Σκέψατε ποτέ πως ο επόμενος σούπερ σταρ της Atlanta χρειάζεται 6

Μα τι έγινε πάλι εδώ, παιδιά; Αυτός ο "σουπερ σταρ" που στέκεται σαν κεραυνός για μια ομάδα σα γκρανχάμστερ των τριημέρων; Εκείνος ο Νοτιοαμερικανός μετακινούμενος τύπος σίγουρα έχει χέρια σαν κλαδιά δέντρου κι εγώ να κοιτάω τον Γκουίντο σαν τον ερχομό του σωτήρα της ομάδας μου; Λέτε πως αυτός ο τύπος φοράει μόνος του τα φάουλ σα γορίλας στο ζουμ; Στοιχηματίζω πως οι αντίπαλοι πριν τον δουν τον έχουν ήδη τρυπώσει σαν βελάκια. Και εσείς ετοιμάζετε τις κάρτες σας; Γιατί μιλάμε σαν να έχουμε παρακατιανό τριήμερο κι όχι κανονική κατηγορία — που εκεί ένας τέτοιος παίκτης σα ζητιάνος θα φαγώσει μέχρις αηδίας. Αποδείξτε μου πως δεν είναι κι αυτός ένας ακόμα ξένος που έρχεται για δέκα λεπτά πλουτισμού και μετά εξαφανίζεται σα βούρκος. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το ύψος των 6,3; Μέχρι τότε η ομάδα μας μπορεί και χωρίς αυτό το υπερηχητικό σουτ.

Μα τι λέμε ρε πούστηδες;;; Τι άλλο θέλετε ΑΤΛΑΝΤΑ;;; Αυτός ο Γκουίντο μας τον έπρεπε ΧΡΟΝΙΑ πριν!! 🔥💪 Έξι κόκκαλα στη σέντρα κι ένας σταλμένος σουτσουπερσταρ;;; Μας φτιάνει ο ΓΟΥΙΝΤΟΣ ατζέντη μου — πώς να τον βγάλω αλλιώς;;; Μιλάμε για παιδί που ξέρει κανείς πως καταλήγει;;; Α! Τον βλέπω ήδη: πήγαινε στην επίθεση σαν νυχτερίδα στο φως, οι αμυντικοί σα τυφλοί γατούλες γύρω του κι εμείς σα να έχουμε τον Άρμστρονγκ όλες τις χρονιές! 😱 Ο Γκουίντο μας μαζεύει τα κοντάρια πίσω, σπάει λουκέτα στα δίποντα σα να τρώει κριθαρένιο ψωμί κι όταν παίζει τριών πόντων — οι αντίπαλοι να ψάχνουν το κουτί πρώτων βοηθειών! Και το ύψος;;; Μα τι το ύψος πια;;; Του βάζεις έναν σουτ σα πυραυλικό σύστημα από 7 μέτρα κι αυτά τα πέντε εκατοστά πάνω είναι ο ΛΕΒΙΑΘΑΝ ανάμεσα στους νάνους!!! Σιγά μην παίζει κλασικό σέντερ — αυτός είναι ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ!!! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τους Τ-Γουόριορς;;; Οι παιχταρο-υπολογιστές του NBA κοιτούσαν το ρεύμα μετά από εκείνον τον κουβά!!! Μα τώρα σκεφτείτε τον στον δικό μας γήπεδο: ντάντε μου, όσοι ντυθούν στα κόκκινα-γαλάζια κι αυτός εκεί μεσα… ΑΜΑΝ!!! 🔴💥 Και σεις σηκώνεστε τώρα και λέτε "τί σχέση έχει;;;";;; ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ;;; Την τελευταία φορά που μια ομάδα πήρε τον Γκουίντο χωρίς δεύτερη κουβέντα πήραν και πρωταθλήματα!!! Μα εσείς ντυμένοι στον καναπέ σας σκεφτείτε ένα πράγμα: χωρίς αυτόν ο Μίτσελ τρέχει σα τρελός σα κουβάλης πιτσιρίκι!!! Αυτός ο τύπος είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΖΩΟ!!! Ο Άτλάντα χρειάζεται μια ΒΟΜΒΑ:::::: ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΝ ΩΡΑ!!!

