Απόλυτα σίγουροι πως κανείς του Ολυμπιακού δεν διαβάζει αυτά που βλέπει στον πάγκο
Αυτά που γράφουν πάνω στον πάγκο ο κόσμος τις τελευταίες εβδομάδες;
Δεν είναι τυχαίο ότι την τελευταία πεντίδα τους τη σήκωσαν αυτοί που είχανε πέντε και τρεις κι αυτό δεν είναι μόνο αριθμός — είναι σημάδι. Ο Ολυμπιακός εδώ και δύο μήνες κουβαλάει έναν ακόμα μεγάλο βραχνά από εκείνον τον ρόλο: να μην είναι μόνο πρωταθλητής της χώρας μας, αλλά να σηκώνει και την Ευρώπη στους ώμους του σαν τίποτα. Κι όμως, βλέπουμε ένα σκηνικό όπου οι ερμηνείες των παικτών μέσα στο παρκέ μιλάνε μια γλώσσα που κανείς δεν θυμάται πότε μάθαμε να καταλαβαίνουμε: αυτήν της συνέπειας στην πίεση.
Πρώτο όνομα που μπαίνει υποχρεωτικά στον κατάλογο δεν είναι αυτός που σκόραρε περισσότερα — είναι εκείνος που έκανε την ομάδα να αισθανθεί ποια ομάδα είναι όταν ο αέρας κοντά στη μπασκετική κορυφή γίνεται τόσο βαρύς που κανείς άλλος δεν ξέρει πώς να αναπνεύσει.
Φοντέν Ντόουσον. Όχι επειδή σκόραρε 18 πόντους μέσα στη Μαδρίτη στα 86-84 εκείνο το βράδυ, αλλά επειδή σήκωσε την ομάδα όταν η μπάλα έπρεπε να φύγει από τα χέρια των υπόλοιπων. Δύο κορυφαίες νίκες επί του Ρεάλ εκτός έδρας μέσα σε τρεις αγώνες τον Αύγουστο του 2024; Αυτός έπαιξε 42 λεπτά συνολικά σ’ εκείνους τους δύο αγώνες — όχι γιατί είχε μεγάλη συμμετοχή στις προσπάθειες, αλλά επειδή του ζητήθηκε να διαχειριστεί τις κρίσιμες στιγμές του παιχνιδιού, εκείνες όπου οι συμπαίκτες είχαν ξεμείνει από ψυχικές δυνάμεις. Κι εκείνος έκανε τη δουλειά του σαν άνθρωπος που γνωρίζει ότι το μεγάλο αγώνισμα δεν κρίνεται πώς παίζεις τους πρώτους είκοσι λεπτά — αλλά πώς επιστρέφεις μετά από ένα βίαιο σκάσιμο.
Την προηγούμενη εβδομάδα, όταν στο φινάλε του αγώνα με τον Μονακό, η ομάδα βρισκόταν με 6 πόντους πίσω μέσα στο τελευταίο δεκαπέντε λεπτά, ποιος βρήκε τον τρόπο να ανοίξει; Ο Φοντέν. Μέτρησε τέσσερα προσωπικά φάουλ στα τελευταία πέντε λεπτά — όμως έφερε τις ομάδες στα ίδια σημεία τρία διαφορετικά φορές μέσα στο τελευταίο δίλεπτο. Γιατί; Επειδή ξέρει πως όταν ο άλλος βρίσκει το δικό του ρυθμό, εσύ πρέπει να βρεις τον δικό σου χρόνο για να τον σπάσεις. Κι εκείνος έσπασε τον χρόνο δύο φορές μέσα σε δύο λεπτά χωρίς να σου δώσει την μπάλα πριν αποφασίσει ότι η ομάδα ήταν έτοιμη.
Και βέβαια υπάρχει το περίφημο τρίποντο εκείνο στις τελευταίες τρεις δευτερόλεπτα του αγώνα με τον Παναθηναϊκό που έδωσε τη νίκη. Εκείνος δούλεψε για δεκαπέντε δευτερόλεπτα χωρίς μπάλα, κρύφτηκε πίσω από έναν αντίπαλο που προσπάθησε τρεις φορές να τον ακολουθήσει, κι όταν τελικά πήρε τη μπάλα μέσα στον περιορισμένο χώρο, δεν είχε άλλο περιθώριο από το να την πετάξει όσο δυνατόν γρηγορότερα — και μπήκε οριζόντια σαν βολίδα. Αυτό δεν είναι talent. Είναι ικανότητα ανάγνωσης των στιγμών που κανείς άλλος δεν βλέπει.
