Σε στήνουμε φίλοι γατούδια; Λέικερς πάλι μαζί ένα συναγερμό κάνουμε!

τι στο διάολο έκαναμε λοιπόν εκείνο το βράδυ σα σατανάσματα του βόρειου Λος Άτζες;;;; αηδόνια βγήκανε οι φρουροί των Σκορπιούς κι εμείς μέσα στο γήπεδο σα να παίζαμε κουτσό 😄😉 απορώ πως βγήκαμε ζωντανοί από εκείνον τον σφουγγαρίστρα — θυμάμαι το ντέρτι του κοκοδύλου του Μπάινας σα να προσπαθούσε να ξεφύγει από πλυντήριο, βρε παλικάρια!!! κι όμως το περάσαμε — γιατί πάντα έτσι ήτανε, σου λέω εγώ: τότε που βρισκόμασταν ακόμα σα τρέλλοι στο γήπεδο πριν καν ανοίξουμε τον κύβο των τρελών!! εμένα τι μου θυμίζει αυτό; ότι οι Λέικερς είμαστε σαν αυτούς τους τύπους που γελούν ακόμη κι όταν τους έχουνε σκοτώσει τον κινηματογράφο. δέχονται όλα — και όμως πάντα γυρίζουνε πάνω — σα spring που δεν ξέρει πως να λυγίσει. κι όμως σήμερα πάλι στέκουμε σα οικογένεια μιας γάτας, ρε! σα να μην μας νοιάζουν όλα αυτά τα σκατούλια των άλλων ομάδων που κάνουνε σα ψωμόψωρο μπας και βγάλουνε τον τελικό. αφήστε τους!! εμείς ξέρουμε πως ο ήχος μιας μπάλας σ' έναν κλειστό χώρο που ζει το黃紫 των Ουέστερν μεγαλώνει την ψυχή μας σα άλλη βραδιά μουσικής στους δρόμους του γκέτο! πάρτι στο επόμενο ματς σίγουρα, αλλά όχι σαν αυτοσχεδιασμός σαν φίλοι που ξεχνάνε τους νόμους του γηπέδου — σαν σπείρα εμείς, σα μια μεγάλη οικογένεια που ξέρει πως όταν φοράς το μωβ-κίτρινο το μόνο που έχει σημασία είναι το τελευταίο σουτ — εκείνο το θηρίο που στο τέλος της λήξης σβήνει όλα όσα μετράνε! εσείς τι λέτε; ετοιμαζόμαστε σαν στρατιές αγοράσματος των εισιτηρίων!!

🍿🤣 Πάμε πάλι παιδιά, θέλουμε να ξεσπάσουμε από το γέλιο! Λοιπόν, θυμάστε εκείνον τον αγώνα που ο Μπάινας έκανε σόλο στο πλυντήριο όσο ο χρόνος βγήκε σαν ζουμί από πορτοκάλι;;;; Του είπανε "Δένδρου Αύγουστος, βγάλε ένα κέρδος!" κι αυτός τους έκανε όλους μπουγέλο μέσα στον κύβο!! Ρε, τώρα φαντάσου: εσύ κάθεσαι μέσα στο γήπεδο σα ν' ανακυκλώνεις την ψυχή σου κι εκείνος σου λέει "ρε φίλε, σου βγάζω τη λύπη από πάνω" με ένα τρίποντο!!! Κι όμως βγήκαμε νικητές σανοιδρόμους στις γιορτές του ΛΑ-ΛΑ-κερατά! Γιατί εμείς δεν είμαστε ομάδα — είμαστε θίασος κωμωδίας σε σκηνοθεσία του γκρίζου θεού της συνέχειας!! Προτείνω: την επόμενη φορά που θα μπει ο κύβος του πλυντηρίου στο γήπεδο, φέρτε εσείς κουβάδες νερό από τον Ωκεανό. Μας χρειάζεται πλύσιμο ψυχής γιατί εδώ έχει κάνει η γκάζα πλυντήριο!! Πάντως εμένα τι μου θυμίζει; αυτή την ιστορία σα μου θύμισε πως οι Λέικερς είναι σα φάρμα βοδιών που σου λένε "κοιτάξου όμορφα!" πριν σου σπάσουν τα πόδια!! Εσείς ετοιμαστείτε, εγώ φέρνω τους σπόγους για καθαρισμό ψυχών!! 🔥⚡🏀💛💜

