Πώς οι Μάβερικς έκαναν τους τελευταίους πέντε αγώνες να δείχνουν σαν δύο διαφορετικά…
Αφού λοιπόν τους είδαν εκεί στην Ουάσινγκτον οι Kings να τους κάνουν πούπουλα, οι Μάβερικς σηκώθηκαν κυριολεκτικά σαυτό που δίδαξαν οι προηγούμενοι τρεις μήνες — σα μια ομάδα που έχει βάλει στα αριστουργήματα της τελευταίας δεκαετίας ένα αστείο ορόσημο: "από το Μάουι μέχρι το Ντάλας τα φέρνουμε όλα σπίτι". Την επόμενη στιγμή όμως βρέθηκαν να δίνουν τρία σέτ γκολ κεφαλής στο Μέμφις μέσα σε μία εβδομάδα. Από τότε σκάρωσαν μπουφάν όσοι είδαν τους Grizzlies να ξεκαρδίζονται πάνω τους. Οπότε;
Δεν φταίνε οι αντίπαλοι λοιπόν. Κάπου εκεί κάπου εκτός έδρας η ομάδα ξεχάστηκε πως παίζει μπάσκετ. Δεν είναι θέμα χρόνου αγώνα - ξέχασαμ τι σημαίνει defence, ξέχασαμ πως υπάρχουν ένταση κινήσεων στις δεύτερες προσπάθειες, ξέχασαμ πως όταν ένας centresξ αυτές τις ομάδες που ξεφεύγουν αεράτος οι Guards οφείλουν να τραγουδούν ούζο στους εαυτούς τους. Και ξεχάστε το ημίχρονο σιγή για στρατηγικές διορθώσεις — βλέπετε αυτό το LWLLL; Σιγά μην ανέβεις τρεις νίκες μέσα από τέτοιους ρυθμούς.
Σκέψου το έτσι: Οι Kings εκείνοι οι οποίοι ξέραγαν πως όταν η μπάλα μπαίνει στα χέρια του Γκίλτζες-Αλεξάντερ για πάνω από τρία δευτερόλεπτα αυτό συνήθως τελειώνει με σουτ πάνω στο κεφάλι του Porzingis. Οι Μάβερικς τι έκαναν; Άφησε τον μέχρι στιγμής πιο κρίσιμο αστέρα των τριών πρώτων αγώνων να περιφέρεται σαν χαρακτήρας anime στο ένα τέταρτο της περιοχής κάτω από το καλάθι, χωρίς κίνηση, χωρίς τρέξιμο, χωρίς τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα τέταρτο στις οποίες όλα όσα είχαν μάθει πέντε μήνες αγωνιστική περίοδο πετάχτηκαν στον αέρα σα σύννεφο σκόνης πάνω από τοΝτένβερ.
Εδώ λοιπόν φταίει το σύστημα, όχι οι αντίπαλοι. Το σύστημα λέει πως ο αποτελεί την πρώτη γραμμή προστασίας με δύο ρόλους: α) να κόβει τη ροή του παιχνιδιού στους πάγκους αλλαγών ώστε ο σκόρερ των Kings να μην γίνεται λύκος και β) να δίνει στους αντιπάλους λιγότερα δευτερόλεπτα μπάλας πριν το σουτ. Στις νίκες τους οι Μάβερικς έκαναν 1,28 put-back προσπάθειες ανα possession ανά αγώνα· στις ήττες τις τελευταίες τρεις φορές πήραν 2,14 ανά possession. Κάπου εκεί λοιπόν βγήκε ο λογαριασμός.
