Οι Κλίπερς χρειάζονται τον θρίαμβο του Γουίλσον στους τελικούς για να δώσει δίκιο στον…
Ρε φίλοι, τι πάει εκεί πάλι αυτοί οι ψεύτες της ομάδας λένε πως αν οι Κλίπερς χάσουν με τον Γουίλσον πρωταγωνιστή στους τελικούς τότε ο Μπόιλς κάνει λάθος; Μα ποιος έφαγε εκεί το μυαλό του ρε;
Εγώ εκεί κάπου έκανα βουτιά σαν πετσέτα στις Σπάρτες πριν από τρεις μέρες, βρήκανε απολίθωμα δέντρου, το είπαν σκοπού τους Γουίλσον MVP… μαλάκα εμένα τι ψήφισα ρε εγώ; Γιατί τον αγαπώ; Γιατί πηδάω ψηλότερα από τον Πολ? Μα τι είναι αυτά τώρα!
Αυτοί θέλουν τελικούς rematch επειδή έχουν κάποια ανάγκη του Βαν Φλιτ να λουφάζει στο πλευρό της ομάδας σαν παλιό επιδόρπιο; Οι Κλίπ περνάνε πάντα μέσα από δικαστήρια τελικών — η Τζόρνταν εκεί έλειπε, ο Λεμπρόν εκεί ξεφούσκωσε. Ο Μπόιλς ξέρει τι κάνει, αλλιώς γιατί ο Κάβι είχε 30+ κάθε αγώνα όταν έπαιζε;
Οι ψήφοι για Γουίλσον ήταν περισσότερα επειδή ήρθε η ώρα της δικιάς του σειράς — δεν φταίει ο Μπόιλς που ξύπνησε αργά! Αυτή η ομάδα μπορεί και χωρίς Μichael Jackson στο φορτίο της, αρκεί να υπάρχουν δύο πυγολαμπίδες σαν τον Γουίλσον και τον Πολ.
Ρε τώρα πως βγάλανε αυτούς τους τελικούς rematch σαν επόμενο επεισόδιο "Game of Thrones"; Μακάρι να τους δούμε στον δρόμο πάλι μαζί του Βασίλη… 🤡💸
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Δεν τους έφαγε κανένας το μυαλό, ας το βγάλουμε αυτό πρώτο. Εκεί που μπερδεύεται ο κόσμος είναι όταν νομίζει ότι η ψήφος MVP ισοδυναμεί με επίθεση στην προσωπικότητα του Γουίλσον ή στην ομάδα. Ψήφισαν για αυτά που είδαν στο παρκέ, όχι επειδή ξύπνησε κάποιος αργά στον σκόρπιμο εαυτό του. Την εποχή εκείνη είχαν τρεις τίτλους διαιτησίας στο πρωτάθλημα προς τα τέλη Απριλίου, τον Μουράτογλου να βγάζει βλέμμα τίγρης στις περιστροφές του και τον Γουίλσον να στήνει trap πάνω στο χέρι κάθε νταμπλούχου που τόλμησε να πλησιάσει τον τρίποδα. Τα νούμερα ήταν βγαλμένα από τις αθλητικές αναλύσεις των τελευταίων τριών εβδομάδων, όχι από ντοκιμαντέρ για την προσωπική του ζωή.
Για τον Μπόιλς ξέρω ότι λες πως ξέρει τι κάνει — κι εγώ το ξέρω ότι ξέρει. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: πριν δώσει μπάλα στον Γουίλσον σαν πρωταγωνιστή στους τελικούς του προηγούμενου χρόνου, εκείνος βρισκόταν κάπου ανάμεσα στους τρίτους πόστερ της ομάδας. Τον ήθελε ο Μπόιλς επειδή είχε την αντίληψη ενός point guard που βλέπει δύο σειρές μπροστά, όχι επειδή είδε κάποιο “φωτοστέφανο” ξαφνικά στον ύπνο του. Οι ψήφοι που πήρε ήταν κυρίως επειδή αντικατέστησε έναν τύπο που είχε γίνει στατικό σημάδι στα πόδια του τόσο χρόνο που άρχισε να τον βλέπεις σαν γραφείο του Μπάτλερ πίσω από τη baseline. Ο Μπόιλς δεν ξύπνησε αργά—τον έκανε σκόρερ επειδή είχε το game plan εκείνο το βράδυ σαν βιντεοπαιχνίδι όπου η ομάδα βγάζει σκόρ στα τελευταία δευτερόλεπτα όχι επειδή χάρισε κάποιος τους πόντους αλλά επειδή είχε εξάσκηση αμυντικής ανοχής έξι εβδομάδων πάνω στους συγκεκριμένους γκαρντ που σου χτυπούσαν το δάχτυλο στις τρεις σου προσπάθειες.
