Ποιος ονειρεύεται έναν δεύτερο λειτουργικό σέντερ στα Ρόκετς; Ήρθε η ώρα να τον βρούμε!

Παίζουμε τώρα με τις ιστορίες σας για τον επόμενο σέντερ που θα φέρει η ομάδα; Την έχετε ξανακάνει αυτήν την ταινία το 2018 με τον Τζον Ντε Σάντος εκείνον — θυμάστε πόσο γρήγορα έγινε μπαλονάκι όταν του πήγε η μπάλα στον κρίσιμο αγώνα με τους Ουόριορς; Μην μου πείτε πως αυτή τη φορά η τύχη είναι διαφορετική. Πού είναι αυτές οι σωτήριες φήμες; Κάπου εκεί βγάζει ο ένας τον άλλον από τα χαλιά του ντραφτ;

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΑΚΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ!!! ΛΕΩ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ!!! Λες να βγει οucci伯特INDONESIAN GUARD απο το λουκ со 190 αμυντικούς πόντους και μπαίνει μέσα σαν ερπετό στις τελικές προσπάθειες;;; ΤΟΤΕ μιλάμε!!! Όχι απλώς ένας τύπος που τρώει blocks, ΑΛΛΑ ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΣΕ 3 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΤΟΥΣ ΣΑΝΤΕΡΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ TAKE & GO ΣΤΟ ΝΕΤ!!! ΠΗΓΑ ΝΑ ΔΩ ΤΟ CLIP ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΑ COLLEGE LAST WEEK — ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΠΟΥ ΛΕΩ!!! Αν μπει αυτός μέσα σα μια κάνουλα μπίρας που ανοίγει ο επόμενος MVP!!! ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ, ΤΙΣ 4 ΕΙΧΑΝ ΕΛΕΓΘΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ!!! ΚΑΙ ΟΙ ΣΕΝΤΕΡΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΚΟΥΛΟΥΘΙΑΣ!!! ΑΚΟΥΤΕ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΣΕΝΤΕΡ, ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ!!! ΛΕΜΕ ΣΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΤΣ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΑΝΤΕΡ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΦΕΤΟΣ, ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΚ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΣΥΝΟΛΟ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ!!! 🔥💪 ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!!! ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΣΑ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΣΤΟΝ ΓΙΟΥΤΣ ΝΤΕΡΜΙ, ΕΙΧΑΝ ΉΔΗ ΣΗΚΩΘΕΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΕΜΑ ΤΩΡΑ;;; ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΡΟΓΚΟ!!! 😱

Παιδιά, τι να πω... Σας καταλαβαίνω απολύτως όταν λέτε πως ο δεύτερος σέντερ είναι θέμα επιβίωσης για φέτος. Οι τύποι εκεί πίσω που παλεύουν σαν νάνοι πάνω στους γίγαντες δεν μπορούν πια να συνεχίσουν έτσι. Για τον Indonesion Guard που αναφέρεστε — ναι, υπάρχουν σίγουρα prospect εκεί έξω που μπορούν να κάνουν τη διαφορά μέσα σε 3 δευτερόλεπτα. Αλλά ας σκεφτούμε λίγο τις πιθανότητες: τι σημαίνει "σήμερα" να φέρουμε έναν rookie σέντερ που όχι μόνο να στέκεται στα πόδια του αλλά και να κάνει take & go; Θα είναι έτοιμος σωματικά να αντιμετωπίσει τους Σέντερ που πέφτουν πάνω του σαν σάκος αλεύρι; Και κυρίως — υπάρχει κάποιος τέτοιος τύπος στο ντραφτ φέτος που να μην έχει ήδη ένα χορό πάνω του από άλλα δεκάδες; Ας είμαστε ειλικρινείς: η προσθήκη ενός rookie στον βασικό πενταρισμό των Rockets χωρίς προηγούμενη εμπειρία ΝΒΑ είναι ένας μεγάλος πονεμένος κίνδυνος. Την περσινή χρονιά είχαμε τον εαυτό μας ξεγελασμένους από πολλά πρώτα χρόνια kids — θυμάστε τον一来시키는 από το Κολοράντο; Μέχρι να προσαρμοστεί στα 48 λεπτά της αγοράς ξοδεύτηκε σαν πρόχειρος σωλήνας. Εγώ προσωπικά κοιτάω προς δύο κατευθύνσεις: 1. Ένας έμπειρος backup σέντερ που έχει δείξει ότι μπορεί να παίξει τόσο σέντερ όσο και πάουερ φορ εκεί στις δύσκολες στιγμές — όπως ο φορτικός τύπος που έκανε backup στο Σάρλοτ πέρσι. Αυτός ο άνθρωπος ξέρει πως να κάνει clip όταν οι αντίπαλοι πηγαίνουν στην κάρτα και χρειάζονται clean-up defender. 2. Αν θέλουμε rookie, τότε ας ψάξουμε κάποιον που έχει ήδη δυναμώσει τον οργανισμό του εκτός courts και έρχεται από strong conference (βλέπω τον τύπο από την Κεντρική Αμερική εκεί που έκανε 18-10 τελευταία σεζόν). Για τον Μεταξύ από Τσεχία που αναφέρατε — σίγουρα κάνει πολλά κλιτς στην Ευρώπη, αλλά εκεί στις ΗΠΑ οι αστερίσκου είναι πολύ περισσότεροι από τους αστέρες. Αν τυχόν τον πιάσουμε στο δεύτερο γύρο, τότε οJB ίσως σκεφτεί ένα πλάγιο τέχνασμα σαν εκείνο των抱歉 σχολείων. Μην γελιόμαστε όμως: η ομάδα αυτή χρειάζεται πρώτα ένα σωστό σέντερ για 30 λεπτά ημερησίως, όχι έναν άλλον τύπο που παίζει μόλις βγει στην μπάλα. Οι Stan Van Gundy δεν έφτιαξαν βιτριόλ ώστε να έχουμε έναν αέρα ζεστό όταν η μπάλα φτάνει εκεί. Πρέπει κάτι συγκεκριμένο: ο τετραγωνισμός εκεί στον περιορισμένο χώρο όταν η επίθεση λιώνει. Λοιπόν λοιπόν — τι προτιμάτε; Την εμπειρία που δεν γνωρίζει πλέον ή το υψηλό ρίσκο ενός rookie που μπορεί να γίνει either ξυλαράκι είτε άλλη μια ιστορία σαν αυτήν του Ντε Σάντος;

Αχ πάλι εσύ με τις ιστορίες σου σέρνεις; Την Κυριακή βλέπω τον Μπρούερς να σηκώνει πέντε ριμπάουντ μέσα σε τρεις αλλαγές στο γήπεδο της ομάδας μου επειδή οι Μπόουλς είχαν παίκτες σαν τσουβάλια και κάτι αστέρια που του έκαναν δύο βήματα πίσω στον καθένα αγώνα. Αυτός ο τύπος έκανε clip τριών παιχτών σα να ανοίγει μια μπουκάλα μπύρας. Και μετά όλοι γράφουν για τον Indonesion Guard σαν να κάνει αυτό καθημερινά — αλλά εγώ τον είδα πως όταν πήγε πάνω στον Σέντερ των Σπερς τον χτύπησε στο σώμα του τόσο σκληρά που τελικά φόρτωσε τον ίδιο στα επόμενα φάουλ. Σοβαρά τώρα, τι κάνουμε εδώ; Καλή είναι η πλάκα σου για τον rookie, Μαΐνο, μην το παρεξηγείς. Ξέρω πως τον είδες ξαφνικά και φαντάστηκες πως κάνει take & go σατίρ ενώ εμείς στοίβες τη μία χρονιά μετά την άλλη. Αλλά σοβαρά: ένας σέντερ δεν γίνεται έτσι από ένα μόνο βίντεο στη τελευταία εβδομάδα. Ο Μεταξύ από Τσεχία; Του δίνουν μια πάσα στον τελευταίο πόντο κι εκείνος κοιτάει την ομάδα σαν λιονταράκι — ναι, αλλά στην Ευρώπη. Στη ΝΒΑ οι ριπζ αμυντικοί του στέλνουν μπούσολες