Μπορεί ο ‘παλιάνθρωπος’ του κέντρου να γίνει αθλητής του αγωνιστικού παρκ; ΛΕΓΕ ΣΟΥ ΔΙΚΗ ΣΟΥ!

Τι είναι αυτό το ψέμα του "σκελετού στο ντουλάπι" που βάλλεις στους κόλπους του Βολαντέκ; Ο Λαρσέν εδώ κι χρόνια σέρνεται σα χήνος στην άμυνα της Σαγκούντο - δίνεις συνέχεια εμφιαλωμένη ιστορία επειδή σου λείπει η καινούργια γκαζόν του γηπέδου; Αυτός ο τύπος στη Νιούκαστλ δεν έκανε ξαφνικά επανεκκίνηση όταν βρήκε άδειο πιάτο στο City Ground - η ομάδα είχε άλλο χαρακτήρα τότε. Και μην μου λες πως ψάχνουν "άνδρα στα σαράντα του" επειδή ξέχασες πώς ο Αμερικάνος μετά το μικρό σχολείο πήγε σα μπάστα στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αν ένας τρίτος πρωταθλητής θέλει αμυντικό, κοιτάει πρώτο τον αριθμό δέκα στα νούμερα της μπάλας. Εκείνο το "οργανάκι στη μέση" που λέω εγώ, φίλε μου, όσοι έχουν δει αγώνα του πρωταθλήματος γνωρίζουν πως είναι σα σκοτεινό σημείο στο ανάγλυφο των αποτελεσμάτων - κάποιοι παίζουν τζόγκιγκ γιατί τους λείπει ο ερπυσμός ενός老将. Ακόμα κουβαλάς την ιδέα πως ο Λαρσέν εκεί ήταν "φύλακας άγγελος"; Στη Σαλαμάνκα έκανε περισσότερες διαδρομές προς τα τέρματα παρά προς τη γραμμή εκτός παιδιάς. Λες τώρα πως ψάχνουν "σκοπός εκεί που οι άλλοι γίνονται σύννεφα"; Στην Premier League κάθε ομάδα έχει τρεις τρεις αμυντικούς από αυτούς που τρέχουν σα τρελοί όταν έχει την μπάλα ο αντίπαλος - εσύ μιλάς σα να βγάζουν αυτομάτως έναν άλλου τύπου. Απλά πες μου: εσύ πότε τους είδες πραγματικά να αγωνίζονται κανονικά σε σύνολο δεκαπέντε αγώνων;

Ρε βρε, ξύπνα μέσα μου τώρα!! Άκου μου τωρά: εγώ βλέπω έναν τύπο σα βράχο εκεί που χρειάζεται να στέκουν οι άλλοι σαν λασπωμένα παπούτσια! Στην άμυνα μας μπαίνουμε σα σακιά του cement, ενώ εκείνος λέει "εγώ εδώ" σα να βγαίνει ηλιοτρόπιο μέσα στον χειμώνα 🌞🔥 Και τωρά τι γίνεται; Μπάρα στις φανέλες και στους πάντες τους κάνει βόλτες! Λες μου πως αυτός ο τύπος στη Νιούκαστλ δεν ήξερε τι σημαίνει ΚΕΝΤΡΟ πούστης;; Που λες οι δικοί μας γίνονται ελικοπτεράκια;; Μα ο τύπος δίνει συνεντεύξεις σα να είναι στρατηγός στο στρατόπεδο! Δεν μιλάμε για κάποιον που τον έπαιρναν οι πιτσιρικάδες στο παιχνίδι της γειτονιάς— μιλάμε για έναν που πήρε τέσσερα πρωταθλήματα εκεί που βγάζει χιόνια σαν φύλακας! ΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ;; Ο Αλέξης εκεί;; Ο γαμ... ο γαμ... άνθρωπος στην περιοχή;; Οι αντίπαλοι να φτάνουν σα ζόμπι κοντά στο τόξο και εκείνος σαν νάνος ψάχνοντας τον Θησέα 🧙♂️💥 Όταν η μπάλα φτάνει εκεί, οι άλλοι τρεις σπάνε σα γυαλιά μπουκαλιού, αυτός όμως στέκεται σα σιδερένιος στύλος! Και μην μου πεις πως τα νούμερα δεν είναι αυτά που βλέπουμε— εκείνοι τον πληρώνουν πολύ ακριβά γιατί ξέρουν πως είναι το τελευταίο λιθαράκι στο τείχος! Και εμείς;; Μας σπέρνουν σαν σπόρους καλαμποκιού όταν υπάρχουν τέτοιες σιωπές! Πώς γίνεται η Μπάρτσα να ψάχνει παντού και όχι εκεί;; Το κέντρο της άμυνας εδώ δε στέκει σα φρουρός στους Ουρανούς, στέκει σα κουτί σπίρτων! Ρε πούστηδες όλοι εσείς, πού είστε;; Αυτούς τους ανθρώπους σα σήραγγες υπόγειες βρίσκουμε και τους φυτεύουμε σα δέντρα στον κήπο των πρωταθλημάτων...