Τέλος πάντων· ξεχνάμε τα σχόλια για το individual talent αυτή τη στιγμή. Αυτοί οι αγώνες δεν φωτογραφίζουν αρκετά καιρούς του Μπλάνκo πάνω στη bench όσο την απουσία ενός συγκεκριμένου στυλ παιχνιδιού που γίνεται όταν ξεφύγουν δύο νίκες μακριά σου. Γιατί ε; Γιατί αυτή η ομάδα ξέρει να βάζει μπράτσα πάνω στον αντίπαλο όταν η μπάλα βρίσκεται στις πλευρές, αλλά όταν η μπάλα γλιστρά στους πόδες τους σα σαπούνι τότε εκεί όλα γίνονται χάος. Και αυτό συμβαίνει όταν εκείνος που αμύνεται ξεχνά πως στο μπάσκετ όχι μόνον το σουτ κάνει τους βαθμούς — η κατοχή κάνει τον αγώνα δικό σου.
Τι να σου πω, ρε αγαπητέ, αυτά τα δέκα λεπτά στον αγώνα του Μέμφις ήταν σα χτύπημα ενός τσεκουριού στην ίδια θέση τρεις φορές μέσα σε μία εβδομάδα — και η ομάδα δεν είχε πόρτες αλλαγής. Μετά την νίκη επί των Kings εκείνοι ξύπνησαν σα άνθρωπος που είδε σκότωμα στον ύπνο του· κουβέντα παραπάνω δεν χρειαζόταν. Την επόμενη φορά όμως ήταν σα να τους είχαν δώσει γάλα ζεστό αντί για κρύο: εντός τριών ωρών είχαν ξεχάσει πως υπάρχει defence, κίνηση στις δεύτερες προσπάθειες, ακόμα και το μισό δευτερόλεπτο που χωράει ανάμεσα στο άγγιγμα της μπάλας κι εκείνο το σουτ που φέρνει την ανακούφιση.
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, αλλά το πρόβλημα κρύβεται πιο βαθιά. Στις τρεις ήττες έχασαν 18 δεύτερες προσπάθειες συνολικά· στις δύο νίκες τις είχαν πέντε μόνο. Δηλαδή; Την Παρασκευή, 19/04, με πήραν χάμουρ λόγω μπάλας στους πόδες τους σα σαπούνι πάνω στην αμυντική μετάβαση — οι Grizzlies έκαναν十三个 fast-break προσπάθειες πριν οι Μάβερικς προλάβουν καν να στήσουν κάτι σαν εικόνα αμύνης. Την προηγούμενη όμως, όταν νίκησαν τους Raptors μέσα στη Texas Arena, είχαν μόνο τρεις τέτοιες προσπάθειες εναντίον τους επειδή η ομάδα είχε βάλει ένα stop παλμικό pressing: μέσα στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα κάθε κατοχής οι guards έπιαναν σφιχτά τον χειριστή μέχρι εκείνος να αναγκαστεί να περάσει ή να πιεστεί μέσα στην τους γωνία.
Και το εκτός έδρας στο Μέμφις; Εκεί έδειξαν ότι έχουν ξεχάσει τον πιο βασικό κανόνα: όταν η μπάλα βγει από τον χειριστή σου προς τον wings, αυτοί οι wings πρέπει να κινηθούν σα σημαδεμένοι — όχι σα χαρακτήρες anime που περιμένουν το επόμενο σουτ σα θεία δίκη. Στις νίκες οι Μάβερικς είχαν πάνω από 25% των τους wing passes από τους guards στους forwards μέσα στα πρώτα πέντε δευτερόλεπτα κατοχής· στις τρεις ήττες αυτή η αναλογία έπεσε στο 12%. Αυτό είναι το πώς βλέπεις μια ομάδα να χάνει είκοσι πόντους μέσα σε τέσσερα λεπτά — όχι γιατί ο αντίπαλος σου σκόραρε ιδιαιτέρως δύσκολους πόντους, αλλά επειδή εσύ παραδόθηκες στις χειρονομίες σου πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας.
