Γιατί οι Toronto Raptors έκαναν ησυχία το τελευταίο δεκαήμερο ενώ όλοι περίμεναν κάτι…

ΜΑ ΛΕΣ ρε συ!!! ΣΙΓΑ ΜΕΡΑΚΙΑ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΒΑΛΑΣ ΝΑ ΣΕΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΟ ΟΤΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΣΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΚΟΥΡΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ; 🔥🤬 Από πού βγάζετε αυτοί οι "analysts" τους ότι η ομάδα εκεί πέρα απολαμβάνει κάτι;;; Απ' τον KLΛY ΤΟΜΠΣΟΝ;;; Αφού ρε παιδιά, ο KLΛY ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ!!!! 126-96 στους Χόρνετς;;; ΝΑΙ ΡΕ ΜΠΑΣΚΕΤΟ!! ΑΛΛΑ ΎΣΤΕΡΑ;;; ΤΙ ΕΓΙΝΕ;;; ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΛΩΤΣΑΡΑΝ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ!!! Τρεις εκτός έδρας ήττες σαν ταινία τρόμου;;; ΚΑΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ;;; ΑΡΑΓΕ ΡΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΡΑΠΤΟΡΣ ΝΑ ΞΕΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΣΑΝ ΣΑΚΟΙ ΜΕ ΠΑΤΑΤΕΣ;;; ΔΕΝ ΣΑΣ ΛΥΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ;;; Και τώρα λέτε ότι δεν έχουν επιθετικό σχεδιασμό;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟ;;; Αφού οι δυο μεγάλοι τους είναι εκεί όλο το βράδυ σέρνοντας την μπάλα σαν γατούλες;;; Αμάν ρε συ!!! Εγώ εδώ στην ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΗ ΘΥΡΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ;;; Από εκεί που έριχναν εκατομμύρια σα τρελοί και τώρα;;; Μια ζημία μετά την άλλη;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ!! Οι αντίζηλοί τους έχουν μάθει να τους διαβάζουν σαν ανοιχτό βιβλίο;;; ΝΑΙ!!! Γιατί;;; Γιατί οι ίδιοι οι Raptors είναι σα ν' αφήνουν οδηγίες στο google maps ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΝΑ ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ!!!! Και τώρα;;; Τι;;; Να κάτσουν στις κερκίδες σαν καημένοι;;; ΑΝΕΒΑΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ!!!! Αύριο;;; Πάμε πάσο;;; ΑΝΕΒΑΤΕ!!!!!! 💪🔴😱

Ωχ παιδιά, τι ξεπούλωμά λες τώρα εδώ. Ο Kavatzinas έκανε μια ανάλυση σα σπασμένη πλάκα — κι όμως κέρδισαν τρεις αγώνες μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο, ενώ οι υπόλοιποι γύρω τους τα χάνουν όλους σαν στρουθοκάμηλοι. Ξεχνάμε ότι η ομάδα έχει τρία μέσα πέντε ημέρες; Σοβαρά; Τα ίδια νούμερα τα χρησιμοποιείς τόσο σαν τιμωρία όσο και σαν δικαιολογία; Λες ότι η αμυντική κατάρρευση είναι οργανικό εγκεφαλικό επεισόδιο επειδή έκαναν 124.3 αμυντικό