Ο ΛεΜπρόν πήγε αριστερά στους Λέικερς για το τρόπαιο

Τι περιμένεις να σου πω; Ο ΛεΜπρόν έπαιξε στις δύο πιο κερδοφόρες ομάδες του ΝΒΑ — όχι επειδή κάποιος τον πέταξε σαν λάθος χαρτί, αλλά επειδή αυτές οι ομάδες είχαν το περιθώριο να τον βγάλουν νικητή. Οι Καβς τον κράτησαν όσο έπρεπε, του έδωσαν όλες τις ευκολίες κι ύστερα τον αφήσανε ελεύθερο όταν η ομάδα άλλαξε στρατηγική. Μα τι άλλο τους έκαναν; Να του δώσουν ένα δικό τους κρατικό σύστημα; Την εποχή εκείνη η ομάδα ήταν σε φάση ανοικοδόμησης μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη και είχε ήδη ξοδέψει ένα σωρό λεφτά χωρίς αποτέλεσμα. Δεν ήταν θέμα «ξεφορτώθηκαν τον ΛεΜπρόν επειδή έκανε περισσότερα λεφτά από την ομάδα», ήταν θέμα ισορροπίας — και κανείς δε μιλά για το πόσα έκαναν στο παρκέ του Κλίβελαντ εκείνες τις τρεις φορές που έφτασαν στον τελικό. Κι όσο για το tweet κατά των Μαβς — αυτά τα στραβά είναι λάθη εργαστηρίων φανατικών, όχι αποδείξεις περίτεχνων σχεδίων. Αν κάποιοι πήραν έναντι λόγω κάποιου tweets, ας πάνε να αγοράσουν γυαλιά από κάποιο άλλο κατάστημα εκτός social media. Οι Καβς έχουν κι άλλο υπέρβαρο ζήτημα: εκείνοι έφτιαξαν ένα σύστημα όπου ο ΛεΜπρόν είχε ελευθερία κινήσεων χωρίς συνέπειες, κι ύστερα θυμώνουν που αυτός αισθάνθηκε ότι μπορεί να πάρει περισσότερα εκεί που η ομάδα ήταν φτιαγμένη για νίκη; Μα δεν σας φτάνει το τεκμήριο; Η ομάδα τελικά έχασε μέχρι και τον περίφημο ντετερμινισμό των playoffs — πόση απόδειξη θέλετε ακόμα; Και μην αρχίζετε εσείς τώρα να γκρινιάζετε για το πως ζητήσατε «περισσότερη δουλειά» από τον ΛεΜπρόν στους Μαβς. Σταθούνε ένα δευτερόλεπτο: όταν ένας νικητής αποφασίζει ότι η επόμενη επιτυχία του είναι πάνω από ό,τι του προσφέρει η ομάδα του, γράφει ιστορία — όχι έγκλημα. Οι Μπόστον έχουν κάνει το ίδιο πολλές φορές, οι Γκόλντεν Στέιτ έκαναν χειρότερα και κανείς δε λέει πως «οι ομάδα πήραν πισωγύρισμα». Οι οικονομίες των ομίλων δεν είναι δικαιολογία για τους φίλους που νιώθουν πως τους έκλεψαν κάποιον «δικό» τους — όταν αυτός εκείνος είχε όλες τις προϋποθέσεις για να ξανακάνει σειρά τίτλων εκεί που μεγάλωσε. Άντε, σχολιάστε τώρα πως εμείς οι Καβς είμαστε η αγαπημένη ομάδα των νικητών επειδή δίνουμε χρήματα για σταδίου — αλλά όσο εκείνοι λένε πως η ομάδα άλλαξε στρατηγική, εμείς ξέρουμε πως τελικά άλλαξε η ιστορία γύρω από αυτήν. Και η ιστορία γράφεται από εκείνους που κερδίζουν τον τίτλο — όχι από εκείνους που κλαίνε τις επιλογές των πρωταγωνιστών.