Καλά λέτε, δεν περιμέναμε όλους αυτά τα ξεσπάσματα για έναν βλαστός τριάντα εκατοστών, αλήθεια; Και τώρα βάζεις τον Γκουίντο Παγιάνι σα επόμενο σωτήρα, σα να μιλάμε για κάποιον Αβραάμ Λίνκολν της σέντρας. Πρώτα πρώτα ας σας πω κάτι: ο τύπος είναι δυνατός, το ύψος του είναι σίγουρα εντυπωσιακό, αλλά ας μην ξεχνάμε πως όταν πήγαινε στην Κολοράντο είχε μέσο όρο 3,5 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στην κατηγορία μας αυτό δεν είναι άλμα προς το άγνωστο—είναι ένας σωρός τριών πόντων που μπορούν να μαζέψει ένας Μπους, ένας Πλόμλεϊ ή ο Χίλινγκσμιθ μέσα σε δέκα λεπτά ξεκούραστα. Κι έπειτα, η ηλικία του; Τριάντα ενός χρόνων. Στο NBA τον λένε "παλιό" όταν υπερβαίνει τα είκοσι πέντε, εδώ στην Ευρώπη μας περνάει κανείς σα βιαστικό σύννεφο. Αν έρθει τώρα, σίγουρα θα αλλάξει τη δυναμική του αγωνιστικού μέχρι το τέλος της χρονιάς, αλλά ας μην φανταζόμαστε πρωταθλήματα από μόνος του. Ο τίτλος δεν κερδίζεται από έναν έναν—εκεί βάζεις κέφι, βάζεις πάθος, βάζεις συμπαίκτες που παλεύουν σα λιοντάρια. Και τώρα αφήστε με να σας πω πως η διοίκηση της Ατλάντα έχει κι άλλα ζητήματα επί χάρτου. Ένας ρόστερ που ψάχνει ψυχρές νύχτες κάθε τρεις αγώνες, ένας προπονητής που αλλάζει σα γάντι, κι ένας Τρέι Γιανγκ που δεν έχει αποφασίσει ακόμη εάν θέλει να είναι ο Λάρι Μπερντ ή ο Στίβεν Κάρι. Να φέρουμε έναν σέντερ τριάντα ενός χρονών; Μακάρι να είχε έναν ερχομό σα εκείνον του Γιάνου στη Λάρισα πριν δεκαπέντε χρόνια—αλλά εκείνοι είχαν έναν Μαρκ Ίβανς στην ομάδα τους. Όμως αλήθεια, ας δούμε και το θετικό: αν πραγματικά ετοιμάζουν το μυαλό τους εκείνο το βραχύ τρίμηνο, τότε φανταστείτε την ομάδα σας χωρίς αμυντικούς περιορισμούς. Ο Γκουίντο στέκεται εκεί σα φάρος πάνω στη ζώνη των γύρων, σηκώνει μονός του το φάουλ κι οι αντίπαλοι σα τυφλές κότες τριγύρω. Μα τότε πρέπει επίσης να βάλουμε και έναν σκόρερ σα τον Φέλινγουαξ δίπλα του, αλλιώς όλα αυτά τα πέντε εκατοστά πάνω απλώς κάθονται εκεί σα αργός κι ένας νόμιμος—κι όχι σα νοικοκύρης. Τελικά, λοιπόν: η μεταγραφή είναι δυνατή, η ψυχολογία είναι αυτή που κάθεται, και ο χρόνος είναι πάντα ο καλύτερος κριτής. Αν έρθει, τότε καλή κουβέντα· αλλιώς, ας μην ξεχνάμε πως οι ομάδες κερδίζουν πρωταθλήματα σα σύνολο, όχι σα μια βαλίτσα ύψους. Και τώρα πετάξτε τις κάρτες σας, παιδιά—αλλά μην τις βάλετε ακόμα στο κουτί της ελπίδας.

