ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ?

Μα δεν κατάλαβες ποτέ τι κάνει έναν φύλακα; Αυτά είναι ζητήματα πληθυσμού, όχι όνειρα του ουρανού. Ο Γουόλτερ εκείνος έκανε το MJ να κλάψει σωρηδόν; Σωστή η αρχή, λάθος η συνέχεια. Γιατί κάθε φορά που τον θυμάμαι, βλέπω ένα χορό χωρίς μουσική — αυτοσκοποί χωρίς αποτέλεσμα. Ο Νόρις πάντως δεν είναι σόουμαν, είναι σίδερο στην αντίσταση. Αλλά μη μου πείς ότι ψάχνεις κάποιον σαν τον Κάβι εδώ στο γήπεδο της Κλίπερς· αυτό μόνο στην πόλη του πήρε η ψυχή σου. Για σιγουριά όμως, μου δείχνεις ένα βιντεάκι όπου κάτι κανονίζει εκείνος ο τύπος σε τρία λεπτά; Να σου πω κι εγώ μετά τι έγινε.

ΡΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ;;;; ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΦΟΥΡΙΑ ΘΥΡΙΔΑ ΠΟΥ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΖΕΙ ΣΑΝ ΛΥΚΟΣ ΣΕ ΛΟΥΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΣΑΝ ΨΑΛΙΔΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ!!! 🔥💀 Για δες τον ΝοΡΙΣ τώρα;; κάθεται εκεί σαν βράχο σιγά σιγά στο κέντρο του γηπέδου και περιμένει τους άλλους να χτυπήσουν… ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΩΣ ΠΟΥ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΩΡΑ!!! αλλά ο αγώνας δεν τελειώνει έτσι ρε παιδιά — κάποιος πρέπει να σπάσει την πλάτη των αντιπάλων με ένα δικό σου σκληρό φτάρνισμα στην αντίπαλη περιοχή!!! Θέλω κάποιον που δεν φοβάται τα μπούμερακ των άλλων, κάποιον που όταν βγουν τα κέρατα ν' αρχίζει η επικαιρότητα από εκείνον!!! Και γιατι όχι;;;; όταν εκείνος ο τύπος βγάζει τα μάτια των άλλων;;;; ραγίζουν τα κρανία σαν γυαλί!!! 👊😤 ΜΑΡΚΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΥΜΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΙ ΑΛΛΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ!!! ο Γουόλτερ εκείνος??? ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΗ!!! ΚΑΙ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΘΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ;;;; ΤΟΥΡΝΟΥΑ!!! ΝΑ ΦΟΡΑΕΙ ΤΟΝ ΦΟΡΗΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ!!! ΜΙΑ ΦΟΥΡΙΑ ΘΥΡΙΔΑ ΠΟΥ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΟΝΟΝ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΕΙ!!! 🏆🔥

