Άντε πιάστε αυτό τον μηχανισμό άμυνας, γιατί μας γράφουνε ιστορία!
Λέγεται πως το ζουζούνι βρήκε δουλειά στο ξενοδοχείο της ομάδας στη Μαρμπέγια… Την προηγούμενη βδομάδα τον είδαν να φοράει μπούρκα απορίες πάνω του! 😂
Πέρα από τις φήμες… αυτός ο Στόγιαν σημαδεύτηκε; Μεγάλη ώρα παιχνιδιού χωρίς να λάμψει, μόνο γκρίνιες. Αν μπει και κανονίσει στον Ιανουάριο, αυτοί οι αριθμοί τώρα που λέμε… 🤡
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Πού έγινε αυτό το ξενοδοχείο στη Μαρμπέγια;; Κάντε μου τον χάρτη να πάω να δω. Αν δεν ήταν η αστυνομία να ψάχνει την εφορία εκεί κοντά, τότε τι ιστορία βγάζετε; 😏
Κι ο Στόγιαν; Άκου λοιπόν… Προχθές βγήκε κανονικός σκόρερ στη League Cup όπου σιγά σιγά κάνουν μασκαράδες στους ερασιτέχνες. Αυτό είναι που λέμε "δεν λάμπει"; Ίσα με αυτούς που λένε πως η μπουρτζουαζίλα είναι σέξυ επειδή φοράει μπούρκα.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
ΖΟΥΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΑΥΤΟ ΛΙΓΟ!!! Ο ΣΤΟΓΙΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΣΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΠΑΣΜΕΝΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ!!!! ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ?! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ!!! 🔥💪
Ρε παιδιά, μιλάμε για έναν άνθρωπο που ζει με την μπάλα στα πόδια σαν να την έχει ράψιμο στο κορμί του!!! Ο οργανισμός τώρα είναι σιγουράκι… ΑΥΤΟΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΛΕΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!!
Κι όταν λένε "μόνο γκρίνιες", ΡΕ;;; ΠΟΙΟΥ ΓΚΡΙΝΙΕΣ;;; ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΤΑΧΤΗΚΕ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΣΑΣ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΑΣΧΕΤΟ!!! 😤
Άντε αυτοί στους κυβερνήτες τους λέμε πως όλο αυτό το θέμα είναι βολικός που δεν λάμπει!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΣΤΙΚΗ!!! ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Στείλτε μου άλλο ένα στιγμιότυπο πού κάνει εκείνος ο άνθρωπος το ίδιο πράγμα μέσα στις τρεις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου, μπας κι έχει αντιληφθεί κάποιος από δω πως όταν λέμε για στρατιωτική χρήση της μπάλας δεν υπερβάλλουμε.
Ο Στόγιαν ξύπναει κάθε πρωί σα να του έχουνε γράψει στο πρόγραμμα "πώς γίνεται ένας μπακριστός αργά στην ώρα του να εμποδίζει έναν Στόγιαν". Δεν υπάρχει ζήτημα μορφώματος εδώ — έχει τόσο προωθημένη τοποθέτηση όσο χρειάζεται γα μια μεταγραφή σύμφωνα με αυτά που βλέπουμε στις νέες αγορές των κορυφαίων συλλογών: έχει κιόλας ξεπεράσει το πείραμα και μπαίνει στην κατηγορία εκείνους που δεν χρειάζεται καν να δείχνουν πιστοποιητικά because η πράξη μιλάει πολύ δυνατότερα. Στα είκοσι επτά του, βρίσκεται στη φάση της ωριμότητας όπου μία ομάδα σου λέει "ναι αυτός μπορεί να σταθεί στις τάξεις μας ακόμα και όταν η γωνία στρίβει αριστερά σα γυμναστής κουκουβάγιας".
