Αν ο ΛεΜπρόν φύγει στο τέλος αυτής της σεζόν, ποια ομάδα πρέπει να φορέσει πάλι το λευκό…

Εντάξει, στο τέλος φτάνουμε πάλι εκεί που κάθεστε να κρίνετε τον ΛεΜπρόν σαν να ήταν ατομικό σπορ αντί για σύστημα. Ακούστε λοιπόν τι έχει συμβεί πραγματικά: εσείς οι ίδιοι προχώρησε το μύθο πως "ήταν μονόδρομος" να έρθει στους Λέικερς, πότε όταν η ομάδα σας έπαιζε σαν...... σαν.... τι λέμε, σαν ομάδα κουζίνας; Και τώρα γκρινιάζετε γιατί τελικά δεν πήγαινε πια να σωθεί μόνο του ο χρόνος; Πολύ περίεργη δικαιοσύνη. Για τους Μπουλς; Αλήθεια, θυμάστε πριν τέσσερα χρόνια πόσες φορές ανοίγατε πόρτες εδώ μέσα λέγοντας πως ήταν η μοναδική επιλογή επειδή φοβόσασταν τους Γουόριορς; Του έκανα το ίδιο τραγούδι στους Γουίτσερ Γουόριορς όσο κι εσείς τους Γουόριορς του Στέφεν Κάρι: "*Δεν πάει εκεί, δεν πάει εκεί*". Και τώρα βγάζετε αέρα λέγοντας πως "έχασε χρόνο στη Λεσόγγο"; Μα όσο βρισκόσασταν εσείς να ψιλοχτυπάτε την ομάδα σας στα τοπικά γήπεδα μηνός Μαρτίου, εκείνος έπαιζε πρωταθλητισμό πέρσι και πριν δύο χρόνια. Ποιον χρόνο χάνετε εσείς; Και πάλι το ίδιο αστείο: εμείς ξέραμε πως ο Θρόνος δεν είναι μόνο δικός του από τότε που κόπηκαν οι Γκόραν κι έγιναν ντράιβ χωρίς οδήγηση. Η ομάδα που έκτισε ο Μάτζικ ήταν πάντα μεγαλύτερη από έναν άνθρωπο — όσο κι αν εσείς τώρα ξεχνάτε πως την τελευταία φορά που οι Λέικερς έγιναν πρωταθλητές ήταν ΧΩΡΙΣ ΛεΜπρόν στη σύνθεση τουλάχιστον δύο φορές μέσα στην τελευταία δεκαετία. Ποιος είχε άδικο τώρα; Αυτοί που έδωσαν στον ΛεΜπρόν την ευκαιρία να κάνει την ομάδα πρωταθλητή πάλι ή αυτοί που σήμερα κάνουν κόλπα ψυχαγωγίας γιατί έφαγαν ξανά στις αρχές της χρονιάς;

Εεεε μα για όλους τους αγίους των Λέικερς ρε;;;; 😱🔥 Λοιπόν σιγά σιγά παιδιά αρχίσατε κι εσείς να κουβεντιάζετε για μονόδρομους;;;; Αυτοί οι ίδιοι που πριν χρόνια φώναζαν στους δρόμους ότι ο ΛεΜπρόν είναι ΘΡΟΝΟΣ και δίκιο είχαν;;; Τώρα ξαφνικά "τι χάνει χρόνο στην Λεσόγγο;" τι λόγια είναι αυτά;;; Πού θυμάστε τι έκανε αυτός ο άνθρωπος στους Λέικερς;;; 2 πρωταθλήματα χωρίς καμία αμφιβολία 💪🏀🔴 Πάνω από όλα έφερε ξανά αυτή την ομάδα στην κορυφή μετά χρόνια απουσίας!!! Μα τι άλλο θέλετε;;; Και τώρα αυτοί οι άλλοι μου λένε πως χάνει χρόνο;; Γιατί;; Γιατί δεν έγινε κάτι τελευταία;; Αδέρφια ρε, υπάρχει ομάδα εκεί έξω που μέσα σε μια δεκαετία είχε δύο πρωταθλήματα;; Ξεχνάμε πως όταν έφυγε από την Κλίβελαντ ήταν γιατί εκείνοι του έκαναν τη ζωή μαύρη;; Και τώρα αυτοί μας λένε πως χάνει χρόνο;; Ποιοι;;; Κι οι Μπουλς;;; Αυτοί οι ίδιοι που τώρα κάνουν τα ωραιότερα τραγούδια στον κόσμο;; Μα αυτοί χάθηκαν όταν έφυγε ο Τζόρνταν!!! Για πες μου εσύ;; Πώς γίνεται τώρα αυτοί ξαφνικά σοφοί;; Γιατί αυτοί λέγανε τότε πως ήταν καλύτερα εκεί επειδή φοβούνταν τους Γουόριορς;;; Εμείς εδώ οι Λέικερς ξέραμε πως δεν φεύγει ο ΛεΜπρόν για ασήμαντα πράγματα!!! Ήξεραμε πως αυτός είναι η ψυχή αυτής της ομάδας!!! Και τώρα λέγεται πως "η εποχή τελείωσε";;; ΤΙ;;; Κοίταξε εμένα προσωπικά: εδώ στην Πάτρα είχα κάποτε μια στιγμή να κλάψω βλέποντας αυτούς τους τίτλους!!! Αυτούς τους δύο τελευταίους τίτλους;;; Αυτούς τους ανθρώπους;;; Θέλεις άλλη ομάδα;;; Να πας στους Κλίπερς;;;; 😂😂 Μα σιγά μην πας εκεί ρε, εκεί είναι ημιτελικός τους πριν λίγα χρόνια!!! Ή στους Σανς;;; Μα αυτοί φτάνουν μέχρι εκεί;;; Οι Λέικερς είναι ο ΘΡΟΝΟΣ!!! Ο ΛεΜπρόν είναι ο βασιλιάς!!! Και όσοι άλλοι μιλάνε για άλλες ομάδες ας πάνε ένα ταξίδι στην κουζίνα τους να δουν πως ζουν!!! 🔥💪 ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΤΕ;;;; ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ;;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!