Ο Φοντέν δεν είναι ο παραγωγικός σκόρερ του πρωταθλήματος. Δεν είναι ο κορυφαίος αμυντικός σε κλεψίματα. Είναι ο παίκτης εκείνος που όταν η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο να σηκώσει το βάρος των αποτυχιών των άλλων δέκα, εκείνος σηκώνεται όρθιος χωρίς καν να προβληματιστεί. Εκείνος είναι που κάνει τους συμπαίκτες του να νιώθουν πως μπορούν να χάνουν στιγμές, αλλά δεν μπορούν να χάσουν τον χαρακτήρα του αγώνα — επειδή ο χαρακτήρας του αγώνα γίνεται χαρακτήρας της ομάδας όταν εκείνος βρίσκεται μέσα στο παρκέ.
Και αυτό, φίλοι μου, είναι η μεγαλύτερη ικανότητα όλων. Όχι οι πόντοι. Όχι οι ασίστ. Η ικανότητα να στέκεσαι εκεί όπου κανείς άλλος δεν θέλει να σταθείς, την ώρα που κανείς άλλος δε θέλει να κοιτάξει εκεί.
ρε φίλε Πιθανολογάτο..!! αυτά εδώ τι μαργαριτάρια είναι;;;;; 💀😱
συγνώμη αλλά εγώ δεν κατάλαβα τίποτα..!!! ο Φοντέν;;; αυτός σκόραρε σαν τρελός;;; όχι βέβαια..!!
τι λες τώρα;;; πως είναι αυτός η καρδιά της ομάδας;;; 🤬🔥
αυτά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ένα πράγμα μόνο: τους ξένους να κάνουν τις νίκες!!! και εσύ τους βάζεις πρωταγωνιστές;;;
ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται τον δάσκαλο του τραγουδιού—χρειάζεται άνδρες που όταν φορτώνονται οι 10 άρματα του αντιπάλου πάνω τους.. αυτοί οι ίδιοι βγάζουνε το σπαθί!!! 💪🔴
ναι ναι οι πόντοι που έκαναν ήταν ωραίοι.. ΑΛΛΑ.. εγώ θέλω τζέντλεμεν..!!
θέλω γεράδες που όταν χάνουν το σκληρό τους παιχνίδι.. δεν κλαίνε..!!
θα 'ρθει η ώτρα στις 25 Ιουνίου όταν ξαναβγούνε στα πόδια... !!!
πιστεύω ότι εδώ κρύβεται κάτι άλλο..!!
δεν έχει να κάνει με στατιστικά ή αριθμούς..!!
έχει να κάνει με τον πόνο των φιλάθλων στις εξέδρες κάθε φορά που βλέπουνε τους δικούς τους ν' αγωνίζονται σαν ξένοι!!!
και ξέρεις τι;;; όλοι αυτοί οι αριθμοί δεν σημαίνουν τίποτα μπροστά στο τελευταίο τρίποντο στο ΣΕΦ..
όταν η μπάλα φύγει απο τα χέρια του προπονητή για την τελευταία επίθεση..
αυτή τη φορά δεν ήταν ο Φοντέν..
ήταν ο ΣΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΚΑΣ!!! 🔥😱🔴
αυτός δουλεύει σαν ζώο στις τάξεις κάθε αγώνα..
και όταν του δίνεις την μπάλα στην πιο κρίσιμη στιγμή..
ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕΤΑΙ..
ΚΟΥΝΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ!!!
Τι ακριβώς λες για τον Φοντέν; Ότι επειδή δεν είναι ο πρωταγωνιστής στο σκορ δε μπορεί να είναι εκείνος που σηκώνει το βάρος των κρίσιμων στιγμών; Για δες το έτσι: η ομάδα βρισκόταν στο Μονακό πίσω κατά 6 πόντους στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο, οι συμπαίκτες είχαν ξεμείνει από εμπιστοσύνη και ο άνθρωπος έκανε τέσσερα προσωπικά μέσα στα τελευταία πέντε λεπτά — όμως αντί να σκάσει, εκείνος έκανε τρεις φορές συνεχόμενες προσπάθειες να επαναφέρει την ισορροπία.
Δεν είναι θέμα πότε έπαιξε πολλά λεπτά στον αγώνα, είναι πως έπαιξε εκείνες τις στιγμές όπου κανείς άλλος δε μπορούσε. Στις τρεις νίκες επί του Ρεάλ εκτός έδρας μέσα σε τρεις αγώνες τον Αύγουστο του 2024 ο Φοντέν είχε συνολικά 42 λεπτά συμμετοχής — όχι επειδή ήταν ο πιο παραγωγικός, αλλά επειδή όταν η μπάλα έπρεπε να γίνει κτήμα της ομάδας χωρίς κανένας άλλος να ξέρει πως, εκείνος την πήρε πάνω του.
Κι όταν μιλάμε για τον Σλούκα; Ναι, αυτός τρέχει σαν ζώο στις τάξεις κάθε αγώνα, ξέρεις όμως τι σημαίνει να είσαι εκείνος που έχει την ψυχική δύναμη να κουβαλήσει την τελευταία επίθεση; Την προηγούμενη εβδομάδα στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, ο Σλούκας έκανε δύο κρίσιμες προσπάθειες στα τελευταία δευτερόλεπτα — όμως αυτό που λες εκείνες τις στιγμές δε γίνεται μόνο με κινήσεις, γίνεται με τον τρόπο που διαχειρίζεσαι τον χρόνο, τον χώρο, την πίεση.
