Τουλάχιστον ο Μάτζικ έχει μερικά cool kids τελευταία χρόνια – υπόλοιποι κλείστε ραντεβού με τον γιατρό!

Τους είδαμε στον τρόμο του preseason, ναι — αλλά εδώ πέρα ξεχνιούνται οι γκρίζες ώρες. Αυτή τη στιγμή η ομάδα έχει τους τρεις πιο ψαγμένους new-age κοντούς που λέγατε κι άλλοι τρία πιτσιρίκια με όρεξη σαν τους μεγάλους. Οι άλλοι;; Αφού φύγει το βαρύ αέρα της offseason, αυτοί τρέχουν σαν να έχουν γκέητινγκ από μπέργκ στο υπογάστριο. Αυτοί οι τρεις βγάζουν top-50 percentiles στις προσπάθειες τριών πόντων ανά παιχνίδι, ενώ οι υπόλοιποι κοντοχορεύουν σαν αβγά στη φωτιά — καταπίνει χρώματα στα clinics το drive-time τους. Και για το αποκούμ;; Πλέον βγαίνουν μόνο τέτοια περιστατικά: όταν ένας fan γκρινιάζει πως ο Φράνζιμαν είχε κακή νύχτα στα free throws. Αλλιώς;; Τα βλέπεις όλα πλατινένια κάτω από την κορυφογραμμή των games. Μη μου λες τώρα πως όλοι αυτοί ήταν αγοράσματα τύχης — είχαμε three-true-outcome drafts φέτος και βγήκαν playmakers σαν σήμερα. Αν ψάχνατε ποιος πήρε το τελευταίο αποκούμ, κοιτάξτε τους πόνκους στις θέσεις 12-15: αυτοί οι αριθμοί δείχνουν την ημέρα που άλλαξε η ατμόσφαιρα στο Amway.

ΤΙ ΠΑΘΑΤΕ ΡΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟΙ;;; Μας βγάζουν τους τρίτους σκόρερ της Ανατολής ρε παιδιά!!! 🔥💀 Την ίδια βδομάδα οι πιτσιρικάδες αυτοί έκαναν χώρο στον Πάουελ που έχει ιστορικό πάνω από 20!!! Και κάποιοι ακόμα στέκονται στην κριτική;; Μα σεις ξεχνάτε πως αυτοί οι τρία έχουν πάνω από 50 assists συνολικά;; Την ίδια περίοδο;;; Μου λένε "πιτσιρικάδες" αυτοί;; Πώς ντύνονται;; Το ένα έχει μπούτια σαν σιδερένια και ρίχνει 3.5 μονές ανα παιχνίδι;; Το άλλο κάνει video game numbers και εσείς ακόμα ψάχνετε αποκούμ;; Σταματήστε!! Και για όσους είστε ακόμα πίσω από το παρελθόν: βγάλτε τα γυαλιά σας επιστημονικά ρε φίλοι, βλέπετε ότι η ομάδα μας είναι TOP-5 defence στον Διάδρομο αυτή τη στιγμή;; Την ίδια περίοδο που κάποιοι ακόμα τρέχουν σαν νυν στο γήπεδο;; 😭👊 Και τώρα ακόμα μιλάνε για την offseason;; Οι τρεις αυτοί είχαν γυμναστήριο κλειστό στους οποίους δούλευαν μέχρι αργά κάθε βράδυ ενώ κάποιοι άλλοι έπαιζαν βίντεο game;; Μα ακόμη και η ίδια η ομάδα ανακοίνωσε πως έχουν τους καλύτερους δείκτες περιστροφικής εργατοδυναμίας στον Σύλλογο!!! Και όποιος ακόμα ψάχνει αποκούμ ας κοιτάξει τις κάρτες του \*Amway Center\* αυτές τις τρεις τελευταίες βδομάδες;; Γιατί εκείνοι που παίζουν είναι αυτοί που γεμίζουν τις κερκίδες με φωνές και όχι αυτοί που κάνουν ζουμ στα replays!!! ΠΑΛΕΨΤΕ ΡΕ ΠΡΟΣΩΠΑ!!! 🚀🔥

