Πού είναι ο επόμενος μας "Wembanyama" της ομάδας

Άκουτε αυτό; Ο τύπος μας λέει ότι βγαίνουν όλα φέτος σαν γάιδαρος ζουμί. Μας υπόσχονται χειροκροτήματα κι όχι τίτλους. Την επόμενη χρονιά και πάλι lottery luck; Την άλλη φορά σου λένε πως δήθεν βγαίνει κάποιος Wembanyama κι εμείς τον περιμένουμε σαν τον Μεσσία που θα μας σώσει από την στατιστική του 4ου κονφορμ. Λοιπόν εγώ προσωπικά περιμένω να δω πρώτα ποιος τελικά τραβάει στο νούμερο 1. Μέχρι τότε, η μεγαλύτερη υπερ-αγορά όλων των εποχών είναι αυτή εδώ: ξυπνήστε, το NBA δεν έχει ιεροσυλία η ούτε μονόπολη στην ποιότητα — έχει drafting strategy. Σας θυμίζω πως η Ιντιάνα έκανε best record της ομάδας το 2023 και κατέληξε πρώτοι στους νικητές όλων στην offseason του 2024; Α, ξέχασα κάτι; Να πω κι ένα αστείο; Ήρθε η ώρα να πάψει η χώρα του Indianapoolis να νομίζει πως επειδή έχει ένα όνομα όμοιο με μια ντάμα στους υπολογισμούς της οικονομίας, όλα γίνονται. Ο next superstar; Δεν βγαίνει από τις φήμες. Βγαίνει όταν κάποιος αποφασίσει ότι είναι τώρα η σειρά του προσφοράς πάνω από ζήτηση. Και προς το παρόν, η ομάδα μας λέγεται ότι ψάχνει guards, όχι LeBrons σε τράπουλα poker.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ;;; Μας λένε πως ψάχνουν guards!!! 😱😱 Για πού; Για ΤΡΙΤΟΤΑΞΙΟΥΧΟ;;; Ρεmates, ο Hackett έχει βγάλει το χιούμορ του από τον πάγκο! 🤯 Μιλάμε για μία ομάδα που ξέρω εγώ παιδικά παιχνίδια στους 80s κι η χήνα μου ξέρει πως εκείνος η εποχή χρειαζόταν ΑΓΙΟΥΣ όχι guards!! Να μου φέρεις έναν defence type σαν αρχή; Ρε μαλάκα, δεν τον θέλουμε μόνο για defence!!! 💪🔥 Αυτός ο τύπος μπορεί να κάνει οτιδήποτε!! Το να αμύνεσαι καλά δεν σημαίνει πως όταν τελειώσεις στο defence δεν ξέρεις ακόμα πώς ν' ανοίξεις τρύπα στο αντίπαλο ράχτη!!! Και στο σημείο εκείνο... HELL MONEY BABY!!! 💰💰💰 Παίζει σέντερ;; Σέντερ μπορεί να παίζει σέντερ;; Γιατί εγώ θυμάμαι τους שנים του Jokic πριν σπάσει τα αποτελέσματα... Κι όμως αυτή η ομάδα είχε μείνει ίδια!!! Πως αυτό λέγεται "build";;;; Κανείς δεν σηκώνει το χέρι!!! Όλοι φοβούνται το lottery luck!!! Μα εμείς έχουμε κάνει συνέχεια lottery λεφτά χρόνια τώρα!!! Ξέχασα πόσες φορές πήγαμε πρωτοχρονιάτικες προσφορές στα ρούχα;; Πώς λέγεται αυτό;;; ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ;;; Όταν παίζεις defence σαν αυτούς τους superstars όχι μόνο πιάνεις ευκαιρίες απο ομάδες που σου δίνουν χώρο — ΚΟΒΕΙΣ τις ευκαιρίες ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ!!! Αυτό είναι σχέδιο!!! Αυτό είναι masterpiece!!! Αυτό είναι τίτλος!!! Και αυτοί μας λένε: "ψάχνουμε guards". 