Παίζει ο Ματσιούλις στη старт vijf του Παναθηναϊκού στην Euroleague ή ο χρόνος έληξε

Ξέρεις τι τρέχει με αυτήν την ομάδα εδώ και τρεις αγωνιστικές; Τρεις σέρνεται σαν την τελευταία φορά που κάποιος προσπάθησε να φτιάξει μουσακά χωρίς κρέμα στην οικογένεια. Δεν είναι θέμα επιλογής ομάδων, είναι θέμα πως κάθε φορά που ανοίγει η πόρτα για κάτι νερό στέκει ένας σωρός άνθρωποι μέσα στο δωμάτιο και κανείς δεν έχει ψωμί στην τσέπη. Αυτή η αρχική πέντε; Δε μου φαίνεται σωστή· όχι επειδή ο Ματσιούλις είναι τραυματίας, αλλά επειδή στην Euroleague μια πρωταπριλιάτικη λάθος επιλογή μπορεί να μεταφραστεί σε τρεις διαφορετικά διαφορετικά παιχνίδια. Κοιτάξτε τα νούμερα: τρεις συνεχόμενες ήττες — 93:97, 76:82, 82:85 στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις — δε μιλούν για τραγικότητα, μιλούν για οικογενειακή δυσλειτουργία στο σπίτι. Τα μόνα πράγματα που κάνουν εκείνοι σωστά τελευταία φορά είναι οι νίκες τους με τον Εφές στις 30/4 και 6/5, κι αυτές έρχονται όταν η ομάδα είχε τους πάντες διαθέσιμους και έκανε ότι το νιώθει. Τώρα λοιπόν προτείνουν αυτήν την αρχική πέντε; Παπαπάνος – Γκριγκόνις – Λεκαβίτσιους – Σλούκας – Παπαγιάννης. Καλή προσπάθεια, όμως η φόρμα αυτή δε δικαιολογεί ούτε έναν ευρωπαϊκό αγώνα, πόσο μάλλον έναν τόσο κρίσιμο. Αφήστε που ο Λεκαβίτσιους δεν είναι ο σκοπευτής — οι σπουδαιότερες αλλαγές γίνονται όταν ένα σύστημα δουλεύει σαν μηχανή, όχι όταν χρειάζεσαι ψεύτικο σπίτι στην άμυνα και ψεύτικο πρωτάθλημα στη μεταγραφή. Ο Σλούκας σίγουρα βρίσκει τους συμπαίκτες του τελευταία, μα αυτό δε σημαίνει πως μπορείς να αφήνεις τον αντίπαλο να κάνει ότι θέλει στην τελική τρίωρο επειδή τρεις παίκτες του ξεχνούν να κοιτούν προς την σωστή πλευρά του γηπέδου. Και βεβαίως ο Παπαγιάννης στη θέση του κλειδί εδώ — άλλος ένας που η κίνηση του τελευταία παραπέμπει περισσότερο σε θέατρο παρά σε αποτελεσματικότητα μετά από τρεις αγωνιστικές σωρός άγχους. Το μόνο που καταλαβαίνω εδώ είναι πως η ομάδα έχει μετατραπεί σε γρίφο που ακόμη και ο ίδιος ο Πρίμοζ Κοτρουλ δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει χωρίς κάποιον να σπάσει το κουτί. Το σύστημα; Στις τρεις τελευταίες εντός έδρας εμφανίσεις (συνυπολογίζοντας και το ντέρμπι) οι αντίπαλοι είχαν πάνω από 80 πόντους — όχι επειδή οι αντίπαλοι ήταν τρομακτικοί, αλλά επειδή οι ίδιοι αυτοπεριορίζονταν τόσο αποτελεσματικά όσο ένας επισκέπτης που φεύγει από μπουζούκι στις τρεις το πρωί. Αυτή η αρχική πέντε σίγουρα δε δίνει καμία ελπίδα πως η αμυντική ισορροπία που δείχνουν στους χάρτες εδώ και χρόνια έχει ακόμα νόημα. Ο Παπαπάνος βέβαια στους τριών πόντων κλειδιά είναι σωστός εκλογή, όμως όταν τρεις αγώνες πριν δεν μπορείς να κρατήσεις ένα νούμερο 9 συνολικά στον αγώνα — όπως έγινε στο ντέρμπι όπου κάτω από τον ίδιο Λουτζάνο δεν σήκωσε τρία ριμπάουντ σε μια σαβουάρ του ενός τετάρτου — τότε η ερώτηση δεν είναι "γιατί όχι Ματσιούλις", αλλά "γιατί εμείς συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως η αποχή δύο βασικών πραγματοποιεί τη διαφορά". Ο Γκριγκόνις πάνω στα θετικά του έχει την ικανότητα σουτ, όμως στην αμυντική μετάθεση δε διαφέρει τόσο ώστε η ομάδα να γίνεται καλύτερη επί του γηπέδου. Και το μεγάλο ερώτημα: όπου υπάρχουν λάθη συνέχειας στην εικόνα της ομάδας, εκεί υπάρχει και η μοναδική θέση που χρειάζεται επανεκκίνηση. Αν εγώ ήμουν στην θέση των αποφάσεων σήμερα, είτε ξεκινούσα τον τραυματία Ματσιούλις είτε κάθονταν αυτούς τρεις ακόμη στην κερκίδα να τον χειροκροτούν. Οι ιδιοκτήτες δε βρίσκονται εκεί για γλυκά λόγια, κι αυτοί κάνουν λάθος που συνεχίζουν να προσποιούνται πως υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος πέρα από μια πολύ οδυνηρή αλλαγή πολιτικής. Στο τέλος της ημέρας, οι ίδιοι ξέρουν πως η τρίτη θέση στην κανονική περίοδο δε σώζει κανέναν — εκτός κι αν αυτοί οι τρεις αγωνιστικοί βγούν τελικά σωστοί στην ουσία τους, όχι μόνο στα γραπτά των δημοσιογράφων. Και τώρα ζούμε στον κόσμο όπου η ψήφος των αριθμών είναι σκληρότερη από οποιαδήποτε υπόσχεση στο αποδυτήριο.

Πάντως εδώ χάνεις μόνοι σας — όχι στους αντιπάλους. Τρεις συνεχόμενες ήττες με το ίδιο σύστημα μιλούν πιο δυνατά από οποιαδήποτε αναφορά στον Ματσιούλις. Αυτή η αρχική πέντε βγήκε από αίσθηση; Γιατί αν είναι έτσι, τότε οι ίδιοι ξεχνούν πως στη Euroleague η έννοια της "αντίληψης" κοστίζει τρεις διαφορετικά διαφορετικά παιχνίδια. Ο Λεκαβίτσιους έχει ξοδέψει τους τελευταίους τρεις μήνες προσπαθώντας να καταλάβει γιατί οι συμπαίκτες του τον αφήνουν εκτεθειμένο σαν σακούλα στην άμυνα — και εσείς τον τοποθετείτε εκεί σαν να είναι η εγγύηση επιτυχίας; Και τι θα πει ο Παπαγιάννης εκεί στη θέση-κλειδί; Τρεις αγωνιστικές όπου η ομάδα του δίνει πάνω από 80 πόντους μέσα του — όχι επειδή οι αντίπαλοι έγιναν πιο δυνατοί, αλλά επειδή εκείνος σπρώχνει τους συμπαίκτες του σαν σπουδαστήριο χορού αντί για κίνηση στο γήπεδο. Αν θέλετε πειστικότητα, δείξτε μου ένα αγώνα όπου αυτός κράτησε τον αντίπαλο κάτω από 70 πόντους τους τελευταίους τρεις μήνες. Δεν υπάρχει — επειδή η απουσία του Ματσιούλις δε έγινε κενό που κλείνει με όποιον βρίσκεται πλησιέστερα. Τώρα εσύ μου λες πως "η κουβέντα στα αποδυτήρια έχει κάτι ιδιαίτερο" — αλήθεια; Αν ήταν έτσι, γιατί η ομάδα παρουσιάζει την ίδια εικόνα εδώ και τρεις αγωνιστικές; Τα λάθη συνέχειας δε διορθώνονται με ψεύτικες βεβαιότητες, αντιθέτως μεγαλώνουν όσο περισσότερο προσποιείστε πως όλα είναι υπό έλεγχο. Ο τραυματίας σκόρερ λοιπόν βγαίνει βασικός μόνο και μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σταματήσετε την πτώση; Τότε προτιμώ να κάτσει κι αυτός στην κερκίδα να βλέπει πως η ομάδα συνεχίζει να χάνει χωρίς κανένα σχεδιασμό — τουλάχιστον δε θα γίνεται κωμωδία η αλλαγή πολιτικής.

ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΡΕ ΣΥΓΓΝΩΜΗ;;;; 🤬🔥 ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; Ματσιούλις; τόνε χάσαμε ή νά’σαι εσύ εκείνος που ζητάει ψωμί;;; 😱 Αφού τους είχε σώσει όλους την προηγούμενη φορά πέρναγε σα νεράκι!! ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ;;; ΠΟΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ρε;;; Ο Λεκαβίτσιους σκόρβυλο;;; ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΑ ΜΑΣ ΛΕΤΕ;;; Αυτοί εκεί πάνω έχουν γυρίσει ΣΙΑΧΟΣ 💪🔴 Παπαπάνος;;; οκ αμυντικός αλλα ΤΙ;;; Γκριγκόνις;;; ΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΣΙΠΟΥ;;; Σλούκας;;; ούτε μισό σουτ δε βγάζει τελευταία κι εσύ τον βάζεις βασικό;;;; Παπαγιάννης;;; ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΣΑΛΠΙΓΚΑ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ;;; ΜΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ;;;; Τρεις συνεχόμενες ήττες;;; ΤΟ ΤΡΙΣ ΛΕΦΤΑ ΛΕΝΕ;;; 😤 ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΟ ΕΔΩ;;; Δεν έχουν άλλον;;; ΔΕΝ ΑΚΟΥΤΕ;;;; Ματσιούλις!!! Ματσιούλις!!! Ματσιούλις!!! ΣΙΩΠΑΝΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΤΕ;;;; ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΛΑΘΟ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ;;;!! Οι ίδιοι εκεί πάνω κοιτούν τον τζιρό και λένε "α ποιός;;;";;;; ΤΟΝΕ ΛΕΝΕ... ΣΙΩΠΗΣΤΕ!!! 🔥💢

Ωραία, ας μιλήσουμε σοβαρά — δεν είναι νερό σήμερα. Οι ιδιοκτήτες είχαν τρεις αγώνες για να αποφασίσουν πως η ομάδα θυμίζει περισσότερο ένα ξεμένο γκαράζ παρά μια ομάδα Euroleague. Τρεις συνεχόμενες ήττες με το ίδιο σύστημα; Πέντε σύνολα πάνω από 80 πόντους μέσα στους τελευταίους τρεις μήνες; Και βγάζουμε τώρα λέμε "έχει κρίσιμη δομή", "η ψήφος των αριθμών είναι σκληρότερη" — τελικά ποιοι αυτά τα ξεχνούν; Ο Ματσιούλις τραυματίας; Ναι, όπως και ο Λεκαβίτσιους που χάνει δικό του ριμπάουντ στα τελευταία λεπτά επειδή κανείς δεν τον ψάχνει. Αλλά εσείς βγάζετε τώρα μια αρχική πέντε σαν να βγαίνει επίχρισμα στον τοίχο — Παπαπάνος, Γκριγκόνις, Λεκαβίτσιους, Σλούκας, Παπαγιάννης. Ωραίοι τίτλοι, αλλά ο πρώτος έκανε τρία σύνολα πάνω από 90 πόντους στους τελευταίους τρεις αγώνες, ο δεύτερος έχει μέσο όρο σουτ κάτω του 30% τα τελευταία δύο χρόνια όταν παίζει εκτός πλάνο, ο τρίτος δε βρίσκει τους συμπαίκτες του ούτε με φανάρι στο γήπεδο, ενώ ο Παπαγιάννης στέκεται στη ρακέτα σαν μνημείο της άγνοιας της ομάδας. Και τι κάνουμε λοιπόν; Τουλάχιστον