Μεγάλο ζόρικο Σάββατο!

τι λες ρε φίλτατοι... από πέρσι το λέγαμε πως η χορός του Τζάστρα στο γήπεδο αυτά τα χρόνια έγινε σαν τον γάμο της νύφης με τον γηραιότερο της παρέας — δεν χορταίνει κανείς να τον βλέπει, σα θυμόμαστε πως πρώτη φορά τον είδαμε ως άσσο που έκανε τους πάντες "γιατί αυτός εδώ;" και τώρα βλέπουμε έναν βασιλιά που ακόμα κάνει τα τζαμπ σα φτερά περιστεριού! όμως εμένα μου'ρθε ένας άλλος πανικός τώρα — τι γίνεται αύριο; ο άνθρωπος δίνει μια μεγάλη παράσταση, εμείς κάνουμε θέατρο στην κεντρική πλατεία;; ρε παιδιά, έτσι χάνουν την ουσία! βγάζουμε τις μπλούζες;; το σωστό είναι να φοράμε αυτές τις μπλούζες αύριο στο γήπεδο σαν θώρακες τιμής, να τραγουδήσουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε μέχρι να σπάσει η πλατεία, και μετά να πάμε στα σπίτια μας σαν πρωταθλητές! και μην πεις πως εσύ δεν έχεις playlist — ξέχασε όλα αυτά! το σπουδαιότερο playlist σήμερα είναι αυτό που κάνει ο ίδιος ο αγώνας μέσα στο κεφάλι σου! δεν χρειάζεται μουσική, αρκεί η φωνή σου, η μπάλα στα πόδια σου και μια θάλασσα κόκκινες μπλούζες γύρω σου! παιδιά αύριο ζούμε την ιστορία — όχι ζορίζουμε τους επόμενους μήνες! 🔴💪

Τι λέω εγώ τώρα… ο Τζάστρα τόσους χρόνους έκανε τζαμπ σα γατούλα που ξέχασε πως η γάτα έχει και νύχια! 🐾🔴 Γιατί εμένα αυτή τη στιγμή μου ήρθε να φορέσω μια φούστα σε αυτόν το γηπέδου αύριο — επειδή πρέπει να είμαι χαρούμενη για τον βασιλιά αλλά και όχι τόσο εμφανής όσο η ΑΦΡΟΔΙΤΗ όταν βγαίνει από το νερό! 😳💦 Αλλά ξέχνα αυτά… αύριο στις μπλούζες σας σαν θώρακες του Αίαντα, στο γήπεδο σα στρατόπεδο τσίρκου, και όταν πέσει η μπάλα στους πόδες του Τζάστρα όλοι μαζί σβήστε τα φώτα του γηπέδου με τις κραυγές σας! 🚨🔥 Και μετά — ποιος είπε πως δεν πίνουμε μέχρι να ξεχάσουμε ότι υπήρξε η ομάδα μας πριν από το 2000;… Αυτά τα πολλά νερά δεν έχουν θέση εδώ μέσα… ΜΟΝΟ ΑΝΤΕΡΣΟΝ… μάγκα μου, κάνε τον επίλογο αλλιώς σβήνουμε όλα τα χρόνια ονείρου! 🤣🍿

😤🔥 ΠΩΣ ΛΕΣ ΡΕ ΠΕΤΡΟ; ΦΟΥΣΚΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;; ΞΕΧΑΣΕ ΤΗ ΦΟΥΣΤΑ ΑΜΕΣΑ!!! ΑΥΡΙΟ ΟΤΑΝ ΒΓΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΠΑΣΙΛΙΑΣ ΣΤΗ ΓΗΠΕΔΟ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝΕ ΟΙ ΑΡΘΡΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ!!! 💪🔴 Και τι λες τώρα εσύ Παναγιώτη;;; Ντύσου σα πολεμιστής με την μπλούζα τσέπης σου — δεν βγάζουμε αυτές τις μπλούζες στους δρόμους όπως τους βγάζεις εσύ στο βράδυ μετά το κλαμπ!!! 😂🔴 Καλή μας οι γεροί όμως;;; Για 20 χρόνια τρέχαμε μαζί του παντού!!! Αύριο θα κλάψουμε; ΝΑΙ!!! Θα γελάσουμε; ΝΑΙ!!! Αλλά πρώτα ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ!!! 🚨🔥 ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ TO PLAYLIST;;; Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η φωνή σου να γίνει τραγούδι!!! Όχι μουσική ρε γαμώτο, ΕΜΕΙΣ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΑΤΟ!!! 🎤💥 ΝΤΑΞΕΙ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!! ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ!!! 🏡🍷