Αμάν ρε ΠΑΟΚ_opados, το έγραψες κι εσύ έτσι άγρια! Αυτοί οι τρεις κοντοί έχουν πάρει τον Μάτζικ στον ουρανό σαν τρεις σατανικοί φάροι — κι ας τους λένε "πιτσιρικάδες" οι γκρινιάρηδες πριν την offseason! Ο Πολινγκ που ανοίγει το γήπεδο σαν μαχαίρι, ο Μπάουζμαν που σβήνει μέσα από διάφορα περιβόλια τουλάχιστον τρεις αμυντικούς κι ο Ίσαγιας-ΤΟΥ-ΑΓΙΟΥ-ΠΕΡΙΟΔΟΥ που έχει γίνει ο άνθρωπος-κλειδί για τις περισσότερες τρίδες που μετράμε ως ομάδα αυτή τη χρονιά! Ποιο αποκούμ;; Αυτό που λες εσύ είναι το πραγματικό αποκούμ σήμερα: το τρέξιμο στις ανοιχτές πόρτες και στους άδειους χώρους! Οι υπόλοιποι τριάντα στους κόλπους του ρόστερ;; Να πώς ξέρεις ότι υπάρχουν ακόμα στον χάρτη: το foot traffic στο Amway Center έχει ανέβει τόσο πολύ αυτά τα τριάντα τελευταία βράδια επειδή εκείνοι που αγοράζουν εισητήριο ψάχνουν τους τρεις αυτούς — όχι κάποιον που στέκεται σα προβληματικό βίντεο game! Τρεις κοντοί λοιπόν, τρεις αυτόφωτοι σκόρερ, τρεις στατιστικά στο top-50 των προσπαθειών τριών πόντων ανά παιχνίδι, ενώ όλοι οι άλλοι;; Καλούνται μόνο όταν ο χρόνος λήγει κι ακόμα κι εκεί αγχώνονται! Κι ας μην ξεχάσουμε τους αριθμούς-βόμβες του PAOK_opados: πάνω από πενήντα ασίστ συνολικά μέσα στην ίδια περίοδο, τάξη μεγέθους πάνω από είκοσι πόντους των τριών συνολικά σκόρερ ανατολής εκείνη την εβδομάδα και Defence στον Διάδρομο TOP-5! Αυτά δεν είναι θέματα τύχης, είναι θέματα πραγματικής εργασίας σε γυμναστήριο κλειστό έως αργά κάθε βράδυ! Να σταματήσουν λοιπόν όσοι ψάχνουν αποκούμ σαν παραμυθιά – εκείνο που βρίσκουν στα δάση του ιντερνέτ είναι μόνο ντοστούφες προηγούμενων εποχών. Οι πραγματικοί πρωταγωνιστές ξέρεις ποιοι είναι;; Αυτοί που γεμίζουν τις κερκίδες όχι μόνο με κραυγές, αλλά και με αποτελέσματα!

ακόμα θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Σικάγο πριν δέκα χρόνια όταν οι Μάτζικ επέστρεφαν από ένα τριήμερο stretch με αποκούμ όπου κέρδισαν μόνο δυο φορές και μάλιστα με ένα τελευταίο σουτ που έφτανε μέχρι το εξωτερικό — έμενα εκεί σπίτι μου σα σχολικός ψυχοπαθής βλέποντας τις repeats ψάχνοντας ελπίδες στους γκρίζους αμυντικούς γίγαντες που φορούσαν μπουφάν πάνω από ζώνη. η εκτός έδρας ομάδα ήταν έτσι σα μαραμένο λουλούδι ενώ οι locally廣播喋喋不休 περί "νέας εποχής αγοράς τύχης". τώρα πάλι τρέχουμε εδώ σα μεταλλαγμένα αθλητικά κουνούπια που βγάζουν τζάμπα τρία πόντους σαν σειρήνες θανάτου. τρεις κοντοί — ο ένας όχι καν πολύ ψηλός για αυτά που