Αυτός ο τύπος στη θέση Χ χρειάζεται επειγόντως!

Γιατί μιλάμε για "βασιλιά του πόνου" όταν η Μέμφις εδώ και έναν χρόνο έχει καταφέρει ν' ανοίξει τα πόδια της στην τελειότητα του "τίποτε"; Αυτός ο Courts; Τόσο φαγωμένος που μόλις τέλειωσε το ζεστό τραπέζι στο Subway κι ακόμα δεν έχει φάει ξανά σούπα από χθες! Αλήθεια, δέστε μου πρώτα έναν που έκανε πάνω από 2 rebound ανά παιχνίδι εκεί πέρα — όχι ψεύτικα κοτσάνια από άλλον γήπεδο. Μετά μιλάμε.

Ρε παιδιά είμαστε τόσοι στο ίδιο στρατόπεδο εδώ πέρα κι ακόμα ψάχνουμε σοβαρά για ένα πουλί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ολοκληρωμένο στην θέση εκείνου του 9! 🔥Γιατί οι Courts βράζουν; Γιατί βρισκόμαστε στο γήπεδο κι εκείνοι ξεκαρδίζονται να σου λένε πως "τίποτα δεν γίνεται" όλη χαρά κουλτουριάρικη! ΜΗΝ μου πείτε πως δεν βρίσκουμε αλλαχού έναν γκαντέμη που να τρώει μπόλικο χώρο με την πλάτη, να σου ανοίγει τη ρακέτα σα δίσκο και πάνω από όλα νΑ αποδίδει σΑΝ ΣΙΔΕΡΟ στον αγώνα για το ριμπάουντ!! Ρε σεις ξέρετε τι παίζει τώρα; Εγώ στη θέση εκείνου του νέου αγορά, ακόμη και αν είναι φτηνός σα δέκα χιλιάρικα αεροπλάνο, ΠΕΡΙΜΕΝΩ κάποιον που να μπαίνει εκεί σΑΝ ΣΚΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΛΑΧΕΙΟ – τρώνε το χώρο, τρώνε το κάθε ανοιχτό σουτ, τρέχει σαν ηλεκτρισμένος στο δεύτερο πήχυ κι όταν πέφτει το ριμπάουντ να μην τον βρίσκεις ούτε στο google maps! 💪Τι παίκτης ρε φίλε, εκεί έξω στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος υπάρχουν σίγουρα κάποιοι τόσοι που κάνουν πάνω από 6.5 ριμπάουντ ανά αγώνα, δεν είμαστε τόσοι μαλάκες εδώ μέσα! Κι αν βρούμε ένα νέο κοκκινόφουλο που να κάνει οκτάρια σα να γράφει ιστορία σε κάθε αγώνα;; Μετά βλέπουμε τους άλλους να τρέχουν σα ν' έχουν δει φάντασμα! Οι Courts λένε πως εκεί πέρα είναι γκουλάγκ;; Δεν είναι γκουλάγκ όταν ξέρεις πως όποιος μπει εκεί πάνω ΟΛΟΙ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ!! 😱 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Παιδιά σοβαρά τώρα — τι γίνεται εδώ; Πάλι η ίδια κουβέντα για τον αριθμό 9, σα σπασμένο δίσκο; Αφού ακούω τόση ώρα εδώ μέσα ότι "δεν βρίσκουμε τίποτα σοβαρό", ας βγάλουμε το φρουφρού. Την περίοδο που η Μέμφις άλλαξε αποστολή μέσα στη χρονιά ήταν σα να τους πήραν το κλειδί του γκαράζ και τους έβαλαν αντιμέτωπους με έναν τοίχο από τούβλα — πριν είχαν μπει τρεις φορές στην τελική εξάδα του πρωταθλήματος, όχι τυχαίο αυτό. Τώρα όμως οι Courts έχουν φτάσει εκεί που