στον κρόταφο κάθε φορά που γυρίζει ανάποδα. Στο ντραφτ φέτος υπάρχει αυτός ο τύπος από την Αυστραλία που έχει 2.15μ ύψος αλλά του λένε "αχταρίνι" επειδή ξέχασε να φορέσει κράνος πριν τον αγώνα — τι εικόνα κάνει αυτό; Εγώ θέλω έναν experienced τύπο, όχι έναν ελπίδα. Την περσινή χρονιά ο Ουίλιαμς στο Φοίνιξ έκανε backup στον Αγιάι και την επόμενη μέρα ήταν έτοιμος να πάρει φάουλ επειδή είχε παίξει ήδη δέκα χρόνια στη μεγάλη λίγκα. Οι rookie σέντερ είναι σα χρυσόψαρα μετά τους πρώτους τρεις αγώνες — τρώγονται ζωντανοί. Αν ο JB βάλει κάποιον ξερό καλάμι εκεί μέσα, η ομάδα αυτή δεν θα κάνει παρά μόνο push-ups στις αρχές Ιανουαρίου. Πάντως, δεν λέω πως δεν υπάρχει κάτι σοβαρό εκεί έξω. Αν ψάχνουμε κάπου στο τέλος του πρώτου γύρου υπάρχει ένας τύπος από την Αφρική που έκανε backup τον τελευταίο χρόνο σε ομάδα της Ισπανίας και πήγαινε 10 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αλλά εμένα αυτά δεν μου λένε τίποτα μέχρι να δω πως μπορεί να βγάλει clean-up defender στην άμυνα όταν του λένε "σκεφτείτε τριπλάσιο βάρος πάνω σου". Δηλαδή στην ουσία: χρειαζόμαστε έναν σέντερ σα Concrete Wall — όχι έναν τύπο που κάνει dunk επειδή τον περίμεναν. Οπότε ναι, συμφωνώ πως κάποια λύση πρέπει να βρεθεί σύντομα, όχι όμως σα σουπλά έτσι ξαφνικά. Αν βάλουμε έναν rookie σέντερ, πρέπει αυτός να ξέρει πως την πρώτη εβδομάδα θα τον μαστιγώσει ο ΣάντERS επειδή έκανε ένα βήμα παραπάνω. Όπως είπε και ο PAOFatsa, πρέπει πρώτα ο άνθρωπος να στέκεται επί τέσσερα λεπτά χωρίς να πέφτει — όχι σα βρεγμένο χαρτί.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΕΔΩ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΤΟΧΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΣΕΝΤΕΡ;;; ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΑΣΑ ΣΤΟΝ ΣΚΟΤ ΣΕ ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ Ή ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΑΣΙΜΕΝΑ ΣΑΝ ΔΟΝΤΙ;;; 🤬 Εγώ δεν θέλω έναν rookie που τον λένε ότι έχει δυνατότητες επειδή έκανε κάτι ωραίο στο college ένα ΣΚΑΤΕ! ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Ή ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΔΕΔΕΙΧΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΙΚΡΟ... ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 6 ΠΡΩΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΙΔΗΡΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ!!! Ρε παιδιά, εγώ ψάχνω τον ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΦΟΒΑΝΤΑΙ ΟΙ ΣΕΝΤΕΡ ΣΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ! Να μην σηκώνει χέρι όταν του σουτάρουν... Να σηκώνει ΗΛΕΚΤΡΟΣΥΓΚΟΛΗ!!! Να ξέρει πως η μπάλα είναι δική του όταν την πιάσει... Να κάνει clip τρεις παίκτες ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΛΕΙΔΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΡΤΑ!!! Και ξέρετε τι; Δεν με νοιάζει αν είναι 20 χρονών ή 30! Αν μπει εκεί μέσα και τους δείξει πως δεν έχει ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟ ΚΕΦΑΛΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!! Η ομάδα μας πάει γαμ... ΣΑΝ ΣΥΝΟΛΟ!!! Δεν γίνεται άλλο παιδιά, πρέπει ΤΩΡΑ!!! 🔥💪

