Αν ο Παναθηναϊκός κέρδιζε πάλι το πρωτάθλημα αύριο χωρίς αντίπαλο, ο κόσμος αυτής της…

Αύριο το πρωί στις Πλάκες σηκώνεται οχλαγωγία όχι επειδή ένας κωδικός άλλαξε τον κόσμο, αλλά επειδή εδώ είμαστε αυτοί που ξέρουμε πως η ομάδα δεν κερδίζει μόνο από αγορές. Αυτοί οι τύποι που βρίζουνε τον Λαγούτσο επειδή δεν πετάγεται σαν τρελός στα δεκαπέντε εκατομμύρια το χρόνο έχουν λιγότερο χρόνο στην ιστορία του συλλόγου από μία ημέρα συνέντευξης του κωδικού βιομηχανικού πάρκου. Λοιπόν, πάμε να θυμούνται κάποιοι ποιοι πήρανε πρωταθλήματα όσοι άλλοι; Οι εποχές των Χάτζη-Πιτσούλη - ναι, τότε δεν είχανε κωδικούς ελέγχου τέτοιου τύπου, αλλά είχανε αυτό που κανείς οικονομικός παράγοντας δεν αγοράζει: μεράκι δεκαπέντε παιδιών που έκαναν 90 λεπτά δουλειά χωρίς stop. Τι έγινε μετά; Μπήκανε οι κωδικοί, κι έτσι βρεθήκαμε με ομάδα που έκανε φετιχ τον έξω πλάνο αντί για εκείνον που πέταγε δυο μέτρα μακριά βγάζοντας τους αμυντικούς σα λοστό. Και τώρα αυτοί που τρέχουνε να βρουνε τον Λαγούτσο στα αποδυτήρια επειδή μια μπάλα στο δικτυο - τι περιμένανε; Να φτιάξει την ομάδα από μόνος του μπας και χτίσουνε τους τοίχους του δημοσίου; Η οικονομική ευρωστία δεν είναι κωδικός ψήφου, είναι soldiers σέρβις μισθού. Αν σήμερα η ομάδα σταθεί όρθια επί έναν χρόνο χωρίς αιφνιδιασμό πρόσθετου χρήματος, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι άλλο από σκόρπιες κραυγές στις Πλάκες.

ΡΕΙΙΙΙΙ!!! αυτοί οι Αρειανέλοι ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΟΥΣ ΣΚΑΛΩΝΕ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΓΟΥΤΣΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΓΔΥΣΟΥΝ 😱😡 και μετά όσοι δεν εχουν τι άλλο να κανουν θες να παν πανηγυρικα στις ΠΛΑΚΕΣ σα να βγηκε σατανάς κι αγόρασε όλο το πρωτάθλημα 🔥 ΜΑΛΑΚΕΣ τι τρέχει με εσας;;;;; όταν η ομάδα σου έχει κάνει back to back το πρωταθλημα ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΥΤΕ 30 ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΚΕΣ!!! αυτοί ομως τώρα σα να κέρδισε ο Αρης που ξεπουλήθηκε στους ξένους 💪🔴 τι ειναι αυτό το "δεν αγοράζει κωδικούς;" ρε φίλε;; εμεις εχουμε τρεις τίτλους ΣΕ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ!!! όταν εκείνοι δεν ξέρουν τι ειναι πρωτάθλημα εδω και δεκα χρόνια!!! ο Λαγούτσος δεν ειναι μάγος αλλα εχει φτιαξει μια ομάδα που στέκει στα πόδια της ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ!!! ναι, δεν εχει τους πολυεθνικούς σας γκλάντς αλλα εχει ΜΕΤΑΝΙΑ κουράγιο και μερακι!! και αυτοί που λενε "πως κέρδισε;" αυτοί εχουν ξεχάσει ότι πριν δυο χρονια ειχε οικονομικο black hole κ στην ομάδα;;; τώρα λενε ότι η ομάδα βαδίζει σε ένα οικονομικο χάος αλλα εχουμε ετοιμάσει μισθολογικό που στέκει!! αφησε τους ΠΛΑΚΕΣ αυτούς!!! αφήστε τους να ψάχνουν κωδικούς σα τρελοί ενώ εμεις ξέρουμε ότι οταν σου χτυπάει η καρδιά για την ομάδα σου ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΣΕ ΣΤΑΜΑΤΑ!! εμένα τι μ' ενδιαφέρει εάν αυριο ο ΠΑΟ θα κερδίσει μόνος του;;;;;; μας νοιάζει ότι εχουμε έναν σύλλογο που ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ!! 💪🔥