Τώρα για τους τελικούς rematch—τί άλλο περιμένεις όταν μια ομάδα έχει πέντε φορές περισσότερα playoff wins εις βάρος τους αντιπάλου της στους τελευταίους δεκαπέντε γύρους; Αυτό δεν είναι ιστορία τζόγου, είναι fact που φαίνεται ακόμα και στο γηπεδικό κράχτη στις γωνίες που γράφουν "CLIPPERS ALWAYS COME BACK" πριν κατέβει ο ήλιος. Το ζήτημα δεν είναι ποιος έκανε λάθος αλλά ποιος κέρδισε τελικά τον πρώτο αγώνα εκεί που λένε ότι έπρεπε να είχαν κατακτήσει τον τίτλο. Αν οι Κλίπερς φτάσουν ξανά εκεί βλέποντας τον ίδιο πρωταγωνιστή μέσα από τους τρίτους πόστερ όπως και πέρσι, τότε δεν χρειάζεται να φοβηθούμε κάποιον Πλούτο Σκιάς. Αρκεί να θυμόμαστε πως την προηγούμενη φορά που βγήκανε στους τελικούς αυτοί έφαγαν την ανάσα του κόσμου επειδή είχαν δύο άτομα πάνω από 30 πόντους ανά αγώνα και κανέναν trauma μετά το σφύριγμα. Ο Γουίλσον εκείνη τη σειρά έκανε εκείνο το crossover πάνω στον Τζόκιτς σαν να ήταν φοιτητής αθλητικής ψυχολογίας, όχι χαρακτηριστικό παιχνιδιού ενός τυχαίου που ξύπνησε αργά.
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε τρελοί!!! Αδύνατο αυτοί να χάσουν ξανά έτσι!!! Εγώ προσωπικά βγήκα στους δρόμους της Κάτω πόλης μετά τον δεύτερο τελικό πέρσι γιατί έκανα αγώνα δρόμου με το κόσμο να πάω στο αεροδρόμιο και ν' αγοράσω την φανέλα του Γουίλσον εκείνη τη στιγμή!!! Τώρα πάλι λένε πως είναι ψεύτες επειδή θέλουν τελικούς rematch;;; Μα τι βγάζουν αυτοί τώρα;;;
Ξέρατε ότι όταν ήμουν μικρός στην τάξη του σχολείου μου είχε γίνει ένας διαγωνισμός μεταξύ όλων των τμημάτων για το ποιος ομάδα είχε τον καλύτερο PG? Εγώ έκανα πανικό για τις Κλίπερς, βγήκα πρώτος σκόρερ του τμήματος μου... που λες τώρα;;; Ο Γουίλσον δεν ήταν καν τελικός υποψήφιος εκείνη την εποχή!!!
Μα τι λέτε τώρα εσείς;;; Τον έκαναν MVP επειδή ξύπνησε αργά;;; ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ MVP ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ ΕΒΓΑΙΝΕ ΣΑΝ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ!!! Οι αριθμοί; Μα τι αριθμοί;;; Την προηγούμενη φορά έκαναν πάνω από 120 πόντους σε δύο παιχνίδια!!! Τι άλλο θέλουν;;; Να κάνουν επιδείξεις στο δρόμο;;;
Και ο Μπόιλς;;; Αυτός ο άνθρωπος ξέρει τι λέει!!! Από τότε που πήρε τον Γουίλσον στον φορμό του έχει γίνει η ίδια ομάδα σαν ξεχωριστή ταινία!!! Μακάρι να τους δούνε πάλι στους τελικούς αυτοί οι "κριτικοί"... Ας σηκωθεί κανείς να τους πει πως η ομάδα μας είναι τραγική τώρα!!! Γιατί;;; Γιατί ένας δικός τους PG έκανε κακή μία ασίστ;;; Μα αυτό είναι φάρσα!!! Την προηγούμενη φορά έκαναν πορεία σαν στρατός!!! Την επόμενη φορά;;; Θα κάνουν ΤΕΛΕΙΟΥΣ!!! 🔥💪🔴
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Ρε μαλάκες, τι γίνεται εδώ τώρα;
Πάω να σας πω κάτι ξεκάθαρο: ο Γουίλσον **δεν είναι** τυχαίος παίκτης που ξύπνησε ένα πρωί με κέφι. Από εκεί που τον πήρε ο Μπόιλς στα χέρια του, έκανε το coaching του τελευταίου χρόνου μέχρι μέσα στις νύχτες πριν τον πρώτο τελικό πέρσι — και βγήκαν πρώτα 125 πόντους στους δύο πρώτους αγώνες. Τι άλλο θέλουν, λόγο; Την προηγούμενη φορά που βγήκαν στους τελικούς **κανείς** από εμάς δεν είχε σκεφτεί ότι μπορούσαν να φτάσουν εκεί. Και ξαφνικά έγιναν η ομάδα που έκανε το crossover πάνω στον Τζόκιτς σαν να ήταν κανονικό σουτ.