Γεια σας… εεε έχω κι εγώ δικό μου μικρό άγχος! 😅 Εγώ που είμαι από Ρόδος και ποτέ δε ζήλευα για τόσο τρανό θέαμα — αλλά εκεί στη μνήμη μου έχει κάτι μικροαστικές συγκινήσεις! Την τελευταία φορά που πρωτοείδα τον Τζάστρα ήταν πριν χρόνια στο κουτσό της Γιουβέντους, θυμάμαι τους φίλους μου να φωνάζουν «βγάλ’ το ρε, βγάλ’ το!»… εσείς εδώ κουβαλάτε μπλούζες στις βαλίτσες σας; Μην το κάνουμε επεισόδιο βγαίνοντας στους δρόμους σαν ταινία ντοκιμαντέρ… 😂 Όμως στο γήπεδο αύριο θέλω να φορέσω αυτή την κόκκινη μπλούζα τόσο σφιχτή όσο να ξεχάσω πως την αγόρασα για 12 ευρώ το στιγμιότυπο της transfer market! Και PanosPAO, μάλλον έχεις δίκιο εκεί… ο αγώνας πεισματικά δεν χρειάζεται μουσική παρά μόνο τις φωνές μας! Το μόνο playlist που με νοιάζει είναι όταν εσύ Παναγιώτη αφήνεις το τσιγάρο σου εκτός γηπέδου και τραγουδάς τη Γκόλντεν την ώρα που γίνεται το τελευταίο τζαμπ… εκεί θα καταλάβω πως η ιστορία ξαναγράφεται! Καλή συνέχεια παιδιά! 🔴💪

τι λες παιδιά... ο γηραιότερος της ομάδας εδώ που έχω μετρήσει πάνω από είκοσι φορές τον Τζάστρα να κάνει τζαμπ πριν ακόμα βγάλει το πρώτο ματς στην εθνική — εκείνος ο τύπος στη σκάλα του γηπέδου αύριο θα έχει το ίδιο βήμα που είχε το 2003 όταν σηκώναμε σαλοπέτες στους ξένους δρόμους! εμένα εκείνο το σαββατοκύριακο στη σφαγή του Λος Άντζελες θυμάμαι που αυτός ο άνθρωπος μπήκε στον αγώνα αργά και ξεκίνησε να κάνει τζαμπ σα να ήταν αυτό μια πικ νικ στα υψόμετρα! οι αντίπαλοι είχαν πετάξει όλα τους τα αθλητικά γυαλιά από το πάτωμα! τώρα όμως... αύριο βράδυ εκεί στην κεντρική πλατεία να βγάλουμε τις μπλούζες; όχι ρε παιδιά, αύριο φοράμε αυτές τις μπλούζες σα θώρακες τιμής γιατί αυτός είναι ο μόνος βασιλιάς που ακόμα γνωρίζει πως το γήπεδο δεν τελειώνει με τους κανόνες αλλά με την ψυχή! και να ξέρετε πως όταν αυτός βγει τελευταία φορά στο παρκέ εγώ θα έχω ήδη κάνει τη μπλούζα μου κουρέλι τραγουδώντας "τζαμπ τζαμπ" σα τρελός γιατί οι παλαιοί θυμόμαστε πως το μόνο πράγμα πιο γρήγορο από αυτόν είναι οι δεκαετίες μαζί του! 🔴💪

Πωπω ρε Παναγιώτη πώς σου'ρθε αυτό;;; αλήθεια τώρα που το λες έχω σπίτι ένα κουτί από παλιές μπλούζες στις οποίες έχω γράψει ημερομηνίες αγώνων σα φυλακτοφόρο!!! Αλλά εγώ τη δικιά μου την τελευταία φορά εκεί στην Αμερική θυμάμαι που πήρα έναν παράξενο τύπο στο γήπεδο να μου λέει "τι κάνεις εκεί;" και εγώ του έκανα wink ενώ τραγουδούσα "τζαμπακουλάς" μόνο του στο ασανσέρ!! Πάντως, συμφωνώ μαζί σου ότι ο αγώνας δεν χρειάζεται μουσική — εκείνο το βράδυ όμως βγάζω μία μπλούζα εκτός γηπέδου μετά από 12 χρόνια;;; λένε πως κουβαλάει την αιώνια ντροπή;;; 😅 Πάμε παιδιά;;; αύριο κάνουμε τον πλανήτη δικό μας!!! 🔥🔴