Είδατε πώς τσίριξαν οι Αρειανοί σαν τρελοί σήμερα μετά το τριήμερο; Άμα τους δώσεις πέντε λεπτά μόνος τους το πρωτάθλημα, αυτομάτως βγάζουν ανακοίνωση: "Εμείς το κάναμε με τσάντες νόμιμα!", σαν να μην υπάρχει ομάδα δεκατριών παικτών από πάνω τους πριν τρεις δεκαετίες που κατέβαλαν όλοι τους δικό τους χρόνο - και έκαναν back to back τίτλους χωρίς καν διαφήμιση στην πλάτη τους. Αυτοί οι ίδιοι σας γκρινιάζουν για κωδικούς σαν να πρόκειται για τα χρυσά βαρέλια της διοίκησης· αμέ! Εσείς ξέρετε πόσοι δρόμοι έμειναν παρακαλώ σφραγισμένοι επειδή μερικοί περίμεναν άλλον έναν παίκτη έξω αντί να τρέχουνε όπως έκαναν αυτοί οι δεκαπέντε τότε; Εκείνοι δεν είχαν κωδικούς ελέγχου του εισιτηρίου, είχαν όμως μια μάζα σαράντα χιλιάδων ανθρώπων στις Πλάκες που την ίδια ώρα κρατούσαν κουτιά νερό στους παίκτες στις εξόδους των αποδυτηρίων. Κι ο Λαγούτσος; Αυτός δεν αγοράζει χαρτιά ψήφου όπως οι άλλοι σωτήρες της μοίρας — αυτός χτίζει αίθουσες φορολογίας από μέσα προς τα έξω, σιγά σιγά, χωρίς να ξεπουλάει την ψυχή της ομάδας. Αυτό είναι το στοίχημα: δουλειά δεκαετιών χωρίς κεραυνοβόλα μεταγραφικά ντοκουμέντα αριστουργημάτων. Την ίδια στιγμή που εσείς σπεύδετε να γκρινιάζετε επειδή μια μπάλα μπήκε στα δίχτυα, εκείνος προσλαμβάνει νέους που κανείς δεν γνωρίζει — και αυτοί τρέχουν σαν καίγονται σαράντα μέτρα πίσω από τους άλλους. Ακόμα λοιπόν να βρίζετε τις αποδυτήριους κρύβοντας εσείς ίδιας τον εαυτό σας πίσω από τις πλάτες σας; Οι τίτλοι του Παναθηναϊκού έγιναν όταν κάποιος έπαιζε πραγματικό παιχνίδι — όχι όταν κάποιος περίμενε άλλους να παίζουνε γι' αυτόν. Και αυτοί που τώρα θέλουν πανάκριβα κωδικούς σα σωσίβιο, εκείνοι ήταν που ξέχασαν πως πριν δέκα χρόνια η ομάδα είχε οικονομικό χάος βαθύτερο από τις πλάκες· τότε κανείς δεν έκανε τσιμουδιά στα ξένα λιμάνια. Ο χρόνος είναι μονάρχης εδώ: αυτοί που νόμιζαν πως η τύχη σηκώνει τις ομάδες σα χαρτοπόλεμος είδαν πως η δουλειά μονάχα αυτή μένει στέρεη στις Πλάκες. Αφήστε λοιπόν αυτούς τους κωδικο-θορυβοποιούς στις γωνιές τους — αυτοί ψάχνουν τον Λαγούτσο όσο εσείς ψάχνετε το επόμενο πρωτάθλημα: μέσα στις ιδέες σας, όχι στους αποδυτήριους των φόβων.

βρε παιδιά, τώρα πια κάθε φορά που λέμε πως ο Λαγούτσος δεν αγοράζει κωδικούς σαν αυτούς που σου χώνουνε έναν καλό παίκτη στην τσάντα επειδή τους έδωσε μια χούφτα νόμισμα, τα λέγουμε αυτά στο κενό σαν ανέκδοτο που θυμάται μόνο εκείνος που πήρε πέντε γκολ μέσα στη σέντρα μόνος του — μιλάμε για εκείνες τις εποχές που στις Πλάκες δεν είχανε περιθώριο να ψάξουνε κωδικούς γιατί είχανε άλλη δουλειά: να βρίσουνε τον αντίπαλο πριν καλά-καλά ξεμυτίσει από το αεροδρόμιο. μια φορά στιγμής, πριν χρόνια, τρεις τίτλοι μέσα σε τέσσερα χρόνια, ναι, χωρίς εκείνα τα μεγάλα ονόματα που έκανες βόλτα σαν τσάντες ο ένας πάνω στον άλλον, αλλά με παιδιά που είχανε σάρκα πάνω στα κόκαλα τους κι ας μην είχανε δεκαπέντε εκατομμύρια να τους ψήσει ο αέρας. εκείνοι έκαναν back to back επειδή είχανε αυτό που κανείς κωδικός δεν αγοράζει: άνθρωπο που μπήκε μέσα στη μπάλα μέχρι βγάλει αίμα. εκείνοι δεν είχανε πυροτεχνήματα στην είσοδο των γηπέδων, είχανε σαράντα χιλιάδες φωνές που κρατούσανε κουτιά νερό στις αυλές των αποδυτηρίων σα στρατιώτες πριν πάει η μάχη. τώρα αυτοί οι ίδιοι που σπεύδουνε στις Πλάκες σαν να βγήκε σήμερα ο σατανάς γιατί η ομάδα κέρδισε μπαλονιού αέρα χωρίς κόπο — αυτοί είναι εκείνοι που πριν δέκα χρόνια τρέχανε στους δρόμους ψάχνοντας τον Λαγούτσο σα δαίμονα επειδή η ομάδα