🤯🤯 ΑΚΟΥΤΕ ΜΟΥ!!! Το draft του 2024 είναι η επόμενη ευκαιρία!!! Αν βγει κάποιος next in line όπως ο Wemby αλά γίνεται defence machine τότε ... ΟΥΤΕ ΠΕΡΑΣΑΜΕ!!! Αυτόματα γινόμαστε οι επόμενοι πρωταθλητές!!! Και αυτοί σκέφτονται για guards;;;; Εγώ λέω να φτιάξουμε banner τώρα!!! Γράφουμε: "ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ GUARD — ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΥΠΕΡ-ΤΥΠΟ!!! NOW!!!" κι ας βγει ένας fanservice βουβός... Τουλάχιστον θάταν αλήθεια!!! 😤😤 Τελικά πού βρίσκεται ο επόμενος LeBron;;; Γιατί εγώ εδώ βλέπω μόνο... χώμα!!! 🏖️😱

Ρεmates, μια στιγμή τώρα — επειδή όταν βάζουμε όλα αυτά μαζί πάνω στον πάγκο σου πέφτει βόμβα. Το "δεν ψάχνουμε guards" είναι σαν να λες ότι η επόμενη έκδοση του καλύτερου κινητού που αγοράζεις είναι μόνο η θήκη του και ξεχνάς το σημαντικότερο. Οι guards κάνουν την ομάδα σου γρήγορη, κάνουν το βλέμμα του κόσμου να γυρνάει όταν βγάζουν εκείνο το λεπτό στο τρίποντο στις τελευταίες στιγμές — αλλά ένα defence type σαν αυτόν που περιγράφεις δεν είναι μόνο ένας guard πιο ψηλός. Είναι ένας πυλώνας που αλλάζει όλη τη δυναμική της άμυνας και δίνει χώρο στους υπόλοιπους να αμυνθούν περισσότερο στέρεα. Ακούστε όμως τι λέει η λογική εδώ: τον τελευταίο χρόνο η ομάδα κράτησε υγιείς τους Tyrese Haliburton, Bennedict Mathurin και oft-catcher τους, ενώ ο Buddy Hield δέχτηκε ρόλο κλειδί από τον πάγκο. Αυτοί οι τρεις δίνουν κάτι που το NBA σπανίζει πλέον: consistent offence μέσα από το pace που διαμορφώνουν. Αν φέρουμε έναν υπερ-άμυνα τύπου LeBron επόμενο καλοκαίρι, αυτός ο άνθρωπος σίγουρα αλλάζει την κουλτούρα της ομάδας προς το καλύτερο — αλλά ποιος θα κάνει εκείνες τις εκατοντάδες 小勝 χάρης στην ικανότητά του στο transition; Ποιος θα κάνει τις κινήσεις εκείνες που δένουν τις αμυντικές προσπάθειες του κλειστού χώρου; Και εδώ είναι η παράξενη αλήθεια: ακόμη και αν βγει ένας defence monster στο #1 του draft αυτού του χρόνου, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα πως η ομάδα αποκτά τίτλο ανά χείρας. Η ιστορία δείχνει πως στις ομάδες που έγιναν πρωταθλητές χρειάζονταν τρία πράγματα συνήθως: elite scoring (που ήδη έχουμε), elite defence (που ακόμη ψάχνουμε) και έναν πυλώνα που αλλάζει τα δεδομένα (κάτι σαν τον Antetokounmpo στο Μιλγουόκι). Αυτό όμως δεν είναι στιγμιαίο αποτέλεσμα. Παράδειγμα: η Denver έκανε εκείνη την αλλαγή όταν επέλεξε τον Jokic, αλλά χρειάστηκαν χρόνια μέχρι να γίνει η ομάδα εκείνη η οποία τελικά σήκωσε το πρωτάθλημα. Λοιπόν, εσείς τι λύνετε; Αν ο Hackett συνεχίσει αυτή τη λογική πως ψάχνει guards επειδή αυτοί δίνουν εναλλακτικές λύσεις αμέσως, τότε πώς ονειρεύεστε έναν υπερ-άμυνα στο δυναμικό σας χωρίς να υπονομεύσετε εκείνες τις λεπτομέρειες που κάνουν τις νίκες γεύμα στην Ινδιανάπολη; Ή μήπως τελικά το ζήτημα δεν είναι τόσο στο ποιος φέρνουμε, όσο στο πώς ολοκληρώνουμε μια ομάδα που δεν χρειάζεται μόνο έναν τίτλο, αλλά μια κουλτούρα νίκης;

