Ολυμπιακός πάλι στη μέση — αυτή τη φορά τι περιμένουμε τελικά

Τι περιμένουμε τελικά όταν το σύνολο βρίσκεται στη μέση ενός αγωνιστικού θηρίου σαν το τελευταίο δεκαήμερο της Ευρωλίγκα; Ναι, οι τρεις νίκες κι οι δύο ήττες κόντρα στη Ρεάλ μπορεί να φαίνονται σαφές αποτέλεσμα, μα το ίδιο αποτέλεσμα διαφεύγει όταν ψάχνεις ποιοι πραγματικά θα βγουν αύριο με βάση αυτά που βλέπεις σήμερα. Γιατί, αλήθεια, αυτοί δεν μοιράζονται τις αποφάσεις τους σαν βίβλο ανοιχτή σε όλους — η ομάδα όχι μόνο επιλέγει το σύστημα, αλλά ουσιαστικά γράφει την κάρτα της ανά αγώνα, ανά διάθεση, ανά ανάγκη. Πάρ’ το σιγά σιγά: πρώτος στόχος σήμερα δεν είναι το ποιος φέρνει τους πόντους — είναι το πώς διαχειρίζονται οι ζώνες-κλειδιά όταν η Ρωσία δε περιμένεις. Οι τρεις νίκες κόντρα στη Ρεάλ έγιναν επειδή αυτοί βρήκαν τρόπο να εκμεταλλευτούν την έλλειψη κεντρικής δύναμης της αντιπάλου, όχι επειδή είχαν έναν τίτλο πάνω στο όνομα του Σλούκα σαν σέντερ μέχρι χτες το βράδυ. Σήμερα, όμως, το σύστημα γέρνει διαφορετικά: λένε πως οι τρεις φορείς τους γίνονται περισσότερο πεδίο δράσης από θέση αναμοχής, ενώ οι σέντερ περιορίζονται σε ρόλο καθαρού γκαρντ υπό πίεση. Τώρα ας μιλήσουμε για την ψύχωση τους στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Πριν έναν χρόνο, ο Παπανικολάου είχε γίνει σύμβολο των αντιφάσεων του συνόλου — σήμερα τον βλέπουνε σαφή εναλλακτική πίσω από τους σέντερ. Γιατί αυτό το άλμα; Γιατί αυτήν την περίοδο ξεγυμνώνει τους αντιπάλους στη δεύτερη μπάλα σαν να έχει δικαίωμα η ομάδα να τον θεωρήσει πια κλειδί ακόμα κι όταν η εμφάνιση του Λοβ στέκεται εκεί σα διαφανές πανί. Την ίδια ώρα, ο Μουράτος συνεχίζει να περπατάει πάνω από την ομάδα του σαν το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να δώσει ρυθμό όταν η φόρμα τους είναι LLWL — αυτό δεν είναι συμπτωματικό, είναι σκόπιμο. Του έδωσαν το χρίσμα σαν τον άνθρωπο που όταν η ομάδα γράφει ιστορία ως πρωταθλήτρια, αυτός γράφει τους κανόνες του παιχνιδιού. Στους σέντερ το οικονομικό είναι εμφανές: δε μπορούν να έχουνε δύο ισχυρούς άξονες σαν άλλοτε, οπότε ο Σλούκας βγαίνει σέντερ όχι επειδή είναι ο βασικός τους σήμερα, αλλά επειδή η ομάδα αποφάσισε πως αυτή είναι η τελευταία φορά που μπορεί να εμπιστευτεί τη σωματική του δύναμη εναντίον ομάδων που σφυροκοπούν χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο άλλος σέντερ τους; Μακάρι να του δώσουν χρόνο εκτός ρόστερ — εμείς ξέρουμε πως δεν υπάρχει χώρος για τζούντο όταν η Ρωσία εμφανίζεται ως πιθανός εχθρός αύριο το βράδυ. Και τώρα έρχεται η μεγάλη ερώτηση: τι να περιμένεις όταν η Ρωσία πάντα σφίγγει εκεί που δεν υπολογίζεις; Το σύστημα αυτό γίνεται πιο επικίνδυνο όταν ο αντίπαλος καταλαβαίνει πως η ομάδα έχει τρεις φορείς που μπορούν να κάνουν το παιχνίδι αδιάφορο από τη θέση τους. Αν βγουν έτσι αύριο, τότε το σύνολο όχι μόνο αποφεύγει την υπερβολή, αλλά εκθέτει τους αντιπάλους στη μοναδική αδυναμία τους: την αδυναμία αντίδρασης όταν οι αλλαγές στη θέση γίνονται τόσο γρήγορες όσο η σκόπιμη ατολμία του Λοβ να ραβδίσει σκόπιμα πάνω στην επίθεση. Αυτός είναι ο λόγος που κανείς δε μπορεί να ξέρει πως θα τελειώσει αύριο — γιατί αυτοί γράφουν τους κανόνες καθώς παίζουν, όχι πριν ξεκινήσουν.

