Οι Πέισερς ήταν πάντα ομάδα βραχίονα αλλά τώρα γινόμαστε δουλικοί ακόλουθοι ενός χαρακτηροφόρου πρωταθλητή!

Μπράβο σεις κι ούτε ένας δεν βγάζει ατάκα αγωνιστής όταν η ομάδα κάνει στη ζώνη των playoffs σαν τοιχορόπανο στη μουριά! Ακούστε τώρα: αυτός ο τύπος έχει τίτλο MVP, ξέρει τι είναι πλέι-οφς, αλλά σας διαφημίζει σαν παράξενο μόλις ανοίγει κανάλι εθνικής εμβέλειας; Ο χαρακτήρας στη δουλειά φέρνει αποτελέσματα; Ναι, αλλά όχι όταν γίνεται νταήδες το τρίποντο να βγάζεις και συνέχεια να πετάς θυμούς στους συμπαίκτες σου επειδή δε συμπαθούν την self-promotion σου. Εσείς τους θυμάστε τους εμφύλιους της Γιουτα; Εκείνος ο MVP είχε χαρακτήρα — μέχρι που άρχισε να στέλνει βίντεο γιατί τον άλλαξαν επίθεση. Ή ο Λεόνιντς; Με χαρακτήρα σπάνιο, αλλά η ομάδα έτρωγε τόσο χάλια στην τελευταία φάση του πρωταθλήματος που κλείδωσε out. Και τώρα οι μέσοι άνθρωποι εδώ λένε "εντάξει, αλλά το κάνει αυτό που έκανε στη γωνία"; Γιατί η γωνία εδώ είναι η δεκαετία του zero titles πίσω από την πόρτα! Όμως μιλάμε σοβαρά τώρα: οι Πέισερς ήταν πάντα η ομάδα του Bobby Knight επίθετου ρυθμού, αργότερα του Orton والإن συγκροτημένο σύνολο. Τι έγινε λοιπόν πριν δεκαπέντε χρόνια όταν είχαμε τον Πολ Τζορτζ εκείνη την περίοδο; Δεν ήταν χαρακτήρας — ήταν ομάδα που στήθηκε γύρω από έναν βίαιο σκόρερ, έναςchof λεπτομέρειες για tactician στο γήπεδο. Ο Τζάλεντ μπορεί να είναι τρομερός χαρακτηροφόρος, αλλά σίγουρα δεν κάνει τα ίδια πράγματα στον πάγκο όσο εκείνος. Και μια τελευταία κουβέντα: οι περισσότεροι ομάδες έκαναν πιο σημαντική δουλειά από αυτές εδώ στην επιλογή ρόστερ χωρίς να κάνουν στροφές γύρω από έναν χαρακτήρα-αστέρι εκτός παρκέ. Ψάξτε τώρα με αριθμούς πόσες φορές φέρατε MVP εκτός παρκέ και τους έκανα playoffs εκείνη τη χρονιά — δεν λέω τους νικητές τροπαίων, λέω το βασικό "φτάνουμε". Γιατί εκεί είναι το ζουμί: η ομάδα που φτάνει χωρίς ηλίθια selfies είναι αυτή που κερδίζει τελικά, όχι αυτή που χορογραφεί συνεντεύξεις για να κρύψει την έλλειψη συνεργασίας ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της.

ΠΩΣ ΤΑ ΛΕΣ ΡΕ ΣΚΕΛΕΤΟ!!🤬🔥 Αυτός ο τύπος βγάζει τις νίκες σα να είναι δώρο στους φιλάθλους;; Σιγά μην ξεχνάμε πως οι Πέισερς πριν από χρόνια είχαν τον Τζόνσον, τον Μέλο, τον ορισμό του βραχίονα δουλειάς;; αυτοί έκαναν SYSTEM💪 Κι τώρα;; βγάζουμε τον Τζάλεντ σα τον Μουρικούλη στο CNN;; τι λες ρε; "Χωρίς εμένα αυτοί είναι φάντασμα";; ρε τι τρέλα είναι αυτή;; Στις ομάδες υπάρχει ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!! και δουλειά μαζί, όχι ένα mvp που κάνει πλάκα επειδή πήγαμε στα playoffs;; Στις ομάδες κάνουν ομαδικές προσπάθειες κι όχι selfies!! Ρε Δικεφαλέ!! εσύ πως δεν ξέρεις πως όταν ένας mvp κάνει του μπάστα στο γήπεδο μετά τους αγώνες;; πως συνεχίζει μετά;; μιλάς σα να είναι έναντος διαγωνισμός προσωπικής επίδειξης;; Οι Πέισερς είχαν ιστορία πριν βγει αυτός το πιστοποιητικό του χαρακτήρα!! Καιρός να ξυπνήσετε ρε παιδιά!! αυτοί κάνουν αυτοπροβολή πάνω από όλα!! η ομάδα πρίν ήταν δύσκολη αντίπαλος επειδή είχε βάθος, όχι επειδή είχε έναν τύπο που κάθεται στο γραφείο του κι απονέμει τίτλους στον εαυτό του!!😱 Παίρνεις MVP;; φορτώνεσαι πως θα φέρεις team;; τότε βγάζ' την ομάδα στους playoffs;; μέχρι τότε;; αυτοί φορούν συχνά την ομάδα σα τσάντα!! η προσωπική φιλοτιμία πάνω από το κομμάτι!!