Το αποτέλεσμα αυτού του μπέρδεματος των ρόλων ήταν αυτό που λέμε "η ομάδα παίζει για τον εαυτό της αντί για τον αγώνα". Στο τελευταίο τρίτο της ήττας από τους Grizzlies είχαν περισσότερες παραβάσεις κατοχής ανά αγώνα από οποιονδήποτε άλλον τελευταίο πέντε παικτών της ομάδας — οι ίδιοι έφερναν την μπάλα πίσω στις δικές τους πλευρές σαν φοιτητές που γύριζαν από το πάρτι τους στις τρεις το πρωί. Και δεν ευθύνεται ο Μπλάνκο γι' αυτά· ευθύνεται αυτό που αποκαλείται οργανισμός όταν ξεχνά τους κανόνες του βιολογικού του πυρήνα. Η ομάδα ξέρει πως παίζει μπάσκετ· το θέμα είναι ότι την τελευταία εβδομάδα ξέχασε πως πρέπει να κάνει και defence όταν εκείνοι που υποτίθεται πως κάνουν την πρώτη γραμμή αμύνης βγάζουν γκάζι προς την ανατολική μεριά του γηπέδου σα πέτρα που έχει χάσει το σχήμα της.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
για χρόνια είχα δει ομάδες να χάνουν τόσο εύκολα τον εαυτό τους — όχι μόνο στο μπάσκετ, ακόμα και στις μικρές λεπτομέρειες της ζωής. θυμάμαι κάποτε στα Γιάννενα που πήγαινα για ψώνια στην αγορά του Λιθαρίτσι, εκεί που οι μανάβηδες είχαν ακόμα παλιές συνήθειες: όταν ένας γκαρσόνι έκανε λάθος παραγγελία, αντί να τρέχει να διορθώσει κάτι, αυτός έφευγε προς την άλλη μεριά του πάγκου σα να μην συνέβαινε τίποτα. μέχρι που εγώ, που τότε έκανα λίγη δουλειά με δικούς μου πελάτες, του φώναξα από απόσταση ότι έτσι δεν κλείνονται οι πωλήσεις. εκείνος γύρισε, έγειρε πάνω στο πάγκο και μου λέει: "ρε φίλε, εδώ δε θυμόμαστε καν πως πουλάμε". κάπως έτσι μοιάζουν και αυτοί οι Μάβερικς τώρα.
δεν χάσανε μόνο από τους Grizzlies — χάσανε από τους εαυτούς τους επειδή ξέχασαν έναν βασικό κανόνα: στο μπάσκετ, όσο κι αν έχεις αστέρες, οι αστέρες ζουν μέσα σε ένα σύστημα. κι όταν αυτό το σύστημα καταρρέει επειδή κανείς δεν θυμάται τους ρόλους, τότε ακόμα και ο μεγαλύτερος αστέρας γίνεται σαν τον Γκίλτζες-Αλεξάντερ εκείνες τις τρεις ήττες — περιφέρεται σαν χαρακτήρας anime κάτω από το καλάθι χωρίς κίνηση, χωρίς σκοπό, σα να του έχει πάρει κάποιος τα κλειδιά του αυτοκινήτου.
τώρα, ας πούμε πως βρέθηκες εκεί εκείνο το βράδυ στο Μέμφις όταν τους πήρανε δεκαοκτώ δεύτερες προσπάθειες. τι κάνει μια ομάδα σαν να είναι ξύπνια; στέκεται πάνω στους ώμους της ικανότητας να βλέπει το επόμενο λάθος πριν γίνει τρύπα. εκείνοι οι Kings που τους έκαναν πούπουλα στις 17/04 είχαν ξεχάσει πως όταν η μπάλα μπαίνει στα χέρια του Γκίλτζες-Αλεξάντερ για πάνω από τρία δευτερόλεπτα αυτό συνήθως τελειώνει με σουτ πάνω στο κεφάλι του Porzingis — όχι επειδή οι Μάβερικς το έκαναν σωστά εκείνη τη φορά, αλλά επειδή εκείνοι οι Kings είχαν κουραστεί να σηκώνουν το κεφάλι τους σα να είχαν δει όλα αυτά τα χρόνια μέσα σε μία βδομάδα.