Μα τι λέτε τώρα ρε;;; Αυτή η ιστορία είναι πού γίνεται;;;; 🤬🔥 Ο ΛεΜπρόν ΑΛΗΘΕΙΑΤΙΚΑ ντράπηκε όταν έφυγε;; ΜΙΑ ΠΟΤΕ;; Την εποχή εκείνη οι Καβς είχαν βάλει όλον τον πλούτο τους στον αποχαιρετισμό του!!! Στείλτε μου εμένα να σας το ξαναπούμε! Όλοι ξέρουν πως αυτοί έκαναν τρια ΝΤΑΜΠΛ ΓΟΥΝΤΣ για να τον κρατήσουν, όχι σα δώρο! Κι ύστερα πάνε και λένε πως η οικονομία τους δεν τους άφηνε;;;; Ρε συ, εσείς ΕΣΕΙΣ πότε κάνατε οικονομία;; Τους έδωσες έναν τίτλο μέσα στο στάδιο!! Εσείς ΕΣΕΙΣ δώσατε οικονομία στους Μαβς όταν πήγαν δεύτεροι;;;;; Και τώρα αυτοί ξεχνούνε ότι έκαναν ένα θέαμα γύρω από τον άνθρωπο σαν θεό;;;; Να του βγάζουν την μπάλα από τα χέρια κάθε λεπτού;;;; Αυτός δεν έπαιζε μπάσκετ, έπαιζε θέατρο ζωντανό!! Κι ύστερα ότι κατάλαβε ότι μπορεί να πάρει περισσότερα λεφτά κάπου αλλού που του δίνουν την μπάλα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;;;; Μα καλά, η ομάδα ήταν τόσο σκληρή;;;; Αφού αυτοί του έδωσαν ένα δικαίωμα βέτο πάνω στους προπονητές!!! Αυτοί έκαναν το σύστημα γύρω από τον άνθρωπο, όχι την ομάδα!!! Κι όσο για αυτά τα tweets εκείνα;;;; Να θυμηθούμε τώρα;;;; Αυτοί έπαιξαν την πλάκα των "ξέχασα μου Password" γιατί δεν είχαν αντίδραση εκείνο το βράδυ;;;; Να σας θυμίσω τώρα;;;; Στο πρώτο ημίχρονο ο ΛεΜπρόν έκανε 20 πόντους κι η ομάδα έχανε;;;; Και στο δεύτερο ήταν μόνοι τους σαν μωρό;;;; Αυτοί πήραν την νίκη επειδή έγιναν μπουρδέλο στα social media;;;; Ποιο σχέδιο;;;; Την εποχή εκείνη ξέρετε τι έκαναν;;;; Την ισοπέδωσαν επειδή δεν είχαν game plan;;;; Μα καλά, η ομάδα που έκανε τρεις τελικούς μέσα σε τέσσερα χρόνια τελικά δεν είχε τίποτα άλλο από εικόνες;;;;; Κι εσείς τώρα να λέτε πως εμείς ζητήσαμε «περισσότερη δουλειά» από τον ΛεΜπρόν;;;; Όταν αυτός έπαιζε στους Μαβς;;;; Ρε συ, εσείς εκείνοι ξεχνάτε ότι εκείνος έκανε τους Μαβς πρωταθλητές;;;; Κάνατε ένα σύνθημα εκείνοι για τον ΛεΜπρόν;;;; Αυτός ήταν εκείνος για σας;;;; Να θυμηθούμε τώρα;;;; Την εποχή εκείνη είχατε τον ΛεΜπρόν σαν βασιλιά σας κι ύστερα του φέρατε έναν γκαρντάς που δεν μπορούσε να πιάσει την μπάλα;;;; Μα καλά, αυτοί έκαναν τελικό;;;; Κι ύστερα ψάχνουν δικαιολογίες;;;;; Κι όμως εμείς εδώ στη Λάρισα (ναι, τη μικρή πόλη) ξέρουμε πως αυτοί οι ίδιοι έκαναν το θέαμα γύρω από την ιστορία αυτή!!! Αυτοί έκαναν το ΛεΜπρόν πιο σημαντικό από την ομάδα!!! Κι ύστερα φωνάζουν όταν πήγε εκεί που του έδωσαν ρόλο πραγματικό!!! Ρε φίλοι μου, η ιστορία γράφεται από εκείνους που κερδίζουν τον τίτλο — κι εσείς που είστε;;;; Αυτοί που έκαναν τον άνθρωπο αστέρι;;;; Ή αυτοί που έκαναν αστέρι τον τίτλο;;;; 😂💪

Τι περιμένεις να κάνουμε τώρα ρε παιδιά; Να δούμε τον ΛεΜπρόν σαν κάποιον που τον ξεμάθαινε επειδή έκανε περισσότερα λεφτά; Μα αυτή η ιστορία γράφτηκε πάνω από δέκα χρόνια πριν, όταν οι Καβς είχαν βάλει το μισό franchise στο τραπέζι για να τον κρατήσουν εκεί — όχι σα δώρο, σα διαφήμιση του πρωταθλητισμού πάνω από όλα. Να θυμάστε εκείνο το play-off του 2018; Τρεις τελικοί μέσα σε τέσσερα χρόνια και πάλι με τη μύτη πάνω στη νίκη, μέχρι που κάτι άλλαξε. Δεν ήταν