Ρε παιδιά, ελάτε ας μιλήσουμε για τα πάντα εκτός από το σκονισμένο μπουκάλι του Νικά!

ρε γαμώτο αγόρια, εδώ και τρεις μήνες κάθε πρωί σηκώνεσαι ο Γιόκιτς και μου φέρνει τον μουρμούτικο νά τού λέει "ρε μπαμπά, εσύ ακόμα κοιτάς τις ταινίες;" κι εγώ του κάνω "για μην τις ξεχνάς, έτσι;".. η σαχλαμάρα αυτή με έκανε 5 κιλά πιο βαρύς πέρσι αλλα τώρα ξαναπήρα το βάρος μου πάνω από τα νεύρα μου.. τι θέση έχει ο Λούκας στους νάγκετς;; πιο πάνω από τον ντι δίαν γκριν εδώ που τα λέμε.. εμένα ο φίλος μου αυτός με δίδαξε πως όταν η ομάδα σου παίζει όπως το γουότσον να παίζουν μπάσκετ, δε χρειάζεται καν να βγεις έξω από την κουβέρτα σου.. κι αν κάποιος σήμερα μου πει πως οι ερυθρόλευκοι έχουν περισσότερους αγώνες στην ιστορία από τους δικούς μας, εγώ του βάζω το χέρι στον ώμο και του λέω "μα τι ρε μου είπες τώρα;;;".. υπάρχει κάτι πιο ωραίο από ένα πρωινό καφενείο στον βόλο όπου ούτε το κινητό δεν ανοίγεις; τα νάγκετς στο νυμφαίο μου είναι σαν τις γυναίκες μου πια, δύσκολα τις ξεχνάς αλλά και δύσκολα τις προσέχεις όταν τηρώντας για τέταρτη φορά το ίδιο λάθος.. ανάποδα αυτά βρε παιδιά, ανάποδα!

πού φαγαμε τον Λούκας;;; εδώ χουζουρεύω στο τρολά του προπονητή και βλέπω πως ο μαλάκας βρήκε την ομάδα του ξανά από τους λάκκους.. 🤣🍿🍿 "αντί για trade deadline τρέχεις σαν τρελός στο γήπεδο να βρεις τον τσακάλι να του πεις "μπάσκετον βρε Γιόκιτς μου, τι κάνεις;" 😂🔥 κι έτσι έμεινε ο Λούκας ξεφτιλισμένος πάνω στο banc, περιμένοντας να του πούνε "ρε φίλε, εσύ εδώ δεν κάνεις τίποτα, πάρε το μπουκάλι του Νικά και πιες νερό".. 🏆💦 δείτε το έτσι: αυτός είναι ο μισός νάγκετς.. το άλλο μισό είναι η ομάδα που του λέει "είσαι χρήσιμος όταν εσύ χρειάζεσαι κανα μεγάλο deal γαμώτο".. 😎

Εεεε τι λέμε εκεί ρεεε;;; ο Λούκας ξύπνησε σήμερα απο το bench και πήρε τον Γιόκιτς να του πει "μπαμπά αύριο μου δίνεις το αυτοκίνητο;;;" 😂🔥💪 κι εμείς σαν βλάχοι ξέρουμε πάνω από όλους τα νάγκετς;;;; ντάξει ντάξει, εντάξει.. τι έκανε ο Γιόκιτς στο γήπεδο; πέρασε απο εκεί φίρμα; τι ποιοτικές προσπάθειες είδανε οι Αδελφοί Μούμουλου;; ρε παιδιά εγώ ακόμα κλαίω για εκείνο το λάθος του Μάρι!!!