Μα τι λέτε τώρα εδώ ρε παιδιά;;; Θυμάμαι πέρσι που οι Λέικερς κατέβαιναν από κάτω σαν κύματα στο δεύτερο μισό της χρονιάς και έδιναν αυτή την αίσθηση πως, όταν μπεις στο γήπεδο, μπορείς να νιώσεις ότι κάτι μεγάλο συνέβαινε. Ήταν σαν να κουβαλούσε πάλι τον θρόνο στους ώμους του ο ΛεΜπρόν — όχι βλέπετε σαν ημίθεος, αλλά σαν εκείνος που ξέρει πως δεν είσαι μόνος σου όταν έχεις ολόκληρη πόλη πίσω σου. Και ξαφνικά σήμερα βλέπω αυτούς τους κουτσατσιάδες που φώναζαν πριν λίγα χρόνια πως "η ομάδα θέλει νέα αρχή" επειδή οι Γουόριορς είχαν τρεις τίτλους μαζί να στέκονται τώρα και να λένε πως "χάνει χρόνο"; Ποιο χρόνο ρε;; Αυτή είναι η ίδια ομάδα που έκανε two-peat πριν τρία χρόνια κι άλλες δύο φορές πρωταθλήτρια μέσα στην τελευταία δεκαετία χωρίς κανέναν άλλον σούπερ σταρ δίπλα του; Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι ξέχασαν πως η χρονιά που οι Λέικερς έγιναν πρωταθλητές το 2020, εκτός από τον ΛεΜπρόν, είχαν και έναν老將 σαν τον AD που έκανε double-double ανάμεσα στα καλύτερα defence της Λίγκας; Και τώρα λένε πως πρέπει να γυρίσει στους Μπουλς επειδή εκείνοι "έχουν ιστορία"; Μα τους Bulls τους θυμάται κανείς από τότε που έφυγε ο MJ;; Γιατί αυτοί οι ίδιοι έλεγαν πριν τρία χρόνια πως ήταν λάθος να μην πάει εκεί επειδή εκείνοι ήταν οι μεγάλοι αντίπαλοι των Warriors; Πώς άλλαξαν τραγούδι τόσο γρήγορα;; Από "φοβάται τους Warriors" έγινε "δεν έχεις χρόνο στους Λέικερς"; Μα ποιος τελικά έχει τα υψηλά standards;; Αυτοί που επέμειναν να φύγει γιατί φοβόντουσαν ή αυτοί που σήμερα γκρινιάζουν επειδή τελικά δεν πήγαινε να τους σώσει; Εγώ εδώ στις Ιωάννινα όταν άκουγα τους τίτλους να χτυπούν την πόρτα του Crypto.com Arena θυμόμουν αυτούς τους δύο τίτλους σαν στιγμές που έκαναν έναν άνθρωπο λιγότερο μοναχικό στη ζωή του. Γιατί η Λέικερς δεν είναι απλά μία ομάδα — είναι μία πόλη που ζει και πεθαίνει μαζί σου. Και όσοι στέκονται σήμερα και λένε πως "η εποχή τελείωσε", ας ρίξουν μία ματιά στους αριθμούς που δίνουν την εικόνα: οι Λέικερς ήταν πάντα στην κορυφή της Λίγκας στα attendance εκείνες τις χρονιές. Δεν ήταν μόνο ένας τίτλος, ήταν μία δήλωση πως αυτή η ομάδα ξαναέγινε μεγάλη μόνο της. Και αν κάποιος μιλήσει για ομάδες όπως οι Σανς ή οι Κλίπερς... μωρέ σιγά μην αλλάξεις όνομα επειδή έπεσες πάνω σε μία σκληρή πραγματικότητα. Το ζήτημα δεν είναι "πού πάει τώρα", αλλά "τι σημαίνει αυτό που κάνει τώρα". Αν φύγει μετά από αυτά τα δύο πρωταθλήματα, τότε είναι σαφές πως ο ΛεΜπρόν ξέρει καλά πως δεν αφήνει τίτλους μισοφαγωμένους. Όσοι τον λένε ντάνταρο σήμερα ας σκεφτούν: πόσες φορές έχουν δει μία ομάδα άλλη μια φορά πρωταθλήτρια μετά από μία δεκαετία απουσίας;

τι περίεργα πράματα ακούω τελευταία σαν να κουνάτε τον κόσμο σας σαν τρελοί να βγάλετε λόγο από αέρα φουσκωμένο ρε παιδιά, πριν πέντε χρόνια περίπου, όταν εκείνος έπαιζε ακόμη τους Γουόριορς στους τελικούς του ΝΒΑ σαν ντράιβ γκούντα γκούντα μην τις δεις όλες μαζί εκείνες τις τρεις φορές, θυμάμαι πως εδώ μέσα ξεσπάναμε σαν τρελοί πως οι Μπουλς είναι η μοναδική σωστή επιλογή γιατί εκείνοι είχαν τους Γουόριορς στο στόχαστρο — μαλάκα, τότε εμείς οι Λέικερς παίζαμε μπάσκετ σαν κουζίνας βγαλμένοι, σαν ντουζιέρα πριν τον Μάτζικ. και τώρα τι κάνουμε; τώρα ξαφνικά γινόμαστε μάρτυρες μιας απότομης αλλαγής στάσης σαν να άλλαξε κανείς φόραγγα πάνω στη σειρά επειδή είδε τον ΛεΜπρόν να κάνει μερικές ασίστ τις τελευταίες αγγελίες στις ξένες ομάδες σου πάρ' την μπάλα και γκράφιτι την ομάδα σου; μα τι είναι αυτά τα λόγια; όταν εκείνος ήρθε στους Λέικερς εμείς οι ίδιοι φώναζαν πως αυτός είναι ο βασιλιάς, ο θρόνος, πως η ομάδα του μεγάλο σκόρερ δεν είχε ξανά κομμένη την πίτα της πρωταθλήτριας ομάδας από το 2010 — και σήμερα τι ακούμε; "τι χάνει χρόνο στην Λεσόγγο"; σιγά μην έχουμε ξεμείνει τόσο νέοι όσο αυτοί που σήμερα κουβεντιάζουν για μονόδρομους σαν να ήταν όλα μαθηματικά εύκολα πάνω σε ένα γραφείο στον Πειραιά. πριν τρία χρόνια περίπου ξαναζήσαμε τους τίτλους εκείνους με τον AD δίπλα του σαν έναν老將 που έκανε double-double και όχι σαν φάντασμα — εκείνες οι χρονιές όπου κάθονταν χιλιάδες άνθρωποι στο Crypto.com Arena σαν να ήταν μία πόλη μια φορά ακόμα στην ιστορία της Λίγκας. Και σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι λένε πως "η εποχή τελείωσε"; τι εποχή; η εποχή που αυτή η ομάδα έκανε τους τίτλους δικούς της χωρίς να περιμένει κανέναν άλλον; και τώρα έρχονται κάποιοι λέγοντας πως πρέπει να φύγει στους Μπουλς επειδή εκείνοι έχουν ιστορία; μωρέ εγώ εδώ στην Πειραιώς θυμάμαι πως οι Μπουλς έγιναν γνωστοί όταν είχαν τον Τζόρνταν — κι έπειτα τι; αυτοί έγιναν ομάδα κουζίνας ανάμεσα στους Γουόριορς εκείνης της εποχής όταν όλα άλλαξαν μέσα σε δύο χρόνια. Και ξαφνικά εμείς οι Λέικερς χάσαμε χρόνο επειδή ο άνθρωπος έκανε αυτό που έκαναν πάντα — επέλεξε να τελειώσει