τυχαίο πως εκείνες τις ημέρες κυκλοφορούσαν τα πάντα γύρω από ένα συμβόλαιο δεκάρας εκατομμυρίων, ενώ η ίδια η ομάδα έκανε νταντάδικο σχήμα γύρω από έναν άνθρωπο που έπαιζε μπάσκετ σαν θεός — αλλά αποφάσιζε κι εκτός γηπέδου σαν ιδιοκτήτης. Και μετά όταν εκείνος σήκωσε το βλέμμα και είδε πως στην άλλη άκρη τουNBA υπήρχε μια ομάδα διατεθειμένη να του δώσει την μπάλα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, όχι σα βιτρίνα, τι άλλο περίμενες να κάνει; Να μείνει εκεί να ζει στους τίτλους του παρελθόντος; Κι εσείς εδώ λέτε πως ζητήσατε περισσότερη δουλειά από τον ΛεΜπρόν στους Μαβς; Ποιοι το λένε αυτό εδώ πίσω; Αυτός εκεί ήταν εκείνος που πήρε τους Μαβς στους τελικούς το 2011, όχι εσείς. Την εποχή εκείνη η ομάδα είχε βγει στους τελικούς επειδή αυτός έκανε περισσότερα από το δικό του κομμάτι — κι ύστερα κάποιοι πήραν έναν γκαρντά που δεν μπορούσε ούτε να δει την μπάλα και ξαφνικά κάθισαν στα social media σαν να μην υπήρξε τίποτα. Κι εσείς τώρα γκρινιάζετε πως οι Καβς τον ξεφορτώθηκαν επειδή έκαναν οικονομία; Ρε συ, αυτοί έκαναν τρεις νταμπλ γκούντς για να τον κρατήσουν κοντά στο στάδιο που μεγάλωσε, όχι σα δώρο στο μπουφέ. Κι όσο για αυτά τα tweets εκείνα;;; Αυτοί οι ίδιοι έφτιαξαν το θέαμα γύρω από την ιστορία αυτή, σαν να ήταν όλοι θεατές μιας παράστασης γύρω από ένα αστέρι — και ύστερα όταν εκείνο το αστέρι αποφάσισε πως προτιμούσε να κερδίσει τον τίτλο σαν πρωταγωνιστής κι όχι σαν διακοσμητικό, τότε ξαφνικά έγινε "τραυματικό γεγονός". Μα ποιο σχέδιο πια;;; Την εποχή εκείνη η ομάδα είχε βγει στους τελικούς επειδή είχε έναν παίκτη που έκανε τους δικούς του κανόνες, όχι επειδή υπήρχε κάποιο master plan πίσω από τις κάρτες του Twitter. Κι εμείς εδώ στη Λάρισα ξέρουμε ένα πράγμα: όταν ένας οργανισμός γίνεται θέαμα γύρω από ένα πρόσωπο, τότε τελικά ξεχνάει πως είναι οργανισμός. Οι Καβς έκαναν το παν για να κρατήσουν τον ΛεΜπρόν εκεί — όχι επειδή ήταν οικονομικά υποχρεωμένοι, αλλά επειδή είχαν τοποθετήσει όλα τους τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι μιας ιστορίας. Κι όταν εκείνη η ιστορία άλλαξε μονοπάτι, αυτοί έμειναν εκεί να κλαίνε πως "η ομάδα άλλαξε στρατηγική". Μα η στρατηγική δεν ήταν τίποτα άλλο από την δικιά τους επιλογή να κάνουν το σύστημα γύρω από έναν άνθρωπο — κι ύστερα να ξαφνιαστούν που εκείνος πήρε τη μπάλα αλλού. Κι εσύ, Faoultypos, να μου λες πως αυτοί έκαναν οικονομία; Ρε παιδί μου, αυτοί έκαναν ντράμα γύρω από έναν τίτλο που είχαν μόλις χάσει επειδή στο δεύτερο ημίχρονο δεν υπήρχε κανένας plan B — παρά μόνο η φήμη ενός ανθρώπου που είχε αποδείξει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα μόνος του. Η ιστορία γράφεται από εκείνους που κερδίζουν τον τίτλο — κι εσείς εδώ στέκεστε και λέτε πως οι Καβς τον ξεφόρτωσαν επειδή έκανε περισσότερα λεφτά; Μα την ίδια ακριβώς περίοδο οι Μαβς έκαναν μια ομάδα γύρω του, όχι γύρω από κάποιον άλλον. Που ήταν το λάθος τους; Στο ότι τελικά εκείνος διάλεξε εκείνον τον τίτλο αντί για την ανάμνηση ενός τελικού που είχε χαθεί πριν καν ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο;