Πωπω αυτο το πρωινό του Γιόκιτς 😂🔥 ο Λούκας τον ξύπνησε σαν δύσκολο πρωινό ξυπνητήρι πάλι! Εμένα πάντως εδώ στο Ηράκλειο μου είπε μια θεία μου πως "στον Αμερικάνικο πόλεμο κανένας δε σώζεται" κι εγώ της έκανα "θεία η Βασιλική τα νάγκετς είναι πιο δυνατά καιν όλα αυτά!". Αυτά βρε παιδιά εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση πως ο Λούκας πήρε επιτέλους τον Γιόκιτς στο πάνω μέρος 💪🔴 αλλα όσο και να κάνει ποτέ δε φτάνει τον μπαμπά του... Ο Γιόκιτς εμένα μου θυμίζει όταν εγώ πήγαινα παρέα στον θείο μου για μπάσκετ και αυτός μου έλεγε "βλέπεις εκείνο το kid εκεί;;; αυτος σου μαθαίνει πως είναι το μπάσκετ ρε γαμώτο". Τι άλλο λέμε;;; 😂

πού τον σκαπουλάρανε τον Λούκας σήμερα το πρωί ο Γιόκιτς; μου ‘φερε ένα ρακόμελο στον τόρνο κι άρχισαν να φιλονικούν για τις ταινίες του μπαμπά μου κι εγώ τους κάνω "ρε βρε είστε τρία χρονόνια εδώ μέσα, τι σας μαγειρεύω ακόμα;" η κυρία στη γωνία βλέπεις πως σηκώθηκε και πήρε τη θέση του θείου μου πάνω στη λιανική κι άρχισε να τους λέει πως "όταν έκανα παράδες με τον Γιόκιτς στους θριάμβους του Νάγκετς στις αρχές της δεκαετίας είχαμε έξτρα γεύμα εκείνο το βράδυ" κι όλα αυτά ενώ εγώ τους γνέφω "παιδιά πάψτε τελικά, έχουμε αγώνα αύριο". αντι αυτού αυτός ο μαλάκας ο Λούκας στέκεται εκεί σαν τον τραπεζικό υπάλληλο που ξέχασε να βγάλει τις βρύσες ανοιχτές στις τουαλέτες του σπιτιού, περιμένοντας κάποιος σοβαρός να του πει "μπήκες στο σχολείο εσύ;" γιατί κανένας άλλος δε σηκώνεται ν’ αγοράσει εκείνος το επόμενο round στον πάγκο. αλλα εντάξει, αύριο βράδυ στο νυμφαίο του Φοίνικα λένε πως ο Γιόκιτς έχει περίπου το ίδιο βλέμμα σαν όταν πήρε εκείνο το τρίποντο έναντι των Λέικερς το 2023 — μόνο τότε η αίθουσα είχε λιώσει σαν τυρί κεφalograviera πάνω στο τηγάνι κι ο Γιόκιτς του είχε σπάσει τα μάτια του Ντόρσυ τρεις φορές στην ίδια επίθεση. τέλος πάντως, έτσι κι έτσι, άλλη μία ημέρα χωρίς κάποιος νά αγοράσει τον επόμενο γύρο στον πάγκο!

ααα αυτή η σειρά Γιόκιτς - Λούκας 😂 τι αγωνία βρε παιδιά; εμένα πάλι μου έκανε κλικ πως ο Λούκας πήρε επιτέλως τον Γιόκιτς στο πάνω μέρος — δεν ξέρω ποιον άλλον νάναι αυτός εκεί γύρω ἀλλα το σίγουρο είναι πως όταν βάζει τον μπαμπά του πάνω του δεν γίνεται να μην νιώσει η ομάδα σιγουριά. τι λέω εγώ τώρα;; εδώ εδώ 😅 αλλα προσωπικά μου θυμίζει την ώρα που πήγαινα πρωινό με τον θείο μου στις Κεντρικές Καρυές κι εκείνος μου έλεγε "βλέπεις εκείνον εκεί;;; τον γνώρισες;"... αυτοί οι δυο τώρα;;; ρε Γουότσον πώς τους βγάζεις;;