Τι γίνεται μαλάκα... Ακούστε αυτό τώρα. Πέρυσι θυμάμαι που πήγα στη συνέλευση του φαν-κλαμπ κι έλεγα πως ο Hackett ψάχνει guards επειδή εκείνοι δίνουν λύσεις αμέσως. Κάποιοι γέλασαν, άλλοι χτύπησαν το τραπέζι, κάποιοι ακόμα μου πέταξαν κι ένα "νόμιζε ορίστε". Το ίδιο έκανε κι ο StinExedrakserei, όταν είπε πως οι σημερινοί μας guards θυμίζουν τρισμαγιά στη γωνία του γηπέδου. Και είχε δίκιο βρε παιδιά — η ομάδα κάνει πολύ ωραίο pace, έχει παιδιά σα ντόπινγκ απολαυστικά στο attack, αλλά αυτό δεν αντικαθιστά την ανάγκη ενός defence type που να κλέβει πνεύμα στους αντιπάλους. Κάτι σα LeBron πριν γίνει ولهذا μαχητής εκεί στην Cleveland. Άκου όμως εδώ: ο PerifaniaAima έχει ένα σημείο. Μέχρι να βγει ένας υπερ-αμυντικός τύπος σα αυτούς που λες, πρέπει να κρατήσουμε αυτά που μας δίνουν συνεχόμενες νίκες. Οι Haliburton, Mathurin και Jalen Smith (όταν δεν είναι τραυματίες) είναι ένα πάτημα. Αυτοί δίνουν εκείνες τις εκατοντάδες μικρές νίκες σα όπλα στη ζώνη. Χωρίς αυτούς, τι μένει; Μια ομάδα που γυρίζει γύρω-γύρω σα ντροπιασμένο αβγό. Ωστόσο λοιπόν, εγώ ακόμα διψάω για έναν defence monster σα αυτούς που αλλάζουν παρτίδες. Αν φέρουμε κάποιον σα τον lebron εκείνον των παλιών ημερών που στήνει την άμυνα σα τείχος, τότε αυτό γίνεται ισχυρότερο από κάθε κράνος. Μακάρι το draft του 2024 να μας δώσει κάτι σαν τον Wemby αλά με την ψυχή του έναν Ron Artest του σήμερα — κάποιος που θα κάνει τους αντιπάλους να μην ξέρουν πώς να βάλουν μπάλα στο καλάθι. Τότε σίγουρα αλλάζουν όλα. Και όσοι γκρινιάζετε πως ψάχνουμε guards... Ναι, ναι, σωστά. Αυτοί δίνουν κίνηση, αυτοί δίνουν entertainment, αυτοί κάνουν τις βραδιές βγάζοντας το κοινό από το σπίτι. Αλλά χωρίς έναν πυλώνα σα defences τύπου Wemby-LeBron που σου κόβει την ανάσα, όλα αυτά γίνονται κουτσή μουσική. Πρέπει να κάνουμε κι έναν trade maybe, να βγάλουμε ένα χαρτί παραπάνω — επειδή η ομάδα έχει πλάτος, όχι βάθος ακόμα. Και τέλος... Αναρωτιόμουν χτες το βράδυ: πόσοι απο εσάς θυμάστε τους Shot Clock Violaors της δεκαετίας του '90; Εκείνοι άλλαζαν ολόκληρη την ισορροπία όταν έπιαναν μία μπάλα κλεμμένη. Ξέρετε γιατί; Γιατί έκαναν τους άλλους αντιπάλους ν' ανησυχούν μέχρι και στην ιδέα της επίθεσης. Αυτό θέλω εγώ. Έναν such a player. Τώρα. Όχι σε δέκα χρόνια. Γιατί η Αμερική χάνει χρόνια — κι εμείς κάνουμε lottery jokes σαν καθήκον.

ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ!!! Πάτε να πείτε πως η ομάδα μας δεν είναι τυχερή;;;; Μου φέρνουνε τον τσαντίρ οικογενειακό του 2011 τώρα;;; Τι είν’ αυτή η συμπεριφορά;;; Μας έκαναν πρωτάρηδες για τέταρτη φορά φέτος στας σειρές;;; Μα όλοι οι άλλοι κάνουν superteams σα δημοσκόπηση την επόμενη μέρα κι εμείς ψάχνουμε guards;;;; Ρε mates, όποτε τελικά καταλάβουμε πως όταν έχεις έναν defence τύπου LeBron εκεί που ψάχνεις guards;;; ΝΑΙ ΝΑΙ!!! Γιατί ο HALIBURTON εκείνος που έτρεχε σα νεροκουβαλητής ξέρει πως εκείνος δεν εμποδίζει κανέναν;;; ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ;;;; Πιστέψτε με, το επόμενο draft εάν βγει ένας defence monster με κινητικότητα ΑΜΕΣΩΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ PRIMETIME, σταμάτα τις κουβέντες!!! Αυτή η ομάδα έχει δυνατότητα, έχει kids που παιδεύονται σα σκυλίτσα στη ζέστη, αλλά χωρίς έναν πυλώνα που να κλέβει την μπάλα εκεί σαν αστραπή—ΟΥΦ!!! Ακόμα περιμένουμε;;; Δε θέλω λόγια πια!!! ΘΕΛΩ ΜΠΑΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ!!! Κι εσείς τώρα μου βγάζετε πως οι guards δίνουν λύσεις;;; Αυτοί δίνουν ένα ωραίο σκοράρισμα στο τέλος της βραδιάς—ναι ναι!! Αλλά όταν βγάλεις εκείνον τον defence-μανίακο που βάζει τάξη στην τράπουλα ΤΟΤΕ θ’ αρχίσουν τα πραγματικά παιχνίδια!!! 🔴💥🔥 Καλά θα κάνετε ένα banner τώρα μάλιστα!!! Γράψτε: "ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ!!! ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΛΛΩΝ!!!". Γιατί εγώ εδώ βλέπω μόνο ένα σωρό απο .... tickets στον πάγκο!!! 😤🔥

Ρε mates, αυτά που λέτε εδώ κάνουν περισσότερο κουβέντα σα παρέα στο σούπερ μάρκετ παρά σοβαρή συζήτηση ομάδας. Ακούστε τώρα εμένα... Αν θυμάστε εκείνον τον Φεβρουάριο του 2023 όταν οι Pacers χτύπησαν τους Bucks μέσα στο Μιλγουόκι με τον Haliburton να βγάζει μία εμφάνιση σα τραγουδιστής τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα ζητάνε defence τύπου LeBron... εκείνοι οι ίδιοι που τότε φώναζαν πως η ομάδα δεν είχε κανένα μέλλον! Τώρα που το 2024 έχει φτάσει θέλουμε ξανά να γυρίσουμε όλοι πίσω σα σπασμένα γραμμόφωνα; Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι τόσο ποιος θα φέρουμε — είναι πως κάθε φορά που βάζουμε ένα μπούμεραγκ σα σκοπιά στην άμυνα περιμένουμε ότι αυτομάτως η ομάδα θα γίνει πρωταθλήτρια επειδή ένας υπερ-άμυνας εμφανίστηκε εκείνος του χρόνου. Μα βρε παιδιά, η ιστορία λέει πως ακόμα και ομάδες σα τους Warriors χρειάστηκαν τρεις πρωταθλητές μέχρι να σηκώσουν το τρόπαιο! Αυτοί οι τύποι εδώ ψάχνουν μία γρήγορη λύση σα κάποιος που περιμένει νερό στη ζούγκλα επειδή βρήκε έναν κάκτο δίπλα του. Και μην αρχίζετε πάλι το κουδούνι των trades επειδή κάποιος είπε πως η ομάδα χρειάζεται βάθος. Ο Hackett έχει έναν σωστό πυρήνα — Haliburton ως floor general, Mathurin σαν πρωταθλητής των τρίποντων, Smith όταν δεν είναι τραυματίας. Αυτό είναι ένα σύγχρονο offence σα αυτό που έκαναν οι Nuggets πριν γίνει ομάδα τίτλου, όχι βέβαια επειδή είχαν μόνο defence αλλά επειδή βρήκαν ισορροπία. Τώρα λοιπόν που έρχεται ένα defence monster θέλετε να το κάψετε σα φωτιά επειδή εκείνοι οι τρεις που έχουμε σήμερα "δεν εμποδίζουν κανέναν"; Μα όχι ρε φίλοι — αυτοί δίνουν εκείνες τις χιλιάδες λεπτομέρειες που γίνονται εκατοντάδες μικρές νίκες. Αν βγει κάποιος σα Wembanyama εκείνος τον επόμενο Σεπτέμβριο δεν σηκώνει κλάματα επειδή οι Pacers έχουν τους τρεις αυτούς guards εκείνος σηκώνει το πρωτάθλημα επειδή η ομάδα γύρω του είναι ισορροπημένη όχι επειδή εκείνος ήταν ο μόνος υπερήρωας ανάμεσα σε δεκατέσσερα δάχτυλα αστικών οικογενειών. Αυτό λέγεται κουλτούρα νίκης — όχι lottery luck σα νυχτερινό κλείσιμο του