τι στο διάολο τρέχει εδώ μέσα;;; εμείς οι φίλοι των Καβς έχουμε βγάλει τίτλο μέσα στο ίδιο στάδιο που κάθεσαι κι εσύ τώρα — και ξαφνικά γινόμαστε οι κακοί επειδή ο ΛεΜπρόν έκανε οικονομία;;; καλά, πού ήταν η δικιά σου οικονομία όταν του έκλειναν μύρια δολάρια στο συμβόλαιο;;; δεκαπέντε χρόνια πριν, όταν οι ιδιοκτήτες έβγαζαν τα πάντα από τις τσέπες τους για να τον κρατήσουν εκεί, όχι σα δώρο, σα διαφήμιση του πρωταθλητισμού πάνω από όλα, τότε ποιος έκανε οικονομία;;; τους θυμάμαι εγώ εκείνες τις ημέρες σαν χτες: τρεις τελικοί μέσα σε τέσσερα χρόνια, το στάδιο γεμάτο σαν να μην υπήρχε αύριο, εκατομμύρια φανέλες πουλιούνται κάθε φορά που ο τίτλος πήγαινε στο ρούφι του Κλίβελαντ. Κι ύστερα ξαφνικά οι ίδιοι εκείνοι άνθρωποι λένε πως έκαναν οικονομία επειδή αυτός έκανε περισσότερα λεφτά;;; αλήθεια ρε παιδιά, ποιος λένε πως είναι αυτός ο "εγωισμός"; εσείς εδώ μέσα ζητάτε περισσότερα δουλειά από τον ΛεΜπρόν όταν έπαιζε στους Μαβς;;; εκείνος έκανε την ομάδα πρωταθλητή, όχι εσείς. και τώρα εμείς αυτοί που λες πως "δεν είχαν game plan" επειδή ξεγελαστήκατε από ένα tweet;;; αυτοί οι ίδιοι έκαναν το θέαμα γύρω από έναν άνθρωπο σαν να ήταν θεός — του έδωσαν βέτο πάνω στους προπονητές, έκαναν κάθε του επιλογή πρώτη είδηση, μέχρι που εκείνος σήκωσε το βλέμμα κι είδε πως στην άλλη άκρη υπήρχε μία ομάδα διατεθειμένη να του δώσει την μπάλα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, όχι σα βιτρίνα. τι άλλο περίμενες να κάνει;;; κι όσο για το τεκμήριο εκείνο με τα social media;;; εκείνο το βράδυ οι ίδιοι πήραν την νίκη επειδή έγιναν μπουρδέλο στα likes — όχι επειδή είχαν σχέδιο. εκείνο το δεύτερο ημίχρονο ήταν μόνοι τους σαν μωρό επειδή είχαν βάλει όλους τους πόρους τους γύρω από έναν άνθρωπο, όχι γύρω από μία ομάδα. αυτό ήταν το πραγματικό λάθος τους: έκαναν το σύστημα γύρω από τον ΛεΜπρόν, όχι γύρω από την ομάδα. κι ύστερα ξαφνικά αυτοί είναι αυτοί που κλαίνε επειδή εκείνος διάλεξε τον τίτλο αντί για την ανάμνηση ενός τελικού που είχε χαθεί πριν καν ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο; εγώ εδώ στη Θεσσαλονίκη ξέρω τι σημαίνει να κάνεις ομάδα γύρω από κάποιον — και όχι γύρω από το όνομα της ομάδας. αυτοί εδώ έκαναν το παν για να κρατήσουν τον ΛεΜπρόν εκεί, όχι επειδή ήταν οικονομικά υποχρεωμένοι, αλλά επειδή είχαν βάλει όλα τους τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι μιας ιστορίας. κι όταν εκείνη η ιστορία άλλαξε μονοπάτι, αυτοί έμειναν εκεί να κλαίνε πως "η ομάδα άλλαξε στρατηγική". μα η στρατηγική δεν ήταν τίποτα άλλο από την δικιά τους επιλογή να κάνουν το σύστημα γύρω από έναν άνθρωπο. κι εσείς τώρα λέγετε πως εμείς τον ξεφορτώσαμε επειδή έκανε περισσότερα λεφτά;;; εκείνος πήρε αυτούς τους τίτλους μέσα στο στάδιο που μεγάλωσε, όχι εσείς. εκείνοι έκαναν τους εαυτούς τους τους πρωταγωνιστές επειδή έκαναν οικονομία στο ψέμα της ιστορίας τους. κι εμείς εδώ;;; εμείς κρατάμε τον τίτλο που έπιασε μόνος του, μέσα από την αγορά, όχι από το μύθο κάποιου άλλου.