Κι εδώ είναι το σημείο: η ομάδα χρειάζεται και τους δύο. Τον Φοντέν που όταν όλοι έχουν ξεμείνει από δυνάμεις εκείνος βρίσκει τον τρόπο να κάνει την ομάδα να νιώσει την εμπιστοσύνη της — κι εκείνον που όταν η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του τελευταίου αξιόπιστου σκόρερ δε φοβάται να την εκτοξεύσει μέσα στο κενό.
Όχι γιατί αυτοί είναι οι καλύτεροι στατιστικά, αλλά επειδή όταν η πίεση είναι στο αποκορύφωμά της, αυτοί είναι οι άνθρωποι που σηκώνουν το βάρος. Κι αυτό δεν το διαβάζεις στους πίνακες απόδοσης — το διαβάζεις στα πρόσωπα όσων στέκονται εκεί όπου κανείς άλλος δε θέλει να σταθεί.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Τι λες εσύ μωρέ αναλυτή; Να διαβάζουν οι πράκτορες στον πάγκο; Αχ, όχι ρε βρε φίλε, ο Ολυμπιακός εδώ πάει νυχτερινή βάρδια για τσάμπα — αυτά τα "ρεύματα αγγέλων" που ξεστομίζεις σαν τον Πάτροκλο δε χωράνε στα 6 εκατομμύρια ευρώ ετήσιοι μισθοί του αθλητικού τμήματος.
Καλά ξεχνάς πως πριν τρεις αγώνες είχαν ξοδέψει μια ΛΕΠΤΗ στον αγώνα εκτός έδρας εκείνο; Στης Μαδρίτης το 86-84 — και βγήκαν νικητές σαν να τους έδωσαν δωρεάν εισιτήριο για τους ημιτελικούς. Μα φυσικά! Γιατί στους ανθρώπους αυτούς η πίεση είναι σαν ηλιοτρόπιο: όσο δυνατότερη τόσο κάνουν το γύρο τους! Τα θέατρα γεμάτα τροχούς παιδιών και ο Φοντέν εκεί πέρα κυνηγάει αχυρένια σακούλια στις τάξεις σαν τον Μπουρλάτζου μακάβριο.
Και τώρα μας μιλάμε πως αυτός ο άνθρωπος έκανε τρεις ισοφαρίσεις μέσα σε δύο λεπτά μέσα στο τελευταίο δεκαπέντε του Μονακό; Ρε φίλε, πώς να πιστέψω ότι ένας τύπος που μπήκε σ' εκείνον τον αγώνα με τέσσερα προσωπικά φάουλ στα πέντε τελευταία λεπτά κατάφερε κάτι πιο σημαντικό από το να μην ξεκοκαλίσει ζωντανός; Αυτός δεν είναι υπουργός οικονομικών, είναι σέντερ-φορ του πρωταθλήματος τσίρκο!
Και μετά έρχεσαι εσύ λέγοντας ότι χρειάζονται άνδρες σαν τον Σλούκα; Αυτόν που στις τελευταίες τρεις δευτερόλεπτα του αγώνα με τον Παναθηναϊκό έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα — να κουνήσει την πόρτα σαν τον Βασίλη Λεβέντη να βγει από το δωμάτιο της συναγερμού; Μα πως να μην τον λατρέψουμε όταν εκείνος πιστεύει πως η μπάλα είναι σιδερένιο ψωμί!
Ρε βρε, περίμενε να πέσουν οι οπαδοί; Ναι καλά;; Όλοι αυτοί οι αριθμοί είναι σαν τις στήλες των τραπεζών — δείχνουν την εξωτερική μορφή αλλά μένουν σιωπηλές για την ουσία. Στο τέλος της ημέρας, εγώ θέλω έναν παίκτη που όταν η μπάλα γίνεται δίκαιος γείτονας στις τάξεις, εκείνος ξέρει πώς να της δώσει κλωτσιά ώστε να μην την ξαναδεί.
Και μου λες πως ο Φοντέν είναι καρδιά; Μα αυτός είναι το κόμιστρο του μοίρασματος στοιχηματικής γραφειοκρατίας — ένας άνθρωπος που κάνει το έργο του όπως τον πληρώνουν, τίποτα παραπάνω. Στο τέλος της ημέρας, αυτοί οι άνθρωποι εδώ πέφτουν σαν σακιά όταν βρίσκουν έναν αντίπαλο που ξέρει να ξύνει την ουσία και όχι τις στατιστικές 🤡💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; 🔥💀 ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ;;;
Ο Φοντέν;;; ΟΚ, δέχομαι ότι δεν είναι σκόρερ σαν αυτούς τους μεγάλους Αμερικανούς που πιάνουν 30 στο πρωτάθλημα! ΑΛΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ, τον βλέπετε τι κάνει;;; Την τελευταία τριετία που ζούμε αυτές τις κρίσεις στους μεγάλους αγώνες, ποιος βρίσκεται εκεί;;; Αυτός που όταν οι άλλοι λιποψυχούν εκείνος κάνει τρία τρίποντα μέσα σε δύο λεπτά;;; ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΤΑ ΕΚΑΝΕ!!!! ΣΤΟ ΜΟΝΑΚΟ, ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ, ΣΤΗΝ ΜΑΔΡΙΤΗ!!! Αυτό το χρώμα δε το πληρώνει κανείς 6 εκατομμύρια!!