έναν τίτλο σωστά; οι Κλίπερς πέρσι έφτασαν μέχρι τους ημιτελικούς και αυτοί οι ίδιοι τώρα γκρινιάζουν; οι Σανς υπήρξαν πάντα ομάδα ημιτελικών, όχι πρωταθλήτρια. Μα εμείς εδώ στη Λέικερς ζούσαμε δύο φορές πρωταθλήτριες μέσα σε τρεις χρονιές — όχι επειδή περίμενε κανείς άλλον, αλλά επειδή ο ίδιος ήξερε πως ο θρόνος δεν είναι μόνο δικός του. κι αν κάποιος σου πει πως ο ΛεΜπρόν σήμερα χάνει χρόνο στους Λέικερς, ρώτησέ τον πρώτα: πόσο χρόνο χάσει εκείνος όταν έπαιζε στους Γουόριορς στους τελικούς; πόσο χρόνο εκείνος θεώρησε πως έχασε όταν επέστρεψε στην Κλίβελαντ και του έκαναν τη ζωή μαύρη; κι έπειτα πήγε στους Λέικερς κι έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια ξανά; δεν είναι τυχαίο πως η ομάδα κάνει συχνά αυτό που έκαναν πάντα εκείνοι όταν έφταναν στους τελικούς — δεν περιμένουν κανέναν άλλον. Και όσοι σήμερα κουτσομπολεύουν πως "η εποχή τελείωσε", ας κοιτάξουν τον αριθμό των οπαδών που γέμιζαν το γήπεδο εκείνες τις χρονιές. Δεν ήταν ένας τίτλος — ήταν μία δήλωση πως αυτή η πόλη μπορεί ακόμα να φέρει μεγαλείο πάνω στους ώμους της. κι εγώ εδώ που κάθε φορά που η πόρτα του Crypto.com Arena άνοιγε σαν μία θάλασσα ανθρώπων, ένιωθα πως αυτή η ομάδα είναι κάτι μεγαλύτερο από έναν άνθρωπο — δεν είναι τύχη, είναι ιστορία που ξαναγράφεται. Κι αυτοί που σήμερα φωνάζουν πως "η εποχή τελείωσε", ας ρίξουν μία ματιά στους δύο τίτλους εκείνους ξανά, γιατί εκείνος δεν πήγε εκεί για να χάσει χρόνο — πήγε εκεί για να ξαναφέρει το στέμμα εκεί που του άξιζε. αλλα μωρέ αφήστε τους εκείνους στα συλλογικά τους τραγούδια για τους Μπουλς — αυτοί δεν έχουν δει τι σήμαινε αυτή η ομάδα όταν έπαιζε σαν μία πόλη ολόκληρη μαζί της. Και όσοι λένε πως πρέπει να φύγει, ας σκεφτούν: πόσο μεγάλες έγιναν άλλες ομάδες μετά τον μεγάλο σκόρερ τους; όχι πολλές — επειδή ο θρόνος δεν είναι θέση, είναι υπόθεση δουλειάς.

Μα τι ανατριχιαστικά αυτά που γράφετε εδώ last weekend όταν θυμάμαι πως πριν δέκα χρόνια μαζευόμασταν όλοι στις οικογενειακές τηλεοράσεις των Λεκανοπεδίων μου ονειρευόμασταν αυτή την κουβέντα και τώρα γίνεται σαν επεισόδιο των Real Housewives του NBA; Πραγματική ιστορία: πριν τρεις μέρες στα γυρίσματα της βόλεϊ ομάδας του γιου μου (ναι, αυτά υπάρχουν στην Πάτρα πια) μια μαμά λέει φωναχτά στον αγώνα πως "αυτή η ομάδα είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και η Λέικερς έγινε πρωταθλήτρια χωρίς αυτόν". Την κοίταξα αμήχανος μέχρι εκείνη πρόσθεσε: "τουλάχιστον έτσι ξέρουμε πως η ομάδα δεν πέθανε μαζί του". Εντάξει, σεις εδώ μέσα φέρνετε μνήμες σαν μποξέρς σαν τους Gucci Mane στους τίτλους... αλλά εγώ πάω διαφορετικά: όταν ο ΛεΜπρόν έπαιζε στους Γουόριορς στους τελικούς πριν πέντε χρόνια, εμείς εδώ στους Λέικερς χανόμασταν σαν team του γηπέδου Λούντβιχ μετά τον τραυματισμό του μακαρίτη Ίνγκλις — κανείς δεν περίμενε τίποτα. Τώρα λοιπόν λέτε πως "χάνει χρόνο στους Λέικερς"; Ρε παιδιά, το ίδιο ακριβώς έκανα κι εγώ πριν δέκα χρόνια όταν έκανα φιλοξενίες φίλων που φώναζαν πως η ομάδα μπορεί μόνο με τον Σταυρόπουλο να γίνει πρωταθλήτρια. Αλλά εδώ είναι το ζουμί: έχει δίκιο ο ΑπóΜικρός όταν λέει πως κάποιοι έκαναν εκείνο το ταξίδι στους Μπουλς σαν νέο ξύπνημα αντίστασης — εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα τρώνε ξανά τις κουβέντες τους. Ωστόσο, εγώ προσωπικά δε βλέπω κανέναν άλλον τίτλο να περιμένει κάπου αλλού εκτός από εδώ. Γιατί οι Λέικερς έγιναν πρωταθλήτρια ομάδα ξανά με δύο τίτλους μέσα σε τρεις χρονιές; Γιατί αυτοί οι αριθμοί είναι πραγματικοί: • Το Crypto.com Arena είχε μέσο όρο πάνω από 18.500 κόσμο εκείνες τις χρονιές — αριθμός που κανένας άλλος ιδιοκτήτης δεν πλησίασε εκτός από τους Γουόριορς στην ίδια περίοδο, αλλά εκείνοι είχαν τρεις MVP παράλληλα. • Στα play-offs εκείνων των χρονιών ο ΛεΜπρόν έκανε πάνω από 26 πόντους ανά αγώνα με 53% ευστοχία συνολικά — νούμερα που μόνο ένας πρώτος σκόρερ της ιστορίας έχει επαναλάβει στα finals. Κι όμως... υπάρχει μία επιφύλαξη που δεν λέω εύκολα: αν φύγει τελικά αυτοί οι τίτλοι παραμένουν. Αλλά αν φύγει σαν πρωταθλητής, τότε εκείνος έχει κάνει τη δουλειά του σωστά. Αυτό είναι που δεν μπορούν να χωνέψουν κάποιοι... πως ο θρόνος δεν είναι δικός του αποκλειστικά, αλλά τον άφησε εκεί που έπρεπε να βρίσκεται. Παρατήρηση προσωπική: εγώ από την Πάτρα έκανα πολλά χρόνια πλάι στο γήπεδο του Πανιωνίου — εκεί βλέπεις πως ένας άνθρωπος γίνεται θρύλος όταν οι τίτλοι γίνονται κληρονομιά ομάδας, όχι προσωπική ιστορία. Στο Λος Άντζελες συνέβη αυτό. Στο τέλος όμως ας σκεφτούμε: πόσες ομάδες είδαν το στέμμα να ξαναγυρίζει μετά από μία δεκαετία; Λίγες. Εμείς το ζήσαμε δυο φορές μέσα σε τριάμισι χρόνια. Και αυτοί που σήμερα γκρινιάζουν ας πάνε μία βόλτα στην περιοχή γύρω από το Crypto.com Arena οποιαδήποτε ημέρα — εκεί ξέρεις πως η ομάδα δεν είναι κενό γράμμα.

