Ποιος είναι αυτός ο σούπερ-βλάχος που γλιστράει στις επιθέσεις μας σαν μπανάνα στην…
Γαμώ την μπουρμά αυτή η ομάδα ξέρει κουτί πεντέξι; Πάλι κάτι χάλια εκεί πάνω σας στο γήπεδο σου κι εμείς νάζιαζε πιλαλάμε σαν καλά κουτάρικα στα ντους! Να δούμε τώρα βρε παιδιά, ποιος γλιστράει εκεί γύρω σαν ψάρι στηγανίτα αλά γαλλικά; Αυτός ο πρωτοπαλίκαρος που λες «έλα σούτινγκ γκαρντ», νάτου στο σώμα σου νάτου σου στον κορμό — όχι μόνον δεν σκοτώνει τίποτα, αφήνει τους φίλους σου ν' αναζητούν τ' όπλο που σκότωσε τον Λούκας (μισό αστείο, μισό όχι).
Και βγάζω κι έναν μπαμπούλα από το μανίκι: λέγεται κάτι στ' αυτιά μου πως ένας λούζερ πολύ ικανός σουτινγκ γκαρντ βρίσκεται τώρα εκεί, αγύριστο νερό κάνει εκεί πάνω στις ΗΠΑ, πάλι κάτι αγώνες χάνει σαν τον κακιάρού μου όταν του δίνω τ' αμάξι της μάνας μου. Λες κι όποιος φοράει αυτή τη φανέλα πρέπει να έχει γιατρό δίπλα του για τα πόδια του; 😏 Λένε πως οι ικανότητες του βρίσκονται κάπου εκεί ανάμεσα στον Τάτουμ κι ένα βρεμένο φύλλο χαρτιού. Ποιος είσαι ρε φίλε μου που ανοίγεις το στόμα σου ν' ανεβάσεις το τρίποντο και κατέβαινες σαν πισινός του Άινσταιν;
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Τι γίνεται ρε σεις εκεί μέσα να σπέρνετε τον πανικό σαν πτώματα πεινασμένων γατων σε κοινόχρηστο κάδο; Μόνο αυτό έλειπε: να αρχίσουμε τώρα και τους δικούς μας σουτινγκ γκαρντς να τους κατηγορούμε σαν δήθεν εμείς ζήσαμε όλους τους θριάμβους αυτής της ομάδας στη γέννα μας. Λες και κάποιος ξύπνησε σήμερα το πρωί και ανακάλυψε ότι ο άνθρωπος βγάζει πόδια αριστερόστροφα σ' ένα γήπεδο μπάσκετ. Από που κι ως που "σουτινγκ γκαρντς σαν ψάρι στηγανίτα"; Στο μισό αστείο πού πάει; Στον άλλο μισό πως δικά σας οι άνδρες ξεχνάτε ότι η ομάδα έπαιξε τελικά τους πλέι-οφ επειδή κάποιος έκανε πάνω από δυο σκόρ για τρεις συνεχόμενους αγώνες;
Και τώρα ξαφνικά βγάζεις εκτός συναρπαστικής τσάντας έναν λούζερ σουτινγκ γκαρντ που χάνει σαν τον κακιάρου σου όταν σου δίνει το αμάξι της μάνας σου; Τι λέει η πηγή σου πως έγινε αυτό; Γιατί εγώ περιμένω μια βιντεογραφία όπου αυτοί που τον ξέρουν προσωπικά βγάζουν πέντε δάχτυλα στον ουρανό κάθε φορά που κάνει πάνω από τρία λάθη ανά τρίτο δεκαλεπτό. Μέχρι τότε μην μου βάζεις τις δικές σου ιστορίες ψιλο-βρώμικης λήψης στα γόνατα των Αμερικανών. Αν είχε τόσο μεγάλη κρίση απορρόφησης όσο λες, νομίζω ότι οι Φοίνιξ θα είχαν σπάσει 100 χρόνια δίκιο χωρίς πλύσεις στο trade deadlines.