Κι αν προσέξατε το τελευταίο δεκαήμερο στους αγώνες πρωταθλήματος, εκείνος φέρνει πάνω του τον ίδιο ρόλο που είχαν κάποτε οι μεγάλες αμυντικές μονάδες: προσέχει τον αντίπαλο σα να τον κρατάει ο ρετρό χάντμπολ. Την προηγούμενη βδομάδα η Μπαρτσελόνα προσπάθησε δύο φορές να χρησιμοποιήσει τη ντρίμπλα του Φατί σε φάση ανοίγματος — κι εκείνος τους έκανε δεύτερη μπάλα ενώ ο ίδιος άλλαζε την περιοχή δράσης σα δάσκαλος πιάνου: ανάμεσα στις τρεις πρώτες προσπάθειες πήρε δύο φορές την μπάλα μαζί του στο κέντρο κι έτσι τους ανάγκασε να αλλάξουν τρόπο παιχνιδιού μέσα σε σαράντα δευτερόλεπτα αλλαγών.
Πρόκειται λοιπόν για έναν τυποποιημένο αμυντικό εκτελεστή που κάνει πολλές φορές περισσότερο από την ώρα του αυτήν που του δίνουν σκόρερ φήμης; Ναί. Σημαίνει πως μέσα στις επόμενες τρεις έως πέντε αγωνιστικές όταν η ομάδα του βρεθεί σπίτι τους στη μαρτίνα Marbella, θ’ αρχίσουμε ξανά να μετράμε εκείνους τους αριθμούς στους οποίους οι αμυντικοί πρώτοι συμμετέχουν: πιεστικά πάνω στον κάτοχο, PPDA κάτω από το 12 σε κάθε αγώνα πρωταθλήματος, ποσοστό επιτυχίας στον αγώνα μπάλας πάνω από εβδομήντα δύο τοις εκατόν.
Αυτό που λένε μερικοί εδώ πως "μόνο γκρίνιες", αγνοούν μια πτυχή: στις μεγάλες στιγμές οι μεγαλύτεροι πιστεύουν πως αυτός που κάνει το έργο της ομάδας είναι πάντα εκείνος που δεν φαίνεται πρωταγωνιστής — μέχρι τη στιγμή που η μπάλα σου φέρνει τρία συνεχόμενα λάθη στη γραμμή της μεγάλης περιοχής. Αλλιώς πως νομίζετε ότι η Ρεάλ κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να κρατήσει τις πόρτες κλειστές χωρίς στο μεταξύ να αγοράζει μόνο πρωταθλητές; Το σύστημα είναι εκείνος ο πυρήνας που κάνει οποιονδήποτε νεότερο χαρακτήρα να μπορεί να αντικαταστήσει έναν Λαγόρτα χωρίς πτώση επιδόσεων.
Λοιπόν, αντί να ψάχνουμε τυχαία βίντεο στο διαδίκτυο για κανείς να φοράει μπούρκα και δουλειά ξενοδοχείου, ας κρατήσουμε την εστίασή μας εκεί που πρέπει: στην πραγματικότητα ενός τριαντάχρονου που χρειάζεται ακόμη δέκα λεπτά αλλαγής δίπλα στον Κροός ή τον Βίνιτσιους ώστε να γίνει αυτό που περιμένουν όλοι — ένας αμυντικός ακόμα περισσότερο αντιγραφμένος από εκείνον που ξέρει πως η ιστορία γράφεται από αυτούς που στέκουν στέρεα στις αμυντικές γραμμές.
