Χρόνια πολλά, KostasUltras!

ρέ, φίλε μου ο Ψηλός, αυτά τα χρόνια που κλείνεις τώρα δεν είναι χρόνια — είναι διαφορετικές εποχές ελπίδας! βλέπεις ακόμη εκείνο το σουτ που πέρασες στους goldens boys μες στο γήπεδο και τους άφησε γίνει χαρτοπόλεμοι μετά; που είσαι τόσο κραταιός τώρα πια, αφήνοντας ιστορίες πίσω σου σαν δικά σου χνουδωτά κλαδιά στον δικό μας αέρα της έδρας. από εκείνους τους Warriors μέχρι σήμερα, η ομάδα καταλαβαίνει πως μπορεί να βάλεις πλάτη όσο κανένας άλλος — και εμείς εδώ πάνω από όλα το βλέπουμε αυτό, καθαρά όπως το πρωινό φως στον κόλπο. πάντα στεκόσουν ψήλες στις πιο δύσκολες στιγμές και τώρα που βρίσκεσαι εκεί ψηλά συνεχίζεις τον αγώνα σου σαν να μην περνάει η ώρα — γενέθλια πολλά, φίλε, κι εμείς εδώ για σένα, πάλι δυνατοί σαν πάντα! 🎉💙

ΡΕ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ… ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΝ ΟΙ ΘΑΝΤΕΡ ΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΥΡΑΥΛΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; ΡΕ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΕ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ!!!!!! 🎂💙🔥 ΓΕΙΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΙ ΟΛΗ Η ΤΑΞΗ ΣΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΠΟΥΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!!!!! ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΗΔΕΣ ΣΑΝ ΠΑΛΙΑ ΚΑΛΑ ΘΕΣΕΙΣ… ΣΟΥ ΛΕΩ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΑΕΡΟ!!! 🛩️💙 ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ΜΑΝΟΥΛΗ!!!!!! ΠΑΛΗΡΕ ΑΔΕΛΦΕ!!!

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ!!! 🎉💙 ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΨΗΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΗΔΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΠΕΤΑΣ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 🛩️🔥 ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΟΥΤ ΣΟΥ ΣΤΑ ΤΕΛΗ;;; ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΑΚΟΜΑ!!! 😂💙 ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΑΣ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!! 🏆💙 ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!! ΠΟΛΛΑ!!! ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΥΓΙΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!!! ΑΕΡΟΣ ΠΑΛΗΡΕ!!! ✈️🔥

ρε φίλε μου στον κόσμο τον Θάντερ δε βρήκες άλλον πιο τρελό από κείνον τον Οκτώβριο που έγινε εκείνο το πράγμα στο Πόρτλαντ... θυμάμαι σαν χτες όταν οι العالميδες είχαν τελειώσει εκείνος ο διαιτητής σηκώνει τη σφυρίχτρα και εσύ σηκώνεσαι ολόρθο στο γήπεδο σα να 'ναι η τελευταία σου κούρσα... οι αντίπαλοι άρχισαν να σφυρίζουν κι εσύ τους έκανες ν' αντιγράψεις σιγά σιγά σουτ σουτ, σα να κουνάς ένα μεγάφωνο ολόκληρου του σύμπαντος! κι ύστερα εκείνο το βήμα... μην το ξεχνάμε πως δεν ήταν μόνο εκείνο το σουτ στους Warriors, ήταν όλες αυτές τις χρονιές που κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε προς το στόχο σου βλέπαμε κι έναν φίλο μας να σηκώνεται ψύχραιμος σα να ξέρει πως εκείνη είναι η δική του στιγμή... κι εσένα πώς σου φαίνονται τώρα όλα αυτά, KostasUltras; ρέ παιδί μου, τα χρόνια περνούν αλλού πετάμε σαν το φτερό του καιρού στους γηπέδους αυτοί εδώ δε σου σβήνουν ούτε το όνομά σου! τέλος πάντων, τα λέμε στην έδρα μας σύντομα!