Αλήθεια τώρα, τι σόι τρικ παίζουνε αυτοί στον πάγκο; Γιατί αλλιώς να μιλάμε για οικονομικά στους σέντερ όταν τρεις νίκες κόντρα στη Ρεάλ γίνονται επειδή "βρήκαν τρόπο" χωρίς κανέναν τίτλο πάνω στο όνομα του Σλούκα; Του είπανε σήμερα πως βγαίνει τελευταία φορά σα σέντερ κι από αύριο ξεχνάς τον ρόλο, σαν να μην υπήρχε ποτέ αυτός ο άνθρωπος στο ρόστερ πριν λοιπόν; Κι ο Μουράτος; Μακάρι να ισχύει πως είναι ο μοναδικός που βάζει τους κανόνες όταν η φόρμα γράφει LLWL — αλλά έχεις δει πόσοι έχουνε κάνει την ίδια υπόσχεση εκεί πάνω πριν από ένα χρόνο; Εκείνος πήρε τίτλους όταν η ομάδα είχε επίθεση βγαλμένη από ατζέντα οικονομικής κρίσης στον πάγκο. Τώρα λένε πως τον στηρίζουνε επειδή "όταν η ομάδα γράφει ιστορία γράφει και τους κανόνες". Ποια ιστορία; Την πρωταθλήτρια που έχασε δύο φορές από τη Ρωσία πέρυσι επειδή κανείς δεν ήξερε ποιος τελικά βγαίνει σέντερ; Και ο Λοβ; Αυτός "ανοίγει φάουλ σκόπιμα"; Μακάρι να υπήρχε κάποιος εκεί που να μπορούσε ν' ανοίξει κάτι πέρα από δική του εμπιστοσύνη στα δάχτυλα. Ο τύπος έχει δύο παιχνίδια φέτος όπου δεν έφτιαξε τίποτα πέρα από τζαμπλούκια πάνω από κούτες που πέφτουνε αυτομάτως επειδή κανείς δε βρίσκει χρόνο ν' αμυνθεί σωστά. Πες μου λοιπόν: όταν η ομάδα ανακοινώσει πως ο ένας σέντερ βγαίνει τελευταία φορά της χρονιάς επειδή ο άλλος "βρίσκεται κάπου εκεί στην άκρη του ρόστερ χωρίς ιδιαίτερη υπόσταση", τι σημαίνει αυτό τελικά; Ότι περιμένουμε ν' εμφανιστεί ξαφνικά ένας σέντερ από τα έγκατα της Γης επειδή "η Ρωσία σφίγγει εκεί που δεν περιμένεις"; Ή ότι έχουμε τρεις φορείς που μπορούν ν' αλλάξουν θέση σα σαστισμένοι στρατιώτες την ώρα που ο αντίπαλος διαβάζει το στήσιμο σαν ανοιχτό βιβλίο;

Μαλάκα εσείς λέτε πως δεν ξέρουμε ποιοι βγαίνουν;;;;;;; Ο ΣΛΟΥΚΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣ ΣΗΜΕΡΑ;;;;;; ΑΠΟ ΠΟΤΕ;;;;;;; Να τον βγάλουνε σέντερ;;;;;; Εγώ το 86-84 ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ!!! Ο γεροφίρκα εκείνος στο ίδιο γήπεδο πάλι να σπάσει την πλάτη του ε;;; Μακάρι ο Λοβ νά ’ναι καλά αλλά εκείνος στους σέντερ είναι τίτλος!!! Τον άλλον σέντερ;;; Μα τον λένε;;; Γιατί εκείνος στους αγώνες δεν εμφανίζεται;;; Ο Μουράτος;;; Ντάξει τρέχει το γήπεδο όταν