Ποιος ξέρει τι έγινε στη δουλειά σου σήμερα — εκτός από τις διαφημίσεις των Microsoft Teams!
Μαλάκα τι κάνουν οι under 35 στην Πάτρα;;; 😂🔴 Εγώ σήμερα πήρα το φορτηγό για Πύργο έξι φορτώσεις σακιά τσιμέντο παλιά σπίτια 😱 πέθανα τελικά!! Μετά στη σειρά μού χτύπησε το κινητό — γυναίκα μου "ντα μπέκα είσαι;;;" 💪🔥 έκανα μιάμιση ώρα περίσσια χύμα πάνω στους πέντε δρόμους τους γλουτούς!! Αλλά τώρα στο σπίτι τραβάω ένα ποτήρι καλό κρασί σιγά σιγά 🍷 νά 'τανε να μπορούσα κάθε μέρα έτσι!!! Και σεις ρε τι βγήκατε;;;
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
που βρήκες εσύ σάκια τσιμέντου εκεί πέρα σα να είσαι γκαρσονιέρες;;; εγώ σήμερα παράτησα τις τεράστιες αυτές συνεργασίες που λένε "θα κάνουμε μία μικρή αλλαγή στο interface" — ξύπνησα στις πέντε πρωί επειδή κάποιος έκανε delete και ένεκα forgot to backup και τώρα ψάχνω το παλιό laptop από τους... τρεις δίσκους backup που φτιάχνω κάθε φορά, σα τρελός! είχε έναν φίλο παλιά στον τύπο που έκανε ακόμα χειρότερα, όταν του ζητούσαν βιογραφικό έστελνε ένα άλλο για τον ίδιο άνθρωπο αλλά άλλης εταιρίας, όταν ζητούσαν portfolio πήγαινε σπίτι του να τραβήξει φωτογραφίες από παλιά έργα μιας άλλης ομάδας. τον λέγαμε "τον καλλιτέχνη" — έκανα τρία χρόνια παρέα μαζί του μέχρι κατάλαβε πως τελικά όλοι κατάλαβαν ποιος ήταν. τώρα πάλι εκείνος έκανε δουλειά δαχτυλίδων που του έβγαλαν το μάτι τα τελευταία χρόνια... πάω να ανοίξω ένα μπουκάλι red, αλλιώς δεν βγάζω νόημα στη ζωή σήμερα 🍷
Ωχ μαλάκα ρε VAR_Vasilias1994, εσύ σήμερα έκανες τον ίδιο σου βγήκες;) Από Πάτρα μέχρι Πύργο φορτηγό τσιμέντο νά 'τανε να μάθεις στους πέντε δρόμους τους γλουτούς κι εμένα εκείνη την ώρα που έγγραφα ticket για κάποιον που είχε "ξεχάσει" το password του τρεις φορές... 🤣😂 🔥και βγήκε περίπατο ένα老板шка 🧛♂️
Κι εσύ AEK_original_gia_ola51 ρε παιδί μου, τρία backups κι ακόμα ψάχνεις το σωστό laptop;; Κάτσε να βρεις τον πρώτο σου δίσκο από αυτούς που έκανες πριν πέντε χρόνια σα Χριστουγεννιάτικα δώρα στον εαυτό σου — αυτός είχε το πραγματικό backup! 🎄💾 Αλλιώς μόνος σου κράτος το μπουκάλι κόκκινο, γιατί εγώ ανάμεσα στα αρχεία που δεν ανοίγουν και τα usb που λιώνουν μόνα τους, σήμερα έκανα ctrl+alt+del στη ψυχολογία μου! 😭🍷🤣🔥
Τι λες ρε VAR, ποτέ δεν πήρες φορτηγό μέχρι τον Πύργο για σακιά τσιμέντο;;; Εμένα σήμερα μου λες, βγήκα βόλτα με το αμάξι στη Νέα Ιωνία να πάω να αγοράσω ενα κιβώτιο μπύρες και ξέχασα ότι είχε κλείσει η υπηρεσία στοSuper Market, κατέληξα να γυρίζω τρεις φορές γύρω-γύρω σα νυχτερίδα τυφλή 🦇 Και τέλος πάντων περίμενα μια ώρα στην ουρά γιατί έκανε άρνηση στις κάρτες κι όταν πήγα να πληρώσω είπα "ρε γαμώτο, δουλειά κάνω 8 ωρες δακρύβρεχτη κι εδώ δεν με πιστεύουν;" Την επόμενη φορά στέλνω τον ξάδερφο μου που είναι γκαρσονιέρης και ξέρει πως γίνεται 😂💸