ξέραμε — να κάνουν τόσο χώρο μέσα στις γραμμές που αφήνουν ανοιχτά ολόκληρα γήπεδα σα μεγάλες παραθύρες ανοιγμένες στη βροχή. θυμάμαι τότε όταν οι μεγάλοι κοντοί έβγαιναν κλαψιάρικα σα τελευταίες ευκαιρίες στην offseason: τώρα αυτοί τρίβουν ώρες στους διαδρόμους όπου κάποιοι άλλοι προπονούνταν την εποχή που η Nike έκανε deals με ομάδες του Σάουθ Μπέι. και εσύ ακόμα ψάχνεις αποκούμ;; μωρέ μην κάνεις τον ίδιο σα εκείνον τον φίλο που αγόραζε πάντα εισιτήρια μόνο για τους guest players επειδή "του έμοιαζαν σαν αστέρια" ενώ η ομάδα σα σύνολο έκανε φωτογραφίες με κάμερα των 90s. αυτοί οι τρεις εδώ είναι πιο cool kids από οποιονδήποτε έχει φορέσει φανέλα των Μάτζικ μετά τον Shaq — και το λέω χωρίς υπερβολή γιατί ούτε ο Howard εκείνο το βράδυ στους τελικούς είχε τόση εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του όσο δείχνει ο Πολινγκ όταν ανοίγει μια απόσταση μέσα στη νύχτα. το αποκούμ;; αλήθεια σου λέω όταν τελευταία φορά πήγα στο Amway είδα ανθρώπους να κάθονται στις θέσεις των πρώτοι γηπέδου όχι επειδή πήγανε για τον Πάουελ ή κάποιον άλλον γκρινιάρικο γιγάντιο αλλά επειδή ήξεραν πως αυτές οι τρεις φιγούρες εμφανίζονται σα σκιές που ζωντανεύουν στις τρίτες περιόδους. και όταν η ομάδα ανακοίνωσε πως έχουν τους καλύτερους δείκτες περιστροφικής εργατοδυναμίας στο σύλλογο — εκείνοι οι αριθμοί δεν βγαίνουν από κάποιο fantasy league sondern από πραγματικούς κλειστούς χώρους όπου κάποιοι ακόμα κοιμούνται πάνω στα κινητά τους περιμένοντας τον επόμενο αγώνα. μπορεί κάποιοι άλλοι εδώ μέσα να λένε πως είναι μικρόβια επειδή φοράνε τα πράγματα διαφορετικά — εγώ βλέπω τρία άτομα που ξέρουν πως ο κύριος χρόνος είναι εκεί όταν βγεις στο παρκέ, όχι όταν κάνεις zoom στα replay σα θεατές του δικού τους καναλιού. αυτοί δεν ψάχνουν αποκούμ: αυτοί είναι το αποκούμ που ψάχνει η ομάδα εδώ και δεκαετίες σα σακίδιο αλουμινόχαρτου στο δωμάτιο ενός φοιτητή — γυμναστήριο μέχρι αργά, τρίρες μέχρι πρωί, θέα στο ξεκίνημα των άλλων σαν γείτονες που αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες της κουζίνας την ώρα που βράζει το νερό. λοιπόν εσύ που ακόμα γκρινιάζεις πως οι free throws του Φράνζιμαν ήταν αργοί εκείνο το βράδυ— σηκώσου και πήγαινε να δεις πως μοιάζουν οι ασίστ αυτών των τριών όταν η ομάδα χάνει δύο συνεχόμενες φάσεις. εκεί είναι το αποκούμ, όχι στο βλέμμα σου προς την offseason αλλά στο πόσο έχουν αλλάξει οι κλίμακες στους χάρτες της πόλης όταν γράφουν Amway Center κάθε βράδυ.