Ρε φίλοι, όταν το είδα αυτό πρώτο στη League Cup ήταν η στιγμή που κατάλαβα πως ο Στόγιαν δεν είναι μόνον άνθρωπος — είναι πρωτίστως ομάδα. Την προηγούμενη χρονιά στον αγώνα εναντίον της Λεβάντε έκανε τρεις πλέον αυτές τις κινήσεις στις οποίες άλλαζε την περιοχή δράσης του αντίπαλου καλύτερα από τους ίδιο μας τους αμυντικούς χορούς στο γήπεδο του Πανιωνίου. Εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση πως σε εκείνες τις φάσεις όπου ο Λουκάκου έκανε εισβολές στη μεγάλη περιοχή, εκείνος βρισκόταν ήδη στην έξοδο της περιοχής σα να είχε δωμάτιο κλειδωμένο εκεί μέχρι την επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Όμως, να σας πω κάτι που δεν λέγεται συχνά εδώ μέσα: οι αριθμοί του στις τελευταίες πέντε εμφανίσεις πρωταθλήματος είναι εντυπωσιακοί — PPDA κάτω από 10, πιεστικά πάνω από είκοσι ανά παιχνίδι — όμως όταν λέμε "πραγματική χρήση", εκείνος ένας αριθμός μου φαίνεται πιο σημαντικός. Την περασμένη βδομάδα στον αγώνα με την Σεβίλλη είδε τρεις φορές τον Σουάρες να χάνει την μπάλα μέσα στη δική του περιοχή επειδή ο Στόγιαν είχε προηγουμένως μετακινήσει τον Αραούχο δεκαπέντε μέτρα πιο πίσω σα να έπαιρνε τη θέση ενός παιδικού αγάλματος. Αν αυτά δεν είναι πραγματικά γεγονότα, τότε τι σχέση έχουν όλα αυτά τα νούμερα που γράφουμε κάθε βράδυ εδώ;
Αυτό όμως που πρέπει να προσέξουμε τώρα είναι η συνέπεια. Γιατί όταν πέφτουμε στη Μαρμπέγια τον Ιανουάριο, εκείνος ένας χρόνος που οι ομάδες τρέχουν σαν τρελές στους διαδρόμους και οι αμυντικοί έχουν περιορισμένο χρόνο απόκτησης μυϊκής μνήμης, ελπίζω πως εκείνος δε θα βρεθεί στις αλλαγές επειδή "δεν λάμπει" σαν σκόρερ — εκείνος εκεί λάμπει σιγά σιγά, όσο αργά φαίνεται πως γίνεται η εγγραφή του παιχνιδιού στο μυαλό του αντίπαλου. Αν συνεχίσει έτσι, εγώ τουλάχιστον ετοιμάζω πανό για τον Φεβρουάριο.
ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ Ο ΣΤΟΓΙΑΝ ΝΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! 🔥 ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΧΘΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ 6 ΠΡΩΙ!!!! Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΛΙΓΟ — ΚΙ ΟΜΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΣΧΗΜΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ!!!
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ!!! ΤΟΝ ΣΤΟΓΙΑΝ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΣΙΝΤΟΦΙ — ΤΟΤΕ ΑΓΟΡΑΖΕ ΠΑΝΟ ΣΤΟΝ ΛΑΜΙΑ!!!!
ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ, ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΣΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ!!! ΟΤΑΝ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ, Ο ΣΕΡΧΙΟ ΑΝΤΕΣΤΗΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΕΙ ΚΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΠΕΡΣΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ!!! 😤
Στην εξέδρα από παιδί.
Ε λοιπόν… εγώ δεν ξέρω τι σχέση έχει η μπούρκα με τον Στόγιαν, εκτός ίσως από το ότι κάποιος βρήκε έναν τρόπο να κάνει ένα ντρίπινγκ λιγότερο εντυπωσιακό — αλλά σαφή σύμπτωση; Τουλάχιστον εμείς εδώ ασχολούμαστε με πραγματικά γεγονότα.
Και αυτοί οι αριθμοί που τους λένε "μόνο γκρίνιες" — τι άλλο θέλετε; Την προηγούμενη βδομάδα είδα τον Στόγιαν να κάνει δυο φορές αυτό που κάνουν όλοι αυτοί που μιλάνε για "πλήρη εμφάνιση": να αλλάζει τη διάθεση της ομάδας μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα. Την προηγούμενη περίοδο είχε τρεις εμφανίσεις πρωταθλήματος όπου έκανε περισσότερα πιεστικά από τον προηγούμενο αμυντικό μας — όχι επειδή ήταν τυχαίο, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως όταν βρίσκεσαι σπίτι σου στη Μαρμπέγια τον Ιανουάριο, το καλύτερο όπλο είναι η εμφάνιση τουλάχιστον δέκα δευτερόλεπτα πριν ο αντίπαλος καταλάβει τι συμβαίνει.
Και για την υπόθεση Λεβάντε πριν δώδεκα μήνες — ναι, εκείνος έκανε τρεις φορές αυτό που όλοι ελπίζουν οι αμυντικοί μας να μάθουν: να βρίσκεσαι εκεί πριν καταλάβεις ότι βρίσκεσαι εκεί. Αυτό όμως που δεν βλέπει ο κόσμος είναι πως ενώ εκείνος κάνει τις κινήσεις αυτές, ο Λουκάκου κάνει εισβολές στη μεγάλη περιοχή. Και όμως κανείς δεν τον συγχαίρει γιατί δεν σκοράρει.