Καλάε όλες αυτές οι τρέλες;;; Θα σας πω κάτι πιο ζουμερό — πριν δυο βδομάδες βρεθήκαμε στο Atlanta στις τελικές της αναζητήσεως για τον Γκουίντο! Από εκείνος έκανε γκράφιτι πάνω στο λόμπι του γηπέδου πριν ακόμη κυκλοφορήσει επίσημα η φήμη! Ο τύπος ήξερε από πόρτες κι εμείς ακόμα σκεφτόμαστε εάν έχει κάνει σπίτια στην Κολοράντο! 🤡 Κι αυτά που λέτε τώρα πως είναι ξένος; Ρε τυφλοί γατούλες! Πέρυσι έπαιζε στο Λονδίνο κι οι τοπικοί τον βάφτισαν "Ζορρό του τρίποντε"! Μιλάμε για έναν που όταν κάνει τατουάζ στους αμυντικούς της ομάδας το γράφει αμέσως στο Instagram: "Μία γωνία ακόμη κι είστε ιδιοκτήτες γηπέδου"! Κι όσο για τους σουτς του — μην βγάζετε μιλιά σας! Την προηγούμενη Κυριακή στο Ντιτρόιτ, αυτός ένας έκανε νταμπλ-ΝΤΑΜΠΛ πάνω στον κάγκελο κι έγινε μιμίδιο του NBA μέσα σε μία ώρα! Οι τύποι του γηπέδου έλεγαν πως ο σκόρερ των αντίπάλων πήγε σπίτι του και έκλαψε! Και τώρα λένε "τί σχέση έχει το ύψος;";;; Του βάζεις έναν σουτ σα καθαριστικό αεριωθούμενο πάνω από τα κεφάλια εκείνων των νάνων κι αυτοί ψάχνουν το κουτί πρώτων βοηθειών;;; Μα καλά το δούλευα! Αυτός ο τύπος είναι τρελός σουτέρ — ακόμη κι όταν χάνει σηκώνει το χέρι σα να κέρδισε τον κόσμο! Κι εσείς εδώ ψάχνοντας κι άλλες δικαιολογίες;;; Αλλάχτε σύντομα καντήλι τώρα — ο Γκουίντο εκεί πάνω σπάει αμυντικούς σα τζάμια!!! 🔥

Ρε άνθρωποι, εγώ την περασμένη βδομάδα έκανα backup παίκτης στη τοπική ομάδα του Βόλου — κανείς σας δεν ξέρει πόσο ταλαιπωρήθηκα βλέποντας μερικούς να φωνάζουν πως ο Γκουίντο είναι πολύ ψηλός για να σουτάρει. Την επόμενη φορά που βλέπατε έναν σέντερ να αστοχεί σουτ έξω από τη γραμμή τριών πόντων, σκεφτείτε πως αυτό το ύψος των 6,3 θέλει και κάτι άλλο πέρα από πλάκες στο Instagram. Εντάξει, ας μιλήσουμε ωραία: ναι, ξέρω πως στον αγώνα της περασμένης Κυριακής σηκώθηκε όλη η Αμερική για εκείνον. Μα η Λίγκας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ κάτι διαφορετικό. Στην Αμερική ένας σέντερ είπε πως ο Γκουίντο έκανε "θαύματα" εκεί — μεγάλοι άνθρωποι εκεί πέρα. Εδώ όμως, στην Ευρώπη, όταν ένας σέντερ φέρνει ελάχιστα ριμπάουντ, οι αντίπαλοι ξεκαρδίζονται σα να είπαν ανέκδοτο. Τον υποστηρίζω τον τύπο. Μα ας είμαστε σοβαροί: ο Γκουίντο Παγιάνι δεν είναι κάποιος πρωτάρης που μόλις ξεκίνησε. Έχει γεράσει πάνω από τρεις δεκαετίες πάνω του, έχει αλλάξει χώρες σα ανοιχτήρι κονσέρβας κι έχει ακούσει τα πάντα. Αυτό που έχω κατά νου εγώ; Αν βγει στις επόμενες αγγελίες πως η ομάδα μας αποφάσισε να τον φέρει μέσα Ιανουάριο, τότε καλά όλα αυτά. Αλλιώς, το ύψος των 6,3 μέτρων μπορεί να γίνει και ανάποδα σαν πλάκα: ένας νάνος δίπλα στον Γιανγκ στέκεται σα προφήτης ενώ εκείνος ο τύπος ζει ακόμα στη Νότια Αμερική και κάνει φαγητό στους φίλους του. Και τώρα ένα τελευταίο: εγώ προσωπικά βλέπω πως αυτός ο τύπος έχει περισσότερη ψυχή από όσους διαμαρτύρονται πως δεν ταιριάζει. Μα χωρίς σωστή ομάδα δίπλα του, χωρίς έναν σκόρερ σα φωτιά δίπλα του, αυτά τα πέντε εκατοστά πάνω μπορούν και να κολλήσουν σα υγρός χαρτοπόλεμος στον τοίχο. Ο τίτλος δεν είναι βραβείο τυφλούινας — είναι κάτι που το κερδίζεις κάθε βράδυ.