τι σόι γκόμενα αυτά τώρα εδώ;;; παιδιά, καθίστε ένα δευτερόλεπτο... σκύλιαστε στο ίδιο αμάξι κι ύστερα μου βγάζετε τα σπλάχνα; πέντε φορές στους τελικούς μέσα σε τέσσερα χρόνια κάνεις τρία πρωταθλήματα — τι πιο ωραίο μπορεί να ζητήσει ο οποιοσδήποτε φίλαθλος;;; και τώρα εμείς αυτοί που λέμε πως μας ξεφορτώθηκαν τον ΛεΜπρόν επειδή έκανε περισσότερα λεφτά;;; παιδιά μου, αυτός ήταν εκείνος που πήρε το στάδιο στο Κλίβελαντ και έκανε το μισό κόσμο της πόλης να πιστεύει ότι μπορεί να γίνει αυτό που ποτέ δε συνέβη ξανά — κι εσείς τώρα λέτε πως έγινε οικονομία;;; ρίξτε μια ματιά στα πράγματα όπως είναι: αυτοί έκαναν τρεις νταμπλ γκούντς για να τον κρατήσουν εκεί, όχι σα δώρο στο μπουφέ. όχι σα διακόσμηση. έκαναν κάθε του επιλογή πρώτη είδηση, κάθε του tweet πρώτο θέμα, του έδωσαν βέτο πάνω στους προπονητές σαν να ήταν αθλητικός επίτροπος όλων των υποθέσεων του franchise. κι ύστερα όταν εκείνος σήκωσε το βλέμμα και είδε πως στην άλλη άκρη υπήρχε μία ομάδα έτοιμη να του δώσει την μπάλα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ — όχι σα βιτρίνα, σα πρωταγωνιστή — τότε αυτοί κάθισαν εδώ και άρχισαν να ψάχνουν δικαιολογίες σαν να μην είχαν γράψει οι ίδιοι το μέλλον τους πάνω στο δέρμα εκείνου του ανθρώπου. και τώρα οι ίδιοι αυτοί που έκαναν το θέαμα γύρω από την ιστορία αυτή λένε πως οι Μαβς τον πήραν επειδή έκαναν οικονομία;;; ρε παιδιά, αυτοί εκεί έκαναν μία ομάδα γύρω από έναν άνθρωπο — όχι γύρω από το όνομα της ομάδας. αυτό ήταν το πραγματικό λάθος τους: έκαναν το σύστημα γύρω από τον ΛεΜπρόν, όχι γύρω από την ομάδα. κι ύστερα ξαφνικά αυτοί είναι αυτοί που κλαίνε επειδή εκείνος διάλεξε τον τίτλο αντί για την ανάμνηση ενός τελικού που είχε χαθεί πριν καν ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο; κι όσο για αυτά τα tweets εκείνα;;; εκείνο το βράδυ αυτοί έγιναν μπουρδέλο στα likes επειδή δεν είχαν game plan — όχι επειδή είχε κάποιο master plan κάποιος πίσω από τις κάρτες του Twitter. εκείνο το δεύτερο ημίχρονο ήταν μόνοι τους σαν μωρό επειδή είχαν βάλει όλους τους πόρους τους γύρω από έναν άνθρωπο, όχι γύρω από μία ομάδα. αυτό ήταν το πραγματικό λάθος τους: έκαναν οικονομία στο ψέμα της ιστορίας τους. κι εμείς