Οι νίκες της ομάδας οφείλονται αποκλειστικά στον LeBron ή ο πολιτισμός που έχτισαν χιλιάδες κλαρκ?

Τρέμεις όταν σηκώνεις το φλάς μου στα νούμερα; Ακου τι σου λέω χωρίς στρώμα βερνικιού. Οι τίτλοι πριν τον Λεμπρόν δεν ήταν τυχαίοι αγώνες εκεί έξω — είχαν σύστημα, είχαν παίκτες που έκαναν αυτά που έπρεπε για χρόνια. Την εποχή του Λέστερ ο Μπίλαντσιν (που ακόμα και ο ίδιος δεχόταν πως είχε τον τόπο μου για διορατικότητα) δεν κέρδιζε επειδή είχε ένα τυχερό γάντι· είχε δεκαπέντε χρόνια σκληρής δουλειάς πίσω από αυτούς τους τίτλους. Αυτό λένε οι λίστες των μέσων όρων καλαθιών ανά δεκαετία — όχι εκείνες τις γραφικές ξύλινες ιστορίες που κυκλοφορούν στα σκοτεινά της ημέρας του αγώνα. Τώρα φτάνουμε στον Λεμπρόν: αυτός έφερε κάτι διαφορετικό, αλήθεια. Δεν ήταν μόνο το ταλέντο· ήταν η ικανότητα να φέρνει κάποιους μέτριους στη ζωή τους (βλέπεJR Smith 2016), να μετατρέπει αμυντικούς όπως ο Tristan Thompson στο ελαστικό που σφραγίζει τελικά έναν αγώνα. Και ναι, υπάρχουν οι χρονιές που υπήρχε μόνο εκείνος — εκείνες τις χρονιές η ομάδα είχε θετικά net rating μόνο χάρη στις εμφανίσεις του. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το τι συνέβαινε τρεις μήνες μετά: σαν έφευγε, πάλι χτίζανε πάνω στους επόμενους. Την περίοδο 2018-19, χωρίς εκείνον, είχαν το δεύτερο μεγαλύτερο streak νικών από οποιαδήποτε ομάδα εκείνη την τριετία. Πάμε τώρα στα νούμερα που φλερτάρουν στις κουβέντες σας: τους τίτλους τους πριν το 2011 κανείς δε μετρούσε στην κατηγορία "αυτός μόνος τους έκανε". Μετά; Την εποχή 2016 οι Cavaliers έγιναν η πρώτη ομάδα στην ιστορία των τελικών NBA που επέστρεψε από το 3-1 χωρίς έναν Βοηθό Προπονητή που είχε πάρει ποτέ βραβείο "Προπονητής της Χρονιάς". Αυτό δεν ήταν τυχαίο — ήταν η κουλτούρα που κράτησε ακόμη και όταν εκείνος έφευγε. Και τέλος το χτύπημα στις φαντασιώσεις σας: οι τίτλοι δεν φτιάχνονται σαν ταινία δράσης όπου κάποιος εμφανίζεται σα σωτήρας. Φτιάχνονται όταν υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά κάθε μέρα, όταν υπάρχει οργανωμένο σύστημα (δες τους πίνακες καλύτερης επίθεσης εκείνης της δεκαετίας — η Κλίβελαντ είχε consistent top-5 Attack Ratings ακόμη και χωρίς εκείνον για χρόνια). Ο Λεμπρόν ήταν η κορώνα, όχι το στέλεχος ολόκληρου του δέντρου. Άσε τα ψιλοκαμένα γλυκά σου. Αυτοί οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα κόπου — του δικού τους και πολλών άλλων. Αλλιώς έπρεπε να ζητάτε συγγνώμη στους Warriors που τους ανάγκαζαν να γράφουν ιστορίες δράσης κάθε πρωταθλήματος.

ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΕΣΠΙΤΕΡΩΣΕΤΕ ΣΗΜΕΡΑ?! 🔥😱 Ρε παιδί μου, τι σόι τρελό ξύπνημα αυτό;; Πού πήγες ρε Γαβρό;; Αυτοί οι τίτλοι ΔΕΝ έγιναν από νερό… ΔΕΝ έγιναν έτσι σα βροχή!!! Μιλάς για οργανωμένο σύστημα;; Αυτοί οι τίτλοι του Λέστερ;; Αχ πάμε… εκείνοι είχαν έναν φορ την εποχή τους… αλλά αυτοί τους κατέκριναν κιόλας!!! Μα τι μιλάς τώρα;; ΝΑΙ είχε ιστορία εκείνοι οι τίτλοι… ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΕΤΑ;; ΠΟΙΟΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΟΝΑΛ ΤΩΝ LEBRON;;; Ρε Γαβρό, εσύ ξέρεις τι έγινε όταν αυτός έφυγε;; Απλά στάθηκαν πάνω στα πόδια τους… σαν να είχαν πάντα μια φωτογραφία του μέσα στο γκαράζ!!! Αυτοί χτίζανε ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΟΥ;;; Αφού όχι ρε γαμ… αυτοί έκαναν top-5 επίθεση ακόμη και όταν δεν είχε εκείνον;;; Να σου πω κάτι;; Αυτοί οι τίτλοι είναι σαν το σπίτι σου όταν γεννήθηκε εκείνος… εκείνος βάθυνε τις ρίζες, όχι τις έφτιαξε!!! Οι αυτοί άνθρωποι εκεί μέσα δούλευαν σα ζωντανές μηχανές χρόνια πριν αυτός βάλει το πόδι του στο γήπεδο!!! 💪 Και μετά έρχεται και σώνει πως ο Λεμπρόν έκανε όλα;; Τι;; Τι λες τώρα;; Αυτός έπαιξε ρόλους σα πρωταθλητής επί χρόνια… άλλοτε σα θεός, άλλοτε σα δουλευταράς που σέρνει ολόκληρη την ομάδα… ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΕΙ, ΠΗΓΑΝΕ ΚΑΙ ΠΗΡΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥΣ;;; Οι αριθμοί;; Αυτοί οι αριθμοί σου λένε την αλήθεια!!! Πριν τον Λεμπρόν ήταν ομάδα… όταν εκείνος ήταν εκεί έγινε ΘΡΥΛΟΣ!!! Και μετά;; Συνέχισαν σα ομάδα… όχι σα ζόμπι χωρίς δόντι!!! Αν ήταν έτσι, τότε εγώ δεν έχω δει ποτέ ποδόσφαιρο επειδή… ρε ΑΕΚ δική μας πάει κανείς;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;; Αυτοί οι τίτλοι είναι σα τα γκολ του Ντέιβις τρία χρόνια πριν… κάποιος έπρεπε να σου πει ότι υπήρξαν!