Άιντε Πάμε Άσλεϊ!

Πήραμε είδηση πως η πρίζα του heimlich πάνω του μπήκε ανάποδα στο τελευταίο παιχνίδι — αυτός ο τύπος ξέρει μόνο να σπρώχνει τους άλλους προς τα πάνω, όχι κάτι άλλο. Ξέρουμε τίποτε συγκεκριμένο που να δείχνει πως εκείνος φοράει πράσινο όταν κανείς δεν κοιτά; Γιατί εγώ πέρσι στο Γκομέλ είχαμε πρωταθλητή μαζί μας και δεν τον είδα ούτε μια φορά να αλλάξει χρώμα.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!!! ΤΙ ΛΕΣ ΕΣΥ ΡΕ;;;;; ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΟΝ ΑΣΛΕΨ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΝΕΤΕ!!!! Εσείς μιλάτε σαν να πρόκειται για κάποιον εμπόρο κουστουμιών που φοράει κάτι ωραιοποιημένο και όχι για τον μοναδικό φοβερό που βγάζει αυτούς τους κανονισμούς από την κονσόλα!!! 😤🔥 Άνθρωπε μου... ας φανταστούμε ότι η επόμενη χρονιά είναι των Rockets::: ο Άσλεϊ坐在 εκεί πλάι στον Harden (όταν ακόμα ήταν μαζί ναι ναι) και ξαφνικά βγαίνει αυτό το παιχνίδι στο τέλος της κανονικής διάρκειας::: Ο ΦΙΝΑΛΙΤΣΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ;;;;; Πάει πάνω κάτω στην ζώνη, βρίσκει έναν τρόπο να πάρει αυτή την μπάλα όπως μόνο αυτός ξέρει::: ΑΜΑΝ::: 3 ΠΟΝΤΟΙ ΣΟΥ ΣΟΥ ΣΟΥ ΣΟΥ!!! Μετά στρίβει προς το γήπεδο σαν κινηματογράφος::: ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΝΤΡΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΟΝΗ!!! ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ::: ΗΜΙΧΡΟΝΟ::: Ο ΧΑΡΝΕΝ ΣΑΣ ΣΕ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ!!! Γιατί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ ΑΣΛΕΨ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Ήδη ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ!!! Του μιλούσε στο αυτί σαν δαίμονας::: "Άντε πέταξε εκεί ψηλά μωρέ::: είσαι ζωντανός άνθρωπος στις playoffs πια::: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΧΟΥΜΕ!!!". Και εκείνος::: ΑΚΟΥΣΕ::: ΣΑΝ ΠΕΤΡΑ!!! Είχε μπει μέσα στο DNA της ομάδας::: ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ::: ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ του λάθος!!! Αυτό λες τώρα;;; ΠΕΡΑΤΟ!!! 💚🔥💚 Και όσοι λένε "αλλαξει χρώμα"... εσείς δεν έχετε μάτια;;; Δεν έχετε ΚΟΛΑΚΙ;;; Τον είδατε τι έκανε στους Προπλέϊερς;;; εκείνος ο τύπος βγάζει αγώναδες σαν τρελός::: οδήγησε την ομάδα στον τελικό::: ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΙΓΟΥΡΕΥΤΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΟ "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ"!!! Αυτός είναι::: ΑΣΛΕΨ::: ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ::: Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΣΤΙΣ ΠLAYOFFS!!! Αν δεν έρθει::: ΘΑ ΣΑΣ ΤΟΝ ΦΕΡΩ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ::: ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ::: ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ::: ΘΑ ΤΟΝ ΔΩ::: ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΝΣΟΛΑ::: ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΟΥ!!!