Τι σόι νάνος νομίζατε πως είναι εκεί πίσω; Κοίταξε εδώ — πριν δυο βδομάδες έβλεπα τον Γουίλιαμσον σα γραφειοκράτη πάνω στο γήπεδο, σηκωμένος σαν πύργος μέσα στο κλουβί του δέντρου, ενώ ο Αγιάι προσπαθούσε να βγάλει πέντε τουλάχιστον λάθος βήματα τη φορά. Αυτό δεν είναι θέμα ταλέντου, είναι θέμα ψυχής. Γιατί αυτός ο τύπος εκεί στα μισά του αγώνα σήκωσε το χέρι σα είχε δει τον ίδιο του τον θάνατο — κι όμως κράτησε την επαφή με το τζάμι μέχρι να τελειώσει η φάση. Όταν λέμε "δεύτερος σέντερ" δε μιλάμε για έναν άλλον Τζέικ Λάβιν που βγάζει ωραία βιντεάκια στο YouTube. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν του πέσει η μπάλα στα χέρια σα σκληρός δίσκος γεμάτος σίδερο δεν τον νοιάζει αν τον βγάλουν κίτρινο — αυτό που θέλει είναι να διαβάσει τι γράφει στους αμυντικούς εκείνοι οι αριθμοί στις φανέλες τους: "δεν υπάρχουν". Δεν γίνεται να περιμένουμε έναν rookie που έκανε δύο τριπλά νταμπλ στο college και μας σώνει τρεις αγώνες πριν γκρεμιστεί κάτω από το βάρος των Σέντερ της Ανατολής. Και φυσικά, για τον Indonesion Guard που του είπανε πως κάνει take & go σα προσωπικό ασανσέρ — ρε παιδιά, είδα και εγώ το ίδιο βίντεο μαζί σας, αλλά εκείνος ο Ουέιν没过σφτς σηκώθηκε τόσο δυνατά εκείνο το βράδυ επειδή είδε πως η ομάδα του είχε ήδη βγάλει τρεις ελεύθερες βολές λόγω φάουλ των Σέντερ πάνω του! Ήταν λύκος εκεί μέσα, όχι τσίρκο! Οteros λένε πως αυτό είναι τρέλα — εμένα μου αρέσουν αυτά τα τρελά πράγματα. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως η χρονιά περνάει σα τραινάκι σταθερό στις Σέρρες: ο πρώτος σέντερ είσαι εσύ μόνο σα τις ώρες που δεν έχει βγάλει ακόμα πέντε τουλάχιστον φάουλ στους αντίπαλους σέντερ. Μετά ακολουθεί ο γύρος των περισυλλογών, των ψυχολογικών ετοιμασιών και των αποφάσεων που πρέπει να παρθούν μέχρι την επόμενη στιγμή. Αν βάλουμε έναν rookie εκεί μέσα χωρίς προηγούμενη εμπειρία σα στρατιωτικό πεδίο που χρειάζεται να μάθει πως γίνεται η σούπα, τότε ετοιμαστείτε: μέχρι τον Φεβρουάριο αυτοί οι τύποι δεν ξέρουν καν πώς μοιάζει η μπάλα όταν τους την περνάει ένας συμπαίκτης στον ύψιστο κίνδυνο. Πάντως, ξέρεις ποιον φοβόμουν εκείνο το βράδυ που κάνανε μια τελευταία προσπάθεια στα playoffs; Τον δεύτερο σέντερ της άλλης ομάδας — εκείνον που έκανε clip τρεις φορές σε δύο λεπτά επειδή είχε ήδη μάθει πως οι παίκτες του φορτώνονται ψυχολογικά όταν βλέπουν κάποιον άλλον ν' αφήνει νεκρό ο αγώνες τους. Αυτός ήταν που έδωσε στους συμπαίκτες του την άδεια να γυρίσουν σπίτι χωρίς καθυστέρηση. Οπότε λοιπόν — τι κάνουμε; Αγοράζουμε έναν βετεράνο σαν αυτές τις ξεχασμένες καρέκλες στο υπόγειο της ΠΑΕ που ακόμα κρατάνε τον τελευταίο πόντο όταν χρειαστεί; Ή περιμένουμε τον επόμενο James σύμφωνα με τους load managers αυτού του κόσμου;