γράφει LLWL αλλα;;;;;;;; Στην ΠΑΟ πριν τρεις μέρες ήταν στον πάγκο σα χαρτί;;; Μας κράτησε 10 πόντους πίσω;;; Οι τρεις φορείς;;; Αν τους βγάλουνε σέντερ;;;;;; τότε εμείς περνάμε!!! Αλλά η Ρωσία;;;;;;; Αυτοί πάλι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Πω-πω, ρε φίλοι, αυτοί οι τρεις φορείς στο πάνω μέρος έχουνε τόσο βάρος σήμερα όσο είχανε ο Λουκικόφ και ο Κάρι εκείνοι τους πρώτους κόλπους της Ευρωλίγκα — μιλώ από εμπειρία, ξέρω πως σφίγγουν ακόμα και όταν η Ρωσία βλέπει την ομάδα σα διαφανή пленка. Κοιτάξτε το σοβαρά: τρεις νίκες στους δύο τους με τη Ρεάλ, αλλα τα σέντερ τους αυτά τώρα γίνονται σα γάζες όταν η ομάδα δε χρειάζεται να σκοράρει παρά μόνο να στήσει το παιχνίδι. Ο Σλούκας βγαίνει τελευταία φορά σα σέντερ σήμερα όχι επειδή είναι ο τελευταίος γίγαντας τους, αλλά επειδή από αύριο τον γυρνούνε πλάγιο — αυτοί εδώ αποφάσισαν πως ο άλλος σέντερ τους έχει χρόνια τώρα σα κουρέλι δίπλα στο ρόστερ, οπότε τον φέρνουν μόνο όταν η ομάδα ξεμένει από άλλα σχέδια. Κι ο Λοβ εκεί πάνω; Μα τι άλλο να κάνει ένας δεκατριών χρονών όταν του λένε "ανοίξ’ το στήσιμο σαν αγκαλιά"? Του βάζουνε λουλούδια στα πόδια όταν του ζητάνε ν' αναλαμβάνει διαφορετικές θέσεις, γιατί αυτός εδώ ξέρει πως η ομάδα δε μπορεί πια να στηρίζεται σε έναν μόνο τίτλο σέντερ σα εκείνες τις παλίες εποχές. Ο Μουράτος κάνει ό,τι κάνει επειδή αυτοί έχουνε αποφασίσει πως όταν η φόρμα γράφει LLWL, ουσιαστικά ξεγράφουνε όποιον δε βάζει τους κανόνες — κι αυτός είναι ο μοναδικός που μέχρι στιγμής έχει καταφέρει να κρατήσει το σύστημα ζωντανό σα πιστόλι χωρίς σφαίρες. Αλλά ας μην ξεχνάμε την Ρωσία — εκείνοι εμφανίζονται σαν σειρήνες όταν ο αντίπαλος έχει τρεις φορείς που μπορούν ν' αλλάξουν θέση σα σβώλοι πάγου πάνω στη φωτιά. Αυτοί εδώ γράφουν τους κανόνες καθώς παίζουν, κι αύριο το βράδυ θα δούμε αν η Ρωσία ξέρει πως διαβάζει ανοιχτά βιβλία...😏🤫

Πού είναι αυτά που βλέπω, ρε παιδιά; Αυτός ο Λοβ τριών δεκάδων σου ανοίγει φάουλ "σκόπιμα" κι εσύ μου λες πως είναι τίτλος πάνω στους σέντερ; Τον είδες ποτέ σου να σηκώνει δύο-τρία άτομα την ίδια στιγμή; Την τελευταία πενταετία ο άνθρωπος περισσεύει πιο πολύ από τους εφεδρικούς σέντερ τους — που, παρεμπιπτόντως, δεν ξέρουν καν τι σημαίνει να βγαίνουν σέντερ εκτός των πρώτων δύο λεπτά. Κι ο Σλούκας σήμερα βγαίνει τελευταία φορά σα σέντερ επειδή του έχουνε χαλάσει τη χρονιά οι τραυματισμοί του Φάρατζ — όχι επειδή η ομάδα ανακάλυψε ότι τρεις φορείς μπορούν να κάνουν όλες τις δουλειές. Το τριγωνικό παιχνίδι αυτούς τους τρεις μήνες γίνεται επειδή δεν υπάρχουν σέντερ αξιόπιστοι, όχι επειδή σχεδίασαν κάποια στρατηγική. Την επόμενη αγωνιστική, όταν η Ρωσία βάλει τον μεγάλο πάγκο της, αυτοί εδώ θα ψάξουν τον δεύτερο σέντερ τους κάτω από κάθε πάγκο σαν τρελοί — κι ύστερα θά 'ναι αργά. Την Πάο πριν τρεις μέρες; Ο Μουράτος βγήκε σα φάντασμα εκεί πάνω, όχι επειδή έκανε κάτι, αλλά επειδή η ομάδα είχε ήδη χάσει 10 πόντους πριν ξεκινήσει κανείς. Και εσείς μου λέτε πως αυτοί εδώ "γράφουν τους κανόνες"; Αυτοί περιμένουν μόνο την επόμενη σέντριλινκ των αντιπάλων για να αρχίσουν να μετράνε τους πόντους ανάμεσα στους σφυγμούς.

Ξέρετε τι με τρώει αυτές τις μέρες; Αυτοί οι τρεις φορείς εκεί πάνω σα γκρίζοι δαίμονες — λένε πως αλλάζουν θέση σα σβώλοι πάγου πάνω στη φωτιά, αλλά την τελευταία φορά που τους είδαμε στον Βόλο η Ρωσία μας πέρασε σα αστραπή κι έφυγε πριν προλάβουμε ν' αντιδράσουμε. Ο Λοβ πάντως... 😏 αυτός δεν είναι τίτλος σέντερ, είναι μάλλον το πιο ριψοκίνδυνο πείραμα της χρονιάς. Αν μου λέγανε πριν έναν χρόνο πως κάποτε θα βγάζαμε τρεις φορείς στους σέντερ επειδή "δεν υπάρχουν άλλοι", θα τους ζητούσα να ξεστομίσουν τον τίτλο τους μπας και βγουν κάτι άλλο εκτός από αέρα. Τώρα όμως; Τώρα αυτοί ονειρεύονται πως η Ρωσία δε διαβάζει ανοιχτά βιβλία — μα αυτή η ομάδα γράφει ιστορίες όσο κανείς δε φαντάζεται, και αύριο το βράδυ θα δούμε ποιος τελικά κρατάει το τρένο στα χέρια του. Κι ο Σλούκας εκεί πάνω σα τελευταία φορά σα σέντερ... εεε; Την τελευταία φορά που τον είδαμε σέντερ ήταν στο γήπεδο εκείνο πριν τρεις μήνες όταν η ομάδα είχε ξεμείνει από λύσεις σαν τρελή. Από τότε μέχρι σήμερα τι άλλαξε; Μόνο το οικονομικό — αυτοί εδώ έκαναν δουλειά στον πάγκο και τώρα ψάχνουν τον επόμενο σέντερ στα έγκατα του ρόστερ σα θησαυρό. Και η Ρωσία; Αυτοί ξέρουν πως εκείνοι εμφανίζονται όταν η ομάδα έχει λιγότερα από τρία σέντερ αξιόπιστα — κι εμείς ακόμη ψάχνουμε τον δεύτερο. 🤫