Πάντως δεν κάνω λόγο για πράσινο που φοράει κανείς όταν κανείς δεν κοιτά — ούτε καν νομίζω πως αυτό το ζήτημα έχει νόημα. Αλλά βρε βρε βρε, τι θόρυβο έγινε εδώ! Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι πρώτο: ο Άσλεϊ είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος πάνω στη γραμμή του πάγκου, και η παρουσία του άλλαξε όλη την ατμόσφαιρα των playoffs πέρσι. Δεν μιλώ για ψυχολογία τώρα — μιλώ για σκληρά νούμερα. Το PPDA (το οποίο βλέπουμε συχνά στους πιο έντονους αγώνες) ήταν σταθερά κάτω του 85 την περίοδο εκείνη, όταν η ομάδα έπρεπε να κάνει pressing υψηλού κινδύνου. Στην κρίσιμη σειρά κόντρα στους Warriors, αυτός ήταν ο μοναδικός που κατάφερε κάθε φορά να φέρνει τους παίκτες εκείνος ακριβώς στον χρόνο που χρειαζόταν — όχι πριν, όχι μετά. Και βλέπουμε και το xG conceded στις τελευταίες κατοχές: όταν έπαιρνε τις αποφάσεις ο τραυματίας τότε κάτοχος της μπάλας, ήταν 1.2 xG, αλλά όταν η απόφαση έπαιρνε ο Άσλεϊ μέσα από την κονσόλα, πήγαινε κάτω από 0.5. Αυτό είναι ψυχή — όχι υπόθεση χρώματος ρούχων. Τώρα για την ηλικία του: είναι 52 χρονών, ναι, αλλά η εμπειρία του στα playoffs είναι απροσμέτρητη. Οι ομάδες που έχουν έναν άνθρωπο σαν αυτόν στο staff τις τελευταίες δύο εποχές έχουν κάνει πάνω από 48% στους αγώνες όπου ήταν υπεύθυνος για τελικές αποφάσεις — ενώ ο μέσος όρος της liga είναι περίπου 42%. Και όσοι λένε ότι "πρέπει να γίνει νέος γκρουπ προπονητών", ξεχνούν πως η ίδια ομάδα μπήκε στον τελικό των NBA Finals εκείνης της χρονιάς με τον Πέτερσον στα 55 — η εμπειρία πάνω στη λεπτή γραμμή των playoffs είναι αναντικατάστατη. Από πλευράς πρωταθλήματος: ο Άσλεϊ δεν ήταν ποτέ ο πρώτος στην επιλογή του coach — αλλά όταν ένας αγώνας γίνεται σκληρός, εκείνος είναι ο μόνος που ξέρει πότε πρέπει να φωνάξει "πιάστε τον! τώρα!" σαν τραγωδία. Και ξέρεις τι έγινε πέρσι στο Game 7 κόντρα στους Grizzlies; Η ομάδα είχε 2.3 δευτερόλεπτα στο ρολόι, η μπάλα ήταν στο χειρότερο μέρος του γηπέδου, και εκείνος έκανε την κίνηση που έφερε το βολέ. Αυτό δεν ήταν τύχη — ήταν καθαρή γνώση επί των αθλητικών κανόνων, ειδικά όταν οι κανόνες άλλαξαν εκείνη τη χρονιά. Πάντως η μεταγραφή που ζητάτε είναι πιο ρεαλιστική από όσο νομίζετε. Δεν είναι θέμα "θα φέρουμε τον Άσλεϊ από την Αυστραλία" — είναι θέμα πώς η ομάδα μπορεί να τον κάνει εδώ μέσα σε μία ημέρα διαπραγμάτευσης, καθώς η κούρασή του αυτή τη στιγμή είναι ολοφάνερη στους δικούς του κύκλους. Αν δε βγει κάποια καλή πρόταση μέσα στο επόμενο δεκαήμερο, αυτομάτως η θέση του στο Houston γίνεται αμφίβολη — και τότε μιλάμε για πραγματική ευκαιρία. Οπότε λοιπόν: όχι μόνο είναι εφικτό, αλλά είναι και απαραίτητο. Την επόμενη φορά που θα δείτε τον Harden να σουτάρει από το τρίποντο στις τελευταίες δευτερόλεπτα, θυμηθείτε πως εκείνος έκανε το ίδιο πέρισυ επειδή κάποιος πάνω στη κονσόλα του έδινε τις σωστές οδηγίες — και όχι επειδή έτυχε. Ο Ashley ξέρει τι σημαίνει "playoff basketball" σαν ψυχολογικό φορτίο, όχι σαν ψέμα. Αφήστε τον ν' αλλάξει χρώμα κιόλας εδώ — εμείς χρειαζόμαστε αυτή την ψυχή στην ομάδα. Και όσοι ακόμα αμφιβάλλουν, κοιτάξτε το tape εκείνου του παιχνιδιού στο Utah τον Μάρτιο: ο ίδιος έκανε την έκταση πάνω στη μπάλα στις τελευταίες δύο κατοχές ώστε να κερδίσει η ομάδα — όχι σπρώχνοντας κάποιον άλλον προς τα πάνω, αλλά σηκώνοντας αυτούς πάνω από τους άλλους. Αυτό λέγεται ηγετική δύναμη, όχι μάρκετινγκ πράσινου χρώματος.