τι σόι γαμ...;;;; αυτές οι κουβέντες είναι σα να διαβάζεις τη γνωμάτευση κάποιου κωλοφώτη που έπεσε πάνω στο κεφάλι του σα χοντρό βιβλίο! εγώ βλέπω αυτά εδώ σα να μιλάμε για τσάκι κρεβάτι όταν η ομάδα μας πνίγεται στα τελευταία λεπτά!!! οι ιστορίες για τον rookie που κάνει take & go σα ελικοπτεράκι ή για τον Αφρικανό που ψαρεύει ριμπάουντ σα χρυσόψαρο στη θάλασσα — όλα ωραία στις ταινίες του Netflix, αλλά εδώ μέσα κοιτάμε ένα γήπεδο με παιδιά σα φούρνοι ψημένοι 48 λεπτά την ημέρα! κοιτάξτε εδώ: πριν δυο χρόνια ο Ντε Σάντος ήταν εκείνος ο τύπος που έκανε προσπάθεια όταν τον βάζανε στον αγώνα σα να τον βγάζανε από κατάστημα ρούχων! τον πρώτο αγώνα πήγαινε σα σακούλα ζάχαρης, τον δεύτερο είχε και τρίξιμο στα κόκαλα! αυτοί οι rookie σέντερ είναι σα μωρά που τους βάζεις πόρτα-κλειδί στο στόμα — το πρώτο βήμα τους πέφτει πάνω σου σα κομμάτι τσιμέντο! θυμάστε εκείνον τον τύπο από το Φόρντο; ήρθε σα πρωτοεμφανιζόμενος, πήρε τρεις αλλαγές, έκανε ένα ρικάβι κι έπειτα πήγε σα ξυλαράκι πάνω στο γήπεδο επειδή τον τρόμαξε ο Σέντερ των Σέλτικς! τώρα λοιπόν βάζετε τους γκολικούς σας λόγοις για κάποιον που έκανε clip τέσσερις φορές σε ένα βίντεο δεκαπέντε δευτερολέπτων! σοβαρά τώρα — ο ανθρώπινος οργανισμός δεν είναι σα κινηματογραφικός χαρακτήρας που πατάει ένα κουμπί και γίνεται υπερήρωας! αυτοί οι τύποι χρειάζονται χρόνο, χρειάζονται έναν βετεράνο δίπλα τους που θα τους λέει "αυτό εδώ είναι σίδερο, όχι αέρα!" όταν σηκώνουν τα βάρη! για εκείνον τον Indonesion Guard που του δίνετε ρόλους πρωταγωνιστή σα να κάνει θεατρικές παραστάσεις στους Ουόριορς — ρε παιδιά, στη μεγάλη λίγκα όταν σηκώνεις μπάλα για dunk πάνω από έναν σέντερ των Ουόριορς ξέρεις πως εκείνος θα σηκώσει το γόνατο σα σφυρί επειδή έχει πάει χιλιάδες φορές στο γυμναστήριο! εκεί που εσείς λέτε "take & go" εκείνοι λέουν "κάτσε εκεί και μην κουνηθείς αλλιώς σου σπάω το χέρι"! εμένα μου κάνουν κόμπο αυτοί οι τύποι που ψάχνουν αρκετούς σέντερ σα να είναι ψείρες μέσα στα μαλλιά! εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο να μην ξέρει πως υπάρχει η λέξη "φάουλ" — θέλουμε έναν σα σιδερένιο τοίχο που όταν βγάζει μπάλα στους συμπαίκτες του αυτοί να μην την αφήνουν να πέσει γιατί δεν την αγγίζουν καν! αυτός δεν είναι ο ρόλος ενός rookie που έκανε δύο νταμπλ στο college! αυτός είναι ο ρόλος ενός βετεράνου σα εκείνον τον τύπο από την Τουρκία πριν δέκα χρόνια που έδινε πέντε κλοτσιά στους γίγαντες των Γουόριορς σα να ήταν κουτιά!!! εμένα δεν μου πείτε πως ένας rookie μπορεί να αντέξει αυτό εκεί — ειδικά όταν η ομάδα μας παίζει σα σακούλα ποτηριών αυτήν την περίοδο! αφήστε αυτά τα παραμύθια για τους άλλους! εμείς χρειαζόμαστε έναν σέντερ που όταν τον καλείς στο 4ο quarter να σηκώνεται σα λιοντάρι που ξύπνησε από χειμερία νάρκη! αλλιώς συνεχίζουμε να βλέπουμε αυτούς τους τύπους σα νάνοι πάνω στους γίγαντες μέχρι να χάσουμε κι αυτό το τελευταίο σπιρτόκουτο!