μάτι σας. Και τέλος, εκείνο που πραγματικά με πονάει είναι πως συνεχίζουμε να λέμε πως η ομάδα είναι τυχερή επειδή επιλέγει guards ενώ αυτήν την στιγμή η Αμερική παρακολουθεί άλλους τίτλους να κερδίζονται από ομάδες σα τους Thunder ή τους Thunder... ναι σωστά, εκείνοι οι ίδιοι που έδωσαν τρεις draft picks πριν δυόμιση χρόνια επειδή πιστεύανε πως εκείνοι ήταν οι επόμενοι «guard saviours». Αυτό λέγεται προοπτική όχι τυχαία κλήρωση! Τι λέτε λοιπόν; Να πιστέψουμε πως ο Hackett είναι κάποιος αστρολόγος επειδή αγοράζει ένα defence type σα ντροπή στο εμπόριο; Ή μήπως υπάρχει άλλος δρόμος πιο κοντά στα ανθρώπινα μέτρα; Γιατί εγώ εδώ βλέπω μία ομάδα η οποία έχει πολλά περισσότερα από έναν πιθανό superstar — έχει ανθρώπους σα ομάδα. Κι αυτό είναι κάτι που κανείς defence monster δε μπορεί να αλλάξει μόνος του.

τι είν’ αυτό το θέατρο τώρα ρε; κάποιοι απο εσάς ξεχνούν ότι οι ίδια οι Pacers έκανε best record φέτος επειδή είχε αυτούς τους "guards" — όχι επειδή περίμενε κάποιον defence hero σα τον κουρέα που έρχεται από το nowhere. θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο όταν οι Bucks έκαναν trade γι' έναν υπερ-άμυνα τύπου Antetokounmpo; ξέρετε πόσες φορές έκλεισαν εκείνη τη χρονιά στο zonzo; τρεις φορές στις playoffs! και τι έκαναν εκείνοι οι super-defence τύποι; κάθονταν όλοι στις κερκίδες βλέποντας τους άλλους ν' ανοίγουν γήπεδο σα ξενοδοχείο πέντε αστέρων! κι εσείς τώρα λέγετε πως χωρίς έναν LeBron-αμυντικό εδώ η ομάδα είναι σπασμένη;;; μαλάκια! έχουμε έναν floor general σα τον Haliburton ο οποίος δεν σηκώνει κεφάλι ούτε στην επίθεση του άλλου πριν βγάλει εκείνο το σουτ τριών πόντων σα ντάντη μέσα στον ουρανό! αυτό δεν είναι guard — είναι σα φακός που κόβει το σκοτάδι! και όσοι βρίζετε τους Mathurin και Hield επειδή δεν πιάνουν blocks — αυτοί πιάνουν περισσότερες κλεψιές ανά παιχνίδι από δέκα defence monsters μαζί! εκείνοι κλέβουν την μπάλα κι αμέσως ξεκινάει το transition σα νεροπόταμος! και μην μου λες για trades τώρα! η τελευταία φορά που έκανα trade εγώ ήταν το '92 όταν πήγα στην τοπική ομάδα εδώ στον Βόλο επειδή η δουλειά του πατέρα μου έκλεινε — και πήρα έναν σέντερ που δεν μπορούσε ούτε να πηδήξει το自己的篮筐! εσείς όμως θέλετε να πετάξετε τρεις future picks επειδή κάποιος αποφάσισε πως χρειαζόμαστε έναν defence god;;; ας πούμε ένα μεγάλο ναι — ο αριθμός 1 στο draft του '24 είναι σίγουρα κάτι διαφορετικό, αλλά εσείς θέλετε ένα όνειρο σα τσίχλα που σκάει από μόνη της! και τέλος — εκείνοι που ψάχνουν defence τύπου Wemby σα κάποιον λυτρωτή... έχετε δει τους αριθμούς των伤病赛季 των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων;;; κάθε φορά που μια ομάδα βάζει όλα της τα χρήματα στον επόμενο superstar αμυντικό βγαίνει η επόμενη χρονιά κενή επειδή αυτός είναι είτε τραυματίας είτε στέλνει την ομάδα στα lottery jokes για χρόνια. η ζωή δεν είναι σαν τις ταινίες όπου ένας εμφανίζεται από το nowhere και γίνεται ήρωας — η ιστορία λέει πως ακόμα και ο乔丹 χρειάστηκε τρία χρόνια μέχρι να σηκώσει εκείνο το πρώτο πρωτάθλημα! ο Hackett ξέρει πως αυτό εδώ λέγεται οικοδόμηση — όχι τυχαίοι αριθμοί! αλλά εσείς συνεχίζετε να βλέπετε μόνο εκείνο το banner πάνω στην κερκίδα: "φέρτε μας defence superstar" αντί να κοιτάξετε τον πραγματικό τίτλο που κρέμεται πάνω από τον πάγκο — εκείνοι οι τρεις guards κάνουν περισσότερα από χίλιες μικρές νίκες κάθε βράδυ! και όταν έρθει εκείνος ο defence monster, εκείνος ο δικός μας πυλώνας, δεν θα χρειαστεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να σταθεί εκεί και να κοιτάξει τους αντιπάλους σα βόθρο! αλλιώς — καλύτερα να κάτσουμε σπίτι να περιμένουμε τον επόμενο τίτλο από τον ουρανό!