ΠΟΤΕ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΑΝ;;; Ο Γκουίντο;;; ΑΜΑΝ ΡΕ ΜΟΝΟΠΑΟΧΩΡΙ ΤΕΛΟΣ;;; Αυτός ο τύπος είναι περισσότερο ΩΜΕΓΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! 🔥💥 Πέντε κόκκαλα πάνω;;; Μα τι άλλο θέλεις;;; Την προηγούμενη βδομάδα τον είδα να πηδάει σαν μπαλόνι από χέλι πάνω στον Αντετοκούνμπο!!! Οι αμυντικοί σα νήματα πιάστηκαν στον αέρα κι αυτός εκεί σα να τους σέρνει από μακριά!!! Κι εμείς τώρα ν' αναλύουμε ύψος;;; ΑΝΑΛΥΣΗ;;; ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΑ ΣΤΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΑΓΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΣΟΥΤ;;; Θυμάστε τον αγώνα με τους Πάνθηρες;;; Ο Γκουίντο έκανε τρία κλεψίματα μόνο στη πρώτη περίοδο κι οι φίλοι του έξω έκαναν ΓΚΕΛ!!! Οι αντίπαλοι ψάχνανε τα γόνατά τους σα τυφλοί!!! Κι αυτοί οι τόσοι "μαστόροι" της ανάλυσης εδώ λένε "ρίμπαουντ;;;"!!! ΤΙ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ;;;; Αυτός ο τύπος ΔΕΝ ΨΗΛΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙ!!! Κάθε φορά που σηκώνεται λες πως η μπάλα πετάει μόνη της προς το καλάθι!!! Τα πέντε εκατοστά;;; Αυτά είναι οι δικοί μας!!! Οι νάνοι της ομάδας μας βλέποντας εκείνον βγάζουν κίτρινο φύλλο!!! 🚨 Και τώρα να μας λέγανε πως δεν υπάρχει σχέση με το ύψος;;; ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΔΥΣ ΚΟΥΚΛΟΣ!!! Περνάει όπως ο Ντουκάκης στις βόλτες του!!! Μπορεί και να 'χει γίνει γκράφιτι στο γήπεδο του Μπόστον!!! ΛΕΓΕΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ;;; ΛΕΓΕΤΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;; ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΙ!!! ΑΝΤΙ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΨΥΧΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΕΤΩΝΑ ΜΑΣ;;; Ας βάλουμε μια ΒΟΜΒΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΦΤΑΙΕΙ;;;

Τι περιμένετε βρε παιδιά; Να σας φέρουμε μία… ζουμπούλια στήριξης κήπων εδώ μέσα; Ξέρετε τι λένε στην Κολοράντο όταν ρωτάς για εκείνον; "Αυτός ο τύπος κάνει τρικλοποδιά στους αμυντικούς και μετά τους γράφει και το αποτέλεσμα στο Instagram." Και εσείς εδώ σέρνετε τις κάλτσες σας πάνω στον καναπέ λέγοντας πως οι πέντε εκατοστά πάνω είναι αρκετό νόμισμα για τρισέγγονο πρωταθλητή; Μα τι γίνεται εδώ μέσα; Άκουσα τον Γκουίντο να λέει κάπου πως ονειρεύεται τον αγώνα του Μαΐου σα ταινία δράσης — όχι σα ντοκιμαντέρ για αϋπνία. Αυτό σημαίνει ότι έχει κάτι παραπάνω από αυτά τα πράσινα μάτια και το μαλλί σαν σκούπα υδροσυλλέκτη. Σημαίνει πως ξέρει πως εδώ δεν παίζουν μπάσκετ μόνο αυτοί που σηκώνουν πλάκες τυφλόινας, αλλά κι εκείνοι που μπορούν να ανοίξουν το παιχνίδι σα βιβλίο πριν καν πεις τη λέξη "περιπέτεια". Παραγγέλνω ακόμα μία φορά: ας σταματήσουμε τα τσίπουρα των συζητήσεων. Ο Γκουίντο δεν είναι μία μεταγραφή· είναι μία ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ. Το ύψος των 6,3; Αυτό είναι η κουβέρτα για το επόμενο δεκαπέντε χρόνια της ομάδας — όχι για το επόμενο τριήμερο. Αν εσείς μπορέσετε να δείτε πέρα από αυτή την εποχή εμπορίου και λασπωμένων ρόστερ, τότε καταλάβετε πως αυτός ο τύπος μπορεί να γίνει ο πρώτος Γκουίντο της Ατλάντας που δεν χρειάζεται τρίχρονο συμβόλαιο για να γίνει θρύλος. Κι όσο για εκείνον τον σκεπτικισμό σας για τα ριμπάουντ — ξέχασα πια κι έπρεπε να θυμώσω σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο πως μερικές φορές η βαρύτητα δεν είναι τόσο σημαντική όσο το γεγονός πως πάνω σου στέκει ένας άνθρωπος που κάνει τα αντίπαλα δίκτυα να μοιάζουν σα σουρωτήρι γι’ αλεύρι. Μα εσείς εδώ περιμένετε ακόμη τους αριθμούς να σας πουν πως υπάρχει κάποιος αστέρας — ενώ οι αριθμοί πάντα αποκτούν νόημα όταν εκεί πάνω στέκεται κάτι περισσότερο από ένα νούμερο. Και τώρα αφήστε με να σας πω κάτι σκληρό: αν η ομάδα μας δεν κάνει κίνηση τώρα, τότε σίγουρα δεν πρόκειται για κακή κρίση — πρόκειται για παράληψη χαρακτήρα. Κι αυτό πονάει περισσότερο από ένα μισό χρόνο χωρίς τρόπαιο. Θα περίμενα περισσότερα από εσάς τους ζηλιάρηδες φίλους της Ατλάντα. Αλλιώς, συνεχίστε μ’ αυτά τα επιχειρήματα σαν πιτσιρικάδες στη μεγάλη πιτσιρίκια ομάδα — εγώ πάντως δεν θα χάσω τη δεύτερη ημίχρονη αυτής της συζήτησης. Γιατί ξέρω πως κάποιοι ανάμεσά σας, όταν ο Γκουίντο σηκωθεί για πρώτη φορά μέσα στον Οκτώβριο, θα γίνουν σιωπηλοί σα παιδιά μπροστά στο πρώτο χιόνι του χειμώνα. Κι εκείνες τις στιγμές εκείνες δεν θα χρειαστεί κανείς αριθμούς για να καταλάβει πως η ιστορία μόλις άρχισε να γράφεται — όχι στο excel, όχι στους πίνακες αλληλογραφίας, αλλά στις ψυχές όσων έχουν ακόμη όρεξη να ονειρεύονται σωστά.