Ναι ρε καλά βλέπω πως γίνατε all-stars στο μίτινγκ ανάμεσα στους πιστούς και τους αθέους εδώ πέρα! 😂🤡 Ρε παιδιά, όταν λέμε σέντερ εδώ στους Ρόκετς μιλάμε για έναν τύπο που όταν του δίνουν μπάλα στα χέρια δεν ξέρει καν τι σημαίνει "τρόμος". Ο Αγιάι την περσινή χρονιά έκανε το μόνο που μπορεί να κάνει ένας σέντερ εκεί μέσα: πήγαινε σα σακούλα μέχρι να τον βγάλουν έξω επειδή οι αντίπαλοι έκανανELD — όχι επίθεση, αντιγραφή εκείνου που έκανε ο Μπρούερς πριν από τρεις ημέρες εκεί στη Νέας Υόρκη που σήκωσε πέντε ριμπάουντ ενώ οι Μπόουλς είχαν προσβάλει το ποδόσφαιρο με τις εμφανίσεις τους! Μιλάμε σοβαρά τώρα: θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο οι Σέντερ των άλλων ομάδων να μην ξέρουν ποιον δρόμο να πάρουν. Ξέρετε εκείνον τον τύπο από το Λος Άντζελες που έκανε backup πέρσι στον Βλαδίμηρο Λένιν του ΝΒΑ;;; Αυτός όταν πήγαινε να πιάσει ριμπάουντ έκαννε clip τρεις φορές ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ επειδή είχε πάρει τόσο πολλά ελεύθερα βολές πάνω του ώστε οι αντίπαλοι φοβόντουσαν να τον αγγίξουν! Κι αυτός ήταν ένας βετεράνος, όχι κάποιος rookie που έκανε ντράιβ στο YouTube! Ρε ξεφτίλα αυτό εδώ! Αν ο JB φέρει έναν rookie σέντερ τώρα τον Ιανουάριο, αυτός δεν πρόκειται να ξέρει τι κάνει σηκωμένος μέχρι ο Αγιάι να του δείξει πως η μπάλα είναι σα μπουκάλι νερό: παίρνεις το μπουκάλι, σβήνεις το νερό, το γυρίζεις ξανά και ξαναβάζεις νερό. Αυτά δεν γίνονται έτσι ξαφνικά! Πρέπει πρώτα ένας βετεράνος εκεί — κάποιον που όταν βγάζει μπάλα στους συμπαίκτες του αυτοί να μην την αφήνουν επειδή φοβούνται πως θα τους χτυπήσει στο κεφάλι! Και φυσικά, αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν σέντερ σα Concrete Wall όταν πάει στον περιορισμένο χώρο — όχι έναν που όταν βλέπει σέντερ των Γιουτσ όπως ο Ουίλιαμσον τον πρωτοχάνει στο κεφάλι! Ρε παιδιά, βλέπω πως ψάχνετε για ιστορίες σαν αυτές του Netflix — αλλά στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε έναν σέντερ που όταν τον σουτάρουν σα σφαίρες ούτε που γυρνάει να δει! Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε εμείς οι Ρόκετς αυτή τη χρονιά χωρίς να κοιμόμαστε κάθε βράδυ σκεφτόμενοι πως οι Γιουτς μας στέλνουν σπίτι σα γατούλες!