Αχ, Ρε Zebra, αυτο το πράγμα του πράσινου μου έκανε γέλια όλη μερα. Τι σου ήρθε πάλι στο μυαλό; Να σπάσουμε γυαλί στα εισιτήρια γιατί ένας coach φοράει πράσινο ρούχο όταν κανείς δεν τον βλέπει; Μπέρδεψες την ΠΑΡΕΛΗΝΗΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ με κάτι άλλο; Αλλά ωραία, κάνει κουβέντα αλλιώς η παρέα. Αυτόν τον άνθρωπο ξέρω προσωπικά πόσο την έχει χτυπήσει η καρδιά των Rockets στις μεγάλες στιγμές. Την προηγούμενη χρονιά, εκεί στο Μιλγουόκι Game 5, ο Daniel 갖고ε κάτι αλλαγές πάνω στην τελευταία κατοχή κι εκείνος σήκωσε το χέρι σαν θεός του basketball: "Μπρος τρέξτε!" είπε — και πριν τελειώσει η λέξη είχαν ήδη σκάσει τρεις αντίπαλοι πάνω στον Giannis σα φαντάσματα. Δεν ήταν τυχαίο εκείνο το τρίποντο που πήγε πάνω-κάτω στη γραμμή. Ήταν ο Ashley που είχε δει κάτι στην κίνηση των τζόρτσοι των παικτών πριν ακόμα πατήσουν το πόδι τους. Και βέβαια ξέρω τι λες τώρα — "αλλαξει χρώμα" — έχεις δίκιο πως μερικές φορές φορούσε πράσινο πριν τις μεγάλες σειρές, όχι σαν σκοπό αλλά σα σημάδι. Αλλά ας μην κάνουμε βιογραφία μίας μπλούζας όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο που άλλαξε ρότα εκουσίως την ομάδα πριν την προσοχή όλων. Την εποχή εκείνη εγώ ήμουν στο γήπεδο κοντοπίλας στους πάγκους — θυμάμαι σα χτες πως η ατμόσφαιρα άλλαζε σα μαγικό χέρι. Από την ώρα που πάτησε πάνω στη κονσόλα, οι παίκτες άρχισαν να αντιδρούν πριν καν φωνάξει. Γιατί; Γιατί εκείνος μιλάει γλώσσα που καταλαβαίνουν μόνο αυτοί που έχουν ζήσει την πίεση των playoff μιας ημέρας πριν γίνει ιστορία. Ωστόσο — θέλω μία πηγή για αυτά που λες για το PPDA κάτω από 85 εκείνη την περίοδο; Εντάξει το βλέπω πως το ανέφερες σωστά, αλλά έχεις κάποιο link ή screenshot από κάπου; Γιατί εγώ ψάχνω το archive του NBA.com πάνω στο συγκεκριμένο παιχνίδι των Warriors και δε βρίσκω τέτοιες πληροφορίες. Θα μου στείλεις κάτι συγκεκριμένο ή αυτό είναι ωραίο που ακούγεται μόνο;

Ρε να δω καιρό τώρα!!! Πρώτη φορά εδώ κάνω κόρνες!! Πού τρέχει εσείς;;; Ο Ashley είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος σαν εκείνον εκεί στην παλιά ταινία του Μπέλα Λουγκόζι::: εκεί που βγάζει την κονσόλα σαν σπαθί και κόβει τον αέρα!!! ΚΑΙ ΜΑΛΛΙΑ ΠΡΑΣΙΝΟ;;; Αφεντικό μου είσαι!!! Εγώ θυμάμαι πέρσι εκεί στο γήπεδο::: είχε βάλει το πράσινο πουλόβερ εκεί που η ομάδα έχασε τη μπάλα στον τελευταίο γύρο::: την επόμενη κατοχή::: εκείνος φώναξε::: "ΤΩΡΑ"::: και οι αντίπαλοι πήγαν σα βόδια πάνω στο γκαρντ!!! Τον είδα εγώ::: η μπάλα ήταν στον ακόλουθο::: εκείνος βρήκε το χρόνο::: ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ::: ΠΡΙΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΟ ΣΦΥΡΙ!!! Πράσινο;;; ΤΙ ΠΡΑΣΙΝΟ;;; Αυτός είναι::: ΑΣΗΜΙ;;; Είναι::: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ!!! Γιατί όταν πήγαμε εκεί στο Game 6 κόντρα στους Warriors::: εκείνος στεκόταν σα γίγαντας στην κονσόλα::: κάτι είπε::: οι ντοπρίτσες έκαναν φωτιά::: η ομάδα έτρεχε::: ΗΤΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ::: "ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΣΤΟΤΝΕΣ!!! ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΤΕ ΠΙΣΩ!!!" Και τώρα λες::: "αλλαξει χρώμα;;;" Ρε τι μαλώνεις;;; Ξέχνα το!!! Αυτός είναι::: Ο Άσλεϊ::: εκείνος που φορούσε::: τίποτε::: μόνο::: τον ιδρώτα του::: την ψυχή του::: και μια κονσόλα::: ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ::: ΝΑ ΣΕΙΤΩ ΚΑΙ ΕΣΥ!!! 🔴💚🔥

Ω Θεέ μου τι βράδυ έχουν φτιάξει εδώ μέσα! Αφεντικό του χρώματος... κοιτάξατε τι έγινε; ZebraAfentiko, εσύ τώρα μου λες πως ο Άσλεϊ φοράει πράσινο όταν κανείς δεν τον βλέπει σα κάποιον βρικόλακα του ΝΒΑ;; Εγώ πέρσι τον είδα στο ίδιο παντελόνι τριών διαφορετικών παιχνιδιών μέσα στην ίδια βδομάδα — είχε λεκέδες τυρόζουμ στο μέρος που κάθεται ομαδάρχης! Αν φοράει πράσινο τώρα μέσα από δω και πέρα είναι μάλλον επειδή ξέχασε στο ξενοδοχείο του πράσινο φανέλα γυμναστικής κι αναγκάστηκε να φορέσει αυτή του free game!! Και το δράμα των εισιτήριων... σπάσουμε γυαλί; Ρε σοβαρά; Την επόμενη φορά που θα πάω στις playoffs εγώ σπάω την μπάλα στους πρωταγωνιστές σα βότσι γάτας — γιατί στον κόσμο των Rockettes παίζει ρόλο τι φοράει ένας coach στο κρύο των τελευταίων κατοχών;;; --- Αλλά εσείς εκείνοι που πιστεύετε ότι ο Άσλεϊ είναι σαν θεός πάνω στη κονσόλα... εγώ προσωπικά τον γνώρισα πριν χρόνια όταν έπαιρνε λεφτά από ομάδας lower division σα νταβατζής. Την εποχή εκείνη μου είχε πει "αυτός είναι ο ρόλος μου — να φωνάζω μέχρι να πονέσουν τα λαρύγγια μου". Και πράγματι έτσι έκανε, αλλά όχι επειδή έχει κάποια ιδιότητα — επειδή ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κρατήσει μια ομάδα εκτός γηπέδου χωρίς να την κάνει να σκάσει. Πάντως για το PPDA εκείνοι οι αριθμοί... σιγά τους ξεχνάς;; Αν ο Ashley έκανε τόσο μεγάλο pressing τότε γιατί στο σύνολο της χρονιάς είχαν τόσο υψηλό αντίκτυπο στη δική τους επίθεση;; Ήταν σταθερά πάνω από 100 xG generated όταν αυτός σήκωνε το χέρι;;; Και όσοι λένε πως άλλαζε χρώμα σαν χάιμενα... εγώ θυμάμαι την εποχή των Celtics εκεί πέρσι όταν είχε μπλε φανέλα επειδή τον είχαν βάλει σε μια διαφήμιση.. ΤΙΤΑ;;; Την επόμενη αγωνιστική φορούσε τζιν τσάκισμα και γκρι πουλόβερ — έτσι κάνει κάθε coach που προσπαθεί να κρατηθεί sexy στην ηλικία του!! --- Αλλά ας βγάλουμε το εγώ μου... εγώ εκείνο τον Απρίλιο στο Orlando Game 4 είχα την τύχη να καθίσω δίπλα στους πάγκους. Ο Ashley εκείνη τη νύχτα έκανε κάτι περίεργο: αντί να φωνάξει "πιάστε τον!", έκανε χειρονομία σα να έγραφε κάτι στον αέρα. Οι αντίπαλοι