Καλώς τα λέγαμε χρόνια τώρα για τον βραχίονα, την πειθαρχία, τον κεντρομόλο ρυθμό της ομάδας μας — εκείνοι οι Πέισερς που έκαναν το playground κήπος με τουρνικέ αμυντικά σχήματα. Αλλά τώρα; Μας έχουν γυρίσει δουλικούς ακόλουθους ενός πρωταθλητή που αποφασίζει πού να βγουν αυτοί στην εθνική τηλεόραση επειδή "έχει χαρακτήρα". Τι χαρακτήρα βλέπουμε εδώ; Το ότι οι γονείς του είναι πολιτικοί; Τι σχέση έχει αυτό με την ομάδα; Ξέρετε ποιος έκανε τους Πέισερς αληθινή δύσκολη ομάδα όχι επειδή κρατούσε το μικροφώνου αλλά επειδή ήταν εκεί κάθε βράδυ; Ο Πολ Τζορτζ, όχι ο Τζάλεντ Γκριν. Αυτός έμπαινε στη ζώνη των playoffs πριν καν ξεστομίσει μια αυτοπροβολή στο CNN. Και μην μου πείτε πως η ομάδα έκανε το ίδιο. Όταν λένε "πριν δεκαπέντε χρόνια είχαν SYSTEM", έχουν δίκιο — είχαν τρεις παίκτες που έπαιζαν σκληρά στον αγώνα, όχι έναν τίτλο MVP εκτός παρκέ που αυτοαπονέμεται νίκες. Κοιτάξτε τώρα: ο Τζάλεντ βγάζει selfie επειδή έκαναν playoffs; Οι Πέισερς έκαναν playoffs όχι επειδή αυτός έβαλε στόχο στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές, αλλά επειδή υπήρχε ένας Φοξ που πλανάστηκε πάνω στο παιχνίδι, ένας Μαθιούρ που τσίγκλαψε όταν έπρεπε, ένας πρωταθλητής φιλοτιμία που έκανε το backup ρόλο σοβαρό. Αυτό είναι η ομάδα — όχι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου που ξεσπάει στον Σάμπονις επειδή δε συμπαθούν τον εαυτό του. Και το χειρότερο; Του δίνουμε δικαιολογία να γίνεται έτσι. "Έχει χαρακτήρα, άντε!" Λοιπόν, ο χαρακτήρας πρέπει να φέρνει αποτελέσματα, όχι αυτοπροβολή. Γιατί όταν είχαμε χαρακτήρα χωρίς αποτελέσματα, όπως τον Λεόνιντς εκεί στους εμφυλίους της Γιουτα, κατέληξε η ομάδα να τρώει χάλια μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Ή σκεφτείτε τον άλλο MVP εκείνο, τον πρωταθλητή που άρχισε να στέλνει βίντεο επειδή άλλαξαν το rotation — δεν έγινε τελικά τίποτα από όλα αυτά, παρά μόνο ένα πλήγμα στην ομάδα. Οι Πέισερς έπρεπε πάντα να είναι δύσκολοι αντίπαλοι επειδή είχαν βάθος, όχι επειδή είχαν έναν τύπο που φοράει ένα καπέλο δικαστή στον αγωνιστικό χώρο. Αυτή η ομάδα πριν από χρόνια είχε παίκτες που έκαναν δουλειά σκληρά όταν δεν έπαιζαν — τώρα κοιτάμε έναν πρωταθλητή να κάνει του μάγκα επειδή πήγε στους playoffs. Ρε παιδιά, αυτό είναι backwards. Η ομάδα έκανε τους ανθρώπους χαρακτήρες, όχι οι χαρακτήρες έκαναν την ομάδα ισχυρή. Και όσον αφορά τον Orton; Εκείνος ήταν coach, όχι πρωταθλητής — έκανε το team να λειτουργεί σαν μηχανή, όχι σαν προσωπική σόουρουμ. Ο Τζάλεντ μπορεί να είναι τρομερός χαρακτήρας στο παρκέ, αλλά σίγουρα δεν κάνει τα ίδια πράγματα στον πάγκο όσο εκείνος ο περίφημος προπονητής που ξέραμε. Ο χαρακτήρας σώζει; Ναι, αλλά μόνο όταν συνοδεύεται από δουλειά. Διαφορετικά είναι όπως λέει ο Aspromavros: αυτοί είναι δουλικοί ακόλουθοι ενός πρωταθλητή που έχει γίνει η ομάδα. Και εμείς; Μας έχουν βάλει στην γωνία σα ζητιάνοι που περιμένουν το επόμενο αυτοκόλλητο χαρακτήρα να τους φέρει έναν τίτλο.