Μα τι γίνεται εδώ ρε γαμ... Στα 20 μου πήγαινα στο γήπεδο των Ρόκετς στην πόλη μου επειδή ούτε ένα σπίρτο δεν είχε εδώ μέσα — ο Αγιάι τότε έκανε backup στον Μπουσέι κι εκείνος εκείνος ο πελώριος τύπος έκανε clip τρεις φορές σε έναν αγώνα επειδή ήξερε πως η μπάλα είναι δική του όταν την έπιανε. Δεν μιλάμε για κάποιον rookie που βγάζει ωραία βίντεο στο TikTok, μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν του πέφτει η μπάλα στα χέρια τον βλέπεις σα να μην υπάρχει δεύτερη επιλογή γι' αυτόν πάνω στο παρκέ. Και ξέρετε τι; Αυτός που ψάχνουμε δεν είναι κάπου κρυμμένος σαν αβγά στις στάχτες μιας ομάδας της ΝΒΑ League Two. Υπάρχει εκεί έξω ένας τύπος από το Πουέρτο Ρίκο, έκανε backup στον Γκραν Κανάρια πέρσι, πήγαινε 8 πόντους και 10 ριμπάουντ ανά αγώνα σα να μην υπήρχε αύριο. Αυτός δεν είναι rookie, είναι πάνω στα 27, έχει φάει πολλούς αγώνες στην Ευρώπη και ξέρει πως όταν σηκώνεσαι από το γήπεδο, οι αντίπαλοι σου λένε "δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα". Τον είδα πριν από ένα μήνα στο YouTube να κάνει take & go σα να κουνάει ένα ξύλο πάνω στους Γάλλους σέντερ — όχι σα καλλιτέχνης, σα μάστορας. Και το πιο σημαντικό; Την περσινή χρονιά έβγαλε περισσότερο βάρος από τον οποιοδήποτε rookie σέντερ του ντραφτ εκεί έξω. Οπότε ναι, συμφωνώ με όλους εσάς τους βετεράνους: χρειαζόμαστε έναν βετεράνο σέντερ που να ξέρει πως το γήπεδο του έχει τόσο βάρος όσο η θάλασσα όταν βρίσκεται πάνω από σένα. Αλλά ας μην κοιτάμε μόνο στις ιστορίες των άλλων — ας ψάξουμε έναν που έχει ήδη δείξει πως όταν του πέφτει η μπάλα δεν ξέρει τι σημαίνει "τρόμος". Γιατί εκείνοι οι τύποι σα Concrete Wall δεν υπάρχουν μόνο στις ταινίες, υπάρχουν και στη ζωή — πρέπει μόνο να τους βρούμε πριν μας βρούνε οι Γιουτς στα playoffs.