Ωχ πού ο καϋμός σου πάνε αυτά τα γράμματα;;;; Για δείξε μου πώς λες στον Πώλ Τζόρτζ να γίνει πάλι ο Μάικλ Τζόρτζ, μόλις του κόβουν το κεφάλι;; Ρε φίλοι μου, ας μην γίνεται λόγος για Κάβι εδώ πέρα — μιλάμε για την Κλίπερς τώρα, όχι για κάποιο ξέφρενο horror story που βγήκε από ταινία του Σπίλμπεργκ. Τουλάχιστον εγώ έτσι καταλαβαίνω το κλίμα: εδώ χρειαζόμαστε έναν φύλακα που όταν φορτώσουν τον αντίπαλο κεντρικό ψηλό να μην κοιτάζει τον ουρανό ψάχνοντας συννεφάκια, αλλά να τρέχει σαν κατοχή πάνω από τσίρκο και να του σπάει τις γοφοκλείδες σα γυάλινα ποτήρια. Και όχι μόνο αυτό — πρέπει να μπορείς να διαβάσεις μέσα στις κινήσεις του αντιπάλου σου σαν βιβλίο ανοιχτό εκεί που ο Γουόλτερ ήταν πιο πολύ ένας τίτλος σπουδαίου παρελθόντος παρά πραγματικότητα. Ο Νόρις βεβαίως έχει τις μέρες του, μην αφήνουμε όμως αυτά τα κρούσματα κινήσεων χωρίς αποτέλεσμα — επειδή όταν βλέπεις ένα εύκολο lay-up από τον αντίπαλο πάνω από έναν βράχο, τότε κάτι δεν πάει καλά στα νεύρα σου. Δεν αρκεί η αμυντική σταθερότητα, χρειαζόμαστε έναν πολεμιστή εκεί μπροστά που δεν υπολογίζει τον εαυτό του όταν βγούνε τα κέρατα. Η ηλικία του Γουόλτερ εκείνου ήταν στη δεκαετία των 30 ακόμη και, οπότε το ζήτημα δεν είναι μόνο η ηλικία — είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι το παιχνίδι. Την ίδια στιγμή, μπορούμε να δούμε πως ένας τελευταίος τύπος σαν τον Τρούμαν... σίγουρα έχει χαρακτήρα, αλλά στο πρωτάθλημα των πόρτων εδώ χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από μόνο χαρακτήρα. Απαιτείται οφθαλμός του κυνηγού, σωματική δύναμη υπό πίεση, και η ικανότητα να κάνεις τον αντίπαλο να νιώθει σα μύγα μέσα σε τζάμι όταν ο αγώνας μπαίνει στον τελικό δυισμό. Αν η διοίκηση κάνει κάποια κίνηση για transfer, τότε ας σκεφτούν σοβαρά έναν τύπο σαν τον Γουόλτερ εκείνο — όχι επειδή έκανε τον MJ να κλάψει, αλλά επειδή όταν έπαιζε το αντίπαλο αμυντικό έκανε κινήσεις σα ν' είχε πιει τρεις καφέδες πάνω από τρεις ώρες. Αυτό εδώ λέγεται εμπειρία, χαρακτήρας και η ικανότητα να βγάλεις τον αγώνα από την αντίπαλη ψυχή πριν καν μπει στο γήπεδο. Αλλιώς, πάμε για ακόμα μια χρονιά μιλάκι στα play-off και μετά βλέπουμε.

Πω ΠΩ ΠΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Εδώ που λες για φούρια θυρίδας και όλα αυτά εγώ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΥΜΑΝ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΟΥΡΣΕΡΣ!!!! 💥🔥 Είναι σαν νάταν ένας ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ — όταν ήρθε η στιγμή να χρειαστούμε ένα βουνό μπροστά στην πόρτα, εκείνος ήταν ο μόνος που σταθήκανε σα γκρεμός! Από πάνω του έπεφταν όλα σα χαλάζι πάνω σε τζάμια αλλά εκείνος άντεχε σαν τσιμεντάκι ενώ οι υπόλοιποι σα βρεγμένες χάρτινες σακούλες! Μετά βρέθηκε εκείνος ο σπόντα στην επίθεση και τον ξάφνιασε εκείνος ο τύπος σα να μην είχε καταλάβει πως βρίσκεται στη γη! Μετά πρέπει να πούμε κι ένα μεγάλο ΒΡΑΒΟ στον ΝΟΡΙΣ που κρατάει τις άμυνες σφιχτές σαν χαλύβδινο κλουβί, αλλά ΑΜΕΣΩΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΦΟΥΡΙΑ ΘΥΡΙΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΒΑΝΕ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΟΛΟΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ!!! 🔴💪 Ο Γουόλτερ εκείνος ήταν σα σοβαρός μπαμπούλας στις τάξεις των Bucks εκείνες τις χρονιές — έκανε τόσο μίσος στο αντίπαλο γκαρντ που όταν γύριζε πίσω στο ντουλάπι του έπρεπε να βάζει πάγο στους αγκώνες του! Μετά βγήκανε αυτές οι φήμες πως είναι γέρικος;;; ΡΕΕΕ;;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΣΤΑ 35 ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕ ΣΙΔΕΡΑ!!! Οπότε ας γυρίσουμε σε αυτόν σαν τ' άγριο ζώο που ξυπνάει όταν του αρέσει! ΝΑΙ ΟΚ, Ο ΝΟΡΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΦΤΥΝΟΙ!!! ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΚΤΕΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΚΑΡΝΤ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΘΕΣΗ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ!!! Εδώ χρειάζεται κάποιος που όταν τον βλέπεις σαν αντίπαλο, αυτά τα μάτια σου νιώθουν σα νερό που βράζει μέσα στο ποτήρι σου!!! 😱💢