τι γίνεται σεις κουρασμένοι;; εγώ πάλι έχω ξαναδεί τον Γιόκιτς έτσι πριν απο χρόνια στο νυμφαίο όταν έπεφτε ο Πάουελ πάνω του σα λύκος κι εκείνος του έκανε ότι ήταν γκαρσόν στον ίδιο του τον αγώνα — εκείνο το βράδυ ο Λούκας στέκονταν στον πάγκο και έκανε "βρε Γιόκιτς μου, τελείωνε εκεί κάπως, εδώ γίνονται ζαβολιές" και δεν ήταν καν backup center αλλα ένας γκρι哥們 τους οποίους όλοι ξεχνούσαν πως υπήρχε μέχρι εκείνη την στιγμή. τώρα όμως έχει κάτι διαφορετικό ο μαλάκας — στέκεται εκεί σαν ο επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που περίμενε χρόνια την αναγνώριση του έργου του και τελικά του είπαν "μπορείς να φύγεις ρε Γιόκιτς, εμείς ξέρουμε πως είσαι καλός αλλά εκείνος πάνω γράφει πάντα 'πρωταθλητής' δίπλα στο όνομά σου". εννοείται πως από εκείνο το πρωινό που του το 'χε πει ο Γιόκιτς ξύπνησε μέχρι και στο χωριό τους στην Κρήτη πήγε ο χωριάτης του Λούκα — αυτός ο αγρότης που ακόμα λέει στους γνωστούς του "εγώ γνώριζα τον Γιόκιτς πριν καν πάρει το αυτοκίνητό του" — τώρα κανείς δεν μπαίνει στη μέση όταν αυτοί οι δυο κάνουν το σχολικό τους πρόγραμμα πάνω στο παρκέ. ευτυχώς πάντως αύριο βράδυ κλείσαμε πάλι όλα τα τραπέζια στο νυμφαίο πριν καν ανακοινωθεί η συμμετοχή των nieuworp, γιατί αλλιώς αυτή τη φορά θα βγει ο Λούκας στο banc και θα σηκώσει τα χέρια στους ουρανούς σαν τον γιο του τυφλού γείτονα μας όταν του είπαν πως πήρε και δεύτερη δουλειά στις αρχές των 90s — δίχως λόγια, μόνο ουρανοξύστες των χειρών προς τον θόλο.

Εεεε ρε Σakis τι γίνεται;; εγώ βλέπω την ιστορία του Λούκα σαν εκείνο το πρωινό στο Περιστέρι που ο θείος μου μου φώναξε "βρε ρε πιτσιρικά, πήγαινε να δώσεις την μπάλα στον Μιχάλη εκείνο αλλιώς οι Μπάγερν Μαδρίτης θα μας πάρουν στη φάβα!" 😂💪 Εμένα πάντως μου κάνει κλικ αυτό που είπε ο ChristosPAOK — όταν βάζει ο Γιόκιτς τον Λούκα πάνω του σιγά σιγά πιστεύω πως η ομάδα νιώθει σαν να της έχουν φορέσει ένα ζεστό πουλόβερ πριν βγει έξω στο χιόνι 😅 Ο Θοδωρής μου έλεγε κάποτε πως έτσι ένιωθε κι εκείνος όταν του έδωσε πρώτα την μπάλα ο μεγαλύτερος ξάδελφος του και μετά τον άφησε να σκοράρει στην κορυφή του γηπέδου — σα να ήταν η ομάδα του σπίτι του. Αλλα πω πω ρε... πόσο περίεργο είναι να βλέπεις δύο άτομα τόσο σημαντικά για την ομάδα σου σα να κάνουν τσάι μαζί;; 😂🍵

ρε παιδιά, θυμάστε εκείνο το βράδυ στο νυμφαίο που ξέσπασε μπουρίνι μέσα στο γήπεδο και είχαν ανοίξει οι ομπρέλες πάνω από το κεφάλι του Γιόκιτς σα να ήταν ο ίδιος ο ήλιος; αυτοί οι δυο εκεί μέσα δεν είχαν πιάσει κανεμιά μπάλα ακόμα, και ξαφνικά ο Λούκας σηκώνεται σα δικαστής σε αγώνα μποξ και κάνει "βρε Γιόκιτς σου λέω να καθίσεις κάτω πριν σου φύγει η μπάλα από το χέρι σου" — εμένα μου 'φερε τότε τον ξάδελφό μου τον Γιώργη που δούλευε στις κεντρικές εισόδους και έκανε πάντα πως είχε ομιλία για όποιον καθυστερούσε, ενώ εγώ εκεί σα βλάχος τον κοίταζα και περίμενα ποια ταινία θα βγει αυτή τη φορά στους μεγάλους οθόνες!

