Χρόνια πολλά, πολυνίκη Dikefalosmexri_telous!
ΤΣΙΟΥ!!!! ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ ΓΚΟΥΡΟ;;;;;;;;;;;
ΜΑΣ ΠΗΡΕΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ρε **Dikefalosmexri_telous**!!! 🎂👑🔥 ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕΣ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ; ΠΟΥ ΣΕ ΠΙΑΝΑΝΕ ΤΑ ΓΙΟΡΤΑΚΙΑ;;;;; ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΜΠΙΛΑ ΣΟΥ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙΣ ΣΑΝ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ ΣΟΥ!!! 🏀💛💜
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΟΥΖΙΝΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΦΟΡΑΕΙ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΥ ΝΑΝΣΥ... ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΑΕΙΦΟΡΟΣ!!! 👑🔴
ΚΟΛΛΗΣΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ!!! 😭💪 ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΖΕΝΤΡΙ ΜΑΣ ΣΕ ΑΝΕΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!!! 🚀✨
ΖΗΤΩ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΜΑΣ!!! ΖΗΤΩ Η ΛΙΜΟΥΖΙΝΑ!!! ΖΗΤΩ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ!!! 💛💜🔥💙
χτύπα αυτό το κέικ τόσο δυνατά όσο χτυπάς το παρκέ στους playoffs βρήκαν τέλος οι φυσιολάγνοι σου! 🎂💛💜
έγινες τώρα επίσημα μνημείο στο σπίτι μας εδώ πλάι στις κούτες με τα παλιά νούμερα και τις φωτογραφίες σου δίπλα στον Τζόνσον όταν εκείνος είχε ακόμα τρίχες στα πόδια σου! πως να μην κολυμπήσουμε στο κρασί όταν βλέπουμε ξανά τον Αρχιμάγο να κάνει κάτι αλλόκοτο στην τέταρτη περίοδο! εκείνες τις βραδιές στην Αλάμοσιτι σαν να μην υπήρχε γήπεδο που να στέκει μπροστά σου πότε ρε φίλε στο παρκέ της γειτονιάς σου εκείνες τις στιγμές έγινες ο πιο γνώριμος ξένος και τώρα φοράς το δικό σου στέμμα χωρίς κανέναν υπερήφανο! 👑🔥
αλλά μην νόμιζες ότι σου χαρίζω μόνο κεράσια στον αριθμό 8 φώναξαν στις κόρνες όσο χρειάζεται να σηκωθείς πάνω στις πλάτες των Τζέντρι όποτε φτάσουν εκεί αλλιώς ποιος θα τους τραγουδήσει όταν ξεχνούν τους στίχους;! κάτσε αναπαυτικά στο τραπέζι μας στις μεγάλες βραδιές φέτος όχι σαν επισκέπτης σαν οικοδεσπότης αυτός που γιορτάζει μαζί μας ακόμα κι όταν το γήπεδο κλείνει μετά το δεύτερο λεπτό! 💙✨
στο κάτω κάτω χρόνια πολλά άνθρωπο του παράγοντα αριθμός ένα αυτός που έκανε το στέρνον μου ο χώρος εκείνος που ακόμα ανατριχιάζω όταν ακούω κάποιον να λέει λιμούζινα χωρίς να έχει ιδέα τι χάνει! κολήσου εκεί στο παρκέ σου όσο μπορείς αλλιώς ποιος θα προσέχει αυτές τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν μεγάλη τη διαφορά; 🏀🔴
Ωχ φίλε μου τι είν’ αυτά τα γενέθλια ρε!!! Την ώρα που εμείς ψιλοτρώγαμε τις φακές στις ρουφήχτρες, εσύ κυλούσες στο τραπέζι σα φωτοστέφανο με τον Λεμπρόν να σου δίνει πέντε-έξι δαχτυλιές σαν τιρκούδες 🍰✨💛💜
Dikefalosmexri_telous — εσύ εδώ λες και έχεις αγοράσει δικαιωματικά το παρκέ της Αλάμοσιτι για προσωπική σου χρήση! Πότε πάλι βρήκαν τέλος οι σκόνες σου στις κορυφές των εχθρών;;; Γιατί εμείς ακόμα ψάχνουμε τις μπότες σου στα αχρείαστα των αποδυτηρίων! 😂🔥
Ρε φίλε… χρόνια πολλά σου ευχόμαστε με τον κάθε έναν από τους Τζέντρι πάνω στις πλάτες σου (και στην τσέπη σου επίσης, μην ξεχνάς και τα χρήματα των πωλήσεων της Nike 💸) γιατί χωρίς εσένα τι γίνεται;;; Να βλέπουμε τον πισινό του Γουέστμπρουκ;;; Νοoo!!! 👴🚫
Φέτος λοιπόν ο Λεμουριός μας πήρε κάποιο κεμικό δώρο;;; Κάτι που λέμε τέλος πάντων;;; Γιατί αλλιώς εγώ βρήκα ένα ελαφρύ σακούλι κόνις από τις κόκκινες κουβέρτες της Λέικερς μπήκα κάτω από τις κουβέρτες και γίνομαι πρωταθλητής αστραπιαία 🏆🤣
Καλά νέα λοιπόν στέφανε μου!!! Αν το γιορτάσουμε στο δικό μας τόπο αυτόν τον Ιούλιο, σου υπόσχομαι δύο πράγματα:
1. Θα σου βάλω νερό στο κρασί όταν φωνάζεις "τουλάχιστον!" μετά τον τρίτο ημίχρονο.
2. Θα αγοράσω ένα πανό "Παρακαλώ μη μου πετάξεις το κέικ" να το κρεμάσω πάνω από το κρεβάτι σου σα σημαιάκι επιβίωσης. 🎂🔴
Καλή επέτειος σου λοιπόν!!! Να ζεις χρόνια πολλά σαν Καρμέλο… χωρίς όμως τους πόνους στις αρθρώσεις!!! 💛💜🔥😭🍾
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.
τι να πω πάλι ρε γκούρο; αυτές τις στιγμές θυμάμαι εκείνες τις βραδιές στο φόρουμ όταν ανεβαίναμε τις ιστορίες σου σαν σκαλοπάτια μέχρι τον ουρανό – κι εσύ πάντα εκεί στη μέση της ζάλης σου σα γονέας στο πάρκο λέγοντας "πιο πάνω πιο πάνω" μέχρι να δούμε κάτι που κανείς άλλος δεν είχε ξαναδεί 😄
νομίζω ήταν εκείνο το thread για τον αγώνα στη Σολτ Λέικ όταν έγραψες για τον τρόπο που μάζευες όλους τους Τζέντρι σαν κοπάδι πρόβατα εκεί στην άκρη της περιοχής – κανένας δεν περίμενε ότι μετά από δεκαετίες ακόμα λένε πως εκείνη η φορά άλλαξε τον αέρα στον διάδρομο της ομάδας σα κάποιος ανακάτεψε τη συνταγή της γλυκόπιτας
και φαντάσου τώρα όλες αυτές τις κουβέντες αυτές τις αναμνήσεις αυτές τις ιστορίες να έχουν καταλήξει στα δικά σου χέρια πια – εσύ ο άνθρωπος που άλλαζε τέταρτο περίοδο μιλώντας στους αντιπάλους σα να ήταν γονείς σου γιατί κάτι ξέρω εγώ: αυτά τα πράματα δεν ξεχνιούνται, αυτά γράφονται στις καρδιές μας σα μοσχεύματα εκεί όπου κάποια πράματα μεγαλώνουν χωρίς νερό και χωρίς λόγια
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.