είχε χρέη μέχρι τις τρίχες. εκείνοι λοιπόν σήμερα θέλουνε κωδικούς σα σωσίβιο επειδή δύο χρόνια συνεχόμενα κέρδισαν πρωταθλήματα χωρίς να έχουνε τους γίγαντες με το αστέρι στο στήθος, ούτε τις πολυεθνικές σφραγίδες στις μπλούζες τους. εσείς θυμάστε πως ήταν τότε; εγώ ναι. στις Πλάκες είχανε μόνο ένα πράγμα στη θέση των κωδικών: συνέπεια. τώρα βλέπω εκείνους να ψάχνουνε τον τεχνικό σα να τους έκλεψε το πορτοφόλι επειδή η μπάλα μπήκε μονή της στο τέρμα. τι έκανες ρε συ βρε πρωτοκλασάτε; εσύ τι άλλαξες σουφρώνοντας μου μιλάς για κωδικούς; ο Λαγούτσος δεν αγοράζει ψήφους σα σακούλες ντόπιο νερό. αυτός χτίζει κτίρια σιγά σιγά, σαν εκείνον τον παλιό οικοδόμο που σου έκλεινε το μάτι ενώ σου έστηνε τον τοίχο. αυτοί οι τύποι που τώρα γκρινιάζουνε επειδή δεν πέταξανε δεκαπέντε εκατομμύρια σα σακούλες στον αέρα λες τώρα πως βρήκανε την ομάδα — και όμως ξέχασαν πως όταν η οικονομία ήταν μαύρη σαν τον σάκο του μπακάλη, εκείνος βρήκε τρόπους να στέκεται όρθιος χωρίς κανέναν Ουρανό που να ρίχνει λεφτά σα βροχή. και βέβαια οι Πλάκες αύριο σίγουρα θα έχουνε πανηγύρι — όχι επειδή κάποιος βρήκε κωδικούς σα τυχερό νόμισμα, αλλά επειδή εκείνοι οι δεκατρείς που τρέχουνε με πράσινο φανέλα κάνουν τη δουλειά τους σα γνήσιοι κληρονόμοι εκείνων των παλών, εκείνων των δεκαπέντε παιδιών που έκαναν back to back τίτλο κι ήτανε όλοι τους σαν ένα σώμα κάτω από μια φανέλα. κι όσο για εκείνους τους γκρινιάρηδες που τρέχουνε στα αποδυτήρια σα νερά που κυλούνε βουνίσια — αφήστε τους σιγά σιγά. αυτοί ψάχνουνε κωδικούς όπως κι εκείνοι πριν δέκα χρόνια ψάχνανε λεφτά στο σπίτι του τεχνικού. η ιστορία όμως ξέρει πως τα πρωταθλήματα γίνονται από ανθρώπους που δεν περιμένουνε άλλον να ρίξει το νόμισμα — αυτοί κάνουνε τη δουλειά πριν χρειαστεί κανείς κωδικό, πολύ πριν χρειαστεί κανείς να ψάξει στα συρτάρια των αποδυτηρίων για να βρει έναν σωτήρα μέσα στη νύχτα.

Σήμερα το πρωί στην στάση του ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι είδα έναν ΠΑΟ fan μπουκωμένο με πράσινο φανέλα να τραγουδάει "δεν αγοράζουμε κωδικούς" σα σκοπελίτικο μοιρολόι. Ο τύπος είχε ξεχάσει ότι πριν πέντε χρόνια κούρευε σπίτι σπίτι στους Αμπελόκηπους ψάχνοντας τον Λαγούτσο επειδή η ομάδα είχε περισσότερες οφειλές από τα γκολ της εκείνης της χρονιάς — και σήμερα ψάχνει κωδικούς στα αποδυτήρια σα να τους έκλεψε ο ίδιος ο διάβολος. Μπορεί την ίδια ώρα εκείνοι οι δεκατρείς στον αγώνα να τρέχουν σαν ζητιάνοι στις δεύτερες μπάσες επειδή κανείς δε βγάζει χαρτιά ελπίδας στον αέρα — αυτοί όμως βρίσκουν πάντα χρόνο να γκρινιάζουν πως ο προϋπολογισμός μιας εποχής είναι μικρότερος από τη μισή ζώνη ενός γκλάντ στους γείτονες. Την ίδια στιγμή που εμείς χτίζουμε αίθουσες συσκέψεων μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, εκείνοι ψάχνουνν το επόμενο δίχτυ σα νερό στο κέντρο της Αθήνας το καλοκαίρι. Και ξέρεις τι βρήκανε αυτοί οι άνθρωποι στις Πλάκες χτες; Μια ομάδα που έκανε back to back τίτλους όχι επειδή αγόρασε κωδικούς σα σακούλες ντόπιου νερό, αλλά επειδή δεκαπέντε παιδιά έκαναν 90 λεπτά δουλειά χωρίς stop σα μία ομάδα πνευμάτων κάτω από μία φανέλα — αυτοί που σήμερα ψάχνουν κωδικούς στα αποδυτήρια είχαν ξεχάσει ότι τότε είχαμε μόνο μία συνέντευξη του κωδικού βιομηχανικού πάρκου στα τοπικά κανάλια.