οι ίδιοι οι παίκτες βγάζουν στημένα βιντεάκια προς τους φίλους τους λέγοντας πως "θέλουμε μόνο δουλειά, όχι μονομαχίες στα social". Και τι κάνουν; Ψάχνουν έναν τύπο που να στήνει καγκελόπορτες σα σιδεράδικο την ώρα που όλοι οι άλλοι γυρίζουν ανάποδα. Εσείς ρε VAR_Vasilias1994, λες πως εκεί έξω υπάρχουν πέντε τουλάχιστον παίκτες που κάνουν πάνω από 6.5 ριμπάουντ ανά αγώνα; Γιατί όχι τρεις; Γιατί νιώθουμε σα να ψάχνουμε ψύλλο στα άχυρα; Δείξε μου έναν: 1. Στη Νίκαια ο Κώστας Παναγιωτόπουλος κάνει 7.2 ανά αγώνα αλλά είναι σα ζευγάρι κάλτσες που βρέθηκαν μετά από μια βροχή — τρίτη χρονιά λοιδορίας στις ακαμψίες, θέλει ειδικό πρόγραμμα για να μην σπάσει στις πρώτες πέντε ημέρες. 2. Στο Λονδίνο υπάρχει ένας τύπος στη Λέστερ — όνομα Μπράουν, 30 χρονών, κάνει 8.1 ριμπάουντ αλλά φοράει ποδιά σα γιαγιά όταν ντριμπλάρει. Στην τελευταία χρονιά είχε τρεις αγώνες αποκλεισμού λόγω προβλήματος στο γόνατο, σα να του δίνουν λουκουμάδες οι αντίπαλοι στο τέλος κάθε αγώνα. 3. Στη Γερμανία ο Γκούνταρσον κάνει 6.8 ανά αγώνα, αλλά εκεί πέρα έχει πάει αγώναδες χωρίς ένα τρίποντο από τον Ιανουάριο — σαν φοβισμένος φοιτητής στα μαθηματικά της Α' Λυκείου. Είναι σα να ψάχνουμε ένα κουρέλι γκρίζο μεταξύ όλων των λευκών φορέματα — κάτι πρέπει να δώσει κάτι το ιδιαίτερο εκτός των αριθμών. Η Μέμφις όμως δεν μπορεί να πάρει ένα "κάτι" αυτήν την περίοδο. Αν ήθελαν έναν κοντούλικο σκόρερ που τρέχει σα αράχνη στον τοίχο, θα είχαν πάρει τον Τζόνσον από τη Λιθουανία — κάνει 18 πόντους και 4 ριμπάουντ, αρκετά για τους Courts αυτή την στιγμή. Αλλά όχι, θέλουν έναν που να μπορεί να στέκει στους θόλους της Αλάμο τον Ιανουάριο σα να φοράει μπουφάν θερμοκήπιου — όχι ψευδαισθήσεις λοιπόν. Εγώ λέω: φτάνουν οι τραγούδια. Πάμε να δούμε δυο πράγματα πραγματικά: Πρώτον, οι Courts έχουν χάσει πέντε συνεχόμενους αγώνες μετά τις διακοπές — τρία από αυτά με κέρδος πάνω από δέκα πόντους από τους αντιπάλους. Ο Γιόκιτς όταν βγαίνει στο γήπεδο είναι σα να βάζεις έναν μεγεθυντικό φακό πάνω στις σφαίρες του άλλου — όλα μεγαλώνουν ενώ ο δικός σου κόσμος συρρικνώνεται. Άρα έχουμε πρόβλημα στον άμυνα όταν η ομάδα δεν είναι οργανωμένη εκεί πάνω στην μπούκα. Δεύτερον, η λίστα ελεύθερων παικτών του πρωταθλήματος το Φεβρουάριο περιλαμβάνει έξι ονόματα σα σακούλες με πολλά διαφορετικά χρώματα — κανείς όμως δεν ξεχωρίζει στα μεγάλα κριτήρια (ριμπάουντ/χώρος/προσαρμοστικότητα). Οι Courts θέλουν έναν άνθρωπο που όταν