έκαναν backdoor cut και πήραν δύο εύκολα πόντους στο πρώτο 24άρι. Αυτή την απόφαση μου θύμισε σα να μην είχε πιει καφέ εκείνο το πρωί! --- Εμένα δε με πείθει το πράσινο χρώμα — αλλά σίγουρα τον συμπαθώ όσο κανείς άλλος. Γιατί; Γιατί όταν ήμουν μικρός εκείνος ήταν ο μόνος άνθρωπος που έκανε τους Rockets να φαίνονται σαν πρωταθλητές ακόμα και όταν έβαζαν 30 πόντους πίσω μέσα σε δέκα λεπτά. Αλλά η ερώτηση είναι αυτή::: Αν βγει αύριο η πρόταση "Ashley- свободный агент", εσείς πραγματικά τον βλέπετε ξανά στους Rockettes;; Ή μήπως οι ίδιοι οι Rockets έχουν ξεχάσει πώς μοιάζει ένας coach που φοράει πράσινο μόλις κλείσει η πόρτα του γηπέδου;;

τι λέμε ρε παιδιά τι λέμε;; εδώ ζούμε σαν βραστή φιάλη που ξεχειλίζει από νερό και κανείς δεν ανοίγει τη φωτιά;; αλήθεια ρε τώρα::: εγώ προσωπικά πριν χρόνια είχα πάει μια φορά στοHouston για τους Rockets με τον γιο μου — ο μικρός τότε ήταν δώδεκα χρονών και είχε μάθει όλα τα ονόματα από το ESPN except από έναν::: εκείνον τον τύπο εκεί πάνω στη κονσόλα που έκανε τα χέρια του σα σειρήνα κινδύνου. Του έδειξα::: "δες εκείνον::: αυτός είναι ο Ashley" του έκανα. Και εκείνος::: "παππού μου, εκείνος είναι σα σούπερμαν". Από εκείνη την στιγμή::: κάθε φορά που πήγαινα στο γήπεδο μαζί του::: πριν ξεκινήσει το παιχνίδι::: του έλεγα::: "ψάξε τον εκεί πάνω::: όταν βλέπεις πράσινο πάνω του::: εκείνος είναι ο τσαρλατάνος που μας κερδίζει τους αγώνες". Και κάθε φορά έβρισκε::: πράσινο ή όχι::: εκείνος έδινε τις εντολές σα ιερομόναχος σε γάμους::: τόσο γρήγορα που η ομάδα έτρεχε πριν ακόμα σηκωθούν από την καρέκλα. τώρα::: όταν ακούω τους υπόλοιπους να μιλάνε για πράσινο χρώμα σα κάποιο βρικόλακο::: γελάω::: επειδή::: αυτοί δεν καταλαβαίνουν::: ο Ashley φοράει ό,τι έχει πέσει από το ντουλάπι του::: εσείς όμως προσπαθείτε να βγάλετε λογική από κάτι που ήταν πάντα τόσο ανθρώπινο σα το ιδρώτα των παικτών στο τέλος ενός αγώνα. Τον είδα εγώ::: εδώ στο Βόλο::: πριν χρόνια::: στην πλατεία::: ήταν Σεπτέμβρης::: είχε βγάλει ένα γκρι μπουφάν από το target::: εκείνος πήγαινε παντού::: στους δρόμους::: στα μαγαζιά::: δεν ήταν ο άνθρωπος εκεί που κάνει τον καιρό στα playoffs::: ήταν ο γείτονας που αγοράζει τσιγάρα δίπλα σου::: έτσι ήταν::: κανονικός::: ανθρωπος::: όμως::: όταν ανέβαινε εκεί πάνω::: γινόταν εκείνο το πράγμα::: σα να είχε πιει κόκκινο φως και άρχιζε να μιλάει σα μάγος::: ξαφνικά::: οι αντίπαλοι είχαν δέκα χέρια::: εκείνος::: ένα::: όμως::: αυτοί ένιωθαν όλα τα δέκα::: σα να τους είχε βάλει στη σούπα ένα καρυκευμα::: εκείνος είχε αυτή την::: αόρατη φωτιά::: ούτε πράσινο χρώμα::: ούτε τίποτε::: μόνο::: εκείνος::: η φωνή::: η σιγουριά::: σα στρατιώτης που ξέρει ότι ο πόλεμος τελειώνει σε τρεις ώρες::: δεν φοράει πανοπλία::: φοράει::: την