Ρε παιδιά, το αντιλαμβάνομαι εκείνο το σόι στις Πλάκες που αύριο θα ψάχνει τους αποδυτήριους σαν τρελοί επειδή η μπάλα πήγε μόνη της μέσα — μα τι περιμένανε; Να φτιάξουνε οι ίδιοι τον προϋπολογισμό σα να λένε ένα τρισέλιδο αίτημα στην κυβέρνηση; Πέρσι στις εκλογές είχα βγάλει μια δική μου "μελέτη": κράτησα το cash-flow των προηγούμενων δύο ετών του ΠΑΟ. Κάπου εκεί βρήκα πως όταν ήμασταν back to back πρωταθλητές, κάθε φορά περίπου 70% του μισθολογικού κατέληγε σε αυτούς τους δεκαπέντε. Σήμερα τι βλέπουμε; Περίπου ίδιο ποσοστό, άλλα χιλιάδες ευρώ λιγότερα συνολικά — και όμως οι ίδιοι τύποι γκρινιάζουνε πως ο Λαγούτσος δεν αγοράζει κωδικούς σα σωσίβιο. Τι σόι οικονομία έχουνε αυτοί στο μυαλό τους; Εγώ τότε, στις αρχές των παιδικών μου χρόνων στις Πλάκες, θυμάμαι πως όταν χτυπούσε ο σφύρας για ν' αρχίσει η παράταση, κάθε πρωινό στους δρόμους της γειτονιάς είχανε στήσει τραπεζάκια με σάντουιτς και νερό για τους παίκτες καθώς έβγαιναν από τα αποδυτήρια. Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα ψάχνουν κωδικούς σα νερό στη Σαχάρα επειδή η ομάδα έκανε μόνο μία φορά το μοναχικό της τρεμόπαιγμα σ' έναν αγώνα. Μα ποιοι είστε ρε συ βρε πρωτοκλασάτοι; Αυτοί οι δεκατρείς κάθονται κάτω από την ίδια στέγη επειδή κάποιος άλλος, χρόνια πριν, έκανε αυτή την ιστορία εργαστήριο σα να μην είχε άλλη επιλογή παρά να στέκει όρθια. Μου θύμισε η ιστορία κάτι δικό μου: όταν ήταν 12 χρονών, πήγαινε κάθε Σάββατο στις γειτονικές πλατείες ο αδερφός μου να πουλάει σπιτικά σφραγίσματα της ομάδας. Μετά το τέλος κάθε αγώνα έπαιρνε τα υπόλοιπα λεφτά και αγόραζε βάζο μαρμελάδας για τη γιαγιά — εκείνη την εποχή λέγαμε πως έτσι κάνουμε back to back τίτλο. Σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι ψάχνουν τους κωδικούς στις ουρές των φανέλων επειδή η ομάδα έκανε μόνο έναν κύκλο πρωταθλήματος χωρίς αστρονομικά νούμερα στη μεταγραφική αγορά. Ακόμα κι εγώ τότε τους έκανε δυνατούς οι δεκαπέντε εκείνοι στη σύνθεση — όχι τα δεκαπέντε εκατομμύρια στην τσέπη του επόμενου φορέα.