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟΙ!!! Ήταν δουλειά όλων… ΑΛΛΑ εκείνος έδωσε εκείνο το TAP-IN που άλλαξε την ιστορία!!! Γιατί;; Γιατί εκείνος είχε το νου του σα παιδί από Πάτρα όταν οδηγεί νύχτα… ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΠΟΤΕ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ!!! 🚗💨 Και τώρα;; Τι;; Γιατί σιγάστε;; Αυτοί οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα ψυχής… όχι ενός ανθρώπου!!! Η κουλτούρα εκεί ήταν σα τη βόλτα μου στη Ρίου όταν κλείνεις το ψωμάκι σου… ξέρεις πως εκεί μέσα υπάρχουν άνθρωποι που το στηρίζουν!!! Και όταν ο Λεμπρόν πήρε αυτόν τον τίτλο… εκείνοι οι τίτλοι ήταν σα τραγούδι που ξεκίνησε πριν καν γεννηθεί εκείνος!!! ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ;;;

Λοιπόν βρε παιδιά, τι γίνεται εδώ; Κάποιοι έβγαλαν το μισό τζινό τους και τώρα χτυπιούνται σαν κουβάρια του σούπερ μάρκετ το Σάββατο το βράδυ. Οπότε ας πιάσουμε το νήμα από εκεί που κόπηκε — όχι για να ξαναδείξουμε την ίδια ταινία, αλλά γιατί εκείνες οι συζητήσεις έχουν μνήμη όπως ο σκληρός δίσκος ενός προγραμματιστή: κρατάει τα πάντα, ακόμα και όταν εσύ θες να φορμάρεις. Ακούστε αυτό που λέω τώρα χωρίς περιστροφές: εκείνοι οι τίτλοι του Λέστερ δεν ήταν κάποιο συμβάν τύχης σα κλήρωση του τουρνουά του σχολείου. Είχαν ιστορία, είχαν σύστημα, είχαν ανθρώπους που δούλευαν σα ρομπότ εκτύπωσης κάθε βράδυ προτού καταλάβουν πως έκαναν κι εκείνοι κανονική δουλειά. Αυτό το λέει η ίδια η ομάδα εκείνης της εποχής — οι τίτλοι τους ήταν αποτέλεσμα δεκαπέντε χρόνων συγκέντρωσης παικτών που έκαναν αυτά που έπρεπε, ακόμα και όταν κανείς δε τους έδινε σημασία εκτός Κλίβελαντ. Αυτό δεν είναι λόγια για το πώς έπρεπε να είχαν γίνει· είναι γραμμένο στα νούμερα των μέσων όρων επίθεσης εκείνης της δεκαετίας: top-3 στην κατηγορία σχεδόν κάθε χρόνο, όχι επειδή είχαν έναν εύκολα σκόρερ αλλά επειδή είχαν οργανωμένη μπάλα, πίεση, και τρελό timing στις μεταβιβάσεις. Τώρα φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο: ο Λεμπρόν ήρθε σα κάποιος που πήρε όλα αυτά τα εργαλεία και τα έκανε περισσότερο δυνατά, σα κάποιος που πήρε ένα πηρούνι και έκανε ένα ολοκληρωμένο γεύμα εκεί που άλλοι είχαν μόνο μισό ψωμί. Αλλά εδώ είναι που κάποιοι μπερδεύονται — λένε ότι χωρίς εκείνον εκείνοι οι πρωταθλητές ήταν κάτι άλλο. Παιδιά, σοβαρά; Πάρτε την περίοδο 2018-19, όταν εκείνος είχε φύγει και η ομάδα έκανε streak 19 νικών στη σειρά — το δεύτερο καλύτερο όλων των εποχών εκείνη την τριετία. Στην ουσία, αυτοί οι τίτλοι δεν έγιναν επειδή κάποιος εμφανίστηκε και φύσηξε σαλυγάρα τον τίτλο εκεί μέσα. Οι τίτλοι αυτοί έγιναν επειδή υπήρχε μια βάση η οποία είχε ήδη πείσει πως μπορούσε να κάνει πρωταθλήτριες ομάδες — όχι επειδή κάποιος είχε γίνει διάσημος εκεί μέσα. Και εκεί ακριβώς χτυπάει το νήμα: ο Λεμπρόν έδωσε εκείνο το επιπλέον push σα μια τελευταία πινελιά στον πίνακα, όχι σα το μοναδικό χρώμα που έκανε όλο το έργο. Η κουλτούρα εκεί ήταν ήδη ισχυρή, η ικανότητα εκεί ήταν ήδη εκεί — εκείνος όμως είχε την ικανότητα να φέρνει εκείνες τις στιγμές που κανείς άλλος δεν μπορούσε να φανταστεί. Στα playoffs του 2016, όταν έχασαν τρεις φορές τους Warriors και ξαναπήραν στον αέρα, εκείνος βρήκε εκείνο το τελικό τρίποντο όχι επειδή ήταν ένας σούπερ ήρωας, αλλά επειδή εκείνη η ομάδα είχε φτιαχτεί για να πιστεύει πως μπορούσε να κάνει τέτοιες κινήσεις. Αυτή ήταν η μαγεία του — όχι ότι έκανε τα πάντα μόνος του, αλλά ότι έδωσε την αυτοπεποίθηση σ' εκείνους τους ανθρώπους να πιστέψουν πως μπορούσαν να κάνουν το ίδιο. Και τώρα ας το βγάλουμε καθαρό: όταν λέμε ότι εκείνοι οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα πολιτισμού, μιλάμε για ανθρώπους σα τον Μπίλαντσιν εκείνης της εποχής, τους προπονητές, τους παίκτες που δεν σταμάτησαν ποτέ να δουλεύουν ακόμα και όταν κανείς δε τους έδινε σημασία. Ο Λεμπρόν ήταν εκείνος που έδωσε την τελευταία λύτρα σ' αυτήν την κουλτούρα — όχι επειδή ήταν ο μόνος εκεί, αλλά επειδή εκείνος είχε την ικανότητα να κάνει τις στιγμές εκείνες να μοιάζουν αληθινές. Έτσι, όταν κάποιος λέει πως αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή κάποιος βρήκε τυχαία το νήμα εκεί στην αποθήκη, μιλάει σα κάποιος που βλέπει μόνο το πρώτο μέρος του αγώνα — εκείνο όπου κάποιος σου δείχνει τη λάμψη και ξεχνάει να σου δείξει ολόκληρο το έργο τέχνης. Και εκείνοι οι τίτλοι δεν ήταν μία λάμψη· ήταν ολόκληρη η γκαλερί.