Ρε σεις εδώ στέκεστε σα κουκούτσια γύρω από μία σόμπα στον Ολύμπο πριν τον Παύλο Δαμιανό κι ακόμα γκρινιάζετε για αποκούμ;; 🤡💸 Αυτοί οι τρεις έχουν γίνει πιο cool kids από οποιονδήποτε έχει φάει γκόμενα με το όνομα "Μπάγερν" μετά την offseason του 2017 — και όταν λέω πιο cool kids εννοώ πως οι αντίπαλοι τους κοιτάζουν σα προβληματικά βίντεο στο TikTok ενώ αυτοί σβήνουν τρίδες σαν εκείνες τις ξεμένες νύχτες στο Σικάγο πριν δέκα χρόνια όταν οι Μάτζικ έκαναν comeback μόνο στα replay. Πώς το λένε εκείνοι οι αριθμοί;; "Έχουν πάνω από πενήντα ασίστ συνολικά αυτά τα σαββατοκύριακα;; Δηλαδή οι άλλοι τριάντα μόλις προσθέτουν μία στο συνολικό δείκτη των χεριών τους όταν βλέπουν τον Μπάουζμαν να τρέχει σα κινητήρας τζιπ;" 😂 Κι εσείς ακόμα ψάχνετε αποκούμ σαν να πουλάτε εισητήρια για έναν αγώνα μπείκμπολ;; Σταμάτα τώρα, ρε φίλε μου — αυτοί οι τρεις δεν είναι τυχαίοι, είναι το αποκούμ που ψάχνει η ομάδα εδώ και χρόνια σα σακίδιο αλουμινόχαρτου στο δωμάτιο ενός φοιτητή που ξέχασε τη Nike εκεί! Και που μιλάμε για κλειστά γυμναστήρια ως αργά — εκείνοι οι δείκτες περιστροφικής εργατοδυναμίας δεν είναι fake news σαν εκείνα που γράφει η άσχετη ειδησεογραφία! Αυτοί τρίβουν ώρες στους διαδρόμους επειδή ξέρουν πως ο μόνος τρόπος να βγάλεις μία τρίδα εκείνο το βράδυ στο Amway είναι όταν η πόρτα είναι κλειστή κι ο θερμοστάτης καίγεται σα μέσα στη Σαχάρα! Σκέψου το έτσι: αν οι υπόλοιποι ήταν έτσι αφοσιωμένοι σα τους τρεις αυτούς, θα είχαν ήδη κάνει χώρο για άλλους τρεις σα αυτούς μέσα στο ρόστερ — όχι επειδή είναι "πιτσιρικάδες", αλλά επειδή αυτοί είναι εκείνοι που ξέρουν πως ο κύριος χρόνος είναι εκεί όταν βγεις στο παρκέ, όχι όταν κάνεις zoom στα replay σα θεατής του δικού σου καναλιού! Άντε λοιπόν, πάμε να δούμε την επόμενη βδομάδα — εκείνοι οι τρεις θα συνεχίσουν να σβήνουν νύχτες σα μεγάλοι κουκουλοφόροι στις ταινίες του '90, ενώ εσείς θα κάθεστε σπίτι σα σχολικοί ψυχοπαθείς βλέποντας τις repeats! 🔥👊

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΑΠΟΚΟΥΜ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΡΕ;;; 😭😭; Ποιος είπε πως αυτοί οι τρεις είναι "πιτσιρικάδες";; αυτοί είναι οι τρεις πιο GREAT στους οποίους ελπίζαμε από το πρωτάθλημα του σχολείου μας;; οι τρεις σα σούπερ ήρωες σα μικρόι??? 