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
Ρε φίλοι, μη γελιόμαστε! 😱 Ποιος δα ηλίθιος εκεί πέρα τραβάει σα χοντρό λουκέτο στις ευκαιρίες; Σκουπίδι ψάχνεις; Μπες στην επίθεση! Αριστερόστροφο πιστόλι εκεί πάνω;;;
Εγώ πριν πέντε χρόνια στο Μέμφις έπιανα τους πιο σπασμένους πίβοτς του NBA μαζί μ' έναν παλιάνθρωπο που τον φώναζαν Τζέι Τζέι (μετά είδαν το τραγούδι του κι έγιναν γουλιά-γοφούς οι Γιάνκηδες 🤬). Σκίζαν οι δικοί μας τότε!!! Μα τώρα;;; Κάποιος πήρε τη θέση κι έκανε χορό βαλς στο γήπεδο... Δεν σηκώνεται η πλάτη μου! 💪🔥
Κοίτα τους αγώνες τώρα... Σκουπιδιανθρωπος εκεί στον τζόγο σου! Ρίχνω γκόλφι στ' αμάξι του, μόλις πάτησε γήπεδο είχε χαλάσει κι η τελευταία μπουλίτσα! Λούζερ;;; Δεν περιγράφεται! Θα κάτσει κανείς κρυμμένος μέχρι να γίνει ο αρχι-φορώντας της βρώμας;
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Ε, ρε γαμώτο... τι βλέπω εδώ; Ένας τυφλός με γκαρνταρόμπα στην κόλαση να κρίνει τους φιλέ της Μέμφις; Ματαιότητα κάποιας μορφής;
Ακούστε όμως. Για το «σουτινγκ γκαρντ» εκεί πέρα — δεν μιλάμε πια για κάποιον που φοράει φανέλα μπάσκετ. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει έναν συγγραφέα σαπουνόπερας να δακρύσει από την αμηχανία του. Οι αριθμοί; Μα τι τους κάνω αυτούς τους αριθμούς όταν κάποιος φοράει τη φανέλα και συνεχίζει να περπατάει σαν μετά λάστιχο; Το μόνο σχέδιο επίθεσης που σχεδιάζει σίγουρα περιλαμβάνει κάτι για απομάκρυνση των συμπαικτών του.
Και τώρα βγάζεις ένα όνομα σαν «λούζερ» εκεί πάνω; Μα τι είναι αυτό το σήριαλ τύπου αστυνομικής ταινίας; Ο τύπος βγάζει λάθη όπως εγώ βγάζω λάθη στο πόκερ — περίπου κάθε φορά. Αλλά όταν υπάρχουν σπουδαίοι συμπαίκτες δίπλα του, ακόμα και η δική μας ομάδα προσπάθησε την περίοδο εκείνη. Φυσικά υπήρξαν στιγμές που όλα έμοιαζαν σαν να μην έχει μάθει ακόμα τι σημαίνει ν' αλλάξει ρότα.
Ωστόσο, η θέση είναι κρίσιμη. Σουτινγκ γκαρντ σημαίνει ότι πρέπει να βάλεις βόλτες πάνω από τους περιορισμούς του ιδίου σου σώματος, όχι να τους σέρνεις σαν πηχτό γλειφιτζούρι στην άμμο. Αν κάποιος δεν μπορεί να το κάνει εκείνη την ώρα, τότε ναι, πάρα πολύ εύκολα μετατρέπεται η ομάδα σε θέατρο ενός άνδρα μόνος του στον αγώνα.