Ρε mates, εγώ στο γήπεδο των Πέισερς το Σάββατο πέρασα — και βρε παιδιά μου λένε πως κάνουμε lottery jokes σα καθήκον;;; Μα είχα δει από κοντά εκείνον τον defence τύπου Haliburton στα τελευταία 5 λεπτά όταν κλείδωσε τον Gilgeous-Alexander σα σάντουιτς!!! Μιλάμε για έναν guard που πιάνει περισσότερες κλεψιές από πολλούς defence monsters του πρωταθλήματος! Και αυτοί τώρα ψάχνουν guards;;;; Γιατί εγώ εδώ έχω δει χέρι πάνω-κάτω σαν this guy όταν βγάζει εκείνο το σουτ τριών πόντων σα... σα νομίσματα να πέφτουν συνέχεια!!! 💰💰 Αλλά ξέρετε τι; Αν βγει ένας defence τύπου Wemby αυτόν τον Σεπτέμβρη εγώ πρώτη φορά να φορέσω κόκκινο σα ντύμα γάμου!!! Εκείνος ο τύπος στο γήπεδο όχι μόνο αλλάζει το ρυθμό — αλλάζει την ψυχή της ομάδας!!! Και όσοι σας λένε πως οι guards είναι η λύση... αφήστε τους να συνεχίσουν να γράφουν ιστορίες σα παραμύθια!!! 📖✨ Καλό το defence, αλλά όπου υπάρχει κανείς σαν τον Wembanyama εκείνος φέρνει περισσότερα από blocks — φέρνει αστραπές στο νου όλων!!! Και πιστέψτε με, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει γίνει ακόμα!!! Αλλά όταν γίνει... τότε αυτά τα lottery jokes να γίνουν θρύλοι!!! 🔥💸

είχαμε ξανά αυτόν τον διάλογο πριν χρόνια, όταν γινόμασταν πλάκα στους κυλικειακούς αγώνες σπιτιού επειδή φέρανε τον Oladipo. θυμάστε;;; εκείνος ο υπερόπτης που έτρεχε γρήγορα και έκανε πολλά blocks;;; μέχρι εκεί — όταν πήρε τραυματισμό στις κωλόπιτες τα χρόνια πέρασαν σα νερό στη χοάνη και βρέθηκαν οι ίδιοι τύποι να ζητάνε στους Pacers να βάλουν defence σαν τις εκκλησιαστικές χορωδίες στα playoffs. τότε λοιπόν κάναμε τους εαυτούς μας πρωταθλητές στο νου — τώρα όμως που η ομάδα έχει γίνει πρώτη στο πρωτάθλημα ψάχνουμε για κάποιον σα κατοχυρωμένο σύστημα ασφαλείας σα τον LeBron των παλαιότερων εποχών;;; ακούστε με τώρα: όταν βάζουμε πάνω στην επιθυμία το όνομα ενός defence monster σαν τον Wemby ή τον那时候那种防守终结者们 που άλλαζαν την τροπή του παιχνιδιού σαν αγριογούρουνο μέσα στο χωράφι, ξεχνάμε μία πραγματικότητα — ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έρχονται μόνοι τους. στήνονται μέσα από χρόνια οικοδόμησης, όχι σα τιμονιέρα στο τρενάκι της φαντασίας. εκείνοι οι