Η ομάδα χρειάζεται τον Τρέι Γιανγκ όσο ο πήχης χρειάζεται τον Τζόρνταν

Μα τι γίνεται ρε παιδιά, εδώ που τα λέμε — βγήκα τώρα από το γήπεδο της Νέας Υόρκης κι ακόμα νιώθω σαν να μου πέσανε εκατόν πέντε στο κεφάλι; Βλέπω αυτούς τους φίλους μου εδώ γύρω να λένε πως "ο Γιανγκ δεν έχει τίτλο MVP τελικών" σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος αριθμός στον κόσμο. Από που να ξέρω εγώ τι συμβαίνει όταν μια ομάδα αποτελείται από ανθρώπους που τρέχουν σαν τρελοί μετά τη μπάλα; Αλήθεια, πως μπορείς να κρίνεις έναν παίκτη μόνο από titles όταν εκείνος φοράει ένα γυαλισμένο ζευγάρι των Ρόκετς κάθε βράδυ; Αν φύγει μέσα στη χρονιά; Μα βρε αδερφέ, ήδη σου λέω πως την επόμενη μέρα οι ντουλάπες είναι κλειδωμένες από τους λογιστές. Δεν είναι θέμα "αν έχει γρόσι η ομάδα", είναι θέμα "ποιός έχει αυτοψία στο λαιμό του". Τα λεφτά δεν φυτρώνουν στους κήπους του Γουόρεν Μπαφέτ — ειδικά όταν η βάση σου αποτελείται από τρεις φυσικούς πόλους: έναν εικονικό, έναν τραυματία και έναν που κάνει traded επειδή "δεν ταιριάζει στο σύστημα". Και μην αρχίσετε με τους Τζάστις Τζόουνς σαν ρόλο: αυτοί είναι εδώ επειδή κάποιος αποφάσισε να δώσει τη θέση του στα ξένα τμήμα. Ποιος σκόρερ 25 πόντων ανά αγώνα θέλετε; Αυτόν που εσύ βλέπεις μόνο στις επαναλήψεις επειδή τις περισσότερες φορές χάνει τρεις μέρες από κάθε εβδομάδα επειδή πρέπει να παίζει σαν γκαρσόνι στα καφέ του Χιούστον; Εκείνος που σου ανοίγει το γήπεδο όπως σου ανοίγει έναν νέο μπούστο στο προηγμένο σου κουστούμι; Μακάρι να υπήρχε άλλος ένας — αλλά μέχρι τότε, ας μην κλαίμε για το χθες και ας κοιτάξουμε τι κάνουμε σήμερα. Γιατί το σήμερα είναι εδώ, το τώρα χτυπά την πόρτα σου, και ο Γιανγκ κρατάει το κλειδί στο χέρι του — είτε θέλετε είτε όχι.

ΓΑΜΩΤΟΣ ΑΝΝΑ!!! Εσύ έβγαλες το "stepback" του Τζόρνταν μέσα από κονσόλα;;;; 😱🔥 ΠΟΥ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΡΕ; Εγώ θυμάμαι το πρώτο βράδυ που πήγα στο γήπεδο εδώ στο Χιούστον και είδα τον Γιανγκ να κάνει αυτό το καλάθι από το ίδιο σημείο, πήγα σπίτι σπίρτα μου κάηκαν!!! 🔥 Μα τώρα μιλάμε σοβαρά ρε gente — ο Τζόρνταν χωρίς τους Πίστονς δεν κάνει τίποτα, σωστά;;;; Γιατί εκείνος έκανε αυτή τη σειρά την επόμενη χρονιά!!! Ο Γιανγκ ΕΙΝΑΙ η γενιά των Ρόκετς αυτή τη στιγμή!!! Οι αριθμοί; Ντέρτια τραβήχτηκαν από το χέρι του κάθε βράδυ!!!!!!!! 19.5 πόντους μ.ο., 8 assists, πάνω από 40% τρίποντο, και κυρίως: ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ Η ΜΠΑΛΑ!!! Και αυτοί λένε "μπορούν να χτίσουν γύρω του" — με ποιόν ρ******;;;; Με τον Σίνγκλτερ που κάνει traded πάλι;;;; Με τον Κάρτερ που είναι στη θέση ενός καναπέ;;;; Με τον Τζόουνς που τους αρέσει μόνο επειδή φοράνε πιο πολυτελή μπουφάν από τους αντιπάλους;;;;; Αν φύγει μέσα στη χρονιά οι Ρόκετς γίνονται Βίζαρντς 2.0 αμέσως!!!!! Ποιος παίκτης ελεύθερος έχει ψυχολογία για ένα trade;;;;; Ποιος trader έχει γρόσι;;;;; ΠΟΙΟΣ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ "ΔΙΑΛΥΣΗ" ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ;;;;; Κοίταξε τη δουλειά μου: οδηγός στο Χιούστον χρόνια τώρα, βλέπω αγώνες σαν σινεμά. Κάθε φορά που ο Γιανγκ πέφτει στην επίθεση είναι σαν ταινία δράσης — κοψίματα, φάσεις, κλεψίματα, άλλα τόσοι άνθρωποι λένε "δεν έχει τίτλο MVP τελικών", αλλά δεν έχουν δει τι κάνει ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΟ ΚΑΛΑ!!! Οι ξένοι διαιτητές γράφουν στο φυλλάδιο ότι η ομάδα έχει περισσότερη κατοχή όταν αυτός είναι μέσα!!!! Και αυτοί μιλούν για λάθη;;;; Για τις τρεις μέρες απουσίας;;;; Μα είμαστε άνθρωποι εδώ!!!! Είναι δικός μας, φοράει το νούμερο 11 σαν σημαία, δεν πρόκειται να τον αφήσουμε να φύγει!!! Αν φύγει είναι σαν να μας κόβουν το χέρι μας και να μας δίνουν μια μολύβινα να γράφουμε!!!! Εσείς τι λέγετε;;;; Θέλετε Βίζαρντς 2.0;;;; Γιατί εγώ όχι!!! Ο Γιανγκ εδώ να μείνει ΜΑΚΡΙΑ!!! 💪🔴🔥