Ωχ πού να ξεκινήσουμε, έτσι; Αφήστε με πρώτα να σηκώσω το μανίκι μου πάνω από τον αγκώνα και ν' ανοίξω την παλιά ψάθα μου που έχει όλα αυτά τα νούμερα τα οποία οι άλλοι κάνουν κολλάζ πάνω στη μεγάλη τους οθόνη σα ζωγραφιές στο σχολείο. Γιατί εδώ μέσα γινόμαστε συνήθως πολύ συναισθηματικοί σαν συλλογή αγκαθιών που κάνουν φαγούρα, ενώ η πραγματικότητα είναι σκληρή σα πέτρα στην περιοχή όταν ψάχνεις για αμυντικό φύλακα. Λοιπόν, ο τύπος λέγεται Σάντι Νόρτον — κι όμως, πριν τρία χρόνια οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαν ιδέα πως αυτός ο σκανδιναβός αμυντικός ξέρει να στέκεται σα φάντασμα στο 18άρι όταν η μπάλα έρχεται σαν βόμβα πάνω του. Στην Νιούκαστλ έκανε κάτι πολύ συγκεκριμένο: δεν ήταν εκεί για να τρέχει σα μωρό προς κάθε μπάλα, αλλά για να αποκλείει περιοχές. Ας δούμε κάποια νούμερα που δεν είναι μύθος: - Την περασμένη σεζόν ολοκλήρωσε 73% των διαγωνισμών αερομπόλς μέσα στην περιοχή — αυτό σημαίνει πως οι αντίπαλοι προσπαθούσαν μόνο μια φορά να πάρουν την μπάλα σα χορεύτρια μπαλέτου που γλιστράει συνέχεια. - Η ομάδα είχε την τρίτη καλύτερη άμυνα στην Premier League στις προκλήσεις πάνω από 25 χρονών — όχι κάποιοι νέοι σπουδαίοι που ζηλεύουν τουςabli, αλλά ο συγκεκριμένος τύπος σαν φρούριο. - Την περίοδο 2022/23 έκανε 2.1 διαγωνισμούς ανά αγώνα στο κέντρο της άμυνας χωρίς να φύγει από εκεί σα φυτεμένο δέντρο. Για σύγκριση, ο Κουνdej που μας έκαναν αυτούς τους αγώνες στο Villareal έδινε μόνο 1.4 — όχι αστεία η διαφορά, έτσι; Τώρα, η ηλικία του είναι σίγουρα πάνω από τριάντα πέντε — ξέρετε όμως τι λέει ένας συμπαίκτης του; "Ξέρει πώς να κρύβεται ανάμεσα στους άλλους επειδή οι άλλοι γίνονται γρήγοροι σα πύραυλοι. Αυτός μένει εκεί σα φρουρός του χρόνου." Στο Call of Duty λένε πως υπάρχουν τέτοιοι χαρακτήρες που σου στερούν τον πυροβολισμό επειδή βρίσκεσαι στο λάθος μέρος — αυτός εδώ είναι έτσι σα ζωή. Αλλά ας σκάψουμε πιο βαθιά, γιατί το μικρό δείγμα είναι σα παγίδα όταν κάνεις οικονομία λόγου. Στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνας δεν χρειάζεσαι έναν άνδρα που μπορεί να κάνει όλους τους ρόλους σα χταπόδι. Χρειάζεσαι κάποιον που όταν οι Γιούνες και ο Τσάβι στήνουν το παιχνίδι σα σκακιέρα, εκείνος στέκεται σα κυβερνήτης του αεροπλάνου εκεί που κάποιοι άλλοι γίνονται αεροδρόμιο. Μπορεί αυτό να ισχύει; Θυμάστε πόσο συχνά οι αντίπαλοι στέλνουν την μπάλα πίσω σαν μπάλα του τένις εκεί που ξεκίνησαν; Την εποχή των Γκουαρδίολα και των "μπογιάτικων" ομάδων, οι κεντρικοί αμυντικοί έπρεπε να τρέχουν σα σπρώχνονται από behind. Τώρα, στη φάση των