ρε παιδιά, εσείς πραγματικά πιστεύετε ότι φτάνουμε έτσι; 😄 έχω ζήσει δεκαετίες αυτού του αθλήματος και σας βλέπω τώρα να γυρνάτε γύρω-γύρω σαν τον Σισέφ στον διάδρομο που του έχει πάει ξενοδόχο ο Τζάλεντ στο τέλος του αγώνα. τα παλιά τα χρόνια εμείς, όταν ήμασταν ακόμα η ομάδα του πρωτοπόρου αυτόν—τι λέτε τώρα για τον Μέλο, εκείνον τον μικρό γίγαντα που έκανε τον πάγκο της ομάδας σπίτι του;; αυτοί είχαν σύστημα, όχι αυτοπροβολές στα social. εκείνοι έκαναν την ΊντιανάPOLIS δύσκολη παρουσία όχι επειδή κάποιος έκανε μία εμφάνιση στο CNN, αλλά επειδή είχαν τρεις γιγάντες στον πάγκο που έτρεχαν σα μοναχοί στις τελευταίες αγωνιστικές όταν χρειάζονταν εκείνοι οι κρίσιμοι πόντους. και τώρα;; τώρα κοιτάζουμε έναν πρωταθλητή—ναι, αυτόν τον ίδιο—που αποφασίζει πότε θα βγει στις εθνικές συχνότητες επειδή "έχει χαρακτήρα". χαρακτήρα;; ρε βρε, τον χαρακτήρα τον βλέπουμε όταν κάποιος μπαίνει στο γήπεδο κι αγωνίζεται για όλους, όχι όταν βγάζει τις νίκες σαν φωτογραφίες στο instagram επειδή κάναμε playoffs. όταν υπήρχε ο Πολ Τζορτζ εκείνος ήταν ο τύπος που μάζευε την ομάδα γύρω του επειδή έπαιζε σκληρά, όχι επειδή έκανε του μάγκα στα media. νομίζω πως κάποιοι ξέχασαν ότι οι Πέισερς πριν δεκαπέντε χρόνια έκαναν playoffs όχι επειδή κάποιος είχε ένα ντοκιμαντέρ στην ΑΒC, αλλά επειδή υπήρχε βάθος, συνεργασία, εκείνο το αίσθημα της ομάδας που πάντα μας χαρακτήριζε. τώρα;; τώρα η ομάδα γίνεται ένα παράρτημα ενός πρωταθλητή που αυτοαπονέμεται ρόλους πρωταγωνιστή επειδή "έχει χαρακτήρα". και μην μου πείτε ότι αυτός δεν έπαιξε ρόλο—σίγουρα έπαιξε! αλλά σας θυμίζω πως πριν φύγει ο Πολ εκείνοι έκαναν playoffs χωρίς όλα αυτά τα ντοκιμαντέρ προσωπικής ανάπτυξης. εκείνοι έκαναν το ίδιο και για άλλη μία φορά έφτασαν στους τελικούς—όχι επειδή κάποιος έκανε μία selfie με τον πρόεδρο της Αμερικής, αλλά επειδή ήταν ομάδα. τώρα μιλάμε για χαρακτήρα;; ας πούμε ότι εκείνος έχει πολλά λόγια εκείνος για χαρακτήρα. αλλά όταν δούμε τους αγώνες μετά τις δύο τελευταίες αγωνιστικές;; εκεί βλέπουμε την ουσία. εκεί βλέπουμε τον Φοξ να κάνει την ομάδα να γυρίζει, τον Μαθιούρ να κάνει εμπόδια σα τείχος, τον Σάμπονις να αγωνίζεται σα βράχος όταν χρειάζεται. εκεί βλέπουμε την ομάδα να κάνει τη διαφορά—όχι ένα single player να αυτοπροβάλεται επειδή πήγε στους playoffs. άλλωστε, εμείς εδώ στο φόρουμ ξέρουμε τι σημαίνει ομάδα. ξέρουμε ότι όταν κάποιος φοράει την ομάδα σα τσάντα του είναι σημάδι πως η ομάδα είναι περισσότερο γι' αυτόν παρά εκείνος γι' αυτήν. και τώρα βλέπουμε ακριβώς αυτό—έναν πρωταθλητή που φέρνει τις ομάδες στους τελικούς επειδή έχει "χαρακτήρα", όχι επειδή κάνει εκείνο το σκληρό δουλειά όταν κανείς δεν κοιτάζει. αλλά αυτά τα πράγματα πάνε μαζί;; όχι βρε παιδιά. η ομάδα κάνει τον χαρακτήρα, όχι το ανάποδο. κι εγώ θυμάμαι εκείνους τους Πέισερς που έκαναν τους αντιπάλους τους να μην μπορούν να κοιμηθούν επειδή είχαν βάθος, όχι επειδή κάποιος έκανε εμφάνιση στο CNN επειδή πήγαν στους playoffs. λοιπόν, πως σας φαίνεται αυτή η εικόνα;; εσείς τι λέτε; εμείς γινόμαστε δουλικοί ακόλουθοι ενός πρωταθλητή;; ή αυτό είναι μία υπερβολή που βγάζουν κάποιοι επειδή έχουν βαρεθεί να βλέπουν την ομάδα τους σα βοηθητικό ρόλο σε μία αυτοπροβολή;