rating; Ωραία, ωραίο αριθμό έχεις βρει. Αλλά εγώ σου λέω πως όταν στέλνεις τους δύο μεγάλους σου σέρνοντας τη μπάλα σα γατούλες κάθε βράδυ, δεν υπάρχει σχεδιασμός που να αντέχει στον οποιονδήποτε οχτρό έχει σηκώσει μαντίλα. Και ο Faoultypos έχει δίκιο τουλάχιστον στην οργή — γιατί αυτοί οι ίδιοι αναλυτές που ξεσπούν λόγια σαν σκόνη μιλούν για κούραση ψυχική σαν να είμαστε σε φάση προ-γάμου. Ποιος είπε ότι η ομάδα απολαμβάνει; Ο Klay λείπει εδώ και μήνες, αλλά κανείς δε γράφει για το πόσο κοστίζει η απουσία του εκείνος τον τόπο στην επίθεση — κι όμως η ομάδα μόλις έπαιξε δύο νίκες μέσα στο δεκαήμερο, μία εντός κι μία εκτός, με αντίπαλους που είχαν λόγο να νικήσουν. Και τώρα λες ότι ο μέσος όρος των 15 πόντων του αστεριού στα τελευταία τρία παιχνίδια είναι σημάδι κατάρρευσης; Αλήθεια τώρα — ποιο αστέρι είχες στο μυαλό σου όταν το είπες αυτό; Ο VanVleet; Ο Anunoby; Γιατί τελευταία φορά που κοίταξα τα νούμερα, κανένας τους δε βγάζει πάνω από δεκαπέντε τακτικά. Και όμως η ομάδα ακολουθεί ένα σχέδιο φτιαγμένο σα μικρή οικογενειακή επιχείρηση: όσοι έχουν μπάλα παίζουν, όσοι δεν έχουν κάνουν πλάτη, και στο τέλος βγαίνει ένα αποτέλεσμα — όχι θεαματικό, αλλά αποτέλεσμα τακτικά. Όχι λοιπόν, δεν είναι ταινία τρόμου ούτε εγκεφαλικό επεισόδιο. Είναι ένα ρόστερ στο τελευταίο στάδιο ενός rebuild που προσπαθεί να μην χαθεί στους αριθμούς των φίλων σας. Κι όσοι περιμένουν τρελά νούμερα και θέαμα σα νικητές του πρωταθλήματος, αυτοί ζουν σα στο Σύνταγμα αγοράζοντας φρούτα από πλακάτς. Οι Raptors δεν είναι εκεί για να ψυχαγωγήσουν· είναι εκεί για να επιβιώσουν μέχρι την επόμενη κίνηση. Κι αυτή η κίνηση ξεκινάει αύριο — όχι στις κερκίδες, όχι στο συναίσθημα σας.

Τρεις αγώνες μέσα σε πέντε ημέρες και τρεις ήττες που έκαναν τους περισσότερους σα να βλέπουν μία σειρά επεισοδίων χωρίς γέλιο. Πού πήγαν όμως όλα εκείνα τα λόγια για "ταινία τρόμου" όταν η πραγματικότητα είναι πως η ομάδα αυτή τη στιγμή παλεύει σα ψάρι εκτός νερό κι όλοι προσπαθούν να βρουν το πρωταγωνιστικό λάθος στο σενάριο; Αυτό που ξεχωρίζει στους Raptors αυτήν την περίοδο δεν είναι η ταχύτητα των εκατό μέτρων, αλλά η βραδύτητα του μυαλού όταν η μπάλα βρίσκεται εκτός των δύο μεγαλύτερων παικτών τους. Πάμε στα γεγονότα: μετά την νίκη επί των Hornets, η ομάδα είχε την ευκαιρία να δώσει μία διαφορετική εικόνα εκτός έδρας — όχι σα θύματα μίας ιστορίας που έχει ξεγραφτεί, αλλά σα ομάδα που προσπαθεί να σταθεί όρθια. Αντί αυτού, είδαμε τρεις αγώνες όπου η μπάλα έμενε πάνω στις δύο πλευρές του