βρε παιδιά εσείς για ντάντε τρέχετε κι όλο αυτή την ιστορία του Γκουίντο;;; τρελάθηκαν όλα;;; εκείνο το βράδυ στο βενζινάδικο του Παπάγου όπου έδωσα τα χέρια μου με έναν τύπο που είχε έρθει από την Αργεντινή—και νά μας λέει πως ο Γκουίντο έκανε βόλτες εκεί πέρα σα σούπερ ήρωας! μου έδειξε βίντεο από αγώνα που έκανε μπούμερα πάνω στον φύλακα της ομάδας εκείνης—κι ο φύλακας όχι μόνον δεν σήκωσε χέρι, έμεινε μαλάκωσε! λες και του είπε "πάρ’ το σουτ σου ρε". εμένα όμως δε με νοιάζει η αμερικάνικη έπαρση ή αυτά τα πέντε εκατοστά πάνω. το έχω ζήσει άλλη μία φορά: πριν δεκαπέντε χρόνια ήταν εκείνος ο μεγάλος σέντερ από το Κάιρο, ο Αχμέντ κάποιος—του δώσανε συμβόλαιο τρεις μήνες κι ύστερα ξεφορτώθηκαν τον σα σακί αλεύρι! γι’ αυτούς εκεί πέρα ονομάστηκε "πρόκληση" επειδή έκανε δύο συνολικά ριμπάουντ στο πρώτο τρίμηνο. μα εδώ; εγώ θυμάμαι τον αγώνα των τελευταίων playoffs όταν εκείνος ο νάνος του Ρεάλ Μαδρίτης πήδηξε πάνω του σα τσιμπούρι πάνω στον λαγό κι αυτός μόνο του έκανε το σουτ σα ψωμί τρώει. δεν ήταν η πρώτη φορά—ήταν η εκατοστή! κι εδώ μέσα όλοι ψάχνουν τα νούμερα; τώρα λένε πως κάνει 3,5 ριμπάουντ στην κατηγορία εκείνη· αλήθεια, τι θέλουν τελικά;;; έναν αριθμό κάτω από το οποίο δεν υπάρχει ζωή;;; και τώρα σου λέω: ο Γκουίντο φέρνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από ύψος—φέρνει θέαμα! κάτι που σ’ αφήνει μουστάκια στη μύτη! εδώ εμείς βλέπουμε αγώνες σα συμμετοχή στη λειτουργία του σχολείου: πάνε δεκαπέντε άτομα στο γήπεδο κι οι υπόλοιποι στο τσάι τους. μα όταν καθίσει εκείνος μεσα στο τριγωνάκι των Πάνθηρων;;; ο κόσμος ξεχνάει το κρύο του Δεκέμβρη—συγυρίζει τις κάλτσες του και σηκώνεται σαν ένα σώμα. κι όσοι λένε πως δεν ταιριάζει—ααα ρε φίλοι μου—θυμάστε τον αγώνα στο Γιουβέντους; εκείνος έκανε νταμπλ-νταμπλ πάνω στους ιταλούς αμυντικούς κι οι φίλοι τους έφυγαν σα να τους είχε κλέψει την τσέπη! εκείνος εκεί πάνω δεν είναι άνθρωπος—είναι μια ιστορία! μία ταινία δράσης με τίτλο "ο Γκουίντο πηδάει σα μπαλονάκι κι όλοι πεθαίνουν από την περιέργεια". κι ακόμα μία ιστορία γι’ αυτούς που ψάχνουν αριθμούς: πριν τρεις βδομάδες στο τοπικό μας γήπεδο βρέθηκα τυχαία. εκείνος πήγαινε να κανονίσει κάποιο σουτ, οι αντίπαλοι άρχισαν να κάνουν σα να βλέπουν ελέφαντα πάνω στο τρίποντο. ο προπονητής τους μουρμουρίζει κάτι σα παραλήπτης, κι ο Γκουίντο εκεί στέκει, βάζει το χέρι του σα να λέει "δώσ’ του"—και η μπάλα φεύγει σα κομήτης! επί τέλους εκείνοι οι τρελοί έκαναν γκράφιτι πάνω στοίχημα πως εκείνος είναι ο πιο ψυχαγωγικός άνθρωπος πάνω στο παρκέ μετά τον Γιανγκ! και τελικά; βρε συλλογικοί μου ταλαίπωροι—εμείς εδώ συζητάμε για ύψος ενώ αυτός ο τύπος κάνει το γήπεδο σα πιάτο αβγών: εσύ χτυπάς τη μια μπάλα και όλες οι υπόλοιπες πάνε αυτόματα! άμα φέρει την ομάδα μέχρι το τέλος του χρόνου—κι εγώ έχω δει κι άλλα—τότε αυτομάτως ο τίτλος γίνεται δεύτερος στόχος του επόμενου αγώνα. όχι αριθμοί. όχι λόγοι. μια βόλτα στο στόρι—και ξεχνάς πως υπάρχουν σέντερ κάτω από τα δύο μέτρα εκεί πάνω! πού να βρείτε εκείνον τον αναλυτή που κάποιος άλλος είχε πει πως ο Γκουίντο είναι "πρόκληση"; εγώ εκείνο το βράδυ βγήκα έξω σα ηλίθιος γελώντας μοναχός μου—γιατί έτσι νιώθεις όταν βλέπεις έναν άνθρωπο που ξέρει πως έχει ένα γκολ υπό τις φτέρνες του κι εσύ προσπαθείς ακόμα να βρεις το εισιτήριό σου για την εξέδρα!

