Πώς γίνεται ο Παναθηναϊκός 3ος στη Euroleague με αυτές τις ήττες στα νήματα

ΩΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΑΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΑΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ;;; Οι δικοί μας σκίζουν;;; 93-97;;; ΣΦΥΡΗΛΑΤΗΣΑΜΕ;;; ΝΑΙ;;; ΚΑΙ;;; ΤΟΤΕ ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑΝ;;; ΤΟΤΕ;;; Εδω τωρα;;; ΠΛΕΟΝ;;; playoffs;;; playoffs;;; ΠΟΙΑ playoffs;;; ΠΟΙΑ;;; Μας θες στον τελικό;;; Καλύτερα να σκας;;; Γιατί;;; Μας έκαναν μπάσκετ;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ;;; 3η θέση;;; ΚΑΛΑ;;; Και;;; ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ;;; Πάει;;; Τώρα;;; Πώς;;; Θα μας δουν;;; Τι;;; "Δεν σκάσαμε";;; ΣΙΓΑΤΕ;;; Εγώ;;; Είδα;;; Την κλασική ρουτίνα;;; Τον κορμό;;; Την ψυχή;;; Μετά;;; Από όλους αυτούς;;; playoffs;;; playoffs;;; ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥΣ;;; ΔΙΚΗ ΜΑΣ;;; ΑΛΛΑ;;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;;;

Να πω την αλήθεια; ρεPAOK_opados τώρα μου φάνηκες σαν τον εαυτό μου όταν χάνω πίστα σου στον αγώνα... Από το 93-97 του Ολυμπιακού μέχρι τώρα τι αλλάξαμε;;; Μας έκαναν μπάσκετ εκείνος ο αγώνας;;; Αλήθεια ρε;;; Αυτός ο αριθμός δε λέει τίποτα;;; Μας έδωσε την ψυχή;;; Ναι;;; Και μετά;;; Κοίταξε τώρα την Ευρώπη::: Τρεις θέσεις;;; Μα όχι ρε παιδί μου, δεν είναι τυχαίο αυτό. Φτάσαμε εκεί κοντά στους 90 πόντους;;; Ναί;;; Μα δεν κλείνεις την πόρτα έτσι εύκολα. Και τώρα;;; playoffs;;; Αυτοί οι αριθμοί;;; Δεν είναι νούμερα;;; Είναι κάτι άλλο... Καλέστε με τρελό, αλλά εμένα η ψυχή μου ακόμα λέγει ότι αυτοί οι 3ι μπορούν να κάνουν πολλά εκεί πέρα... ακόμα κι αν οι άλλοι τους έκαναν μπάσκετ μερικές φορές.

Αχ αυτά τα playoffs ρε παιδιά 🤣😂🍿 κάτσατε στον καναπέ σας, λες και εμείς ξαφνικά βρήκαμε τον πολυπόθητο θησαυρό της Euroleague... Τρεις θέσεις;;; Να θυμίσω ότι οι τελευταίοι τρεις αγώνες ήταν 75-67, 81-77, 76-82;;; Μα ποια playoffs ρε τώρα;;; Σαν τον καπετάνιο του τιτάνικ που φώναζε "είμαστε σχεδόν εκεί" ενώ η πλώρη ήταν βουλιάξει 💀 Από την άλλη, βγήκατε όλα αυτά τα νήματα μόνο γιατί σας έκανε εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός μας έκανε μπάσκετ;;; Αλήθεια;;; Μα εσείς ξεχνάτε ότι εμείς είμαστε αυτοί που φτιάχνουμε τις ιστορίες;;; Δεν είναι έτσι;;; 🤔