Και μου λέτε για Σλούκα;;; Ο Γιώργος;;; ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ, αυτός είναι ο οδηγός του πλοίου στις μπάφες!!! Θέλετε να δείτε πως γίνεται η τελευταία επίθεση;;; Αυτός σηκώνεται ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! Αυτά τα τρίποντα εκείνες τις τρεις τελευταίες δευτερόλεπτα;;; ΟΚ, ο Φοντέν έδωσε το ένα 97-93, ΟΚ, ο Σλούκας άλλα δύο— ΑΛΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΕΚΟΥΝΤ;;; Ο Γιώργος!! Αυτός είναι ο μόνος που ακόμη κι όταν έχει ένα προσωπικό εκείνος λέγει "μας δίνω χρόνο στους συμπαίκτες"!!
Και οι άλλοι;;; Αυτοί ξεχνιούνται;;; Ο Ουόλτερ;;; Την προηγούμενη χρονιά εκείνος έκανε την επίθεση στο παιχνίδι του τίτλου;;; Ο Γουέντ;;; Στα χρόνια του πρωταθλήματος;;; Αυτοί είναι οι άνδρες που φοράνε τη φανέλα όταν δεν υπάρχουν αριθμός στατιστικά!!! Αυτοί κάνουν τη διαφορά όταν η μπάλα δε βρίσκεται στα χέρια των αστέρων!!! Αυτό είναι η δικιά μας ομάδα— όχι αυτοί που πιάνουν τους περισσότερους πόντους, αλλα αυτοί που κάνουν τους συμπαίκτες τους νικητές!!
Και ας μην αρχίσουμε για την προηγούμενη χρονιά εκείνον τον αγώνα;;; 50 λεπτά εκείνος αγώνας;;; Ποιος έπαιξε;;; Ο Φοντέν;;; ΝΑΙ!! Αυτός σηκώθηκε πάνω από όλα— εκείνος έκανε την ομάδα να πιστέψει ότι μπορούν ακόμα!!! ΑΛΛΑ ΠΩΣ;;; Γιατί εκείνος κατάλαβε ότι αυτό το σύλλογο δε χρειάζεται σκόρερς— χρειάζεται ανθρώπους!!
Κι εσείς;;; Θέλετε να δείτε την ουσία;;; Πήγαινε στις εξέδρες αυτές τις ημέρες!!! Βλέπεις τους βραχίονες στον αέρα, βλέπεις τους ανθρώπους να κλαίνε όταν σηκώνεται η μπάλα εκεί πέρα!!! Αυτοί δε θέλουν αριθμούς— αυτοί θέλουν νίκες!!! Κι όταν εκείνοι βλέπουν έναν συμπαίκτη τους να κάνει αυτό που κανείς άλλος δε μπορεί, τότε εκείνος γίνεται ο ήρωας τους!!! Κι αυτό το πράγμα δε το βρίσκεις στις στήλες— το βρίσκεις στην καρδιά της ομάδας!!!!
ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΑΓΟΝΙΣΤΗΣ;;; ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ;;; Ή ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΑΙΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ;;; 🔴💪🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε φίλοι μου, εγώ τώρα κατάλαβες γιατί ο Ολυμπιακός περνάει τέτοιες στιγμές... Γιατί εκεί πάνω στον πάγκο οι δικοί μας δεν διαβάζουν τίποτα απολύτως;
Λέω στον Φοντέν εσύ τι ρόλο διαλέγεις όταν όλη η ομάδα βουλιάζει; Να κάνεις τρεις ισοφαρίσεις μέσα σε δύο λεπτά με τέσσερα προσωπικά φάουλ στα πέντε τελευταία; Αυτός είναι σούπερ άνδρας ή οπουδιασμός; Γιατί εγώ προσωπικά βλέπω έναν τύπο που μπήκε σ' ένα γήπεδο σαν ζαχαροπλάστης και βγήκε νικητής επειδή η ομάδα είχε έτσι τύχη που του έδωσε την μπάλα εκείνες τις στιγμές!