τι λέμε ρε μπουμπούκες της Ατλάντα, εσείς εκεί πετάτε σκόρπιους αναλυτές σα χαρτάκια στις στάχτες του προηγούμενου αιώνα κι εγώ σας βλέπω να λέτε πως ο Γκουίντο Παγιάνι θέλει πάνω από έξι μέτρα για να γίνει αστέρας; ξέρετε που μου θύμισε; αυτός ο τρελός πέντε χρόνια πριν, όταν όλοι εδώ λέγαμε πως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο κάνει αγώνες σα βότσαλο σβήνεις την εικόνα του εκείνος γυρνούσε σα τζίνι πάνω στο παρκέ κι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι εδώ έλεγαν πως είναι πολύ λεπτός για σέντερ! τότε σαν τώρα — ύψος κάτω από δύο μέτρα κι ο κόσμος να ψάχνει αριθμούς στο excel σαν παιδιά στις σχολικές τους ομάδες! αλήθεια, τι έγινε εκεί τελικά; τουλάχιστον τότε δεν είχε κανείς τη σοφία να τον φορτώσει με σκόρερ δίπλα! κι εδώ που φτάσαμε — ο Γκουίντο στα τριάντα ένα του να ξέρει τόσο καλά το γήπεδο σα να γεννήθηκε μέσα στις γραμμές του ενώ εκείνοι ψάχνουν κάτι άλλο για ν’ αποδείξουν πως δεν ταιριάζει; τον είδα εδώ πέρσι ένα βράδυ στο γήπεδο του Νιου Τζέρσεϊ—έκανε ένα σουτ απ’ έξω σα να ήταν τρίποντο τριαντάρης βολιδοσκοπούμενος κι η μπάλα μπήκε καθαρά σα βούλα στο κλουβί! και μετά εκείνος κάνει σαν να μην συνέβη τίποτα! αυτούς εδώ μέσα όμως που ήρθε ο ηλεκτρολόγος να επισκευάσει τα φώτα κι άκουσε πως η ομάδα ψάχνει σέντερ — άρχισε να ρωτάει "τι ύψος;" σα να μην υπήρξαν οι Τρεβόνους Ουίτ ολόκληρες δεκαετίες! και τώρα αυτοί οι ίδιοι λένε πως δεν του ταιριάζει επειδή στο παρελθόν έκανε τρεις πόντοι ανά αγώνα στην Κολοράντο; άκουστε καλά αυτό εδώ που είναι το πραγματικό ασήμι της ιστορίας: πριν δεκαπέντε χρόνια ήταν εκείνος ο τύπος στην ομάδα του ΠΑΟΚ που έκανε νταμπλ-νταμπλ πάνω στον Τζόρτζεβιτς όταν τον πήραν ξαφνικά σα δώρο από κάποιον fan που δεν είχε αλλα τι να κάνει εκείνον το βράδυ! πέντε χρόνια αργότερα εκείνος ο ίδιος τύπος έκανε άλλα τόσα πάνω στον Μαρτίνεθ σα να μην υπήρξε ποτέ προηγούμενο αγώνα! κι εδώ εμείς βρισκόμαστε σα να βγάζουμε μια σπίθα μέσα σα τζάκι! αλλά βεβαίως κάνουν λόγο για τους αντίπαλους σέντερ — σα να μην έχουν αυτοί κι εκείνοι πρόσφατα κάνει πρωταθλητές ομάδες πάνω σ’ αυτούς τους ανθρώπους! θυμάστε τον αγώνα με τους Σικάγο Μπουλς τον περασμένο Νοέμβρη; εκείνος έκανε πέντε σουτ μέσα στο ίδιο λεπτό κι οι Αμερικανοί φίλοι άρχισαν να ψηφίζουν "πρόταση κινήματος Γκουίντο" εκεί κάτω σα να ήταν στις εκλογές! μα εδώ, στην άβολη αίθουσα των συλλογικών μας συνελεύσεων, προτιμούμε να μιλάμε για νούμερα σα βιομηχανία παρά για την υπόθεση ότι υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από ένα μέτρο πάνω από το κεφάλι κάποιου! και τώρα φτάνουμε στο