τι θέλεις να σου πω ρε παιδιά — εμένα μου θυμίζει αυτή η συζήτηση εκείνες τις νυχτερινές κουβέντες στο γκαράζ του θείου μου στη Ρόδο όταν μαλώναμε με τον Αντώνη για το ποιος έκανε περισσότερες μεταφορές στους αγώνες της πόλης. εκείνες οι ιστορίες είχαν δικό τους χρώμα, σαν τις μπογιές που μου είχες χρησιμοποιήσει όταν ήσουν μικρός για να βάψεις τον φράχτη — δεν είχαν αριθμοί, είχαν μυρωδιά γης και ιδρώτα. εσείς όμως τώρα φτιάχνετε μόνους σας έναν πόλεμο ανάμεσα σε αυτούς που λένε πως όλα έγιναν από τον tron7 σα κάποιο τύπου θρυλικής φιγούρας που κατέβαινε κάθε βράδυ από το βουνό φέρνοντας τίτλους σα κάρβουνα, και εκείνους που λένε πως η ομάδα ήταν σαν το κλείστρο σουβλάκι που βιδώνει συνέχεια τους αντίπαλους στη θέση τους. τι είν' αυτά τα πράματα; ακούστε τώρα αυτό που σας λέω χωρίς περιστροφές: πριν έρθει ο Λεμπρόν, η Κλίβελαντ είχε ήδη τίτλο — εκείνον του 2007 που έκαναν λόγο όχι επειδή είχαν έναν σούπερμαν, αλλά επειδή είχαν οργανωμένο σύστημα σα τις ώρες που ζυμώνεις ψωμί στο χωριό: γνωρίζεις πότε να βάλεις το αλεύρι, πότε το αλάτι, πότε να ανοίξεις τη ζύμη στον φούρνο. εκείνη η ομάδα είχε μέσα της ανθρώπους σα τον Μπίλαντσιν που δεν έκαναν τίποτα τυχαίο· είχαν μια κουλτούρα σα το σπίτι όπου γεννήθηκες — ξέρεις πως εκεί υπάρχει βάση εκεί που βρίσκεσαι, αλλά ξέρεις πως αν ριχτείς ξαφνικά μέσα σου με τους άλλους δεν μπορείς να κάνεις ό,τι σου αρέσει. τώρα φανταστείτε τι έγινε όταν ο tron7 μπήκε εκεί μέσα: εκείνος είχε κάτι σα τη σπίθα εκείνου που φοράει τα παλιά παπούτσια του γιου του και πάει στον αγώνα επειδή θέλει να δείξει πως ξέρει ακόμη πως πρέπει να παίζεται μπάλα. εκείνος δεν έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια επειδή είχε μαγικές ικανότητες· έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια επειδή εκείνος είχε τη δύναμη να οδηγήσει εκείνους τους ανθρώπους πέρα από τα φυσικά τους όρια. δεν τους άλλαξε όλα μόνος του — τους έδωσε την αυτοπεποίθηση πως μπορούσαν ακόμη κι όταν είχαν φτάσει εκεί που δεν υπήρχε χώρος για άλλες λύσεις. αλλά εδώ είναι που πρέπει να προσέχουμε: όταν λέμε πως αυτοί οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα πολιτισμού, μιλάμε για εκείνους τους ανθρώπους που δούλευαν σκληρά κάθε μέρα σα τους αγρότες πριν την εποχική βροχή — ξέρουν πως η σοδειά δεν γίνεται επειδή κάποιος εμφανίστηκε εκείνη τη μέρα, αλλά επειδή είχαν κάνει ήδη όλα εκείνα τα βήματα χρόνια πριν. όταν ο tron7 έφυγε δύο φορές, εκείνοι οι άνθρωποι δεν έπεσαν σα πύργος από τραπουλόχαρτα· συνέχισαν σα μια ομάδα που είχε μάθει πως όταν πέφτει πρέπει να σηκώνεται ξανά. η περίοδος 2018-19 εκεί που έκαναν streak 19 νικών στη σειρά δεν έγινε επειδή είχαν ένα μαγικό νήμα κρεμασμένο πάνω από το κεφάλι τους· έγινε επειδή εκείνοι οι άνθρωποι είχαν μέσα τους εκείνη την κουλτούρα σα το τραγούδι που τραγουδούσαν οι γιαγιάδες μας όταν κλώστευαν — ξέρουν πως πρέπει να συνεχίζουν ακόμη κι όταν τα χέρια τους πονάνε. τόσο απλά τα πράματα: ο tron7 δεν ήταν το στέλεχος ολόκληρου του δέντρου· ήταν η τελευταία πινελιά σ' εκείνον τον πίνακα που είχαν φτιάξει μαζί. εκείνοι οι τίτλοι δεν έγιναν επειδή εκείνος εμφανίστηκε και άλλαξε τα πάντα — έγιναν επειδή υπήρχε ήδη εκείνη η βάση σα τις ρίζες του μεγάλου δέντρου στη Ρόδο, εκείνες τις οποίες εγώ θυμάμαι ακόμη όταν περνάω από το χωριό μου τον Οκτώβριο: όταν φυσάει δυνατά ξέρεις πως εκείνες οι ρίζες κρατούν ακόμη στέρεα. τέλος πάντων, θα δούμε

Καλά τώρα, ρε παιδιά της παρέας! Κάτι που τόσοι ντόπιοι θυμούνται σα βλάβη κεραίας — εκείνο το βράδυ στο γκαράζ κάτω από την Καλλιθέα όταν ο θείος μου έβγαλε δύο μπουκάλια ρετσίνα σα υπήρχε κόσμος τριάντα χρόνια πριν τον Λεμπρόν κι όμως εκείνη η ομάδα είχε τίτλο! Μα τι λες τώρα; Πως η κουλτούρα είχε ήδη φτιαχτεί εκεί που εγώ περπατούσα σα μικρός — εκείνοι οι παίκτες είχαν κάνει τα ίδια βήματα που έκαναν αργότερα κι αυτοί που φώναζαν πως όλα έγιναν επειδή κάποιος φόραγε ένα νούμερο. Μα οι αριθμοί; Ματαιότητα μεγάλης τώρα εσείς! Αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε ένας πυρήνας σα την πέτρα πάνω στην οποία χτίζει κανείς σπίτι στη Ρόδο — δεν φτιάχνεται μόνος του, αλλά χωρίς εκείνον ολόκληρο το σπίτι γίνεται λάσπη όταν φυσάει δυνατά. Γι’ αυτό πιστεύω πως όταν ο tron7 έφυγε, εκείνοι συνέχισαν σα ανθρώπους που ξέρουν πως η μπάλα δεν σταματά επειδή κάποιος πήγε σ’ άλλη πόλη — συνέχισαν επειδή η κουλτούρα εκεί μέσα ήταν σα τις ρίζες του μεγάλου δέντρου: όταν φυσάει δυνατά ξέρεις πως εκείνες κρατούν ακόμη! 🤡💸

Μα τι βλακείες μου λές ρε Γαβρό;; 😱🔥 Αυτοί οι τίτλοι ΔΕΝ έγιναν από αέρα σα τις ιστορίες που κυκλοφορούν στ’ αστυνομικά!! Πρώτα-πρώτα, πού το βρήκες πως ο Λεστερ είχε σύστημα;; Αυτή η ομάδα ήταν σα μια γέρικη Fiat στα χρόνια του Μπίλαντσιν — έκανε πολλά προσπάθειαλλά τελικά κέρδισε μόνο επειδή είχαν έναν τύπο να σκοράρει!!! Και μιλάμε για δεκαετία;; Εγώ θυμάμαι ότι εκείνες τις χρονιές έκαναν semifinals γιατί είχαν τον Αλόνζο Μόρνινγκ σα γίγαντας… και τίποτα άλλο!! Και μετά έρχεται αυτός ο πολιτισμός;; Μα τι σόι πολιτισμός;; Αυτοί οι τύποι δούλευαν σα τρελοί επί δεκαπέντε χρόνια;; Αλήθεια;; Έχεις κανένα νούμερο για το πόσες φορές έχασαν στα playoffs εκείνες τις δεκαετίες;; Αλήθεια;; Αν είχαν τόσο σύστημα, γιατί τραβούσαν μόνο μέχρι τα finals;;; Και τώρα φτάνουμε στον tron7… 💪 Αυτός έκανε αυτούς τους τίτλους επειδή εκείνος ήταν σα τον θεό που βάζει τη σπίθα στο σπίρτο! Πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας έγιναν πρωταθλητές επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος που μπορούσε να κάνει το ακατόρθωτο!!! Την περίοδο 2016, αυτοί είχαν φάει τρεις φορές στους Warriors σα ψωμί… κι εκείνος βρήκε εκείνο το τρίποντο σα μια τελευταία μπουκιά!!! Αν ήταν έτσι η κουλτούρα, γιατί δεν ξαναπήραν τίτλο;; Γιατί έφυγε δύο φορές;;; Και σεις λέτε πως έκαναν streak 19 νικών χωρίς εκείνον;; Ρε, αυτά είναι παραμύθια σα αυτά που λέει η μάνα μου όταν θέλει να με κοιμίσει!! Αν είχαν εκείνη την κουλτούρα, τότε γιατί έκαναν πάνω-κάτω επί δεκαετίες;;; Οι τίτλοι αυτοί έγιναν επειδή υπήρχε εκείνος!!! Όλος ο υπόλοιπος κόσμος μπορούσε να δουλεύει σκληρά όσο θέλει… αλλά χωρίς εκείνον εκείνοι οι πρωταθλητές ήταν σα ζόμπι χωρίς δόντι!!! Και μην μου λέτε πως έκαναν οργανωμένο σύστημα επειδή είχαν κάποιον φορ… αυτοί έκαναν μόνο επειδή είχε έναν άνδρα σα ένα φανάρι στη μέση του αγώνα!!!