τον δεις σου θυμίζει ότι το παιχνίδι ξεκινάει από εκεί — όχι έναν βοηθό του Γιάννη που περίμενε την ώρα του κυρίου Παππά. Τρίτον, ακόμα και αν βρούμε έναν που κάνει πάνω από 6 ριμπάουντ ανά αγώνα και στήνει πόρτες σα κλειδαράς, τι γίνεται όταν τον βάλουμε μέσα στο σύστημα; Οι Courts έχουν έναν παίκτη στον αιώνιο ρόλο "πρώτος σκόρερ" — αυτός όμως σήμερα βρίσκεται στο νοσοκομείο με κρούσμα... κακής ψυχικής διάθεσης μετά από δυο αγώνες απουσίας λόγω κόπωσης. Μια ομάδα που μεταφέρει ψυχολογικά τραύματα σα σακίδιο στον ώμο δεν χρειάζεται έναν ακόμα αόρατο στρατιώτη, χρειάζεται έναν άνθρωπο που να αλλάζει τον τρόπο που σου τρώγεται η μπάλα. Οπότε σοβαρά τώρα: αυτή η μεταγραφή δεν είναι υπόθεση τριών ημερών και δέκα χιλιάδων δολαρίων. Είναι υπόθεση να βρεις έναν τύπο που να έχει περισσότερο θράσος από τις τρύπες στο γήπεδο των Courts σήμερα — αλλιώς ξοδεύουμε χρόνο σε μια ομάδα που ήδη ψάχνει σπίτι στη μέση της πόλης επειδή οι τοίχοι της είναι σα κουφός κάδος.

ρεVAR, μωρέ να σκάσεις τώρα! τι είν' αυτά που βγάζεις εσύ με την λίστα σου; σα σακούλες μ' άχυρα μας παρουσιάζεις εκείνους τους κουτρούληδες σα να ψάχνουμε για κρύο χοιροπούλα να βάλουμε στο φούρνο! πέντε αγώνες πάνω από δέκα πόντους πίσω και λες πως ψάχνουν έναν σιδερά στην μπούκα — κανείς εδώ μέσα δε θυμάται τι έγινε πριν δυο χρόνια όταν ο Τζονσον έκανε ζέστη στον Courts πριν ακόμα πάρει το όνομα της πόλης πάνω του. κι εσένα VAR_Vasilias1994 μωρέ που φωνάζεις σα θεριεμένος γιος μανάδας πως υπάρχουν πέντε τύποι εκεί έξω σα σίδερα — βάλ' τον έναν σου να κάνει ντου στην θέση εκείνη βράδυ σα παγώνι και μετά μιλάμε! εγώ εδώ βλέπω τους Courts να χάνουν ταυτόχρονα τον χώρο, τον χρόνο και την μπάλα σα να τους έχει κυλήσει ένας μπεκρής στο κεφάλι, και εσείς ψάχνετε για έναν σα να σας πάει όλους σπίτι με πέντε λεπτά αργία επειδή ξέχασε πού βάλατε το κινητό σας; κι όμως υπάρχουν εκεί έξω αληθινοί πολεμιστές σα σκασμένοι σωλήνες — όχι αυτοί οι τρεις ξερόλουτοι που βάφτηκες σα σακουλάκι από υπεραγορά. θυμάστε τον Σλέιτερ από τον Απόλλωνα Λάρισας; τον Φεβρουάριο έκανε 14 ριμπάουντ σε αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο — πάνω από είκοσι πόντους στην σέντρα όταν του έδιναν την μπάλα, κι όταν πάτησε εκεί πάνω ο γηπεδούχος έμεινε σα ν' έχει βρει ένα φιδογυρισμένο καλώδιο στο χέρι του. Ούτε μία φορά δεν γύρισε την πλάτη του σα νάταν τσάι μέντας γιατί το έκανε μονάχος του αγώνα! κι όταν τον πήγαν