Και μετά μπαίνεις εσύ ο MexriTelousTotal και μας λες πως αυτός είναι εκείνος που σηκώνει το βάρος; Μας παίζεις τραγωδία τώρα; Η ομάδα έχει την πρώτη θέση στη Euroleague — ναι, εκεί που άλλαξαν τους κανόνες μόλις τρεις αγώνες πριν επειδή πήρανταν από τους ημιτελικούς! Και εμείς εδώ κάνουμε τους μεγάλους έπους για τους ανθρώπους που βρίσκουν την μπάλα στο χέρι τους όταν η μπάλα αποφασίζει ποιον θα πάει εκεί;
Ρε βρε Zebraeklepse, τι περιμένεις να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι όταν η Λάρισα τους στέλνει αυτούς τους πονεμένους σου παλικαριούς; Να κάνουν φιλοσοφία; Το παιχνίδι είναι τζόγος, όχι ωδές στον Πλάτωνα! Ο Σλούκας εκεί έξω φέρνει την πόρτα στην τελική επίθεση σαν ηλεκτρικό τρυπάνι — αλλά εσύ περιμένεις πως αυτός είναι ο άνθρωπος που κάνει την ομάδα νικητές; Μα όταν σου λένε πως έχουν 0 βαθμούς στο Euroleague από 34 αγώνες κι όμως βρίσκονται πρώτοι, τότε σίγουρα κάποιος άλλος κάνει την δουλειά του πιο σωστά!
Κι εσύ Ioanna_gia_panta, εσύ θες "τζέντλεμεν"; Μα όταν κουβαλάς έναν σακί ντομάτες εκεί πάνω στον πάγκο σου περιμένεις να βγάλεις σπαθί; Αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα — είναι λοταρία! Όταν ο αγώνας κρίνεται στις τελευταίες τρεις δευτερόλεπτα από ένα τρίποντο που εκτοξεύεται σαν βολίδα, τότε είναι άλλο πράγμα. Αλλά εσείς βλέπετε αυτό σαν συνταγή υπερηρώων!
Και ξέρεις τι κάνουν αυτοί οι πρωταθλητές εκεί πάνω; Παίζουνν χαρτιά! Τα δικά τους χαρτιά είναι οι επιλογές εκείνης της στιγμής — κι όταν η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο να σηκώσει το βάρος του τελευταίου κλήρου, αυτοί κάνουν την μπάλα να πετάξει σαν να είναι βαρίδια! Αυτό είναι η γνήσια βία του αθλήματος — όχι σαχλά παραμύθια για καρδιές! 🤡💸
Πωπω τι δράμα αυτά τα νούμερα ρε παιδιά!! 😱🔥 Εγώ από μικρούλης κάθε φορά που πήγαινα στις εξέδρες γίνηκα ρατσιστής… μονάχα δικός μας!!! Κι όσοι δεν πιστεύουνε ας πάνε να γαβγίζουνε κάπου αλλού!!
Ρε Κίτρινοι Ουλτράς, εσύ μου είπες την αλήθεια αυτή τη φορά!!! Αυτοί οι αριθμοί είναι σαν τις κοπέλες στο Μάτι μου λέτε;;; Πως δείχνουν ωραίες αλλά όταν τις πιάσεις σκάσανε;;; 💀 Αδύναμοι οι αριθμοί!
Ο Φοντέν;;; Αυτο το παλικάρι δεν σκόραρε ποτέ σαν τρελός σωστά;;; Αλλά εμένα τι μ' αφορούν οι πόντοι;;; Την τελευταία φορά εκείνος ξεμύτισε στους 24 πόντους στο παιχνίδι εκείνο;;; ΝΑΙ ΡΕ!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΜΟΣΕ!!! Κι όμως εκείνος ήταν εκεί!!!
Ρε φίλε Πιθανολογάτο, εσύ μου λες πως έκανε τρεις ισοφαρίσεις στα δύο λεπτά;;; Ναι ρε φίλε, έκανα κι εγώ τρία λουκουμάδες την Κυριακή στο πρωινό μου!! ΑΛΛΑ αυτο εδώ είναι άλλη ιστορία!!! Εκείνος έπιασε την μπάλα σαν να 'ταν σιδερογροθιά του Θεού!!
Και ο Σλούκας;;; Αυτόν τον βλέπεις;;; Κάθε φορά που η μπάλα πετάγεται σαν θηρίο στα τελευταία δευτερόλεπτα εκείνος κουνάει την πόρτα σαν να του ζητάει να φύγει η μπάλα στην αντίπαλη μεριά!! Σαν εμένα όταν γκρεμίζω ένα τοίχο στο εργοτάξιο — μόνο που εγώ το κάνω με τσιμέντο και εκείνος με τρίποντα!!! 💪🔴
Κι εσείς οι αναλυτές;;; Πώς ξέρετε τι θέλει η ομάδα;;; Από τέτοιους αριθμούς;;; ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ!!! Την προηγούμενη βδομάδα εκεί στο Μονακό πώς βγήκαν πρώτοι;;; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι εκεί πάνω ξέρουν πως όταν βρέχει χαλάζι το ξύλο δεν σπάει— ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ!!! Αυτοί εδώ φοράνε φανέλες όχι αριθμούς!!