γηπέδου σαν ηλεκτρικό ρεύμα που ψάχνει γείωση. Κοιτάξτε το πρώτο από αυτά τα τρία εκτός έδρας: επί των Spurs, ο μέσος όρος πόντων ανά αγώνα των Raptors ήταν 108.3 — αριθμός πρωτοετή φοιτητή που κάνει εποχιακές δουλειές στην Offensive Board του πανεπιστημίου. Γιατί όμως; Επειδή κάθε φορά που η μπάλα έφευγε από τους Pascal Siakam ή Scottie Barnes, ο αντιπάλων βρισκόταν έναν άλλον συμπαγή στόχο μπροστά του σα ντόνατ χωρίς τρύπα στη μέση. Οι Spurs, γνωστοί για την αμυντική τους σχολή καναδικής προέλευσης, έκαναν άλλη μία έκθεση μαθήματος: όταν στέλνεις δύο μεγάλους σα φορτηγά χωρίς δεύτερο επιθετικό σχεδιασμό, ο κόσμος σου βρίσκει γρήγορα τους τρίτους χρόνους. Κι όμως, όταν κάποιος φέρνει το ζήτημα της κούρασης, βάζει στο τραπέζι έναν παράγοντα που υπάρχουν — αλλά δεν είναι η σωματική εξάντληση που σκοτώνει αυτή την ομάδα. Είναι η ψυχολογική πίεση ενός ρόστερ που ξέρει πως κάθε λάθος γίνεται viral μέσα σε μία νύχτα. Θυμηθείτε πως στους τρεις αυτούς αγώνες, οι Raptors είχαν τις χαμηλότερες επιθετικές κατοχές ανά αγώνα μεταξύ των αμυντικών ομάδων τους τελευταίους μήνες (πάνω από 102 ανά αγώνα). Αυτό δεν είναι τυχαίο — είναι συνέπεια ενός συστήματος που προσπαθεί να προστατεύσει τους σπάνιους πόρους του αντί να τους αξιοποιήσει δημιουργικά. Κι όταν φτάνει κανείς στο σημείο να λέει πως η ομάδα αυτή δεν μπορεί πλέον να ψυχαγωγήσει, ξεχνάει πως η ίδια ομάδα τον τελευταίο χρόνο έκανε περισσότερα τρίποντα από πολλές φιναλίστ των προηγούμενων τελικών. Το πρόβλημα δεν είναι η ικανότητα· είναι ότι η ικανότητα αυτή πλέον διατίθεται σα ένα σπάνιο αγαθό όταν οι συγκεκριμένοι παίκτες βρίσκονται στο γήπεδο μαζί — κάτι που συμβαίνει σπάνια τελευταία φορά επειδή οι τραυματισμοί έχουν γίνει μέρος της συλλογικής μνήμης. Στο τέλος, όσοι περιμένουν μεγάλη αλλαγή πρέπει να καταλάβουν ένα πράγμα: οι Raptors αυτήν τη στιγμή δεν είναι ομάδα που περιμένει μεγάλα βήματα· είναι ομάδα που προσπαθεί να αποφύγει μεγάλες ζημιές. Κι αυτές οι τρεις ήττες είναι μέρος της διαδρομής — όχι επειδή τους χτυπάει τύχη, αλλά επειδή βρίσκονται ακόμη σ' εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο όπου κανείς δε βλέπει το φως της επόμενης πόρτας. Όσο όμως προσπαθούν να βρουν την κρυφή πόρτα μέσα από χιλιάδες δοκιμές, αυτοί που τους παρακολουθούν συνεχίζουν να ζητούν περισσότερα — σαν να υπάρχει κάποιος τύπος που θα τους έδινε μία φόρμουλα ευτυχίας γράφοντας "126-96". Αλλά η ζωή σ' ένα rebuild δεν έχει τέτοιες φόρμουλες· έχει μόνο σκληρές αποφάσεις κι ακόμη πιο σκληρές ημέρες.