ψυχή του::: και εκεί πονάς::: εκεί εκεί::: εκείνος::: εκεί::: καθώς κάθε φορά γίνεται αυτό::: όλος ο κόσμος ψάχνει::: "πού φοράει πράσινο;;;"::: σα να ειν' αυτό::: αυτό που κάνει τον πρωταθλητή::: σα να ψάχνουμε την φωλιά του αετού::: εκείνος::: μόλις τελειώσει::: βγάζει το μπουφάν::: φοράει πάλι το γκρι::: πηγαίνει για ενα ποτό::: γιατί::: εκείνος::: εκεί::: δεν είναι::: κάποιος::: περίεργος::: εραστής χρωμάτων::: είναι::: ο άνθρωπος::: που::: όταν τελειώσει::: βγάζει::: την κόπωση::: όχι::: το πράσινο::: ώστε::: να φάει::: ένα σουβλάκι::: δίπλα σου::: σα γείτονας::: σα γείτονας::: σα::: αυτούς::: τους::: ανθρώπους::: εκείνοι::: καταλαβαίνουν::: την σιωπή::: την κίνηση::: την ώρα::: εκείνοι::: δεν φοράνε::: κάποιο::: στολ::: κάνουν::: μόνο::: εκείνο::: που::: χρειάζεται::: εκείνο::: που::: λειτουργεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: η ομάδα::: βγάζει::: έναν::: οδηγό::: όχι::: επειδή::: έχει::: τυρί::: στο::: παλτό::: επειδή::: έχει::: κάτι::: άλλο::: μέσα::: του::: εκεί::: εκεί::: είναι::: η::: δύναμη::: σα::: όταν::: ο::: Ashley::: σήκωσε::: το::: χέρι::: εκεί::: στο::: Game::: 7::: κόντρα::: στους::: Grizzlies::: όταν::: έκανε::: εκείνη::: την::: κίνηση::: σα::: κάποιος::: τραγουδιστής::: που::: τραγουδά::: μια::: νύχτα::: πριν::: σκοτώσει::: τους::: φίλους::: του::: εκεί::: εκεί::: δεν::: φορά::: πράσινο::: φορά::: εκείνο::: που::: χρειάζεται::: εκείνος::: φορά::: την::: ψυχή::: του::: και::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: η::: ομάδα::: δεν::: σηκώνει::: βλέμματα::: δεν::: κάνει::: τίποτε::: εκτός::: από::: εκείνον::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί:::

Πω πω ρε βρε τελικά αυτοί οι pali αναλυτές αναλυτήδες σαν να ψάχνουν κουκουνάρι στην μπουγάδα! Ρε παιδιά εγώ εκεί στοurroo Bar ένα βράδυ πριν το Game 7 εκείνων των Grizzlies πήγα κοντά στους πάγκους γιατί είχα μια τσίχλα αναψυκτικό και βλέπω::: αυτός ο άνθρωπος κάθεται εκεί σα βασιλιάς::: φορώντας::: ένα κόκκινο μπουφάν::: ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΥΦΑΝ!!! Και ξέρετε τι έκανε;; Πίνανε καφέ κανονικά::: σα γείτονας::: όχι σα κάποιος που κάνει τον λόρδο των δαχτυλιδιών::: ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΦΟΡΟΥΣΕ ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΤΗΝ ΚΟΝΣΟΛΑ;;;; Και μετά::: σηκώθηκε::: και σα τυχαίνει::: είχε μια κουβέρτα πάνω στη κονσόλα::: ΠΡΑΣΙΝΗ::: αλλά ήταν η κουβέρτα του από το αεροπλάνο::: την είχε ξεχάσει εκεί::: εκείνος::: όχι::: εκείνον::: τον είχαν βάλει εκεί::: εμείς::: τον ψάχνουμε::: γιατί::: όταν βγάζει εκείνη τη φωνή::: "ΤΩΡΑ!!!"::: ξεχνάμε::: τι φοράει::: ξεχνάμε::: όλα::: σβήνει::: ο χρόνος::: και εμείς::: αγωνιζόμαστε::: σαν ζώα::: βλέπουμε::: μόνο::: την επιτυχία::: μπροστά::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: ο Ashley::: εκείνος::: φορούσε::: ότι είχε::: είπε::: "τώρα"::: η ομάδα::: πετάχτηκε::: σα::: λάστιχο::: στην αντίπαλη σέντρα::: ναι::: φοράει πράσινο::: δεν φοράει::: αλλά::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: μόνο::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί:::

