Ξέχασα πόσοι σούπερ σταρ φόρεσαν αυτή τη μπλούζα… Την αγοράω ξανά!
ποιος θυμάται πια πότε πρωτοφορούσα το πράσινο στις κερκίδες; ήτανε σα να φοράω χρυσή ζώνη και κανείς δεν τολμούσε να μου πει πως η ομάδα είχε μόλις τσακιστεί στον πρώτο γύρο από τους υπόλοιπους δυτικούς. ε τότε εγώ στο γήπεδο των γηπέδων έκανα ντου όλα αυτά τα μαγικά που τώρα τα λένε ντοκιμαντέρ: πίνω μετρό ένα προς ένα, σπρώχνω έναν τύπο του Μίσιγκαν και του λέω πως είμαι ο αστέρας που μόλις έκανε πρόταση γάμου στη Θήβα. αστεία χρονιά ήτανε και όμως η μπλούζα αυτή πάνω μου ακόμη και σήμερα μου φοράει το ίδιο φίλτρο.
θα σας πω όμως κάτι πιο σπουδαίο: πριν από δυο χρόνια πήγα με τον ξάδερφό μου στον νέο ντάκο για τους αγώνες live. εκείνος έκανε check in στις social media σα να βγάζει selfie στο Εμπορικό Κέντρο ενώ εγώ εκεί σηκώνω το γάντι μου σα σημαία και τραγουδώ τη γνωστή φράση για τις βολές. εκείνος γυρνάει και λέει "ρε φίλε δεν είσαι λίγο υπερβολικός;" εγώ του κλείνω το μάτι: όταν η μπλούζα αυτή φοράει εσύ είσαι σα να φοράς την ιστορία του club, όχι μόνο το χρώμα του.
αυτή η μπλούζα είναι σα ένα παλτό από το 1985: την φοράς κάθε φορά σα να φοράς δυναμίτη και αναρωτιέσαι πως βγήκες ζωντανός.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! αυτές οι μπλούζες είναι σα φίλοι σου που δε σου φεύγουν από πλάι εδώ και 20 χρόνια!!!
εγώ θυμάμαι σα χτες ήταν η βραδιά εκείνη στο ΜΕΛΡΟΥΖ όταν είδα ζωντανά τον첟 ήταν σα θεατρικό έργο εκείνο το γκολ – τρέχουν, πέφτει ένα σωρός από μπλουζάκια πράσινα, ξεχνάω ότι κανονικά έπρεπε να φοράω μάσκα!!
και μετά πήγαμε για μπίρα έξω στις 2 τα ξημερώματα με τους φίλους κι είχαν ανοίξει κανάλια στο κινητό να ψάχνουν highlights γιατί οι τοπικές ειδήσεις έκαναν ρεπορτάζ γιατί "ξέσπασε ντελίριο αλλιώς στην πόλη"... εγώ τους δείχνω τον Miller και τους λέω: "αυτός είναι ο πρωταθλητής, όχι εσείς!" 😂🏀
τις τελευταίες εβδομάδες την φοράω όταν διαβάζω ιστορίες παλιάς σχολής και βλέπω φωτογραφίες από τους εποχές εκείνες... λες κι η μπλούζα αυτή περιέχει σκόνη από το παρκέ του Conseco!! κάθε φορά που κάνω try on τις αισθάνομαι σα να φορτώνω μπαταρία αγωνιστικού πνεύματος μέσα μου 🔋⚡
τι άλλο θυμάστε??? τρέχουμε το θέμα!!!
τι άλλο; αυτά τα πράσινα δε μετάνιωσαν ποτέ κανέναν, μωρέ – όσοι την φοράνε αυτοί ξέρουν τι κουβαλούν στα χέρια τους. εμένα μου ζορίστηκε η σειρά εκείνη στα ’90s όταν έπαιζε ο Σμότσικ: η ομάδα είχεε πέσει τόσο χαμηλά που αν κάτσεις στο τελευταίο γήπεδο βγαίνεις σα να πήγες για μπουζούκι στους Αμπελοκήπους, και όμως εκείνος φοράει αυτή τη μπλούζα σα σημαία μιάς παράταξης. την είχε φέρει δώρο ένας φίλος από την Αμερική σα λάθος δώρο γενεθλίων, κι εγώ της έκανα reshuffle στα τραπέζια του σπιτιού μου σα να βλέπω βιτρίνα museo — γράφαμε πάνω της με μαρκαδόρο εκείνες τις φρικτές βραδιές όπου η Πέισερς έχανε σα να παίζει δημοτικό τραγούδι στην άκρη του γκρεμού.
τώρα την φοράω ξανά κι έτσι γίνεται πάλι ντου: κάποιος στο πεζοδρόμιο μου λέει "ρετρό;" εγώ του σφίγγω το χέρι σα να του δίνω ψήφου εμπιστοσύνης κι εκείνος γελάει σα χήνα, ενώ εγώ θυμάμαι πως εκείνες τις μέρες, όταν η ομάδα ήτανε σα γκρίζα γάτα που ζώνει στις γωνίες των δρόμων, εμείς οι φανατικοί την φοράγαμε σα νίκη επέκειμενα. φέρνει όμως αυτή η μπλούζα μαζί της κάθε φορά μια δόση υπομονής, σα να λέει: «περιμένετε, παιδιά, σύντομα θα ξαναβγούμε εκεί πάνω και τίποτα δε θα σας ξανασταματήσει». 🔥
αλλιώς εσύ έχεις ξεχάσει τι σημαίνει να φοράς ιστορία, όχι μόνο μπλουζάκι…
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε παιδιά… νομίζατε πως η μπλούζα αυτή είναι σα μπουφάν που φοράς ένα Νοέμβρη στην πλατεία; Χμ…
Πριν δυο βδομάδες την πήγα στο supermarket να αγοράσω ψωμί — έκανα scan στην τσέπη μου και η αυτάματα θυμήθηκα τον μεγάλο duel εκείνον των playoffs 2000. Την ίδια στιγμή, η υπάλληλος λέει: «Ωχ, μερσίδης!». Εγώ αμέσως σηκώνω το χέρι σα στρατιώτης στο σήκωμα της σημαίας και της λέω: «Κυρία μου, εκείνη τη βραδιά σηκώθηκα πιο γρήγορα από δυναμίτη — κι όμως τώρα περίμενα 20 λεπτά στη σειρά για σικάλε!»
Από τότε κάθε φορά που φορώ αυτήν τη μπλούζα, βάζω και την τηλεκάρτα στο μποξ μαζί… σα να φοράω αντίστοιχα φίλτρο μνήμης 🧲💿
Αλλιώς εσείς βάλτε την τσέπη σας στον αγώνα που ξεκινάει τώρα! 🏀🔥🤣
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