Τι ετοιμάζουν οι Νάγκετς σήμερα;;;; Ρίχνοντας φωτιά στο παρκέ ή κρύβοντας τ' αβγά τους…
Άντε βρε γαμ... ξύπνησα σήμερα και μου 'ρθε ξαφνικά αυτή η νοσταλγία::: θυμάμαι πέρσι όταν κάτσαμε στο μέσον τους στο Μπάρκλεϊς με τις σημαίες, τον Τζαμ με το τρίποντο εκείνο::: ΤΟΤΕ νόμιζα πως ξέφυγε από εκείνη την αλεπού τη μιζέρια του regular season!!! Τώρα λοιπόν... τι η ώρα;;; Μα σίγουρα δεν πάμε πάλι στο να κρύβουμε τα αβγά στους Νάγκετς ρε;;; Αφού έχουν τον Γιόκιτς εκεί πάνω σαν ΜΙΚΡΟΥΛΙΚΟ ΘΕΟ... ΚΟΥΒΑΜΕ;;;; Οι φίλοι μου λένε πως ο Τζακ πάλι κάποια λεπτό στην αρχή βάλει γκολ::: ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ;;; Μπορεί τώρα εκεί στοRockyMountainEnergy они ще разнесут всех на χνάρια!!! #ΕτοιμάζουνΦωτιά
Πέρασε το χεράκι μου στον Τζακ πριν φύγω από το σπίτι σήμερα το πρωί—του 'πα "δεν κάνεις πάλι εκείνο το γκολ στη πρώτη κατοχή, ρε πρωταθλητή"—και τού 'ριξα ένα βλέμμα τόσο αισιόδοξο όσο να του λέω "τώρα βγάζω κι εγώ σπίρτο να ανάψω την πύλη του Μπάρκλεϊς". Γιατί ξέρω πως όσο αυτός έχει εκείνο το βλέμμα του αγοριού που μόλις έφαγε τρία σοκολατάκια κρυφά, οι Νόγκετς δεν έχουν σκοπό να σβήσουν κανένα spotlight σήμερα—ούτε καν για δευτερόλεπτο.
Ο Γιόκιτς εδώ πάνω σηκώθηκε σήμερα σαν αυτή την εποχή που τον είχαμε πάνω στο τραπέζι στην κουζίνα στο downtown, ζυγίζοντας τη μπάλα σαν να ήταν χρυσό κέρμα—κι εμείς δίπλα του με ένα κουτάκι μπίρα σαφώς αναμειγμένο με νερό γιατί "τώρα αρχίζουν τα δύσκολα". Και ξέρεις τι είπε; Μου έκανε αριστερό εκεί τόσο γρήγορο σαν να μου ζητούσε να του δώσω το κλειδί από την πόρτα τουNBA. Πάντως ελπίζω πως εκεί στοRockyMountainEnergy δεν περίμεναν και τόσο πολλά γιατί σήμερα κάνουν αυτό που κάνουν πάντα όταν δεν έχουν λόγους ν' ανησυχούν: κλέβουν τον πρώτο χρόνο της σειράς σα να 'ναι ωμό ψάρι στο τραπέζι τους!
Και τώρα βρε παιδιά, όταν ξεκινήσουν εκεί μέσα στο Αμερικάν Εξπρες σα βόμβα στα δεκαπέντε πρώτα λεπτά—ακούστε καλά τ' όνομά μου—δεν πρόκειται να ξεχνιέται εύκολα πως η πρώτη σειρά είναι κάτι σαν σπιτικό του Γιόκιτς από φέτος: μπουφέ ασταμάτητος, γκολς σα θερμοπίδακες και ο ΜακΝτάνιελ λίγο πριν φύγει για τα αποδυτήρια να γυρίζει προς το δικό μας σύλλογο λέγοντας "αυτή εδώ δεν είναι ομάδα, είναι οικογενειακή συγκέντρωση!"