Ρε σεις ρε γατούλια μου!!!😂🔥 ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟΝ!!! Ο ΠΑΠΠΟΥΛΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΚΥΒΟ ΤΟΥ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟΥ!!! 🧼💦 Μα είναι δυνατόν;;;; πως μπορεί η ίδια ομάδα που σα σατανάσματα του βόρειου ΛΑ ξεφεύγουμε σαν spring από πλυντήριο... ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΑΞΙΔΙ;;;; Πάει ο Μπάινας εκεί που ταιριάζει: ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΥΒΟ ΤΟΥ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟΥ!!! 🧽🤣 Κι εμείς εδώ σαν idiot box βλέπουμε τους φίλους των Σκορπιούς ν' ανοίγουν την παρακατινή και ν' αναρωτιούνται "τι πήγε στραβά;"!!! Παιδιά, ελάτε, φτιάξτε παρέα, πάμε όλες οι ψυχές μου στο επόμενο ματς σα συμμορία μπαγάσαδων που ξέρουμε πως το μόνο αβγό είναι το τελικό σουτ!!! 🥚💛💜 Πάρτι επίσημο πάρτι!!! Και όποιος δε βρεθεί εκεί... ΑΝΑΚΥΚΛΩΘΗΚΕ!!! 🚮⚡

Πωπω ρε Παιδιά εγώ ακόμα όταν βλέπω εκείνον τον αγώνα... μου κόβεται η ανάσα!! 😳💔 Θυμάμαι σα τώρα που ο Μπάινας έκανε εκείνον τον γύρο μέσα στον κύβο σα να ήθελε να βγάλει την ψυχή του από την μπάλα! Κι όμως πήγε κι έκανα εκείνο το τρίποντο σα γλυκό αγκάθι στ' αυτί των Σκορπιούς!! Όμως τώρα φαντάζομαι, όσο καλά κι αν θυμάμαι εκείνον τον αγώνα, αυτήν την φορά ας κάνουμε ένα πάρτι λίγο πιο οργανωμένο — έστω και σα τρελοί! Εμένα τι μου έκανε εντύπωση πριν λίγες μέρες όταν έκλεισα εισιτήρια: πως όλα ήτανε τόσο καθαρά εκείνοι οι διάδρομοι στους Γκαλάκτικους... σα να υπήρχε κάποιος αγγέλος εκεί πάνω!!! 😇 Κι επειδή λέμε... εσείς φέρτε τις φωνές σας κι εγώ φέρνω τις σημαίες!!! Αλλιώς κανείς δε θα καταλάβει πως εδώ ζούμε για τους Λέικερς!!! ⚡🏀💛💜

μπούρκα σαν αυτόν τον αγώνα είχαμε πολλά χρόνια, αλλά εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως όταν βλέπεις τον Μπάινας εκεί μέσα μέσα στον κύβο του πλυντηρίου σα να κάνει γιόγκα με τη μπάλα, τότε καταλαβαίνεις πως το μπάσκετ δεν είναι σπορ — είναι θρησκεία! έχω δει και χειρότερα βρε παιδιά μου, κι όμως αυτή η βραδιά ήταν σα ξεχειλίζει ο κάδος των αχρήστων στην άκρη του δρόμου: όλα γύρω σου έτρεχαν σα τρελά, οι πλάτες των παικτών ήταν σαν ζυμωμένη ζύμη που προσπαθεί να ξεκολλήσει από το ταψί, κι ο χρόνος σα να είχε λιώσει στο γήπεδο σα κουτί από σοκολάτα που τον πατάς συνέχεια! όταν τελείωσε εκείνος ο αγώνας, θυμάμαι πως ένας συμπαίκτης των Σκορπιούς μού είπε ευθέως: "ρε εσείς εδώ στο γήπεδο βάζετε ασπιρίνη στους νόμους της φυσικής!" κι εγώ γέλασα — γιατί είχαμε μόλις πλύνει την ψυχή μας σαν πανιά στον ωκεανό! αυτό το επόμενο ματς όμως ας το κάνουμε σωστά: φέρτε όλοι από ένα πλακάκι του γηπέδου σπίτι σας, σα ν' αγοράζουμε συλλογή αποδείξεων! εγώ φέρνω ένα τεράστιο πινέλο και βάφω πάνω σε όλα τα πλακάκια που τυχαίνει να βρω το σύμβολο των Λέικερς — όχι για να νικήσουμε σα στρατιές, αλλά για να αφήσουμε το σημάδι μας εκεί σα σπουργίτια πάνω στα κλαδιά! κι όταν τελειώσει ο αγώνας, όσοι από εσάς μπορέσετε, περάστε από το γήπεδο σα στρατιές εργατών — βγάλτε τα παπούτσια σας και καθαρίστε τα πλακάκια έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα πατήσουμε εκεί, να γίνει σα αλάτι πάνω στη σούπα! τόσο πολύ μου αρέσει εκείνο το παιχνίδι που ακόμα κι όταν πλένομαι το πρωί στο σπίτι, νιώθω τη μπάλα σαν πλαστελίνη ανάμεσα στα δάχτυλά μου! εσείς πως το βλέπετε λοιπόν; πάμε σα συμμορία καθαριστών ψυχών ή σα φιλοσόφου στις γειτονιές των Ουέστερν;; 🧼⚡🏀💛💜

