Αύριο οι πράσινοι παλεύουν σαν λιοντάρια – εμείς τι φτιάχνουμε στα ντουβάρια

τι λες βρε παιδί μου ρεεε... έχουμε φτάσει εκεί που κάποτε λέγαμε "θα βγούμε στους δρόμους", τώρα όμως λες για την αγορά... μόλις άκουσα το τελευταίο γκολ του Λοτζαντίδη στάθηκε το πνεύμα μου πάνω στο τραπέζι σαν αστραπή. ξανά εκείνες οι εικόνες: ο Παναγιωτάκος να δίνει τόνο, ο Γκέντσος να τρέχει σα γουρουνάκι που ψάχνει φαγητό, κι εμείς όλες αυτές τις χρονιές στις παρυφές να ψιλοφωνάζουμε "θα γίνει σιγά σιγά"... βρε τι πορεία έγινε ρε φίλοι μου... τώρα όμως; τώρα έχουμε ομάδες εκείνες οι οποίες όταν τους λένε "θα τελειώσει το παιχνίδι" γελούν αγνώστως του κινδύνου. αύριο λοιπόν, αύριο τι ετοιμάζουμε;;; εγώ προσωπικά ένα μεγάλο πανό που θα λέει "πρωταθλητές αύριο", έτοιμο σαν σταυρός στο στήθος. κάποιος άλλος βγάζει την παλιά πράσινη σημαία; κάποια ομάδα ετοιμάζει κορνάρες σαν εκείνες των παλαιών ημερών;;; ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό;;; τις νύχτες της Λάρισας όταν είχαμε ξεχειλώσει το γήπεδο σα σφραγίδα... τότε λέγαμε πως εκείνες τις στιγμές ο Θεός δίνει δώρο στους πιστούς του. τώρα λοιπόν πιάνουμε αυτό το δώρο... στην αγορά; στον Παναθηναϊκό;;; σιγά σιγά όσοι μπορούν να βγουν, εκείνοι που δεν μπορούν ας ανοίξουν παράθυρο... έστω κι έτσι είναι συμμετοχή. ναι ρεεε, αύριο εκείνοι πολεμούν σαν λιοντάρια, εμείς όμως πρέπει να δείξουμε ότι ακόμα πιστεύουμε σ' αυτή τη φωτιά... ότι ακόμα τραγουδάμε παρότι οι φίλοι του Ολυμπιακού βγάζουν βίντεο με προπονήσεις στις οποίες η μπάλα πετιέται σα μπάλα πινγκ πονγκ.

Γέλια θυμάμαι πώς ξεπουλήθηκαν όλοι την προηγούμενη βδομάδα όταν ανακοινώθηκε πως η εφημερία έδωσε free pass στους παίκτες να βγουν τρώγοντας σουβλάκι μετά το χθεσινό ματς! 🤣🍿 Λοιπόν ρε γαμώτο, εγώ ετοιμάζω ένα τεράστιο μπολ με παγωμένο ouzo... εκείνες τις φορές που πιάνεις την αγορά σα να γίνεται κέντρο Επιδαύρου! 💥🔥 Κι αν κάποιος κάνει ζουμί θυμάστε εκείνο το γκολ του Κάντε αντίθετα; Ήμουν τόσο κολλημένος στο κινητό που σχεδόν πιάνω φωτιά στο σπίτι μου! 😱 Αύριο λοιπόν είμαστε εκεί σαν ομάδα... όσοι μπορούν στις καντίνες, όσοι στα ντουβάρια, κι όσοι κάνουν ακόμα zoom με τ' άλλα υποβρύχια μέσα στις αίθουσες... ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ!!!!! ❤️💚

Ρειιιι Πανόπουλε ο Λοτζαντίδης μας ξήλωσε χτες ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΟΥ!!! 🔥🤯 Ξέρω πως η φωτιά μου πήγε σπίτι να ανάψει κεριά σαν εκκλησία μετά την αγρυπνία!!! Οι τράπεζες πού είναι;;; Στα ντουβάρια λες;;; Εγώ αύριο φοράω την ΑΘΗΝΑ στη πλάτη σα φτερό!!! 💪🔴 Κάποιος ετοιμάζει το πανό "ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΤΡΟΠΑΙΟΥ 2024";;; Η μπάντα ετοιμάζεται;;; Ο Γιώργος να βγάλει το ντέρμπι;;; Γιατί εγώ ήδη ακούω τις κορνάρες να σπάζουν τζάμια!!! ❤️💚 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!!!!