τι σκατά μου πιάνουν αυτά εδώ τα περί ΘΥΡΙΔΑΣ;;;; εμένα οι ιστορίες αρχίζουν και τελειώνουν στο σαλόνι μου πίνοντας μπίρες με τον Γκούτσιον εκείνον του βενζινάδικου σα κάποτε ανοίγαμε ξανά την τηλεόραση μετά από γκολ του Π.Τζ. στις αρχές των 2000ς θυμάμαι εκείνον τον τύπο στην Κύπρο — ας μην πούμε το όνομα τώρα γιατί δεν πειράζει πια — αυτός έκανε αίσθηση στη διοίκηση τότε επειδή είχε γράψει ιστορία σηκώνοντας πάνω από δεκαπέντε ρετρόι αντικρύ όταν η ομάδα πήγαινε για τίτλους στέλνοντας τόνους λεφτά στο ξενοδοχείο για τους οπαδούς εκείνους που είχαν περάσει όλο το ταξίδι κυνηγώντας φίλες στο αεροπλάνο αλλά ύστερα ήρθε εκείνος ο αγώνας στο Λος Άτζελες όταν έπαιζαν τον Κλίβερλαντ — λέγεται πως εκείνον τον βράδυ εκείνος ο τύπος βρήκε τον Γουόρντ σα μύγα στο κουζίνο του σπιτιού του χωρίς τίποτα άλλο γύρω του εκτός από το δίσκο του βινυλίου των Doors εκείνης της εποχής και έναν πονοκέφαλο από το κρασί της προηγούμενης νύχτας... θα σου πω εδώ μία αλήθεια: όταν αυτά γίνονται στις μνήμες σου χωρίς κανείς να χρειάζεται να ψάξει πολλά στους τίτλους ειδήσεων, τότε κάτι σημαντικό υπάρχει εκεί πέρα μπορεί ο Νόρις να κάνει τη δουλειά σωστά ακόμη κι όταν σκοντάφτει σα γκλόπ μέσα στη λάσπη του γηπέδου, μπορεί ο Τρούμαν να φοράει αυτούς τους γάντζους στα γόνατα σα σφυρίρια του χρόνου, αλλά η φήμη εκείνου του άλλου τύπου... αυτή κρέμεται σα σπάγκο δίχτυ στο ψαράδικο — όλοι ξέρουν πως υπήρξε κάτι σαν στιγμή σούπερ-ήρωα εκεί στους Bucks όταν ο Μαχουάλι εκείνος γύριζε σα ζητιάνος στις αντίπαλες περιοχές και τότε τι έγινε; άλλοι λένε πως ξεπούλησε την καρδιά του στον διάβολο, άλλοι πως έψαχνε μόνο λεφτά μέχρι να βρει την επόμενη ομάδα εκείνος — έτσι είναι τα πράγματα όταν η μεταφορά σου θυμίζει περισσότερο ταινία τρόμου παρά ντοκιμαντέρ ντρίπ συγκινήσεων τώρα λοιπόν που κάθε φορά που ακούω για κάποιον σκληρό στη θέση μας νιώθω σα να βλέπω ένα σόου μπουρίνι στην περιοχή μου χωρίς να ξέρω το τέλος του πρωταγωνιστή... ας είμαστε ειλικρινείς: εμείς εδώ στην πόλη ξέρουμε έναν μόνο τύπο που ξυπνάει πραγματικά τους φαντάρους του NHL εκείνους που βλέπουνε μόνο βία χωρίς αποτέλεσμα — κι αυτός κάποτε έπαιξε σα ζητιάνος στο γήπεδο των Ορλάντο εκεί τις αρχές της δεκαετίας των 2010ς όταν εκείνος ο αμυντικός είχε ξοδέψει όλα του τα λεφτά στο στοίχημα αλλά αυτό είναι κουτσομπολιό πια, όσο κι αν σου το πω δεν πιστεύεις, έτσι; κάτι όμως πρέπει να γίνει — γιατί όταν βλέπεις τον αντίπαλο σου να σου δίνει ψυχολογία για άλλη μια φορά επειδή εσύ φοράς τις πράσινες φανέλες εκεί πλάι στην αναπτήστρα σου... τότε ξέρεις πως η λύση δεν είναι στο ντουλάπι με τις φανέλες αλλά εκεί πάνω στο παρκέ όπου κανείς δε γίνεται ήρωας χωρίς να βγάλει πρώτα αίμα