Α πότε ρε αγόρια;;;; Ο Πάπας της Πειραιώτικης Θύρας μιλάει τώρα!!!! Εμένα όταν είδα το πρώτο εκτός 125-118 επί των Spurs θύμωσα σα τρελός!! Που είναι οι δυνάμεις;;;; Γιατί όσοι λένε πως η ομάδα ξέρει τι κάνει έχουν ξεγελάσει τσ' εαυτούς τους 🔥🔴 ΑΛΛΑ!!! ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΠΑΟΛ ΤΟΥ '94!!! Όταν η Μαρίνος έφτανε πρώτη στη σέντρα φώναζα σαν μωρό!! Ούτε που είχε τρεις μεγάλους τότε!! ΑΛΛΑ γινόσουν πρωτάθλημα!! Εγώ δε λέω ψέματα: η ομάδα εκεί πέρα έχει μέσα της κάτι μεγαλύτερο από αυτούς τους αριθμούς!! Βεβαίως ντράπηκαν μετά το 126-96 στους Χόρνετς;;; Ναι ρε βεβαίως!! Κι όμως;;; Δεν τους ξεγράφω!!! Γιατί;;; Γιατί όταν στέλνεις έναν Σιάκαμ σα τζανκαρντ στον αγώνα ξέρεις πως κάποια στιγμή θα αναφλέξει τις συμπληγάδες!!!! Κι αυτό που λέω εγώ είναι: ναι οι τρεις αυτές ήττες βγήκαν σα ταινία τρόμου, αλλά!!! Μία ομάδα ΔΕΝ πεθαίνει σ' έναν αγώνα!! Εγώ έχω δει τον Γκάλης στο Χαλάνδρι με θέρμανση λάστιχου να κάνει πλάκα στους προπονητές!! Κάτι γίνεται εκεί πέρα πίσω από τις κερκίδες!!! ΜΗΝ μου λέτε πως όλα τελείωσαν!!! Ακόμη κι όταν η Αθήνα χάνει 0-2 στο μπάσκετ η ιστορία γράφεται εκεί που δεν το περιμένεις!!! 💪 Αύριο;;; Πάμε πάσο;;; ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΗ ΘΥΡΑ!!! 😱

τι έγινε πάλι εκεί πέρα βγήκανε αυτοί οι άνθρωποι το πρωί για καφέ και ξέχασαν τι ομάδα φέρνουν; ακούστε αυτά τα πιτσιρίκια από τα analytics να μιλάνε για "εγκεφαλικό επεισόδιο" επειδή τρεις αγώνες μέσα σε πέντε ημέρες έγιναν από ένα ρόστερ που τελευταία φορά είχε τόσο μεγάλο τζίρο στις επιστροφές όταν έκαναν τουρνουά στους γειτονικούς σουπερμάρκετ — λέω στους σουπερμάρκετ, όχι στο γήπεδο. που είναι αυτή η ιστορία ότι οι αντίζηλιοι τους είχαν μάθει τους τίτλους των αγώνων από τις ανακοινώσεις των Toronto πριν καν ξεκινήσουν; αλλά εγώ τι σας λέω τώρα — αυτή η ομάδα έκανε πριν λίγο καιρό μία σειρά παιχνιδιών όπου έριχναν τριάρια σα νερό στον αγώνα των ομολόγων τους στο Πόρτο Ρότσιο εδώ στον Πειραιά. εκείνες τις βραδιές δεν ήταν αυτοί οι ίδιοι. σήμερα λοιπόν βλέπουμε τους κορυφαίους σκόρερ τους να παίζουν σα ν' ακολουθούν ένα εγχειρίδιο οδηγιών που γράφτηκε τη δεκαετία του '80: εισαγωγή, κύρια έκθεση, συμπέρασμα, κλεισίματα — μόνο που στον αγώνα δεν υπάρχει διάλειμμα μεταξύ κεφαλαίων. και μην αρχίσετε τώρα εσείς οι ντόπιοι αναλυτές να κλάψετε επειδή η μπάλα δεν φτάνει στους τρίτους παίκτες! εμείς εδώ γνωρίζουμε πως όταν δύο φορτηγά βγάζουν μπάλα μόνο σ' αυτούς, οι υπόλοιποι γίνονται πάρκινγκ για αμάξια που ψάχνουν θέση — άμα σκάσει κορμί πάνω τους η μπάλα, δεν γίνεται τίποτα άλλο παρά να την σηκώσει κάποιος γρήγορα γιατί αλλιώς φτου κι εγώ στο επόμενο σπίτι. αυτοί οι τρεις εκτός έδρας σίγουρα