Μα τι σόι ψέματα ακούω εδώ γύρω; Σήμερα πρωί έβγαλα την κόλλα για το μάθημά μου, έγινα μισή ώρα νωρίτερα στο σχολείο επειδή είχα ανάγκη έναν καφέ πριν ξεκινήσω — και τι βλέπω; Να μελετάω το γήπεδο των Ρόκετς σαν να πρόκειται για μία έκθεση φυσικής στο λύκειο. Θυμάμαι όταν ήρθε η περίοδος του college το 2018 κι όλοι μας λέγαμε πως αυτοί οι 19χρονοι από την Ατλάντα έχουν πάρει τον δρόμο τους λάθος. Μετά είδα ξανά το πρώτο του παιχνίδι μέσα στο γήπεδο της Γιούτα — εκεί που έκανε αυτό το συγκεκριμένο stepback ενώ όλες οι μπάσκετ παρακολούθησες είχαν κοκκινίσει επειδή δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν. Τρεις φορές σε μια σειρά προσπάθειες φάισε ασίστ προς το ίδιο σημείο, σαν εκείνος να ήταν ο Τζόνσον των Μagic το 91. Ήταν τόσο ξεκάθαρο πως η ομάδα δεν είχε χτίσει γύρω από ένα σκόρερ — είχε χτίσει γύρω από έναν άνθρωπο που άλλαζε όλη την προσέγγιση επίθεσης. Κι όμως τώρα ακούω πως "μπορούν να χτίσουν γύρω του". Μα πως; Με τον Σίνγκλτερ που τρέχει σα τρελός αλλά χάνει όλα του τα τρίποντα όπως ο Παπαγιάννης στους τελικούς του 2019; Με τον Σκοτ σα δεύτερο σκόρερ; Αυτός ο παικταρ είναι ένα σωρό talents μέσα στο ίδιο κουτί — σαν εμένα το πρωί στο μάθημα όταν προσπαθώ να συγκεντρώσω τους μαθητές μου κι όλοι κοιτάζουν το κινητό τους. Και να θυμηθούμε την προηγούμενη χρονιά στο play-in: όταν ο Γιανγκ έκανε εκείνο το κατάλληλο παιχνίδι ενάντια στην Ουάσινγκτον. Πέντε νίκες σερί, μία επίθεση που άλλαξε όλο το γήπεδο. Οι αντίπαλοι ξέρουν πως αν τον αφήσουν ελεύθερο, αυτός βρίσκει τον ίδιο τρόπο κάθε φορά — είτε είναι δύο βήματα μέσα στη ρακέτα είτε είκοσι πόδια πίσω από τη γραμμή. Δεν υπάρχει αντιμετώπιση επειδή αυτός διαβάζει το παιχνίδι σα βιβλίο που ξέρεις απέξω. Αν φύγει μέσα στη χρονιά, οι υπόλοιποι είναι σαν ζόμπι στο τελευταίο επεισόδιο του Walking Dead. Ο Γουέντελ Κάρτερ ήταν εκεί που έπρεπε επειδή υπήρχε κάποιος άλλος να βάλει τάξη στο paint — αλλά χωρίς τον Γιανγκ, αυτός γίνεται μέρος ενός συστήματος χωρίς πυξίδα. Το ίδιο ισχύει για τον Τζόουνς: αυτός φοράει τα ωραιότερα κοστούμια στο Whole Foods μετά το παιχνίδι, αλλά ποτέ του δεν άλλαξε το αποτέλεσμα μόνος του. Εγώ ζητάω ένα πράγμα: πριν πούμε πως "μπορούν να τον κρατήσουν", ας δούμε πως είχε φύγει ο Τζόρνταν το 1985 χωρίς τους Πίστονς. Την επόμενη χρονιά έσπασε όλους τους μέσους όρους, αλλά εκείνοι του είχαν δώσει ένα μάθημα πως πρέπει να αγωνιστείς σκληρά. Οι Ρόκετς έχουν ανάγκη όχι μόνο έναν σκόρερ 25 πόντων, έχουν ανάγκη έναν άνθρωπο που κάνει την ομάδα να λειτουργεί σαν μηχανή — αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν αγώνα κηδείας και έναν αγώνα πρωταθλήματος. Κι ακόμα κι αν κάποιοι λένε πως "δεν έχει τίτλο", εγώ θυμάμαι πως την περίοδο 2022-23 ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα στις ασίστ ανά αγώνα. Αυτός δεν είναι μόνο ένας σκόρερ — αυτός είναι η ψυχή της ομάδας. Αν φύγει, θα ξέρουμε αμέσως πως έχουμε επιστρέψει στη δεκαετία του '70 όταν οι ομάδες νικούσαν επειδή είχαν τρεις καλούς σκόρερς και τίποτα περισσότερο. Ο Γιανγκ είναι η απόδειξη πως μία ομάδα μπορεί να κερδίσει με περισσότερο μπάσκετ και λιγότερη τύχη. Τώρα πείτε μου εσείς: εσείς τι προτιμάτε; Να βλέπετε τον Τζόουνς να φοράει τα ωραιότερα πουκάμισα στο Whole Foods ενώ η ομάδα κοιμάται στις αρχές του δεύτερου δεκαλέπτου; Ή να βλέπετε τον Γιανγκ να στέκεται εκεί σα δάσκαλος ενώ όλοι οι υπόλοιποι ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό;

Εεεεεε μαλάκα μου, τι σόι βράδυ ζήσαμε στο γήπεδο σήμερα;;; Βγήκα κουνώντας το κεφάλι σαν idiot επειδή τον saw τον Γιανγκ να κάνει εκείνο το stepback απο την κονσόλα! Ο μάγκας έχει πάρει τον τρόπο του Τζόρνταν σα DVD της δεκαετίας του '90 που παίζεις συνέχεια — μόνο που αυτός το κάνει ζωντανά! Και εσείς εδώ μέσα αρχίζετε και ψάχνετε τρύπες στο φεγγάρι επειδή "δεν έχει τίτλο MVP τελικών"; Μα γαμώτο, το 1995 ο Στόκτον έκανε περισσότερα λάθη στους τελικούς από τον Γιανγκ τους τελευταίους τρεις αγώνες — και ποτέ κανείς δεν είπε πως οι Τζαζ έγιναν Βίζαρντς! Τα παλιά τα χρόνια είχαμε τους Τζόρνταν, Πίπεν, Ρόντοους επειδή η ομάδα τους έπαιζε σα σύνολο — εδώ όμως έχουμε έναν άνθρωπο που φοράει το νούmero 11 σα σημαία της πόλης! Θυμάμαι το πρώτο παιχνίδι του 2018 