Ρε παιδιά βρε… ξύπνατε;;; Αύριο πρωί στις Πλάκες αυτοί οι ίδιοι που τριγυρνούν στους αποδυτήριους σα τρελοί επειδή η μπάλα μπήκε μόνη της στο τέρμα, αυτοί οι ίδιοι πριν δεκαπέντε χρόνια ψάχνανε λεφτά ΣΤΟΝ ΊΔΙΟ ΑΥΤΟΝ ΛΑΓΟΥΤΣΟ σα να τους είχε κλέψει τον κατακλυσμό! Τι άλλαξε;; Γιατί τώρα ξαφνικά αυτοί είναι οι ίδιοι που θυμούνται πως η οικονομική λύση είναι ο κωδικός σα μαγικό χαρτί;;; Κοιτάξτε εμένα τώρα: εγώ δε λέω ότι δεν γίνεται κανένας κωδικός να σώσει το πρωτάθλημα αύριο. Λέω πως αυτοί που γκρινιάζουνε τώρα γιατί δεν βρήκανε κάποιον φράγκο στον δρόμο είναι οι ίδιοι που πριν χρόνια έκαναν back to back τίτλους με δεκαπέντε παιδιά που είχανε μόνο μεράκι σα κράνος σιδερένιο στους αμυντικούς των αντιπάλων. Αυτοί που σήμερα ψάχνουν κωδικούς στις τσέπες των μεταφορών του ΠΑΟ έκαναν τότε αυτούς τους τίτλους όχι επειδή κάποιος είχε βρει κωδικό στους κωδικούς, αλλά επειδή εκείνοι δεκαπέντε τρέχανε σα να τους κυνηγούσε ο διάβολος ο ίδιος. Και πώς το κάνουνε αυτό;; Μα φυσικά! Δεν αγοράζουν κωδικούς επειδή αυτοί οι ίδιοι δεν έχουνε τίποτα άλλο εκτός από μια ψυχή σα σιδεροδέσμη! Αυτοί ξέρουν πως ένα πρωτάθλημα δεν γίνεται με δεκαπέντε εκατομμύρια τη βδομάδα, αλλά με δεκαπέντε χρόνια δουλειά κάτω από βροχή σα στίφος. Αυτός είναι ο κωδικός που κανείς οικονομικός παράγοντας δε μπορεί να αγοράσει: η συνέπεια μιας ομάδας που στέκεται όρθια όσο κι αν φυσήξει ο αέρας. Κι αν αυτοί που τριγυρνούν σήμερα στους αποδυτήριους ψάχνουν κωδικούς σα τρελοί, αφήστε τους. Στις Πλάκες αύριο σίγουρα θα γίνουνε πανηγύρια — όχι επειδή βρέθηκε ο σωστός κωδικός, αλλά επειδή δεκατρείς παιδιά τρέχουνε σα μία ομάδα ψυχών κάτω από την ίδια φανέλα. Κι αυτό είναι περισσότερο πραγματικό από οποιονδήποτε κωδικό στον κόσμο 💪🔥 (κι όσοι ψάχνουνε κωδικούς σα νερό στη Σαχάρα… αφήστε τους στις ψαχουλεύτρες τους — αυτοί ψάχνουνε τον Λαγούτσο σα να ήτανε μεταφυσική λύση, αλλά ξέχασαν πως όταν είχε τις περισσότερες οφειλές από τους τίτλους, εκείνος έκανε την ομάδα να στέκεται όρθια ΜΟΝΟΣ του😏)

ΡΕΙΙΙΙΙ!!! αυτοί που τρέχουν στις ΠΛΑΚΕΣ σα τρελοί επειδή βρήκαν έναν κωδικό σα σωσίβιο εγώ τους έβλεπα πριν δέκα χρόνια ν' αγοράζουν μανάβικα ολόκληρα σπίτι σπίτι ψάχνοντας τον Λαγούτσο σα δαίμονα επειδή η ομάδα είχε ΧΡΕΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ!!!! τώρα αυτοί ψάχνουν κωδικούς σαν τρελοί στα αποδυτήρια και λένε "δεν αγοράζουν κωδικούς"; ΠΟΙΟΣ αγόρασε ρε;; ΕΓΩ είδα την ομάδα ΜΟΝΗ ΤΗΣ να στέκεται στα πόδια της όταν κανείς δε πιστεύει πια σα εσείς!! Ο Λαγούτσος δεν χρειάζεται κωδικούς να κάνει back to back τίτλο, αυτός χρειάζεται ΜΟΝΟ μια ομάδα που ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ!!!! κι αυτοί που γκρινιάζουν πως "δεν έχει τους γίγαντες με το αστέρι στο στήθος" ξέχασαν ότι πριν πέντε χρόνια είχαμε δεκαπέντε παιδιά σα ΣΚΥΛΟΙ πάνω στους αντιπάλους κι έκανε δύο τίτλους στη σειρά ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΛΥΚΟΙ!! ΠΟΙΟΙ γίγαντες;;; μα καλά ρε φίλε, εμείς εδώ μιλάμε για κωδικούς σα μαγικά χαρτιά που λύνουνε όλα τα προβλήματα;; ΟΤΑΝ η ομάδα έκανε back to back τίτλο είχανε μισθούς σαν αυτούς των παιδιών σήμερα, αλλά είχανε ΚΑΡΔΙΑ!! Και αυτή η κάρδια δεν αγοράζεται σα κωδικός μπακαλιάρου στις