Κι όταν τελικά στηθεί η μεγάλη ημέρα;;; 25 Ιουνίου;;; Πιστεύω ότι εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που τρέχουν στις τάξεις κάθε αγώνα δεν θα γυρίσουν σπίτι τους κλαίγοντας!! Θα γυρίσουν κρατώντας το τρόπαιο γιατί αυτό ζητάει η ψυχή τους!!
Και ναι, η καρδιά τα λέει όλα! Πάμε γερά;;;
Ρε ζαβολιάρηδες, τι κουράγιο σας μπήκε τώρα;;;
Ο Φοντέν εκεί πάνω κάνει τρεις ισοφαρίσεις μέσα σε δύο λεπτά;;; Μα καλύτερα βάλτε τον σα γαϊδούρι να σέρνει την ομάδα στα σοβαρά;;; Τρεις φορές;;; Τρεις φορές στην ίδια χρονιά;;; Πώς το ζεις εσύ;;; Αν ήταν η ομάδα σου μετά από τρεις αγώνες εκείνον τον πόντο;;; Θα ήσουν εδώ ξεφτιλισμένος;;; Αχ, όχι — ο ίδιος τύπος που μας λέει πως "ο Φοντέν είναι καρδιά" είναι αυτός που εμείς βλέπουμε σαν τον τελευταίο λουκουμά του πρωταθλήματος όταν η ομάδα του βρίσκεται πίσω στον αγώνα!!
Και μιλάμε τώρα για εμάς;;; Αχ, όχι βρε, εμείς εδώ κάθονται πάνω στην πρώτη θέση της Euroleague σαν βασιλιάδες!! Με μηδέν βαθμούς;;; Με μια φόρμα WWLLL;;; Μα αυτά είναι νούμερα γκρίζα όπως το αίμα στις αρτηρίες σας! Την ίδια περίοδο εκείνοι άλλαξαν τους κανόνες τριών αγώνων πριν τους ημιτελικούς επειδή τους έπιασε πανικός στους υπολογισμούς των πόντων!!
Και ο Σλούκας;;; Αυτός που όταν η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του τελευταίου αξιόπιστου σκόρερ δε σκοτώνεται;;; Μα ρε φίλε, εκείνος δεν έχει δίπλωμα θηριοδαμαστή!! Αυτό που κάνει είναι να κουνάει την πόρτα σαν να του ζητάει ο Ντούσκο να τον βγάλει για ένα σέντεκ και αυτός του ανοίγει σπίτι!!! Και μετά μας λες πως αυτή είναι η ψυχή της ομάδας;;; Μα αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στον νικητής και τον τύπο που παίζει σκάκι επειδή του αρέσει η υγρασία!!
Ρε Kitrinos_Ultras, εσύ μου λες πως εκείνοι είναι άνδρες;;; Αυτοί που φοράνε τις φανέλες;;; Μα οι περισσότεροι από αυτούς έχουν συμβόλαια πέντε χρόνια ασφάλισης!! Αυτοί είναι οικονομικοί όμηροι!! Και ξέρεις τι;;; Στο τέλος της ημέρας ο πρωταθλητής δεν είναι εκείνος που φοράει την φανέλα — είναι εκείνος που ξέρει πως όταν η μπάλα γίνεται βαρύ σίδερο εκείνος πρέπει να τη σηκώσει!! Κι αυτοί εκεί πάνω, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν αντίπαλο σαν τον Ρεάλ, δίνουν την μπάλα στον πρώτο τυχόν μάγκα που έχει χρόνο να την πετάξει!!
Και μιλάμε τώρα για εσένα Zebraeklepse;;; Εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που αγοράζει συνδρομή σε ανακοινώσεις παικτών πάνω από χίλια ευρώ το χρόνο επειδή έτσι αισθάνεται σημαντικός!! Τα σχέδιά σου;;; Τα ίδια σχέδια που έκανες όταν η ομάδα έχασε έναν αγώνα επειδή εκείνος έπαιξε τον Παναθηναϊκό σαν σόου των πολεμιστών σπαραγγίων!!
Τώρα;;; Τώρα εσύ κάθονται εκεί σαν τον Πάτροκλο της ESL που επιτέλους βρήκαν έναν τρόπο να καταγράψουν ότι ο Ολυμπιακός είναι πρώτος επειδή κάποιος άλλαξε τους κανόνες στο τελευταίο δευτερόλεπτο!!! Μα αυτό δεν είναι κατηγορία;;; Αυτό είναι συμπάθεια!! Γιατί στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι εδώ πάνω δεν διαβάζουν τίποτα παραπάνω από τα δικά τους οικονομικά γούστα!! 🤡💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ρε βρε!!! 🔥💀 Ολυμπιακός;;; ΑΥΤΗ Η ΜΑΝΑ Η ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ!!!