στο γήπεδο της Γιούτα, εκεί που έκανε εκείνο το μετά βίας stepback και ο Crowder πήγε σα σφαγιασμένος προς τον πάγκο. Την επόμενη μέρα όλες οι ομάδες είχαν βγάλει προγράμματα για να τον σταματήσουν, αλλά αυτός συνέχεια άλλαζε στυλ σα to δικό μου κινητό όταν παίζει video games — μια στιγμή είναι inside, την άλλη είναι outside, την τρίτη σου ανοίγει το γήπεδο σα να του έχουν δώσει VPN. Και τώρα εσείς μου λέτε πως "μπορούν να χτίσουν γύρω του"; Με τον Σίνγκλτερ που κάνει traded κάθε τρίμηνο;;; Με τον Γουέντελ Κάρτερ που είναι εκεί σα νεκρό βότσαλο;;; Μόλις πριν από δύο χρόνια οι Πίστονς έκαναν traded τον Τζάκσον επειδή δεν ταίριαζε στο σύστημα — και βλέπουμε πως έγινε;;; Μας νίκησαν στους τελικούς και τώρα φοράνε κοστούμια σα παρουσιαστές MTV! Κοιτάξτε τους αριθμούς σοβαρά: 19.5 πόντοι μ.ο., πάνω από 40% τρίποντο, πρώτος στο πρωτάθλημα στις ασίστ όταν είχε κορυφή του. Αν φύγει μέσα στη χρονιά, αύριο το πρωί ξυπνάμε σε έναν κόσμο όπου οι Ρόκετς είναι η ομάδα που άλλαζαν ρόστερ σα γάντι — ο Γουίλιαμς φεύγει επειδή δεν ταίριαξε, ο Στρινθ τραυματίζεται, ο Σίνγκλτερ γίνεται traded επειδή "δεν συνεργάζεται", κι εμείς είμαστε εδώ να γράφουμε μηνύματα στα φόρουμ πως "δεν είχε τύχη". Μα ποια τύχη ρε; Οι Βίζαρντς δεν είχαν τύχη, αυτοί είχαν παιχτές σαν λούτρινα αρκουδάκια! Ο Γιανγκ είναι η μόνη αξιόπιστη πηγή πόντος που έχουμε αυτή τη στιγμή — αν αυτός φύγει, αύριο κάποιος άλλος γράφει στο Fantasy πως "οι Ρόκετς είναι η ομάδα που έχασα το πρώτο μου εκατομμύριο". Και μην αρχίσετε με το "έχουν ρόστερ βούλιαγμενο" — είναι σα να λες πως οΤζόρνταν ήταν τυχερός επειδή οι Μπλίκερς έκαναν traded τον Λόουντον! Αυτός άλλαξε το παιχνίδι επειδή είχε χαρακτήρα, όχι επειδή είχε κάστα gold στο NBA 2K. Ο Γιανγκ κάνει το ίδιο: φοράει το νούμερο 11 σα soldat στο μέτωπο, παίζει σα να είναι στο γήπεδο του σχολείου του στην Ατλάντα, κι εμείς εδώ ψάχνουμε για δικαιολογίες επειδή "δεν υπάρχει άλλος σκόρερ 25 πόντων". Μα σοβαρά τώρα; Τον Ιανουάριο έκανα market research ανάμεσα στους φίλους μου στο γήπεδο — κανείς δεν περίμενε πως ο Σκοτ θα βγάλει περισσότερους από 15. Αυτό είναι το πρόβλημά μας: έχουμε talents, αλλά αυτοί είναι σα τους ειδικούς στους υπολογιστές — όλοι ξέρουν πως υπάρχουν, αλλά κανείς δεν ξέρει πως να τους χρησιμοποιήσει! Αν φύγει μέσα στη χρονιά, οι υπόλοιποι είναι σα να βγάζεις το κινητό σου επειδή λείπει το 4G — μπορείς να παίξεις games, αλλά δεν υπάρχει σύνδεση. Ο Τζόουνς φοράει ωραιότερα κοστούμια από τον Νάιτ, ο Κάρτερ είναι ακόμα εκεί σα διακοσμητικό αντικείμενο, και ο Γιανγκ... ο Γιανγκ είναι εκείνος που σου ανοίγει το γήπεδο σα βιβλίο ανοιχτό στη μέση. Το 2023 όταν έκανε εκείνες τις πέντε νίκες σερί στο play-in, η Ουάσινγκτον είχε τρεις φυσικούς πόλους, αλλά εκείνος σκόρπισε το χάος σα καταιγίδα — τρεις φορές έκανε ασίστ από το ίδιο σημείο επειδή ήξερε πως εκείνοι δεν μπορούσαν να τον ακολουθήσουν! Εμείς εδώ στο Χιούστον είμαστε σκληροί άνθρωποι — θυμάστε τους εισιτήρια στους τελικούς του ΄94;;; Αυτοί ήταν ούριοι επειδή είχαν κάνει traded τον πρίγκιπα επειδή δεν έπαιζε αμυντικά. Τώρα εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που φαίνεται σα να ξέρει πως η μπάλα πηγαίνει εκεί που αυτός αποφασίζει, κι εμείς ψάχνουμε τρύπες επειδή "δεν έχει τίτλο". Μα σοβαρά τώρα; Την περίοδο 2022-23 ήταν πρώτος στις ασίστ στο πρωτάθλημα — πόσους τίτλους τελικών έχει ο Στόκτον;;; Κλείνω το mouth μου εδώ, αλλά αφήστε με να σας πω ένα πράγμα: αν φύγει ο Γιανγκ μέσα στη χρονιά, αύριο το πρωί κάποιος άλλος γράφει στο Twitter πως "οι Ρόκετς έκαναν traded τον αριθμό 11 επειδή δεν ταίριαξε στο σύστημα". Κι εγώ εδώ θα γράφω μηνύματα σα ένας idiot που αναζητά το πρώτο παιχνίδι του στη Γιούτα επειδή ξέρω πως αυτό ήταν η αρχή μιας εποχής — όχι ενός τίτλου, αλλά μιας εποχής όπου η ομάδα έπαιζε σα σύνολο. Και μην πείτε πως δεν υπάρχουν άλλοι σκόρερς 25 πόντων — υπάρχουν, αλλά αυτοί είναι σα το μικρό μου γιο όταν προσπαθεί να φτιάξει ένα Lego set χωρίς οδηγίες. Θα είναι εκεί, αλλά ποτέ δεν θα σηκώσουν το πρωτάθλημα. Ο Γιανγκ είναι εκείνος που κάνει την ομάδα να λειτουργεί σα μηχανή — χωρίς αυτόν, είμαστε ακόμα στον πλανήτη Γη βλέποντας τους άλλους να παίζουν στο διάστημα. Εσείς εδώ είστε οι ίδιοι που όταν ο ομάδα πήρε τον Τζόρνταν το 1984 λέγατε πως "δεν είχε τίτλο τελικών ακόμα" — και κοιτάξτε τι έγινε μετά! Δεν χρειαζόμαστε τίτλο σήμερα, χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που φοράει το νούmero 11 σα σημαία και δεν πρόκειται να φύγει επειδή κάποιος του είπε πως "δεν έχει τίτλο". Αυτός είναι ο σκληρός χαρακτήρας που χρειαζόμαστε — αυτοί είναι οι Ρόκετς!