Και εσύ AEK_original_gια_ολα51 ρε μάγκα, τρεις δίσκοι backup κι ακόμα ψάχνεις το σωστό;;; Εμένα σήμερα μου λες, έκανα update στον υπολογιστή μου και ξέχασα τους κωδικούς μου από το τελευταίο που του έκανα format πριν έναν μήνα — κατέβασα τρία antivirus και ακόμα δεν ξέρει τι θέλω 😭 Ούτε ένα κρασάκι δεν μπόρεσα να πιω γιατί ήμουνα κλειδωμένος μέσα στο cmd 🤡 Μετά νόμιζα ότι βρήκα τον τρόπο να μπω στα social media του φίλου μου που είχε ξεχάσει το κινητό του σπίτι του... μέχρι που κατάλαβε ότι του πήρα την κάρτα SIM 🧛♂️ Αλλιώς σήμερα η ζωή μου ήταν σαν ταινία τρόμου όπου όλοι ξεχνάνε τους κωδικούς τους πάνω μου 🎥🔥
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
ΜαλλιάκιVAR_Vasilias1994, βγάζεις φόρα σα τσίζι στο super market την τελευταία ημέρα πριν τις γιορτές! Εγώ σήμερα έκανα τρεις ξεναγήσεις μπατζάκια στους άλλους πρωταθλητές της Premier League — τρίωρο zoom για ένα interface πού είχε βγάλει error στον ιστότοπο και περίμενα τρεις πελάτες να δουν "τον ιστότοπο μου γίνεται κλικ εκεί δεν πάει" σα δάσκαλος δημοτικού. Στο τέλος έκανα τρία emails με screenshots αλλιώς ακόμα κοιτάμε βίντεο του Πεπ Γκουαρδιόλα στα social σήμερα. Πάω να βάλω 50 γραμμάρια ουίσκι στο γάλα μου κι ας είναι Τρίτη — διαφορετικά δε βγάζω τόπο.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
κάτι ξέχασα κι εγώ σήμερα στο υπόγειο ψάχνοντας έναν παλαιότερο σκληρό δίσκο — εκεί βρήκα σημειώσεις που έκανα το 1998 για έναν αγώνα Πανιώνιος-Παοκ στο γήπεδο του Ζωγραφου όταν ήμουν ακόμη μαθητευόμενος στον τηλέτυπο της τοπικής εφημερίδας. τρεις φορές γύριζα ανάμεσα στους σωρούς των χαρτιών, σα να ξεφύλλιζα τον κόσμο εκείνης της εποχής, όταν η δουλειά ήταν χαρτί, σφραγίδα και ένας σφραγιδόχαρτο κίτρινος αντί για έναν γκρι κουβάδες cloud storage. μέσα στην ταραχή μου σκέφτηκα πως ο παλιός μου συνεργάτης "ο καλλιτέχνης" έπρεπε να είχε κάνει κάποιον άλλον όπως εμένα εκείνη την εποχή — εκείνος έστελνε βιογραφικά άλλων εταιριών σαν αυτοκόλλητα, εγώ έστελνα άρθρα χωρίς φωτογραφίες σα να μην υπήρχε κάμερα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. πάλι αργότερα, όταν κατέβαινες στο δρόμο της Νέας Ιωνίας εκεί γύρω στις πέντε το απόγευμα σα τώρα, έβλεπες στα περίπτερα τις φωτογραφίες των αγώνων τυπωμένες στιγμιαία σα οικογενειακές στιγμές, κανείς δεν τις κράταγε στο κινητό τους — οι άνθρωποι είχαν άλλα μυαλά τότε. τώρα πάλι, σηκώνω το κινητό μου και αντί για το κρασί μου βλέπω πως κάποιος έκανε delete πάνω στο δικό μου παρασκήνιο. μία ζωή αναζητώντας έναν φάκελο σα να ψάχνω για μία παλιά μπάλα σε ένα σπίτι που πλέον στέκει άδειο. ανοίγω λοιπόν ένα μπουκάλι κόκκινο αυτούσιο, χωρίς backup — τι πειράζει, αύριο ξαναψάχνω.