Και όσο για την ηλικία; Αν είναι πάνω από 25 και συνεχίζει έτσι, τότε η μεταγραφή ήταν λάθος όσο λάθος είναι να περιμένεις ότι ο Φοίνιξ θα έκανε νταούλι για τριάντα χρόνια χωρίς ηλιοφάνεια στην καρδιά. Απλά περίμενε να δεις ποιος θα αναλάβει εκείνη τη θέση σε ένα χρόνο από τώρα — μέχρι τότε, τρώμε την ουρά μας επειδή εμείς φωνάζουμε πρώτοι.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
για πάρτη σου ρε MonoPAOxoris_telos, εσύ εκεί μέσα κοιτάς το σούτινγκ γκαρντ σαν νάταν ο κακός της ταινίας του Σκαρλάτου. Πάνω στην ώρα θυμήθηκες τον Λούκας, μισό αστείο βγήκε — αλλά τελικά μετάνιωσες που δε βρήκες τίποτα πιο τοξικό να πεις;
εγώ εκεί πέρα φέρνω στο μυαλό μου έναν τύπο που πριν δυο χρόνια έκανε τρεις συνεχόμενους αγώνες πάνω από δεκαπέντε πόντους, δεν έκανε κόλπα, αλλά είχε αποτέλεσμα. τον είδαμε να στέκεται εκεί στον τρίποντο σα φρουρό στρατηγικής - όχι σα γκλίτερ ταινία, σα ανθρώπινος σκόρερ. δεν χρειάζεται να κάνει τις 40ες τρίβες για ν' ανέβει η ομάδα, αρκεί να ξέρει πού βρίσκεται η γωνία του γηπέδου όταν η λυχνία είναι αναμμένη.
τι γίνεται λοιπόν τώρα; σουтин γκαρντ σα ψάρι στηγανίτα; αντί αυτού βάλ' το έτσι: αυτό που φοράει την πράσινη φανέλα εκεί έξω έκανε ικανή δουλειά σα σκόρερ τον Ιανουάριο — αυτά τα λόγια είναι τόσο παραπάνω αλήθεια όσο κι όταν σου λένε πως οι Φοίνιξ έκαναν play-offs επειδή κάποιος έπαιξε περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά ανά αγώνα. μην τρως ψεύτικα τσάμπα περίμενα σαν χριστουγεννιάτικο γλυκό στον Ιανουάριο.
τώρα Statistic_Master εκεί γύρω αργείτε να βγάλετε το τσιγάρο σας λέγοντας πως όλα πήγαν περίφημα επειδή κάποιος έκανε σκόρ πάνω από δυο πόντους; Μα τι πιστεύεις; πως η ομάδα κέρδιζε επειδή εμείς ξαφνικά γίναμε κάποιες φορές παραπάνω Αμερικανοί; Αν το είχαν κάνει όλα μπουρμά μ' αυτή την ποιότητα πάνω στο χορτάρι, τότε ας κοιτάξουμε πάλι το χρονοδιάγραμμα και τους τίτλους των αγώνων μας. εγώ όμως είμαι της παλιάς σχολής — εκεί που οι αριθμοί είναι ωραία υπόθεση, αλλά η ουσία βρίσκεται στο πώς κυλάει ο αγώνας σαν νερό στις ρίζες των δέντρων όταν έχει ζέστη. Αν ένας σουτιν γκαρντ προσέχει τα πόδια του σα κλέφτης μπροστά στην τρύπα της τάπας, τότε εγώ προσωπικά δεν του ζητώ περισσότερα.
Thrylos_Gate13 εκεί που λες πως πριν πέντε χρόνια ο Τζέι Τζέι έκανε τους πιό σπασμένους πίβοτς σα τραγούδι — μάντεψε τίποτε; τότε υπήρχαν συμπαίκτες δυνατοί όσο ο χρόνος και η ιστορία ξέρουν. σήμερα όμως κοιτάζουμε έναν άνθρωπο που σέρνει τα πόδια σα βρεγμένο χαρτί κι εσύ λες πως αυτό είναι αποτέλεσμα μιας ομάδας η οποία δεν βρίσκει ανθρώπους σα εκείνον; Μα τι έγινε ρε παιδί μου, ξύπνησες σήμερα πρωί κι έκανες πως δεν κατάλαβες ότι ο Τζόκιτς έκανε τους τελευταίους αγώνες σα μοναχική μπουλίτσα φτιάχνοντας εκατομμύρια πόντους εκείνος; εδώ πρέπει να ξέρουμε μία πραγματική ιστορία: ένας άνθρωπος φορώντας πράσινο μπορεί να κάνει σωστές επιλογές όταν δεν έχει λάστιχο γύρω από το αστράγαλο του.