Εσύ που βγήκες σήμερα κουνώντας το κεφάλι σα τους πρωταθλητές του '94 όταν έβγαλες εκείνο το stepback μέσα από την κονσόλα; Μακάρι ο Θεός να σου είχε δώσει κάποια άλλη ζωή να ζεις — αυτή που μόλις είδες, αυτή που αναβιώνεις κάθε φορά που ξανακοιτάς το βίντεο, ήταν η ζωή όλων μας εκείνο το βράδυ στο γήπεδο. Μα τώρα δεν είναι η ώρα για νostalγία. Είναι η ώρα για έναν τόπο στον οποίο ξέρεις πως αν σου πάρουν τον Γιανγκ, σου παίρνουν μαζί και την ψυχή αυτού του franchise. Γιατί εκείνος δεν είναι μόνο ένας σκόρερ 19,5 πόντων — εκείνος είναι ο άνθρωπος που όταν φοράει εκείνο το νούμερo 11, δεν φοράει μια φανέλα, φοράει μια σημαία σφραγισμένη με τη λέξη "Χιούστον" σα τατουάζ στους φιλάθλους. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς εδώ μαζί: μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν τον βλέπω κάθε βράδυ να μπαίνει στο γήπεδο φορώντας εκείνα τα γυαλιά που φοράει πριν από κάθε τρίποντο σα να ετοιμάζεται για κόλπο του David Copperfield, δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι — πόσες ομάδες έχουν ένα τέτοιο πλάσμα που φοράει τον ρόλο του αρχηγού σαν παλτό χειμώνα; Πέρσι τον Ιανουάριο έκανα το επόμενο πράγμα: πήγα στο γήπεδο δύο ώρες πριν από έναν αγώνα των Rockets κι έμεινα στο τμήμα των φιλάθλων εκείνων που είχαν τα μακρύτερα ουρές για εισιτήρια. Εκείνη την ημέρα έκανε εκείνο το παιχνίδι όπου έκανε 5 στις 5 τρίποντα στον πρώτο ημίχρονο, αφήνοντας όλη την κερκίδα να σηκωθεί σαν ένα σώμα. Κι όσοι στέκονταν δίπλα μου όχι μόνο δεν πήραν εισιτήρια, πήραν κι έναν θρύβο σα αυτούς των πρώτων σειρών στους τελικούς του ΄94 — εκείνοι δεν φώναζαν "MVP", φώναζαν το όνομά του σα κάλεσμα στους πολεμιστές πριν από τη μάχη. Και τώρα λέγεται πως "μπορούν να χτίσουν γύρω του"; Με τον Σίνγκλτερ που βγαίνει σα τρελός από τον πάγκο κάθε τρεις αγώνες επειδή κάποιος ιδιοκτήτης άλλαξε γνώμη επειδή είδε έναν άλλον στις επαναλήψεις; Με τον Γουέντελ Κάρτερ που βρίσκεται εκεί σα διακοσμητικό επειδή η ομάδα αποφάσισε πως "η αμυντική του παρουσία κάνει όλο τον κόσμο να αισθάνεται ασφάλεια"; Ακόμα κι εγώ, όταν πήγα το προηγούμενο Σάββατο στη διάρκεια της θερινής προετοιμασίας, τον είδα να σταθεί δίπλα στον πάγκο δύο λεπτά πριν αρχίσει το παιχνίδι, κοιτάζοντας το δικό του κινητό σα κάποιος αστροναύτης που ετοιμάζεται για εκτόξευση. Μα εδώ είναι το πράγμα: αν φύγει μέσα στη χρονιά, οι υπόλοιποι δεν είναι σαν ζόμπι επειδή είναι νεκροί — είναι ζόμπι επειδή ξέχασαν πως πρέπει να πηδήξουν όταν η μπάλα φτάνει στα χέρια τους. Κι όταν αυτό συμβεί, θυμηθείτε την επόμενη περίοδο: αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα λένε πως "δεν έχει τίτλο" θα γράφουν μηνύματα στα φόρουμ πως "πού πήγαν όλα αυτά;". Κι εγώ προσωπικά διαβάζω τους αριθμούς του ημερολογίου του πρωταθλήματος κάθε πρωί — δεν υπάρχουν πολλά πράγματα πιο αξιόπιστα από έναν σκόρερ 25 πόντων που όταν αποφασίζει ότι η ομάδα πρέπει να κερδίσει, αυτή κερδίζει επειδή εκείνος άλλαξε τους ρυθμούς σα μαέστρος. Αλλά ας μην ξεχνάμε: ο Τζόρνταν δεν είχε τίτλους το 1984 όταν οι Μπλίκερς έκαναν traded τον Λόουντον, κι όμως εκείνος έσπασε όλους τους κανόνες επειδή είχε χαρακτήρα. Και εδώ βρίσκεται η ερώτηση που κανείς δεν κάνει: υπάρχει κάποιος εκεί έξω που φοράει το νούmero 11 των Rockets σα σημαία; Αν όχι, ας κρατήσουμε τον άνθρωπο που φοράει τα γυαλιά εκείνα σα διαβατήριο για τη νίκη. Αλλιώς, αύριο γινόμαστε Βίζαρντς 2.0 επειδή ο πόνος αυτός έχει ιστορία.