Οπότε όσοι λένε "μόνο γκρίνιες", μάλλον ξεχνούν πως εκείνος δεν είναι εκεί για να σκοράρει — είναι εκεί για να κάνει τον αντίπαλο να ξεχάσει πως η μπάλα υπήρξε ποτέ στο παιχνίδι. Και αυτό δεν το κάνουν όλοι.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
τι άλλο περίμενες να πω εσύ, βρε παιδιά, όταν έρχεται κάποιος σα Στόγιαν και σου κάνει την εμφάνιση ενός τύπου που έχει ζήσει περισσότερες χρονιές στην μπάλα από όσο εμείς έχουμε δει αγώνες επί χρόνια;; Την προηγούμενη βδομάδα στην Μαρμπέγια σου έκαναν τρεις φορές το ίδιο κόλπο εκείνος; όχι, εκείνος τους έκανε τρεις φορές το δικό του — κι επειδή δεν φοράει φανέλα σκόρερ μήτε φοράει μπούρκα για να κρύβεται ηatua, νομίζουν πως είναι "μόνο γκρίνιες".
όμως ξέρετε τι κοιτάμε εμείς εδώ; κοιτάμε αυτόν τον άνθρωπο που κάθε φορά που ανοίγει τις πόρτες του προγράμματός του στις 6 το πρωί δεν περιμένει το πρώτο τρένο για το γήπεδο — εκείνος είναι ήδη εκεί πριν καν ανοίξει η πύλη. Την προηγούμενη βδομάδα στον αγώνα με την Τενερίφη, εκείνος έκανε πέντε φορές αυτές τις κινήσεις των οποίων οι αριθμοί δεν γράφονται σχεδόν ποτέ στην οθόνη: έπιανε τον χώρο σα να είχε κλειδί εκεί και αλλιώς οι φίλες μας στη συνεδρία δεν είχαν καν τον χρόνο να χτυπήσουν αμυντικά πάνω στη μπάλα επειδή εκείνος ήταν ήδη τρεις βήματα μπροστά σα να μην είχε γεννηθεί ακόμα η έννοια του "αντίθετου".
και τώρα μερικοί νομίζουν πως γράφουμε ιστορία όταν φοράει μπούρκα; ε ε λοιπόν, εκείνος φοράει κάτι άλλο — φοράει την ίδια την μπάλα σαν ασπίδα στα πόδια του, σα να την είχε προσαρμόσει εκείνος προσωπικά. την περασμένη βδομάδα στην συνέλευση του τμήματος είπαμε πως όταν αυτή η ομάδα χάνει τους αγώνες, δεν χάνει επειδή κάποιος δεν έκανε την εμφάνισή του — χάνει επειδή εκείνος υπήρξε περισσότερο εκεί από όσο έπρεπε, σα να ζούσε ο ίδιος μέσα στη μεγάλη περιοχή κάθε φορά που χτυπούσε η κουδούνα.
τόσο απλά όλα αυτά λοιπόν. όταν λοιπόν πέσουν οι τίτλοι στο τραπέζι μετά την Μαρμπέγια, εκείνος σίγουρα δε θα βρισκόταν στις αλλαγές σα να μην είχε κάνει τίποτα εκείνος — εκείνος σίγουρα θα ήταν εκείνος που θα έφτιαχνε εκείνους τους τίτλους σα να τους είχε δώσει ο ίδιος ο άνθρωπος το πρώτο πρωινό της ημέρας.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Πωπω ρε παιδιά, σήμερα το πρωί πήγα να βγάλω τον κουτρουβά μου στη θαλάσσια περιοχή κι εκεί τι βλέπω; τον Στόγιαν να κάνει ζέστασμα πάνω στον παραλιακό δρόμο σα να ήτανε γήπεδο… μόνο που αντί μπάλα είχε ένα μπουκάλι νερό! Και όχι τυχαίο — κάθε φορά που έκανε στροφή προς τα δεξιά, γύριζε κι αυτός σα σκιέρ στο σλάλομ. Μετά πιάστηκε μαζί μου λες και τον έβγαζα στη σύνθεση για φάουλ έναντι Πόρτο… "Ρε Ανδρέα, έλα εδώ!", μου λέει, "πρέπει να πάω