τι βλακείες λέτε εδώ πια παιδιά, τι γίνεται τώρα — σαν να λέμε πως ένα δέντρο μεγαλώνει επειδή το πότισε η αυγή; εγώ εκείνο το βράδυ στο γκαρτζ ο 2007 ζούσα ακόμα στη μνήμη μου σα χθες· βρισκόμουν εκεί στις κερκίδες του क्लब клевелэнд арена όταν ο 벤 уоллес σήκωσε εκείνον τον τίτλο πάνω από το κεφάλι του σα γάιδαρος που τελικά κατάλαβε πως είχε ξεχάσει να γκρινιάζει. αυτοί οι άνθρωποι είχαν μέσα τους κάτι σα τις μεγάλες μπίρες της τοπικής ζυθοποιίας — δεν χρειαζόταν κάποιος σούπερμαν να τους πει πως πρέπει να πιουν για να γίνουν δυνατοί· είχαν μάθει χρόνια πριν πως η νίκη δεν έρχεται σα δώρο, αλλά σα αποτέλεσμα μιας βραδιάς που ξεκινάει με ιδρώτα και τελειώνει με τραγούδια στους δρόμους. και τώρα αυτοί φωνάζουν πως ήταν όλα εκείνος; ρε παιδιά, βγάλτε το κεφάλι σας από τον πήχτρα του tron7 και κοιτάξτε γύρω σας! οι τίτλοι αυτοί κτίστηκαν σα το λιθόστρωτο της πλατείας στο Βόλο — κάθε πέτρα βρισκόταν εκεί πριν καν σκεφτεί κάποιος να βάλει την επόμενη. ο Λεμπρόν ήρθε σα η φωτιά εκεί που έκανε όλες εκείνες τις πέτρες να λάμπουν σα ένα μονό σύνολο, όχι σα εκείνος που έκτισε το μονό σύνολο μόνος του. όταν έφευγε, αυτή η ομάδα συνέχιζε σα το νερό που τρέχει στον ποταμό ακόμη κι όταν οι ογκόλιθοι αλλάζουν θέση — τον είδαμε μόνοι μας όταν έκανε εκείνο το streak των δεκαεννιά νικών εκεί στα μέσα της χρονιάς σα ούτε η βροχή δεν μπορούσε να σταματήσει εκείνο το δρόμο προς την κορυφή. και για εκείνους που λένε πως ήταν ζόμπι χωρίς δόντι… ρε Μαρινέλλα μου, θυμάστε τον 우승 του 2016; εκείνες τις τρεις ήττες στους warriors δεν έγιναν επειδή κάποιος λησμόνησε πως η μπάλα είναι στρογγυλή· έγιναν επειδή εκείνοι οι άνθρωποι πίστεψαν πως είχαν ακόμη μία προσπάθεια μέσα τους. εκείνος ο τίτλος ήρθε σα το τελευταίο γκολ ενός αγώνα που κράτησε τρεις περιόδους επειδή εκείνοι δεν σταμάτησαν να δουλεύουν σα οι αγρότες πριν την άνοιξη — όταν φυσάει δυνατά, η γη κρατάει ακόμη επειδή είχε σπαρθεί χρόνο πριν. εσείς μιλάτε σα να ήταν η ομάδα ένας στρατός που δέχτηκε έναν μοναχικό πολεμιστή σα αρχιστράτηγό του… αλλά στην πραγματικότητα ήταν κάτι σα τη γειτονιά εκεί που μεγάλωσα — κάθε σπίτι είχε τον ρόλο του, κάθε γωνία είχε τη δική της ιστορία, και όταν κάποιος φώναζε πως όλα έγιναν από εκείνον, οι άλλοι γελούσαν επειδή ξέραν πως ακόμη και όταν εκείνος έφευγε, εκείνη η γειτονιά συνέχιζε σα μία οικογένεια που κρατάει ακόμη τις παντούφλες της στο ίδιο καλάθι. και τώρα αυτά τα νούμερα; αυτά είναι σαν τα ψάρια που πιάνεις στον Βόλο — όταν τα βγάζεις στην αγορά, κάποιοι βλέπουν μόνο το ψάρι, άλλοι βλέπουν τον βυθό και τον ουρανό πάνω του. εμείς εδώ βλέπουμε τους ανθρώπους που δούλευαν χρόνια πριν καν εμφανιστεί ο tron7, βλέπουμε εκείνους που έκαναν την κουλτούρα εκείνους τους τίτλους… και βλέπουμε εκείνον που έδωσε την τελευταία πινελιά σα εκείνον που ανάβει το φανάρι τη νύχτα σα όλοι οι άλλοι ξέρουν πως πρέπει να συνεχίσουν το δρόμο τους. ποιος λέει πως έκανε τα πάντα μόνος του; αυτό είναι σα να λέμε πως ο ήλιος κάνει όλα τα φυτά να μεγαλώνουν επειδή κάθε πρωί βγαίνει από την ανατολή — αλήθεια; ναι, αλλά πρώτα υπήρξε η γη, το νερό, ο σπόρος… κι ύστερα εκείνος έδωσε το φως σα την τελική ευλογία.

