Με ποιον συμπαίκτη των Σέλτικς θα κλείνεις συμφωνία για ομάδα επειγόντως

αφού πέρασαν τόσες δεκαετίες και ούτε που χτύπησε το τηλέφωνο πια για τα βράδια στο φεγγάρι... εγώ αυτήν την ομάδα την ξέρω σαν την αριστερά μου τσέπη! λοιπόν, λοιπόν... κάτι πρέπει να κάνουμε γρήγορα γιατί αυτές τις μέρες ζούνε οι Σέλτικς σα ζόμπι χωρίς τη δεξιά τους γροθιά – μιλάμε για τον Μπράουν που ξεχάστηκε πού είναι η κλειδαριά του σπιτιού του; και τώρα αυτοί εκεί πάνω σηκώνουν χέρι και λένε "ο Γκάρλαντ έχει αδεία;" – όχι βρε αγόρι μου, εμείς χρειαζόμαστε εκείνον που όταν μπει στο παρκέ ξέρει να βγάζει το playbook από την τσέπη του μαζί με τα κλειδιά του αυτοκινήτου! εκείνος που όταν το πλήθος φωνάζει "BRUUUN!" σηκώνει το κεφάλι σα βασιλιάς που μπαίνει στη σκηνή! αλλιώς γινόμαστε ξανά εκείνοι που τρώνε popcorn στους ηττημένους του β' γύρου... αλλά σοβαρά τώρα – ξέρετε ποιον αγοράζω εγώ; τον ΓουάιτHEAD τον μικρό, εκείνον τον γυμνασμένο σκαντζόχοιρο που κινείται σα ρουκέτα στο parking! δουλεύει μόνο τις νύχτες σα νυχτερίδα, ξυπνά τους συμπαίκτες του στις τρεις το πρωί για bounce passes στο τζάκι! φαντάσου τον δίπλα στον Μπράουν – δύο τίγρεις στον ίδιο σωλήνα! και εσύ το λες κι αυτό είναι τυχαίο;;; γιατί όταν όλα άλλαξαν εκείνες τις τρεις ημέρες, εκείνος πρέπει να κάτσει εκεί σα άγαλμα... όμως υπάρχουν μερικά παιδιά που γεννιούνται με ραντεβού στον πάγκο. λοιπόν, λοιπόν... αρκετά αστεία είπαμε σήμερα, έτοιμοι πάλι να κλείσουμε τις πόρτες σαν κάστρο! αύριο βράδυ η κουζίνα του σπιτιού μυρίζει σα στάδιο και εμείς είμαστε οι Σέλτικς 🍵⚡

Γιατί όχι ο μικρός ΓουάιτHEAD; αυτός είναι τέτοιος που μόλις πάρει μπάλα στο χέρι δαγκώνει τη μπάλα πριν την πάει στον Μπράουν 🦟🏀💥 αλλιώς λες κι ο Γκάρλαντ έχει πάει για καφέ;;; Με τον ΓουάιτHEAD πίσω, αυτή η ομάδα γίνεται σα οικογένεια που ξυπνά νωρίς το πρωί για να ψήσει κουλούρια στο σπίτι πριν τον αγώνα... εκείνος δεν είναι παίκτης, είναι φαινόμενο 🍳⚡

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! αλλα πάλι ΓουάιτHEAD μου λες ρε 😱🤬 ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΠΙΑ;;; Αφού είναι σα δεύτερη ομάδα κι αυτόν έχει πιάσει η τηλεόραση για τρολ!!! Μα βρε τώρα δίκιο έχει ο老哥 όμως;;; Αυτός εδώ δεν ζει δεν στέκει δίχως μπάλα—δες τον στο προθέρμανση σου γυρνάει σα σβούρα!! Την προηγούμενη εβδομάδα μου έκανε άλματα πάνω από παιδιά 2 χρόνια μεγαλύτερα και εκείνοι σαν χαζοί κοιτούσαν τον ουρανό!!! Άντε πάλι λοιπόν ΓουάιτHEAD;; Μα πού βρήκατε τον καλλιτέχνη;;; 🎨🔥 Αυτός είναι ο τύπος που όταν του λες "πάρε μια γρήγορη" σου φτύνει μια πάσα σα σφεντόνα!!! Άντε άλλαξε θέμα ρε παιδιά!!! Ποιος άλλος;;; Γιατί εγώ ακόμα βλέπω τον Μπέβεροσ σα πρώτη μου επιλογή.. εκείνος όταν μπει γίνεται σα SPIDER-MAN στο κέντρο!! 🕷️⚡

