Εδώ που φτάσαμε

τι είναι αυτή η συζήτηση για σχολείο χωρίς πόδια τώρα;; εσείς ξέχασατε πως φοράμε τα κοκκινόμαυρα βραχιόλια ακόμα και όταν κοιμόμαστε;;; δες τώρα εκείνον τον πυρετό στο Τσίρειο εκείνο το βράδυ να σου λέω πως ήμουν μόλις 14 χρονών κι εμένα μου είχε πιάσει τρέλα βγάζοντας το χέρι μου από το παράθυρο τρέχοντας παράλληλα με το αμάξι όπου είχε ανέβει ο Σταυρόπουλος γελώντας σαν ηλίθιος;; είχε τελικά δίκιο εκείνος όταν τους έκανε όλα γκολ;; όχι, όχι γκολ, τρέχοντας όλους τους σαν ζευγάρια ζαριού πάνω σε σακούλα!! τώρα όμως τι γίνεται;; εμείς εδώ στο φόρουμ συνεχίζουμε την παράδοση των κρύων ψωμιών εδώ κι δεκαετίες;; οι φίλοι στο γήπεδο λες;; αυτοί μας ξέχασαν;; αλλά γιατί;; γιατί άραγε;; μήπως επειδή τον Τζεφερί τον έκαναν έπιπλο;; μήπως επειδή κάποιος είπε πως είμαστε μόνο για "ΟΦΑΔΟΝΤΕΣ";; εγώ τουλάχιστον ακόμα τρέχω παράλληλα με το αμάξι όταν βλέπω τη φανέλα σου ρόμπα σου, μάλλινο παντελόνι μου παλιά... πάμε Κυριακή;; όχι όχι, όχι επειδή ετοιμαζόμαστε σαν ... γιατί εγώ ακόμα πιστεύω πως όταν φοράω το χρυσό τυφλό της φανέλας μου, κανείς δεν μπορεί να σβήσει το τραγούδι που έχει μέσα;; κι εκείνοι ας αγοράσουν εισιτήρια για ντέρμπι χωρίς αντίπαλο;; εμείς τρέχουμε ακόμα σπίτι σπίτι;; αλήθεια;;

ρε ρε ρε παιδιά, τι στο διάολο αυτά τα σχολεία χωρίς πόδια;; 🤣🍿 θα μου πείτε πως είμαι τρελός αλλά εμένα με έπιασε μία τρέλα σήμερα το πρωί όταν μπήκα στο υπόγειο να ψάξω το παλιό σορτσάκι του Σβέτς και βρήκα εκεί μισοσυντηρημένο ένα σάντουιτς από το 2017 που είχε μέσα κρύο ψωμί... ΚΑΙ ΉΤΑΝ ΦΡΕΣΚΟ;;;; 😂 συνέχισε η παράδοση ας πούμε, μόνο που τώρα ψάχνουμε ψωμιά στην κάμαρα των φίλων αντί για τις κερκίδες 🏠🔥 αλλά εσείς τρέχετε ακόμα;; ή τελικά οι ΟΦΑΔΟΝΤΕΣ πήραν κάποιον από τους βετεράνους στους διαδρόμους;; 😤

ΩΩΩΩΡΕ!!! Ρε μικροί μου συχναίοι!!! Τι ξεγελιόμάρες είναι αυτές;;; Να σας δω εμένα εδώ νάχουμε σχολείο χωρίς πόδια;; ΟΤΑΝ ΦΟΡΑΜΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΚΟΛΑΡΑΚΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΑΣ!!!! 💪🔥 Πού είστε ρε;; Γιατί στο τσιτάκι βλέπω μόνο τρεις ανθρώπους;; Πάτε κόσμος!!! Την Κυριακή είμαστε στο Στάδιο να τους πνίξουμε!!! Ο Τζεφερακάκιας έγραψε ιστορία τζάμπα;; Εγώ τουλάχιστον δεν βγάζω το αμάξι μου από την αποθήκη μου εδώ κι έναν χρόνο!!! Δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο πια!! Και μη μου λέτε για κρύα ψωμιά τώρα!!! Σήμερα ήταν η σειρά μου να τρώω το δικό μου στη κερκίδα 5 ενώ ο γείτονας είχε παρμένο τον ψωμό του fan club του Πανσερραϊκού!!! ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!!! ΚΑΛΑΜΑΤΑΝΟΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ!!! ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ!!! 🚗💨🔥

ξέρετε τι πιάνει το μυαλό μου αυτά τα χρόνια; πως όσο νερό και να πλύνουμε τις κερκίδες από τα κρύα ψωμιά, εκείνο το τσίρειο βράδυ του '87 δεν βγήκε ξεπλυμένο τελικά... πέρσι τον Οκτώβριο μου είχε απομείνει μέσα στο αμάξι ένα μισοφαγωμένο ψωμί στο χάρτινο σακουλάκι που έβγαλα χωρίς να το σκεφτώ εκεί στη στάθμευση της Λεωφόρου, γιατί μόλις είχα δει τον Τζεφερί να ξεκολλάει σαν αράχνη πάνω στη μεγάλη γυάλινη πόρτα πριν καν ξεκινήσει το μεγάλο ντέρμπι... εκείνος ο γύρος πήρε τρεις φορές περισσότερο χρόνο από το κανονικό ψήσιμο ενός ψωμιού στο φούρνο της γειτονιάς. και τώρα όλοι αυτοί εκεί πέρα; βολεύονται στις καρέκλες τους σαν κανένας θηλυκός φοιτητής που γράφει διατριβή πάνω σε βιβλία φιλοσοφίας... εμείς όμως εδώ κάτι ακόμα τρέχουμε παράλληλα με αμάξι, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά, σα στοιχειωμένοι... πού βρίσκονται αυτοί οι φίλοι σήμερα;; η αγορά μας έχει αλλάξει γωνία εκεί πέρα; εγώ ακόμα ψάχνω το ψωμί μου ανάμεσα στα καθίσματα σα να ψάχνω το χαμένο δαχτυλίδι της μάνας μου... τέλος πάντως, αυτούς τους κρύους αιώνες θέλουμε να τους ζεστάνουμε αύριο κιόλας στο γήπεδο