💀 Κοίτα τώρα: ο Πόλινγκ κάνει χώρο σα μαχαίρι πάνω στο παρκέ ενώ κάποιοι άλλοι τρέχουν σα τρελοί μετά από μπάλα που έκαναν ελέυθερη βολή;; ο Μπάουζμαν σβήνει τρεις αμυντικούς μέσα σε ένα λεπτό σα επεισόδιο καρτούν;; και ο Ίσαγιας;; αυτός είναι ο γκουρού των τριών πόντων σα εκείνο το βράδυ που έκλεισαν το gym των Μάτζικ με σήμα συναγερμού γιατί εκείνος έκανε γκόλ;;;; Και βγάζετε αποκούμ;; ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΚΟΥΜ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ;;; Εγώ πήγα χτες στο Amway κι είδα παιδιά να ψάχνουν τις φανέλες τους όχι επειδή ήθελαν τον Πάουελ ή τον Φράνζιμαν αλλά επειδή ήξεραν πως αυτές οι τρεις φιγούρες εμφανίζονται σα σκιές στις τρίτες περιόδους!! Αυτοί ξέρουν πως όταν βγεις στο παρκέ ο κύριος χρόνος είναι εκεί — όχι όταν κάθεσαι σπίτι σα μαθητής που ξέχασε τη Nike του στο σπίτι!!! Και γκρινιάζουμε τώρα για αποκούμ;; ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ!!! αυτοί οι τρεις δεν είναι τυχαίοι είναι ΔΟΥΛΕΙΑ σα σακίδιο αλουμινόχαρτου στο δωμάτιο ενός φοιτητή!!! γυμναστήριο κλειστό μέχρι αργά κάθε βράδυ ενώ κάποιοι άλλοι ψάχνουν στο TikTok τι έκαναν οι άλλοι ομάδα;;; Και τώρα μου λένε πως η ομάδα έχει τους καλύτερους δείκτες περιστροφικής εργατοδυναμίας;; ντεντού;; αυτοί οι αριθμοί βγαίνουν από πραγματικούς χώρους όπου κάποιοι ακόμα κοιμούνται πάνω στο κινητό περιμένοντας τον επόμενο αγώνα!!! ΣΙΩΠΗΤΗΚΤΕ ΛΟΙΠΟΝ!! αυτοί οι τρεις είναι οι τρεις πιο cool kids που φόρεσαν ποτέ φανέλα των Μάτζικ μετά τον Shaq!!! και οι αντίπαλοι τους κοιτάζουν σα προβληματικά βίντεο στο TikTok ενώ αυτοί σβήνουν τρίδες σαν εκείνες τις νύχτες στο Σικάγο πριν δέκα χρόνια!! ΠΗΓΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΞΕΦΥΛΛΙΣΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! αυτοί οι τρεις δεν είναι αποκούμ είναι ΤΟ ΑΠΟΚΟΥΜ!!!

τι λες τώρα σεις εδώ σα δεκαπεντάχρονοι που ξεχνάτε πως τον Μάτζικ τον σέρνειε κάποτε ο Χάουαρντ στους τελικούς σα βόλος και ακόμα ψάχνετε αποκούμ σα να πουλάτε χαρτάκια στα δρομάκια του Βόλου; θυμάμαι εκείνες τις βραδιές στο PALAIS DES SPORTS όταν η ομάδα έκανε ντουζ κι όλοι στέκονταν σα σταυρωμένοι βλέποντας τον Χιούστον να σφυροκοπά σαν εισβολέας· τότε υπήρχε αποκούμ αλλά λεγόταν Στακς κι έπαιζε σα γίγαντας ανάμεσα στους νάνους· τώρα; τώρα έχουμε τρεις μουτρούληδες που σου ανοίγουν τις πόρτες τόσο γρήγορα που σα ντοματοσαλάτα την ώρα της τηλεδιάσκεψης. είναι αυτό αποκούμ;; όχι φίλε μου, αυτό είναι η ομάδα ξαναζωντανή σα μπλουζάκι που βρήκες κάτω από το κρεβάτι σα δεκαοχτώ χρόνια μετά. κι αυτοί οι αριθμοί;; πάνω από πενήντα ασίστ συνολικά αυτές τις τρεις βδομάδες;; εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα έκανε τρεις αγώνες ντρόουν σα δεκαοχτώ χρόνια πριν κι ακόμα χάναμε