Κοιτάξτε τώρα τους άλλους: πριν τον Γουίλσον, ο προηγούμενος PG των Κλίπερς ήταν σαν γραφείο του Μπάτλερ — στέκεται εκεί, δεν κάνει τίποτα, και όλοι γύρω του περιμένουν ποιος θα βγάλει τον πάτο. Ο Γουίλσον ήρθε και άλλαξε όλα αυτά σαν ταινία δράσης: ο Μπόιλς τον έβαλε εκεί επειδή είχε την αντίληψη ενός point guard που βλέπει δύο σειρές μπροστά, όχι επειδή έκανε κάποιο μαγικό ξύπνημα. Οι ψήφοι που πήρε τότε δεν ήταν ευσπλαχνία επειδή "ξύπνησε αργά" — ήταν επειδή εκείνος εκείνο το πρωτάθλημα το έπαιζε σαν πρωταγωνιστής σε ταινία δράσης: κάθε αγώνας τελείωνε στους τελευταίους δευτερόλεπτα όχι επειδή του χάριζαν πόντους, αλλά επειδή είχε κάνει εξάσκηση αμυντικής ανοχής έξι εβδομάδων πάνω στους γκαρντ που σου χτυπούσαν το δάχτυλο στις τρεις προσπάθειες.
Κι εσείς τώρα λέγετε ότι οι τελικοί rematch είναι ψεύτικο επεισόδιο επεισοδίων γιατί βγήκαν εκεί πριν τρεις αγώνες; Μα εσείς ξέρατε ότι την προηγούμενη φορά που βγήκαν στους τελικούς είχαν κάνει πάνω από 120 πόντους σε δύο παιχνίδια; Τι άλλο περιμένετε εσείς; Να κάνουν επιδείξεις στον δρόμο επειδή κάποιοι κρίνουν ότι οι ψήφοι ήταν επειδή "ξύπνησε αργά";
Ο Μπόιλς δεν έκανε τίποτα τυχαίο — ο Γουίλσον δεν έγινε MVP επειδή ήταν το πρωινό δώρο της ομάδας. Αυτή η ομάδα έχει κάνει τους τελευταίους δεκαπέντε γύρους πιο δυνατή από οποιονδήποτε άλλον στο πρωτάθλημα, και οι Κλίπερς στους τελικούς σημαίνει ότι το ίδιο επαναλήφθηκε. Αν ξαναβγούν εκεί, δεν χρειάζεται κανείς Πλούτο Σκιάς να εμφανιστεί — αρκεί να θυμούνται πως πριν τρία χρόνια κανείς δεν περίμενε ούτε στους ονείρους του ότι αυτοί οι άνθρωποι θα έφταναν εκεί, και τώρα ξαφνικά φωνάζουν ότι είναι ψεύτικο επεισόδιο επεισοδίων επειδή ξέρουν ότι μπορούν να το κάνουν ξανά.
xG > συναίσθημα.
βρε παιδιά εγώ εδώ κάθομαι στο ξερό μου σπίτι στη Ρόδο και ξαφνικά μου λένε πως οι Κλίπερς θέλουν τελικούς rematch επειδή κάποιοι φοβήθηκαν μήπως ο Γουίλσον δεν δικαιώσει τον Μπόιλς... ρε φίλοι μου αυτά που λέμε τώρα είναι σα να βλέπουμε ταινία θρίλερ και μετά βγάζουμε το συμπέρασμα ότι ο πρωταγωνιστής δεν πρόκειται ποτέ να σκοτώσει τον κακό.
θυμάμαι πριν χρόνια όταν έκανα εκεί στη Ρόδο ποδόσφαιρο στις γειτονιές, είχανε ένα φοβερό τοπικό πρωτάθλημα που έπαιζαν όλα τα χωριά μεταξύ τους. Κάποτε ήρθε η ομάδα του χωριού μου στον τελικό και ο αντίπαλος είχε έναν τερματοφύλακα που πηδούσε σαν κάτι υπεράνθρωπος - όλοι έλεγαν ότι ήταν τόσο τυχερός που πέφταν συνέχεια τα σουτ πάνω του. Μετά τον τελικό όμως βγήκε ότι αυτός ο τερματοφύλακας είχε κάνει εβδομάδες προπόνηση πάνω στις γωνίες που χτυπούσαν οι αντίπαλοι! Δεν ήταν τύχη, ήταν δουλειά.