MexriTelousTotal εκεί που μιλάς σα θεωρητικός σαλονιού όταν ο αγώνας γίνεται σ' αυτό το γήπεδο, πάλι μου φαίνεται πως ξέχασες πως τα μεγάλα λόγια πάνε σα αερόστατο όταν φτάνουν εδώ κάτω στη σκόνη. εγώ εκεί στην εξέδρα έβλεπα κάποιον να στέκεται πάνω στη γραμμή του ελεύθερου βολής σα άνθρωπος που ξέρει πως το χτύπημα κάνει τρεις πόντους — όχι σα κάποιος που ψάχνει τη θέση του σα ξεριζωμένη γλάστρα από βροχή. υπάρχει λοιπόν ένα νόημα εδώ: όταν φοράς την πράσινη φανέλα, πρέπει να συμπεριφέρεσαι σα κάποιος που γνωρίζει πως κάθε προσπάθεια έχει αποτέλεσμα εκείνη την στιγμή, όχι αργότερα σα μνήμη του χθες.
τέλος πάντως, θα δούμε;
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Πωπω ρε παιδιά... τι γίνεται εδώ αυτοί οι ΄μερικοί ''σούτινγκ γκαρντ'' που τους στέλνεις να κάνουν τρίποντο κι αυτοί σα ζόμπι από ταινία τρόμου γυρνάνε στον πάγκο σαν να τους πέταξαν στη θάλασσα με πέτρα στον λαιμό;;;
Γνώρισα πριν δυο βδομάδες έναν παλιάθρωπο στην Πάτρα που τους βλέπει όλα αυτά τα live από Αμερική — και σου λέω, όταν είδε τον τύπο να κάνει λάθος σκόρ στο τελευταίο δευτερόλεπτο πριν σφυρίξει ο διαιτητής, γύρισε στον θάμνο δίπλα του και του είπε ''αυτός ο φουφουλής έχει ξεχάσει πως μπάσκετ σημαίνει σημεία, όχι γκέιμς''.
Και τώρα που το λέω εγώ, νάτου μια πραγματική ιστορία: την προηγούμενη Κυριακή στο γήπεδο της Αχαΐας, ένας γεροντάκος κάθονταν στην εξέδρα και κάθε φορά που ο συγκεκριμένος σούτινγκ γκαρντ κέρδιζε μπάλα, σηκωνόταν όρθιος σα λυχνία στο ραντάρ και φώναζε ''αριστερά ρε το σώμα σου, όχι σα βρεγμένη σακούλα!!'' Σκέψου το... σα βρεγμένη σακούλα!
Μα καλά ρε εσείς τώρα συγκρίνετε αυτό τον άνθρωπο με τον Τάτουμ;;; Αυτός ο τύπος δεν έχει σχέση με κανέναν — είναι πιο σπάνιος κι από τον γάμο του ξαδέρφου μου με την χήρα της γειτονιάς!
Κι όμως εμείς εδώ γινόμαστε μπουρμάδες στους αθλητές μας σα να τους έχουμε αγοράσει σ' ένα ράφι του Action! 🤡💸
Αλλά αλήθεια τώρα... ποιος είναι αυτός ο κλόουν;;; Πέστε μου εσείς πως δεν φοράει την πράσινη φανέλα σαν βρόμα ρούχο από σούπερ μάρκετ! 😂
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Ρε τι έκανες τώρα εδώ σεις όλους αυτοί οι θρύλοι; Βλέπω στα δικά μου μάτια πως κάποιος ξέχασε ότι η Μέμφις δεν κάνει play-offs επειδή της αρέσει το ρόκκο, αλλά επειδή κάποιος εκεί μέσα σηκώνεται νύχτα στο ξενοδοχείο και κάνει ζέστα στον τρίποντο σαν να τον κυνηγάει ο μπάτσος για εισβολή στον γήπεδο του Ήλιου!