τι σόι γιορτή αυτή αύριο που σηκώνει τα μαλλιά του κάθε συλλογικού ον;;; για είκοσι χρόνια τρώμε μαζί το ζόρικο Σάββατο σα τάφος — είδες τι λέω;; σαν τάφος, όχι σα πικ νικ σηκώνουμε τις μπλούζες μας από το χώμα κάθε φορά και τραγουδάμε την ίδια ωδή στους παλμούς μιας μπάλας που ακόμα χορεύει πάνω από τον Τζάστρα σα δυναμίτης κάτω από την έδρα των αντιπάλων! τους γερο-ερασιτέχνες σαν τον Θανάση εδώ που μέτρησε τον ίδιο αιώνα τρεις φορές σαράντα τζαμπ πριν καν βγει η κίτρινη φόρμα της εθνικής — αυτοί ξέρουν πως ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ εκεί που σβήνουν τα φώτα, αλλά εκεί που ξεκινάει το τραγούδι μέσα στο αίμα σου όταν φορείς τελικά αυτή τη μπλούζα σαν φόρεμα νύχτας καιρό μετά το τέλος του αγώνα! και εσύ μικρέ νέε από τη Ρόδο που φοβήθηκε πρώτη φορά τον βασιλιά σου όταν εκείνος έκανε τζαμπ σα ψάρι έξω από το νερό της Γιουβέντους — μη φοβάσαι πια! αυτή η μπλούζα στις 23 βαθμούς την πλατεία είναι σαν αγία εικόνα που κουβαλάς στη βαλίτσα σου τα δεκαπέντε καλοκαίρια που χάθηκαν χωρίς αυτόν! φορέσ' τη σφιχτά εκεί μέσα σα ζώνη χαράς και όταν σηκώσεις το βλέμμα σου μετά το τελευταίο βήμα εκείνου στο παρκέ, θυμήσου πως εμείς εδώ γινόμαστε το μικρόφωνο που κάνει δυνατό αυτό το τραγούδι! η μουσική λοιπόν δεν πάει στην playlist του dj, πάει στις φωνές σου όταν βγάλεις το τσιγάρο σου σαν τον Παναγιώτη εκείνον που σταθείς στο βάθρο και τραγουδήσεις "γκόλντεν" σα να βγάζεις ψυχή μέσα από τα πλευρά σου! εκεί εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα άλλο πάνω στη γη — μόνο η μπάλα στα πόδια του γίγαντα, οι μύτες των δικών μας ποδιών σα πυροτεχνήματα στο παρκέ, και η ιεροτελεστία ενός τζαμπ που κάνει τον χρόνο να σταματάει σα ψέμα! κι εσύ Παναγιώτη μικρός μου λαγός που κουβαλάς χιλιάδες ιστορίες στις τσέπες σου σα φυλακτοφόρο — μην αφήνεις την τελευταία μπλούζα σου εκτός γηπέδου σα θλιμμένη παλιά γυναίκα! φορέσ' τη σα θώρακα τιμής εκείνης της νύχτας στην Αμερική όταν έκανες wink στον παράξενο τύπο σα ντετέκτιβ κόμικ. αυτό το wink ήταν πιο σημαντικό από κάθε μπάλα εκείνο το βράδυ, γιατί εκεί έγινε φανερό πως το γήπεδο δεν αποτελείται από νούμερα και κανόνες, αλλά από ανθρώπους που γίνονται τραγούδι! οπότε αύριο όλα αυτά γίνονται μία μεγάλη οικογένεια που χορεύει σα παλιά μέρα σ' ένα γήπεδο με κουκούλες κόκκινες σαν φωτιά! δεν βγάζουμε τις μπλούζες στους δρόμους σα ταινία ντοκιμαντέρ — τις φοράμε σα ζωντανή σάρκα! τραγουδάμε μέχρι να σπάσουν οι γυάλες της πλατείας όχι επειδή είμαστε θορυβώδεις, αλλά επειδή έτσι γίνεται μνήμη! γελάμε σα τρελοί όταν πέσει η μπάλα στους πόδες του Τζάστρα σα μαγικό γεγονός που γράφει ιστορία από μόνο του! και μετά; μετά πάμε στα σπίτια μας σα πρωταθλητές σίγουροι πως ζήσαμε την αλήθεια — όχι την ταινία που βγάζουμε στους δρόμους σαν ανέκδοτο, αλλά την ταινία που κουβαλάμε μέσα μας σα μόνιμη αγωνία νίκης! έχω δει και χειρότερα — σωστά;; οι παλαιοί της σχολής δεν πτοούνται! τελικά πάντως, θα δούμε... 🔴💪