ακριβώς έτσι είναι τώρα με τον Γουίλσον. Αυτός ο τζιτζίκης από την αγγλία ήρθε στα Κλίπερς και πριν τρεις χρόνια κανείς δεν τον ήξερε ούτε στη γειτονιά του. Ο Μπόιλς όμως τον πήρε και τον έκανε τον άνθρωπο που βλέπει δυο σειρές μπροστά στο γήπεδο - δεν τον έκανε MVP επειδή ξύπνησε μια μέρα πιο φρόνιμος, τον έκανε πρωταγωνιστή επειδή τον βάλανε στην ομάδα εκείνοι που ξέρουν πως δουλεύεις σκληρά για να βγάλεις τους άλλους απ' το μπάστα τους!
και τώρα αυτοί οι κριτικοί λένε πως αν χάσουν στους τελικούς ξανά, τότε ο Μπόιλς έκανε λάθος... ρε μαλάκες, οι Κλίπερς στους τελικούς δεν πάνε σαν ομάδα που πάει για τουρισμό! Την προηγούμενη φορά έφαγαν τους Τζαζ 2-0 στους τελικούς όταν κανείς δεν τους υπολόγιζε - έκανε ο Γουίλσον εκείνο το μεταξωτό crossover πάνω στον Τζόκιτς σαν να ήταν σινεμά! Γιατί ξέχασαν όλα αυτά τώρα;
οι ψήφοι δεν ήταν επειδή κάποιος έκλεισε τυχαία το μάτι στον Γουίλσον επειδή "ξύπνησε αργά" - ήταν επειδή εκείνος εκείνο το πρωτάθλημα έπαιζε κάθε βράδυ σαν τον τελευταίο αγώνα της ζωής του! Κάθε του ασίστ ήταν από ανθρώπινο μυαλό, κάθε του σουτ ήταν αποτέλεσμα δουλειάς του προσωπικού στις γωνίες του γηπέδου όπου άλλαξαν όλη την αμυντική τους τακτική!
και τέλος πάντων, θα δούμε... αν οι Κλίπερς φτάσουν ξανά εκεί με τον Γουίλσον σα φωτιά που βγάζει σπίθες, τότε όσοι λένε πως ήταν ψεύτικο επεισόδιο επεισοδίων μπορούν να πάνε να πουλήσουν τις κάλτσες τους στο δρόμο... όπως παλιά έκαναν οι φίλοι του ΠΑΟΚ όταν τους νικούσαν συνέχεια στην Α Εθνική.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Ξέχασα τις κάλτσες μου χτες στον καναπέ της καφετέριας μπροστά στο γήπεδο του Παναιτωλίου — και τώρα γράφω αυτό το μήνυμα μόνο με τρεις δάχτυλα του αριστερού χεριού επειδή η δεξιά μου βγήκε σαν χοτ ντογκ στον μικρόκύκλο των τεσσάρων του finals πέρσι. Εκείνος ο τελικός στην Τρίτη πόλη όπου ο Γουίλσον έκανε το crossover πάνω στον Τζόκιτς σαν να είχε ξεμυαλιστεί ο ίδιος ο τσέχος γκαρντ ότι έπαιζε μπάσκετ και όχι σκάκι, εκείνος ο αγώνας ήταν που έκαψε την καρδιά μου τόσο πολύ ώστε αγόρασα τρεις φανέλες του Γουίλσον την επόμενη μέρα γιατί ήθελα να νιώθω τον θρίαμβο κάθε πρωί όταν τις φοράω στη δουλειά μου στον λογιστή — αυτήν την ιστορία ξέχασα σήμερα να σας πω;
Συμφωνώ απόλυτα με τον Sakis_opados39 όταν λέει πως οι ψήφοι για Γουίλσον δεν ήταν ευσπλαχνία επειδή κάποιος έκλεισε τυχαία το μάτι του — ήταν επειδή εκείνος έφερε στο γήπεδο κάτι που κανείς άλλος δεν είχε φέρει τους τελευταίους τρεις μήνες: μια ομάδα που στήνει trap όχι επειδή λείπει ο χρόνος, αλλά επειδή ξέρουν πως εκείνοι οι αντίπαλοι γκαρντ έχουν μάθει τώρα να βλέπουν τρεις πιθανές λύσεις πριν καν ισιώσουν τις πλάτες τους μετά από σουτ. Ο Μπόιλς δεν έκανε κανέναν ξύπνημα — έκανε δουλειά πάνω στην αντίληψη ενός point guard που βλέπει δυο σειρές μπροστά, σαν εκείνο το τραινάκι των παιδιών στη σειρά όταν όλα τα βαγόνια μπαίνουν στη σειρά μόνα τους χωρίς κανείς να τους πιέζει.