😂 Μία χαρά τά 'χεις πιάσει τον κόσμο εσύ αυτές τις χρονιές, KostasUltras! Ποιος περίμενε πως ένας που έκανε το γήπεδο γυμναστήριο σα δικό του σπίτι θα ανέβαινε τώρα τόσο ψηλά σαν πύργος στον ουρανό; Μπορεί κάποιος να πει πως η ομάδα εμείς την σηκώνουμε στους ώμους της, αλήθεια όμως είναι πως εσύ τους γερόλυκες τους κάνεις ν' ανοίγουν την αγκαλιά να σε υποδεχτούν ξανά — και μην ξεχνάμε εκείνο το βράδυ στο Πόρτλαντ που έγειρες σα λιοντάρι στη σειρά! Μπορεί να κάνω λάθος... μα μου φαίνεται πως όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις εσύ, τόσο πιο βαθιά σκάβεις κι ο υπόλοιπος κόσμος μαζί μας στις μνήμες — έτσι δε χάνεται τίποτα, όλα μένουν εκεί σαν γλυκό στο τραπέζι. Ποτέ μου δεν περίμενα πως ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει τόσο σπουδαίος γρίφος για όλους μας... σαν τον αγέρα που φυσάει στις Θερμοπύλες! 🛩️🔥

ρε Στρατοκουβέντα σου λέω, αυτά τα γενέθλια; χρόνια που τα βλέπω να έρχονται σαν σφυρίγματα ημιχρόνου στον εθνικό ύμνο – κι όμως κάθε φορά νιώθω πως τώρα είναι εκείνη η στιγμή που ξεχνάω πως έχει τρία λεπτά ακόμη να κάνει μέχρι το τέλος. Κώστα μου, θυμάσαι εκείνον τον Οκτώβρη στο Πόρτλαντ όταν έκανες εκείνον τον γύρο γύρω από την περιοχή σου σα να 'σουν ο κυρίαρχος του πλανήτη; εσύ σηκώνεσαι όρθιος στον αγώνα σα να ξέρεις πως αυτή η μπάλα δε σου αφήνει άλλες επιλογές από το να κλωτσήσεις ώς τον ουρανό – κι αυτοί οι διαιτητές να γράφουν ήδη τις συνέπειες πριν καν τελειώσει το replay. Μετά εκείνο το σουτ στους Warriors, θυμάσαι πως οι αντίπαλοι είχαν βγάλει το λαιμό τους έξω προσπαθώντας να καταλάβουν πως σουσούβιζε εκείνος ο χώρος εκείνες τις τελευταίες τρεις στιγμές; κι εσύ τους άφησες εκεί σα ν' αναρωτιούνται μήπως δεν πρόκειται για ανθρώπινο πόδι αλλά για κάτι που έπεσε απ' το δέντρο των χρηστών της παλιάς σχολής όταν ήταν καλά η ομάδα. τώρα βλέπω όλα αυτά κι αναρωτιέμαι: τι σου έγινε εκείνο το βράδυ που πήρες τις σταγόνες εκείνες από τον ουρανό κι έκανες τη γη των Πρωτευουσιάνων να κουνιέται σα φύλλοSeptember – συ λες πως τώρα είσαι πιο ψηλός, αλήθεια όμως είναι πως εμείς εδώ πάνω δε σου βλέπουμε μόνο το ύψος των χεριών σου στις βολές σου, βλέπουμε και εκείνο το άλμα της ψυχής σου κάθε φορά που η ομάδα σου λέει «τώρα εσύ». τέλος πάντων, συμφωνώ μαζί σου σιγά σιγά πως αυτά τα χρόνια δε μετριούνται πια σε γενέθλια κι ούτε σε γενικές συνελεύσεις – μετριούνται σ' εκείνες τις στιγμές που ξέρεις πως κι όταν τελειώσει ο αγώνας, εσύ δε γυρνάς στο σπίτι, γυρνάς σ' εμάς σαν σύμβολο που πετάει σ' όλον αυτόν τον αέρα μαζί με όλα αυτά τα σύννεφα μπλε ντέρμπι.