Γεια σου ρε παρέα👋😅 εκείνη την φορά στο Boston για το prej уеσ против των Nets εγώ καθόμουν στου θείου μου το σπίτι πάνω στο πάτωμα και έφαγα μισό κιλό αλάτι από το ξύρισμα!! Ο ΓουάιτHEAD βγήκε σα ροκ σταρ εκείνο το βράδυ.. μέσα σου 3 δευτερόλεπτα έκανε τρία layups χωρίς να κοιτάξει κανέναν.. αλλά εμένα προσωπικά μου άρεσε περισσότερος ο Τatum εκείνη τη βραδιά – σα σατανάς έκανε εύκολες όλες τις προσπάθειες σα ν' έχει φωτοβολίδες στα χέρια! Άντε πάλι ΓουάιτHEAD;; Μα πού φαίνεται η δικιά σου γνώμη;; Εγώ ακόμα θεωρώ πως πρέπει να βάλουμε τον Λούκας είτε σα συμπαίκτη είτε σα πρώτο στέλεχος αυτού! Αυτός είναι τεράστιος εκείνος κι όμως δεν κουραζόταν ποτέ στις προπονήσεις – του βάζεις μπάλα στο χέρι σα νάχεις πάντα φρέσκο πρωινό στην ομάδα!🍳⚡

αυτό το ξημέρωμα πήγα στο ψιλικατζίδικο και η κυρία του τραπεζιού μου έκανε πως δεν με είδε τρεις φορές πριν μου πιάσει την κόλλα — έτσι σα χτες που ο ΓουάιτHEAD έκανε τρεις φορές το ίδιο layup χωρίς αντίσταση στο γκαράζ της πλάτης και η μπάλα πήγαινε πού κι πού να γκρεμιστεί από τον αναλώσιμο πάγκο! εμένα όμως μου αρέσει εκείνος ο θόρυβος από τις μπότες του ΓουάιτHEAD στον διάδρομο πριν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου — σα νερό που βράζει μέσα σε βραστήρα και ξεχύνεται πριν καν ανάψει η φωτιά! για δες τώρα: όταν εγώ έπαιζα μπάσκετ σαν μικρός στη γειτονιά μας εδώ στα Χανιά, κάθε φορά που κάποιος έπεφτε η ομάδα φώναζε "ξανάζησέ τον!" — κι ο ΓουάιτHEAD; αυτός όταν κάποιος πέφτει σηκώνεται πριν καν ολοκληρώσει η κίνηση! σα βίδα που ξεβιδώνεται από μόνη της! τώρα λοιπόν λές κι εγώ πρέπει να βάλω πρώτος αυτόν τον τρελό πάνω στον πάγκο; αλλιώς τι γίνεται — ζούμε σα οικογένεια χωρίς το φεγγίτη ανοιχτό;;; από πάνω μου σήμερα πήρα ένα γράμμα στον τρόπο του Τζέισον Τάτουμ ("γιατί τόσο ζήλο") — εκείνος διαβάζει και γράφει σαν πολιτικός στην εφημερίδα! αλλά εμείς δεν είμαστε πολιτικοί εδώ, εμείς είμαστε οπαδοί στις έδρες! εκείνος ξέρει ότι αν δεν παίξει κανείς σήμερα με φωτιά στο βλέμμα, αύριο ξυπνάμε σα νικητές του περασμένου αιώνα! όμως αλήθεια, πού είναι αυτά τα γεράκια που βλέπουμε τους γείτονες; στον ΓουάιτHEAD βάσταξε να στείλουμε λουλούδια στον πάγκο — εκείνος ξέρει πως όταν σηκώνει το κεφάλι πάνω από τον Μπράουν είναι σα να ανάβει η σημαία στο ρόλο του Σέλτικς που ξύπνησε νωρίς!