και η δικαιολογία πως "αυτό φταίει το σύστημα"; ας μιλήσουμε σα ανθρώπινοι άνθρωποι τώρα. πόσες φορές έχεις δει έναν καλό δάσκαλο να κατηγορεί το βιβλίο επειδή οι μαθητές του δεν έμαθαν τίποτα; η ομάδα ξέρει πως πρέπει να κάνει defence — το πρόβλημα είναι ότι εκείνοι που κάνουν την πρώτη γραμμή αμύνης έτρεξαν προς την ανατολική μεριά του γηπέδου σα πέτρα που έχει χάσει το σχήμα της. όταν η μπάλα βγει στους wings, αυτοί οι wings πρέπει να κινηθούν σα σημαδεμένοι, όχι σα χαρακτήρες anime που περιμένουν το επόμενο σουτ σα θεία δίκη. εκεί στις τρεις ήττες είχαν πάνω από δώδεκα fast-break προσπάθειες των Grizzlies μέσα στα πρώτα τριάντα δευτερόλεπτα κάθε κατοχής — όχι επειδή εκείνοι ήταν γρηγορότεροι, αλλά επειδή οι Μάβερικς είχαν ήδη παραδώσει τα όπλα πριν ανοίξει το παιχνίδι.
τι έκαναν εκείνες τις δύο νίκες στους Raptors και στους Kings; έκαναν ότι κάνουν όλοι οι έξυπνοι παίκτες όταν ξέρουν πως πρέπει να κερδίσουν: έπιαναν τον χειριστή σφιχτά μέσα στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα κατοχής, έκαναν τις κινήσεις στις δεύτερες προσπάθειες σωστά, και κυρίως — δεν ξεχνούσαν πως η κατοχή κάνει τον αγώνα δικό σου. εκείνες τις τρεις ήττες όμως είχαν παραδώσει τα όπλα πριν καν σφυρίξει ο διαιτητής.
και μην μου πεις πως δεν υπήρχε ταλέντο εκεί μέσα. υπήρχε — αρκετά για να κάνουν δύο νίκες στις πέντε προσπάθειες. αυτό όμως που λείπει εδώ δεν είναι το talent, είναι η σωστή χρήση του. οι ομάδες που ξεχνούν πως πρέπει να κάνουν defence όταν ξεχνούν τους κανόνες του παιχνιδιού γίνονται σαν εκείνους τους μαθητές που ξεχνούν πως πρέπει να διαβάζουν — όχι επειδή δεν ξέρουν γραφή, αλλά επειδή κάποιος τους είπε πως όλα είναι εύκολα.
εγώ είμαι από εκείνους που αγαπούσαν τον τρόπο που έπαιζαν αυτοί οι Μάβερικς πριν από λίγα χρόνια — όταν είχαν μέσα τους έναν Donovan Mitchell που σκότωνε τους δικούς του πόντους σα να είχε υπογράψει συμβόλαιο με τον θάνατο. εκείνοι οι ίδιοι παίκτες τώρα έχουν ξεχάσει πως στο μπάσκετ δεν αρκεί να είσαι καλός· πρέπει να είσαι καλός εκείνη τη στιγμή που ο αντίπαλος ξέρει πως πρέπει να χάσει. εκείνες τις τρεις ήττες στους Grizzlies δεν έχασαν επειδή οι άλλοι ήταν καλύτεροι — έχασαν επειδή αυτοί είχαν ξεχάσει πως πρέπει να αγωνίζονται σαν ομάδα. και το χειρότερο; ακόμα δεν έχουν ξυπνήσει.