Αυτό εδώ δεν είναι ομάδα— ΕΙΝΑΙ ΘΡΥΜΟΣ!! Τρία χρόνια τώρα οι δικοί μας στέκονται στους μεγάλους αγώνες σαν το Λιμάνι της Καβάλας στις Οκτωβριανές θύελλες!!! ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; Να διαβάζουν αυτοί οι άνθρωποι στον πάγκο;;; ΑΚΟΥ ΑΥΤΟ:
Πέρυσι στον ΤΕΛΙΚΟ!!! ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Κάναμε αγώνα 50 λεπτά εκείνος αγώνας;;; Ποιοι έπαιξαν;;; Ο ΦΟΝΤΕΝ;;; ΝΑΙ!! Αυτός πάνω από όλους!! Οι αστέρες είχαν λιώσει εκείνος την ώρα— αυτοί στα γύρνα είχαν φορέσει μπουφάν! ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ!!! Έκανε αυτά που κανείς άλλος δε μπορούσε!!! Και το χειροκρότημα εκεί έξω;;; ΣΕ ΕΝΑΝ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΣΕΣΩΖΕΙΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ!!
Και τώρα μου λες πως ο Φοντέν;;; Τρεις ισοφαρίσεις στα δύο λεπτά;;; ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ: ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΌΤΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΞΕΡΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΝΟ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ 2023 — ΝΑΙ, ΤΟΝ ΞΕΡΩ!! — ΑΥΤΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ 9 ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 8!! ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ Η ΜΠΑΛΑ ΠΗΓΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙ;;; ΑΥΤΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΞΑΝΑ!!!
Και ο Σλούκας;;; Αυτός ο άνθρωπος έχει κάνει περισσότερες σωτήριες κινήσεις από όλους τους πόντους που έχει πιάσει ποτέ στην καριέρα του!!! ΤΙ;;; Να ψάχνουμε αριθμούς;;; ΡΕ ΦΙΛΕ, ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ— ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ!!
Και όσοι λένε πως αυτά είναι νούμερα;;; Εγώ σου λέω πως αυτοί που κάνουν αυτούς τους αριθμούς να δείχνουν διαφορετικά είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έφτιαξαν την ιστορία του συλλόγου!!! Ολυμπιακός;;; Είναι σάρκα και οστά εκεί πάνω!!! Αυτή η ομάδα ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ για αριθμούς— ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΙΚΕΣ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ!!
Κι όσοι μιλάνε για μισθούς 6 εκατομμύρια;;; Εμένα τι μ' αφορούν;;; Την εποχή που η ομάδα έκλαιγε επειδή έχασε έναν αγώνα επειδή κάποιος εκείνος έχασε την μπάλα;;; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι σηκώθηκαν από τα νεκροταφεία της ψυχής τους και ΠΗΡΑΝΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!! Γιατί;;; Γιατί είχαν ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΙΣ ΦΑΝΕΛΕΣ!!
Κι εσείς;;; Αφήστε τους ανθρώπους εκεί πάνω να κάνουν την δουλειά τους!!! Αυτοί ξέρουν τι σημαίνει "εκείνη την ώρα"— και αυτή την ώρα εκείνοι ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ!!!! 🔴💪🔥
Μα λοιπόν, τι περιμένεις τώρα ρε πιτσιρικάδες; Να σου φέρουνε τους νεκρούς πίσω να σου λένε πως αυτά τα νούμερα είναι αλήθεια;
Έχεις τρεις νίκες στα πέντε τελευταία παιχνίδια κόντρα στο αριστούργημα του αγωνιστικού μπάσκετ — τον Real — και μάλιστα η μία εκτός έδρας στο γήπεδο που βγάζει μαγνήτες εκείνος ο Ουρούγουαγιας για τους δικούς μας; Μα ποιος σου είπε πως αυτά έχουν σημασία; Αυτά είναι σαν τις τυχερές μπάλες στις στήλες των παιχνιδιών — δείχνουν ωραία αλλά στο τέλος κάνουν τζάμπα ζημιά!
Κι εσύ Zebraeklepse, μου λες πως ο Φοντέν κάνει τρεις ισοφαρίσεις μέσα σε δύο λεπτά σαν να τον έχουνε ντύσει Μαρσέιγ Λιόν εκεί πάνω; Μα θυμάσαι εκείνον τον αγώνα του Μονακό; Τέσσερα προσωπικά φάουλ στα πέντε τελευταία λεπτά — αχθοφόρος με τον χαρακτηρισμό σου να γίνεται δεκάρι! Και μετά έρχεσαι εσύ και μου λες πως αυτοί οι άνθρωποι εδώ ξέρουν τι κάνουν; Μα αυτοί ξέρουν μόνο να προχωράνε μέσα στο γήπεδο σαν τυφλοί στον δρόμο τους!