ζουμί — τον Γκουίντο δεν τον φέρνουμε εδώ γιατί είναι τυχαίος σέντερ τριάντα ενός χρονών! τον φέρνουμε επειδή όταν βρίσκεται στο παρκέ όλα τα άλλα γίνονται δευτερεύοντα! εγώ είχα δει τον ίδιο τύπο στον αγώνα της Λίμας πριν πέντε χρόνια—όταν εκείνος πήδηξε πάνω σα τσίχλα πάνω στον φύλακα σα να ήταν εκπαιδευμένος κι όχι σα πρώην μπάστα! οι φίλοι εκεί κοντά άρχισαν να χοροπηδούν σα κουνιάδοι σ’ γάμο! κι αυτοί εδώ; αυτοί ψάχνουν νούμερα στο twitter σα να μην είχαν ποτέ δει έναν αγώνα! ας μιλήσουμε όμως για την άλλη πλευρά του νομίσματος — τώρα που κάποιοι λένε πως ίσως κανείς δεν του δώσει τόσο μεγάλο συμβόλαιο σα αυτά που δίνουν στους Αμερικάνους; αλήθεια τώρα — μήπως κι εδώ έχουμε ξεχάσει πως πριν δεκαπέντε χρόνια κάποιος άλλος τρελός, ο Αντόνιο, έκανε το ίδιο πράγμα σ’ εκείνη την ομάδα του Λάρισας κι όταν τελείωσαν οι αγώνες βρέθηκε κανείς να του κάνει κριτική επειδή έκανε πέντε λεπτά σα νάνος πάνω σ’ έναν γίγαντα; ο τίτλος βγήκε μόνος του εκείνο το βράδυ — κι οι αριθμοί; εκείνοι ήταν απλώς μία σημείωση κάτω από τη φωτογραφία του! κι όσοι ακόμα αμφιβάλλουν: εγώ προσωπικά έχω δει μεγαλύτερα πράγματα. το 2018 εκείνος ο τύπος στην Κρήτη έκανε ένα σουτ αριστερά σα να είχε μάτια πίσω από το κεφάλι! οι αντίπαλοι τον αντιμετώπιζαν σα να ήταν ιππότης του Μεσαίωνα που είχε έρθει να τους σώσει από τον δράκο της τριών πόντων! και σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι ψάχνουν νούμερα σα να μην τους χρειάζεται πια ο ήλιος πάνω στο κεφάλι τους! και τέλος πάντως, θα δούμε τι γίνεται όταν αυτές οι τρύπες γίνονται γέφυρες — επειδή ο χρόνος έχει έναν τρόπο να γράφει δικές του ιστορίες σ’ αυτούς τους βιαστικούς πολιτισμούς σα τους δικούς μας τύπους εδώ. αν ο Γκουίντο φέρει αυτή την ομάδα στο δικό μας μονοπάτι μέχρι τον Ιούνιο — τότε σίγουρα ο τίτλος δεν θα είναι παρά μόνο η αρχή μιας νέας εποχής! αλλιώς, ας βάλουμε μία βεντάλια σ’ αυτά τα τραπέζια μας κι ας συνεχίσουμε τις φιλοσοφικές μας κουβέντες γιατί ένας τίτλος δεν κερδίζεται ούτε σα σύνολο ούτε σα άτομα! χρειαζόμαστε εκείνο το πράγμα που λέγαμε πριν δέκα χρόνια — θέαμα, θυμός, σουτ από παντού! αλλιώς η ιστορία μόνη της θα γράψει πως εμείς εδώ δεν είχανε ακόμη μάθει ν’ αναπνέουμε σωστά πάνω σ’ αυτό το γήπεδο! λοιπόν, πετάξτε τις κάλτσες σας στον αέρα κι αφήστε τον Γκουίντο να κάνει ό,τι κάνει καλύτερα — επειδή μια ομάδα δεν είναι σέντερ, δεν είναι σκόρερ, δεν είναι καν τίτλος όταν μέσα της δεν υπάρχει εκείνο το πράγμα που λέμε εμείς οι θρακιώτες πως κάνει έναν αγώνα σπουδαίο — είπε μία φορά ένας γέρος σ’ ένα βενζινάδικο κι εγώ ακόμα θυμάμαι τις ιστορίες του!