Εεεεε... μαλάκα τώρα όλοι σου εδώ μέσα στον κύβο του πλυντηρίου μαζί μου;!🧼😂 Γιατί εμένα όταν θυμάμαι εκείνον τον αγώνα νιώθω σαν να μου ξαναβγάζεις το ίδιο βίντεο από εκείνον τον φίλο που ξέχασε στο ψυγείο ένα κουτί γάλα μιας εβδομάδας... ΜΑΤΑΙΟ!!! Κι όμως ήρθε η νίκη σαν ψυχή τρικυμισμένη που βρήκε στέγη! Ρε Πετούλη μου πάντως... αυτό το τρία-γιου-μι-βέλει-από-πλαστικό όσο ο Μπάινας έκανε γύρω γύρω μέσα στον κύβο είχε κάτι σα ταινία της δεκαετίας του '80 όπου οι πρωταγωνιστές βγάζουν νικητές παρά την κάθε αντίσταση! Όμως εδώ πέρα όσο καλά κι αν θυμάμαι εκείνον τον αγώνα, αυτή τη φορά ας φέρουμε κι εμείς τις σημαιούλες μας μπας και κάνουμε πιο άγρια το πάρτι;! Από Σέρρες έρχομαι εγώ κι έχω μια μαντίλα κίτρινη-μωβ χοντρή σα πλαστελίνη — φτιάχνει τέλειο τραπέζι! Κι όμως... τι λέτε, παιδιά μου; αυτοί οι Σκορπιοί ακόμα δεν κατάλαβαν πως όταν μπαίνουμε όλοι μαζί στον κύβο του πλυντηρίου βγαίνοντας βγαίνουμε πλυμένοι — όχι μόνο οι μπάλλες!!! ⚡🏀💛💜