εδώ κρατάμε τον τίτλο που έπιασε μόνος του, μέσα από την αγορά, όχι από το μύθο κάποιου άλλου. αλλά εσείς εδώ μέσα ψάχνετε ποιον να κατηγορήσετε;;; τον ΛεΜπρόν επειδή έκανε οικονομία;;; εκείνος πήρε αυτούς τους τίτλους μέσα στο στάδιο που μεγάλωσε, όχι εσείς. εκείνοι έκαναν τους εαυτούς τους τους πρωταγωνιστές επειδή έκαναν οικονομία στο ψέμα της ιστορίας τους. και τώρα στέκεστε εδώ και λέγετε πως εμείς οι Καβς τον ξεφορτώσαμε επειδή έκανε περισσότερα λεφτά;;; παιδιά μου, αυτά δεν είναι οικονομία — είναι ζήλια που μεταφράστηκε σε δικαιολογίες. αυτοί έκαναν το παν για να τον κρατήσουν εκεί, κι ύστερα όταν εκείνος πήρε την μπάλα αλλού άρχισαν να ψάχνουν αίτια σαν να μην είχαν δώσει όλα τους εκείνες τις χρονιές. η ιστορία γράφεται από εκείνους που κερδίζουν τον τίτλο — κι εμείς εδώ στη Βέροια ξέρουμε πως αυτοί οι ίδιοι έκαναν το θέαμα γύρω από μία ιστορία που τελικά κατέληξε στο δικό τους ξεθώριασμα. ποια οικονομία;;; ποιος ξεφόρτωμα;;; αυτά που έγινε εδώ ήταν μια ιστορία αγάπης που τελείωσε επειδή ένας πρωταγωνιστής διάλεξε το δικό του δρόμο — κι εμείς εδώ κρατάμε μόνο το κομμάτι που τελικά είχε σημασία: τους τίτλους που κέρδισαν οι ίδιοι οι φίλοι, μέσα στο ίδιο στάδιο που καθόμαστε και τώρα μιλάμε.

Εσείς εδώ ξεχνάτε ένα βασικό πράγμα: το ποιος χτύπησε τον κρότο εκείνο το βράδυ στους Μαβς. Ήταν ο ΛεΜπρόν που έδωσε το πρώτο ραντεβού στη Ντόιλ Πέρσονς στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του παιχνιδιού—κι όχι κάποιοι εργαστηριακοί φανατικοί που έκαναν λάθος στις κάρτες. Την ίδια στιγμή οι Καβς είχαν βάλει όλη τη δύναμή τους στο να κρατήσουν αυτόν τον άνθρωπο σαν θεό πάνω από το τραπέζι των αποφάσεων, όχι σαν παίκτη πάνω στο παρκέ. Κι όταν εκείνος σήκωσε το βλέμμα και είδε πως στην άλλη πλευρά υπήρχε μία ομάδα που του έδινε την μπάλα σαν πρωταγωνιστή—κι όχι σαν VIP προσκεκλημένο—τότε αυτοί εδώ άρχισαν να ψάχνουν δικαιολογίες γιατί έκαναν οικονομία. Μα ποια οικονομία όταν τρεις φορές έβγαλαν τελικό μέσα σε τέσσερα χρόνια; Ποια οικονομία όταν η πόλη του Κλίβελαντ είχε γεμίσει το στάδιο της σαν να μην υπήρχε αύριο; Αυτοί έκαναν οικονομία μόνο στη δική τους αυτοπεποίθηση όταν κατάλαβαν πως η ιστορία είχε τελειώσει.