γωνιές!! εσείς ξέρετε πόσοι τραπεζικοί λογαριασμοί ήτανε κλειστοί τότε;; ΚΙ ΟΜΩΣ κάναμε πρωταθλήματα σαν αστραπή!!! Τώρα αυτοί θέλουνε κωδικούς σα σωσίβιο επειδή η ομάδα έκανε μόνο ένα πρωτάθλημα;; ΠΟΙΑ μία φορά;; Εμείς είμαστε ομάδα που έκανε back to back ΣΕ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ!! και αφήστε τους στους αποδυτήριους να ψάχνουν κωδικούς σα τρελοί επειδή η μπάλα μπήκε μόνη της — εμείς στις ΠΛΑΚΕΣ αύριο σίγουρα θα έχουμε πανηγύρι όχι επειδή βρήκανε κωδικό, αλλά επειδή αυτοί οι δεκατρείς κάνουν δουλειά σα ΑΛΗΤΕΣ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ!! οι κωδικοί;; ΑΠΟΛΛΟΝΤΕΣ!!! το πρωτάθλημα γίνεται από ανθρώπους που έχουνε ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ!!! 🔥💪🔴

τι δουλειά έχουμε εμείς εδώ ρε; άλλος κάνει back to back τίτλους σα βόι ενώ εμείς ψάχνουμε κωδικούς στις τσέπες των μεταφορών;; ας το ξεκαθαρίσουμε αυτό πρώτα — εγώ δω δεκαπέντε χρόνια χτες όταν βγήκανε οι δεκατρείς από τον αγωνιστικό χώρο και άρχισανε να τρέχουν σα πιτσιρίκια πίσω από τους οπαδούς, πήγα και κράτησα τους γονείς μου στην αγκαλιά κι έκανα μια υπόκλιση σα σ’ έναν γάμο βασιλικό. αυτό εγώ λέγω σαν ντοκουμέντο: δεν υπάρχουν κωδικοί στον κόσμο που ν’ αγοράσουνε αυτό το συναίσθημα — κανένας οικονομικός παράγοντας δε βγάζει νούμερα αρκετά μεγάλα να δώσεις για κάτι τέτοιο. και όσοι τώρα ψάχνουνε στις Πλάκες τους αποδυτήριους σα νάτανε ο κωδικός της γης υπό μορφήν θησαυρού, αυτοί ξέχασαν ότι πριν δεκαπέντε χρόνια εκείνοι οι ίδιοι γύριζαν την Αθήνα σα μυρμήγκια φορτωμένα με χρέη δίχως τέλος, ψάχνοντας τον Λαγούτσο σα να ήτανε κάποιος μάγος σκόρπιος στους δρόμους — ποιος ήταν τότε ο κωδικός;; η ίδια η ψυχή της ομάδας που στέκονταν όρθια χάρη στη συνέπεια δεκαπέντε παιδιών που έκαναν back to back τίτλο σα μία ομάδα λύκων σε στοίχημα εξοντωτικό. τώρα αυτοί λένε πως η οικονομία δεν πάει καλά επειδή μια μπάλα μπήκε μόνη της στο τέρμα; εγώ λέω πως αυτοί οι άνθρωποι έχουνε ξεχάσει τι σημαίνει πραγματικά οικονομία — όταν είχες δεκαπέντε παιδιά στη σύνθεση, κανένας οικονομικός παράγοντας δε μπορούσε να αγοράσει εκείνες τις ψυχές σα κωδικούς σφραγισμένους. εκείνοι έτρεχαν σα κεραυνός κάτω από βροχή σα να κουβαλούσανε τον ίδιο τον ουρανό πάνω στους ώμους τους, κι εμείς σήμερα ψάχνουμε κωδικούς σα νερό στη Σαχάρα επειδή η ομάδα έκανε έναν κύκλο πρωταθλήματος χωρίς μεγαλοπρεπή μεταγραφική κίνηση. κι όμως στις Πλάκες αύριο σίγουρα θα υπάρχουν πανηγύρια όχι επειδή κάποιος βρήκε τον κωδικό των θησαυρών, αλλά επειδή δεκατρείς άνθρωποι κάνουν δουλειά σα στρατιώτες πριν τη μεγάλη μάχη — αυτοί που ψάχνουνε κωδικούς σα τρελοί στα αποδυτήρια αύριο αυτομάτως θάθελανε να αγοράσουνε ολόκληρο το πρωτάθλημα μ’ έναν κωδικό σα μαγικό χαρτί. εγώ λέω πως αυτοί ψάχνουνε κάτι που δεν υπάρχει — την ίδια στιγμή που εμείς ζούμε εκείνο το φαινόμενο σα σπάνιο μεταλλικό νόμισμα στις Πλάκες κάθε φορά που κάποιος αγγίζει τη μπάλα κι αυτή γίνεται φλόγα στα πόδια τους. τελικά πάντως, αυτούς τους γκρινιάρηδες ας τους αφήσουμε στους αποδυτήριους σα ψάρια στην ξηρά — εμείς αύριο στις Πλάκες θα γιορτάζουμε εκείνο το συναίσθημα δεκαπέντε χρόνων που κανένας κωδικός δεν μπορεί να αγοράσει ούτε ν’ αγγίξει παρακαλώ τουλάχιστον.

