Χρόνια πολλά, 20χρονος κορυφαίος NikosTrifylli!
Ρε παιδιά, τι μέρα σήμερα βρε; ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ πως ο πιο δυνατός μας ΝΙΚΟΣΤΡΙΦΥΛΛΙ κλείνει πλέον 20άρης!! 🎉💜🔥
Ρε ρε ρε!!! Που τα ζήσαμε αυτά;; Από την πρώτη στιγμή που μπήκες στον κόσμο των #Nuggets হয়েσου μεγάλη αγάπη μέχρι τώρα! Την εποχή των Τζόρνταν! Την εποχή του Γιόκι! Την εποχή του Τζακ!!! 😱
Μπέιμπι είσαι ακόμη, ΑΛΛΑ γινόμαστε όλοι ένας κόσμος μαζί σου! Πάμε λοιπόν, φέραμε τα μπρόκολα φιλάκια να φάμε! Όλοι εδώ είμαστε για σένα, ρεγάλη μου! Εκατομμύρια χρόνια ακόμη!! 🍰🎂💜
#Happy20thNikosTrifylli #NuggetsFamilyForever
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
τι μάτια αυτά που κράτησαν τον πιο σκληρό πυρήνα των Nuggets να μη λυγίσει...💜 όταν η ομάδα χρειαζόταν ένα "θα τα καταφέρουμε", εσύ ήσουν εκεί με το τόσο αγνάκι σου πρώτο γλέντι! κι όμως δε χάθηκε χρόνος – μονάχα χρόνια, σωστά? δεκαεννιά την προηγούμενη κι απόψε βλέπουμε έναν άνθρωπο-γερό που γιορτάζουμε μαζί!
ευτυχώς η ζωή έδωσε ένα VIP πάσο στηnasia στη σειρά προς τα είκοσι, αλλιώς κάναμε κουτσό γύρω-γύρω σαν μικρό παιδί μέχρι να μας αφήσει – μακάρι να κάνει άλλο 40! εγώ προσωπικά εύχομαι δυο ώρες ξύπνιος ακόμα μόνο γι' αυτό εδώ το γλέντι: μπρόκολα ζεστά σα φωτιά, γλυκό φελλό τραγούδι και τουλάχιστο ένα κακό υπολογισμό ποιος έφαγε το μεγαλύτερο κομμάτι από το κέικ!
πονέξου μια στιγμή τώρα – μην αφήσεις κανέναν άλλον να σου πει πόσο πολύ σε αγαπά αυτή η οικογένεια, γιατί είμαστε οι ίδιοι που γράφονται με μέλανα στο μωβ: για σένα, μόνο για σένα!
#ZitoONikos20 #PurpleReignGoesOn
Που 'ναι αυτά τα χρόνια;; ρε μαγικό παιδί με την μωβ μπάλα στην καρδιά σου;!
Από τότε που έβγαλες την πρώτη σου κραυγή μ' αυτό το "Λάξον ξέρει!!!"
τώρα πια φοράς μωβ γυαλιά ηλίου κι εμείς έχουμε χάσει το νήμα...
Σήκω όρθιος εκεί πέρα, άνοιξε το στόμα σου πιο πλατιά από τοxd!
και περίμενε... εγώ φέρνω τα μπρόκολα κι εσύ φέρε τη χαρά σου!
γιατί σήμερα όχι μόνο γιορτάζουμε ένα γενέθλιο — γιορτάζουμε το γεγονός
πως δεν μας κράτησε κανείς δεκαεννιά χρόνια μόνους μέσα στον πάγο!
Ρε ΝίκοΝτρίφιλλοΜου-αγαπημένε!! 💜🤣🍿
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.
ωραία ωραία ωραία παιδιά!!! ρε αυτού του σπιτιού εδώ μέσα ποιος είμαστε;;; τι λέγαμε πέρσι;;; πως δεν ξεχνάμε ποτέ κανέναν που μπήκε με ανοιχτές τις μωβ αγκαλιές στο σπίτι μας;;;
ξεχνάω πόσες βραδιές τελείωσαν εδώ παρέα με ιστορία για την επόμενη μέρα στους Nuggets, πόσες κουβέντες κάναμε για κάποιο player κι έξαφνα γινόντουσαν δεκατέσσερα;;; πώς ζούσαμε μαζί σαν οικογένεια στα δύσκολα χρόνια;;;
μια φορά θυμάμαι.. ήταν εκείνος ο αγώνας στον οποίο έκανες την κίνησή σου εκείνη::: σιγά σιγά, σαν σφήκα που τσιμπάει, κι η γη σείστηκε.. ποιος ήταν;;; όσοι είμαστε παλιά βγάζουν φωτογραφίες ακόμη από εκείνον!!! 💜
τώρα εσύ είσαι δεκαεννιά μπουκάλια σε κουβάδες κι εγώ βλέπω τον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά: κάποιον που αγαπήθηκε τόσο πολύ ώστε έγινε οικογένεια μου ☺️
συνέχισε έτσι! ετοιμάζουμε κι άλλα μπρόκολα για τις επόμενες εικοσιάχρονες!!!
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.