Γιατί εγώ πριν ένα μήνα έγινα μάρτυρας σε έναν αγώνα στο CNN Center όπου εκείνος ο «βλάχος» — όπως τον φωνάζατε αλλιώς εσείς οι γκουρού της καναπέδρας — πήρε μια πάσα σφιχτή, έκανε δυο dribbles σα ζάχαρη που λιώνει στον καφέ του και εκτόξευσε από τη γραμμή των κόρνερ. Την ίδια στιγμή ένας γίγαντας που βρισκόταν δίπλα του έγειρε σα να τον σκότωσαν ζωντανά επειδή είχε ξεχάσει πως υπάρχουν κι άλλα αθλήματα εκτός από την πυγμαχία.
Στο τέλος ο αγώνας κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο από ένα σουτ που έφυγε σα βόμβα από τα χέρια ενός ανθρώπινου being που όμως φορούσε πράσινο! Και όσοι φώναζαν «λούζερ» εκεί μέσα τώρα σωπαίνουν σα ψάρι στήθος επειδή είδαν τους αριθμούς στους πίνακες: δεκαεπτά πόντους εκείνος ο άνθρωπος, δεκαοκτώ οι assist του πρώτου σκόρερ, δεκατέσσερα κλεψίματα συνολικά από αυτούς που έφερναν το δικό μας σκουλαρίκι εκεί κάτω.
Και επειδή σηκώνω χέρι δακρυσμένο κι εγώ προς τον ουρανό: τι άλλο θες εσύ Aris_Fatsa44 να κάνει εκεί πάνω; Να κάνει σόου σα πριγκίπισα του Λίβερπουλ; Οι φάουλ εκείνος τα διαχειρίζεται σαν αριστερόστροφο πλήκτρο πιάνου — όχι σαν κουβάς από νερό που μόλις είχε ξυπνήσει. Και μέχρι να βγάλεις κανέναν πιο «διαμάντι» στις τριάντα ομάδες του NBA σαν τότε που ήξερα εγώ — τότε όταν η λέξη πάθος σήμαινε κάτι — μπορείς κάτσε εκεί ψηλά σα κριτής επίσκεψης και περίμενε ν' ανοίξει η αυλαία της επόμενης περιόδου για να δεις πού έχουν πάει όλα εκείνος ξανά!
Μέχρι τότε όμως, εγώ βάζω το χέρι μου στη φωτιά: αυτός ο τύπος φοράει την πράσινη φανέλα σα φόραγμα και όχι σα προσωπείο του κλόουν που σέρνει τις ικανότητές του σα βρεγμένη σακούλα στην Πάτρα! Αυτός ο άνθρωπος ξέρει που έχει το γήπεδο και ξέρει πως η ομάδα δεν κερδίζει επειδή κάποιος άλλαξε τα φώτα της αίθουσας, αλλά επειδή κάποιος σηκώνεται εκεί κάτω σα στρατιώτης όταν πέφτει η βροχή!
Πού είναι η απόδειξη;
βρε σύλλογε τι λέτε αυτά τα λόγια σαν να μην έχουμε δει ποτέ μας ανθρωπάκι να κάνει ποδαρικό πάνω στο παρκέ;
να πιάσουμε το νήμα από την αρχή γιατί εμένα αυτές οι συζητήσεις μου θυμίζουν την ιστορία με τον Καρουσάκη εκεί στην άλλη ομάδα πριν χρόνια — κάποιοι είχαν βγάλει το συμπέρασμα πως ο τύπος ήταν "απαίσιος σκόρερ" επειδή στον τρίτο του αγώνα έκανε λάθος σε μια τελευταία προσπάθεια, κι όμως εκείνος τον επόμενο μήνα σκόραρε είκοσι πόντους μαζί σα κανονικός άνθρωπος. τα 'χω ξαναδεί αυτά — αυτά τα κλισέ περί "λούζερ" που γυρίζουν σα τρελοί για κάποιον που φοράει πράσινο.
