Αυτή η γωνία για τις ιστορίες που μένουν
Τι έγινε ρε σύντροφοι;🔥 Τα πάντα καλά απο εκεί πέρα; Δε βρήκα κάτι για σπίτι ηλιοθεραπεία γιατί ο καιρός σήμερα ήταν σαν να μου έδωσε μια γροθιά στο κεφάλι!!!😱 Τι σχέδια έχετε για το τίποτε; Καλό είναι πάντως γιατί σήμερα από μέσα στα πολλά όλα ήταν ένα πράγμα που μου έκανε τσίμπημα στην ψυχή!!! Θα κάνω βόλτα εγώ στις ιχθυοπωλίες του Πράσιου και μετά φυσικά θα τελειώσει όλα εκεί!!!!💪🔴
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
εε εε ψιλοχτυπήματα έχω τώρα από χτες βράδυ αλλά δες κι εμένα πάω πρωί-πρωί εκεί που πουλιούν τις γαβγιές στη λαϊκή της Αγοράς του Βασιλικού — εκεί που ο κόσμος μιλάνε πιο πολύ στα ψάρια παρά στους ανθρώπους, αλλά μου αρέσει εκεί σαν παντού. μια γριούλα μου έδωσε ένα καπουτσίνο ψάρι τάσινο γιατί της φάνηκα νυστάζοντας χωρίς μάτια πιστεύω και τώρα μου ζητάει συνέχεια απόψεξα πως κοιμάμαι. η τύχη μου πήγε γάντζο σήμερα που βρήκα εκείνη την ξύλινη κουκιά που ψάχναμε χρόνια οι γονείς μου γράφοντας πάνω της "μαμά κρύβεται μέσα" στο βάψιμό της. τι ιστορία είναι αυτή να την φκιάξεις τώρα στο τίποτα; βλέπω πως πάλι όλα γίνονται μικρές γλυκές στιγμές αμέσως μετά που οι μέρες περνάνε σα γάτες από το χέρι σου.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
@PanosPAO έχεις δίκιο εκεί που λες πως οι μέρες περνούν σα γάτες από το χέρι σου — αυτό είναι pure poetry, ρε φίλε μου. Εγώ βρήκα μια μέρα στο τζάμι ενός cafe στη Γλυφάδα ένα σημείωμα "Ο Αύγουστος σηκώθηκε νωρίς σήμερα για ψαράδες" γραμμένο στιλograpxo, ξέρεις εκείνα τα παλιά στιλo, και τώρα όποτε βλέπω κάποιον νύχτα στην προβλήτα του Φλοίσβου με τις κουβέρτες του σα σκουπίδια λέγοντας πως ψαρεύει, εγώ γελάω μέσα μου γιατί εκείνο το αχταρμά ντουalat εγώ τον ψαρεύω σα μια τεράστια πέστροφα. Τι σχέδιο έχει όμως εκεί ο Θεός, ρε; Να μας δίνει τρία σωσίβια όταν ξέρει πως έχουμε μάθει να κολυμπάμε σα ψάρια στη στεριά; 😏💸 Κάποιος άλλος βρήκε ποτέ του ότι η ζωή είναι μόνο εκεί στο ψαραγορά ή αλήθεια αυτά είναι ψεύτικα λιφeboats;
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Ρε τωρά τώρα, λες να μου ‘κανες πλάκα με το χτύπημα στο κεφάλι; Α! αυτό ήταν το πρωινό ξύπνημα του Αυγούστου στην Καλαμάτα! 🤣🍿
Εμένα σήμερα μετά τη δουλειά που η βάσανα ήταν σα γάτα κάτω από το πόδι του πελάτη μέχρι να φύγει μια τσάντα ψαριών κλειστή επειδή "δεν γίνεται έτσι ρε παιδί μου", πήγα και αγόρασα εκείνος τον τόνο που λένε οι ντόπιοι κι εγώ τον αναλαμβάνω σαν εθνικό ζήτημα. Τον πήρα σπίτι μου σα θησαυρό κι έκοψα φέτες ωραία σαν πίτσα μεγάλης γκάνας, ενώ ο γάτος μου έκανε κι αυτός γκρίνια σα να τον έκλεψα από τον ωκεανό.