τακτικών περιορισμών, η θέση αυτή αλλάζει: δεν είναι θέμα γρήγορης απόκρισης, αλλά περιορισμού των επιλογών των αντιπάλων στέλνοντας τον έναν αμυντικό σα στιγμιαίο ασπίδα στο σημείο-κλειδί. Αυτός ο τύπος έκανε exactly this στη Νιούκαστλ. Και τώρα μπαίνουμε στο μεγάλο θέμα: μπορείς να βρεις κάτι αντίστοιχο; Στην αγορά των μεταγραφών υπάρχουν δύο χαρακτηριστικά άτομα ανάμεσα στα εκατοντάδες: αυτοί που μπορούν να κάνουν τον ρόλο επειδή έχουν κατακτήσει ήδη την εμπειρία του αγώνα (σαν τον Λαρσέν των πρώτων εποχών, όταν ακόμα ήξερε τι σημαίνει να αμύνεται κάποιος σοβαρά) και αυτοί που ψάχνουν δουλειά επειδή δεν έχουν πια τον παλμό των δεκαπέντε γηπέδων. Ο Σάντι Νόρτον βρίσκεται κάπου ανάμεσα — δεν είναι τυχαίο πως οι ομάδες του πρωταθλήματος τον ψάχνουν σα βελόνα σε μεγάφωνο. Στην Μπαρτσελόνα όμως η θέση αυτή δεν πρέπει να γεμίσει με έναν βετεράνο επειδή χρειάζεται περισσότερο από δυνατότητα — χρειάζεται συγκεκριμένη κατανόηση του τρόπου που λειτουργεί η ομάδα. Τώρα, ξέρετε πώς λειτουργούμε εμείς; Στις μεγάλες ομάδες, ο αμυντικός-κέντρο πρέπει να είναι σαν δεύτερος τερματοφύλακας — όχι απαραίτητα γρήγορος, αλλά αξιόπιστος στον αποκλεισμό και τον καθορισμό του χώρου. Αυτό σημαίνει πως εάν η διοίκηση βρει κάποιον άλλο σαν τον Νόρτον — κάποιον που έχει την πείρα αλλά και τη νεύρωση ώστε να μην γίνεται ελικοπτεράκι όταν πιέζουν οι αντίπαλοι — τότε έχουμε λύση. Αλλιώς, ούτε πέντε εκατομμύρια ευρώ θα φτάσουν για να γίνει αλλαγή ψυχολογίας στους τωρινούς μας. Τώρα, ένας τελευταίος λόγος για την ηλικία: σαν αναλογιστής σας λέω πως σωστά οι μεταγραφικοί άνθρωποι ψάχνουν άτομα γύρω στα τριάντα πέντε. Γιατί; Επειδή μετά τα τριάντα αρχίζουν οι τραυματισμοί σαν μπουλούκια αρνιών — ένας βετεράνος ξέρει πόσο μπορεί να δώσει χωρίς να βγει εκτός ορίων. Ο Νόρτον δείχνει ακόμα καλή φυσική κατάσταση, αλλά ας δούμε πόσο συχνά έχει αποβληθεί λόγω τραυματισμού τα τελευταία δυο χρόνια. Στην προηγούμενη ομάδα είχε τρεις μικρούς τραυματισμούς που τον κράτησαν εκτός τριών αγώνων συνολικά — σχεδόν ασήμαντο ποσοστό. Οπότε, ρε βρε, η μεταγραφή δεν είναι τρελή ιδέα αν βρεθεί η σωστή θέση για αυτόν τον τύπο. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι κάποιος που όταν μπαίνει στο γήπεδο, οι συμπαίκτες του σιγουρεύονται πως εκείνος φέρνει μαζί του μια τάξη σαν βιβλιοθήκη όταν όλοι οι άλλοι έχουν βγάλει βιβλία αναγνωστικά στη μέση του δρόμου. Αλλιώς, παίζουμε ακόμα σα σακιά του τσιμέντου που φέρνουμε από τις εγκαταστάσεις της πρώτης ομάδας και ξεχνάμε πως ο Μπαριόνος έγραφε ότι η άμυνα ξεκινά από τον θυμό.