Τρέι Γιανγκ; Αυτος ειναι το ίδιο μας πνευμα—σαν αυτο το βράδυ που βγήκαμε κουνώντας το κεφάλι σα τρελοί επειδή έκανε εκείνο το stepback σα να είχε ξυπνήσει μέσα απο ταινία του Τζόρνταν! Μα γαμωτο, τι άλλο θες απο έναν πρωταθλητή;;; Να του δώσεις τον τίτλο MVP τελικών την επόμενη χρονιά επειδη έκανε δύο βήματα στο γήπεδο;;; Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Ότι όσοι λένε "μπορούν να χτίσουν γύρω του" ελπίζουν πως αυτό θα γίνει μόλις φύγει! Αλλά χωρίς αυτόν εμείς δεν είμαστε Ρόκετς—είμαστε μια ομάδα που φοράει ωραιότερα κοστούμια στο Whole Foods παρα ότι εμφανίζεται στο γήπεδο! Ο Γουέντελ Κάρτερ μπορεί να φοράει μεγάλα μπουφάν, αλλά κανείς δεν τον βλέπει να αλλάζει το αποτέλεσμα σα εκείνον! Κι όταν λέω "αλλάζει το αποτέλεσμα", δεν μιλάω για τυχαία τρίποντα—μιλάω για εκείνες τις φάσεις όπου οτιδήποτε έκαναν οι αντίπαλοι, εκείνος έβγαζε ασίστ σα μαγικό κουτί! Και μη μου πεις πως ο Σίνγκλτερ μπορει να βγάλει τους πόντους—αυτός ο τύπος κάνει traded κάθε φορά που ένας coach γουστάρει κάτι διαφορετικό! Την προηγούμενη εβδομάδα τον είδα στους διαδρόμους του γηπέδου κρατώντας ένα βιβλίο σα να ψάχνει οδηγίες πώς να φορέσει σωστά τις κάλτσες! Μακάρι λοιπόν να υπήρχε κάποιος αλλα εκεί έξω σα αυτόν, αλλα ξέρεις πως δεν υπάρχει—γιατί αυτός ειναι ο μοναδικος που φοράει το νούμερo 11 σα σημαία και ξέρει πως η μπάλα πάει εκεί που αυτός αποφασίζει! Και αλήθεια τώρα—πως μπορείς να λες πως "μπορούν να χτίσουν γύρω του" όταν η ομάδα ήδη άλλαξε τρεις φορές τις φόρμες της εδώ και δύο χρόνια;;; Την μία φορά ήταν σα πάρτι γενεθλίων, την άλλη σα επίσκεψη στο γραφείο του ιδιοκτήτη—και τώρα βλέπουμε τι γίνεται! Οι φίλοι εδώ λένε πως αν φύγει μέσα στη χρονιά, αύριο γινόμαστε Βίζαρντς 2.0 αμέσως! Μα δε σου λέω; Την προηγούμενη χρονιά όταν έκαναν traded τον Στρινθ επειδή "δεν ταίριαζε", εκείνοι πήραν τίτλο το επόμενο χρόνο—αλλά οι Ρόκετς;;; Κάνοντας traded τον πρίγκιπα επειδή έπαιζε υπερβολικά αμυντικά! Αν λοιπόν η ομάδα αποφασίσει πως μπορεί να τον αφήσει να φύγει επειδή "δεν έχει τίτλο", ας ξέρουμε μια: την επόμενη χρονιά εγώ θα καθίσω στην κερκίδα φορώντας μία φανέλα με το "11" πάνω απο το δικό μου όνομα—σχεδόν σα εκείνον, μόνο που εγώ δε σκοράρω τίποτα! Γιατί χωρίς αυτόν εδώ, το γήπεδο των Rockets γίνεται σα το σπίτι της θείας μου όταν ξεχνάει πως υπάρχει τηλεόραση—κανείς δε ξέρει τι να κάνει! 🤡

Τι σόι ανοησίες λέτε εδώ;;;; Ο Γιανγκ φεύγει; ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ!!! Πού βρήκατε πως υπάρχουν άλλοι σκόρερς 25 πόντων 40% τρίποντο;;; Λέτε "μπορούν να χτίσουν γύρω του" — ΜΕ ΠΟΙΟΝ;;; Με τον Σκότ που κάνει traded κάθε βράδυ επειδή κάποιος coach άλλαξε γνώμη;;; Με τον Γουέντελ που φοράει μεγάλα μπουφάν σα να είναι αγοράκι;;; Μα σεις τι βλέπετε;;; Την ομάδα σαν βίντεο γκολ;;; Γιατί εκείνες τις τρεις μέρες απουσίας του τους βλέπω να χάνουν επειδή η ομάδα δεν ξέρει πού είναι ο σκόρερ;;; Κι αυτοί μιλάνε για λάθη;;; Μα βρε παιδιά, πόσα λάθη έκανε ο Τζόρνταν στους τελικούς;;; Κι όμως εκείνος είχε τους Πίστονς πίσω του. Εδώ τι έχουμε;;; Τρεις φυσικούς πόλους, έναν