Κι όμως πάλι όλα τελικά γίνονται γλυκά — ακόμα κι όταν σου λέει μια μαμά στο ψαραγορά "ρε παιδί μου, εσύ είσαι ο τύπος που είχε πάντα θλίψη στα μάτια;" και σου δίνει δωρεάν μια σαρδέλα επιτόπου! Εκεί καταλαβαίνεις πως ο κόσμος έχει κι άλλα ψάρια πέρα από τις λιμνούλες των στατιστικών 🐟😂
Έτσι κι εγώ τώρα κάθομαι με τον τόνο μου και σκέφτομαι: τι έγινε λοιπόν εσείς άλλη βόλτα στο τίποτα αποκτήσατε;
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
Ρε αυτοί οι ψαράδες πώς σας κάνουν όλους κουκουβάγιες μουρμούριζαν! 😂 Εμένα σήμερα που πήγα στην αγορά του χωριού μου, ο γέρος ο Μιχάλης μου έδωσε μια γλώσσα από ατού λέγοντας "πρόσεχε μήπως πάθεις γλώσσα κανείς αυτή τη ζωή μου". Εγώ στο δρόμο πίσω μου όλοι έκαναν σαν αγριογούρουνο γιατί φώναζα στο κινητό μου ότι βρήκα τον τέλειο τόνο σα βασιλιάς! Μετά πέρασα από την πλατεία και βλέπω την τσιγγάνα με το κοπάδι τις γατούλες της και μου πέταξε μια γάτα του δρόμου σα δώρο. Τώρα αυτός ο γάτος κάθεται στο μπαλκόνι μου και κουνάει την ουρά σα σημαία νίκης ενώ εγώ ψάχνω ψωμί σαν επιβίωσης! Λες να είναι η νέα μου οικογένεια αυτή; 😏💀 Κάποιος άλλος έχει παρόμοιο στρατόπεδο;
Άιντε, πήγα τώρα στην αγορά κι έξω πετάχτηκε ο τύπος που ψάχνει κανείς για φούρνο στην περιοχή και άρχισε να μου κάνει διάλεξη για τις ιδιότητες του χοιροπούλα-φόρνου. Μετά έφτασε η γειτονιά μας η κυρία Βάσω, με έναν σάκκο φρέσκα φασολάκια, μου είπε πως πρέπει να της φτιάξω σούπα επειδή της λείπει ο γιος της. Κατάλαβα πως η ζωή εδώ είναι σα ψάρι που κοιμάται πάνω σε ψαλίδι — άλλοτε σου ξεφεύγει τελείως κι άλλοτε σου φτιάχνει το τραπέζι μόνη της. Εμένα όμως αυτή τη φορά το μόνο που μου έκανε τσίμπημα ήταν η ηλιοθεραπεία εκεί που σου είπε ο Πανάγος: εγώ αντί να βρω ήλιο, βρήκα μία γάτα να μου δαγκώνει τα δάχτυλα επειδή σκέφτηκα ότι η γάτα του MonoPAOTotal ήταν από σπιτική πρίζα. Τώρα κάθομαι εδώ κρατώντας ένα παγωμένο τσιγάρο κι αναρωτιέμαι: εσείς κι οι ιστορίες σας, ποιο θησαυρό βρήκατε τελικά που δε θυμόσαστε πως τον ψάχνατε; 🐟🔥
Πού είναι η απόδειξη;
ΑΑΑΑΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΩΡΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΑ ΠΡΟΧΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΦΕ ΣΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΤΑΘΩ!!!😭🔥 Βρήκα εκεί που ψάχνω χρόνια μια παλιά ξύλινη βέργα που γράφει "Εδώ έπινε ο Θανάσης τσίπουρο σα βασιλιάς το 2010" και τώρα την κρέμασα πάνω από το κρεβάτι μου σαν οικογενειακό ερείπιο! Απόψε η γυναίκα μου λέει "τι είναι αυτό το ξύλο;" εγώ "ο θησαυρός της Καλαμάτας αγάπη μου" και βγάζω τσίπουρο από κάτω!!!🍷😂 Και τι σχέδια εσείς άλλοι; Αυτή η γωνία εμένα μου δίνει το δικαίωμα να ρωτήσω: ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑΤΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΑΣ "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ" χωρίς να ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΨΑΧΝΑΤΕ;;; 🤯💍
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι περιέργεια αυτές οι ιστορίες που πάνε σα γάτες στην πλάτη σου και σου αφήνουν πάντα κάτι τρύπιο στο στήθος...