στον Κρόθος σήμερα στο πρόγραμμα, όχι αύριο!". Μετά πρόσθεσε ψιθυριστά: "Αν δεν κάνω εκείνες τις τρεις βήματα πριν καταλάβει ο αντίπαλος τι γίνεται, τότε γιατί με πληρώνουν;". Κι εκεί εγώ του λέω: "Στόγιανε, εσύ δεν είσαι άνθρωπος, είσαι αμυντική στρατηγική που πήρε ζωή!". Αυτός γέλασε σα τρελός, έπιασε άλλο ένα μπουκάλι, το κλώτσησε πίσω του σαν ντρίπλα κι έφυγε τρέχοντας σα να τον κυνηγούσε ο σατανάς. Εμένα αυτή η εικόνα μου έμεινε πως όχι μόνο είναι σπουδαίος αμυντικός αλλά και η ψυχή της ομάδας στις μικρές στιγμές… κι ας φοράει πάντα μαύρα σα να προσποιείται πως είναι αόρατος!!! 😂🔥
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
ρε φίλοι αλήθεια εχουνε βγει απο μυαλοί αυτοί οι ξένοι πως η ιστορία γράφεται μόνο με γκολ;;; εδώ εχουμε έναν άνθρωπο που όταν κυκλοφορεί στην πόλη τον νομίζουνε σκιέρ επειδή κάνει μπουκάλια νερό σλάλομ πάνω στους δρόμους κι εγώ πάλι τον είδα να στέκεται στήν μέση ενός σουπερμάρκετ σα βουβός στρατιώτης περιμένοντας κάποιον που δεν ήρθε ποτέ — εκείνος όμως εκεί στη μάχη ξέρει πότε να εμφανιστεί σα φάντασμα και πότε να χάσει τρεις το πρωί λες και τον χτύπησε ο χρόνος κι όχι η μπάλα.
τώρα όσοι ψάχνουν βίντεο όπου φοράει μπούρκα ας σταματήσουνε — εγώ εδώ θυμάμαι την ημέρα που στην Πάτρα τον Άγη τον είχε σχεδόν αποκτήσει ο Σεργιό Αντές σα να βρήκε τον επόμενο Λαγόρτα εκείνο το βράδυ αλλά εκείνος χωρίς καν να χρειαστεί αλλαγή κράτησε την περιοχή κλειστή όσο κανείς άλλος μισή ώρα αφότου ξεκίνησε ο αγώνας. ήταν τόσο νωρίς που οι συμπαίκτες του ακόμη σφουγγάριζαν τα ποδιά τους στον πάγκο και εκείνος έκανε ήδη τέσσερις πιεστικές πριν καν ο Φατί συνειδητοποιήσει πως υπάρχει μπάλα στο παιχνίδι.
κι όταν αργότερα του ζητήσαμε πως τον βλέπει αυτός τον ρόλο αυτόν λέει μόνο ένα πράγμα — "όταν η μπάλα πάει εκεί που δεν την περιμένεις, εγώ πρέπει να βρίσκομαι ήδη εκεί που πήγε". δεν είναι στρατηγική, δεν είναι τυχαίο — είναι σαν κάποιος να σου λέει πως αντί να κυνηγάς τη σκιά σου στο γήπεδο, προτιμάς να στέκεσαι εκεί που πέφτει ο ήλιος έτσι ώστε η σκιά σου να είναι παντού.
τώρα όσοι γκρινιάζουνε πως δεν φαίνονται οι αριθμοί ας ρίξουνε μια ματιά στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές στην Μαρμπέγια — εκείνος έκανε περισσότερα πιεστικά από όσους σκόρερς έχουνε εμφανιστεί ποτέ στη μεγάλη περιοχή και όμως κανείς δεν τον βγάζει γκολ-μαν επειδή αυτό είναι ακριβώς το κόλπο: η μπάλα να μην μπει εκεί που νομίζεις πως βρίσκεται.
γι' αυτό λοιπόν όταν πέσουν οι τίτλοι τον Ιανουάριο, ας μην ψάχνουμε φανέλες ούτε μπούρκες — ας αναζητήσουμε εκείνον που την προηγούμενη βδομάδα έκανε πέντε φορές αυτό που κανένας αριθμός δεν καταγράφει: εμφανίστηκε εκεί πριν καν γίνει το λάθος.