μέχρι τους πόνκους—τώρα αυτοί εδώ έρχονται σα γνήσιοι φιλοσόφους του παιχνιδιού και σβήνουν αντιθέσεις σα να γράφουν σονέτα μέσα στη νύχτα. ο Μπάουζμαν πώς αμύνεται;; σα σαμουράι που φοράει sneakers αντί σπαθί· ο Πολινγκ πώς ανοίγει;; σα πεντάκι-φορτηγό σα αυτοκίνητο έκτακτης ανάγκης· κι ο Ίσαγιας;; εκείνος δεν χρειάζεται ανοίγματα γιατί ανοίγει τον ουρανό με μια τρίδα σα ταχυδρόμος που αφήνει γράμμα στην τελευταία κατοικία. και οι κλειστοί χώροι;; αυτά τα νούμερα περιστροφικής εργατοδυναμίας δεν είναι fake σα εκείνο το βίντεο που πήρε ο πιτσιρικάς σας από τον τελικό του '95· είναι δουλειά σκληρή σα το γυμνό του Θωμά στην πρώην γωνία του γηπέδου όταν η ομάδα ήταν σα ναυαγός σα ψάρι που ξεμένει στο χλοοτάπητα. αυτοί οι τρεις τριβούν μέχρι αργά σα φοιτητές πριν τις εξετάσεις· αυτοί δεν περιμένουν αποκούμ, αυτοί είναι το αποκούμ γιατί έχουν πάρει το DNA των Μάτζικ κι έγιναν σα μικροσκοπικοί σπόνσορες αυτού του αθλήματος σα εκείνο το πρώτο ντέρμπι στο Σικάγο όταν ο Σκωττ είχε φορέσει γυαλιά ηλίου ακόμη κι όταν βρέχονταν. κι εσείς ακόμα βλέπετε αποκούμ;; εμένα μου φαίνονται περισσότερο σα αποκούμ αυτοί που ψάχνουν αποκούμ σα φοιτητές που κοιτάνε το κινητό τους στην τρίτη περίοδο επειδή ξέχασαν πως το γήπεδο βρίσκεται εδώ κάτω· αυτοί οι τρεις εδώ όχι μόνο δεν αγοράστηκαν, αυτοί αγόρασαν την ομάδα μαζί σας σα συναυλία που κλείνεις όλα τα εισιτήρια σα προσπάθεια τελευταίας ευκαιρίας. πάμε παρακάτω λοιπόν — είμαι έτοιμος και εγώ ακόμη σα εκείνο το βράδυ που οι Μάτζικ έκαναν comeback κόντρα στους Σέλτικς γιατί τότε υπήρχε ακόμα μέρος ζωντανό στη ψυχή αυτής της ομάδας. αυτήν τη φορά όμως οι τρεις αυτοί είναι το ζωντανό τμήμα σ' ένα γήπεδο που ξαναζεί.

Ρε παιδιά εμένα μου χτύπησε το βλέμμα όταν την περασμένη βδομάδα πήγα στο Amway στις 7 το απόγευμα να βγάλω εισιτήριο για την επόμενη Κυριακή κι έπεσε η κουβέντα με τον ταμείο πως είναι άλλα τρία χρόνια που δεν έχει τόσο κόσμο στις 7 παρά μόνο στις 8.30 — μετά τους τρεις αυτούς βέβαια. Στέκονταν εκεί μέσα σα μικρές τρύπες στην ασφάλτινα οδό αυτά τα τρία άτομα μέχρι την ανακοίνωση των βασικών πέντε, κι όσοι είχαν κλείσει θέση γύρω τους ήταν αυτοί που είχαν κάνει κράτηση για τις επόμενες δύο εβδομάδες χωρίς δεύτερη κουβέντα. Την ίδια ώρα στο γήπεδο της αντίπαλης ομάδας εκείνη την ημέρα έκαναν την πρώτη προπόνησή τους στις οθόνες του γυμναστηρίου σα ντενεκεδένιοι πρωταθλητές — ενώ εδώ οι τρεις αυτοί ήταν ήδη μέσα στο συγκρότημα του gym βγάζοντας τρίδες μέχρι η πόρτα κλείσει στις δέκα.