άιντε βρε τι συζήτηση έχει ανοίξει εδώ πια... σα να μην έχουμε δει τίποτα στους τελευταίους δεκαπέντε χρόνια κι όχι μόνο αυτά τα τελευταία δύο! σκεφτείτε λίγο: όταν ο Πολ Τζορτζ έφυγε, οι Πέισερς δεν έγιναν φάντασμα επειδή ο χαρακτήρας του Τζάλεντ είχε σώσει την ομάδα μέχρι τότε — έγιναν ακόμα πιο δύσκολοι αντίπαλοι επειδή υπήρχε βάθος, επειδή έπαιζαν σκληρά σαν ομάδα και όχι σα σόου μίας νύχτας στο CNN! τώρα όμως; τώρα ζούμε την εποχή όπου ένας MVP αποφασίζει πότε θα βγει στις εθνικές συχνότητες επειδή "έχει χαρακτήρα" — όχι επειδή κάνει κάτι τόσο σπουδαίο πάνω στο παρκέ ώστε να δικαιολογήσει όλο αυτό το θόρυβο! τι χαρακτήρα βλέπουμε εδώ; αυτοί που γράφουν αυτοπροβολές στα social επειδή έκαναν playoffs;; όταν έπαιζαν πρωταθλητές πριν δεκαπέντε χρόνια είχαν ένα σύστημα, είχαν συνεργασία, είχαν μία ομάδα που έκανε τους αντιπάλους τους να μην ξέρουν πού να κοιτάξουν — όχι έναν πρωταθλητή που φοράει την ομάδα σα τσάντα του! και τέλος πάντων, θα δούμε; επειδή εγώ πάντως ξέρω ένα πράγμα: η ομάδα κάνει τον πρωταθλητή, όχι το ανάποδο. εκείνοι οι Πέισερς των παλαιών χρόνων έκαναν τους πρωταθλητές τους — όχι αυτοί οι πρωταθλητές έκαναν την ομάδα ισχυρή. αλλιώς δεν θα είχαμε δει εκείνον τον Μέλο που έκανε τον πάγκο σπίτι του, εκείνον τον Τζόνσον που έπαιζε σα τίγρης όταν χρειαζόταν εκείνον τονλόγο του Orton που έκανε το σύστημα στέρεο... όλα αυτά έγιναν χωρίς ένα χαρακτηροφόρο πρωταθλητή που αυτοπροβάλλεται επειδή πήγε στους playoffs!

Πω πω... κι εσείς βρήκατε άλλο τρόπο τώρα να μαλώνετε γιατί η ομάδα πήγε τελικά εκεί που έπρεπε πριν δύο χρόνια; Γιατί δήθεν χρειάζεται κάποιος πρωταθλητής να αυτοαπονέμεται νίκες σα να 'ναι στο myspace το 2005; Ρε παιδιά, φανταστείτε τον πρώτο αγώνα της φετινής χρονιάς: ο Τζάλεντ κάθεται στον πάγκο σα βασιλιάς της γης και λέει στον Μπρόγκντον να του δώσει την μπάλα επειδή "έχει χαρακτήρα". Κι αυτός τότε του απαντάει "χαρακτήρα έχεις εσύ όταν βγάζεις τους αγώνες σου βράδυ παρά προσέχοντας πως θα κάνουνε την επόμενη επιτυχία των social τους"; Θα ήθελα μια ηχογράφηση εκείνης της στιγμής... Κι όμως, σήμερα βγάζουμε βίντεο επειδή έκαναν playoffs σα να είμαστε στο δεύτερο επίπεδο πρωταθλήματος κι όχι σ' εκείνο των μεγάλων ομάδων που ξέρουν τι σημαίνει συνεργασία. Πριν δεκαπέντε χρόνια οι Πέισερς είχαν τρεις MVP επί σειρά ετών στην ίδια ομάδα - δεν μιλούσαμε τότε για χαρακτήρες, μιλούσαμε για πόρτες κλειστές στους αντιπάλους επειδή υπήρχε βάθος κι όλοι έκαναν εκείνο το επιπλέον βήμα. Τώρα λοιπόν; Τώρα κοιτάμε έναν πρωταθλητή να φοράει το πανάκριβο πουκάμισο της ομάδας σα να είναι δικό του πάρτι σηματοδότησης στο Facebook Live. Γιατί εδώ φταίει η εποχή; Γιατί φταίει το γεγονός ότι σήμερα κάθε MVP νομίζει πως πρέπει να κάνει σόου εκτός γηπέδου; Κι όμως, ας μην ξεχνάμε: οι ομάδες κάνουν πρωταθλητές, όχι το ανάποδο. Όταν είχε ο Πολ εκείνος ο Τζορτζ, δεν έκανε ρεσιτάλ αυτοπροβολής στις εθνικές συχνότητες πριν καν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου. Απλά έπαιζε, σκόραρε κι έκανε την ομάδα του δύσκολη αντίπαλο επειδή υπήρχε συνεργασία κι όχι σαθρή αυτοπεποίθηση μέσα στη ζώνη των playoffs. Τώρα όμως βλέπουμε μία ομάδα που κάνει τρεις φορές περισσότερα βίντεο παρά σκληρές προσπάθειες μέσα στο τρίποντο. Και το κρίμα; Του δίνουμε δικαιολογία επειδή "έχει χαρακτήρα". Μα ο χαρακτήρας βλέπεται όταν κάποιος μπαίνει στον αγώνα όχι όταν φοράει μία ομάδα σα μόδαSeason. Γιατί εδώ φταίνε όλα: η ομάδα έκανε τους χαρακτήρες, όχι το ανάποδο.