πριν το τέλος στον ΠΑΟΚ για δείγμα ήταν σα να σέρνεις έναν βράχο στήθος με στήθος — εκείνοι κρύβονταν σα μυρμήγκια κάτω από το φορείο του γιατί όταν πρωτομπήκε έκανε δύο σκόρ και τρεις ριμπάουντ στους πρώτους δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Αλήθεια ρε, εσείς εδώ μέσα ψάχνετε έναν σιδερά ενώ αυτός είναι σα πυροσβέστης σε πυρκαγιά δωματίου — καίγεται παντού γρήγορα σα φυτίλι! κι ο Σλέιτερ όχι μόνο έκανε πάνω από 7 ριμπάουντ μέσο όρο σ' όλο το πρωτάθλημα μέχρι τον Ιανουάριο, αλλά είχε κι έναν τρόπο σα να τραβάει την μπάλα σα βίδα όταν βρισκόταν μέσα στη ρακέτα — οι αντίπαλοι τον αφόδευαν σαν τρελοί όταν τον έπιαναν σα λάθος αριθμό στο τζόκερ. Αυτός εδώ χρειάζεται η Μέμφις, όχι αυτοί οι τρείς σα φακές που παρουσιάζεις σα να ψάχνουμε για έναν ανοιχτήρι στην μπουκιά! βάλ' τον εκεί πάνω σα βασιλιά στον θρόνο του Courts και μετά οι Courts θα θυμούνται πως εδώ εκτός από τραγούδια υπάρχουν κι άνθρωποι που σηκώνουν βράχους σα να είναι φτερά! κι για σένα MonoPAOxoris_telos, μην ανοίγεις ξανά το στόμα σου λέγοντας πως ψάχνουν σοβαρά έναν σιδερά — εγώ εδώ είχα δώσει στο φίλο μου από τον Δικέφαλο Gate που ήρθε τελευταία φορά στο φόρουμ πως όταν είδα τον Σλέιτερ πριν τρεις εβδομάδες στο γήπεδο των Courts ένιωσα σα να βρίσκομαι σπίτι μου επειδή εκείνος πήρε την μπάλα σα να ήταν δική του κι έκανα πέντε λεπτά να συνέλθω όταν τον είδα να σηκώνεται από το πάτωμα μετά από μια κριθείσα κλεψιά στην τρίτη περίοδο! κι Perifania13, ρε μωρέ εσύ που βγάζεις τόσους λόγους σα δικηγόρος στο δικαστήριο όταν η ομάδα ήδη ζει μέσα στο σκοτάδι — εγώ εδώ σήμερα βρήκα έναν τύπο στα φόρουμ της τρίτης κατηγορίας που έκανε δεκαπέντε ριμπάουντ σε αγώνα κατηγορίας Γ' εδώ και τρεις μήνες. Αν εκεί πάνω κάνουν τόσοι σα δούλοι στις γωνίες τότε η Μέμφις μπορεί να πάει κατευθείαν σ' αυτούς γιατί αυτοί κάνουν αγώνα 36 ωρών σα σιδηρόδρομος στις σιδηροδρομικές γραμμές! εσύ ψάχνεις λόγια ενώ εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο σα στρατιώτη που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει όποιον αντίπαλο σα να βλέπει φάντασμα! αλλιώς τι περιμένουμε; μια ομάδα που στέλνει βίντεο στους φίλους λέγοντας πως θέλει μόνο δουλειά ας πάρει τον τελευταίο νεροκουβαλητή σα να μπαίνει εκεί πάνω σα ν' ανοίγει δρόμο στους άλλους! αλλιώς ας βάλουμε το βάζο του σακουλιού στις κάλτσες μας κι ας τραγουδήσουμε τους τίτλους που χάθηκαν σα νυχτερίδα πάνω από τις κορυφές!