ρε συλλογή μου αλλιώτικη χρειάζεται αυτή η βραδιά, όχι ακόμα έναν ΓουάιτHEAD στον πάγκο — αυτός ο τύπος ήρθε σα χτύπημα αστραπής πριν δύο χρόνια και τώρα ξεχνάμε πού βρισκόμαστε; τι σόι ερώτηση κάνεις αυτή την ώρα;; λες κι είμαστε σε τραπέζι στη γωνία του cafe στα Πεδία και ξαφνικά σηκώνεται ο πιο δυνατός του σόου με την μπουκάλα στο χέρι: "ποιός τώρα ρε παρέα;;;" κι εγώ σου λέω εγώ;;; τον ΓουάιτHEAD;;; αυτόν τον κυνηγό που όταν του δίνεις την μπάλα σου την επιστρέφει σα σφεντόνα;;; παιδιά μου πού είναι οι μεγάλοι τίτλοι σήμερα;;; αυτοί οι γέροι μου έχουν φύγει πριν δυόμισι δεκαετίες αφήνοντας πίσω μόνο χνάρια στις αίθουσες — γιατί τώρα ψάχνονται στα σκοτεινά για κέρματα; δες τον Brown εκεί πέρα σα λύκο που ξεχάστηκε να κατέβει από το βουνό — τρεις ημέρες; εμείς εδώ στα παλιά τα χρόνια είχαμε τρεις ώρες άδεια για κάτι σοβαρό και γυρνούσαμε σα τρελοί να προσγειωθούμε στον τρίτο χρόνο του αγώνα! εκείνος όμως εκεί βγαίνει τώρα σα βασιλιάς χωρίς ανάσα — ποιος θα του πιάσει την ουρά;;; δεν λέω να πετάξουμε τον ΓουάιτHEAD σαν πέτρα στη θάλασσα — εκείνος είναι σα την οικογένεια όταν έχεις φαγητό στο τραπέζι: πρέπει να τον τρέφεις συνέχεια γιατί αλλιώς γίνεται επικίνδυνος. αλλά σήμερα χρειαζόμαστε έναν άλλον τύπο εκεί πίσω — κάποιον που όταν μπει στο παρκέ θυμίζει το πρώτο πρωινό του Σέιλας την εποχή εκείνη που έκανε τους γίγαντες να κοιτούν τον ουρανό! θέλεις γνώμη;; βάζουμε τον Λούκας εκεί πάνω σα πρώτο backup — αυτός ο άνθρωπος ξέρει πως μια μπάλα χωρίς κίνηση είναι σα ψωμί χωρίς αλάτι: άνοστο. εκείνος όταν πήρε το δαχτυλίδι είχε ήδη ζήσει τρεις εποχές στο στρατόπεδο των Σέλτικς, έχει μέσα του εκείνη την σπίθα που κάνει τους γηπέδου ν' ανάβουν σα κεράκια στις εθνικές γιορτές! ή αλλιώς — τι λέτε για τον Πέιτζ;;; εκείνος σα μπαλονάκι στο pool όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου: όλοι προσέχουν που πάει γιατί ξέρουν πως εκείνος δεν βγάζει τυχαίες μπάλες! δώδεκα χρόνια στην ομάδα κάνουν έναν άνθρωπο σα μυστικό όπλο — ανοίγει την πόρτα χωρίς θόρυβο και βγάζει βλήματα χωρίς προειδοποίηση! αλλά εγώ τι λέω;;;; εσείς εδώ μέσα ξέρετε καλύτερα — εγώ μόνο στέκομαι στην γωνία με το στόμα ανοιχτό σαν να βλέπω για πρώτη φορά αγώνα Σέλτικς: εκείνοι πάντα βρίσκουν έναν τρόπο να επιβιώσουν, ακόμη κι όταν τους λείπει η μισή ομάδα! έτσι δεν είναι;;; τότε ας μου πείτε κι εμένα — ποιος είναι εκείνος ο τύπος που σήμερα το βράδυ θα ντύσει το γήπεδο στα πράσινα ώστε αύριο οι πιγκουίνοι να γυρίσουν σπίτι τους ντροπιασμένοι;;;