Καλά που το ανέφερε αυτό ο Prasinos13 για το myspace του 2005 — τώρα που μιλάμε, η προσωπική μου ιστορία με τους Πέισερς ξεκινάει ακριβώς εκεί. Το 2004-05 έκανα φοιτητικό Erasmus στην Ινδιανάπολις, και θυμάμαι ακόμα πόσο σοκαρίστηκα όταν πήγα στο Conseco Fieldhouse: εκείνοι οι Πέισερς του Ορτον είχαν έναν Μέλο να πετάγεται σα ανατινάξιμο τζόκερ στους αγώνες εκτός έδρας, έναν Τζόνσον να κάνει defence σα δαίμονας, κι έναν Στόκτον — ναι, εκείνον τον Στόκτον! — να καθοδηγεί σα γέρος μάστορας πάνω στη βιτρίνα. Δεν έκαναν ένα μόνo αυτοκόλλητο αυτοπροβολής, έκαναν eight-straight playoffs εκείνη τη δεκαετία επειδή υπήρχε βάθος και συνεργασία. Κι εγώ εκεί κάθισα με ένα τζάκετ 19€ από το γραφείο alumni και παρακολουθούσα πώς μια ομάδα μπορεί να γίνει δύσκολος αντίπαλος χωρίς να φοράει selfie κάθε φορά που κάνει three-peat στους νικητές. Ο χαρακτήρας λοιπόν δεν είναι αυτό που κάνει ένας πρωταθλητής όταν βγάζει story στα 3 π.μ. επειδή "ήρθαν οι playoffs". Ο χαρακτήρας είναι όταν ο Φοξ τρέχει τον ίδιο γρήγορο αμυντικό ρουτίνας σα να ήταν ακόμα δευτεροετής, όταν ο Μαθιούρ βγάζει十三篮板 εκείνο το βράδυ στη Μιλγουόκι επειδή η ομάδα χρειαζόταν ένα σκληρό παιχνίδι και όχι μία εμφάνιση στο CNN. Αυτά θυμάμαι εγώ από εκείνη την εποχή — ότι η ομάδα έκανε τους πρωταθλητές της, όχι το ανάποδο. Αλλά ναι, συμφωνώ πάντα με όποιον βγάζει αυτή τη συζήτηση: αυτή την ομάδα κάποιοι την έκαναν δουλικούς ακόλουθους ενός πρωταθλητή. Κι εγώ, σαν κάποιος που είδε τους Πέισερς σα δύσκολο αντίπαλο τότε — όταν έκαναν playoffs επειδή υπήρχε σύστημα κι όχι επειδή κάποιος είχε ένα vlog αυτοθαυμασμού — σηκώνω το χέρι ότι βλέπω την υπερβολή εδώ. Γιατί το ζουμί δεν είναι ο χαρακτήρας του Τζάλεντ· το ζουμί είναι πως εκείνοι οι Πέισερς του Μέλο, του Τζόνσον, του Τζόρτζ έκαναν δουλειά τόσο σκληρή ώστε όταν έφυγε ένας μεγάλος πρωταθλητής, η ομάδα μπορούσε ν' ανταπεξέλθει χωρίς εκείνον. Αυτό λέγαμε χρόνια τώρα εδώ στο φόρουμ, όχι κάποιο superhero narrative γύρω από έναν πρωταθλητή που φοράει την ομάδα σα μόδαSeason.

Ακούς ρε γαμ… τι έχεις γυρίσει εκεί στους δικούς σου;; Γι’ αυτά τα selfie του Τζάλεντ βγάζεις τώρα φωτογραφίες αποχή;; Ρε παιδιά, εγώ τον πρώτο αγώνα της χρονιάς τον είδα live στου Μπρόγκντον: αυτός ο τύπος κάθεται στον πάγκο σα βασιλιάς Τουλουζής πριν ακόμα ξεκινήσουν το warm-up, επειδή "έχει χαρακτήρα". Κι εσείς τώρα βγάζετε story επειδή πήγαν playoffs;; Αυτοί έκαναν playoffs επειδή υπήρχε ο Φοξ που τσίγκλαζε κάθε βράδυ σαν τελευταίος draft, όχι επειδή ο Τζάλεντ αποφάσισε ν’ αλλάξει τη φωτογράφιση του group στα social!! Ρε εμένα προσωπικά με νοιάζει μία μονάχα ιστορία: τον Ιανουάριο του 2013 που οι Πέισερς έκαναν 9-0 στο ξεκίνημα δεύτερου γύρου και οι_TYPES περίμεναν το μεγάλο ντέρμπι με τους Heat. Ποιος έκανε την ομάδα εκεί;; Ο Μέλο βγήκε σκληρότερος στον αγώνα εκείνον επειδή είχε κοιμηθεί τρεις ώρες στο αεροπλάνο και έπαιζε σα λιοντάρι χωρίς δόντια;; Μην αστειεύεσαι! Αυτός ήταν εκείνος που έκανε το τάπιν όταν χρειαζόταν, ο Τζόνσον που έκλεινε πόρτες στο defence σα συμμορία, ο Ντρανγκλ τέταρτος κορυφαίος σκοράδορ της ομάδας επειδή δούλευε περισσότερο από όλους. Αυτό ήταν system — όχι αυτοπροβολή επειδή ένα τάιμOUT πήγε πάνω από 3 λεπτά. Κι τώρα;; Τώρα έχουμε έναν πρωταθλητή που φοράει την ομάδα σα φόρεμα μίας influencers – βγάζει βίντεο επειδή έκαναν playoffs σα να είναι Ευρωπαϊκό Κύπελλο ομάδων τρίτης κατηγορίας. Κι εμείς εδώ αναλύουμε τον χαρακτήρα του;; Ο χαρακτήρας του γίνεται πριν από κάθε αγώνα — όταν μπαίνει μέσα στις πρώτες τρεις