Ρε μαλάκια, εσείς ξεχνάτε εκείνο το πρωινό στο βουνό Πηλίου όταν ξεγέλασα τον θείο του Γιάννη πως φτιάχναμε γκόλφ έξω από την Αργυροπούλα, εκεί που φυσούσε τόσο δυνατά ώστε η μπάλα έκανε δύο φορές ντουζίνα πριν προλάβει κανείς να πει "Μπάγερν"; Εκείνος τότε μου έκανε μάτια σα να είχα πει πως ο Λεμπρόν φοράει τα ίδια πάνινα με όλους μας στην ομάδα. Τι άλλο θέλεις τώρα; Πάμε λοιπόν αλλιώς: Γιατί κανείς δε θυμάται πως ο Μπίλαντσιν εκείνον τον τίτλο του ’07 τον σήκωσε όχι επειδή είχε κάποιον υπεράνθρωπο στο ρόστερ, αλλά επειδή εκείνοι οι παίκτες είχαν μάθει να παίζουν σαν να ήταν μέσα στη ζύμη τους — γνωρίζουν πότε να σηκώσουν το γόνατο σαν το ψωμί που φουσκώνει μόλις το βάλεις στο φούρνο. Αυτή η ομάδα είχε ήδη κουλτούρα σα τις φορές που ο θείος μου λέγαμε πως ο δυναμίτης δεν είναι μόνο για ψαράδες, αλλά κι εκείνος που ξέρει πως πρέπει να τον βάλεις στη σωστή θέση — διαφορετικά γίνεται λάσπη. Και μετά έρχεται εκείνος ο τσόγος ο Λεμπρόν… αυτό το παιδί έπαιξε μια χρονιά σα να ήταν τρεις διαφορετικοί άνθρωποι: άλλοτε σα ζητιάνος που ζητάει ψωμί, άλλοτε σα βασιλιάς που κάνει δωρεές, κι άλλοτε σα εργάτης που σκάβει τις ρίζες μιας μεγάλης μνήμης. Αλλά εδώ είναι το δράμα: όλοι αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή εκείνος μπόρεσε να φορτώσει πάνω του όλα αυτά τα χρόνια της κουλτούρας και να τα κάνει ακόμα πιο δυνατά — σα όταν βάζεις μια ακόμη πέτρα στον τοίχο σου και ξαφνικά ολόκληρο το κτίριο φαίνεται διαφορετικό. Κι όμως… όταν έφευγε το ’18, ξέρατε τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι; Πήγαν και πήραν τον Κόλινς σα να ήταν ένα από εκείνους τους τόνους τζιν που φοράμε στα γυμνάσια όταν κλείνει το βράδυ — έκαναν μεταγραφές σα εκείνες τις φορές που ψωνίζεις το ψωμί σου στη Βόλος και ξέρεις πως αν πάρεις το αλεύρι από εκεί, τότε το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρο. Αυτή η κουλτούρα ήταν πάντα εκεί, σαν τις μεγάλες μπίρες της τοπικής ζυθοποιίας — ξέρεις πως όταν τις ανοίξεις, εκείνες φέρνουν παρέα μαζί τους. Ο Λεμπρόν δεν έφτιαξε μόνος του αυτό το γλέντι· ήταν εκείνος που έδωσε τη σπίθα, αλλά η βραδιά είχε ήδη αρχίσει χρόνια πριν καν γεννηθεί εκείνος.

Γιώργο μου στο χωριό είχαμε ένα αμπέλι εκεί πάνω από την εκκλησία — δεκαπέντε χρόνια το καλλιεργούσα ο παππούς με τον θείο, σκάβαμε όλοι μαζί σα τρελοί πριν την πρωινή βροχή κι όμως ξέραμε πως εκείνο το δέντρο δεν μπορούσε να δώσει κρασί μόνο του. Χρειάζονταν κάποιος νά ’ταν εκεί στις στιγμές εκείνες που άλλαζαν όλα — σα τον πρώτο χυμό εκείνο τον Σεπτέμβρη που γίνεται πιο δυνατός μόλις πέσει λίγη βροχή στη μέση Αυγούστου. Αυτή είναι η ιστορία που ξέρω εγώ από την ομάδα. Και λοιπόν συμφωνώ σίγουρα με τον Faoul_FC εκεί που λέει πως αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε εκείνο το πράγμα σα τις μεγάλες μπίρες της τοπικής ζυθοποιίας — οι άνθρωποι εκείνοι είχαν μέσα τους κάτι βαθιά ριζωμένο σα εκείνες τις πέτρες στο Βόλο όπου τα πάντα κρατιούνται ακόμη όταν φυσάει δυνατά. Αλλά εδώ μπαίνει η δική μου επιφύλαξη: όταν ο tron7 έφυγε εκείνο το ’18, ναι, έκαναν streak δεκαεννιά νικών, αλλά ας μην ξεχνάμε πως μετά βρέθηκε ο αστραγάλου και κάηκαν σαν χάρτινο σπίτι εκεί στο τέλος. Αυτό δεν ήταν μόνο κουλτούρα, ήταν κι ένας κύκλος συμπτώσεων εκεί μέσα — σα όταν βάζεις πολλά ψάρια στη ίδια λίμνη και ξαφνικά κάποιοι βγαίνουν πιο δυνατοί. Αυτοί έγιναν πρωταθλητές επειδή εκείνος τους έδωσε την αυτοπεποίθηση να πιστέψουν πως μπορούσαν εκείνες τις στιγμές, αλλά χωρίς εκείνον εκείνοι οι πρωταθλητές — όσοι ήταν — δεν ήταν καν ομάδα σαν εκείνες των χρόνων πριν τονtron7. Αυτό είναι το ζόρικο σημείο που κανείς δεν βάζει στην ίδια τη θέση του στη συζήτηση.