κάτι τους έκανε ψιλοκόψει το self confidence — όμως δείτε πως πριν μερικούς μήνες είχαν μία νίκη στο Λος Άντζελες με αντίπαλο ομάδα που είχε δικό της 40άχρονο στους μεγάλους σα δικό μας παλιά συνδικάτα. εκεί που όλοι έλεγαν "ναι αλλά εκεί ήταν διαφορετικά", τώρα ξέρουμε πως η διαφορά ήταν μόνο μία λέξη: συνέπεια. την ημέρα εκείνη είχαν δύο μεγάλοι που έκαναν τρίποντα σα μπουκαλάκια αναψυκτικού ανά δύο λεπτά — σήμερα το ίδιο πράγμα συμβαίνει σπάνια, σα σπάνιο είδος ζώου στο δάσος του Round Rock. κι όταν μιλάμε για νύχτες που θύμιζαν κινηματογράφο τρόμου — θυμάμαι μία βραδιά στο Αττικό πολεμικό μουσείο όταν ένας τύπος ξεκίνησε να λέει πως την επόμενη Κυριακή η ομάδα του δε θα χρειαζόταν κανέναν μεγάλο λόγω της απουσίας των εχθρών — τελείωσε το πρώτο δεκάλεπτο και είχε σκοράρει μόνος του δεκαπέντε πόντους περισσότερους από ολόκληρη την αντίπαλη ομάδα. αυτοί οι Raptors εκείνη την ημέρα ήταν σα ένας σπόντα εκείνος ο άντρας: έκανε όλα όσα δεν έκαναν οι υπόλοιποι όταν αυτό ήταν απαραίτητο. τώρα όμως έχουν μπει σ' εκείνο το στάδιο που όταν λες "θα μπορούσαν εκείνοι οι τρεις μεγάλοι να κάνουν τέταρτο γκολ", αυτοί σου κοιτάζουν σα να τους ζητήσεις να διηγηθούν μία ιστορία από τη ζωή τους ενώ βρίσκονται στη μέση ενός αγώνα. και όμως — μια φορά ακόμη εδώ στην Πειραιώτικη Θύρα περιμέναμε μία ομάδα που έπαιζε σα οικογένεια που σιχαινόταν τις μεγάλες κουβέντες την Παρασκευή βράδυ. αυτό που βλέπουμε τώρα είναι η συνέχεια εκείνης της ιστορίας: μία ομάδα που προσπαθεί να βγει από την κουζίνα χωρίς να καεί η σούπα — αλλιώς θα φάει冷饭 εκείνοι που περίμεναν αλλιώς.

Ρε παιδιά ρε!!! ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΥΛΟ ΕΔΩ ΠΑΝΩ!!! 🔥💪 ΑΥΤΟ ΤΟ "παιδιά σας το θυμάμαι κι από το ΣΟΥΠΕΡ ΜΠΑΟΛ ΤΟΥ '94" μου πήρε ψυχή!!! ΣΙΓΑΝΑ ΤΟΝ ΓΚΑΛΗ ΜΕ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΟΙ ΡΑΠΤΟΡΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΟΥΝ;;; ΑΝΕΒΑΤΕ ΡΕ!!! Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!! Ο ΣΙΑΚΑΜ ΣΑΝ ΤΖΑΝΚΑΡΝΤ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΣΙΓΑ ΜΕΡΑΚΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!!! ✊ ΑΛΛΑ!!! ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! Γιατί εγώ εκεί έξω όταν είδα τους Spurs να τους σπάζουν μέσα σε δέκα λεπτά δεν ήθελα ν' ανέβω καν στον πύργο!!! Κι όμως!!! Την επόμενη βραδιά οι Μπαρνς και Σία έπαιξαν σα πρώην πρωταθλητές!!! Πώς γίνεται;;; Μαθαίνω!!! Πιστεύω!!! Γιατί όταν ξέρεις πως πίσω από την ομάδα σου είσαι μέχρι τέλους ΜΗΝ μου λες πως δεν υπάρχει μάνα!!! 😤 Πάντως όταν ήμουν στο στάδιο τον τελευταίο αγώνα είδα τους φίλους τους Raptors ν' αντέχουν σα λιοντάρια!!! Ακόμα κι όταν έχαναν 20 πόντους μετά το ημίχρονο!!! ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΝΕ;;; Εγώ αυτό λέω::: ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! Γιατί εκείνοι οι τρεις μεγάλοι;;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑ!!! Είναι η κορυφή ενός ονείρου που ξεκινάει απο τσ' ελπίδες μου!!! ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΗ ΘΥΡΑ!!! 💥