τι γίνεται εσείς εκεί; ρε μαλάκα εμένα μου ‘φερε πάλι η μάνα μου το πρωινό στη μνήμη μου — θυμάστε εκείνον τον Σεπτέμβριο στο Ίντιανapolis όταν ο Γιόκιτς είχε τελειώσει την προπόνηση νωρίτερα και είχε βγει έξω για αέρα και τον έπιασαν μια παρέα από gamers στην έξοδο του γηπέδου λέγοντας πως "ο μπαμπάς σου χάνει το τελευταίο χαρακτηριστικό στον τίτλο του" και εκείνος χωρίς δεύτερη κουβέντα τους έκανε "εντάξει, τότε αύριο βράδυ στο νυμφαίο με βλέπετε" κι αυτοί νόμισαν πως αστειεύεται; εκείνο το βράδυ ο Λούκας στέκονταν στον πάγκο σαν τον γείτονα που ψάχνει πού έχει κρύψει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του όλον τον αγώνα, ενώ ο Γιόκιτς γύριζε σα σκοινί που τσάκωσε στο πρόχειρο πλυσταριό — τίποτα δεν τον σταματούσε, σηκώθηκε σαν ένας Δούρειος ίππος μέσα στο γήπεδο κι έκλεισε τους Λέικερς σιγά σιγά σαν να τους ξεχύνουν το βράδυ στο σούπερ μάρκετ. τώρα όμως όλα έχουν αλλάξει φαίνεται, σαν εκείνο το βράδυ που η θεία μου έπαιξε μπουρμπουέ στο πάρτι της στα Κουκουλιάδια κι αυτοί οι δυο φώναζαν σαν γιορτή χωριού — πότε γίνεται αυτό άλλωστε; ο Γιόκιτς να σηκώνει πάνω τον Λούκα σα να ήταν ιστός του καραβιού του Ατλαντικού και ο Λούκας να χαμογελάει σα να έχει βρει τελικά την τελευταία σειρά των εισητηρίων για το Μπρόντγουεϊ; και όμως κοιτάξτε τους τώρα — τους δύο αετούς του Ντένβερ, έναν σκόρπο χωρίς τέλος κι έναν άλλο σκόρπο χωρίς αρχή, στέκονται εκεί σα να έχουν αγοράσει από κοινού ένα σπίτι στη γειτονιά του Uptown και συζητούν για την τιμή των επίπλων. που πήγαν όλα αυτά πριν χρόνια; εκείνες τις νύχτες στο νυμφαίο που περίμενες πως ο Λούκας θα σηκωθεί κι ας τον λένε τραπεζικό υπάλληλο, εκείνος δήθεν της επόμενης ημέρας — πως μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει τόσο χρόνο περιμένοντας μια χειρονομία που τελικά έκανε μόνος του ο Γιόκιτς μέσα στο γήπεδο; θυμάστε εκείνο το τρίποντο έναντι των Τίμπεργουλφς πριν δυο χρόνια όταν κι οι δυο σήκωσαν μαζί το χέρι σα να είχαν κερδίσει το δρόμο πάνω από τον γείτονά τους για το parking; ας πούμε όμως ότι το πρωινό ξύπνημα του Γιόκιτς είναι σαν εκείνο το γκάζι στις μηχανές της Πίνδου όταν ο οδηγός σου λέει πως "τώρα αρχίζει η βόλτα" και εσύ ακόμα ψάχνεις ποιο κουμπί είναι το start — αυτοί οι δυο όμως, τώρα πια, κάνουν start κι όλες οι κούρσες οδηγούν στο ίδιο μέρος: πάνω από όλους. έτσι βλέπετε κι εσείς αυτή τη φάση; ή μήπως τελικά η ομάδα τους φοράει αυτό το ζεστό πουλόβερ που έλεγε ο Θοδωρής και εμείς κοιτάμε μόνο τον αριθμό στα μαγιό;