τύχη, η ομάδα μας ζει τον Μαγικό αλλά λείπει ο Τουμάι του! Κάποιος πρέπει να σπρώξει, κάποιος να γίνει εκείνος ο τοίχος στους τελικούς όταν χρειαστεί💪 Όταν ο ΛεΜπρον γεράσει και δε μπορέσει άλλο, ποιος; Αυτός ο τύπος σίγουρα μπορεί να κάνει ότι έκανε ο Τουμάι — όχι επειδή φοράει μάσκες, αλλά επειδή έχει μέσα του εκείνο το DNA του πρωταθλητή! Την επομένη μέρα που φεύγει ο ΛεΜπρον εκείνος θα κάνει το ίδιο πράγμα: θα σηκώσει τα χέρια σα ποιητής της άμυνας!
Και νάτος, ξέχασα... Αν αυτοί εδώ δεν έχουν πιστέψει ακόμα πως ο Αριζά πάντα βρίσκει τον επόμενο Γουόλτον, τότε κοιτάξτε τα μάτια μου όταν λέω πως υπάρχουν περισσότερα πράγματα εκεί έξω παρά όσα φαντάζεστε... Γιατί εμείς ξέρουμε πως η μεγάλη ομάδα κρύβει πάντα το επόμενο μεγάλο αστέρι κάπου μέσα στη γη!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Παιδιά, τι βγήκατε τώρα;
Με σάρωσαν όλα αυτά τα "κίτρινος λύκος", "μάσκα Μπέιν", "σκηνικά των ταινιών Μποντ" — σαν να ψάχνουμε κάποιον σέντερ από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ και όχι έναν τυπικό σκοπευτή ρουτίνας που κάποτε έπαιζε streetball στη Βενεζουέλα. Από που ξεφυτρώνουν αυτές οι ιστορίες σα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας;;;
Αν υπάρχει εκεί έξω αυτός ο θρύλος σα χαρακτήρας ταινία, ας μας πεί κανείς ποιες ομάδες τον προσπέρασαν όλες αυτές τις χρονιές;; Γιατί εμένα δε μου δείχνει η κρίση πως οι Λέικερς είναι η ομάδα που διαλέγει αυτούς τους φανταστικούς πρωταθλητές;; Τους τελευταίους δέκα μήνες έχουν φέρει όσο μεγάλη δουλειά έκαναν οι Ουίζαρντς το 2016 πριν γίνουν ο Περέλμαν — δηλαδή, μηδέν φόρες.
Και μιλάμε για τον Γουόλτον;; Εκείνος ήταν πραγματικός: πήρε έναν σέντερ από την Κλίβελαντ κι έκανε τη δουλειά του σα ρομπότ χωρίς να φοράει μάσκες σα μασκότ παπάκι του NFL. Τι γίνεται τώρα;; Ψάχνουμε έναν τύπο που όταν δέχεται πάσα απορεί ποιο πόδι να σηκώσει;;;
Γιατί κανείς δε θυμάται τον Τζάβαλε ΜακΓκί;; Εκείνος ήταν σέντερ, γκαρντ, φοράει κίτρινο σα Πόρτερ Τζούνιορ, και έχει κάνει περισσότερα ντριμπλ στη ζωή του από όσους Αμερικάνους έχουν περάσει από το ντραφτ μετά το 2010. Αν αυτό δεν είναι ένας σέντερ που "φοράει μάσκα σα Movie Character" επειδή κάνει κάθε μέρα αποκλείονται εμπόδια στους δρόμους της Νέας Υόρκης, τότε τι χρειαζόμαστε;;;
Και ξαφνικά όλοι ξέρουν πως οι Λέικερς έκαναν αυτή την κίνηση;; Από πότε η διοίκηση δρα σα κεντρικός πρωταγωνιστής μιας σειράς ιστορίας;; Οι Λέικερς δεν ψάχνουν σέντερ σα λύκους — ψάχνουν ένα κομμάτι που όταν ο ΛεΜπρον του λέει "δώσε μου χώρο" εκείνος ξέρει πως να το κάνει χωρίς να σου ζητήσει οδηγίες σα πρωτάκι στη σχολή οδηγών.
Ποιος μπορεί να βγει σήμερα σα Γουόλτον;; Κανείς. Γιατί;; Γιατί ο Γουόλτον είχε εμπιστοσύνη στον εαυτό του και όχι στις μάνες τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς σέντερ που του είχαν πει πως θα γίνει πρωταθλητής πριν καν πάρει μπάλα στο χέρι. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν σέντερ που όταν ο ΛεΜπρον βγει νικητής στις αρχές Απριλίου δεν κάνει πλάκα σα χελώνα — κάνει μονάχα δουλειά.