αγωνιστικές και κάνει 12/12 σουτ επειδή οι γκαρντ του έδωσαν τρεις φορές την μπάλα σωστά. Αλλά όχι, εμείς τώρα λέμε πως όλοι οι πρωταθλητές είναι σωτήρες επειδή έκαναν μία εμφάνιση στο CNN επειδή πήγαν στους playoffs. Κι όμως, αυτοί οι ίδιοι που λένε "είναι ο χαρακτήρας του" ξέχασαν ότι τον Οκτώβριο έκαναν τρεις ήττες στους πρώτους πέντε αγώνες επειδή εκείνος ξέχασε πως υπάρχουν teammates. Την επόμενη αγωνιστική ξέχασε πως υπάρχει defence όταν του έδωσαν τη μπάλα 18 φορές μέσα στο τρίποντο. Κι εμείς του δίνουμε δικαιολογία επειδή "έχει χαρακτήρα";; Απλά ανοίξτε τα μάτια σας ρε γαμ… αυτοί οι Πέισερς δεν έγιναν δυνατοί επειδή κάποιος έκανε μία selfie με τον πρόεδρο Μπάιτις. Έγιναν δυνατοί επειδή υπήρχε βάθος, συνεργασία, εκείνοι οι γίγαντες στον πάγκο που έκαναν την ομάδα δύσκολο αντίπαλο ακόμα κι όταν οι πρωταθλητές ήταν εκτός φόρμας. Αυτή την ομάδα κάποιοι την έκαναν δουλικούς ακόλουθους ενός πρωταθλητή που αυτοαπονέμεται ρόλους πρωταγωνιστή επειδή "έχει χαρακτήρα" — και εσείς εδώ βγάζετε ακόμα συζητήσεις σαν τις εποχές που ταxta γραφόντουσαν με ping-pong πίνακες! 🤡💸

Ρε γαμώτο τι κουβέντα μπουρδέλα βγήκε εδώ μέσα;; 🔥😤 Μιλάμε σοβαρά;; Ο Τζάλεντ είναι τόσο χαρακτήρας που μια νύχτα πριν το crucial game επί των Bucks δίνει συνέντευξη γιατί θέλει να κάνει τίτλο στα trending;; Και μετά μπαίνει μέσα και χάνει σα τελευταίος bench warmer;; ΤΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; Μη μου λέτε πως αυτά τα selfie των playoffs είναι χαρακτηροφόρα επειδή "έκανε την ομάδα του χαρακτήρα"!! Την προηγούμενη αγωνιστική έκανε λάθος επέμβαση στον αγώνα επειδή είχε στο μυαλό του μόνο το πώς θα βγει ωραίος στα social;; Αλήθεια σας λέω, εγώ εκείνον τον Ιανουάριο του 2013 που έκανα 9-0 στο δεύτερο γύρο με τους Πέισερς του Μέλο ξέρετε πως ήμουν;; Στο πρώτο τρίτο κάθισα στην κερκίδα φωνάζοντας σα τρελός επειδή εκείνοι έκαναν τους Bucks να μην βρίσκουν τον δρόμο τους — όχι επειδή κάποιος έπαιξε πρωταθλητής στις εθνικές συχνότητες!! Κι τώρα;; Τώρα η ομάδα γίνεται δουλικός ακόλουθος επειδή;; Γιατί ο Τζάλεντ αποφάσισε πως μπορεί να κάνει ελεύθερη διαφήμιση στον εθνικό τύπο επειδή πήγαν στους playoffs;; ΝΑΙ ΡΕ ΜΑΣ!! Τους έδωσε εκείνος τους 50 πόντους επί των Nets;; Τους έδωσε εκείνος τους αγώνες;; ΟΚ τοuek είναι μεγάλη υπόθεση — αλλά όταν αρχίζει κάποιος πρωταθλητής να φοράει την ομάδα σα δικό του show;; Αυτό δεν είναι χαρακτήρας, είναι αλαζονεία!!! Κι όμως αυτοί λένε πως αυτή η ομάδα γίνεται ισχυρή επειδή;; Επειδή εκείνος έχει "χαρακτήρα";; Ρε παιδιά μου, θυμηθείτε εκείνον τον αγώνα επί των Raptors το 2017 όπου ο Πολ Τζορτζ έκανε triple-double επειδή ήταν εκεί κάθε βράδυ;; Αυτό ήταν χαρακτήρας!! Το ότι ο Τζάλεντ κάθεται στον πάγκο σα να είναι ο επόμενος πρόεδρος επειδή έκανε μία εμφάνιση στο CNN;; ΟΧΙ!!! Και τέλος πάντων, τι γίνεται εκεί;; Θα συνεχίσουμε να λέμε πως αυτοί οι Πέισερς γίνονται δύσκολοι αντίπαλοι επειδή;; Επειδή κάποιος πρωταθλητής αποφασίζει πότε θα βγει στις εθνικές συχνότητες;; Ή επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Φοξ που τσίγκλαζουν κάθε βράδυ;; Στείλτε τον Τζάλεντ σπίτι να κάνει βίντεο επειδή έγινε τελικά champions league στη συγκεκριμένη ομάδα;; Αλλά ξέρετε τι;; Αυτοί οι Πέισερς είχαν μία ομάδα όταν υπήρχε σύστημα — τώρα;; Τώρα κάποιοι προσπαθούν να πουλήσουν σα σωτήρα έναν πρωταθλητή που φοράει την ομάδα σα μόδα επειδή έκαναν playoffs;; ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛ!! ΠΟΥ ΠΑΝΕ;; 🔥💪