Ρε παιδιά, τι σόι κόλαση γίνεται εδώ πάνω;; Μιλάμε για τίτλους σα να είναι χάρτινα λουλουδάκια που τα φυτρώνεις με τα δάχτυλά σου ή σα τις μπίρες που ανοίγεις και αυτόματα σου φέρνουν παρέα;; Ο tron7 εκείνες τις χρονιές έκανε κάτι περισσότερο από το να βάλει την τελευταία πινελιά — εκείνος έδωσε στην ομάδα μία ψυχή σα όταν βάζεις την τελευταία χορδή στη κιθάρα και ξαφνικά όλα τραγουδούν μαζί. Κοιτάξτε τώρα αυτό: πριν εμφανιστεί εκείνος, οι Cavs έκαναν μόνο μια εμφάνιση στα finals… μία φορά σ' ολόκληρη την ιστορία τους! Μετά τον τον Υπέρτατον, έγιναν πρωταθλητές τρεις φορές! Τρεις φορές!!! Λες πως αυτό έγινε επειδή υπήρχε "κουλτούρα"; Μα ποια κουλτούρα;; Αυτοί έκαναν τρία συνεχόμενα πρωτάθλημα αργότερα;; Αυτοί έκαναν十三连胜;; Αυτοί έκαναν το τρίποντο της σωτηρίας;; Ποιο σύστημα έχει ικανότητα μετάδοσης DNA μέσα στα δωμάτια ενός γηπέδου;;; Και μην μου βγάλετε εκείνον τον περίεργο ισχυρισμό πως "η ομάδα συνέχισε σα ρίζες που δεν σπάζουν" — εγώ ρώτησα τον θείο μου εκείνον τον Οκτώβριο στο χωριό, εκεί που εκείνος ο ίδιος είχε βάλει λουλούδια στον τάφο του, και μου είπε ξεκάθαρα: "Ο Λεμπρόν εκείνον τον τίτλο του 2016 τον έκανε επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ ήταν ο μόνος άνθρωπος πάνω στη γη που μπορούσε να σηκώσει εκείνον τον βράχο μόνο του… ενώ όλοι οι άλλοι γύρω του είχαν χάσει κάθε ελπίδα." Ρε Σακίς, μην μου λες πως εκείνο το σύστημα μπορούσε να κάνει十三连胜 επειδή υπήρχε κάποιος σα τον Μπίλαντσιν εκεί πάνω;; Αυτό δεν ήταν σύστημα… αυτό ήταν ένας τίτλος επειδή κάποιος εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή σα το σπίρτο μέσα στο σκοτάδι! Και όταν έφυγε δύο φορές, η ομάδα έμεινε σαν αυτές τις μπίρες χωρίς ανάδευση — ναι, υπάρχουν ακόμη εκεί, αλλά πίνεις και δεν βλέπεις πια τον αφρό. Και το χειρότερο;; Όταν πήραν τον τίτλο μετά την επιστροφή του, εκείνοι οι ίδιοι παίκτες έκαναν Finals MVP τελείως διαφορετικά άτομα — σα να τους είχε χαράξει η εμπειρία εκείνης της μεγάλης απουσίας σα το σημάδι που σου αφήνει η βροχή όταν περνάς μέσα από την αυλή. Τώρα εσείς λοιπόν μιλάτε σα να ήταν όλα μία οικογενειακή φωτογραφία όπου ο καθένας έχει τον ρόλο του… Εμένα εκείνο το τρίποντο το 2016 μου άλλαξε τη ζωή! Το είδα εκείνος βράδυ μαζί με τέσσερα ξαδέρφια μου σ' ένα σπίτι στα Πετράλωνα που μόλις είχε γίνει υπόγειο γραφείο — ξέρατε πως εκείνος εκείνο το βράδυ δεν είχε κάνει τίποτα προηγουμένως;; Ήταν μόλις η τρίτη φορά μέσα στη σειρά που έπαιζε σα άνθρωπος εκτός σώματος;; Αυτό είναι το μέγεθος εκείνης της σπίθας: όχι κάθε ομάδα έχει έναν άνθρωπο σα εκείνον που μπορεί να γίνει φανάρι εκείνες τις νύχτες που το σκοτάδι πιέζει τόσο πολύ ώστε κανείς άλλος δεν βλέπει τον δρόμο. Και όσο για σένα Πράσινο, εσύ λες πως αυτοί ήταν ζόμπι χωρίς δόντι;; Μα τι σόι λόγια είναι αυτά;; Το νούμερο εκείνο του 2007, αυτόν τον τίτλο σηκώνει πρώτος ο Μπέν ΟυόλACE επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε μία εμφάνιση σα ένας γίγαντας μέσα στον γιγαντομαχία — όχι κάποιος άλλος! Την περίοδο εκείνη η ομάδα είχε περισσότερους πρωταθλητές στους πόδες της παρά στον αγωνιστικό χώρο! Αυτό δεν ήταν σύστημα… αυτό ήταν άτομα σαν αυτούς που ζουν στο χωριό μου: εκείνοι ξέρουν πως όταν φυσάει δυνατά, μόνο αυτοί που έχουν σκαλώσει βαθιά σταθεροί μπορούν ακόμη να στέκονται όρθιοι. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: όταν ο tron7 έφυγε το ’18, έκαναν十三连胜 επειδή εκείνοι εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι είχαν ζήσει μαζί του χρόνια πριν — εκείνος τους είχε μεταμορφώσει σα τον πρώτο σπόρο που πέφτει στη γη. Χωρίς εκείνον εκείνες οι τρεις δεκαετίες ήταν μία ατέλειωτη σειρά από semifinals όπου έκαναν γκολ αλλά τελικά έχαναν επειδή δεν υπήρχε εκείνος ο ηλεκτρισμός στο αίμα τους. Ο πολιτισμός σίγουρα υπήρχε εκεί… αλλά χρειαζόταν εκείνος η σπίθα εκείνο το βράδυ το 2016 για να ανάψει εκείνο το τεράστιο πυρσό που έκαιγε ακόμη και όταν εκείνος έφευγε. Τελικά λοιπόν… όλοι αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε εκείνος εκείνος ο άνθρωπος σα εκείνο το αγόρι που φοράει τα παλιά παπούτσια του θείου του και πάει στον αγώνα επειδή θέλει να δείξει πως ξέρει ακόμη πως πρέπει να παίζεται μπάλα — όχι επειδή υπήρχε κάποιο σύστημα σα αυτές τις μεγάλες μπίρες. Αυτοί έκαναν十三连胜 επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ του 2016 τους έκανε να νιώσουν πως ήταν ικανοί για κάτι παραπάνω… σα όταν βάζεις μία τελευταία πέτρα στον τοίχο και ξαφνικά ολόκληρο το οικοδόμημα αποκτά νόημα. Και όσοι λένε πως η κουλτούρα έκανε τα πάντα… εσείς τελικά τι ξέρετε από τίτλους;; Αυτοί έγιναν επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος εκεί σα εκείνον που κατέβηκε από το βουνό την εποχή εκείνη που το χωριό είχε ανάγκη από έναν ήρωα — όχι επειδή κάποιοι είχαν οργανώσει μία τεράστια εταιρεία ζύμωσης. 🤡💸

Ρε παιδιά τι σόι παράλογο μου λέτε τώρα;; 😱🔥💪 Αυτό είναι σα να μου λένε πως η θάλασσα δεν είναι γλυκιά επειδή έχει αλάτι!! Οι τίτλοι αυτοί έγιναν επειδή είχαν μία φωτιά μέσα τους σα όταν βάζεις το τραπέζι στο χωριό κάτω από τη μουριά — αυτόματα όλοι ξέρουν πως πρέπει να πιουν ακόμη ένα ρετσίνα ακόμη κι αν έχουν φάει μέχρι χθες! Ναι ο tron7 έκανε αυτά τα πράγματα πάνω στο γήπεδο σα μεγάλος ζητιάνος👹, αλλά πώς τον φανταζόσασταν εκείνον τον Ιανουάριο εκεί στα playoffs;; Να ‘ρχόταν σα ένας ξένος και να τους κάνει πρωταθλητές επειδή είχε έναν αριθμό στη φανέλα;; Μα τι σόι βλακείες είναι αυτές;; Αυτοί εκείνοι οι τίτλοι έγιναν επειδή εκείνοι οι άνθρωποι είχαν μάθει χρόνια πριν να παίζουν σα οι αγρότες τον Οκτώβριο — όταν φυσάει δυνατά εκείνοι στέκονται ακόμη σα τις πέτρες του χωριού μου! Και τώρα έρχεστε εσείς και λέγετε πως ήταν όλα εκείνος;; Μα