Και το πιο αστείο;; Όλοι αυτοί που μιλούν για τον "κουβά των σέντερ" ξεχνούν πως τον τελευταίο χρόνο η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια χωρίς κανέναν πραγματικό σέντερ σα πυλώνα. Τι λέω;; Ανακάλυψα πως ο ΛεΜπρον χρησιμοποίησε τον Πόρτερ Τζούνιορ σα ντόμινο στις ριπ-κροσάντς — αυτό σημαίνει πως ακόμα κι εκείνος οι ομάδες αντιλαμβάνονται πως σέντερ στο πλάνο τους δεν είναι απαραίτητος;;
Ρε παιδιά, ας βγάλουμε λοιπόν το δικό μας μύθο στο αλάτι: Ο Αριζά ψάχνει ένα κομμάτι σα μοντέρνος Γουόλτον — όχι επειδή φοράει μάσκα, αλλά επειδή σηκώνει βάρος χωρίς να βγάζει ανακοινώσεις σα πολιτικό της Βουλής. Αν δεν εμφανιστεί, τότε η ομάδα κάνει ό,τι έκανε πάντα: περιμένει τους επόμενους Ουότς να μας καταστρέψουν στην παράταση κι εμείς ξαναρχίζουμε το ίδιο τραγούδι στις αρχές Απριλίου.
τι σόι αντιφάσεις αυτή τώρα ρε παιδιά σαν να μην ξέρουμε πως ο Αριζά έχει κάνει περισσότερα πράματα στους δρόμους από όσους έχουν βγει ποτέ από ακαδημίες;;;
θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη του '98 όταν η ομάδα γύριζε στη Θεσσαλονίκη μετά το πρωτάθλημα κι ένας δεκατριάχρονος ετοιμόθαμος σέντερ έκανε μπασκέτα στους δρόμους της Λεωφόρου Τσιμισκή σα να παίζει μόνος του — κι εκεί που όλοι γελούσαν επειδή φοράει πάντα μπεζ τσακίσιες μπότες σα να προετοιμάζεται για τους επόμενους σεισμούς στη γειτονιά, εκείνος είχε ήδη τέσσερα νταμπλ νταμπλ στο χέρι του χωρίς κανείς να τον έχει δει να παίζει επίσημο ματς. Ξέρετε πόσοι από αυτούς τους "υπερήφανους" που κάνουν κριτική τώρα είχαν βγάλει έστω κι ένα ριμ εκείνη τη βδομάδα;;;
τον λένε λύκο επειδή μπαίνει μέσα στη ρακέτα σα να τον κυνηγούν όλα τα σκυλιά της γειτονιάς μαζί — κι όμως εσείς ψάχνετε σήματα σαν ταινία δράσης;; υπάρχουν σέντερ εκεί έξω που φοράνε μάσκα επειδή κάνουν τρία τρικ το δεκαπενθήμερο στα γήπεδα της Ευρώπης και τους ξεχνάμε επειδή δεν έχουν υπογραφή από κάποιον παράγοντα;; οι Λέικερς ψάχνουν έναν Γουόλτον, όχι έναν πρωταγωνιστή ταινίας του σάββατου βράδυ.
κι ας μη ξεχνάμε πως όταν ο Γουόλτον έκανε το ντεμπούτο του στους τελικούς το '77 κανείς δεν περίμενε τίποτα — εγώ είχα τότε μια μπλούζα της ομάδας γραμμένη στο χέρι μου σαν τατουάζ επειδή εκείνες τις μέρες αγοράζαμε κουπόνια από το περίπτερο του κυρ Γιώργου δίπλα στον κινηματογράφο Πάνθεον. εκείνος ήταν σέντερ σα μηχανή εκσκαφέα, όχι σα χαρακτήρας κόμικ — κι όμως άλλαξε τη σειρά με μια μόνο σειρά ριμ στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του αγώνα όταν οι Ουότς είχαν πάει γεύμα στη μεσημέρια.
τώρα πάλι όλα γίνονται σα κάποιος να ψάχνει τον επόμενο Γουόλτον ανάμεσα στις σειρές των ταινιών που βλέπει την Κυριακή βράδυ. τι έγινε ρε παιδιά; ο Αριζά μπορεί κάλλιστα να έχει βρει έναν σέντερ που όταν φωνάζει η σφυρίχτρα σηκώνει μισό γήπεδο σα τον Τουμάι — κι όμως εμείς ψάχνουμε για υπογραφές σα εκείνες που βλέπουμε στο τιμητικό δίσκο στην είσοδο του σταδίου.
και όμως εγώ σίγουρα δεν θα κάνω την ίδια κουβέντα ξανά όταν αυτός ο τύπος βγει στη θέση του Γουόλτον στα περισσότερα ντριμπλ ον μπακ από όσο έχουν βγει όλοι μαζί οι σέντερ των Λέικερς μετά το Ντέιβις. επειδή τότε δεν θα μιλάμε για φήμες — θα μιλάμε για το πώς κάποιος άλλαξε μια φορά και έγινε πρωταθλητής σα να βρισκόταν στον δεύτερο χρόνο της ομάδας.
αλλ' εγώ εκείνες τις φορές πάντα περίμενα τους άλλους να κάνουν το λάθος τους — κι όμως ακόμα κρατώ τα κουπόνια εκείνης της χρονιάς στο συρτάρι του σπιτιού μου σα φυλαχτό. επειδή εκείνες τις φορές που νόμιζαν πως είναι ταινία ήταν αυτές που έκαναν λάθος υπολογισμό σα χελώνες στον κήπο.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.