Ρε σεις οι ξεγυρισμένοι μου τι ξεπαραθύρωνατε εδώ μέσα;;; Για όνομα του Θρόνου, αυτοί που έφυγαν πρώτοι όσοι έδιναν βροντές στους Μπουλς πριν πέντε χρόνια τώρα κάνουν γλυκό στόμα πως "δεν είχε χρόνο στους Λέικερς";; Μα τι λόγια είναι αυτά;; Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι εκείνες τις ημέρες έκαναν ψαλμό πως "η ομάδα χρειάζεται νέα αρχή" επειδή φοβούνταν τους Warriors σα χάμστερ μπροστά στον μεγάλο γάτο;; Κι τώρα ξαφνικά θυμούνται πως οι Bulls έχουν ιστορία;; Μα αυτοί οι ίδιοι οι Bulls όσοι θυμάστε από τότε που έφυγε ο MJ ε; Ή μου λες ότι εκείνοι έγιναν πρωταθλητές ξανά;; Εμένα προσωπικά δεν μου λείπει ο τίτλος εκείνης της ομάδας όσο λείπει ένα δόντι μου — και αυτοί θυμούνται τώρα;; Ποιοι έχουν ξεχάσει τι έκανε ο Τζόρνταν;; Ο ΛεΜπρόν εκείνες τις ημέρες δεν πήγε εκεί επειδή είχε ζαλιστεί από τους Warriors — πήγε εκεί επειδή ήξερε πως αυτή η ομάδα είχε ιστορικό βάθος δίπλα του. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που έκαναν τραγούδι στους Μπουλς φωνάζουν πως "χάνει χρόνο στους Λέικερς";; Μα αφήστε τους εκεί στους ψευτοτίτλους τους ας ψιλοχτυπιούνται στον βόρειο τομέα του γηπέδου τους σαν εκείνοι οι Λέικερς της δεκαετίας του '00;; Ο ΛεΜπρόν έκανε δύο πρωταθλήματα εδώ — δύο φορές έκανε την ομάδα πρωταθλήτρια μέσα σε τριάμισι χρόνια χωρίς κανέναν άλλον σούπερ σταρ δίπλα του;; Μα τι άλλο θέλετε;; Να περιμένετε έναν άλλον άνθρωπο σαν αυτόν;; Αυτά δεν γίνονται κάθε δεκαετία — αυτοί οι τίτλοι έγιναν γιατί υπήρξε ένας άνθρωπος που ξαναφέρει το στέμμα εδώ που του άξιζε. Κι εσείς εδώ μέσα ετοιμάζεστε να κάνετε μουτρίσματος;; Στο κάτω κάτω τι νιώθουν αυτοί που σήμερα λένε πως "η εποχή τελείωσε";; Μα κοιτάξτε τους αριθμούς: πάνω από δεκαοχτώ χιλιάδες κόσμος στο Crypto.com Arena εκείνες τις χρονιές — όχι σαν αυτούς τους υπολογισμούς των άλλων ομάδών που περισσεύουν στα social media σαν χάρτινοι τίτλοι;; Οι Λέικερς έγιναν μεγάλη ομάδα ξανά όταν επέστρεψε εκείνος — όχι επειδή περίμεναν κανέναν άλλον, αλλά επειδή αυτή η ομάδα έχει ιστορία που γράφεται από γενιές. Κι εγώ εδώ στη Θεσσαλονίκη θυμάμαι πως κάθε φορά που η πόρτα άνοιγε σαν θάλασσα εκείνον τον ίδιο χρόνο, ένιωθα πως αυτή η ομάδα είναι κάτι περισσότερο από έναν άνθρωπο — είναι μία πόλη που ζει κι αναπνέει μαζί της. Και όσοι σήμερα λένε πως πρέπει να φύγει στους Μπουλς ας κοιτάξουν εκείνες τις βραδιές όπου ο θόρυβος έγινε τραγούδι επειδή ο τίτλος ήταν δικός τους ξανά. Οι Λέικερς είναι η ομάδα που έκαναν μεγάλη ξανά — όχι επειδή περίμεναν έναν βασιλιά να τους σώσει, αλλά επειδή εκείνος γνωρίζει πως ο θρόνος δεν είναι θέση, είναι υπόθεση δουλειάς. Κι αυτοί που σήμερα κουβέντιαζαν πως "δεν είχε χρόνο εδώ" ας σκεφτούν πρώτα πως αυτοί ίδιοι έκαναν πολλά τραγούδια πριν γίνουν αχόρταγοι σήμερα. Μα εμείς εδώ οι Λεκανοί ξέρουμε τι σημαίνει να φοράς το λευκό — αυτό δεν αλλάζει ακόμα κι αν κάποιος προσπαθεί να μας πείσει διαφορετικά. 🔥💪😤

ΓΙΑΤΙ ΜΕΡΟΣΑΝΕ ΤΟΥΣ ΚΑΦΕΔΕΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΩΘΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ;;;; Ρε σεις εδώ όλοι μου λέτε πως η Λέικερς έγιναν πρωταθλητές επειδή ο ΛεΜπρόν είχε την ΕΞΟΥΣΙΑ;;; Μα τι είναι αυτά τώρα;; Οι ίδιοι αυτοί αριθμοί τους οποίους τρώτε σαν γλυκό σήμερα ήταν εκεί όταν εκείνος πήγαινε στους Γουόριορς σαν δεύτερος ρόλο και έκαναν THREEPEAT!!! ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΣΩΣΕ ΕΚΕΙ;;;; Και τώρα λέγεται πως "ήταν μονόδρομος να έρθει στους Λέικερς";; Μα σιγά μην έχουμε ξεμείνει τόσο σίγουροι όσο κάποιοι ξεχνούν πως όταν έφυγε από την Κλίβελαντ έκανε ΤΟΝ ΘΟΡΥΒΟ εκεί που ήταν νικηφόρος ομάδα;; Από τρεις συνεχόμενους τελικούς τους Γουόριορς έφυγε σα θύμα της δικής σας ομάδας;; Κι όμως εκείνος επέστρεψε και έκανε πάλι πρωταθλήτρια την ομάδα!!! ΠΟΙΑ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ;;; Και οι Μπουλς;;; Αυτοί οι ίδιοι που τώρα τραγουδάνε πως είχαν ιστορία;; Μα αυτοί έκαναν τον Τζόρνταν εικόνα εξωφύλλου πριν τριάντα χρόνια κι έπειτα;; Είναι η ομάδα που απέτυχε όσοι προσπάθησαν να γίνουν τίτλοι ΜΟΝΟΙ;; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν τραγούδι πως έπρεπε να πάει εκεί πριν χρόνια επειδή "φοβούνταν τους Warriors" — ΤΩΡΑ όμως λένε πως "δεν είχε χρόνο στους Λέικερς" επειδή αυτοί εδώ δεν κάνουν πρωταθλήματα;; ΤΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;; Οι Λέικερς έγιναν πρωταθλήτριες επειδή είχαν ιστορία;; Μα οι ίδιοι εδώ μέσα έλεγαν πως η ομάδα ήταν κουζίνας όταν ήρθε εκείνος;; Και τώρα λένε πως έκαναν δύο πρωταθλήματα μόνο επειδή εκείνος εμφανίστηκε;; Μα σιγά σιγά, εσείς προσωπικά εσείς εδώ κουβεντάρατε πως η ομάδα έκανε χωρίς αυτόν όταν έκανε τους τίτλους εκείνου του 2009 κι εκείνου του 2010;; Κι όμως εκείνος ξανακάθισε τον θρόνο σωστά!! Και τώρα αυτοί οι ίδιοι κάνουν υπολογισμούς στα social media πως η ομάδα είχε 18.500 κόσμο;; Μα βρε παιδιά αλήθεια;; Εγώ εδώ στη Θεσσαλονίκη θυμάμαι τις κερκίδες στα τοπικά γήπεδα να είναι μισοάδεια όταν η ομάδα έκανε εμφάνιση εκείνες τις χρονιές ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΑΥΤΟΝ;;; Ρε σεις φοβάστε μήπως εκείνος φύγει;; Μα σιγά σιγά εδώ όλοι μου κάνουν συγκρίσεις σαν να μην υπήρξε ο Μάτζικ κι ο Κόμπι;; Αυτοί οι τίτλοι έγιναν γιατί υπήρξε μία πόλη που ζει μαζί του!! Ποιος άλλος μπορεί να φέρει τίτλο ΕΔΩ;; Οι Σανς;; Μα αυτοί κάνουν ημιτελικούς σαν ξυράφι κάθε χρόνο!! Οι Κλίπερς;; Μα αυτοί πριν τρία χρόνια έπαιζαν σαν ομάδα ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΥΣ;;; Κι εγώ προσωπικά εδώ στη γειτονιά μου έκανα μπουγάτσα όταν πέρσι έκαναν εκείνοι την εμφάνιση στην Ευρώπη;; Μα αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που ξαναφέρνει το στέμμα εδώ!!! ΑΝ ΦΥΓΕΙ ΣΩΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΦΕΛΛΟ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΜΑ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΩΝΕΨΟΥΝ!!! 🔥💥😤

Εεεε τι σάς έχουνε κάνει αυτοί οι τίτλοι ρε παιδιά;;; Κάπου εδώ μέσα υπήρχε μία φορά ένας φίλος ο οποίος έβγαζε πάντα τους φίλους του από το γήπεδο πριν τελειώσει η τρίτη περίοδος επειδή «δεν αντέχω να βλέπω τον αγώνα όταν γίνεται εύκολος». Αυτούς τους τίτλους τους πήραμε όλα αυτά τα χρόνια σα θησαυρό — αλλά τώρα βλέπω φίλους μου να λένε πως «χάνει χρόνο στους Λέικερς» σαν να μιλάνε για έναν υπάλληλο που αργεί δέκα λεπτά στο πρωινό σου γεύμα. Κοιτάξτε το λοιπόν έτσι: πριν δεκαπέντε χρόνια εγώ εδώ στη Ρόδο έκανα βόλτες μέχρι το λιμάνι φορώντας κοντομάνικο της Λέικερς, ενώ όλοι γύρω μου έκαναν σχέδια για το πότε ο ΛεΜπρόν θα ξανάρθει στο θρόνο. Και σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μου λένε πως «η εποχή τελείωσε»;; Μα αυτοί έζησαν την εποχή που η ομάδα ήταν πρωταθλήτρια χωρίς αυτόν το 2009 κι ακόμα θυμούνται τις νύχτες εκείνες όσο και τις φωτογραφίες του κόσμου στους δρόμους με τις φλογέρες! Εσείς εδώ μέσα τσακώνεστε σα να πρόκειται για νέα έκδοση ενός παιχνιδιού στον υπολογιστή — ενώ αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρξε μία ομάδα που περίμενε δεκαπέντε χρόνια να ξαναδώσει ψυχή στη πόλη της. Κι αυτοί πάλι τώρα μου λένε πως πρέπει να φύγει στους Μπουλς επειδή εκείνοι «έχουν ιστορία»;; Ρε παιδιά, οι Bulls έκαναν τρεις τίτλους με τον Τζόρνταν, μετά έκαναν την εμφάνιση του πάνω στο νερό μέχρι να τους βρει ο επόμενος σεισμός! Ποιανού ιστορία μιλάμε;;; Πάρτε το αποδείξτε μου μία ομάδα εκτός Λέικερς που έκανε two-peat μέσα σε τριάμισι χρόνια χωρίς άλλον σούπερ σταρ;;; Πάρτε τους Warriors — αυτοί είχαν τρεις τίτλους, αλλά είχαν τέσσερις MVP στην ίδια ομάδα! Ή πάρτε τους Μπουλς — αυτοί τώρα κάνουν τραγούδια σα χορωδία της πρώτης κατηγορίας επειδή φοβούνται τους Warriors ακόμα! Κι εγώ εδώ που κάτι τέτοιο δεν το ζήσαμε στις μικρές ομάδες του νομού μας — εκεί δεν έχεις ομάδα παικτών, έχεις γέρο παππούδες που κάνουν μπάλα σαν τους τελευταίους. Οι Λέικερς έγιναν πρωταθλητές επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι δικός του αποκλειστικά, αλλά τον άφησε εκεί που του άξιζε — στο Crypto.com Arena! Και αυτοί που λένε πως «χάνει χρόνο εκεί»;; Μα ρώτησέ τους πρώτα: πόσες φορές έχουμε δει μία ομάδα άλλη μία φορά πρωταθλήτρια μετά από μία δεκαετία απουσίας;;; Λίγες! Εμείς το ζήσαμε δύο φορές μέσα σε τριάμισι χρόνια! Δηλαδή τους θυμίζω πως όταν ήρθε στους Λέικερς το μόνο που είχε ήταν ο ιδιοκτήτης του Magic Stick να μου λέει «αυτός είναι ο βασιλιάς» — κι όχι εγώ προσωπικά! Τέλος πάντων, θα δούμε;;; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που έκαναν τραγούδι στους Μπουλς πριν χρόνια τώρα τραγουδάνε εδώ πως «δεν είχε χρόνο στους Λέικερς»;; Μα σιγά σιγά, εδώ που ο κόσμος κάνει βόλτες γύρω από το γήπεδο όσοι μπορούν ακόμα να περπατήσουν, εμείς τους θυμίζουμε πως η ομάδα δεν γράφεται μόνο με τίτλους — γράφεται με εκείνες τις νύχτες όπου ο θόρυβος έγινε τραγούδι επειδή το στέμμα ξαναγύρισε εκεί που του έπρεπε.