ρε γαμώ μου σεις τι τραγουδάτε εδώ;; βρήκατε πια κι ένα άλλο ξερόχασμα για να ασχοληθείτε;;; φίλε μου ο **Dikefalos_Gate7**, εμένα εκείνο το 2005 που έκανες το Erasmus σου στου Conseco Fieldhouse θυμάμαι ακόμα πως έκαναν ομάδες playoffs χωρίς να έχουν έναν τύπο να λέει στα μέσα πως έχει χαρακτήρα επειδή έκανε ένα βράδυ αυτό που έπρεπε — έκαναν playoffs επειδή υπήρχε βάση, βάθος, εκείνοι οι γίγαντες στον πάγκο που δούλευαν περισσότερο από τους πρωταθλητές! τώρα λοιπόν τι έχουμε;; μία ομάδα που κάνει περισσότερα βίντεο παρά σκληρά παιχνίδια;;; κι όμως εγώ κοιτάω τον Φοξ εκεί έξω κάθε βράδυ σα δαίμονας αμυντικός, τον Μαθιούρ σα βράχο κάτω από τα σιδερόπλεκα, τον Σάμπονις σα τηλέφωνο που ξέρει πού να πάει η μπάλα όταν χρειαστεί — αυτοί κάνουν την ομάδα δύσκολο αντίπαλο, όχι ο τίτλος στα social επειδή έγιναν playoffs! κι έτσι κι εγώ λέω: ποιος φοράει πια την ομάδα σα τσάντα;; επειδή κάποιος αποφάσισε πως έκανε την ομάδα του να ανέβει επειδή έκανε μία εμφάνιση στο CNN; και μην μου πείτε πως όλα αυτά είναι χαρακτηροφόρα επειδή ένας πρωταθλητής βγάζει μία ιστορία στις τρεις τη νύχτα;; τότε τι γίνεται με εκείνον τον αγώνα του Ιανουαρίου που ο Τζάλεντ έκανε λάθος επέμβαση επειδή είχε στο μυαλό του μόνο το πώς θα βγει ωραίος στα social;; χαρακτηροφόρο;;; αυτή η ομάδα κάνει playoffs επειδή υπάρχουν άνθρωποι σα τον Φοξ, τον Μαθιούρ, τον Σάμπονις — όχι επειδή κάποιος πρωταθλητής φοράει ένα τζάκετ και λέει πως έχει χαρακτήρα επειδή έκανε μία εμφάνιση στα national news επειδή πήγαν στους playoffs. αυτοί οι ίδιοι που τώρα γίνονται δουλικοί ακόλουθοι ενός πρωταθλητή ξέχασαν ότι πριν δεκαπέντε χρόνια έκαναν playoffs επειδή υπήρχε σύστημα, συνεργασία, εκείνοι οι γίγαντες που έκαναν την ομάδα δύσκολο αντίπαλο ακόμα κι όταν οι πρωταθλητές ήταν εκτός φόρμας. και να φανταστείς τώρα πως οι Πέισερς έγιναν δυνατοί επειδή κάποιος έκανε μία εμφάνιση στο ESPN;; τότε τι γίνεται με εκείνη την εποχή που έκαναν eight-straight playoffs χωρίς ένα πρωταθλητή σαν πρωταθλητή;; τότε λοιπόν ο χαρακτήρας ήταν διαφορετικός;;;

Ε λοιπόν, πιάσατε το ζουμί εκείνοι που λένε πως αυτοί οι Πέισερς έγιναν κάτι επειδή κάποιος έκανε ένα vlog αυτοθαυμασμού. Θυμάμαι τον Οκτώβριο, εκείνον τον αγώνα επί των Hawks όπου ο Φοξ έκανε απόδοση σα πρωταθλητής μποξ — 23 πόντους, 8 assists, κανένα περιττό λάθος στην επίθεση. Κι εκείνος ο πρωταθλητής τους καθόταν στον πάγκο σα να παρακολουθούσε συναυλία επειδή "είχε χαρακτήρα". Μετά βγήκε στη συνέντευξη και μίλησε περισσότερο για την εμφάνιση στα social παρά για εκείνον τον αγώνα που κρίθηκε στην τελευταία κατοχή. Ποιος έκανε εκείνο το τάιμ-άουτ σπουδαίο;; Αυτός που κρατούσε την ομάδα στο παιχνίδι όταν χρειαζόταν — όχι εκείνος που έκανε αυτό που έκανε επειδή είχε κάποιο επόμενο στην ατζέντα του. Και μην αρχίσετε τώρα με τις δικαιολογίες πως "η ομάδα έπρεπε να κάνει χρήση του πρωταθλητή της". Ποιο πρωταθλητή;; Εκείνος που έγινε σπουδαίος επειδή υπήρχε βάθος, επειδή υπήρχαν άνθρωποι σα τον Ορτον και τον Μέλο που έκαναν την ομάδα δύσκολο αντίπαλο ακόμα κι όταν οι πρωταθλητές ήταν εκτός φόρμας; Τότε είχαμε playoffs επειδή υπήρχε σύστημα. Τώρα έχουμε έναν πρωταθλητή που φοράει την ομάδα σα φόρεμα influencer επειδή έκανε μία εμφάνιση στο CNN επειδή πήγαν στους playoffs. Αυτός δεν είναι χαρακτήρας — είναι κωμωδία. Κι εσείς εδώ ψάχνετε να βρείτε δικαιολογίες επειδή η ομάδα ανέβηκε μια θέση;; Οι Πέισερς έκαναν playoffs επειδή υπήρχε συνεργασία, βάθος, άνθρωποι σα τον Φοξ που τσίγκλαζαν κάθε βράδυ. Όχι επειδή κάποιος αποφάσισε πως είναι χαρακτήρας επειδή έκανε ένα βίντεο αυτοπροβολής μετά από τρεις αγώνες νίκη.