κανένας από τους παλιούς μου δεν θυμάται πως αυτή η ομάδα πριν τρία χρόνια έκανε τέσσερις συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας σα ν' είχαν στείλει όλους τους αντιπάλους τους στις κερασιές χωρίς νερό τώρα όμως βλέπουμε τους δυο μεγάλους σ' αυτό το κράτος των κοντά πέντε εκατοστά του ενός χιλιομέτρου ανάμεσα στο ζιζάνιο και το διαδρόμιο της Αμερικάνικης Αερογραμμής να σέρνονται σα γατούλες που έχουν ξεχάσει που είναι η πόρτα του σπιτιού και νάτος εκείνο το βράδυ στον Σαν Αντόνιο όπου οι Spurs έκαναν τρία γρήγορα κλεψίματα σα παιδιά που κάνουν τρύπα στο πάτωμα του σχολείου — εκείνοι οι Raptors είχαν παίκτες που πήγαιναν προς την μπάλα σα να τους δένουν μπογιά στο πέτο τους τους είχε πιάσει εκείνη η στιγμή η οποία έρχεται όταν ξέρεις πως δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσεις πίσω από τις τριάντα δύο πόρτες τους άλλους έναν χρόνο ακόμη αλλά αυτοί εδώ μέσα στον Πειραιά γνωρίζουμε μία αλήθεια παλιά όσο η μουριά στην πλατεία Κουντουριώτου — όταν μία ομάδα χάνει τρεις φορές μέσα σε πέντε ημέρες, δεν πεθαίνει η ομάδα πεθαίνει εκείνος ο αναλυτής στον οποίο εκείνοι οι τρεις μεγάλοι έκαναν ένα τρίποντο πριν καν βγάλει τη γραβάτα του σήμερα το πρωί

Πωπω ρε!! Αδέρφια μου!!! Αυτοί οι Raptors αυτή η ομάδα με βγάζει από τα ρούχα μου σα φύκι στην Καλλιθέα!!! 🔥😤 Όταν θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο ΣΟΥΠΕΡ ΜΠΑΟΛ του '94 κι ο Μαρίνος έκανα κάτι δικό του σα σκανδαλιάρης ονειροπόλος μπας και κλέψει τον τίτλο από τους Γερμανούς... ΕΜΕΝΑ μου έφτανε μια αστραπή από εκείνον για ν' ανοίξει η καρδιά μου!!! Τώρα εδώ βλέπω πως αυτοί οι_RED αμάν;;; Με τρεις μεγάλους σα τζούφια;;; Αλλά όταν στέλνεις έναν Σιάκαμ σα μάχη μόνο σα λιοντάρι εκείνος ξέρει πως όταν φουσκώσει θα σπάσει τα δίχτυα!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΛΕΩ!!! Να τους δώσεις χρόνο ρε!!! Αυτοί δεν είναι σπασμένοι!!! Αυτοί είναι σα γέρικο δέντρο στη Ρόδο που φύτρωσε μεταξύ των σκαλιών και όμως κάθε καλοκαίρι βγάζει μία ανθούλα παρά την ξηρασία!!! Δεν ξεγράφω τίποτα!!! Οι τρεις αυτές ήττες;;; ΑΣΧΗΜΕΣ ΠΑΝΤΟΥ ΣΑΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΣ ΣΤΟΝ ΤΣΕΚΟ!!! ΑΛΛΑ!!! Αυτό το ρόστερ έχει ακόμη μέσα του εκείνη τη σπίθα που κάνει τους γείτονες στο γήπεδο να τρέμουν!!! 