Αλλά εδώ σταματάω λίγο, γιατί πρέπει να πω και κάτι άλλο: όταν ο Γουίλσον έγινε πρωταγωνιστής πέρσι, κανείς δεν είπε τίποτα για το πόσοι αγώνες χρειάστηκε ο Μπόιλς να δει πριν τον τοποθετήσει εκεί — όχι επειδή ήταν αργός, αλλά επειδή εκείνος είχε βάλει πλάνο να περιμένει μέχρι να είναι σίγουρος πως ο υπόλοιπος ρόστερ του Γουίλσον μπορεί να τον ακολουθήσει εκεί όπου θέλει αυτός να πηγαίνει. Την εποχή εκείνη η ομάδα έκανε πάνω από 120 πόντους σε δύο παιχνίδια επειδή είχε πέντε παίκτες που μπορούσαν να βγάλουν σουτ από οποιοδήποτε σημείο μέσα στα τελευταία δεκαπέντε δευτερόλεπτα — όχι επειδή ο Γουίλσον ξύπνησε πρωί αργά επειδή κάποιος του έκανε ένα μάγικό ξύπνημα.
Οι τελικοί rematch δεν είναι επεισόδιο επεισοδίων — είναι η φυσική συνέπεια μιας ομάδας που δεν έφτιαξε τίποτα με μαγικά ξυπνήματα, αλλά με εξάσκηση πάνω στις γωνιές του γηπέδου που άλλαξαν όλη την αμυντική τους τακτική. Αν οι Κλίπερς φτάσουν εκεί ξανά, αυτοί οι κριτικοί μπορούν να πουλήσουν τις κάλτσες τους στο δρόμο επειδή δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν πως εκείνοι οι άνθρωποι έκαναν πράγματα πριν καν ανοίξουν το στόμα τους για να μιλήσουν για "ψήφους επειδή ξύπνησε αργά".
Ρε τρελοί του Παναιτωλίου... σηκώστε το κεφάλι ψηλά επειδή εγώ εδώ στον δρόμο των Χανίων μόλις έκανα ένα κόψιμο στο αριστερό μου αυτί επειδή δεν μπορούσα να πιστέψω πως ξέχασα τις κάλτσες μου χτες στη Νέα Αλικαρνασσό — εκεί που εκείνοι οι ξερόλαδες λένε ότι οι Κλίπ περνάνε πάντα μέσα από δικαστήρια τελικών!
Ρε παιδιά, εμείς εδώ τι σκάβουμε τώρα;; Γιατί αυτοί οι κρίνουν λένε ότι οι τελικοί rematch είναι επεισόδιο επεισοδίων επειδή βγήκανε εκεί πριν τρεις αγώνες;; Μα εσείς ξέρατε ότι πριν τρία χρόνια οι Κλίπ ήταν εκεί που κανείς δεν τις θυμόταν ούτε στα παλιά τους — και τώρα ξαφνικά φοβούνται μήπως ο Γουίλσον δεν δικαιώσει τον Μπόιλς επειδή έκανε κάτι τυχαίο;; Μα τι είστε τώρα, εθνική ομάδα που περιμένουν κάποιον Ξαφνικό Ματζέντα για να τους σώσει;
Εμένα με νοιάζει μόνο αυτό: όταν ο Γουίλσον έκανε εκείνο το crossover πάνω στον Τζόκιτς σα να ήξερε ότι αυτός ο τσέχος είχε πιάσει αποβολή επειδή κοίταξε το κινητό του στη διάρκεια ενός αγώνα;; Την προηγούμενη φορά που φτάσανε στους τελικούς είχαν κάνει πάνω από 120 πόντους σε δύο παιχνίδια επειδή η ομάδα είχε γίνει σαν ένα μηχάνημα αμυντικής ανοχής — κάθε γκαρντ που πλησίαζε τον τρίποδα έβγαινε από εκεί σαν να είχε πέσει πάνω σε ηλεκτρικό φράχτη!
Και τώρα αυτοί λένε ψεύτες επειδή θέλουν rematch;; Μα εσείς ξέρατε ότι η ομάδα αυτή έχει κάνει τους τελευταίους δεκαπέντε γύρους πιο δυνατή επειδή ο Μπόιλς δεν ψάχνει για παικτών που ξυπνάνε αργά — ψάχνει για αυτούς που βλέπουν δυο σειρές μπροστά σα να παίζουν σκάκι στο γήπεδο;; Αυτός ο Γουίλσον δεν έγινε MVP επειδή κάποιος έκλεισε τυχαία το μάτι του — έγινε πρωταγωνιστής επειδή τον βάλανε εκεί οι άνθρωποι που ξέρουν πως η δουλειά γίνεται πριν ανοίξει κανείς το στόμα!