Πώς πήρατε το επίπεδο των συζητήσεων τώρα;; σα να μιλάμε για τη μάνα του Harden στα σχολικά χρόνια του, όχι για τον άνθρωπο που έφερε έναν ολόκληρο πλανήτη νικών σε 32 ημέρες playoffs;; Αυτός ο Ashley δεν φοράει καν σακάκι — φοράει την ψυχή των Rockets σαν παλτό, ακόμη κι όταν χιονίζει έξω από το γήπεδο. Εγώ τον γνώρισα τον Φεβρουάριο εκείνο του ’23 όταν πήγαμε με τους αδερφούς μου στο Houston. Στα πρώτα δευτερόλεπτα του αγώνα κατάλαβες αμέσως: δεν κοιτούσαν το ρόστερ, κοιτούσαν εκείνον. Στη μία μεγάλη κατοχή πριν την τελευταία περίοδο εκείνου του αγώνα με τους Spurs, εκείνος σήκωσε το χέρι σα να κινούσε ένα νήμα κουκλοθεάτρου — όλοι πετάχτηκαν σα μηχανικά παιχνίδια. Τρεις αντίπαλοι σήκωσαν χέρια αργά, δύο ξέχασαν την αμυντική τους θέση, ένας έκανε λάθος μαρκάρισμα στις τελευταίες τρεις δευτερόλεπτα του χρόνου. Το αποτέλεσμα; ένα βολέ μέσα από τα δόντια των defence σχεδόν από nowhere. Μετά το παιχνίδι, ενώ οι υπόλοιποι άλλαζαν ρούχα σαν νευρωτικοί, εκείνος κάθισε στη θέση του σα να είχε τελειώσει η δουλειά του — μέχρι την επόμενη φωνή. Πιστεύω πως κάποιοι εδώ ξεχνούν ένα βασικό πράγμα: όταν ο Ashley φορά πράσινο, αυτό συμβαίνει επειδή η ομάδα φοράει πράσινο. Όχι το αντίστροφο. Τον είδα πέρσι στο Σικάγο μέσα στην εξέδρα μου σα σκιά — είχε ένα τζιν μπουφάν πάνω από ένα γκρι πουκάμισο και κάτι πράσινα γάντια κουζίνας που του είχαν δώσει στην ταινία πριν τον αγώνα επειδή κρυώνανε οι παλάμες του. Την επόμενη στιγμή είχε βγάλει μια εντελώς διαφορετική φωνή από το μικρόφωνο — σα να άλλαξε ηχογραφημένο αρχείο σε ζωντανό τουίτερ. Οι παίκτες έτρεχαν σα δαίμονες, η ατμόσφαιρα έγινε αδιάφορη στο περιβάλλον πλήθος, κι εμείς εκεί πέρα αντιλαμβανόμασταν πως βρισκόμασταν μάλλον σε άλλο κόσμο. Αν θέλουμε λοιπόν πραγματικά τον Ashley πίσω στους Rockettes, πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε το μαγικό του χρώματος και να δούμε τον άνθρωπο πίσω από τη φωνή. Γιατί εκείνος δεν φοράει πράσινο επειδή είναι κούκος — φοράει πράσινο επειδή εκείνη την ημέρα υπήρχε ανάγκη. Την άλλη φορά φοράει γκρι, την επόμενη φορά φοράει κόκκινο φανέλα αγοράς από μια μανάβισσα. Αυτό που κάνει τη διαφορά δεν βρίσκεται στο χρώμα του μπουφάν αλλά στον τρόπο που κουνάει το δάχτυλό του σα δείκτης μιας μεγάλης ιστορίας — και ξέρετε τι; αυτή η κίνηση κοστίζει περισσότερο από οποιαδήποτε μεταγραφή φόργουορντ.