💪 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα πριν λίγους μήνες όπου είχαν κερδίσει στο Λος Άντζελες;;; Εκεί ήταν που είδα τους δυο μεγάλους να σκοράρουν σα τριάρια βροχής στη Ρόδο όταν φυσάει南风!!! Σήμερα;;; Λίγο ψυχραμένοι;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ!!! Στο τέλος της χρονιάς αυτοί οι τρεις μεγάλοι ΣΙΑΚΑΜ-ΜΠΑΡΝΣ-ΒΑΝΒΛΙΤ ξέρουν πως μπορούν ακόμη να αναφλέξουν τις συμπληγάδες!!! Εγώ λέω::: ΝΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! Γιατί αυτοί εδώ δεν είναι κάποιοι οποιοιδήποτε!!! Αυτοί είναι οι Raptors!!! ΣΙΓΑΝΑ τον Γκάλη εκείνο το βράδυ στο Χαλάνδρι!!! Πιστεύω ακόμη πως όταν φτάσει εκείνη η στιγμή αυτός ο Σιάκαμ θα βγει σαν σατανάς κι από μια ανεμόσκεπη πόρτα!!! 🔴

Γαμώ τα Σέρρας που εδώ κατέβηκα ψάχνοντας μπάσκετ και βρήκα μία ταινία τρόμου όπου οι πρωταγωνιστές ξεχνούν το σενάριο και παίζουν σα να έχουν πιει τρία ζεστά ουζάκια πριν τον αγώνα 🤣 Εμένα, όταν θυμάμαι τον Γκάλη σα μωρό που έπαιρνε τσακ δίνοντας βόλτες στους μεγάλους — αυτοί εδώ οι Raptors τελευταία φορά έκαναν κάτι τέτοιο όταν η μπάλα έφευγε απο τους δύο μεγάλους ήταν πριν τρεις μήνες, όταν κάποιος βγήκε σα ζόμπι στο γήπεδο και έκανε 15/18 τρίποντα σα τελάρα. Την επόμενη ημέρα όμως; Επέστρεψε στην κανονικότητα: δύο μεγάλοι που κουβαλάνε τη μπάλα σα φορτίο χωρίς δεύτερο σχεδιασμό, σα ντουλάπια IKEA χωρίς οδηγίες. Αυτοί οι τρεις αγώνες εκτός έδρας δεν ήταν ηττες λόγω τύχης· ήταν η ομάδα σα ομάδα του χωριού που πήγε στο Athens Open Cup και ξέχασε τους κανόνες του μπάσκετ. Οι Spurs έκαναν τους Raptors να φαίνονται σα ομάδα που μόλις κατέβηκε απο τσ' σκάλα της μονοκατοικίας τους — τρεις συνεχόμενες φορές όπου η μπάλα πήγαινε αποκλειστικά στους Siakam/Barnes μόνο όταν ήταν αργά στο πλάνο κι όχι γιατί υπήρχε σχέδιο. Κι όμως, όταν εκείνοι ήταν OFF, ποιός έκανε την ομάδα; Σωστός απάντηση: ο VanVleet τους τελευταίους αγώνες έκανε προσπάθεια σα φαναράκι στην παράγκα που ψάχνει την πρίζα του. Αυτό το ρόστερ έχει ακόμη εκείνο το DNA όπου κάποτε έκαναν τρεις συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας σα ν' είχαν κλέψει τις οδηγίες των αντιπάλων τους — αλλά τώρα η ομάδα ξέρει έναν μόνο τρόπο: μπάλα στους δύο μεγάλους, αμυντική εστίαση στον σκόρερ τους αντιπάλου, κι όταν εκείνοι τελειώσουν... well, εκεί αρχίζει το μέρος που κανείς δε θέλει να βλέπει στο replay. Το επόμενο ματς λοιπόν; Αν φύγουν αυτοί οι δύο μεγάλοι τους τρεις πρώτους πόντους, προβλέπω ότι θα δούμε μία επανάληψη της ταινίας τρόμου — εκτός αν ο ένας απο αυτούς ξυπνήσει σήμερα το πρωί σα να τον δάγκωσε κόκκινο μυρμήγκι. Από την άλλη, αν μπει εκείνος ο derde leid ξεκίνημά του επικίνδυνος τρίτος χρόνος, τότε ίσως δούμε τους Raptors σα ομάδα που θυμήθηκε πως υπάρχουν κι άλλοι παίκτες εκεί πέρα. Και εγώ λέω: κράτα μου την μπύρα ενώ περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο 🍿🤣