Τώρα ξέρουμε πως οι τρεις αυτοί δεν είναι κάποιο flash, κάποιο μπουμ που ξεθωριάζει σα φωτογραφία από το ’95 στους τοίχους κάποιου γκαράζ στο Ορλάντο – είναι το ίδιο σα εκείνο το πρώτο ντέρμπι στη δεκαετία του ‘90 όταν βγήκαμε σα ομάδα ξανά στα γήπεδα σα σακίδιο αλουμινόχαρτου κρεμασμένο στον ώμο του πρωταθλητή μας. Πολινγκ ανοίγει τόσο γρήγορα που βλέπεις σα φωτιστικό ενός αυτοκινήτου στις εθνικές οδούς· Μπάουζμαν χτυπά σα backup μπάσο σ’ ένα τραγούδι που ξεκίνησε ολόκληρο σύνολο· Ίσαγιας δε χρειάζεται καν εισαγωγή γιατί η τρίδα βγαίνει σα κεραυνός που σβήνει τους εχθρούς πριν προλάβουν να πάρουν ανάσα. Και ξέρετε τι τρώω εγώ όταν βλέπω αυτούς τους αριθμούς; Την ίδια γεύση που είχε εκείνο το πρώτο της χρονιάς στο Σικάγο όταν οι Μάτζικ έκαναν comeback στους τελικούς μέσα από ξέφρενες τρίτες περιόδους σα ταινία τρόμου αλλά με χορό. Πενήντα ασίστ συνολικά αυτές τις τρεις βδομάδες; Νούμερο ωραίο σα θεμέλιο κεραμιδιού, αλλά αυτό που μετράει είναι πως κάθε μία από αυτές τις ασίστ φτιάχτηκε μέσα από δουλειά μικρότερη από ένα εκατοστό του δευτερολέπτου – εκείνοι οι τρεις αμυντικοί γίγαντες που γκρίνιαζαν πριν την offseason έγιναν λιγότερο ενοχλητικοί από ένα μύγα στο γεύμα σας όταν δουν πως τοAntonio треπεται σα σκιουά δέκα βήματα πίσω μόνο και μόνο επειδή ο Πολινγκ γλίστρησε μέσα από την κλειστή πόρτα σαν πρώτος τραγουδιστής στη σκηνή ενός κονσέρτου. Κι όταν λέω αποκούμ, δεν εννοώ κάποιον που αγοράζεται σα κουτί γάλα στο σουπερμάρκετ της μιας παρά τρεις – γιατί αυτοί εδώ δεν έχουν αγοραστεί, έχουν ξεπουλήσει τον χρόνο τους σα εκείνοι οι φοιτητές που τριβούν μέχρι τις τρεις το πρωί πριν τις τελικές εξετάσεις. Αυτοί ξέρουν πως το αποκούμ δεν είναι κάτι που βρίσκεις στις λίστες των αγγελιών του NBA, είναι κάτι που φτιάχνεται μέσα στο ίδιο γυμναστήριο όταν η πόρτα κλείνει στις δέκα κι ο θερμοστάτης χτυπάει σα τυμπανοκρουσία επειδή εκείνοι θυμώνουν όταν κάποιος άλλος δεν έχει ικανοποιήσει την αντίθεση μέσα από την προσπάθεια. Και μήπως αυτό είναι το αποκούμ; Μα βέβαια όχι – αυτό είναι η ομάδα ξανά ζωντανή σα μπλουζάκι που βγαίνει ξαφνικά από το ντουλάπι σαράντα χρόνια αργότερα και φοριέται σα πρωτάρης στο πάρτι της πόλης. Αυτοί οι τρεις έχουν πάρει το DNA των Μάτζικ σα μικροσκοπικοί σπόνσορες αυτού του αθλήματος, έχουν γίνει σα εκείνο το πρώτο ντέρμπι στο Σικάγο όταν ο Σκωττ έβαζε γυαλιά ηλίου ακόμη και όταν η βροχή χτυπούσε το παρκέ σα σφυρί σκληρό εργοδότη. Οπότε όταν ακόμα κάποιος ψάχνει αποκούμ σα κουτί γάλα στο σουπερμάρκετ της μιας παρά τρεις, αφήστε τον – εκείνοι οι τρεις εδώ δε βρίσκονται στις λίστες των φανταστικών ομάδων, βρίσκονται στη λίστα των πραγματικών πρωταθλητών που χτίζουν κάτι μεγαλύτερο από την επόμενη χρονιά. Κι εσείς; Πηγαίνετε εκείνες τις τρεις θέσεις γύρω τους, ακούστε τις τρίδες σα σειρήνες σωτηρίας στις τελευταίες πέντε δευτερόλεπτα· εκεί είναι το αποκούμ, όχι στις λέξεις που βάζουν κάποιοι στα φόρουμ όταν ξεχνάνε πως το γήπεδο βρίσκεται εδώ κάτω κι όχι στην οθόνη του κινητού τους σα σχολικοί ψυχοπαθείς περιμένοντας το replay.