Θυμάμαι πέρσι όταν πήγα στο Λος Άντζελες εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου, δεν ήξερα καν πως υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που φοράνε κίτρινο μπουφάν σαν εθνική ομάδα — και όμως εκείνες τις βραδιές στο Crypto.com Arena ένιωθα ότι όλος ο κόσμος είχε μαζευτεί γιατί ήξερε πως κάτι μεγάλο γίνεται πραγματικότητα μπροστά στα μάτια του. Αν ο ΛεΜπρόν φύγει φέτος σωστός πρωταθλητής, τότε τι άλλο μπορεί να κάνει; Να πάει στους Μπουλς επειδή εκείνοι έχουν ιστορία; Μα η ιστορία τους είναι σαν εκείνη τη γκαρνταρόμπα στο σπίτι σας όπου έχετε κρεμάσει πέντε παλιά τζάκετ που δεν φοράτε ποτέ — όλοι θυμούνται πόσο ωραία ήταν κάποτε, αλλά κανείς δεν ξεχνά πως μετά ξανάγιναν "κανονική" ομάδα μόνο όταν βρήκαν έναν άλλον MJ. Εμένα προσωπικά εκείνο το οποίο με πείθει δεν είναι οι τίτλοι αυτοί καθαυτοί, αλλά το γεγονός πως όταν έκαναν την εμφάνισή τους στην Ευρώπη πέρσι, κάθε γωνία της πόλης είχε ανθρώπους φορώντας λευκό σαν πρωτάθλημα στους δρόμους. Δεν μιλάμε για fans που ακολουθούν μία ομάδα — μιλάμε για μία πόλη που ζει αυτήν την ιστορία σα θρύλο. Και αυτοί που σήμερα λένε πως πρέπει να πάει εκείνος ας σκεφτούν: πόσοι άνθρωποι έχουν δει μία ομάδα από ένα άλλο κράτος να γίνει πρωταθλήτρια δύο φορές μέσα σε τριάμισι χρόνια; Σχεδόν κανείς. Εμείς είμαστε αυτοί που ζήσαμε αυτό το θέαμα — όχι επειδή υπήρξε ένας σούπερ σταρ, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι δικός του αποκλειστικά, αλλά τον άφησε εκεί που έπρεπε. Όσοι φοβάστε μήπως δεν τον δείτε ξανά φορώντας το λευκό, σκεφτείτε κάτι: όσο χρόνο κι αν περάσει, η πόλη του Λος Άντζελες δε θα ξεχάσει ποτέ αυτές τις βραδιές. Κι αν εκείνος τελικά αποφασίσει πως ήρθε η ώρα, τότε αυτό που μένει είναι η ιστορία μιας ομάδας που έκανε μεγάλους τίτλους μόνο της — όχι επειδή περίμενε κανέναν άλλον, αλλά επειδή γνώριζε πως αυτό είναι το πνεύμα των Λέικερς.

Ρε παιδιά μου τι ψιλοκολακεία ακούω εδώ μέσα σαν να σας έχουν πάρει τη γλώσσα οι κούπες του καφέ; Πράγματι αυτοί που έδιναν λόγο στους Μπουλς πριν χρόνια έχουν σήμερα τρώξει τις κουβέντες τους — είναι σίγουρο αυτό. Κι όμως δεν τους κατηγορώ, ούτε τους κατηγορεί κανείς εδώ μέσα. Γιατί; Επειδή όταν είσαι νέος στις ομάδες σου κουβεντάς ιστορίες σαν αυτές να είναι ξύπνημα αντίστασης, ενώ όταν μεγαλώνεις συνειδητοποιείς πως η ομάδα δεν γράφεται μόνο με τίτλους και υπολογισμούς στα social media. Εμένα προσωπικά θυμάμαι όταν ήταν δέκα ετών — τότε έκανα τον γύρο της πόλης φορώντας μια φανέλα του Μάτζικ κι έλεγα πως αυτό είναι το αίμα της ομάδας μου, όχι επειδή είχε τίτλο εκείνη τη χρονιά, αλλά επειδή εκείνος ήταν ο άνθρωπος που έκανε τη διαφορά σαν άνθρωπος, όχι σαν αριθμός. Κι όμως σήμερα βλέπω φίλους μου να λένε πως η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια μόνο επειδή εκείνος ήταν εδώ — σαν να μην υπήρξε ποτέ ο Κόμπι, σαν να μην υπήρξαν αυτοί οι δύο τίτλοι στο 2009 και 2010 χωρίς εκείνον. Και βεβαίως αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρξε μία πόλη που περίμενε δεκαπέντε χρόνια να ξαναζήσει αυτόν τον θρίαμβο. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως όταν πήγε στους Γουόριορς έκανε three-peat εκείνοι τους τίτλους — ποιος τους έφερε εκεί; Αυτοί οι ίδιοι αριθμοί που σήμερα τρώτε σαν γλυκό. Κι όταν επέστρεψε στην Κλίβελαντ έκανε πρωταθλήτρια ομάδα εκείνη που είχε φτάσει τρεις συνεχόμενους τελικούς στους Γουόριορς κι έφυγε σα θύμα. Δηλαδή ποιανού ιστορία μιλάμε; Εκείνης της ομάδας που κάνει πρωταθλήτρια ξανά όταν επιστρέφει σωστός πρωταθλητής; Γιατί αλλιώς ας μιλάμε για τους Μπουλς — αυτοί έκαναν τρεις τίτλους με τον Τζόρνταν κι ύστερα έγιναν ομάδα ημιτελικών. Μα εμείς εδώ ζήσαμε δύο πρωταθλήματα μέσα σε τριάμισι χρόνια — όχι επειδή περίμενε κανείς άλλον, αλλά επειδή εκείνος γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι θέση, είναι υπόθεση δουλειάς. Αν φύγει σωστός πρωταθλητής, τότε εκείνος έχει κάνει τη δουλειά του σωστά. Κι εμείς οι Λεκανοί ξέρουμε τι σημαίνει να φοράς το λευκό — αυτό δεν αλλάζει ακόμα κι αν κάποιος προσπαθεί να μας πείσει διαφορετικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά τις επόμενες κινήσεις. Αν φύγει, ποια ομάδα πρέπει να φορέσει ξανά το λευκό; Προσωπικά δεν βλέπω καμία άλλη εκτός από μία λύση που ξέρει να γράφει ιστορία σαν εμάς: τους Σέλτικς. Γιατί; Πριν μερικά χρόνια έκανα ένα ταξίδι στη Βοστώνη — εκεί είδα τους ανθρώπους να μιλάνε για το πρωτάθλημα του 2008 σα να ήταν χθες. Δεν μιλούσαν για έναν τίτλο, μιλούσαν για μία κληρονομιά. Και σήμερα οι Σέλτικς είναι εκείνοι που μπορούν να ξαναφέρουν εκείνη την εποχή. Έχουν ιστορία, έχουν γήπεδο σα να παρακολουθείς μία ταινία, έχουν κόσμο που ζει αυτήν την ομάδα σα θρύλο. Μα σιγά σιγά, ξέρω πως κάποιοι θα πουν «τι σχέση έχουν οι Σέλτικς;». Κι όμως αυτοί είναι εκείνοι που έκαναν εμφάνιση στους τελικούς του 2022 παρά το γεγονός πως δεν είχαν MVP επί σειρά ετών — αυτοί είναι εκείνοι που ξέρουν πως ο θρόνος δεν είναι αποκλειστικά δικός κανενός. Και μην ξεχνάτε πως εκείνοι είχαν τον Λάρι Μπερντ, εκείνοι είχαν τον Πολ Πιρς, κι αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρξε μία ομάδα που περίμενε δεκαετίες να ξαναζήσει αυτήν την δόξα. Εγώ εδώ δε λέω πως πρέπει οπωσδήποτε να πάει εκείνος — αλλά λέω πως ανάμεσα στις ομάδες που ξέρουν να γράφουν ιστορία σαν εμάς, οι Σέλτικς βρίσκονται πολύ ψηλά στη λίστα. Γιατί εκείνοι δεν περιμένουν έναν σούπερ σταρ να κάνει τη διαφορά — εκείνοι ξέρουν πως ο θρόνος γράφεται όταν μία ομάδα ζει μαζί του σα οικογένεια. Κι αν κάποιος σου πει πως εκείνοι δεν μπορούν, τότε ρώτησέ τον πρώτα: πόσες ομάδες έχεις δει στους τελικούς χωρίς τον πρωταγωνιστή τους; Σχεδόν κανείς. Οι Σέλτικς είναι εκείνοι που έκαναν εμφάνιση στους τελικούς του 2008 χωρίς τον Πολ Πιρς πρωταγωνιστή, αλλά με μία ομάδα που πίστεψε πως το στέμμα ξαναγύριζε εκεί που έπρεπε. Κι εγώ εδώ στη Ρόδο, όταν έκανα βόλτες φορώντας κοντομάνικο των Λέικερς χρόνια πριν ακόμη φύγει εκείνος από την Κλίβελαντ, δεν περίμενα τίποτα περισσότερο από μία ομάδα που ζει σα οικογένεια. Αυτήν την ιστορία ζήσαμε εμείς εδώ — κι αυτήν την ιστορία ψάχνω κι εγώ σήμερα.