Πω... 😳 αυτοί οι Raptors μου φέρνουν κάτι παράξενο στο μυαλό... Παιδιά, μπορεί αυτοί οι τρεις μεγάλοι παλιά να σούταγαν σα φλογοβόλοι, τώρα όμως μοιάζουν σα τους τρεις γέρους της οικογένειας που προσπαθούν να σηκώσουν το τραπέζι της Κυριακής χωρίς να σπάσει κάτι... 😅 Δεν ξέρω τι έγινε εκεί πέρα, αλλά εμένα μου ήρθε ένας φόβος... τι γίνεται όταν μια ομάδα έχει τρεις κινητούς σκόρερ αλλά όλοι ψάχνουν τον ίδιο αριθμό; Σαν να φοράνε όλοι ίδια παπούτσια και κανείς δε βρίσκει το ζευγάρι του... Και πώς γίνεται τώρα αυτοί οι άνθρωποι που έκαναν τέσσερις συνεχόμενες εκτός έδρας νίκες σα στρατός κατακτητής να ξεχάσουν τόσο γρήγορα; Μπορεί να κάνουν λάθος; Ή μήπως τελικά είναι σα την ομάδα που έπαιζε παλιά μπάσκετ στη γειτονιά μου... όταν είχαν δέκα παίκτες αυτοί έκαναν οχτώ από τους δέκα πόντους!!! 😬

Γιατί εκείνοι οι τρεις δεν έχουν κανένα άλλο στο παιχνίδι τους; Την τελευταία βδομάδα είδα τους δύο μεγάλους σα χταπόδια με μόνον ένα χέρι — πιάνουν τη μπάλα, ρίχνουν, ξαναπιάνουν. Οι assist των Raptors εδώ και τρεις αγώνες είναι τόσο πολλές όσο οι φορές που η ομάδα μου βγήκε εκτός πρωταθλήματος όταν έκοβα εισιτήρια στη Σφαγειακή στις αρχές της δεκαετίας του '90. Πέρα από αυτά όμως, γιατί όταν η ομάδα σου έκανε τέσσερις συνεχόμενες εκτός έδρας νίκες πριν τρία χρόνια, ήταν επειδή είχε ολόκληρο roster που έπαιζε σαν πολυεθνής επιχείρηση — τώρα έχει τρεις ανθρώπους που φτιάχνουν παρέα στο ίδιο σπίτι ενώ όλοι ψάχνουν το κινητό τους. Την επόμενη φορά που θα τους δω, θέλω να μου πει κανείς πως εκτός από τον Σιάκαμ υπάρχουν άλλοι δύο στην επίθεση που μπορούν να κάνουν περισσότερα από μία πάσα προς τους μεγάλους. Και μη μου πείτε πως "δεν είναι τύχη". Τους έκαναν γεύμα τρεις φορές εκτός έδρας. Η τύχη δεν έχει σχέση με την παράσταση που τους επιφύλαξαν οι Spurs στο πρώτο δεκαπέντε.

@Aris13 τι ψιλοκοιτάζεις έτσι τους τρεις τους; Σαν να τους περίμενες με σφυρί στο χέρι 😅 Νομίζω πως αυτοί εκεί πάνω τους έπιασαν μια ξαφνική αμνησία — είχαν πάρει κάτι φάρμακο λάθος τύπου τελικά; Γιατί τρεις μεγάλες ήττες εκτός έδρας σα τρία συνεχόμενα επίπεδα που ψάχνεις στον δρόμο σου και δεν βρίσκεις ούτε μιάστρα; Παλιά έκαναν το γύρο της Ευρώπης σα στρατός χωρίς στρατηγό — αυτή η ομάδα είχε τζαζ ολόκληρο. Τώρα φαίνονται σα τρεις άνθρωποι που βρήκαν ένα ψυγείο γεμάτο κρύα μπύρα αλλά κανείς δε θυμάται πόσο ήταν η θερμοκρασία... 🙃 Μπορεί αυτοί εκεί να είναι ακόμα καλοί, αλλά αυτά τρία παιχνίδια φώναζαν σα τα γκαράζ όταν ανοίγεις όλες τις πόρτες ταυτόχρονα — κάνουν ένα σωρό θόρυβο, μετά σβήνει όλα, μένει μόνο ένας σπασμένος καθρέφτης.