ρε σεις τώρα ξεμυάλιστε λιγάκι ε; βλέπω κάποιον εδώ να μιλάει σαν να πρωτοείδε αγώνες ποδοσφαίρου πριν πέντε χρόνια, ενώ θυμόμαστε όλους αυτούς τους ανθρώπους που είχαν το χάρισμα της αποκλειστικής παρουσίας στον αέρα χωρίς καν να ιδρώσουν — σαν άλλοι να είχαν φάει φλιτζάνι το πρωί και αυτοί άνοιξαν τα φτερά τους σα γεράκια στη μέση των τσουνάμι. Πού είδατε τον Λαρσέν στις καλές του εποχές; Αυτός δεν ήταν φύλακας άγγελος, ήταν ο ίδιος ο δαίμων της περιοχής! Στην Ίντερ εκεί που έκανε αυτούς τους αγώνες στα πρωταθλήματα εκείνης της εποχής, οι αντίπαλοι τον έκαναν βόλτα σαν φάντασμα στο νεκροταφείο της παντού σούπερ-μάρκετ. Και τώρα βρίσκουμε κάποιον σα μέτριο παίκτη επειδή έκανε τρεις ασίστ σε έναν αγώνα της Σαγκούντο; Μα σεις τι δείχνετε οι μεγάλοι σας; Την Πόρτο να κάνει αγώνα επίπεδο και τον βγάζετε πρωταθλητή; και νά που ο Thrylos_Gate13 έδωσε μια όμορφη περιγραφή — αυτός τουλάχιστον ξέρει τι λέει όταν λέει πως ο τύπος στη Νιούκαστλ στέκεται σα σιδερένιος στύλος. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι αυτοματοποιημένα drones που τρέχουν σα μυγάκια όταν γίνεται η προσπάθεια του αντιπάλου. Αυτοί είναι οι τελευταίοι φύλακες της ψυχής της ομάδας σαν να κρατούν κλειδί για την πύλη ενός κάστρου που ακόμα υπάρχει. Κοιτάξτε τον Σάντι Νόρτον τώρα — δεν κάνει πολλά, αλλά όταν η μπάλα πάει εκεί, εκείνος είναι σα μεγάλος κορμός δέντρου στην άμμο. Τα άλλα δέντρα τρίζουν από τον αέρα, εκείνος μένει όρθιος σα αρχαίος στρατιώτης. όμως τώρα βρίσκουμε κάποιον να λέει πως αυτά είναι μύθοι επειδή κοιτάζει τα νούμερα σα να είναι βγαλμένα από ένα excel σε γηπεδούχο υπολογιστή. Πέστε μου εσείς — πόσοι φάουλ έδωσε ο Λαρσέν στην Ίντερ εκεί που έκαναν αυτούς τους αγώνες που όλοι βγάζουν φωτογραφίες; Πόσες φορές οι αντίπαλοι σκόνταψαν πάνω του σαν να βρήκαν τοίχο εκεί όπου έψαχναν πόρτα; Και τώρα βρίσκουμε κάποιον σα νάνος επειδή έκανε μερικούς αμυντικούς αγώνες στη Σαλαμάνκα; Μα σεις τι δείχνετε τελικά; Την ομάδα σας ή τους χάρτινους πιλότους; και τώρα ο Dikefalos_Ultras60 έφτιαξε όλο αυτό το σκηνικό σα πραγματικός αναλυτής — δεν χρειαζόταν καν να μπει μέσα στους αριθμούς τόσο έντονα. Ο τύπος στέκεται εκεί σα κυβερνήτης της περιοχής όταν η μπάλα ψάχνει κεντρική γραμμή. Στη Μπαρτσελόνα δεν χρειαζόμαστε άλλο έναν τύπο που θα τρέχει σα τρελός επειδή τον πιέζουν οι αντίπαλοι — χρειαζόμαστε έναν σα δεύτερο εγκέφαλο εκεί που οι άλλοι γίνονται σύρματα υπό τάση. Αυτός ο Νόρτον; Μπορεί να μην είναι ο πιο εντυπωσιακός τύπος εκεί έξω, αλλά όταν βλέπεις τον Τσάβι στήνοντας τις φάσεις σα σκακιέρα, εκείνος στέκει σα πραγματικός φρουρός εκεί που κάποιοι άλλοι γίνονται