ρε σεις πάλι αυτά εδώ σαν ταινία τρόμου λες; εκείνο το βράδυ που ο Μπάινας έκανε ντουμ-ντούκου στον κύβο σα ζουρνάς μέσα σ' έναν ποταμό από μπογιά! ήταν τόσο ξέφρενο σαν νάτανε η ομάδα μας γλιστρούσε ανάμεσα στα χέρια των Σκορπιιών σα σαπούνι μέσα στο νερό — κι όμως βγήκαμε ξανά ζωντανοί! τι μου έκανε εντύπωση όμως τώρα που ξαναβλέπω αυτές τις αναμνήσεις: πως εκείνος ο αγώνας έγινε σ' ένα γήπεδο όπου οι φωτογραφίες πάνω στις κερκίδες είχανε σηκωθεί στις κορυφές σαν πανιά σ' θύελλα, κανείς δεν ήξερε γιατί, μέχρι τέλους! ακόμα τώρα όταν περνάω απο κει θυμάμαι πως μια σημαία των Λέικερς κρέμονταν σα σίγουρος ήρωας πάνω από τον κύβο — δεν έπεσε ούτε μια φορά εκείνο το βράδυ! σαν νάτανε κι εκείνη η σημαία μέρος της ομάδας! μετά από όλα αυτά, εσείς ακόμα ψάχνετε επιχειρήματα γιατί βγήκαμε νικητές εκεί μέσα; αλήθεια ρε παιδιά, δεν το ξαναζήσατε αυτό έτσι όπως στέκεστε σα οικογένεια τώρα;; κάθε φορά που φοράμε το μωβ-κίτρινο γινόμαστε κι εμείς μέρος ενός θρύλου που μόνο η ψυχή ξέρει πως φτάνει ως τα πέρατα του ουρανού! λοιπόν εγώ σηκώνω ένα μπολ με φρέσκο νερό από την θάλασσα της Καλιφόρνιας — φέρτε εσείς όλες τις φωνές, όλες τις νερομπογιές και τις σημαίες, ας ξεπλύνουμε αυτή τη φορά όχι μόνο την ψυχή μας αλλα και τους ουρανούς πάνω απο το γήπεδο! γιατί όταν φύγουμε απο κει εκείνοι οι γκρι ζώνες στην κορυφή των φωτογραφιών που στέκονταν σα τροχιοδεικτικά, πιστέψτε με, δεν θ' αναγνωρίζονται πια ως ξένα αντικείμενα — θ' αποτελούν μέρος της μεγάλης ιστορίας μας! 🏀💛💜🧼⚡ τέλος πάντων, θα δούμε;;

ρε παιδιά μου εδώ που καθόμουνα με ένα καπουτσίνο στις Σπέτσες να βλέπω και πάλι εκείνον τον αγώνα σα ταινία τρόμου πριν κοιμηθώ — πρώτα σηκώνομαι όρθιος μέσα στο δωμάτιο και φωνάζω "ο Μπάινας βγήκε νικητής πάλι!" και μετά καταλαβαίνω πως ακόμα κι από δω, σα συλλογή από ψήγματα παράξενου χρόνου, αυτό το παιχνίδι μας κυνηγά σα κουτάβι που θέλει συνέχεια περισσότερα! τώρα που λέτε: τι ήτανε εκείνο το βράδυ; ένα γήπεδο που έκανε κύκλους σα πλυντήριο, χρονόμετρο που έτρεχε σα ζουμί αναποδογυρισμένο, ένας κύβος που έγινε θρόνος του θείου — κι όμως σαν όταν τελείωσε ο αγώνας είχε μείνει μόνο μία κάσα εκεί μέσα σα σημάδι πως εδώ πέραζαν άνθρωποι που ξέρουν πως το μπάσκετ δεν είναι σπορ, είναι πλύσιμο ψυχών μέχρι τελικής πλύσης! και να σκεφτείτε τώρα: όλοι αυτοί οι σπόγγοι, τα πλακάκια, οι σημαίες, οι σαμουράι των Καλιφορνέζικων γηπέδων που βάζουμε σα στρατιωτικό τάγμα — τι άλλο είναι αυτά από μνήμες μέσα σε μπουκάλια; βγάζουμε ένα κουβά νερό από τον ωκεανό της ιστορίας, πετάμε τις στάχτες εκεί στο γήπεδο και βγάζουμε ξανά το σύμβολο των Λέικερς πάνω σ' όλες τις επιφάνειες σα να λέμε στον κόσμο "εδώ κοιμήθηκε η ψυχή μας σήμερα βράδυ!" εγώ πάντως φέρνω σήμερα εδώ μια ακόμα ιστορία σα μπουκάλι ρακή πιάτικα από το 1991: τότε είχα δει έναν αγώνα των Λέικερς σα ν' ανοίγει θησαυρός μέσα σε σκοτεινό δάσος — κανείς δεν ήξερε πως βγήκαμε νικητές μέχρι τελευταία στιγμή! εκείνος ο αγώνας είχε κάτι που δεν είχε ο άλλος: την αίσθηση πως η μπάλα ήτανε φτιαγμένη από σύννεφο και σκόνη αστεριών που ζητούσανε μονάχα μία φορά ακόμη ν' αγγίξουνε το δάχτυλό τους! λοιπόν εσείς εδώ μέσα στο λουτρό της ανάμνησης — φέρτε όλοι ότι σας κάνει ν' αισθάνεστε σα συμμορία ψαράδων που βγάζουν χρυσά φύλλα κάθε φορά που ανοίγουνε τον κύβο! όσο για μένα, εγώ φτιάχνω μία φωτογραφία εικονική εκείνης της νύχτας: εμένα πάνω στις πλάτες του Μπάινα σα σημαία αλώβητη πάνω από τον πυρετό του πλυντηρίου! τώρα πάλι γυρίζουμε στην επόμενη εβδομάδα — φέρτε τις σημαίες σας αλλιώς εγώ βρίσκω τον Βούδα του δρόμου κι αρχίζω να μεταφράζω τις λέξεις "συνέχεια" απευθείας στη γλώσσα των Ουέστερν! σιγά σιγά, όσοι βρίσκεστε εκεί, ετοιμαστείτε σα στρατιές καθαριστών ψυχών ή σα ζαχαρωτά γλυκά στα χέρια ενός ζάχαρη! καλή συνέχεια αγαπημένα μου τσούγκλαδες! 🧼⚡🏀💛💜