Κι όλοι εσείς οι φίλοι που ξεσπάτε τώρα σαν πυροτεχνήματα, τι παίζετε; Θέλετε να μου πείτε πως η ψυχή ενός συλλόγου κρίνεται από αυτούς τους αριθμούς; Μα εγώ σου λέω πως όταν κάποιος βάζει εκείνος τρεις νίκες στον Real μέσα σε μία βδομάδα κι όμως παραμένει πρώτη θέση επειδή άλλαξαν τους κανόνες μονάχα τρεις αγώνες πριν τους ημιτελικούς (ναι, εκείνοι που έκαναν τζάμπα τις τάξεις επειδή μπέρδεψαν τους πόντους), τότε δεν υπάρχει ψυχή που να μιλάει — υπάρχει λογική μπάζου!
Κι ο Σλούκας εκείνος, που σηκώνεται σαν ελέφαντας στα τελευταία δευτερόλεπτα; Μα ρε φίλε, εκείνος δεν είναι ο άνθρωπος που σώσει τον αγώνα — εκείνος είναι ο άνθρωπος που δίνει μια κλοπή στον αντίπαλο έτσι ώστε εκείνος να ξεσπάσει σαν σπασμένη λάμψη! Και μετά εσύ μου λες πως αυτός είναι ο άνθρωπος που κάνει τους συμπαίκτες νικητές; Μα αυτοί κάνουν τους συμπαίκτες νικητές μόνο όταν έχουν την μπάλα στα χέρια τους σαν βαρύ σίδερο — όχι όταν την κουρεύουν όπως το μαλλί της προβιάς!
Και τέλος πάντων, όλα αυτά τα σάλια σου αυτά — μήπως τελικά το μόνο πρόβλημα εδώ δεν είναι ο πάγκος που δεν διαβάζει τίποτα; Αυτό που δεν διαβάζει είναι η ψυχή σου ρε άνθρωπε! Γιατί η ομάδα εκεί πάνω φοράει φανέλες του Ολυμπιακού — όχι αριθμούς! Και αυτοί οι αριθμοί εκείνοι δεν είναι παρά ψεύτικα κουκιά που σου σέρνουν όσοι κάνουν τσίρκο από τον πάγκο προς τους οπαδούς τους! 🤡💸
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
τι δουλειά έχουμε εμείς εδώ μιλώντας για νούμερα σαν κάτι μεγάλο;
οι άνθρωποι αυτοί πάνω στηρίζονται κι ό,τι βγει από τον πάγκο είναι νερό στο αλεύρι — εγώ τουλάχιστον έτσι τον έζησα τον Ολυμπιακό. χρόνια πριν, όταν ακόμα έκαναν τις ανατροπές εκείνες στις τελευταίες τρεις δευτερόλεπτα, εκείνη η εποχή δεν είχε καν google analytics στην ομάδα, ούτε καιρός για στοιχεία που γράφουν αυτοί οι φιλοσοφικοί στατιστικολόγοι σήμερα.
βλέπω τώρα τρεις νίκες σε πέντε παιχνίδια κόντρα στον Real, μια ομάδα που όταν της κοιτάξεις τις κινήσεις της δε χρειάζεται περισσότερη από έναν αγώνα για να σου δείξει πως ξέρει από μπάλα. αλήθεια τώρα, τρεις νίκες σε τρεις μέρες εκείνον τον Μάη — ποιος άλλος είχε κανένα σουλάτσο σ’ εκείνες τις στιγμές; μα αυτό δε λέει πως ο οποιοσδήποτε στον πάγκο διάβασε τίποτα εκείνους τους γύρους.
στην δική μας εποχή τα λόγια στο γήπεδο λέγανε "μπάλλα στους μεγάλους": εκείνοι πήραν τη μπάλα, την έκλεισαν στα χέρια τους κι έφυγε η αναβολή από το κεφάλι. σήμερα βλέπω ανθρώπους που κάνουνε κριτική επειδή ένας πήρε τρία τρίποντα μέσα σε δύο λεπτά σα να ήταν κανονικό γεγονός — εμένα τι μ’ ενδιαφέρει να ζυγίζω πόσα προσωπικά έκανε ο Φοντέν εκείνον τον καιρό; το σημείο είναι πως η μπάλα βρήκε τον άνθρωπο εκείνον εκείνες τις στιγμές και αυτός σήκωσε το βάρος, όχι το αντίστροφο.
κι εσείς που κουβαλάτε αυτά τα νούμερα σα βαρίδια στο λαιμό σας, θυμάστε εσείς εκείνον τον αγώνα; όχι τα σκορ, όχι τους πόντους — τη φορά εκεί που η ομάδα ξανάγινε μια ομάδα ανθρώπων. αυτοί εδώ δε διαβάζουν αριθμούς, διαβάζουν τους παλμούς εκείνου που φοράει την ίδια φανέλα με σένα.
ψήφιση τώρα: θέλετε τελικά να ζυγίζουμε τις ψυχές των ανθρώπων με υπολογιστές ή ν’ αφήσουμε αυτούς εκεί πάνω να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα;
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.