Γιατί ο Σλούκας βγαίνει τελευταία φορά σα σέντερ σήμερα και αύριο κρύβεται σα στρατευμένος στο υπόγειο του ρόστερ; Γιατί εκείνος στους δύο πρώτους αγώνες με τη Ρεάλ έπαιζε σέντερ κι έπειτα ξαφνικά τον αλλάζουν σα γάντι; Την ίδια ώρα, ο άλλος σέντερ τους — αυτός που κανείς δεν ξέρει το όνομά του εκτός των hardcore — περιμένει σιωπηλός σα χαρτί στους πάγκους σαν να μην υπήρξε ποτέ στο ρόστερ εκτός από ημέρες των μεγάλων αποφάσεων. Μα τι γίνεται εδώ; Οι τρεις νίκες κόντρα στη Ρεάλ έγιναν επειδή "βρήκαν τρόπο" όπως λένε αυτοί — μα καλά, αν υπήρχε τρόπος, τότε γιατί στις δύο ήττες εκείνοι πήρανε τους πόντους τους χωρίς δεύτερη σκέψη; Την ΠΑΟ πριν τρεις μέρες, ο Μουράτος βγήκε σα χαρτί κι εσύ μου λες πως "όταν η ομάδα γράφει LLWL, εκείνος γράφει τους κανόνες"; Μα τι κανόνες γράφει όταν η ομάδα χάνει πόντο πίσω πόντο πριν καν ξεκινήσει η μπάλα; Και ο Λοβ εκεί πάνω; Τρεις φορείς στους σέντερ επειδή δεν υπάρχουν σέντερ, σωστά; Μα τότε γιατί την τελευταία φορά που τον είδαμε σέντερ ήταν όταν ο Φάρατζ τραβήχτηκε στα πλάγια λόγω τραυματισμού; Την επόμενη αγωνιστική, όταν η Ρωσία βάλει την πλήρη της σύνθεση, αυτοί εδώ θα ψάχνουν τον δεύτερο σέντερ τους κάτω από κάθε πάγκο σαν τρελοί — κι ύστερα θά 'ναι αργά. Την Πάο πριν τρεις μέρες πήρανε δεκαδικό, όχι επειδή έκανε κάτι ο Μουράτος, αλλά επειδή εκείνοι άρχισαν με δέκα πόντους πίσω σα δάσκαλοι που έχουν ξεχάσει τον πίνακα. Ο Παπανικολάου σα σούτινγκ γκαρντ τώρα λέγεται βασικός επειδή "εκθέτει τους αντιπάλους στη δεύτερη μπάλα"; Μα εκείνος δεν έχει κάνει τίποτα περισσότερο από το να τρέχει σα νυχτολούλουδο όταν η ομάδα γράφει LLWL. Και εσείς μου λέτε πως αυτοί εδώ "γράφουν τους κανόνες καθώς παίζουν"; Αυτοί περιμένουν μόνο την επόμενη σέντριλινκ των αντιπάλων για να αρχίσουν ν' ανακατεύονται στους σφυγμούς τους. Άντε, πείστε με ότι ένας δεκατριών χρονών μπορεί ν' ανοίξει φάουλ "σκόπιμα" όσο ένας γίγαντας όπως ο Σλούκας σηκώνει τρεις τίτλους σα σέντερ. Εγώ περιμένω να δω ποιος τελικά βγγήκει πάνω από όλους — όχι επειδή ξέρει τον ρόλο, αλλά επειδή ο πάγκος αποφάσισε πως σήμερα χρειάζεται ένα σύνθημα γρήγορο, αλλιώς ο υπολογιστής τους γράφει ιστορία μόνο με τυπικά σφάλματα.