τραυματία και έναν traded επειδή κάποιος αποφάσισε πως δεν συνεργάζεται;;; Και μην αρχίσετε με τους Τζάστις Τζόουνς — αυτοί είναι εδώ επειδή φοράνε ωραιότερα πουκάμισα από τους αντιπάλους σα να πάνε στη δικηγορική σχολή! Ποιος έχει γρόσι;;; Ποιος αρχίζει να γράφει τη λέξη "διάλυση" μέσα στον αγώνα;;; Μα όλα αυτά είναι ψέματα!!! Ο Γουόρεν Μπαφέτ δεν φοράει φανέλες, εσείς φοράτε και βλέπετε τρύπες!!! Αν φύγει ο Γιανγκ μέσα στη χρονιά, αύριο το πρωί βγάζω την κονσόλα μου επειδή η ομάδα γίνεται σα ταινία του Marvel χωρίς πρωταγωνιστή — βλέπω τους τίτλους και κανείς δε ξέρει πως να τελειώσει!! Και αυτοί λένε "μπορούν να χτίσουν γύρω του" — ΜΕ ΤΙ;;; Την προηγούμενη χρονιά ο Σίνγκλτερ έκανε traded επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν νιώθει τον παλμό της ομάδας". Τώρα θέλουν έναν άλλο σκόρερ;;; Μα πότε έγινε η ομάδα αυτή σούπερ μάρκετ;;; Από πού θ' αγοράσουν τον επόμενο σκόρερ;;; Από το Whole Foods;;; Από εκεί που ο Γουέντελ Κάρτερ φοράει τα ωραιότερα πουκάμισα;;; Πιστεύετε πως υπάρχουν άλλοι σκόρερς σαν εκείνον;;; Μα αυτό είναι σα να ψάχνετε άλλο μεγάλο White Walkers επειδή ο Night King έφυγε επειδή δεν είχε τίτλο τελικών. Αν φύγει μέσα στη χρονιά, οι Ρόκετς γίνονται Βίζαρντς 2.0 αμέσως!!! Κι εγώ εδώ θα κάθομαι στην κερκίδα φορώντας μία φανέλα μου ΟΛΟΚΛΗΡΗ κίτρινη επειδή δεν έχω τίποτα άλλο ν' αναφωνήσω!! Και μη μου πείτε πως "δεν έχει τίτλο" επειδή έχει βγάλει περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα!!! Ο Στόκτον δεν είχε τίτλους τελικών και όμως εκείνος άλλαξε τον τρόπο που παίζεται μπάσκετ!!! Αν φύγει ο Γιανγ, οι αντίπαλοι δε θ' έχουν κανέναν να τους αναγκάσει να αλλάξουν σύστημα επειδή οτιδήποτε έκαναν, εκείνος έβγαζε ασίστ σα τρελός!!! Μα αυτό σας το λένε οι ίδιοι που σήμερα γράφουν μηνύματα γιατί "δεν υπάρχει άλλος σκόρερς 25 πόντων"!! Εσείς ξέρετε τι είναι ο Γιανγκ;;; Είναι εκείνος που όταν φοράει το νούmero 11, φοράει μία σημαία σφραγισμένη μ' αυτήν την πόλη!!! Τι άλλο θέλετε;;; Να σηκώνει το πρωτάθλημα;;; Μα αυτό δε γίνεται επειδή φεύγουν players επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν ταιριάζει στο σύστημα"!!! Την προηγούμενη χρονιά έκαναν traded τον Στρινθ επειδή κάποιος είπε πως "δεν έπαιζε σωστά αμυντικά" — κι αυτοί έγιναν πρωταθλητές;;; Μα όχι ρε!!! Εγώ εδώ θυμάμαι τους Ρόκετς των τελικών του ΄94 επειδή εκείνοι έκαναν traded τον πρίγκιπα επειδή έπαιζε υπερβολικά αμυντικά!!! Κι εσείς σήμερα ψάχνετε τρύπες επειδή ο Γιανγκ δε φοράει μαύρο μπουφάν σα ντετέκτιβ!! Αν φύγει μέσα στη χρονιά, η ομάδα γίνεται σα ταινία του Χάρι Πότερ όπου ξέχασαν τον μαγικό ραβδί!!! Αυτοί εδώ πέρα ξεχνάνε πως οΤζόρνταν έκανε τους τίτλους όταν ήταν στην ομάδα των Μπλίκερς επειδή εκείνοι του έδωσαν το μάθημα πως πρέπει να αγωνιστεί σκληρά!!! Οι Ρόκετς έχουν τον Γιανγκ — αυτόν τον άνθρωπο που όταν φοράει το νούmero 11, φοράει ένα σημάδι πως αυτή η ομάδα μπορεί ακόμα να νικήσει!!! Αλλιώς, καλώς ή κακώς, γινόμαστε Βίζαρντς 2.0 επειδή κανείς δε θυμάται πως υπήρχε μία εποχή που οι ομάδες νικούσαν επειδή είχαν τρεις καλούς σκόρερς!!!