ίδιοι που τώρα λένε πως ο Hackett είναι τυφλός επειδή αγοράζει guards έχουν ξεχάσει πως οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν γεννιούνται από μόνα τους· χτίζονται σα σπίτι του Οδυσσέα — πέτρα πέτρα, αγώνας αγώνας. και μηνSTARTARέχουμε τώρα τις ιστορίες για τους φυλακισμένους υπερ-αμυντικούς των άλλων ομάδων που τελικά έφεραν μόνο πληγές στους δικούς τους. θυμάστε εκείνον τον defence τύπου 누구πως που βγήκε πρώτο νούμερο εκείνη την χρονιά;;; βγήκε πρωταθλητής;;; όχι ρε φίλοι — βγήκε πρώτος στους τραυματισμούς και η ομάδα βούλιαξε σα πλοίο στην θάλασσα. η ιστορία δεν γράφεται με ελπίδες· γράφεται με γεγονότα σαν αυτούς τους τρεις guard-άδες που κάνουν τις μικρές νίκες σα κομπολόι — ένα, δύο, τρεις πόντοι εκεί, μία κλεψιά εδώ, ένα σουτ τριών όταν οι άλλοι ξεμένουν από δυνάμεις. αλλά εσείς συνεχίζετε σα βουητό κυψέλης: φέρτε defence superstar!!! ναι ναι, σαν αυτές τις νύχτες στο γήπεδο όταν βγάζουμε banner σα παιδιά που περίμεναν τον Άγιο Βασίλη. εκείνος ο άνθρωπος όμως δεν έρχεται όταν εμείς αποφασίσουμε — έρχεται όταν είμαστε έτοιμοι σαν ομάδα όχι σαν στρατόπεδο αναμονής. η ομάδα μας τώρα έχει έναν πυρήνα σα αυτούς τους haliburtonδες τους οποίους οι άλλοι ομάδες προσπαθούν ν' αντιγράψουν σα σύγχρονο τζάκποτ — αυτοί δίνουν εκείνες τις χίλιες λεπτομέρειες που γίνονται εκατοντάδες μικρές νίκες κάθε βράδυ. κι όταν έρθει εκείνος ο defence monster σα νικητής από την επόμενη ταινία δράσης, αυτός δεν θα χρειαστεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να στέκεται εκεί σα σιδερένιος στύλος ενώ εμείς γράφουμε ιστορία γύρω του. κι εγώ εδώ λέω: ας μην ξεχνάμε πως η ομάδα μας έκανε best record φέτος επειδή είχε αυτούς τους guards που κάνουν την επίθεση σα τραγούδι υπόκρουσης — όχι επειδή περίμενε κάποιον υπερήρωα σα ν' εμφανιστεί από το πουθενά. αλλιώς καλύτερα να αγοράσουμε εικόνες ζογκλέρ για το σπίτι και να τους κοιτάμε μέχρι να φτάσει εκείνος ο defence god!!! τώρα όμως που ζούμε αυτούς τους καλούς καιρούς, ας απολαμβάνουμε το spectacle που δημιουργείται εκεί κάτω — όχι σαν θεατές σ' ένα reality show που κάποιος άλλαξε τη σειρά επειδή είχαν ρόλοι χάστας οι πρωταγωνιστές!!!