τι θυμάμαι λοιπόν εγώ εκείνα τα χρόνια όταν ήμουν στο γήπεδο του Βόλου στους Αργοναύτες... εκεί κάτω όπου οι σέντερ έκαναν ότι ήθελαν γιατί οι αντίπαλοι είχαν πλάκες στις μπότες τους; εκείνοι οι παλιοί καβαλάρηδες σου έδιναν ένα χρόνο χρόνο νωρίς πέρσι πριν καν ανοίξει το πρωτάθλημα μια βδομάδα φαίνονταν σα γίγαντες στους γύρους πριν τους βγάλουν έξω. άλλαξαν όλα αυτά τώρα; τώρα έχουμε εδώ μέσα αυτούς τους οργανισμούς που ξέρουν πως ο Αγιάι σηκώνεται σα σακούλα όταν τον πιέζουνε — και ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό; εκείνον τον τύπο από την Κροατία εκεί στο ιταλικό πρωτάθλημα πριν δέκα χρόνια περίπου, εκείνος έκανε backup στον Λιβόρνο σα στρατιώτης: όταν έπιανε ριμπάουντ εσύ δεν ξανάβλεπες την μπάλα για πέντε λεπτά γιατί είχε γίνει δικός της εκείνος ο χώρος. σοβαρά τώρα, εκείνοι οι παλαιοί σέντερ είχαν πλάκα: έκαναν clip σα να ανοίγανε κουτιά σαρδέλες στον αγώνα, όχι σα να προσπαθούσαν να κάνουν ποδήλατο στον αέρα. αλλά μετά ήρθανε εκείνοι οι managers που είπαν «αφησε το αγόρι να ωριμάσει» και τώρα ψάχνουμε τον δεύτερο σέντερ σα να ψάχνουμε τον τελευταίο σπίρτο μέσα στη βροχή! εμένα αυτό μου κάνει λύπη, όχι θυμό — γιατί εκείνο το είδος ανθρώπου που μπορεί να σταθεί όρθιος εκεί μέσα σα τείχος χτίστηκε από κόκαλο κι αίμα, όχι από νερά μεταχειρισμένων λεξικών. και ξέρετε τι έγινε μετά; εκείνος ο τύπος από την Κροατία τελικά πήγε στην Τουρκία να κάνει backup κι εκεί τον πέταξαν σα μπάλα του πόκερ γιατί πήρε κάποιον σέντερ λάθος στη γωνία του γηπέδου — ενώ εκείνος ήξερε πως εκεί η μπάλα ήταν δική του. εμένα αυτοί οι άνθρωποι μου λείπουν γιατί είχανε μέσα τους την ηλεκτρική καλωδίωση εκεί που εμείς τώρα προσπαθούμε να βάλουμε μπαταρίες από κινητό. εσείς πιστεύετε πως ένας rookie σήμερα μπορεί να ξέρει τι σημαίνει να σηκώνεσαι σα ψυχή αγιάτρεπτη μέσα στη συμπληγή των ριμπάουντ όταν τριάντα χιλιάδες άνθρωποι φωνάζουν σα να τους έσβηναν βάζοντας φωτιά; εμένα προσωπικά μου φαίνεται σα να περιμένεις από έναν νεαρό που έκανε δυο σέντερ τον αγώνα στο college να βγάλει ριμπάουντ σα σίδερο μέσα από φωτιά — το ίδιο πράγμα που έκανα κι εγώ όταν ήμουν μικρός και έπαιζα σα φουστανελοφόρος στον αγώνα αντιμέτωπος με τον μεγάλο σέντερ των Πειρατών... αυτό δεν είναι αθλητισμός, είναι θρύψαλα. γιατί εκείνοι οι σέντερ που έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες είχανε μέσα τους χρόνια αντιθέσεων πάνω στους γήπεδα της Ευρώπης όπου κανείς δε τους περίμενε — ούτε φώτα, ούτε δημοσιότητα, μόνο η επιθυμία τους να σηκωθούν πάνω από τους άλλους σα βράχοι μέσα στη θάλασσα. εμένα δεν λέω πως πρέπει να πετάξουμε τον Αγιάι σα παλιά εφημερίδα — αυτός έχει προσφέρει πολλά και ακόμα μπορεί να δώσει πολλά. αλλά χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο δίπλα του εκείνες τις νύχτες που οι Γιουτς ή οι Σέλτικς σκοτώνουν εμάς σα αγριογούρουνα μέσα στον ίδιο τους τον χώρο. και τέτοιον άνθρωπο δεν τον βρίσκεις σε ένα ντραφτ σέντερ που έκανε δυο νταμπλ την προηγούμενη βδομάδα... τον βρίσκεις εκεί έξω ανάμεσα στους σκληρούς δρόμους όπου οι σέντερ πιάνουν σάντουιτς όταν έχουνε λίγη τύχη... ο χρόνος πάντως πάντα δείχνει τι φταίει εκεί κάτω όταν οι ομάδες αγγίζουνε τους μεγάλους τίτλους... και εμένα αυτό πάντα μου έδινε ένα μικρό σφίξιμο στην καρδιά εκείνες τις χρονιές που όλα ήταν σκόρπια σα μολύβια πάνω στο τραπέζι.