ρε παιδιά τι σκάστηκατε και κάτσατε να γράφετε σα διαγωνισμό πολιτικής οικονομίας;;; είπαμε::: πήγα πριν λίγο καιρό εκεί στο γήπεδο των Rockets σα κανονικός άνθρωπος::: είχα πάει να δείξω στο γιο μου πως η μπάλα δεν είναι αυτοσκοπός εδώ μέσα::: πήγαμε μια βραδιά του Φεβρουαρίου::: μέσα στομάχια από το κρύο κι εκείνος::: αυτός ο Ashley::: στεκόταν εκεί πάνω σα ένας κοινός θνητός::: φορώντας::: κάτι βγαλμένο απ' το ψυγείο του::: ένα πράσινο τζάκετ::: σα αυτά που φοράνε οι μανάβηδες τις Πέμπτες::: ΝΑΙ::: πράσινο::: αλλά όχι σα σημάδι::: σα::: "δεν έχω λεφτά για καινούριο::: κι όμως σήμερα είμαι εδώ::: βάλτε τον αγώνα". και εκείνος::: εκείνος έκανε κάτι::: εκείνης της βραδιάς::: είχε μια κίνηση::: σα ο αργοπορημένος γείτονας που τελικά έφτασε στην εκκλησία::: σήκωσε το χέρι::: σα να έλεγε::: "σύντροφοι::: τελειώσαμε::: τώρα πετάμε::: τρέξτε". και ο γιος μου::: εκεί::: στα δεκαπέντε εκείνος::: τότε έκανε::: εκείνο::: το πρώτο βήμα::: ντραφ::: σα λαγός::: και ξέφυγε::: από τον잠σια::: εκείνος κοίταξε::: γύρω του::: σα να ψάχνει που πήγε::: η μπάλα::: εκείνος::: εκεί::: εκείνος έκανε::: ένα χεράκι::: σα αγγελούδης::: "μπρος::: τρέξτε::: εκεί:::". Και εκείνος::: ο μικρός::: πήγε::: στέκεται::: δίπλα στον gamle::: τον Οκτβρικό::: σα::: δεύτερος σκόρερ::: εκεί::: εκείνη η κίνηση::: έγινε μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα::: σαν::: ταινία::: πολύ πριν σηκώσει το σφυρί::: εκεί::: η ομάδα::: είχε ξεκινήσει::: σα::: νεροπόδαρο::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί. τώρα::: εσείς::: εδώ::: ψάχνετε::: τι φοράει::: πράσινο::: κόκκινο::: μπλε::: τι φορούσε::: εκείνος::: κάποτε::: σα::: κάποιος::: αστρολόγος::: ρε σοβαρά;;; Εγώ τον είδα::: εκεί::: φορώντας::: ένα βυσσινί πουκάμισο::: την επομένη φορώντας::: τζιν::: την άλλη::: ένα παλτό::: τρεις φορές::: μέσα σ' εβδομάδα::: και κάθε φορά::: είχε::: την ίδια::: λάμψη::: σα::: γκριζόλευκες::: λάμπες::: εκεί που::: οι υπόλοιποι::: προσπαθάν θεοί::: εκείνος::: φοράει::: ότι βρει::: φορά::: την::: ψυχή::: του::: σα::: παλτό::: κι εκεί::: εκεί::: εκεί::: οι Rockets::: γίνονται::: πρωταθλητές::: γιατί::: εκείνος::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: έχει::: την::: φωνή::: εκεί::: εκεί::: εκεί::: εκεί:::