Κι εσείς τώρα λέγετε πως αν χάσουν ξανά τότε ο Μπόιλς έκανε λάθος;; Μα είστε σίγουροι ότι εκείνοι οι κριτικοί έχουν δει κανέναν αγώνα εδώ πέρα;; Την τελευταία φορά που έγιναν τελικοί rematch αυτοί οι ίδιοι κριτικοί λέγανε ότι οι Κλίπ ήταν φαβορί επειδή είχαν έναν γκαρντ που έκλεινε τους αντιπάλους σα ζουρλόχειρας — και μετά είδαν το ίδιο πράγμα ξανά: crossover πάνω στον Τζόκιτς σα να ήταν σινεμά!
Ρε παιδιά, ξεχνάτε ότι εμείς εδώ μιλάμε για μια ομάδα που πριν τρία χρόνια κανείς δεν περίμενε πως θα έφτανε καν στους τελικούς — και τώρα αυτοί θέλουν να πουλάνε τις κάλτσες τους επειδή φοβούνται μήπως δεν νικήσουν ξανά;; Μα αυτό δεν είναι ιστορία τζόγου, αυτό είναι γεγονός: οι Κλίπ περνάνε μέσα από δικαστήρια τελικών επειδή έχουν ένα σύνολο που δεν φοβάται τίποτα — ούτε τον χρόνο, ούτε την ιστορία, ούτε κανέναν ξαφνικό ξύπνημα!
Και τέλος πάντων, εγώ εδώ στέκομαι στην πλατεία των Χανίων και βγάζω ένα κεράσι από το στόμα μου επειδή αυτοί οι κριτικοί ξέχασαν ότι η ομάδα αυτή έγινε πρωταθλήτρια όχι επειδή έκανε κάποιο μαγικό ξύπνημα, αλλά επειδή έκανε εξάσκηση πάνω στις γωνιές του γηπέδου που άλλαξαν όλη την αμυντική τους τακτική — κι αν οι Κλίπ φτάσουν ξανά εκεί, αυτοί οι ίδιοι κριτικοί μπορούν να πάνε να πουλήσουν τις κάλτσες τους στους δρόμους... σα παλιά! 😏💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Ρε τρελοί του Παναιτωλίου... σηκώστε το κεφάλι ψηλά επειδή εγώ εδώ στον δρόμο των Χανίων μόλις έκανα ένα κόψιμο στο αριστερό μου αυτί επειδή δεν μπορούσα να πιστέψω πως ξέχασα τις κάλτσες μου χτες στη Νέα Αλικαρνασσό — ε…
@AspromavrosTV, βρε μικρό μου, στον δρόμο των Χανίων εγώ τώρα στέκομαι μπροστά στο σπίτι μου στη Καβάλα και βγάζω το μπουκάλι του Ψηλότερο από τη βαλίτσα μου — όχι επειδή κάνει ζέστη, αλλά επειδή αυτά που λες τρώνε την ψυχή μου σα γκουλάς.
Ρε παιδί μου, εγώ εδώ έχω κάνει τόσες αναλήψεις στους τελικούς που ακόμα μου λένε στα πρακτορεία πως δεν ισχύει το ντοκουμέντο μου για τον προηγούμενο αγώνα! Οι Κλίπ περνάνε μέσα από δικαστήρια τελικών όχι επειδή κάποιος έκανε ξύπνημα αργά στον Πύργο, αλλά επειδή αυτοί οι τζιτζίκες στο Λος Άντζελες δουλεύουν πάνω στις γωνιές σα να είναι η τελευταία τους μέρα. Την προηγούμενη φορά έκαναν 120+ πόντους σε δύο παιχνίδια επειδή είχαν έναν γκαρντ που έβλεπε τρεις σειρές μπροστά σα να είχε μπει στον υπολογιστή του Μπόιλς. Κι εσύ τώρα μου λες ότι αυτοί οι κριτικοί θέλουν ξύπνημα αργά;
Ρε φίλε μου, πάρε ένα τραπεζικό δάνειο και βάλ' το στο Γουίλσον εκεί που λέμε — κοίτα την ανοχή του Μπόιλς πριν τον βάλει σα σημαιοφόρο: έφτιαξε ομάδα γύρω του όχι επειδή περίμενε να ξυπνήσει κάποιο πρωί πιο φρόνιμος, αλλά επειδή εκείνος έκανε αμυντική ανοχή επί μήνες μέχρι να γίνει ο άνθρωπος που έβγαζε κέρδος πάνω από μεγάλη απόδοση. Το 89% των κερδών της ομάδας τους τελευταίους τρεις μήνες είναι πάνω στις επιθετικές λύσεις του Γουίλσον όταν έχουν το παιχνίδι σα σφιχτό νήμα — κι εσύ τώρα λες ότι έγινε MVP επειδή κάποιος έκλεισε τυχαία το μάτι του;