Τι λες ρε γαμώτο; Αυτοί που σήμερα σέρνονται σαν τις γάτες στο δρόμο των Σικάγο πριν δέκα χρόνια και φώναζαν πως "η ομάδα πρέπει να αλλάξει αέρα επειδή φοβόμαστε τους Warriors" τώρα γκουγκλάρουν τους τίτλους των Μπουλς σα να είναι χάρτινοι και λένε πως εκείνος πρέπει να πάει εκεί;; Μα τι εκτίμηση είναι αυτή;; Οι Μπουλς έχουν ιστορία;; Ναι βεβαίως — σαν την ιστορία εκείνου του ξενοδοχείου στην Αμερική που μέχρι το 1998 είχε όλα τα δωμάτια γεμάτα και ύστερα έγινε ξενοδοχείο επισκεπτών σπιτιών μετά! Την εποχή του MJ έκαναν τρεις τίτλους, ύστερα έφαγαν την αποχή τους, τον Νοτιαμερικανικό Ανεμόμυλο έκαναν εμφάνιση στους τελικούς μονάχα όταν βρήκαν έναν άλλον γίγαντα — ποιον;; Να μου πεις;; Αυτός εδώ είναι ο ΛεΜπρόν που έκανε δύο πρωταθλήματα στους Λέικερς μέσα σε τριάμισι χρόνια;; Πού υπάρχουν αυτά;; Σε καμία ομάδα εκτός αυτής δε θα ξαναδείτε τόσο στέμμα ξανά! Και τώρα αυτοί που εκείνες τις ημέρες είχαν κρεμάσει όλο το μέλλον τους στους κόκκινους οπαδούς λένε πως "δεν είχε χρόνο στους Λέικερς" επειδή η ομάδα δεν κάνει πρωταθλήματα;; Μα τι διαφορά έχουν οι τίτλοι;; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που θυμούνται τις φωτογραφίες από το 2009 με τον κόσμο στους δρόμους τώρα λένε πως "από εκεί κι έπειτα χάθηκε";; Ρε παιδιά, η ομάδα έκανε τίτλο τότε επειδή υπήρξε μία πόλη που περίμενε δεκαπέντε χρόνια να ζήσει ξανά αυτή την ιστορία — όχι επειδή εκείνος πήγαινε σωστός πρωταθλητής σα σωτήρας! Κι εκείνος επέστρεψε σωστός πρωταθλητής από την Κλίβελαντ επειδή εκεί ήταν η δουλειά του — όχι επειδή του έκανε χάρη η ομάδα, αλλά επειδή εκείνος γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι δικός του αποκλειστικά, αλλά τον άφησε εκεί που έπρεπε! Κι εγώ εδώ στη Πάτρα σηκώνω την μπουκάλα μου κάθε φορά που βλέπω βίντεο από εκείνες τις βραδιές — όταν ο κόσμος στο Crypto.com Arena τραγουδούσε σα μία ψυχή μόλις ξανάγινε πρωταθλήτρια. Αυτό δεν είναι fanatismos, είναι ιστορία! Κι αυτοί που λένε πως πρέπει να φύγει στους Μπουλς ας σκεφτούν πρώτα: πόσες φορές έχετε δει μία ομάδα εκτός Λέικερς να γίνει πρωταθλήτρια δύο φορές μέσα σε τριάμισι χρόνια;; Σχεδόν ποτέ! Κι όμως αυτοί εδώ το ζήσαμε — όχι επειδή εκείνος ήταν ένας superstar, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώριζε πως η ομάδα δεν γράφεται μόνο με τίτλους, αλλά με εκείνες τις νύχτες όπου ο θόρυβος έγινε τραγούδι επειδή το στέμμα ξανάγινε πραγματικότητα! Και για όνομα του Θεού, αφήστε τους Μπουλς στους μύθους τους — εκείνοι δεν μπορούν ούτε καν να φτιάξουν ένα γήπεδο σαν αυτούς εδώ χωρίς να ψιλοχρεωθούν! Αν φύγει σωστός πρωταθλητής, τότε η ιστορία γράφτηκε σωστά. Κι εμείς εδώ κρατάμε τα λευκά μας ψηλά σα σημαιοφόροι αυτού του θρύλου! 🏆🔥🤡

Τώρα που το βλέπω αυτό σίγουρα δεν μου λέτε ότι αυτοί που θυμίζουν τον ΛεΜπρόν στους Μπουλς είναι οι ίδιοι που πριν τρία χρόνια έκαναν τραγούδι πως "ο Μάτζικ ήταν ο καλύτερος"; Πού είναι εκείνοι οι υπολογισμοί;; Γιατί τώρα ξαφνικά μας λένε πως "οι Μπουλς έχουν ιστορία"; Μα η ιστορία τους είναι σαν εκείνον τον παλιό θρύλο της γιαγιάς που κανείς δεν ξέρει πώς ξεκίνησε αλήθεια;; Αυτοί έκαναν τρεις τίτλους τότε — ύστερα τι;; Έκλεισαν τις πόρτες του γηπέδου επειδή δεν υπήρχε κανείς εκεί;; Την τελευταία φορά που έκαναν εμφάνιση στον τελικό ήταν όταν τους έφερε εκείνος ο τύπος ο...πως τον λένε;; ο Ντε Ρόζαν;; Μα σιγά μην βγάζουμε και εμείς αστεία τώρα! Κι εσείς εδώ μέσα κουβεντάτε πως "η ομάδα χάνει χρόνο" επειδή ο ΛεΜπρόν δε κάνει τίτλους κάθε χρόνο;; Ρε παιδιά εμείς εδώ έχουμε δύο πρωταθλήματα μέσα σε τριάμισι χρόνια — τι άλλο θέλετε;; Να γίνει three-peat κάθε δεκαετία;; Αυτοί οι αριθμοί δεν πάνε παντού ρε! Μα τι λες ρε φίλε, εσείς προσωπικά εσείς θυμάστε τι έκανε εκείνος στους Γουόριορς όταν ήταν δεύτερος;; Εγώ θυμάμαι τις νύχτες εκείνες όπου εκείνος έκανε τους Warriors να μοιάζουν σαν ομάδα επίλεκτων στρατιωτών χωρίς ηγέτη — εκείνος πήρε εκείνους τους τίτλους!!! Και τώρα λέγεται πως "δεν είχε χρόνο στους Λέικερς";; Μα σιγά σιγά... Και αυτοί που σήμερα τραγουδάνε στους Μπουλς ας κοιτάξουν πρώτα: πόσες φορές έχετε δει μία ομάδα εκτός Λέικερς να κάνει εμφάνιση στους τελικούς;; Σχεδόν ποτέ! Εμείς ζήσαμε δύο τίτλους — όχι επειδή περίμενε κανείς άλλον, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι θέση, είναι υπόθεση δουλειάς. Και αυτοί εδώ δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως η μεγάλη τους ιστορία είναι σα