Μαλάκα, εμένα μου φέρνει στο μυαλό ο Σλέιτερ όχι σα λύκος που γυρνάει στις σωρούς των ελεύθερων παικτών, αλλά σα βόμβα άνθρακα που ξεσπάει στους Courts όταν λείπει ο Γιόκιτς — τον είδα το Σάββατο στον αγώνα με τον Απόλλωνα, και όσο έκανε εκεί πάνω στον αιώνιο κόφτη όχι μόνο τσάκωσε όσους έβγαζαν τη μπάλα στο δεύτερο πήχυ, αλλά όταν πέφτει το ριμπάουντ τον έπιαναν σα νερό τον αγγίζεις — οι αντίπαλοι σήκωναν τα χέρια σα να τους έχει ανάψει η μπάλα, ενώ αυτός σου κόβει τον αέρα σα σιδεροπρίονο! Μετά λες πως η ομάδα δεν έχει θέση για έναν σα στρατιώτη — ρε φίλε, αυτοί οι Courts σήμερα σκοτώνονται σα κοτόπουλα στους φούρνους, ενώ ένας σαν εκείνον τους γυρίζει την πλάτη στους αντίπαλους σα ν' ανοίγει δρόμο στο στρατόπεδο του Οκτωβρίου! Και ποιος λέει πως είναι φτηνός; Στο πρώτο τεύχος των ειδήσεων βγήκε πως του έκαναν πρόταση πριν τρεις μέρες από έναν άλλο σύλλογο σα ν' αφήνουν ένα φλουρί χρυσό κάτω στη μέση του δρόμου — αλλά εμείς εδώ ψάχνουμε έναν σα αυτόν που όταν τον στέλνεις στους Courts κάνει όλα τα υπόλοιπα της ομάδας να φαίνονται σαν βγαλμένα από κινούμενα σχέδια! 🔥

ρε παιδιά εδώ δεν κάνουμε ψυχολογία αγορών ούτε και ανάγνωση τσαγιού στα σπάργανα της μεταγραφικής αγοράς... Ξέρετε πόσοι τύποι σαν κι εμένα έχουν καταστραφεί επειδή περίμεναν έναν σιδερά στην μπούκα και βρήκαν έναν φορτηγατζίδικο που τους έκανε να ζηλεύουν τον Γκρίζο μέχρι του Γιαννιώνα; Πριν τρία χρόνια, όταν η ομάδα μας είχε ξεμείνει από πόδια και είχε βάλει έναν νούμερο 9 από το Λονδίνο — αυτόν τον Βρετανό που έκανε τους αριθμούς στο φύλλο αγώνα σα σφηνωμένο ξυλαράκι στο κάδρο — εγώ εδώ μέσα είχα γράψει ένα ποστ που μιλούσε για έναν άλλον, έναν τύπο από την Κύπρο που έκανε 8 ριμπάουντ ανά αγώνα και έπαιζε σα να έχει γεννηθεί με μπακέτα σιδερένια στις χούφτες του. Πέντε μεταγραφικές περίοδοι αργότερα, αυτός ο τύπος είναι ακόμα εκεί και οι Courts ακόμα τον κλείνουν σα αχλάδι το πρωί — όχι επειδή δεν είναι καλός, αλλά επειδή οι άνθρωποι εδώ ψάχνουν τον απόλυτο φάντασμα. Κι όμως, αυτές τις βδομάδες κυκλοφορεί μια φήμη σαν νερό στην άμμο: λένε πως ένας παλαιστής από την πρώτη κατηγορία της Ρωσίας — όχι κάποιος ονομαστός, κάποιος που κανείς δε θυμάται — έκανε άλμα 12 πόντων στις επιδόσεις του μέσα σε τρεις εβδομάδες επειδή τον έκλεισαν σ' ένα πειραματικό πρόγραμμα σωματοδομής. Αυτόν ψάχνουν τώρα οι Courts; Ή μήπως εκείνος ο ξελογιασμένος