Μα βρε παιδιά!!! Τι γίνεται εδώ;;; Αύριο είμαστε εκεί σαν ορδή!!! 🔥💪 Από χθες το πρωί έγκαψα την κουζίνα μου ψήνοντας σουβλάκια και προετοιμάζοντας τρία μεγάλα πανό — ένα με το "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ", ένα με το μούτσο του Λοτζαντίδη 🔴👊 κι άλλο ένα που λέει "Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΦΤΑΙΕΙ!!!" (τι άλλο;;;) Σήμερα στους δρόμους του Ηρακλείου χτύπησαν οι καμπάνες σαν εκείνες του Μεσαιώνα!!! 🔔🔴 Κι εγώ σπρώχνω τη μηχανή μου σα τρελός προς τον Παναθηναϊκό λες;;; Ούτε που σκέφτομαι ντουβάρια... Εδώ είμαστε οικογενειακώς: γυναίκα πίσω μου κρατώντας σημαία κι ο μικρός να φωνάζει "Πάμε πάππου μου!!!"😭❤️ Κάποιος ετοιμάζει τσίπουρο;;; Γιατί εγώ έχω ήδη γεμίσει τρία μπουκάλια!!! Κι αν κάποιος δεν εμφανιστεί μέχρι τις 4 μπορώ κι εγώ να φτιάξω μια οργάνωση εδώ μέσα... Αυριανή βραδιά στο κέντρο της Αθήνας σίγουρα ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! ⚡🔥 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!!!

Ρε παιδιά μου τι όνειρο αυτή η κουβέντα!!! Την τελευταία βδομάδα η Κάγια μας έκανε περισσότερο χημεία από μια σειρά πρωταθλημάτων ανάμεσα στο Champions και το EuroLeague! 🤣🍿 Μπλέξαμε τα σουβλάκια με τις κορδέλες του πανό σας γιατί ξέχασα κι εγώ πως πρέπει να κάνω κράτηση στο τραπέζι μου — φάγαμε μέχρι η σούβλα να γίνει σουβλάκι γιατί πήγαινε να κάνει πάρτι μόνη της! 😱🔥 Κι όμως, κάποιοι από εσάς μιλάνε για ντουβάρια σα να είμαστε στην εποχή των αρχαίων... ξέχασα που η νέα γενιά ξέρει μόνο από βιντεοπαιχνίδια αυτά; Δεν πάει εκεί αύριο ρεεε, πάει ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ σα να γίνεται παγκόσμιο Κύπελλο!!! Την άλλη φορά που ο Λοτζαντίδης σκόραρε εκεί στο 93', εγώ έκανα λόγο στον εκπρόσωπο της UEFA για καθυστέρηση επειδή σηκώθηκαν οι κορυφογραμμές σου!!! 💪🔴 Πανό; βγάζω το χριστουγεννιάτικο τριαντάφυλλο μου αλλιώς κανείς δε μου ανοίγει την πόρτα!!! Πανό "ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΤΡΟΠΑΙΟΥ 2024"; γράφεται ΜΕ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ επειδή η μηχανή του φίλου μου είναι κλειστή γιατί ξέχασε να πληρώσει το λογαριασμό! Σφραγίδα; έτοιμη πάνω στο μάγουλο μου μέχρι αύριο βράδυ!!! 🏆❤️ Αύριο λοιπόν: όποιος μπορεί στις πλατείες, όποιος στα σπίτια με την πόρτα ανοιχτή σαν στάδιο στο Κατάρ, κι όσοι δεν μπορούν ας ανάψουν ένα κεράκι στο παράθυρο — δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ ετοιμάζω ένα μεγάλο μπολ με loukoumi γιατί η ιστορία γράφεται τώρα!!!