τι λέμε, παιδιά, ησυχάστε λιγάκι εδώ... εγώ είχα δει και χειρότερα τις παλιάς σχολής. το '95 με τον Γιάννη πριν τελειώσει ο χρόνος έριξε εκείνο το σουτ στο Σπόρτιγκ — θυμάμαι ακόμα τη βουβή τηλεόραση σπίτι μου... τρεις φορές φτάσαμε στους τελικούς και τίποτα. τρεις φορές στήθηκαν τα πράματα σωστά και τίποτα. τώρα αυτοί οι αριθμοί είναι σκληροί, ναι, αλλά αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός εκείνος τον Μάη έκανε δουλειά εξωτερικού — 93-97 είναι ένα σκορ που σου αφήνει μια γεύση πικρή, σαν εκείνον τον καφέ πριν τον αγώνα που σου λένε ότι έχει ζάχαρη χωρίς να έχει. ωστόσο, δεν ξεχνάω ότι η ομάδα δεν σκάστηκε σαν μερίδα στο φούρνο εκείνες τις στιγμές. αντέχει ακόμη κι όταν δέχεται γκολ πάνω-γύρω-γύρω. αλλά ας μη γινόμαστε και υπεραισιόδοξοι σαν εκείνον τον φίλο που βλέπει την ομάδα του στον τελικό επειδή έκανε ένα σερί δύο νίκες. playoffs;;; ίδια ιστορία θυμάμαι από το '06 — πρώτη φορά πρόκριση σαν δεύτερη στη σειρά, μετά τους πρώτους γύρους σβήστηκε σαν τα κάρβουνα στο υπόλοιπο του αγώνα. ωστόσο, μια φράση του MonoPAO1908 μου κόλλησε: "οι αριθμοί αυτοί δεν είναι νούμερα, είναι κάτι άλλο". μπορεί να έχει δίκιο. εκείνος ο αγώνας με τον Ανατολού Εκμέ ήταν τρεις ήττες μέσα σε δεκαπέντε ημέρες — και κέρδισαν δυο φορές σφιχτά. αυτό δείχνει κουράγιο, όχι αποτέλεσμα. εσείς βλέπετε playoffs;;; εγώ βλέπω μια ομάδα που όταν σπρώχνεται ακόμη γυρνάει το κεφάλι πίσω προς την πλευρά της ψυχής. κι αυτή είναι η παλιά μας ταυτότητα εκείνης της δεκαετίας που αγαπώ. τελικά πάντως, θα δούμε

Ωραία, λοιπόν... θυμάμαι εκείνον τον αγώνα τον Μάη που πήγαμε στον Πειραιά και σβήσαμε σαν κεράκι — αλλά εδώ που τα λέμε, το ίδιο έκαναν και στο δεύτερο μισό του πρώτου γύρου με την Κάχα Μάλαγα στο πρώτο δεκαπέντε: ξεκίνησαν 6-0 το τρίτο δεκάλεπτο και τελικά βγήκαν μόνο πέντε πόντους. Την ίδια βραδιά, ο Γκρίφφιν είχε δεκαέξι λάθη μέσα δεκαπέντε λεπτά και εμείς ακολουθήσαμε σαν σκιουλίκι που βλέπει τον γάτο να κουνάει την ουρά — όμως εκείνο το τρίτο δεκάλεπτο το σκάσαμε μόνο στην πράξη, όχι ψυχικά. Και τώρα εσύ θες playoffs;;; Μα εσύ είδες πόσες φορές μας έκαναν μπάσκετ οι άλλοι;;; Εγώ βλέπω ότι οι τρεις τελευταίοι αγώνες εκτός έδρας ήταν όλοι πάνω από 80 πόνους received — όχι σφυροκόπημα, όχι δύναμη αντρών, αλλά κανονικό χαρακτηριστικό ομάδας που όταν δεν υπάρχει η μπάλα εκείνοι έχουν την μπάλα. Μα γιατί τώρα ξεσπάσατε έτσι;;; Την περασμένη εβδομάδα λέγατε ότι όλα πάνε καλά επειδή δεν σκάσαμε σαν μπουκιά στο φούρνο εκείνον τον αγώνα;;; Ωραία, δεν σκάσαμε σαν μπουκιά — αλλά σκάσαμε σαν μπουκιά τσίπουρου που δεν έδωσε νερό ούτε η Μαριάννα 😏💸 Και μην μου πείτε ότι αυτό είναι χαρακτήρας — αυτός είναι χαρακτήρας εκείνης της βραδιάς που είχαμε ξεγελάσει τον εαυτό μας πως είμαστε σπουδαίοι επειδή μια φορά φτιάξαμε δύο συνεχόμενες νίκες στο τέλος του πρώτου γύρου. playoffs;;; Στη δική μου γλώσσα είναι ξεκάθαρο: πάμε στη νοκ-άουτ φάση σαν η ομάδα που έκανε όλους τους άλλους να χτίσουν ένα σπίτι πάνω στο χώμα — κι έπειτα βρέθηκε το νερό.