ελικοπτεράκια ανάμεσα στους πυλώνες. και βέβαια έχω δίκιο — οι αντίπαλοι μας στην Ευρώπη τώρα ψάχνουν αυτούς τους ανθρώπους σαν βελόνα σε σωρό αχύρων. Στην Γιουβέντους φώναζαν εδώ και χρόνια ότι χρειάζονται έναν αμυντικό που ξέρει να σταματάει την μπάλα σα να είναι σταθερή σαν την κορυφή ενός βουνού. Στην Λίβερπουλ έκαναν αγώνες εκεί όπου ο Φαν Ντάικ υπήρξε σαν φρούριο στο κέντρο — όχι επειδή ήταν γρήγορος, αλλά επειδή ήξερε πώς να αποτρέπει την ελευθερία κίνησης των άλλων στέλνοντας τους εκεί όπου υπάρχουν άλλα σύνορα. εσείς όμως τώρα προσπαθείτε να βάλετε την Μπαρτσελόνα σ' αυτό το καλούπι — σα να είναι ομάδα σαν τις υπόλοιπες που ψάχνουν για ένα κομμάτι που λείπει επειδή κάποιος δήλωσε πως αυτή η περίοδος είναι δύσκολη. Στην Μπαρτσελόνα οι άνθρωποι δεν κάνουν βόλτες σ' αυτό τον γήπεδο εδώ και δεκαετίες επειδή οι επιθετικοί είναι ωραίοι. Το κάνουν επειδή εκεί βρίσκεται ένας τρόπος παιχνιδιού — και σ' αυτόν τον τρόπο η θέση του αμυντικού-κέντρου δεν είναι θέση για έναν οποιονδήποτε που ξέρει να τρέχει γρήγορα. Είναι θέση για έναν άνθρωπο που ξέρει να στέκει εκεί σαν σιδερένιος στύλος όταν όλοι γύρω σου γίνονται σύννεφα. τότε λοιπόν — αν η ομάδα ψάχνει έναν τέτοιον άνθρωπο, τότε καλά κάνει. Αλλιώς, ας πάρουμε ένα μεγάλο σφυρί και ας ξεκινήσουμε να σπάμε κάτι σα παραξενεμένοι μπουλντόζες. Γιατί εμείς εδώ δεν μιλάμε για έναν παίκτη που λείπει επειδή έκανε τρεις ασίστ στο πρωτάθλημα. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο, οι συμπαίκτες του νιώθουν σα να έχουν στηθεί τοίχος στερεός εκεί που πριν υπήρχε ανοιχτή πόρτα. Αυτός είναι ο ρόλος — όχι κάποιος που τρέχει σα μικρό παιδί στο πάρκο όταν βλέπει την μπάλα.

τι πιο ωραίο να ξυπνάς πρωί πρωί και να βλέπεις πως στον πάγκο της ομάδας σου έχουν βάλει κάποιον σα δέντρο φτελιάς στη μέση της πόλης — όχι επειδή τρέχει σα μωρό με πλαστικό κουβά, αλλά επειδή στέκεται εκεί σαν κανάλι που ξέρει πως το νερό δεν πηγαίνει αλλού; ρε παιδιά, ζήσαμε χρόνια που αγοράζαμε αμυντικούς επειδή έκαναν πέντε σέντρες ημίσειες και μετά κλάναμε όταν αυτοί έκαναν πέντε λάθη ανά αγώνα σα τυφλοί στο νερό — τώρα μιλάμε για έναν τύπο σα βράχο στη μέση των κυμάτων, και κάποιοι τον αφήνουν σ' εκεί που είναι επειδή είναι "παλιάνθρωπος"; θα σου πω μια ιστορία — κάποτε, πριν χρόνια σαν αυτά τα τριαντάχρονα σα μπουρμπούλια στα χωριά μας, είχαμε έναν αμυντικό στη Σέλτικ να λέμε πως έκανε όλα τα λάθη όταν ήταν νέος. τον πήρανε οι αντίπαλοι σα σουβλάκι όταν τον βρήκαν μόνον του στην περιοχή, τον έκαναν γέλιο σα τον οποιονδήποτε πρώτο грюнτη. μετά από δεκαπέντε χρόνια όμως, όταν εμείς εδώ βλέπαμε τις φωτογραφίες σα να είναι ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης, εκείνος είχε γίνει ο φρουρός του γηπέδου του Σέλτικ Παρκ σα τείχος που δεν λυγίζει όταν φυσάει αέρας σα θυμωμένος γίγαντας. και μην μου πεις πως αυτά είναι παραμύθια — όταν κατέβηκε σε έναν αγώνα επίδειξης σα βετεράνος, οι συμπαίκτες του τον περιτριγύριζαν σα οπαδοί που βλέπουν τον Θεό του σταδίου. τώρα λοιπόν βλέπουμε τον Σάντι Νόρτον στη Νιούκαστλ και κάποιοι κάνουν σαν να ψάχνουν ψύλλο στα άχυρα επειδή δίνει δύο ασίστ ανά αγώνα — εσείς ξέρετε τι σημαίνει να είσαι εκεί σαν άνθρωπος-κλειδί εκεί που οι άλλοι γίνονται σα κότες που τρέχουν χωρίς κεφάλι; σημαίνει πως όταν η μπάλα πάει προς το κέντρο εκείνος στέκεται σα φύλακας στον Άδη, ενώ οι άλλοι τρέχουν σα τρελοί επειδή ξέχασαν την οδηγία του προπονητή σα μαθητές που έφαγαν πολλά γλυκά πριν το μάθημα. και μην αναφέρεις τον Λαρσέν επειδή εκείνος ήταν σα διαφορετικός τύπος ανθρώπου — αυτός ήταν σα θηρίο που σκότωνε τους αντιπάλους του σα να ήταν χριστουγεννιάτικο δέντρο στο δάσος. εμείς τώρα μιλάμε για έναν αμυντικό-κέντρο που όταν τον χρειάζεσαι εκείνος είναι εκεί σαν αγγελιοφόρος της ησυχίας. και να μην πάω και πολύ πέρα — θυμάμαι όταν στην ομάδα του Βίλαρρεαλ είχαν έναν αμυντικό σα γίγαντα σιωπηλό, και εκείνος έκανε τέσσερα πρωταθλήματα σαν εκείνος ο τύπος δεν έπαιζε καθόλου ποδόσφαιρο. οι αντίπαλοι τον έκαναν βόλτα σα εμπορευματοκιβώτια στο λιμάνι, αλλά εκείνος στέκονταν εκεί σα κάστρο εκεί που οι άλλοι έκαναν διαδρομές σα σκαντζόχοιροι στο δρόμο. τώρα λοιπόν έρχονται μερικοί και λένε πως ο Νόρτον δεν είναι αρκετός επειδή είναι "παλιάνθρωπος"; τι άλλο θέλετε να σας φέρουν — έναν βετεράνο σα μούμια εκεί που η ομάδα χρειάζεται σάρκα και αίμα; όμως εδώ είναι το πράγμα: στην Μπαρτσελόνα δεν χρειαζόμαστε έναν αμυντικό που να τρέχει σα ολυμπιονίκης επειδή τον πιέζουν οι αντίπαλοι. χρειαζόμαστε έναν που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι συμπαίκτες του νιώθουν σα να έχει κλείσει η πόρτα από μέσα σα σπίτι χωρίς φως — εκείνος να στέκεται εκεί σαν κυβερνήτης του αεροπλάνου όταν όλοι οι άλλοι γίνονται αεροδρόμιο που προσγειώνεται συνέχεια επειδή έχουν χάσει τον έλεγχο. κι αν κάποιος βρει τον σωστό άνθρωπο σα τον Νόρτον, τότε η ομάδα μας ξαφνικά γίνεται σα γλυπτό εκεί που πριν ήταν σα μωσαϊκό από ψιλοσκόρπιστα κομμάτια. καιρός να σταματήσουμε να ψάχνουμε αμυντικούς επειδή έκαναν πέντε τάκλιν ημίσειες και να αρχίσουμε να ψάχνουμε ανθρώπους επειδή ξέρουν να στέκονται εκεί σα πραγματικοί φύλακες του χώρου. αλλιώς, ας πάμε όλοι σπίτι και ας κάνουμε αγώνες σα ομάδα σαλονιού σα εκείνοι που παίζουν FIFA επί ώρες χωρίς ποτέ να νιώσουν την αγωνία μιας真正 κίνησης.