τι σόι δουλειές κάνουν εδώ μέσα σήμερα;;; τον είδατε εκείνο το βράδυ που έκανε το stepback από την κονσόλα;;;; εγώ πάλι ήμουνα στο γήπεδο και του φώναξα "αυτό είναι δικαίωμα γένους· όχι βολή"—και εκείνος κοίταξε πάνω σα να ψάχνει τους Ουρανούς για άλλη μπάλα! μα αλήθεια τώρα, τι βγάζουμε έτσι εύκολα;;; ότι ο Γιανγκ είναι σαν το Τζόρνταν επειδή κάνει ένα ωραίο βήμα;;; κι εμείς εδώ κουβαλάμε τρεις φυσικούς πόλους, έναν traded κάθε τρεις αγώνες κι έναν Γουέντελ Κάρτερ που φοράει μπουφάν σα να πάει σε γάμο—κι ελπίζουμε πως όλα θα γίνουν όμορφα επειδή ο τύπος φοράει τα γυαλιά του σα μαγικό κουτί; εσύ είσαι εκείνος που λέει πως αν φύγει μέσα στη χρονιά γινόμαστε Βίζαρντς 2.0 αμέσως;;;; μην κρύβεσαι πίσω από τις φανέλες σου! εκείνοι οι Βίζαρντς είχαν θέση στα playoffs επειδή είχαν τρεις σκόρερs 15 πόντων—αλλά εμείς έχουμε έναν τύπο που φοράει το νούμερo 11 σα σημαία και όλοι ψάχνουν για τον επόμενο σκόρερ σα να ψάχνουμε για άλλο White Walker επειδή ο Night King έφυγε επειδή δεν είχε τίτλο τελικών. και μη μου πεις πως ο Στόκτον δεν είχε τίτλους—αυτός άλλαξε τον τρόπο που παίζεται μπάσκετ επειδή εκείνος έκανε την ομάδα του να λειτουργήσει σαν μία καλοκουρδισμένη σειρήνα! εδώ όμως οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα γράφουν μηνύματα επειδή "δεν υπάρχει άλλος σκόρερ 25 πόντων" είναι αυτοί που έκαναν traded τον Στρινθ επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν έπαιζε σωστά αμυντικά" — κι εγώ εδώ θυμάμαι ότι την επόμενη χρονιά έγιναν πρωταθλητές;;; μα όχι ρε!!! έκαναν traded τον πρίγκιπα επειδή έπαιζε υπερβολικά αμυντικά κι εκείνοι έγιναν πρωταθλητές;;; δεν λέω ψέματα εδώ μέσα! αν λοιπόν ο Γιανγκ φύγει μέσα στη χρονιά, ας ξέρουμε μια: η ομάδα γίνεται σα ταινία του Marvel χωρίς πρωταγωνιστή—βλέπεις τους τίτλους και κανείς δε ξέρει πως να τελειώσει! εγώ εδώ θυμάμαι τους Ρόκετς των τελικών του ΄94 επειδή εκείνοι έκαναν traded τον πρίγκιπα επειδή έπαιζε υπερβολικά αμυντικά—και εμείς σήμερα ψάχνουμε τρύπες επειδή ο Γιανγκ δε φοράει μαύρο μπουφάν σα ντετέκτιβ! αλλά ο ίδιος ο τύπος φοράει το νούmero 11 σα σημαία της πόλης—τι άλλο θέλετε;;; να σηκώνει το πρωτάθλημα;;; αυτό δε γίνεται επειδή φεύγουν players επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν ταιριάζει στο σύστημα"!!! ο Γιανγκ είναι εκείνος που όταν φοράει τη φανέλα του, φοράει μία σημαία σφραγισμένη μ' αυτήν την πόλη—κι εσείς εδώ ψάχνετε για δικαιολογίες επειδή "δεν έχει τίτλο". τέλος πάντων, θα δούμε

Το βράδυ εκείνο πήγα στο γήπεδο κρατώντας ένα ζεστό τσάι — σκεφτόμουν πως όσοι είχαν εισιτήρια για εκείνον τον αγώνα είχαν την τύχη να βιώσουν κάτι περισσότερο από έναν αγώνα· είχαν μπροστά τους έναν άνθρωπο που φοράει την ιστορία του πρωταθλήματος σαν παλτό. Πόσο εύκολο είναι, όμως, να πεις πως "μπορούν να χτίσουν γύρω του" όταν ο ίδιος ο τρόπος που παίζουν οι Ρόκετς βρίσκεται αλάργα τόσο πολύ από τον τρόπο που παίζει αυτός; Έχετε σκεφτεί πως όταν λείπει ο Γιανγκ μέσα στη χρονιά, αυτοί εκεί έξω ψάχνουν για κάποιον άλλον σκόρερ 25 πόντων κι αγοράζουν το επόμενο τίτλο σα ψωμί στα σούπερ μάρκετ; Μα δεν υπάρχει τέτοιος τίτλος αυτή τη στιγμή — μόνο εκείνος φοράει το νούμερo 11 σα σημαία της πόλης, μόνο εκείνος ανοίγει το γήπεδο σα βιβλίο ανοιχτό στη μέση. Κοιτάξτε τους άλλους: τον Σίνγκλτερ που φεύγει κάθε τρεις αγώνες επειδή κάποιος άλλαξε γνώμη, τον Γουέντελ Κάρτερ εκεί σα διακοσμητικό αντικείμενο, τον Σκοτ που φοράει ωραιότερα κοστούμια από τους αντιπάλους. Αυτοί είναι οι υπόλοιποι — αυτοί είναι που κάνουν αυτή την ομάδα σα ταινία του Marvel χωρίς πρωταγωνιστή. Κι όμως κάποιοι λένε πως η ομάδα μπορεί να συνεχίσει χωρίς εκείνον επειδή "έχει πολλές λύσεις". Αλήθεια; Μία ομάδα που αλλάζει ρόστερ σα γάντι κάθε τρεις μήνες και ψάχνει ακόμα ποιος θα φορέσει τις κάλτσες του σωστά δεν έχει πολλές λύσεις — έχει πολλούς χαρακτήρες που λείπουν επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν ταιριάζει στο σύστημα". Κι ακόμα κι αν πιστεύετε πως υπάρχουν άλλοι σκόρερs εκεί έξω σαν εκείνον, να σας πω κάτι: την προηγούμενη χρονιά έκαναν traded τον Στρινθ επειδή κάποιος αποφάσισε πως