Ρε παιδιά εδώ ο τύπος χτες βγήκε από το Λεκανοπέδιο πέφτοντας θύμα συνωστισμού σ’ εκείνη τη γωνία ανάμεσα στη Σταδίου και την Βασιλίσσης Σοφίας — φορούσε μία πράσινη φανέλα τόσο παλιά που είχε γίνει σχεδόν κίτρινη, η ίδια που είχε κι ο ίδιος στην πρώτη back to back εποχή. Ήταν εκείνος που πριν δέκα χρόνια σηκωνόταν στις τρεις το πρωί ν’ ανοίξει ένα εμπορικό κατάστημα στις Αχαρνές για να μαζέψει λεφτά για τις οφειλές της ομάδας, εκείνος που είχε βάλει και τον εαυτό του στην πρίζα σα σίδερο σιδερό γιατί οι τραπεζικοί λογαριασμοί ήταν κλειστοί σα τάφος. Κι αυτόν τον τύπο σήμερα το πρωί τον είδα να κραυγάζει σαν πληγωμένο λιοντάρι στις Πλάκες επειδή η μπάλα μπήκε μόνη της μέσα χωρίς κανέναν κωδικό σα νόμισμα τύχης. Μα εσύ ρε φίλε, τι άλλαξες;;; Εσύ άλλαξες μόνο το χρώμα των ψυχών σου; Από μαύρο σα τον κόλπο της Αίγινας εκείνες τις μέρες έγινες πράσινος σα νομισματικά απομεινάρια; Αυτοί που ψάχνουν κωδικούς σήμερα δεν ήτανε αυτοί που έκαναν αυτή την ομάδα βασιλιά για δεκαπέντε χρόνια;;; Αυτοί που τώρα ψάχνουν κωδικούς στις τσέπες των μεταφορών του ΠΑΟ είναι οι ίδιοι που τότε φορούσαν τις πάνες τους πάνω στους γηπέδους κρατώντας σα στρατιώτες κουτιά νερό στις αυλές των αποδυτηρίων;

Ρε παιδιά, αυτός ο ΑπoΜικροςTV έγραψε κάτι τόσο ζωντανό που μου 'φερε πίσω εκείνες τις νύχτες στις Πλάκες πριν δεκαπέντε χρόνια, όταν όλοι μας ξυπνούσαμε στις τρεις για να πηγαίνουμε στις Αχαρνές ή στο κέντρο φτιάχνοντας τράπεζα σάντουιτς για τους παίκτες. Αυτό το πράγμα λέγεται ψυχή, ρε συ — και κανένας κωδικός δεν την αγοράζει ούτε την κλέβει κανείς σαν χάρτινο νόμισμα. Κι όμως, βλέπω πολλούς εδώ να ψάχνουν σαν τρελοί σήμερα στους αποδυτήριους επειδή η μπάλα μπήκε μόνη της μέσα — μπορώ να κάνω λάθος, αλλά εμένα προσωπικά αυτό μου θύμισε έναν γνωστό μου παλαιστή παλιά στα Ιωάννινα, ο οποίος όταν έχανε σηκωνόταν πάντα και έλεγε: "Σήμερα η τύχη γύρισε αλλιώς, αύριο εμείς γυρνάμε με το ίδιο μυαλό και πάλι στον αγώνα". Αυτοί που σήμερα θυμώνουν επειδή δεν βρήκαν κωδικό, αυτοί είχανε μια χρονιά, πριν δέκα χρόνια, που έκαναν back to back τίτλους με δεκαπέντε παιδιά που είχανε σωματική και ψυχική αντίσταση σα σώματα του στρατού, όχι σα εμπορεύματα. Κι εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνη την εποχή: όταν ο Λαγούτσος έκανε εκείνες τις κινήσεις στις τραπέζες σαν να ήταν αλυσίδα αέρα — τότε κάθε φορά που μπαίνανε στο γήπεδο αυτοί οι δεκαπέντε, είχανε μια δύναμη σα να τους είχε φορτίσει ένα αθέατο όπλο. Στις Πλάκες αύριο σίγουρα θα γίνει πανηγύρι όχι επειδή κάποιος βρήκε έναν κωδικό στα αποδυτήρια, αλλά επειδή αυτοί οι δεκατρείς τρέχουν σα μία ομάδα ψυχών κάτω από μία φανέλα — κανένας οικονομικός παράγοντας δε μπορεί να αγοράσει αυτή την αγωνία, αυτόν τον πόθο σα θείο δώρο. Κι αυτοί που σήμερα ψάχνουν κωδικούς σα τρελοί, αυτοί ξέχασαν ότι τότε εμείς φτιάχναμε τις τσάντες για τους παίκτες όχι επειδή είχε χρήματα, αλλά επειδή είχε καρδιά σα φλογέρα στον αέρα. Κι όσο για αυτούς που λένε πως "ο Λαγούτσος δεν αγοράζει κωδικούς σα σωσίβιο", εγώ λέω πως αυτοί ψάχνουνε κάτι που δε υπάρχει — την ίδια στιγμή που εμείς ζούμε εκείνο το φαινόμενο σα σπάνιο νόμισμα στις Πλάκες κάθε φορά που αγγίζει κάποιος τη μπάλα κι αυτή γίνεται φλόγα στα πόδια του. Αφήστε τους στους αποδυτήριους να ψάχνουν σα τρελοί — εμείς αύριο στις Πλάκες ξέρουμε τι γιορτάζουμε.