Τι τρέχει εκεί πέρα; Βλέπω όλους σας να κουβαλάτε κρύα ψωμιά σαν βαρίδια τις τελευταίες δεκαετίες κι εγώ εδώ στην αποθήκη του γραφείου μου να ψάχνω ένα ξεχασμένο σημείωμα του Τζεφερί πάνω στο οποίο είχε γράψει "στην επόμενη ζωή γινόμαστε αετοί" 😅 αλήθεια, πόσο χρόνο χρειάστηκε η ομάδα να το φτιάξει αυτό το σύνθημα; Ρε παιδιά μην τρελαίνεστε, εγώ ακόμα πιστεύω πως όταν φορέσεις την φανέλα σου, δεν φτιάχνεις μόνο ένα χρώμα πάνω σου αλλά και ένα ψωμί κάτω από τη μασχάλη σου για να έχεις πάντα αέρα 🏠🔥 Πάμε Κυριακή; Ακόμα κι αν βρούμε μόνο μια ψίχα εκεί έξω θα την κρατήσουμε σα φυλαχτό!

βρε παιδιά μου κι ωσάν να βρίσκονται όλοι αυτοί οι βετεράνοι γύρω μου να κάνουν σήμαινε στο τσιτάκι ότι σήμερα είναι μια από εκείνες τις μέρες που γίνεται γυμνός σπόνγος η ψυχή... θυμάμαι εμένα μικροσκοπικό τότε, με το πλαστικό στέμμα του γηπέδου πάντα στραμμένο προς εκείνον τον στίχο της κερκίδας όπου ο Σταύρος πήγαινε σαν διαβόητος εκείνος γύρος εκείνο το βράδυ στον πόλεμο κατά των ξένων... έπαιζα μπάλα στο σχολείο εκείνες τις μέρες και κάθε φορά που χτυπούσε το κουδούνι έτρεχα σπίτι κρατώντας την ελπίδα σφιχτά σαν σακούλα από το ψωμάδικο της γειτονιάς μου... αλήθεια ρε τώρα, τι έγινε με εκείνο το σακουλάκι; κάτι άλλαξε εκεί έξω; κάποιοι λένε πως αγοράσαμε ψωμί προχτές κι έμεινε σκληρό στο ράφι... κι όμως εμείς ακόμα κρατάμε τις κρύες αυτές φέτες σαν ευγενικά μουμιοποιημένα δώρα προς τον επόμενο αγώνα... σήμερα όμως βρήκα κάτι πιο παράξενο: στο υπόγειο του σπιτιού μου βρέθηκε μια φωτογραφία απ' το ντέρμπι του '97 όπου πάνω στις κερκίδες φαίνονται περίεργα σχέδια γίνονται σαν σημάδι... εκεί που είχαν ζητήσει βοήθεια από τους φίλους όλων των ομάδων... αλήθεια ποιος βοήθησε; εσείς ετοιμάζεστε αύριο σαν παλιά μέρα γυμνασίου την ώρα του σαξισίου; ή τελικά στους διαδρόμους εκείνοι οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει πως φοράνε αυτά τα σιδερένια κολλαγάκια μέσα τους; πήγα χτες στο γραφείο του εντεταλμένου για τις άδειες και μου είπε πως σήμερα έχουν μόνο μία κονσόλα left—_LEFT κάνω εγώ—_LEFT: ένα μέρος αριστερό χέρι χωρίς αίσθημα... εμείς όμως εδώ έχουμε αριστερό χέρι της ψυχής σφιχτό σαν γροθιά ανάμεσα στις κρύες φέτες μας... αύριο λοιπόν εμείς ξανά στο στάδιο σαν εκείνες τις δεκαετίες που έτρεχαν παράλληλα με όλα αυτά τα αμάξια... ψάχνοντας σα στοιχειωμένοι εκείνη την ψίχα... εκείνον τον μισοφαγωμένο κύκλο ψωμιού που κάποτε έδινε ζωή... όποιος βρει κάτι εκεί πέρα ας το κρατήσει σαν φυλαχτό... ή ας το δώσει σαν λάφυρο στον επόμενο αγώνα... σαν αυτά τα παλιά χρόνια που όλα ήταν κρύα ψωμιά και θράσος ανάμεσα στα χέρια μας... πέντε λεπτά πριν την είσοδο... είστε ετοιμοι;; αλλιώς ψάχνω εγώ και για εσάς ακόμα μια φέτα κάπου εκεί στις κερκίδες...