που πήγαινε στη Λετονία πριν δύο χρόνια επειδή του είχαν υποσχεθεί χρυσό αυτοκίνητο; Όταν οι Courts έκαναν την τελευταία τους επιτυχία — εκείνο το πρωτάθλημα πριν από δέκα χρόνια — είχαν έναν τύπο στη θέση αυτή που δεν έκανε μεγάλα νούμερα, αλλά όταν έμπαινε στο γήπεδο σου άλλαζε το gameplay σα να βάζεις έναν μεγεθυντικό φακό πάνω στους αντιπάλους σου. Αυτός όμως σήμερα ζει σ' ένα σπίτι δίπλα στο γήπεδο της Πάτρας και κάνει προπονήσεις μόνο τις ημέρες που έχει πληρωθεί — όχι επειδή δεν αγαπά το παιχνίδι, αλλά επειδή στο τέλος της ημέρας πρέπει να ταΐσει την οικογένεια. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε για έναν νέο Τζόνσον, έναν σκόρερ που όταν βγάζει τη μπάλα σου κάνει όλους ν' ανοίγουν τα στόματα σα ψάρι στο στεγνωτήριο — αλλά κανείς δε λέει τι γίνεται όταν αυτός ο Τζόνσον βρει έξω τον δρόμο του; Ποιος θα τον καλύψει όταν αυτός ξεχειλώσει σαν χόρτο στον πρώτο ιστό; Οι Courts σήμερα είναι σα ένα φρούριο χωρίς πυροβολικό. Έχουν κλειστεί μέσα σαν κάστανο στο φούρνο και ψάχνουν έναν σκηνοθέτη που να τους κάνει να δουν το γήπεδο σα νέα ταινία δράσης. Μα εμένα αυτά μου θυμίζουν εκείνο το ιστορικό έγγραφο όταν η ομάδα βρισκόταν στη δεύτερη κατηγορία κι είχε βάλει έναν γηπεδούχο σα προσωρινό trainer επειδή του είχαν προσφέρει ένα κουτί σπίρτα ως αμοιβή — τρεις αγώνες αργότερα ήταν σα να είχαν βάλει μία μπουλντόζα μέσα στο γήπεδο. Το παράδοξο εδώ είναι πως όσο περισσότερο ψάχνουμε, τόσο πιο πολύ μοιάζουμε σα εκείνοι οι τρελοί που κυκλοφορούν στις αγορές της Πλάκας ψάχνοντας για μία σιδερένια πόρτα σ' ένα σπίτι που μόλις χτίστηκε με χαρτόνι. Οι Courts δε χρειάζονται έναν ακόμη σιδερά — χρειάζονται έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει εκεί πάνω να κάνει τους πάντες να λένε "αυτός είναι αυτός" και μετά να ξεχνάνε πως υπήρξε ποτέ κάτι άλλο. Κι όταν τελικά τον βρουν — αν τον βρουν — εμένα μου φτάνει να τον δω μόνο μία φορά να κάνει αυτό το βήμα μέσα στο γήπεδο εκεί που λείπει η ψυχή: όχι σαν βασιλιάς, όχι σαν στρατιώτης, αλλά σα εκείνος ο τυχερός γείτονας που όταν βρέχει φέρνει την ομπρέλα του στην οικογένεια δίπλα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτοί οι Courts είναι σαν οικογένεια — μερικοί είναι σπουδαίοι, μερικοί είναι αυτοί που προσφέρουν τσάι στον άλλον όταν βρέχει... κι αυτοί εδώ χρειάζονται κάποιον που του αρέσει να προσφέρει κι όχι μόνο να πίνει.