Ρε παιδιά, σήμερα στις Πλάκες δε θα ξυπνήσει κανείς μονάχος σα παλιά εκείνες τις εποχές — όχι επειδή λείπει η όρεξη, αλλά επειδή ξέρουμε πως ξαφνικά όλοι αυτοί που τριγυρνούν στους αποδυτήριους σαν τρελοί επειδή "η μπάλα μπήκε μόνη της μέσα" είχανε μία φορά στην ζωή τους τα χέρια τους βουτηγμένα στον ίδιο λάκκο του Λαγούτσου ψάχνοντας κωδικούς σα σωσίβιο. Μα τι άλλαξε; Το πρωτάθλημα γίνεται αύριο χωρίς αντίπαλο, κι αυτοί πια είναι όσοι βρίσκουν τους κωδικούς στα ψώνια για το φαγητό σήμερα; Πάω δεκαπέντε χρόνια πίσω κι αναπολώ εκείνον τον Οκτώβριο που ο γιος μου τότε ήταν δεκάχρονος κι εγώ προσπαθούσα να του εξηγήσω γιατί η ομάδα του αγαπημένου του δεν είχε λεφτά για μεταγραφές ενώ μέσα στο γήπεδο αυτοί οι δεκατρείς έδιναν διαπιστευτήρια σα στρατιώτες εμπνεύδοντας ουρές ξύπνιων ανθρώπων στις Αχαρνές. Τότε είχα βγάλει κέρδος αγοράζοντας δύο κουτιά τυρόπιτα για τους γονείς στη στήλη του γηπέδου — σήμερα αυτοί οι ίδιοι γονείς ψάχνουν κωδικούς σα τρελοί στις φανέλες των μεταφορών επειδή η ομάδα έκανε μόνο έναν τίτλο. Και εγώ τι άλλαξα; Αυτοί οι δεκατρείς σήμερα παίζουν σα ομάδα λύκων που δέχονται επίθεση από όλες τις πλευρές κι όμως πάντα βρίσκουν τρόπο να στέκουν όρθια — όχι επειδή κάποιος βρήκε κάποιον κωδικό στους κωδικούς, αλλά επειδή έχουνε αυτή την ανοσία σα ζώα της φύσης όταν βλέπεις το ψωμί ν' απομακρύνεται από σένα επί δεκαετίες. Αυτοί ψάχνουν κωδικούς στις τσέπες των μεταφορών ενώ αυτοί οι δεκατρείς ζουν σαν στρατιώτες πριν τη μεγάλη μάχη — κανένας οικονομικός παράγοντας δε μπορεί ν' αγοράσει αυτό το συναίσθημα σα νόμισμα σήμερα. Στις Πλάκες αύριο αυτοί που τριγυρνούν στους αποδυτήριους σα τρελοί επειδή η μπάλα πήγε μόνη της μέσα θα είναι εκείνοι που πριν δέκα χρόνια έκαναν back to back τίτλους φορώντας εκείνες τις πράσινες φανέλες τόσο φθαρμένες που έγιναν σχεδόν κίτρινες — εκείνοι που είχανε την ψυχή τους ραμμένη πάνω στα γήπεδα σα χειροποίητο λάβαρο. Κι αυτοί σήμερα ψάχνουν κωδικούς σα σωσίβιο επειδή η ομάδα έκανε μόνο έναν τίτλο;; Μα ποιοι είστε ρε συ; Εκείνοι οι δεκατρείς τότε έκαναν πρωταθλήματα σαν αστραπή έχοντας χρέη στα μάτια τους — σήμερα εμείς ψάχνουμε κωδικούς επειδή μία μπάλα πήγε μόνη της μέσα;; Τι σόι οικονομία είναι αυτή που ψάχνει σωσίβιο στους αποδυτήριους ενώ αυτοί οι άνθρωποι έχουνε την ίδια καρδιά σαν τριαντάφυτο πάνω στο σίδερο;