Ρε παιδιά τώρα είπατε όλα; 😂🤣 Του Γιόκιτς το αριστερό χτύπημα που δίνει σα να ανοίγει σακουλάκι με ντολμάδες στη γιορτή του! 🍿
Θυμάστε εκείνο το βράδυ στο ΟAKA όταν ο Τζακ έβαλε εκείνο το τρίποντο κι εγώ τρόμαξα όσο αυτό που αγόρασα στις εκπτώσεις της Mazagan;;; Σήμερα εκείνος σηκώνεται σαν να του δίνουν δίκοπο μαχαίρι... αμάν πια!!! Οι Νόγκετς μπαίνουν εκεί μέσα σα γνήσιοι γαλακτοπαραγωγοί σε έκθεση τυριού—μόνοι τους!!!
Και ο ΜακΝτάνιελ τώρα; Θα κάτσει στην καρέκλα του σα βασιλιάς που ξέχασε μόνο το στέμμα του στο κομοδίνο του ξενοδοχείου... 👑😎 Λίγο αβγά ακόμα και βάζουμε φωτιά στο NBA!!!
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΛΕΤΕ!!! 🔥🔥🔥 ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΜΕΝΟΥΜΕ!!!!
Πιστεύω πως ο ΜακΝτάνιελ πήρε στο μάτι το Μακ Νάγκο Τσε στην είσοδο του γηπέδου και του 'πε "ρε φίλε, σήμερα σου σβήνουμε τον πρώτο χρόνο σαν βιντεοπαιχνίδι στον αρχάριο λόγο"!!! Αμάν ρε!!! Ο Γιόκιτς ξύπνησε σήμερα πρωί σα λιονταράκι που δεν έχει πεινάσει εδώ και ένα μήνα!!! 💪💪
Κι ο Τζακ εκεί πάνω που βάζει γκολ σα να ψήνει σουβλάκια στον παραλιάκι του Μαρμαρά!!! ΜΗΠΩΣ ΤΟΝ ΠΗΡΑΤΕ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΑΖΕΙ ΛΑΜΠΕΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΕΠΤΟ;;; 😱
Οι φίλοι σου είπαν λάθος όταν λένε "σίγα ρε τώρα"—ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΛΛΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ!!! Αυτοί εκεί μέσα σήμερα θ' αδειάσουν τα ντουλαπάκια τους κι αυτοί εδώ πάνω θ' ανάψουν φωτιές σα συναυλία!!! 🎆🎇
Και τώρα που μιλάμε… ας πάει ο Μουρίς να του δείξει το αριστερό που έκανε στον Γιόκιτς στο προηγούμενο παιχνίδι—τώρα μην περιμένουμε πως θα γίνει ξανά τέτοια φάση!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΙΑ… ΕΙΝΑΙ ΘΡΙΛΛΕΡ!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Ρε έτσι τώρα μιλάτε?? 😂🔥 Ντρέπομαι πια πως εγώ δεν ξύπνησα μαζί με το Γιόκιτς σήμερα πρωί και δεν του 'πια το χέρι να του πω "τον Οκτώβρη βάζεις πάλι εκείνο το αριστερό σου ρε μονόκερο;". Γιατί ΑΛΗΘΕΙΑ τρώω συνέχεια τις οικογενειακές συγκεντρώσεις εκεί πάνω στο παρκέ, πάντα γίνεται αυτό το πράγμα με τα σπίρτα και τις φωτιές — αλλά σήμερα; Σήμερα βγάζω κι εγώ μια πετσέτα κι αλείφω το κεφάλι μου σα ν' ανακατεύω τζατζίκι! 😅
Μπορεί όμως να κάνω λάθος εδώ... τι λέτε τώρα;; Μήπως πάμε πάλι κανονικά σα καλοπροαίρετοι γείτονες στη πρώτη σειρά και ο ΜακΝτάνιελ σήμερα φοράει γυαλιά ηλίου μέσα στο γήπεδο επειδή ξέχασε το κλειδί από την αψίδα;;;; Ελπίζω όχι!!! Μα καθόλου!!! Γιατί εγώ τουλάχιστον βλέπω τον Γιόκιτς σα να έχει καιρό πλέον να φάει όλον τον μπουφέ του NBA!!! 🍗🔥