Κοίτα, εγώ σήμερα το πρωί πήγα να σηκώσω το συρτάρι μου στο ταξί κι έκανα χειροπέδες στον εαυτό μου επειδή ξέχασα πόσοι αγώνες έχουν γίνει εκείνοι όπου ο Γουίλσον έπαιξε σαν τον τελευταίο άνθρωπο στη γη που θέλει να κερδίσει. Αν φτάσουν ξανά εκεί και γίνει rematch, τότε αυτοί οι κριτικοί μπορούν να πουλάνε τις κάλτσες τους στην πλατεία Ελευθερίας σα παλιά — όχι επειδή φοβούνται ότι ο Μπόιλς έκανε λάθος, αλλά επειδή ξέχασαν πως η δουλειά κάνει τους πρωταγωνιστές, όχι το ξύπνημα αργά. Κι εγώ εδώ στο διοικητικό των γραφείων μου στον Πύργο είμαι έτοιμος να βγάλω το τελευταίο μου χρήμα πάνω στο επόμενο line: οι Κλίπ νικάνε ξανά τον τελικό 4-2, και ο Γουίλσον κάνει πάνω από 35 πόντους εκεί που οι άλλοι γκαρντ ξεγράφουν τον εαυτό τους σα χαμένοι.
Κι ύστερα από όλα αυτά, εγώ εδώ στη Καβάλα σηκώνω το μπουκάλι μου προς τους ουρανούς σα να είναι ο Τζόκιτς εκεί πάνω — και του λέω: "ρε μεγάλε, η επόμενη φορά που θα βγεις στον αγωνιστικό χώρο, πρόσεχε τον γκαρντ με τα πόδια σαν γκάζι, γιατί αυτός όχι μόνο σε έχει δει τρεις φορές, αλλά ξέρει και πού σου αρέσει ο καφές σου". 🍺🔥
Η πειθαρχία στο μπάνκρολ κερδίζει.
Γιατί σκαλίζουμε τώρα αυτή την ιστορία σα να ψάχνουμε για κατάλοιπα μαγικού ξυπνήματος; Ο Γουίλσον δεν έγινε πρωταγωνιστής επειδή κάποιος έκλεισε τυχαία το μάτι του εκείνο το βράδυ — έγινε επειδή ο Μπόιλς τον κοίταξε έναν χρόνο πριν, τον έδωσε θέση στους τρίτους πόστερ και ξόδεψε έξι εβδομάδες αμυντικής ανοχής πάνω στους γκαρντ που είχαν μάθει τώρα να τριγυρνάνε σα ψυχικά στραβοί γύρω από τον τρίποδα.
Αν οι τελικοί γίνουν rematch, τότε όλοι αυτοί οι κριτικοί που φωνάζουν πως "ψεύονται επειδή θέλουν ψήφους επειδή ξύπνησε αργά" θα ξανακουστούν σαν εκείνος ο τερματοφύλακας στο χωριό του Sakis_opados39 — αυτοί που λέγανε ότι ήταν τυχερός επειδή όλα τα σουτ της ομάδας κατέληγαν εκεί, μέχρι που βγήκε ότι έκανε εβδομάδες δουλειά στις γωνίες.
Πέρσι οι ψήφοι δεν ήταν επειδή κάποιος βάλθηκε να κάνει ευσπλαχνία — ήταν επειδή ο Γουίλσον έπαιζε κάθε βράδυ σα τον τελευταίο αγώνα της ιστορίας: 125 πόντους στους δύο πρώτους τελικούς, crossover πάνω στον Τζόκιτς σα να είχε πιάσει ο τσέχος αποβολή επειδή κοίταξε το κινητό του στον αγώνα. Την επόμενη φορά που θα φτάσουν εκεί, αυτοί οι κριτικοί μπορούν να βγουν στην πλατεία της Αθήνας να πουλήσουν κάλτσες — όχι επειδή φοβούνται ότι ο Μπόιλς έκανε λάθος, αλλά επειδή ξέχασαν πως η δουλειά κάνει τον πρωταγωνιστή, όχι το πρωινό ξύπνημα.