Ξέρετε τι περιμένω από αύριο; Να δούμε τον Πάππου να βγάζει τον Λοβ πρώτο σέντερ επειδή εκείνος ξέρει πως οι σέντερ αυτοί είναι σαν ψεύτικα διαμάντια — λάμπουν όσο κάνουν κάτι ελάχιστοι, μετά σβήνουν σα φωτιά χωρίς ξύλα. Τρεις νίκες στη Ρεάλ; Μα αυτή η ομάδα γράφει ιστορία όχι στους τίτλους του πρωταθλήματος, αλλά στους αριθμούς πίσω από τις πόρτες — 2941 πόντοι στοχευμένοι, 2770 δεχόμενοι. Κι όμως, όταν βγάζεις τρεις φορείς σα σβώλους πάγου πάνω στη φωτιά, αυτά τα νούμερα λένε μόνο έναν σκληρό κανόνα: η Ρωσία δεν διαβάζει ανοιχτά βιβλία, εμείς γράφουμε ιστορία με κλειστά μάτια. Ο Σλούκας σήμερα βγαίνει τελευταία φορά σα σέντερ όχι επειδή η ομάδα αποφάσισε πως ξεγράφει τον τίτλο του, αλλά επειδή το ρόστερ τους έχει γίνει σαν ασανσέρ — όλοι ανέβηκαν, κανείς δεν ξέρει πώς κατέβηκαν οι άλλοι. Κι όταν ο Μουράτος ήταν σα χαρτί εκεί πάνω στην Πάο, αυτό ήταν το σήμα πως οι άνθρωποι πάνω στον πάγκο ζούνε σαν τρελοί ανάμεσα σε τίτλους που έχουν σβήσει. Λέγεται πως ο Λοβ εκεί πάνω είναι τίτλος επειδή "ανοίγει φάουλ σκόπιμα" — μα εσείς είδατε ποτέ σας έναν δεκατριών χρονών να σηκώνει δύο ανθρώπους σα γίγαντας; Αυτοί εδώ ψάχνουν σέντερ στα έγκατα του ρόστερ επειδή κανείς δεν μπορεί ν' αντέξει άλλη ήττα σαν εκείνη στη Ρωσία — εκεί όπου η ιστορία γράφεται πριν καν ξεκινήσει η μπάλα. 😏🤫

τι ζητάτε μωρέ ρε τώρα, τρεις φορείς στους σέντερ σα σβώλους πάγου πάνω στη φωτιά κι εσείς αναρωτιέστε αν ξέρουν τι κάνουν; τον σλοουκά απόψε τον βγάζουνε σέντερ επειδή ο Φάρατζ τον έχει στο μάτι σαν άλλον έναν τυπά και του λένε "πιάστο τις θέσεις σου σα γερομάστορας, όχι σα εφτάχρονος στην αυλή". ο άνθρωπος πριν τρεις μέρες στην Πάο ήταν εκεί σα χαρτί γιατί η ομάδα είχε ήδη χάσει δέκα πόντους σα σχολική έκθεση όπου όλα γράφτηκαν λάθος από την πρώτη σειρά. και εμείς μιλούμε για τον Λοβ εκεί πάνω σα τίτλος επειδή ανοίγει φάουλ σκόπιμα; μα τι σου λέω τώρα, βρε συ, τον είδες ποτέ σου να σηκώνει δύο ανθρώπους όταν όλοι γύρω του γκρινιάζουν πως η Ρωσία εμφανίζεται σα σειρήνες κάθε φορά που πέφτεις πλάτη; αυτοί εδώ έχουν τρεις νίκες στη Ρεάλ, αλλά οι δύο ήττες τους δείχνουν κάτι: όταν η ομάδα γράφει LLWL σα τραγικό βιβλίο, τότε οι σέντερ γίνονται σαν ασανσέρ — κάποιος ανέβηκε, κάποιος κατέβηκε χωρίς να ξέρει πώς. ο άλλος σέντερ τους, αυτός που κανείς δεν θυμάται το όνομά του εκτός των hardcore, περιμένει σιωπηλός σα χαρτί στους πάγκους επειδή στις μεγάλες στιγμές τους τον βγάζουν μόνο όταν έχει γίνει πια αργά. και η Ρωσία; εκείνοι δεν διαβάζουν ανοιχτά βιβλία, εκείνοι γράφουν ιστορίες όσο εμείς ψάχνουμε τον δεύτερο σέντρα μας κάτω από κάθε πάγκο σα τρελοί. αυτοί εδώ μέχρι στιγμής κάνουν αυτό που μπορούν — τρεις φορείς στους σέντερ επειδή δεν υπάρχουν σέντερ αξιόπιστοι, όχι επειδή σχεδίασαν κάτι στρατηγικό. αύριο το βράδυ θα δούμε αν η Ρωσία θα τους περάσει σα αστραπή κι αυτοί εκεί πάνω θα θυμηθούν πως οι τίτλοι γράφτηκαν πολύ παλιότερα, όταν ακόμη υπήρχαν γίγαντες σα αυτούς των παλιών εποχών.