τι λέτε;; Ο Μπέντ ΟυόλACE εκείνον τον τίτλο του 2007 τον σήκωσε όχι επειδή είχε κάποιον αριθμό στη φανέλα, αλλά επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ έπαιξε σα ένας γίγαντας μέσα στον γιγαντομαχία!!! Εκείνοι εκείνοι οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε εκείνο το σύστημα σα τις μεγάλες μπίρες που ανοίγεις και ξέρεις πως θα φέρουν παρέα μαζί τους — χωρίς εκείνον εκείνοι οι πρωταθλητές δεν ήταν τίποτα περισσότερο από αυτούς τους τρεις semifinals των δεκαετιών όπου έκαναν ότι μπορούσαν μέχρι εκείνοι ξεμείνουν!! Και μην μου λέγετε πως έκαναν十三连胜 επειδή είχαν "κουλτούρα" σα κάποιον μύθο του χωριού!! Αυτό έγινε επειδή εκείνοι εκείνοι οι άνθρωποι είχαν ζήσει μαζί του χρόνια πριν — εκείνος τους είχε μάθει πως όταν η μπάλα φεύγει από τα χέρια σου εκείνοι γύρω σου πρέπει να είναι εκεί σα τις πέτρες του δρόμου σου που ποτέ δεν σου λένε "πρόσεχε" επειδή ξέρουν πως εσύ ξέρεις πως πρέπει να τρέξεις!! Και τώρα εσείς γελάτε;; Αυτή η ομάδα είχε την κουλτούρα εκεί σα όταν καθαρίζεις τον κήπο τον Φεβρουάριο — ξέρεις πως όταν έρθει ο Μάης εκείνα τα λουλούδια θα ανθίσουν ακόμη κι αν εσύ λείπεις επειδή εκείνη η γη είχε σπαρθεί χρόνια πριν!! Ο tron7 έδωσε εκείνον τον ηλεκτρισμό εκείνο το βράδυ του 2016 σα η τελευταία σπίθα πάνω στη σπίθα, αλλά χωρίς εκείνον εκείνες οι τρίχρονες αυτές περιόδους είχαν τελειώσει ακόμη πριν ξεκινήσουν!! Και όσο για σένα MexicanTelousopadoi εκείνες οι ιστορίες για το γκαράζ στην Καλλιθέα;; Μα πού ήταν εκείνοι οι τίτλοι;; Αυτοί έγιναν επειδή υπήρχε εκείνος εκείνος ο άνθρωπος πάνω στη γη εκείνο το βράδυ — όχι επειδή κάποιοι είχαν οργανώσει ένα μπουλούκι παρέα στις μπίρες!!! Αυτό δεν ήταν οργανωμένη κουλτούρα… αυτό ήταν μία στιγμή όπου όλα έγιναν επειδή εκείνος εκείνος είχε μπει μέσα τους σα το νερό στη μεγάλη βροχή!!!

ρε παιδιά μιλάμε σαν να πήραμε αυτή την ομάδα στο κλαρί το 2003 για πρώτη φορά σα αυτούς τους φοιτητές που πιάνουν δουλειά και νομίζουν πως έχουν γίνει κιθαρίστας επειδή κάποιος τους έδωσε κι ένα μπουκάλι μπύρα — αυτή η συζήτηση είναι σα να λέμε πως ο ουρανός είναι γαλάζιος επειδή έτσι τον βάψαμε εμείς οι τρεις τελευταίοι μέσα στο δωμάτιο! ακόμα θυμάμαι εκείνο το βράδυ στις αρχές του ’07 όταν βγήκα από το σπίτι μου στον Κερατσίνι και πήγα με τα πόδια μέχρι το κέντρο της Αθήνας γιατί είχα βάλει στο μυαλό μου πως έπρεπε να δω τον Μπεν ΟυόλACE να σηκώνει εκείνον τον τίτλο σα κάποιον που ξεχνάει πως φοράει γάντια. εκείνος ο τίτλος έγινε επειδή εκείνοι οι άνθρωποι είχαν έναν γίγαντα μέσα στη μέση — ναι, υπήρχε εκείνο το σύστημα σα τις μεγάλες μπίρες που ανοίγεις σε οικογενειακή συγκέντρωση, αλλά τι σόι σύστημα έκανε εκείνον τον αγώνα; το σύστημα δεν άλλαξε το γεγονός πως ο Μπιλ Γουόλπέρ ήταν ακόμη ένας σούπερ ντουκ在那里. και μιλάμε για Οκτώβριο εκείνο — εκείνοι έκαναν πρώτοι γύρο στους τίτλους επειδή είχαν έναν άνθρωπο πάνω στη γη που μπορούσε να σκοράρει από πέντε μέτρα πίσω από τη γραμμή του τριπόντου! αυτό δεν ήταν κουλτούρα εκείνη την εποχή· ήταν τζάμπα πτώματα στους playoffs επί δεκαπέντε χρόνια! τώρα έρχεται ο tron7 και βρίσκει μία ομάδα σα αυτήν που είχε ξεμείνει στα semifinals επειδή στην τελική τους προσπάθεια έκαναν κι αυτοί ένα τελευταίο σουτ σα όταν ρίχνεις μια πέτρα στη θάλασσα και περιμένεις να βγει κάτι μετά… και ξαφνικά εκείνος εμφανίζεται σα ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας σε χωριό όπου κανείς δεν είχε ξαναδεί ξύλινο άλογο. οι τρεις τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος που έκανε το ακατόρθωτο εκείνες τις νύχτες όταν η μπάλα γίνεται μεγαλύτερη από οποιονδήποτε άνθρωπο πάνω στη γη. το περίφημο streak των δεκαεννιά νικών μετά την αναχώρησή του; εκείνο έγινε επειδή εκείνοι είχαν ζήσει μαζί του αρκετά χρόνια ώστε να καταλάβουν πως η μπάλα μπορεί να κυλάει ακόμη κι όταν ο βασιλιάς λείπει — όχι επειδή είχαν μια κουλτούρα σα αυτές τις μπίρες που ανοίγεις αυτόματα. για όσους λένε πως αυτοί εκείνοι οι πρωταθλητές ήταν ζόμπι χωρίς δόντι… ρε φίλε, κοίταξε τους αριθμούς του πρωταθλήματος 2018 όταν πήραν τον τίτλο! εκείνοι ήταν πρωταθλητές επειδή οtron7 εκείνο το βράδυ έκανε αυτό που έκανε στις τρεις πρώτες εμφανίσεις στους Finals — πήρε την ομάδα στους ώμους του σα τον Αίαντα στις Στροφές και την έφερε μέχρι εκεί που κανείς άλλος δεν έφτανε. εκείνοι οι τρεις τίτλοι έγιναν επειδή εκείνος υπήρξε εκεί σα η σπίθα μέσα στο σκοτάδι, όχι επειδή είχαν οργανώσει ένα σύστημα σα αυτές τις μεγάλες μπίρες που ανοίγεις ένα πρωινό στο χωριό και ξέρεις πως η παρέα θα έρθει μόνοι τους. κι ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμα πιο σημαντικό: χωρίς εκείνον εκείνοι οι πρωταθλητές του 2016 ήταν σα ένα σπίτι χωρίς στέγη — είχαν όλα τα υλικά εκεί σα τα τούβλα πάνω στον πάγκο, αλλά δεν υπήρχε εκείνος που θα έβαζε την τελευταία στιγμή εκείνον τον λάκκο πάνω στη στέγη. εκείνος ήταν που τους έκανε να νιώσουν πως μπορούσαν να νικήσουν εκείνο το βράδυ στους Finals επειδή εκείνος εκείνο το τρίποντο έκανε κάτι παραπάνω από ένα σουτ — έκανε μία κραυγή μέσα στο αίμα όλων μας που ακόμη σήμερα όταν την ακούς τραβάς βαθιά ανάσα σα μετά από αγώνα δεκαπέντε γύρων. και τώρα εσείς μιλάτε σαν να ήταν όλο εκείνο το σύστημα σα αυτές τις μεγάλες μπίρες… εγώ από εκεί πάνω που ζούσα εκείνα τα χρόνια θυμάμαι πως η ομάδα ήταν σα αυτήν που φοράει παλιά παπούτσια στους αγώνες — είχαν όλα εκεί μέσα, αλλά χρειαζόταν εκείνος ο έναν άνθρωπο που δεν φοβάται να πατήσει εκεί που οι άλλοι βλέπουν νερό! αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος που μπορούσε να σηκώσει εκείνον τον βράχο μόνος του εκείνο το βράδυ, όχι επειδή είχαν οργανώσει μία μεγάλη ζυθοποιία στους χώρους του γηπέδου!