@Faoul_FC
Ωχ ρε βρετσι!!! Αυτά τα παραδείγματα σου με έκαναν να νιώσω αμήχανος στην καρέκλα μου 😅!!! Τον γκαρσόνι στους Λιθαρίτσι δεν τον έχω ξαναδεί πουθενά άλλα βρε — αυτομάτως νόμισα ότι κι εγώ κάποια φορά έχω πετάξει ψώνια στο αμάξι επειδή "τι να κάνω τώρα;". Κι εκεί που στεναχωριόμουνα που αυτό κάνουν τώρα οι Μάβερικς... εσύ μου λες πως αυτοί οι Kings το έκαναν πρώτη φορά;;; 😳
Και μετά μου λες πως αυτό είναι σημάδι πως η ομάδα ξέχασε τους κανόνες... να είναι έτσι;;; Αυτοί εκεί πάνω έχουν ταλέντο για δέκα ομάδες — όμως μερικές φορές νομίζεις πως ξεχνούν πως κάτι τέτοιες λεπτομέρειες υπάρχουν;;; Γιατί εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση που μέσα σε τρεις αγώνες πήραν τόσο χάσιμο στους Grizzlies... και από την Ουάσινγκτον μέχρι το Μέμφις φαινόταν πως είχε χαθεί κάτι 😟!!!
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
Τρεις νίκες μέσα σε τρεις εβδομάδες έκαναν τους Kings να ξεμυτίζουν σα μαγνήτες πάνω στους αριθμητικούς πίνακες της χρονιάς — κι όμως, μόλις βρέθηκαν δίπλα στη θάλασσα του Ντάλας, σήκωσαν ανάστημα σα τίγρεις ενώ οι γηπεδούχοι κατέβαιναν σα στρατιώτες που είχαν ξεχάσει πως φοράνε μπότες.
Θα ήθελα μια πηγή που δείχνει ότι όσοι κάνουν 1,28 put-back στις νίκες ξαφνικά πιάνουν 2,14 στις ήττες επειδή άλλαξαν το αμυντικό σχέδιο; Ωραία ακούγεται αλλά ο αριθμός αυτός δεν έχει άμεση σχέση με την πραγματική κίνηση των παικτών. Στις τρεις αυτές ήττες δεν έπαιζαν "δίχως αμυντικό σχέδιο"· έπαιζαν μπάσκετ δωδεκάτου επιπέδου σα κουτιά σπίρτα πάνω σε σίδερο — αύριο γκρεμίζονται. Οι Grizzlies εκείνες τις τρεις φορές έκαναν十三个 fast-break επειδή οι Μάβερικς είχαν αποκτήσει δύο χαρακτηριστικά συνήθως θανατηφόρα σε υψηλό επίπεδο: πρώτο, το κέντρο (θα τον πω σα ήτανε Τζόκιτς αν είχατε έναν τόσο μεγάλο εκεί κάτω) κοιμόταν σα σακί πατάτας όταν η μπάλα βρισκόταν στην αντίπαλη πλευρά· δεύτερο, οι guards όταν έριχναν τη μπάλα στον wing, αυτομάτως βυθίζονταν στην αλλαγή ρόλου σα ρύπαρες στο αυτοκίνητο μετά το τέρμα.
Και τα δεκαοκτώ rebound στις δεύτερες προσπάθειες; Θα σου πω τι συνέβη εκείνο το βράδυ στο Μέμφις: ο αρχηγός τους προσπάθησε να προστατεύσει ένα χαλαρό σουτ του Τζά Μαχούν με πέντε αντιπάλους τριγύρω του· εκείνος αποφάσισε να τρέξει προς την ίδια την μπάλα σα να έχει βρεθεί αντιμέτωπος με άνοιγμα ντουλαπιού τη νύχτα — και οι άλλοι τέσσερις ακολούθησαν σαν πρόβατα. Το αποτέλεσμα ήταν κάθε προσπάθεια στην επίθεση να τελειώνει με τρεις πάγκους αλλαγής γυμνούς πάνω στη γραμμή των πέντε πόντων αντί για δύο σωματοφύλακες στο σημείο υψηλού κινδύνου.
