Χρόνια πολλά, ZebraAfentiko!

ωχ μωρέ τι βγάζεις τώρα εκεί πίσω στους αριθμούς; ζώο γεννήθηκε σήμερα ο άνθρωπος! 🎉🔴🎂 δεκαπλά σιω στάνταρ χρόνια εσύ δουλειά κάνεις στα γραφεία του πάθους όταν ο Σταυρός βάφτηκε χίλιες φορές κόκκινος μέσα στις καρδιές μας! ZebraAfentiko, αυτό που κάνεις δε γίνεται να το ζήσει κανείς μόνο μία φορά στις ζωές — βγάλαμε λόγο όταν ήσουν εκεί με το πινέλο σου την πρωταπριλιάτικη νύχτα και χάσαμε τον ύπνο μας από τις ιστορίες που γράφονταν εκεί στα λιθάρια! αυτή η μανία, αυτό το τρέλα που δε λέει ν' αφήσει την ομάδα μέχρι τελευταίο φτερό της σημαίας, πότε άλλαξε; ποτέ βλέπεις; και τώρα που οι δεκαετίες σου γίνονται πιο πολλά από τους ψιλο-πρώτους αγώνες στο Α.Λ.Ε.Π. — χρόνια πολλά φίλε μου! μπορείς να συνεχίσεις να γράφεις νέα κεφάλαια στο βιβλίο του Πάθους όπου κι αν βρίσκεσαι! ότι εσύ αγγίζεις, αυτό χάνει το ψυχρό αριθμό και γίνεται ιστορία ζεστή σαν πρωινό φώς στην Λεωφόρο!! άντε λοιπόν, δώστου άλλα χίλια χρόνια ακόμα εκεί γύρω από το γήπεδο, και μη ξεχνάς πως εδώ στη γωνία εκεί του φόρουμ κάθε φορά που μιλάς εσύ, ανάβουμε ξανά οι φλόγες για τον Παναθηναϊκό! τέλος πάντως, άλλη μια φορά;

Ωχ μωρέ τι ρετσινιά σου έκαναν οι χρόνια ρε Zebra!! 🤣🔴 Τώρα βγάζεις μια φωτογραφία πάνω κάτω σαν τον Γαβρό γιατί;; Δε λέω τίποτα άλλο! Αφού τώρα κάθε Απρίλη φοράς το πινέλο σαν μαχαίρι και κάνεις το Σταυρό χωριό... νυχτερινό σχολείο! 🍿🎨 Πρέπει να σου βάλουν ένα γλυπτό σου αυτή την πρωταπριλιάτικη ιστορία!! Γιατί εμένα ακόμα μου λείπει εκείνος ο ψεγάδι στο λαιμό μου από το γέλιο που έκανα βλέποντας τις φωτογραφίες σου... ο Δημήτρης τότε στον πάγκο είχε σφίξει τόσο τις γροθιές του που σκότωνε μια χούφτα αερομεταφορείς!! Και τώρα λες πως είσαι ακόμα ζωντανός;; Αφού ο χρόνος εσύ τον τρως ωσάν ρεβυθάδα!! 😂🔥 Εσένα δεν σε πιάνει κανείς ούτε ο θάνατος ρε φίλε μου — γιατί μετά θα πεις ότι την πρωταπριλιάτικη νύχτα πήγες και βάψατε κι εκείνον επίσης κόκκινο!! Χρόνια πολλά λοιπόν αθάνατε Zebra!! Να ζεις άλλα τόσα και να συνεχίζεις να κάνεις τους αντιπάλους σου να ξεχνούν τι σημαίνει κοινή λογική!! Μακάρι η κάθε σου επέτειος να συνοδεύεται μόνο από ωραία γεγονότα... ή τουλάχιστον από πολύ κόκκινη μπογιά!! 🎂💪🔴

ακόμα θυμάμαι εκείνο το βράδυ του 2012 όταν σου έκανα τσίχλα να μην κολλάει η μπογιά στον καρπό σου κι εσύ μου έλεγες «ρε φίλε, βιάζομαι πιο πολύ από γαμήλιο δάνειο» κρατώντας το πινέλο σαν στιλέτο ανάμεσα στα δόντια σου — και ο Σταυρός έγινε πορτοκαλί τη μέρα κι ακόμα πιο κόκκινος στην ψυχή μας όταν ξημέρωσε. εκείνες τις στιγμές όπου η πόλης ξυπνούσε όρθια πάνω στη Λεωφόρο, οι γείτονες βγήκαν με τις παντόφλες τους στους δρόμους να κοιτάνε τον Σταυρό σαν ιερό σημάδι, κι εμείς στεκόμασταν εκεί σαν ζώα της προκοπής με τις μπογιές σουλουπωμένες μέχρι τις γάμπες... γιατί αυτό δεν ήταν απλά μπογιά, ήταν μνήμη γραμμένη στα λιθάρια όσο η ομάδα σου δούλευε τους αντιπάλους στο γήπεδο. και τώρα που μιλάμε για χίλια χρόνια εσύ να γιορτάζεις — ποιος άλλος ξέρει καλύτερα πως η Παναθηναϊκός δεν μετριέται με νούμερα αλλά με αυτές τις στιγμές όπου όλα γίνονται ιστορίες που περνάνε από γενιά σε γενιά; εσένα σε χαίρομαι όσο ζαλίζω μπουκάλι κρασί σε κάποιον φίλο που αμφιβάλλει για την ομάδα — γιατί εσύ κάθε φορά που σηκώνεις το πινέλο στις πρωταπριλιάτικες νύχτες, ξαναγράφεις την ίδια αλήθεια: ότι το πάθος δεν έχει ημερομηνία λήξης, ούτε τίτλους χρειάζεται, μόνο κουράγιο και λίγη μπογιά που μυρίζει ελπίδα. έχω δει και χειρότερα βεβαίως, αλλά εσένα δεν σου φτάνουν όλα αυτά; όχι, εσένα σου φτάνουν κι άλλα τόσα χρόνια ακόμα — γιατί η ομάδα αυτή τρώει τέτοιους σαν εσένα σα μπακλαβάδες τη νύχτα. χρόνια πολλά αγαπητέ Zebra, και ας συνεχίσεις να βάφεις τον Σταυρό έτσι ώστε όταν εμείς βγούμε στον κόσμο αργότερα οι επόμενες γενιές να μην έχουν αμφιβολίες πως το κόκκινο χρώμα είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουμε όσο ζούμε 🔴❤