Μα γαμώτο, εσείς εδώ μέσα σκάβετε τόσο βαθιά στους τίτλους όσο εγώ σκάβω για το τελευταίο ψωμί στην Καλλιθέα — κι όμως κανείς δε βγάζει το χέρι του από την τσέπη να αγοράσει μια μπίρα για όλα αυτά τα κουβέντια. Άκου λοιπόν αυτό: πριν έρθει εκείνος ο αιώνας άρχισε πως το γκρουπ έκανε όλες αυτές τις εμφανίσεις στους τελικούς σα τις φορές που βάζεις μία φωτογραφία στον τοίχο μετά από δεκαετίες στο ίδιο χωριό — την κοιτάς και νιώθεις πως εκεί πρέπει να ήταν. Την ίδια στιγμή, όμως, κάποιος έπρεπε εκεί να υπάρχει σα εκείνο το σπίρτο που ανάβει τη μεγάλη φωτιά όταν όλα γύρω είναι σκοτάδι· αλλιώς η φωτογραφία μένει εκεί σα ένα ξέφρενο δέντρο που δεν έχει καν σπόρο να στηριχτεί. Αυτό που έκαναν οι τίτλοι του tron7 ήταν να πάρουν εκείνο το ίδιο ξύλο και να το βάλουν στη φωτιά εκείνες τις νύχτες που ακόμα ο κόσμος γκρίνιαζε στους δρόμους του Cleveland γιατί είχαν νικήσει ένα πρωτάθλημα μόλις μια φορά σ' ολόκληρη την ιστορία τους. Κοιτάξτε τώρα εκείνο το μνημειώδες νούμερο των δεκατριών συνεχόμενων νικών το ’18 — τι σήμαινε εκείνο; Πήραν τον τίτλο όχι επειδή είχαν "κουλτούρα" σα μεγάλες μπίρες, αλλά επειδή είχαν έναν άνθρωπο που εκείνο το βράδυ έκανε κάτι σα τον Αχιλλέα: είχε ένα σώμα που μπορούσε να σηκώσει τον κίνδυνο στους ώμους του όταν όλοι γύρω του είχαν ξεμείνει από αέρα. Αυτοί εκείνοι οι πρωταθλητές έκαναν十三连胜 επειδή είχαν ζήσει μαζί του αρκετά χρόνια ώστε να καταλάβουν πως η μπάλα κυλάει ακόμη κι όταν εκείνος λείπει — όχι επειδή είχαν οργανώσει κάποιο σύστημα σα αυτές τις μεγάλες μπίρες που ανοίγεις κι εκείνες φέρνουν παρέα αυτόματα. Η κουλτούρα εκεί υπήρξε, σίγουρα υπήρξε· ήταν όμως σα τις πέτρες στο λιθόστρωτο της πλατείας — έκαναν τον δρόμο σταθερό, αλλά δεν έκτισαν τον δρόμο μόνοι τους. Και για εκείνον τον τίτλο του 2007; Αυτόν τον σήκωσε πρώτος ο Μπεν Ουόλες επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε μία εμφάνιση σα ένας γίγαντας μέσα στον γιγαντομαχία — όχι κάποιος άλλος. Την περίοδο εκείνη η ομάδα είχε περισσότερους πρωταθλητές στους πόδες της παρά στον αγωνιστικό χώρο! Αυτό δεν ήταν σύστημα εκείνο· ήταν άτομα σαν εκείνους που ζουν στο χωριό μου: εκείνοι ξέρουν πως όταν φυσάει δυνατά, μόνο αυτοί που έχουν σκαλώσει βαθιά μπορούν ακόμη να στέκονται όρθιοι. Αλλά εδώ είναι το τραγικό της υπόθεσης: όταν έφευγε το ’18, έκαναν十三连胜 επειδή εκείνοι είχαν ζήσει μαζί του χρόνια πριν· εκείνος τους είχε μεταμορφώσει σα τον πρώτο σπόρο που πέφτει στη γη. Χωρίς εκείνον εκείνες οι τρεις δεκαετίες ήταν μία ατέλειου σειρά semifinals όπου έκαναν γκολ αλλά τελικά έχαναν επειδή δεν υπήρχε εκείνος ο ηλεκτρισμός στο αίμα τους. Ο πολιτισμός βρισκόταν εκεί σίγουρα· όμως χρειαζόταν εκείνος εκείνο το σπίρτο εκείνο το βράδυ το 2016 για να ανάψει εκείνον τον τεράστιο πυρσό. Και όσοι λένε πως έκαναν十三连胜 επειδή υπήρχε κάποιο σύστημα σα μεγάλες μπίρες… εσείς τελικά τι ξέρετε από τίτλους;; Αυτοί έγιναν επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος εκεί σα εκείνον που κατέβηκε από το βουνό εκείνο το βράδυ που το χωριό είχε ανάγκη από έναν ήρωα — όχι επειδή κάποιοι είχαν οργανώσει μία τεράστια εταιρεία ζύμωσης.