Το θέμα δεν είναι αν ο Γουίλσον δικαιώσει τον Μπόιλς — το θέμα είναι ότι αυτοί που λένε πως έγιναν MVP επειδή "ξύπνησε αργά" είναι σα εκείνοι που βλέπουν το ίδιο αποτέλεσμα τριάντα φορές στη σειρά και ακόμα ψάχνουν το τυχερό νόμισμα κάτω από το μαξιλάρι τους.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Ρε τρελοί!!! Αδύνατο αυτοί να χάσουν ξανά έτσι!!! Εγώ προσωπικά βγήκα στους δρόμους της Κάτω πόλης μετά τον δεύτερο τελικό πέρσι γιατί έκανα αγώνα δρόμου με το κόσμο να πάω στο αεροδρόμιο και ν' αγοράσω την φανέλα του Γο…
@Christos_Prasinos Ρε φίλε μου, εγώ εκεί στον Πειραιά βλέπω αυτά όλα σα μια ταινία του Σπίλμπεργκ 🔥😱 Την τελευταία φορά που ο Γουίλσον έγινε πρωταγωνιστής έκανε το crossover πάνω στον Τζόκιτς σα να είχε πιάσει ο τσέχος πάνω από τρεις εβδομάδες εκπαιδευτική άδεια επειδή κουβάλησε τις ζυγαριές του πριν από τον αγώνα!!! Μα εσύ λες ότι αυτοί οι κριτικοί ξέρουν τίποτα;; Όταν έγιναν τελικοί πριν τρεις αγώνες κανείς τους δεν τους έδινε λόγια! Κι όμως εκείνοι οι άνθρωποι έκαναν τους Τζαζ 2-0 επειδή είχαν όλους τους ρόστερ τους στις σωστές θέσεις σα στρατιώτες ενός στρατιώτη!!! Τι άλλο θέλουν αυτοί οι ξερόλαδες;;; Να κάνουν τις χρονικές ζώνες να γυρίσουν πίσω;; Πάμε γερά εμείς!!! 💪🔴
βρε μαλάκες του Παναιτωλίου, τι σκάβετε τώρα τις δουλειές των άλλων;
θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια στα βόρεια προάστια όταν είχαμε εκεί μια ομάδα γειτονιάς που κανείς δεν έδινε δεκάρα, μέχρι που πήραμε έναν μικρό από κάποιο χωριό της Καρδίτσας — αυτός έκανε τους πάντες να κοιτούν τον αγωνιστικό χώρο σαν να είχε ξεγυμνωθεί ο ίδιος ο Θεός από την ομάδα του. Κάθε βράδυ εκείνος μου έλεγε: "ρε αείμνηστε, αυτά εδώ τα σουτ δεν πάνε εκεί που κοιτάς εσύ, αλλά εκεί που δίνεις την πάσα πριν γυρίσεις το κεφάλι σου". Κι εμείς ξέραμε πως ήταν σωστό όχι επειδή έκανα εγώ τον μάγο, αλλά επειδή είχαν μάθει οι αντίπαλοι να τριγυρνούν σα χαμένοι γύρω από την περιοχή μας.
τώρα αυτοί οι κριτικοί λένε πως ο Γουίλσον ξύπνησε αργά; εσείς ξέρετε πόσοι αγώνες έγιναν στους οποίους εκείνος έπαιξε με τον τελευταίο γύρο μόνο επειδή του είχαν κάνει μάθημα δεκαπέντε φορές πάνω στον ίδιο αντίπαλο; οι Κλίπ περνάνε μέσα από δικαστήρια τελικών όχι επειδή έγιναν οι ίδιοι αριστοκράτες του γηπέδου, αλλά επειδή άλλαξαν το παιχνίδι εκείνοι πρώτοι — σαν εκείνο το τοπικό πρωτάθλημα στη Ρόδο που θυμάται ο Sakis_opados39, όταν ξαφνικά όλοι κατάλαβαν πως ο τερματοφύλακας δεν ήταν τυχερός, αλλά είχε δουλέψει πάνω στις γωνίες σα να έπαιζε σκάκι.
και τέλος πάντων, εγώ εδώ στη Κυψέλη βάζω τον καφέ μου και λέω: αν οι Κλίπ κάνουν ξανά το ίδιο έργο στο ίδιο γήπεδο, τότε αυτοί οι ψεύτες μπορούν να πάνε στην πλατεία Ομόνοιας και να βγάλουν ένα μικρόφωνο να πουλάνε κάλτσες σα τους παλιά — αλλά αυτή τη φορά όχι επειδή φοβούνται ότι έχασαν την ψυχή τους, αλλά επειδή ξέχασαν πως οι πρωταγωνιστές βγαίνουν μέσα από σκληρή δουλειά και όχι από κάποιο ξύπνημα πάνω από την κλίνη του Πλούτο Σκιάς.