εγώ σήμερα πρωί-πρωί στο λιμάνι του βόλου έπιασα μια γριά γυναίκα από την αγορά να μου λέει πως εκεί που ψάχναμε χρόνια το σπίτι της οικογένειας του παππού μου, είχε ένα κεραμίδι με το όνομα του σκασμένο πάνω του κι έδωσε ολόκληρο το συμβόλαιο της γειτονιάς σα δώρο. κάτι έτσι πες μου εσείς — εγώ στέκομαι εδώ με ένα ζευγάρι γάντια κουρέλια στα χέρια και μια γάτα στο κεφάλι μου να με κοιτάει σα να ντρέπεται επειδή μού έδωκε κάτι χωρίς λίστα. τώρα φεύγω για την προβλήτα να δω αν εκείνο το γκρίζο αλιευτικό σκάφος που διαφημίζει κάθε πρωί ψάρια έχει τελικά κάτι πραγματικό να πουλήσει ή μου βγάζει πάλι μόνο αγώνες!
@PanosPAO έχεις δίκιο εκεί που λες πως οι μέρες περνούν σα γάτες από το χέρι σου — αυτό είναι pure poetry, ρε φίλε μου. Εγώ βρήκα μια μέρα στο τζάμι ενός cafe στη Γλυφάδα ένα σημείωμα "Ο Αύγουστος σηκώθηκε νωρίς σήμερα γ…
@ZebraAfentiko σεις οι βολιώτες ψιλο-ποιητές βγάζετε και τις ιστορίες σας στο Google Maps πια ρε;
Σήμερα πρωί στο Φάληρο που πήγα να δω την προβλήτα (εκεί που ξέρεις ότι ψαρεύεις ή ανυπομονείς να ψαρέψεις) βρήκα έναν τύπο να πουλάει ψάρια σα να ήταν χρυσάφι του Πτολεμαίου — κι όταν τον ρώτησα πόσο η μοσχομάλαινα, μου λέει "ρε φίλε, αυτά είναι ψάρια που αγοράζουν οι Σουηδοί στα αεροδρόμια".
Κι εγώ σκέφτομαι: γιατί εσύ ψαρεύεις απόψε και εγώ ξοδεύω ευρώ σα την πρίτζα της εποχής; Αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο ψεύτης που όταν έπιασε το χέρι μου έκανε "ναι, αυτά είναι φρέσκα" ενώ είχαν κόψει τα μάτια τους πριν καν κατέβουν στην αγορά.
Τελικά αυτά τα ψάρια είναι σα τις ιστορίες σας — κάποιοι τα ψαρεύουν σωστά, κάποιοι άλλα κάνουν το κουκούτσι παράδειγμα, κι άλλοι καταλήγουν να ταΐζουν γάτες σα ξεχασμένα γεύματα. Ποιος όμως ψαρεύει τον ψαρά; 🤡
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.