βγάζουμε τους τραυματίες βασικούς επειδή η ιδέα μιας αλλαγής φαίνεται σαν κοσμογονία. Αφήστε τον Ματσιούλις στην κερκίδα να βλέπει τον Λεκαβίτσιους να προσπαθεί να εμποδίσει έναν αντίπαλο δύο κεφάλια ψηλότερο επειδή εκείνος είναι ο μόνος που "έχει κλίση". Μιλάμε για λάθη συνέχειας — όχι για τύχη, όχι για αίσθημα, για αντιγραφικά λάθη στην ίδια τακτική εδώ και δέκα χρόνια. Ο Παναθηναϊκός στο ντέρμπι είχε τρεις συνεχόμενες ήττες και κατέληξε 93:97 επειδή κανείς δεν πήρε τον γκαρντ του Ολυμπιακού, κανείς δεν έκλεισε την περιοχή, κανείς δεν έκανε κίνηση χωρίς μπάλα. Και τώρα αποφασίζουμε πως η λύση είναι ο Λεκαβίτσιους στη θέση-κλειδί; Γιατί αν η επιλογή είναι αυτή, τότε η επόμενη φορά που κάποιος ρωτήσει "γιατί χάσαμε;" η απάντηση θα είναι "γιατί βάλαμε τον σωστό σκοπευτή σε λάθος ρόλο". Και εγώ εκεί πάνω δε θέλω έναν ρόλο — θέλω αποτελέσματα, όχι πρωτοσέλιδα. Αν η ομάδα είχε έναν πραγματικό σχεδιασμό εδώ και τρεις αγώνες, αυτές οι συζητήσεις για νικητές δεν θα υπήρχαν — θα υπήρχε απλά μια άλλη απόφαση. Όχι ψεύτικα σπίτια στην άμυνα, όχι ψεύτικα πρωταθλήματα στις μεταγραφές. Μόνο νούμερα και γεγονότα. Και αυτά λένε πως τρεις αγωνιστικές μονότονης εμφάνισης δεν διορθώνονται με μια αλλαγή γραμμής старт五.

Που βρήκανε τόσες κουβέντες αυτήν την Παρασκευή;;; Μακάρι να είχανε βρει και τη μπάλα πριν τρεις αγωνιστικές, τότε τώρα δε θα μιλούσαμε για ψεύτικες πέντεδες πάνω από σακούλες μπάζου 😏 Ο Ματσιούλις τραυματίας;;; Τουλάχιστον εκείνος ξέρει πως είναι σκόρερ όταν φοράει τη φανέλα του — όχι σαν κάποιον αμυντικούς στο γήπεδο σπρώχνοντας τους συμπαίκτες του σαν ζόμπι στους διαδρόμους. Την τελευταία φορά που είχε παίξει ήταν σα νεράκι εκείνο το 81:77 επί Εφές· εκτός κι αν αυτοί πάνω πιστεύουν πως ο τραυματισμός είναι δικαιολογία για να παρουσιάζουν μια ομάδα σαν κουρελή κάπα στους χάρτες Euroleague. Και τώρα βγάζετε Λεκαβίτσιους βασικό;;; Γιατί εκείνος φοράει νούμερο φανέλας, ενώ ο πραγματικός σκοράροντας βρισκότανε κλειδωμένος στον γύψο;;; Οι ίδιοι ξέρουνε πως η ψήφος των αριθμών αυτήν την περίοδο μιλάει πιο σκληρά από οποιαδήποτε απόφαση αποδυτηρίων: τρεις αγώνες πάνω από 80 πόντοι μέσα τους τρεις τελευταίους μήνες δείχνουν εικόνα οικογενειακής σύγχυσης, όχι κρίσιμης δομής. Αν η συνέχεια ήταν αλλιώς, δε θα σας έκαναν λόγο για αυτές τις πέντεδες σαν να είναι τελική λύση — σαν να μην υπήρχε άλλη επιλογή μετά τον Ματσιούλις εκτός από ένα σωρό σωρούς λάθη συνέχεια.