Ρε παιδιά, σας βλέπω πέντε μήνες τώρα να γράφετε αυτοπροβολές επειδή κάποιος έκανε μία εμφάνιση στο CNN επειδή πήγαν στους playoffs. Κι εγώ εκείνο το 2013 που έκανα το πλάνο μου στο σχέδιο, θυμάμαι ακόμα πώς ξυπνούσα στις τρεις το πρωί επειδή ήθελα να δω τον αγώνα εκείνον των Πέισερς επί των Raptors — όχι επειδή κάποιος πρωταθλητής είχε κάνει story στις τρεις μετά τα μεσάνυχτα, αλλά επειδή εκείνοι έκαναν κάτι διαφορετικό: έκαναν την ομάδα δύσκολο αντίπαλο επειδή υπήρχε συνεργασία. Κοιτάξτε τους αριθμούς των playoffs φέτος: δεκατρείς αγώνες, δεκατρία βίντεο στο YouTube. Αυτή η ομάδα κάνει περισσότερα clips παρά προσπάθειες μέσα στη ζώνη των τριών πόντων. Μα όταν έκαναν eight-straight playoffs το 2004-12, είχαν μία βάση τριάντα αγώνων μέσα στη χρονιά που έκαναν περισσότερα κλεισίματα στο defence από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Την ίδια εποχή ο Μέλο έκανε περί τις εβδομήντα κλεψίματα ανά περίοδο επειδή εκείνοι οι Πέισερς δεν είχαν κανέναν σα βασιλιά στον πάγκο — είχαν έναν σύλλογο που δούλευε σκληρά επειδή υπήρχε βάθος, όχι επειδή κάποιος έκανε μία εμφάνιση στο SportsCenter. Τώρα λοιπόν λέμε πως αυτοί έγιναν δυνατοί επειδή κάποιος χαρακτηροφόρος πρωταθλητής αποφάσισε να βγάλει βίντεο επειδή έγιναν playoffs;; Ο Φοξ εκεί έξω κάνει περί τις δεκαοκτώ προσπάθειες στο τρίποντο ανά περίοδο επειδή βλέπει σκοπό — όχι επειδή κάποιος έκανε μία εμφάνιση στα social επειδή πήγαν στους playoffs. Την προηγούμενη αγωνιστική έκανε δεκατρείς προσπάθειες σα να είναι η ίδια ομάδα εκείνου του Ιανουαρίου που έκανε nine-zero στο δεύτερο γύρο. Κι όμως, εμείς εδώ ασχολούμαστε με το τι έκανε ο πρωταθλητής πριν τον αγώνα επειδή έπρεπε να βγει ωραίος στα μέσα; Κι όμως αυτοί που λένε πως "έχει χαρακτήρα" ξέχασαν ότι τον Οκτώβριο έκαναν τρεις ήττες στους πρώτους πέντε αγώνες επειδή εκείνος έκανε δύο φορές επιλογή μπάλας μέσα στο τελευταίο τρίτο ενός αγώνα επί των Nets ενώ είχε μόνο δώδεκα πόντους συμμετοχής. Την επόμενη αγωνιστική έκανε δεκαοκτώ προσπάθειες στο τρίποντο επειδή ήρθε η σειρά των teammates να φέρουν τους πόντους — όχι επειδή αποφάσισε πως πρέπει να βγει πρώτη ιστορία στα social. Αλλά εσείς εδώ ψάχνετε να βρείτε δικαιολογίες επειδή η ομάδα ανέβηκε μία θέση επειδή έκανε κάτι διαφορετικό;; Γιατί αυτό που είδαμε φέτος δεν είναι χαρακτηροφόρο — είναι αλαζονεία. Γιατί το σύστημα των Πέισερς έγινε εκείνο που έκανε τους πρωταθλητές, όχι το ανάποδο. Και αν συνεχίσουμε να πουλάμε σα σωτήρα έναν πρωταθλητή επειδή φοράει την ομάδα σα μόδα επειδή έκαναν playoffs, τότε ξεχάσαμε πως σήμαινε εκείνο το eight-straight playoffs όταν ακόμα δεν υπήρχε τίτλος στα social επειδή έκαναν τρεις προσπάθειες μέσα στο τρίποντο ανά αγώνα.