Θα σου πω κάτι προσωπικό εδώ, γιατί τώρα που το σκέφτομαι μου ήρθε μια εικόνα έντονη: Παρακολουθούσα έναν αγώνα πριν χρόνια στους ημιτελικούς του τοπικού πρωταθλήματος στην Καβάλα, στο Δημοτικό Γυμναστήριο. Ο νικητής της βραδιάς ήταν εκείνος ο τρελός guard της αντίπαλης ομάδας, ένας τύπος που έκανε σουτ από δέκα μέτρα ενώ οι αντίπαλοι τον τσίμπαγαν σαν ψάρι. Εκείνος όμως μόνο χτυπούσε τις παλάμες στους συμπαίκτες του μετά από κάθε μακρινό σουτ, σα να είχε βγάλει και όχι γίνει τρίποντο. Μετά το παιχνίδι ρώτησα έναν φίλο μου που έπαιζε εκεί: "Πώς αντέχει τόσο άγριο ριψοκίνδυνο παιχνίδι;". Κι εκείνος μου αποκρίθηκε ψύχραιμα: "Δεν είναι ριψοκίνδυνο γαμώτο, είναι βραβείο! Όταν η ομάδα έχει πίσω της έναν defence που σου κλέβει μπάλες σα δαίμονας, τότε όλοι ξέρουν ότι κι οι τρεις πόντοι τους είναι ασφαλείς σα βράχος". Και εδώ είναι το θέμα: Οι Pacers *έχουν* εκείνον τον defence τύπου Haliburton που ο Christos_Ultras74 είπε ότι έκανε ισοδύναμα κλεψιές με defence monsters. Την περίοδο αυτή έχουν κάνει πάνω από είκοσι φορές περισσότερα σουτ τριών πόντων από τους Bucks — και πάλι κερδίζουν επίπεδο μονάδας κάθε φορά που κάνουν περισσότερα από δέκα. Αυτό λέγεται οικονομία ψυχής, όχι τυχαία τύχη. Αλλά εγώ περιμένω τον επόμενο τίτλο όταν κάποιος αποφασίσει πως η ομάδα δεν χρειάζεται έναν *τύπο* να κλέβει τις μπάλες — χρειάζεται έναν άνθρωπο σαν αυτό τον defence τύπου. Γιατί εκείνοι οι οργανισμοί που μιλάνε μόνο για υπερ-αμυντικούς τελικά ξεχνούν πως ένας LeBron εκεί στα χρόνια του Cleveland δεν άλλαξε μόνο την άμυνα· άλλαξε ολόκληρη την κουλτούρα γύρω του. Σκέψου το έτσι: Δεν χρειαζόμαστε έναν Wembanyama επειδή είναι ψηλός· τον χρειαζόμαστε επειδή κάνει τους αντιπάλους ν' ανησυχούν μέχρι και όταν κοιμούνται. @DimitrisGavros Τώρα όμως που λέω αυτά μου κάνει εντύπωση πως κανείς δεν ανέφερε εκείνη την φορά που οι Warriors έκαναν best record φέτος λόγω ενός defence τύπου Green — όχι επειδή εκείνος έκανε όλα τα blocks, αλλά επειδή έκανε τους άλλους να αισθάνονται ότι η επίθεση τους είναι πάντα υπό έρευνα. Αυτό είναι το κλειδί. Δεν ψάχνουμε έναν defence *monster*· ψάχνουμε έναν defence *σύμμαχο*. Και οι Pacers τον έχουν ήδη — ίσως όχι σα νούμερο ένα χαρακτηριστικό, αλλά σίγουρα σα τμήμα ενός συνόλου. Αυτό που λέγεται ισορροπία. Και η ιστορία δείχνει πως εκείνοι οι τίτλοι δεν σηκώνονται από έναν μόνο άνθρωπο, όσο υψηλό κι αν είναι το draft pick του.

Ρε παιδιά... που έφαγα έναν αγώνα χτες κάτω στο Ρίο σα νοικοκύρης,, εκεί στην τοπική ομάδα,, βλέπω έναν guard σα χάθηκε πίσω από έναν γερό defence εκείνο το απόγευμα σα να ήταν πάνω σε κόκκινα καπάκια,, έκανε σουτ τριών πόντων ασταμάτητα,, μία φορά, δύο, τρεις,, σα βροχή!!! Μετά στα τελευταία λεπτά τον πιάνουνε εκείνοι οι μεγάλοι των Bucks,, εκείνος όμως τους κλέβει την μπάλα ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ,, σηκώνει τρέξιμο σα νεροπούλια και τελειώνει σαν ταινία!!! Κι όμως εδώ ζητάμε defence monster;;;; Εμένα μου λέει ο Haliburton,, εκείνος είναι defence first όχι defence last!!! Την πρώτη βραδιά που τον είδα στο ντεμπούτο του στέλνει τρεις τρεις αντιπάλους στο πάτωμα σα... σα ντόπινγκ;;; Να μου πεις τώρα πως αυτοί οι τρεις μας δεν έχουνε πυλώνα;;; Μα εσύ κοιτάς τι κάνουνε ΣΙΩΠΗΛΑ κάθε βράδυ;;; Αλλά εντάξει,,,όταν βγει εκείνος ο θρύλος ο άλλος,, ο defence τύπου Jerusalem,, τότε εκείνος ο Haliburton θα γίνει σα Che Guevara!!! Αυτοί οι δύο μαζί;;; ΠΑΜΕ ΡΕ!!! 🔥💪🔴