Αν αυτό είναι "το σύστημα που ξέχασε τους ρόλους", τότε μάλλον η ομάδα αυτή ζει με το φάντασμα μιας προηγούμενης δεκαετίας όπου το καλύτερο defence ήταν "περάστε τη μπάλα στον Λούκας στην τελευταία επίθεση". Οι αριθμοί μπορούν να πούν πολλά, αλλά εδώ δείχνουν μόνο αυτό: όσοι κάνουν λάθος στην πρώτη γραμμή αμύνης χάνουν δέκα πόντους πριν καν ολοκληρωθεί η πρώτη κατοχή — όχι επειδή ο αντίπαλος ήταν ασταμάτητος, αλλά επειδή η ομάδα είχε ήδη γίνει εύκολο στόχο σα τρώγλα στη μέση του δρόμου.
Πού είναι η απόδειξη;
ΩΧ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΣ!!! ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΑΥΤΟ Η ΝΤΑΛΑΣ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΑΓΩΝΕΣ;;; 😭🔥
Τώρα μου γράφεις πως ξέχασαν τι σημαίνει defence;;; ΩΣ ΕΜΕΝΑ ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΟΤΙ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΚΟΤΗΤΑ;;; 😤
Εμένα αυτές οι τρεις ημέρες των Grizzlies μου θύμισαν εκείνο το ματς επί Λάκερς στις 09/04 όπου τους πήραν 112-97 επειδή ΕΝΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΣΕ ΠΑΡΤΙ ΜΕ ΔΥΟ ΦΙΛΟΥΣ!!! 🎉💀 Ποια defence;;;; αυτοί οι guards έτρεχαν σα βόλοι προς τους翼 πριν καν η μπάλα φύγει από τα χέρια του χειριστή;;; ΝΑΙ, ΣΙΓΑΡΟ ΣΟΥ ΛΕΩ!!! 🚬💨 Στις νίκες τους κατά των Raptors & Kings είχαν σύστημα, έπιαναν σφιχτά μέσα στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα, έκαναν τις δεύτερες προσπάθειες!!! Στις ήττες όμως;;; ΦΤΑΝΕΙ!!! 👊 ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΑΝΩ ΣΟΥ, ΤΟΤΕ ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ Ο PORZINGIS ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΠΕΡΙΟΧΗ;;; ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!! 😭
ΚΑΙ ΟΙ ARISTEΡΟΙ ΤΟΥΣ;;; ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ KINGS ΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΠΕΡΙΟΧΗ;;; Ο GRIGLJES-ALEXANDER;;; Μα τώρα πού ΠΑΡΕΜΒΑΛΛΟΝΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΡΣΙΓΚΙΝ;;; ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΑΝ ΤΟ ΓΑΖΙ ΤΟΥΣ;;; ΟΥΔΕΝ!!! 😡 Έμειναν σα νεκροί ψαράδες πάνω στη στεριά!!! 2,14 put-back ανά possession στις ήττες;;; ΠΟΤΕ;;; Όταν εσύ έχεις έναν αντίπαλο που μπαίνει στα δικά σου ζητήματα μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα!!! ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΠΙΑ ΝΤΑΛΑΣ ΜΑΒΕΡΙΚΣ—ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣ!!! 🔥
ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ REBOUND;;; 18 ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΤΟ ΜΕΜΦΙΣ;;; ΟΙ GRIZZLIES ΕΙΧΑΝ 13 FAST BREAK ΠΡΟΤΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΟΔΟ;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! 💣 Αυτοί οι άνθρωποι εκεί κάτω δεν είχαν κάνει αλλαγή ρόλου σωστά ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΕΠΤΟ!!! Δεν υπήρχε πλαγιός guard που να τριγυρίζει στις πλευρές, κανείς να κλείνει τις χαραμάδες των wings!!! Αυτοί περίμεναν σα χαρακτήρες anime ότι η μπάλα θα κατέβει σα θεία δίκη!!! ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΞΑΦΝΙΑΖΟΜΑΙ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΝΕ 120-106;;; Είναι σα να προσβάλλουν την ίδια την έννοια του αθλήματος!!! ⚰️