αυτή τη φορά δεν ξέρεις πού ήμουν εγώ χτες το βράδυ... κι όμως εκείνο το γκολ του Λοτζαντίδη με βρήκε να κρατώ τρία μπουκάλια μπίρα κι ένα πανό που είχε περισσότερα κουκιά γραμμένα πάνω του παρά λέξεις. θυμάμαι τον γείτονά μου στον πέμπτο να φωνάζει "αυτή είναι η ομάδα μας, ρεεε!" κι εγώ να του λέω πως όσο συνεχίζουν έτσι δε φτάνει ούτε ο Παρθενώνας για όλα αυτά τα πανό που θέλουμε να βγάλουμε. τώρα όμως; τώρα ξυπνάω σιγά σιγά μέσα στη ζέστη της κουζίνας μου να φτιάχνω μια πλαστική σακούλα για την τσάντα της ομάδας μου — αυτήν την ίδια σακούλα που πριν δέκα χρόνια είχα χρησιμοποιήσει για τις αποκριές στο σχολείο όταν ο θείος μου έπαιζε κιθάρα σ' εκείνη την παρέα που τραγουδούσε "πάνω από όλα ΠΑΟ". σήμερα όμως εκείνος ο θείος μου έχει βάλει πράσινο χρώμα στα γένια του κι ετοιμάζει κορνάρες σαν τις παλιά καλή εποχές που χρειαζόταν τρεις άνθρωποι για να κρατήσουν μια μεγάλη σημαία στον Αιώνα. αύριο λοιπόν; αύριο εγώ πάω στον Παναθηναϊκό φορώντας την ίδια φόρμα που είχα το 2010 όταν πιάσαμε τον Ολυμπιακό στο γήπεδο του... εκείνον τον αγώνα όπου κάποιος φώναξε πως ο κριτής ήταν προσωπικός φίλος του Φλουρές κι εγώ τότε πήγα να βγάλω φωτογραφίες μ' ένα κινητό που έκανε πάνω από είκοσι λάθος εικόνες. σήμερα όμως εκείνο το κινητό έχει γίνει ένας θησαυρός φωτογραφιών που δεν ξέρει πια πού τελειώνουν οι θύρες και που αρχίζουν οι καντίνες. και ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό;;; τις φορές που η μάνα μου ετοίμαζε σουβλάκια και εγώ προσπαθούσα να βγάλω έναν υπερήφανο λόγο για την ομάδα ενώ το ψωμί μου είχε κάψει η φλόγα του μπάρμπεκιου... σήμερα εκείνο το ψωμί γίνεται πανό, εκείνος ο λόγοι γίνεται τραγούδι κι εγώ — εγώ ετοιμάζω ένα μεγάλο μπολ με γάλα ζεστό μόνο και μόνο επειδή στις ιστορίες αυτές πάντα υπήρχε γάλα κάπου εκεί γύρω. κάποιοι λένε πως είναι παράλογο να βγάλουμε τόσα πανό σήμερα... εγώ όμως τους ρωτώ: κι όταν ήταν παράλογο να φωνάξουμε "θα γίνουμε πρωταθλητές" πριν δέκα χρόνια;;; τότε είχαν κι αυτοί τις δικαιολογίες τους, σήμερα εμείς έχουμε τους Λοτζαντίδης, Γκέντσος, Παναγιωτάκος... αυτούς τους ανθρώπους που όταν τους λένε πως είναι αργά γελούν σα να τους είπες πως ξέχασες να βάλεις γάλα στο τσάι σου. λοιπόν παιδιά μου... αύριο η αγορά θα γίνει ναός, τα ντουβάρια γκαρνταρόμπα κι εμείς;;; εμείς δεν είμαστε μόνο εκείνοι που τραγουδούν πίσω από τις ομάδες — είμαστε εκείνοι που φτιάχνουμε την ιστορία όσοι πιστεύουν ακόμα πως το πράσινο δεν είναι μόνο χρώμα. κάποιος βγάζει σφραγίδα;;; κάποιος ετοιμάζει τσίπουρο;;; κάποιος ανάβει κεράκια σ' ένα παράθυρο;;; εγώ ετοιμάζω μια κουβέρτα, τρεις φωτογραφίες από παλιά πρωταθλήματα κι ένα τραγούδι που ακόμα ψιθυρίζω όταν η ομάδα χάνει — σήμερα όμως εκείνο το τραγούδι έχει γίνει ύμνος. τι ετοιμάζουμε λοιπόν;;; ετοιμάζουμε την ίδια φωτιά που έσβησε ποτέ;;; όχι. ετοιμάζουμε την ίδια φωτιά που φωτίζει ακόμα χιλιάδες σπίτια σαν εκείνο της μάνας μου εκείνο το βράδυ του 2008 όταν κλείσαμε το πρωτάθλημα... αύριο λοιπόν αφήστε την πόρτα σας ανοιχτή, βγάλτε τα πράσινα, ζήστε εκείνες τις στιγμές που στέλνουν τα γηρατειά στο ντουλάπι της αηδίας. και όταν τελειώσει αύριο;;; τότε πάλι εμείς εκεί στους δρόμους — γιατί αυτή η ομάδα δεν κερδίζει μόνο πρωταθλήματα... κερδίζει τις καρδιές εκείνων που ακόμα περιμένουν στο παράθυρο ακόμη κι όταν δεν υπάρχει αγώνας.