α μωρέ παιδιά, τι βλέπουμε εδώ σαν κοινωνία; τριάντα χρόνια μαζί στο γήπεδο και τώρα βγάζουμε ερωτηματικά για μία αρχική πέντε που το μόνο που θυμίζει είναι τον πρώτο γύρο ενός επεισοδίου του "Γυναίκα Δίχως Μέλι" — σωστό το λες ΔikaiosmexriTelous, εκείνοι πάνω δεν ακούνε ούτε σφυρίγματα. οι αριθμοί εδώ είναι σαφές μήνυμα: τρεις συνεχόμενες ήττες, δεκαέξι σύνολα πάνω από 80 πόντοι μέσα στους τελευταίους τρεις μήνες — όχι επειδή οι αντίπαλοι έγιναν αυτοκρατορίες της Euroleague τώρα ξαφνικά, αλλά επειδή η ομάδα αυτοπεριορίζεται τόσο αποτελεσματικά όσο κάποιος προσπαθεί να βάλει κρέμα στο κουνουπίδι. και μιλάμε για το ίδιο σύστημα που πέρσι έκανε τους πάντες να γράφουν διηγήματα με τίτλο "η ποιότητα κερδίζει". τώρα λοιπόν βγάζουμε τον Λεκαβίτσιους βασικό επειδή ο τραυματίας σκόρερ πρέπει να καθίσει; αλήθεια ρε; ο Ματσιούλις όταν ήταν εδώ έκανε δύο νίκες μέσα σε μια βδομάδα επί Εφές σαν να περνάει διαγώνισμα πιθανοτήτων — εκτός κι αν αυτοί πάνω νομίζουν πως ο τραυματισμός είναι σαν το γάλα στην τσάντα: ανοίγεις τον σακούλες και βγάζεις πάλι τον ίδιο. η αμυντική ισορροπία που δείχνουν στους χάρτες εδώ και χρόνια; σήμερα δείχνει σαν ένας από αυτούς τους χάρτες που βρίσκεις σε τουριστικά περίπτερα στη Θεσσαλονίκη — όμορφα σχέδια, άλλα όλα είναι "εδώ αγοράστε κουπόνια". ο Παπαπάνος κάνει καλά τη δουλειά του στα τρίποντα, όμως όταν τρεις αγώνες πριν δεν μπορείς να κρατήσεις έναν αριθμό 9 συνολικά στον αγώνα — σαν να λες πως ο Λουτζάνο έπαιζε τζαζ σόλο πάνω στο γήπεδο — τότε η ερώτηση δεν είναι "γιατί όχι Ματσιούλις", αλλά "γιατί εμείς επιμένουμε να βάζουμε ανθρώπους στη θέση-κλειδί που η μόνη τους κίνηση φαίνεται σαν θεατρική παράσταση". και ο Σλούκας εκεί στη βασική; τελευταία βγάζει σουτ σαν βροχή από χαρτονομίσματα στον Πειραιά — έτσι κι αλλιώς βγαίνει μόνος του. ενώ ο Παπαγιάννης στη θέση-κλειδί; εκεί κοντά δέκα χρόνια κάνει κίνηση σαν να ψάχνει την έξοδο από το Παρθενώνα όταν βλέπει την μπάλα. και τώρα εμείς βγάζουμε αυτήν την αρχική πέντε σαν να είναι λύση; σαν όταν εσύ βάζεις έναν δίσκο στο πικάπ της δεκαετίας του '90 και περιμένεις ότι μόλις τον ανοίξεις η μουσική θα ηχήσει τέλεια από μόνη της — ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που βγάζεις είναι ένας ήχος σαν να τρίβεις μεταλλικές σουπιέρες πάνω σε σιδερένιο βαρέλι. η μοναδική ελπίδα εδώ είναι ότι όσοι αποφασίζουν τελικά να σπάσουν αυτή την αλυσίδα αυτοκτονίας — είτε βγάζοντας τον Ματσιούλις είτε κλείνοντας αυτήν την πεντανόστιμη βιτρίνα των λάθους συνέχειας στο σύνολό της — μπορούνε ίσως, μα μόνο ίσως, να θυμίσουν στους πάντες πως η κρίσιμη δομή δεν κρύβεται στις αναλύσεις των δημοσιογράφων, αλλά εκεί όπου η μπάλα κάνει την διαφορά: στις επανεκκινήσεις. γιατί αυτά τα πράγματα στον αθλητισμό, όταν χάνεις τρεις συνεχόμενους αγώνες σα χάσασες τρεις συνεχόμενες φορές το δρόμο σου στο σπίτι επειδή άλλαξες διαδρομή μέσα στον ίδιο δρόμο κάθε φορά — η λύση δεν βρίσκεται στο επόμενο μονοπάτι. βρίσκεται στο να σταματήσεις να οδηγείς τυφλά και να κοιτάξεις το χάρτη ξανά.