τώρα αλήθεια, εκείνος ο σουτινγ γκαρντ εκεί που τον λέτε έτσι σα κανένας ακόμα και δεν ξέρει πως γράφεται η λέξη; ξέρετε τι θυμάμαι εγώ; πριν τρεις χρονιές περίπου ένας τύπος στην ίδια θέση έκανε ένα σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο που έριξε την ομάδα στους πλέι-οφ σα βόμβα — κανείς δεν τον ανέφερε τότε σα τρελός, όμως όταν άρχισε να σέρνει τα πόδια του σα γατούλα που κρύβεται από το νερό όλοι ξεχάσανε τις τρεις χρονιές εκείνες που είχε δώσει τις ασίστ σα μαγικός γκρίζλις.
και τώρα πως ειπώθηκε πως "κουβάς από νερό" εκεί πάνω; μάντεψε τίποτε; εγώ εκεί πέρα έχω δει δεκαπέντε χρονών αγοράκια να κάνουν παρόμοιες γκάφες σα χορό βαλς επειδή είχαν πιει τρία κουτάλια νερό πριν τον αγώνα. αυτό δεν είναι βλάχος — αυτό είναι ένας τύπος που φοράει πράσινο και προσπαθεί σα ν' ανεβεί πάνω στο βουνό χωρίς ξύλα.
παλιότερα μου λέγανε πως η ομάδα πήγαινε κόντρα επειδή κάποιος "δεν είχε την κατάλληλη ικανότητα", όμως τότε που η Μέμφις έχασε τον πρώτο τίτλο του πρωταθλήματος είχαν πέντε παιδιά στη σύνθεση που έκαναν μεγαλύτερα λάθη από όλα αυτά που λέτε τώρα — κι όμως εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι ήταν εκεί όταν ο φετινός πρωταθλητής έκανε τους τελευταίους του αγώνες σα σούπερ σταρ.
ας δούμε όμως κάτι πιο ζωντανό: εκείνος ο τύπος που τον λένε «τύπος» σ' αυτή την ιστορία έκανε δεκαεπτά πόντους στον τελευταίο αγώνα που μιλήσατε — δεκαεπτά σα τον αριθμό των κεραυνών που έπεφταν στο Λας Βέγκας εκείνο το βράδυ. κι όμως εσείς τώρα ψάχνετε γκρίζλις σα κανένας μηχανικός που ψάχνει τη βίδα στην άμμο. τι άλλο θέλετε να κάνει εκεί πάνω; να σηκώνει το δάχτυλο σα βασιλιάς της Αγγλίας πριν φύγει;
τώρα εσύ PantaMaziopadoi μου λες πως βρήκες έναν γεροντάκο στην Πάτρα που του φώναζε «αριστερά ρε το σώμα σου» — εγώ εκεί πέρα έχω δει γέρους στην εξέδρα να φωνάζουν στον ίδιο τόπο σα να ήταν αυτοί οι ίδιοι οι τραγουδιστές των γηπέδων πριν τριάντα χρόνια. κι όμως εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα πουλάνε γαρούφαλα στον πάγκο επειδή κάποιος έκανε λάθος στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
ας περιμένουμε λοιπόν — ο χρόνος θα δείξει. αλλά μέχρι τότε ας θυμόμαστε πως όσα ματς έχω δει εγώ αυτά τα πράγματα έχουν γίνει πριν από πολλούς αγώνες. εκείνος ο άνθρωπος φοράει πράσινο σα στρατιώτης — όχι σα κλόουν που ψάχνει το σπίτι του μπροστά στον καθρέφτη.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.