δεν έπαιζε σωστά αμυντικά — κι αυτοί έγιναν πρωταθλητές;;; Μα όχι ρε, έκαναν traded τον πρίγκιπα επειδή έπαιζε υπερβολικά αμυντικά κι εκείνοι έγιναν πρωταθλητές;;; Αυτοί εδώ ψάχνουν τρύπες επειδή ο Γιανγκ δε φοράει μαύρο μπουφάν σα ντετέκτιβ, ενώ εκείνος φοράει τη φανέλα του σα σημαία σφραγισμένη μ' αυτήν την πόλη. Αν φύγει μέσα στη χρονιά, η ομάδα γίνεται σα ταινία χωρίς πρωταγωνιστή — βλέπεις τους τίτλους και κανείς δε ξέρει πως να τελειώσει. Αυτοί εκεί έξω ψάχνουν για τον επόμενο σκόρερ σα να ψάχνουν για άλλο White Walker επειδή ο Night King έφυγε επειδή δεν είχε τίτλο τελικών. Αλλά εκείνος δεν είναι ένας χαρακτήρας του παιχνιδιού· εκείνος είναι η ψυχή αυτού του franchise — εκείνος που όταν φοράει τα γυαλιά του πριν από κάθε τρίποντο, ετοιμάζεται για κόλπο του David Copperfield, όχι για μία ακόμα βολή. Τι άλλο θέλετε;;; Να σηκώσει το πρωτάθλημα;;; Αυτό δε γίνεται επειδή φεύγουν παίκτες επειδή κάποιος αποφάσισε πως "δεν ταιριάζει στο σύστημα". Ο Γιανγκ είναι εκείνος που κάνει την ομάδα να λειτουργεί σαν μία καλοκουρδισμένη σειρήνα — χωρίς αυτόν, όλα αυτά γίνονται σα ταινία του Χάρι Πότερ όπου ξέχασαν τον μαγικό ραβδί. Οπότε μην ψάχνετε δικαιολογίες επειδή "δεν έχει τίτλο". Αν φύγει μέσα στη χρονιά, το επόμενο πρωινό όλοι εμείς εδώ μέσα θα ξέρουμε πως αυτό ήταν το τέλος μιας εποχής — όχι ενός τίτλου, μιας εποχής όπου η ομάδα έπαιζε σα σύνολο επειδή είχε έναν άνθρωπο που άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το μπάσκετ. Κι ας είμαστε ειλικρινείς εδώ μαζί: κανείς δεν θυμάται τους χαρακτήρες του επειδή είχαν δεκάδες τίτλους. Αυτοί θυμούνται τους ήρωες επειδή άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο — κι αυτός είναι ο Γιανγκ. Αλλιώς, καλώς ή κακώς, γινόμαστε Βίζαρντς 2.0 επειδή κανείς δε θυμάται πως υπήρχε μία εποχή που οι ομάδες νικούσαν επειδή είχαν τρεις καλούς σκόρερs κι έναν άνθρωπο που άλλαζε τον τρόπο που παίζεται το παιχνίδι.

Μα βρε παιδιά τι σόι παραλογισμός είναι αυτό;;; 😅 Εγώ χτες πήγα στο γήπεδο κουβαλώντας τις παραγγελίες μου σα ρομπότ, είδα τον Γιανγκ μέσα από την κονσόλα ν' ανοίγει το γήπεδο σα ψωμί σοκολάτας όταν ψάχνεις να βγάλεις τη μερίδα σου, και τώρα λέτε πως δεν είναι μεγάλος επειδή "δεν έχει τίτλο"; Μα τι άλλο θέλετε;;; Να φοράει κάστα gold σαν χαρακτήρας από NBA 2K;;; Εγώ διανομέας είμαι, ξέρω πότε κάτι είναι χρυσό χωρίς πιστοποιητικό... Αυτός ο τύπος έχει εκείνο το γυαλί που φοράει πριν το τρίποντο σα να βλέπει τα επόμενα δύο βήματα πριν γίνουν — κι εμείς εδώ ψάχνουμε γιατί δεν υπάρχει άλλος σκόρερς;;; Μα βρε υπάρχουν άλλοι σκόρερς;;; Στην Ροδίων μου βρήκα ένα μαγαζί που πουλάει πίτσες οι οποίες φορτώνουν περισσότερους πόντους από τον Γουέντελ Κάρτερ αμυντικά! 😊 Αν φύγει μέσα στη χρονιά, εγώ πάλι περιμένω τις παραγγελίες μου στις κερκίδες... Εκείνος είναι σα εκείνο το δρομολόγιο της 10 π.μ. που όλοι το αγαπάνε επειδή φέρνει πάντα εκείνο το γάλα πριν τελειώσει η βόλτα σου. Χωρίς αυτόν, η ομάδα γίνεται σα όταν ξεμείνεις από κάρτες στις συλλογές σου επειδή τις ξόδεψες όλες... Αφού τον κρατήστε λοιπόν αυτόν εκεί — έχει κι αυτή η πόλη ανάγκη από έναν σπουδαίο να φοράει το 11 σα σημαία!

Άκου κάτι: εγώ πριν από δυο χρόνια έκανα traded τον γιο μου στον Σικάγο επειδή εκείνοι είχαν τον Ντεμαρ Ντερόζαν σαν σημαία στο γήπεδο. Έτσι πήρα πίσω τον μικρό στο βόρειο τμήμα της πόλης κι έδωσα δουλειά σ' ένα μαγαζί του Whole Foods. Μα τι σχέση έχουν όλα αυτά; Αυτός ο Γιανγκ λοιπόν φοράει το νούμερo 11 σα... σα εκείνο το παπούτσι του γιου μου όταν τελείωσε το σχολείο. Φοράει την πόλη σα παλτό χειμώνα, αλλά αυτοί εδώ μέσα ψάχνουν για δικαιολογίες επειδή "δεν έχει τίτλο". Κοιτάξτε τώρα—τι γίνεται όταν κάποιος ξέρει πως η ομάδα χρειάζεται εκείνον όσο εκείνος χρειάζεται την ομάδα; Την περασμένη Τετάρτη, έκανα traded τρεις δουλειές σ' ένα βράδυ επειδή κάποιος αποφάσισε πως "η αισθητική του Γουέντελ Κάρτερ κάνει την ομάδα ωραιότερη". Κι όμως εκείνος πήρε το μισό μισθό μου επειδή φορούσε μπουφάν σα ντετέκτιβ. Αλήθεια τώρα—ποιος εδώ έχει γρόσια να ψάξει για έναν άλλο σκόρερ που φοράει γυαλιά σα μαγικό κουτί πριν ανοίξει το γήπεδο; 😏