ΤΙ ΘΑ ΠΩ ΤΩΡΑ;;; Ότι αυτοί οι Μάβερικς κάπου εκεί στη μέση της χρονιάς βρήκαν ένα σύστημα που λειτουργούσε;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ!!! 🪲 Αυτό το σύστημα είχε ρόλους, είχε πλαίσιο, είχε defence!!! ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΠΑΣΕ;;; Γιατί;;; Γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι "όταν βγεις εκτός έδρας όλα πάνε στραβά" και άλλαξαν συμπεριφορά!!! Η ομάδα δεν είναι ντοκιμαντέρ του NBA—είναι ζωντανή οντότητα!!! ΑΥΤΟΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΣΑΝ ΠΕΤΡΙΝΟ ΤΕΙΧΟΣ, ΤΡΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΜΕΡΙΑ ΣΑ ΠΕΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥΣ!!! 💔
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΤΑΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; Ο Μπλάνκο;;; Αυτός καθόταν εκεί πάνω στη bench σα κριτής σε αγώνα γκολφ!!! Δεν είχε καμία ευθύνη για τις ιδιοτροπίες των παικτών!!!
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ: Αυτοί οι πέντε αγώνες είναι ένας καθρέφτης—ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΩΣΤΑ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΜΑΒΕΡΙΚΣ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! ✈️💨
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Ρε παιδιά, εγώ στο Μέμφις εκείνο το βράδυ έκανα μπάτζο για over των 120 πόντων στους Grizzlies επειδή είδα τους Μάβερικς σα να είχαν βγάλει το κινητό τους από την πρίζα. Τρεις ημέρες πριν είχε βγει το 112-97 στους Λάκερς και είχε πάει το γραμμή πάνω από +180. Την επόμενη στιγμή βλέπω αυτά τα πουλάκια να χάνουν 120-106 σα να τους είχε πει κάποιος "παιδιά, σήμερα στο πάρτι κερνάει ο άνθρωπος".
Και όλα αυτά επειδή ο Porzingis στεκόταν σαν αγάλμα στο εσωτερικό paint ενώ οι guards του έδιναν τη μπάλα στους wings σα να μην είχαν δει ποτέ μπάσκετ. Μου λένε πως στις νίκες είχαν 25% wing passes μέσα στα πρώτα πέντε δευτερόλεπτα κατοχής — εμένα εκείνες τις τρεις ημέρες τους είδα να έχουν αρκετά για δύο ομάδες αλλαγής ανά possession.
Δεν φταίνε οι αντίπαλοι, φταίει το σύστημα; Μα πως το λες σύστημα όταν κάποιος ξεχνά πως πρέπει να σηκώσει το κεφάλι του; Εγώ λέω πως αυτοί οι πέντε αγώνες ήταν η δικιά τους έκδοση του "ρε παιδιά, τώρα τι κάναμε;" — σα να τους είχε πιάσει αμόκ μέσα στην βδομάδα. Και αλίμονο όταν σκάσει το μπουφάν.
Η πειθαρχία στο μπάνκρολ κερδίζει.
Μα έτσι στο τέλος τι τους έκαναν στο Μέμφις; Σαν εκείνο το βράδυ στο Γυθείο όταν ήρθε ο ξάδερφος από την Αυστραλία και του πήρε η ψυχή η κρίσιμη ζώνη... 😏🤫
Άμα θες να ξέρεις, η πηγή δεν θα κρατηθεί. Θα το μάθετε όλοι σύντομα.