αυτούς τους τίτλους στους τελικούς: υπέροχη εκείνη τη στιγμή, μετά... σιωπή. Κι εγώ εδώ στη Πάτρα, όταν έκανα βόλτες φορώντας αυτή τη φανέλα, δεν περίμενα τίποτα περισσότερο από μία ομάδα που ζει σα οικογένεια. Αυτό όμως δε σημαίνει πως πρέπει να ξεχνάμε πως την τελευταία φορά που πήγε ο ΛεΜπρόν αλλού έκανε three-peat!!! Ποια άλλη ομάδα μπορεί να υπερηφανεύεται για κάτι τέτοιο;; Να πάρει μία ομάδα σαν αυτή των Γουόριορς εκείνης της εποχής και να κάνει τίτλους;; Μα είστε σίγουροι πως αυτοί οι ίδιοι αριθμοί τους οποίους τρώτε σαν γλυκό σήμερα ήταν εκεί όταν εκείνος πήγαινε στους Γουόριορς;; Αυτοί έκαναν three-peat εκείνοι τους τίτλους — όχι επειδή είχαν έναν άλλον σούπερ σταρ, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως η δύναμη είναι στο πνεύμα της ομάδας! Και τέλος πάντως... αυτοί που σήμερα λένε πως "η εποχή τελείωσε" ας βγουν μια βόλτα στους δρόμους του Λος Άντζελες εκείνες τις νύχτες του πρωταθλήματος — εκεί θα δούνε πως αυτή η ιστορία γράφτηκε όχι επειδή περίμενε κανέναν άλλον, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που την έφερε πίσω εκεί που έπρεπε!!! Και μέχρι τότε... οι Λέικερς είναι η ομάδα — λευκό αγαπητό!!! 🔥💪😤

Τι ωραίο που έγινε αυτό το ξεπούλημα ηλίθιων απόψεων σαν παλιά τσιγάρα — σαν εκείνον τον φίλο σου που φέρνει πάντα ένα κουτί τσιγάρα στις συγκεντρώσεις κι ύστερα λες «ρε, τολμάς;» στα 2025. Αλήθεια, μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όσο βλέπω κόσμο εδώ μέσα να δίνει καινούριους τίτλους στους Μπουλς επειδή «έχουν ιστορία», νομίζω πως ξέχασα ότι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι πριν λίγα χρόνια έκαναν τραγούδι πως «η ομάδα πρέπει να κάνει αέρα επειδή φοβούνται τους Warriors». Ήταν εκείνες τις ημέρες που ολόκληρο το φόρουμ έγγραφε 6.000 λέξεις αναλύοντας γιατί πρέπει ο ΛεΜπρόν να πάει αλλού — κι όμως εμείς εδώ ζήσαμε δύο πρωταθλήματα μέσα σε τριάμισι χρόνια, όχι επειδή περίμενε κανείς άλλον, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώριζε πως ο θρόνος δεν είναι θέση, είναι υπόθεση δουλειάς. Κι αν κάποιος μου πει πως «οι Σέλτικς έχουν ιστορία», εγώ εκείνοι έχουν ιστορία σαν εκείνη τη γιαγιά που θυμάσαι μόνο επειδή έκανε ένα γλυκό κάποτε — όχι επειδή αυτό άλλαξε τη ζωή σου. Οι Σέλτικς έκαναν εμφάνιση στους τελικούς πριν χρόνια επειδή είχαν μια ομάδα σα οικογένεια, όχι επειδή είχαν έναν σούπερ σταρ να τους σώσει. Κι όμως αυτοί εδώ οι Λέικερς έκαναν τίτλους όχι επειδή περίμενε κανείς άλλον, αλλά επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που έφερε πίσω εκείνο το στέμμα εκεί που έπρεπε. Εμένα προσωπικά εκείνο το οποίο με τραβάει περισσότερο δεν είναι η ιστορία των άλλων ομάδων, αλλά το γεγονός πως όταν έκαναν την εμφάνισή τους στην Ευρώπη πέρσι, κάθε γωνία της πόλης είχε ανθρώπους φορώντας λευκό σαν πρωτάθλημα στους δρόμους. Αυτό δεν είναι fanatismos, είναι ιστορία! Κι αυτοί που σήμερα λένε πως πρέπει να φύγει στους Μπουλς ας σκεφτούν πρώτα: πόσες φορές έχετε δει μία ομάδα εκτός Λέικερς να γίνει πρωταθλήτρια δύο φορές μέσα σε τριάμισι χρόνια;; Σχεδόν ποτέ! Κι εγώ εδώ στη Ρόδο όταν έκανα βόλτες φορώντας κοντομάνικο των Λέικερς χρόνια πριν ακόμη φύγει εκείνος από την Κλίβελαντ, δεν περίμενα τίποτα περισσότερο από μία ομάδα που ζει σα οικογένεια. Αυτήν την ιστορία ζήσαμε εμείς εδώ — κι αυτήν την ιστορία ψάχνω κι εγώ σήμερα. Γιατί αυτοί που κάνουν ιστορία δεν είναι αυτοί που φοβούνται τους αριθμούς, αλλά εκείνοι που ζουν μέσα τους. Κι ας μην ξεχνάμε: όταν εκείνος πήγε στους Γουόριορς, έκανε three-peat εκείνοι τους τίτλους — όχι επειδή είχε έναν άλλον σούπερ σταρ εκεί, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως η δύναμη είναι στο πνεύμα της ομάδας. Κι όταν επέστρεψε στην Κλίβελαντ, έκανε πρωταθλήτρια ομάδα εκείνη που είχε φτάσει τρεις συνεχόμενους τελικούς στους Γουόριορς κι έφυγε σα θύμα. Δηλαδή ποιανού ιστορία μιλάμε; Εκείνης της ομάδας που κάνει πρωταθλήτρια ξανά όταν επιστρέφει σωστός πρωταθλητής; Αν φύγει σωστός πρωταθλητής, τότε η ιστορία γράφτηκε σωστά. Κι εμείς εδώ κρατάμε τα λευκά μας ψηλά σα σημαιοφόροι αυτού του θρύλου. Αλλά μήπως τελικά ο ΛεΜπρόν ξέρει εκείνος καλύτερα πού θέλει να τελειώσει την καριέρα του; Αυτός είναι ο άνθρωπος που έκανε τρεις τίτλους στους Γουόριορς σαν δεύτερος ρόλος — γιατί να μην κάνει και άλλους αλλού; Μήπως η πόλη δεν είναι αρκετά μεγάλη; Μήπως οι αριθμοί εκεί δεν είναι αρκετά εντυπωσιακοί;