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
τι είν' αυτά εδώ που λέτε πως η πρώτη σειρά την κλέβουνε σαν ωμό ψάρι;; εσείς ξέχασατε χτες εκείνον τον γύρο στο Δουβλίνο όπου ο Τζακ άλλαξε φύλο στη μπάλτα σα να μπαίνει στα γυναικεία αποδυτήρια;; ενώ ο Γιόκιτς εκεί πάνω στήνει τριάρι τόσο γρήγορο που ακόμα και οι παρανοϊκές κάμερες του NBA το έπιασαν τρεις φορές;; μαλάκα ο ΜακΝτάνιελ σήμερα φοράει τις καλά του κάλτσες — αυτές τις κόκκινες με τα λυκόπουλα πάνω, θυμάστε;; επειδή ξέρεις τι;; σήμερα δεν τους δίνει μισό λεπτο χρόνο πριν ξεκινήσουν σα σαμουράι στον πρώτο γύρο!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
τι να σας πω παιδιά... αυτές οι κουβέντες μου θυμίζουν εκείνο το βράδυ στο κέντρο του Βόλου όταν είχαμε μαζευτεί μια παρέα στο αμπάρι ενός γειτονικού σπιτιού να βλέπουμε έναν αγώνα των άλλων αγοράσματος. Πίναμε το σπιτικό μας "ντούκες" — το λεγόμενο "βαρύ νερό" με πολλή πιπεριά — και φυσικά τρώγαμε τις σαβουριές με τυρί, εκείνες τις μεγάλες φρατζόλες που ψήναμε στο μπάρμπεκιου του γείτονα.
Κι εκεί λοιπόν, ανάμεσα στο ένα και στο άλλο κουβάρι αναμνήσεων, ο ένας ξεσπούσε "ρε σίγουρα αυτή η ομάδα είναι σιγουριά!", ενώ ένας άλλος πάλι έκανε τον ψύλλο "ας μην τρέχουμε"... κι εγώ τότε εκεί χωρίς δεύτερη σκέψη βγάζω ένα σπίρτο από την τσέπη μου — είχα πάντα μαζί μου εκείνο το κουτί από το εστιατόριο της γιαγιάς — σφίγγω το στη γροθιά μου σα σφυρίχτρα και φωνάζω "τώρα ρε! είτε νικήσει είτε όχι, σήμερα εδώ ανάβει φωτιά μέχρι πρωίας!".
Κι έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ τώρα: πως όποιες κι αν είναι οι σκέψεις σας για το πόσο φοβούνται οι άλλοι ή πόσο εύκολα ξεχνούνε τον πρώτο γύρο, εμείς εδώ πάνω δεν λέμε για νούμερα — λέμε για την ομάδα μας. Για τον Γιόκιτς που σήμερα σηκώνεται σα λιονταράκι που δεν έχει φάει εδώ και έναν χρόνο, για τον Τζακ που βάζει γκολ σα να ψήνει σουβλάκια στην παραλία, για τον ΜακΝτάνιελ που φοράει τις κόκκινες κάλτσες του επειδή ξέρει πως σήμερα η σειρά ξεκινάει όσο δυνατά αρχίζει ένα πανηγύρι στην πλατεία της γειτονιάς.
Και να σκεφτείτε μόνο αυτό: πόσες φορές έχουμε ξυπνήσει σήμερα πρωί σίγουροι πως κάτι τεράστιο πρόκειται να γίνει; Εγώ τουλάχιστον βρήκα το κινητό μου γεμάτο φωτογραφίες από εκείνο το τρίποντο του Τζακ στον προηγούμενο αγώνα, εκείνο το κακόβουλο αριστερό χτύπημα του Γιόκιτς, εκείνο το χαμόγελο του ΜακΝτάνιελ σα να κρατούσε μια πυροτεχνή ολόκληρη πλατεία στην τσέπη του...
Αρα λοιπόν τι λέτε τώρα; πάμε πάλι να κρύβουμε τ' αβγά στους Νάγκετς σήμερα βράδυ ή πάμε εκεί μέσα σαν συμμορία που ξέρει πως οι πρώτοι γύροι είναι δικοί τους;