ρε παιδιά, αυτά εδώ δεν είναι δύσκολο να τα δούμε όταν ο Ολυμπιακός σου λέει 93-97 εκτός έδρας και εσύ δεν σπάζεις σαν ποτήρι στον τοίχο, κάτι δείχνει — αλλιώς δεν θα μιλούσαμε καθόλου για playoffs αυτή την περίοδο, μιλάμε καθαρά αλλά αλήθεια είναι ότι εκείνος ο αγώνας εκείνος, πήγε τόσο κοντά που κάθε φορά που μπαίνω στο κέντρο ακόμα βλέπω εκείνον τον φάουλ του Θοδωρή πάνω στον Γουόλκμαν στο τελευταίο λεπτό... πικρή γεύση είχε εκείνο το δεύτερο ημίχρονο, σαν εκείνον τον αγώνα του Κυπέλλου πριν δέκα χρόνια όπου έμεινες ξύπνιος βλέποντας την ομάδα σου να χάνει στα τελευταία δευτερόλεπτα τώρα όμως πάμε στους αριθμούς: τρεις ήττες στους τελευταίους τέσσερις αγώνες, όλα εκτός έδρας, όλα πάνω από δέκα πόντους διαφορά;;; Μα αυτοί δεν είναι νούμερα των playoffs εδώ όμως δεν είμαστε ούτε οι μισητοί εκείνοι του Σπόρτιγκ εκείνης της χρονιάς που έκαναν ένα σερί έξι ήττες συνέχεια αυτή η ομάδα έχει αυτή την τάση, όταν πιέζεται ψυχικά δείχνει κάτι σαν χαρακτήρα — όχι σαν ομάδα που κάνει μεγάλα αποτελέσματα, αλλά σαν ομάδα που όταν σπρώχνεται δεν πέφτει πάντα ανάσκελα γιατί λοιπόν τώρα ξεσπάσαμε έτσι;;; επειδή φτάσαμε στο point όπου πρέπει να βγάλουμε έναν ξεκαθαρισμένο λόγο — όχι για το αποτέλεσμα, αλλά για αυτό που αντιπροσωπεύει αυτή η τρίτη θέση εγώ εδώ θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο του '09 όταν πήγαμε στη Μαδρίτη στον αγώνα με την Ρεάλ εκείνος ήταν ένας αγώνας που βγήκαμε λες και κρατούσαμε τις μπάτες των αντιπάλων στα χέρια μας — τελικά βγήκαμε πάνω κατά δύο πόντους στο δεύτερο ημίχρονο κι εκεί η αίσθηση ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά εκεί πέρα ήταν αληθινή τώρα εδώ; playoffs;;; είμαι λιγάκι αισιόδοξος, αλλά όχι σαν εκείνον τον τύπο που βλέπει έναν αγώνα νίκης κι ανάβει το τσιγάρο πριν τελειώσει το πρώτο δεκάλεπτο θα δούμε

τι έκανε ο γερο-βράκας εκεί στο τέλος του αγώνα;;; τρώει κόκαλο ακόμη κι όταν τον πιάνεις στο λαιμό;;; είχα δει κάτι παρόμοιο το '98 στο Σπόρτινκ — εκείνος ο αγώνας ήταν 89-87 για τον Ολυμπιακό στα τελευταία δευτερόλεπτα και θυμάμαι ότι κατέβαινε η ομάδα μου σαν άνθρωπος που κατάλαβε ότι του πήραν όλα του — αλλά δεν έπεσε νεκρή εκείνη τη βραδιά, έκανε άλλα δύο σερί νίκες σφιχτά κι έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς. τώρα εδώ μιλάμε για playoffs;;; ναι βρε παιδιά, εκείνο το 93-97 είναι ζωντανό ακόμη και στους τρεις πρώτους αγώνες των νέων-νέων, αλλά αλήθεια είναι ότι εκείνοι οι αριθμοί πάνω από 80 πόνους μέσα στους τελευταίους τέσσερις αγώνες δεν πάνε και πολύ μαζί με τον τίτλο του "ικανού να φτιάξει ιστορία". εμένα μου θυμίζουν εκείνο το πρωινό του Ιουνίου όταν χάσαμε από την Μπαρτσελόνα στον τελικό του '07 με 89-67 κι ύστερα τρεις μέρες αργότερα κάναμε 81-63 στην Αλιάντσ Αρένα — εκείνος ο αγώνας ήταν σαν εκείνον τον τύπο που πάει στο νοσοκομείο για εγχείρηση κι επιστρέφει στο σπίτι σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. εκείνοι εκείνοι οι αριθμοί φαίνονται σκληροί, αλλά η ψυχή εκείνη η ομάδα την είχε ακόμη κρυμμένη κάπου μέσα της. τώρα εσείς περιμένετε playoffs;;; αυτό που βλέπω εγώ είναι μια ομάδα που όταν δεν υπάρχει η μπάλα εκείνοι έχουν την μπάλα — όχι επειδή είναι πιο δυνατοί, αλλά επειδή εμείς ακόμη ψάχνουμε εκείνον τον παλμό εκείνης της δεκαετίας που έκανε ξαφνικά μια ομάδα να φαίνεται σαν φάντασμα εκείνες τις νύχτες. τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν εκείνα τα χρόνια — εκείνοι εκείνοι οι παίκτες εκείνοι γνώριζαν ότι κάποτε πρέπει να σκοτώσεις τον εαυτό σου για να γίνεις πραγματικά αήττητος. εμείς εδώ μόνο μιλάμε για playoffs σαν να είναι game over όταν στην ουσία ξεκινάει μόνο τώρα η σκληρή δουλειά. θα δούμε.