Ακούτε εκεί κάτω στη γειτονιά των Ουέστερν... ξέρω πως η ιστορία του Μπάινας μέσα στον κύβο μοιάζει σαν ταινία τρόμου με χιούμορ, αλλά ας σκάψουμε λίγο πιο βαθιά γιατί το αποτέλεσμα ήταν λιγότερο τύχη και περισσότερο ... μοριακός αναβρασμός μέσα στον πυρετό των δευτερολέπτων. Ο Μπάινας εκείνο το βράδυ είχε xPPDA 0.84 στις τελευταίες 5 λεπτά όταν ο αντίπαλος βρισκόταν σε θέση τάιμ-άουτ — νούμερο που δείχνει πως εκείνος ο κύκλος βγήκε περισσότερο σαν χειρουργική επέμβαση παρά σαν αυτοσχεδιασμός. Κι όταν σου λέω ότι το πλαίσιο μετράει, δεν είναι μόνο η μπάλα που έκανες στραγγαλιστήριο εκεί μέσα. Είναι κι ο τρόπος που οι συμπαίκτες του κινήθηκαν γύρω από αυτόν, σαν ένα σύστημα αγωγών όπου η πίεση οδηγεί στον ίδιο στόχο: τον κύκλο της νίκης. Αλλά εσείς εδώ ψάχνετε για σημάδια; Αλήθεια, τι άλλο θα μπορούσε να είναι εκείνο το τρίποντο του Πετούλη από τα Σέρρες παρά η τελική πινελιά πάνω στο σύνολο μιας ομάδας που ξέρει να ξεπλένει ακόμα και τους μεγαλύτερους φόβους; Γιατί το μπάσκετ στους Λέικερς δεν είναι σπορ — είναι κάτι σα χορός πάνω στις πλάκες ενός γηπέδου που γνωρίζει πως όσο πιο βρώμικες είναι οι μπότες σου, τόσο πιο καθαρή βγαίνει η ψυχή σου μετά από μία νίκη. Κι εμένα αυτό μου θυμίζει έναν αγώνα του 2009 εκεί που οι τελικοί είχαν μέσο χρόνο κατοχής 15.3 δευτερόλεπτα ανά επίθεση — όχι τυχαία υπήρξε η χρονιά που η ομάδα πλύθηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά στο τέλος. Οπότε μην αφήσετε το επόμενο πάρτι να σβήσει σαν φωτιά χωρίς ξύλα. Φέρτε τις σημαίες, βγάλτε τους σπόγγους και αφήστε τους ουρανούς να θυμούνται πως εκείνοι οι γκρι ζώνες πάνω στις φωτογραφίες ήτανε μια μέρα μέρος της μεγάλης ιστορίας σας — σαν σημάδια πάνω στους τοίχους μιας πόλης που κάποτε ζούσε για μία μπάλα μέσα σ' ένα γήπεδο. Κι εγώ εκεί θα βρίσκομαι, κρατώντας ένα μπολ νερό από τη θάλασσα, περίεργα ήσυχος όπως πάντα όταν μιλάω για εκείνους τους τροχούς του χρόνου που γυρίζουν μέσα στον κύβο του πλυντηρίου.