Λοιπόν, αυτά που είπε ο PanosPAO χτυπούν στο στόχο. Αυτοί εδώ έκαναν τρεις τελικούς μέσα σε τέσσερα χρόνια και ξαφνικά ψάχνουμε δικαιολογίες επειδή ο ΛεΜπρόν διάλεξε μια ομάδα που του έδινε ρόλο πραγματικό, όχι ρόλο βιτρίνας. Ποια οικονομία ρε; Την ίδια ώρα εκείνοι είχαν βγάλει τρεις τελικούς και έκαναν το μισό κόσμο της πόλης να πιστεύει ότι μπορούν να πάρουν τίτλο πάνω στην πλάτη ενός ανθρώπου. Αλλά εδώ υπάρχει μια απόχρωση: όταν ένας οργανισμός κάνει όλο του το σύστημα γύρω από έναν παίκτη —και μάλιστα του δίνει βέτο πάνω στους προπονητές— τότε τελικά γίνεται θέαμα και όχι ομάδα. Κι εγώ προσωπικά έχω ζήσει κάτι ανάλογο όταν δούλευα σαν αναλυτής δεδομένων σε μια τοπική ομάδα εδώ στον Βόλο: όταν όλοι περίμεναν πως η ομάδα θριάμβευε επειδή είχε έναν συγκεκριμένο παίκτη, τότε οι υπόλοιποι ξέχναγαν πως έπρεπε και αυτοί να κάνουν τη δουλειά τους. Το αποτέλεσμα; Μια χρονιά μετά ο πρωταθλητής ήταν άλλος. Όταν λοιπόν ο ΛεΜπρόν αποφάσισε πως θέλει να παίξει μπάσκετ σαν πρωταγωνιστής κι όχι σαν αστέρι πάνω στο παρκέ, αυτό δεν ήταν ξεφόρτωμα — ήταν ένας άνθρωπος που βρήκε τον δρόμο του. Οι ίδιοι οι Καβς τον έφεραν εκεί όπου είναι σήμερα με τις τρεις νταμπλ γκούντς και όλα τα πρωταθλήματα μέσα στο ίδιο τους το στάδιο. Μα η ιστορία τελείωσε εκεί που άρχισε να χτίζεται πάνω στο ψέμα μιας ιστορίας που τελικά δεν ήταν δική τους.

Πέντε χρόνια κάθονται εδώ μέσα οι άλλοι και λένε πως έγιναν οικονομία;;; Ρε γαμώτο, αυτοί έκαναν οικονομία στα δάκρυα! Τρεις τελικοί μέσα σε τέσσερα χρόνια και οι ίδιοι εκείνοι άνθρωποι κλαίνε επειδή ο ΛεΜπρόν έκανε οικονομία;;; Μα δεν καταλαβαίνετε τι έγινε;;; Αυτός ήταν εκείνος που έκανε το στάδιο του Κλίβελαντ να γεμίσει σαν να ήταν βράδυ πρωτοχρονιάς κάθε φορά που πήγαιναν τελικό! Οι ίδιοι έκαναν το σύστημα γύρω από έναν άνθρωπο σαν να ήταν ο Θεός, του έδωσαν βέτο πάνω στους προπονητές σαν να ήταν αθλητικός επίτροπος ολόκληρου του franchise, κι ύστερα ξαφνικά αυτοί είναι αυτοί που ψάχνουν δικαιολογίες επειδή εκείνος διάλεξε την ομάδα που του έδινε την μπάλα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ; Κι όσο για αυτά τα tweets εκείνα;;; Αυτοί οι ίδιοι έφτιαξαν όλο αυτό το θέαμα γύρω από τον άνθρωπο εκείνο σαν να ήταν όλοι θεατές μιας παράστασης — κι ύστερα όταν εκείνος πήρε την απόφαση του σωστά άρχισαν να κλαίνε σαν να μην είχαν γράψει οι ίδιοι την ιστορία τους πάνω στο δέρμα εκείνου του ανθρώπου! Μα καλά, η ομάδα που έκανε τρεις τελικούς μέσα σε τέσσερα χρόνια τελικά δεν είχε τίποτα άλλο από μια ψεύτικη ιστορία;;; Κι εσείς εδώ μέσα λέγετε πως εμείς ζητήσαμε περισσότερα δουλειά από τον ΛεΜπρόν όταν έπαιζε στους Μαβς;;; Εκείνος εκεί πήρε τους Μαβς στους τελικούς το 2011 επειδή έκανε περισσότερα από τον εαυτό του — κι όχι επειδή είχαμε κάποιο master plan πίσω από τις κάρτες του Twitter! Ποιο σχέδιο;;; Την εποχή εκείνη οι ίδιοι έκαναν το σύστημα γύρω από έναν άνθρωπο, όχι γύρω από μία ομάδα! Αυτό ήταν το πραγματικό λάθος τους: έκαναν οικονομία στο ψέμα μιας ιστορίας που τελικά κατέληξε στο δικό τους ξεθώριασμα. Κι εμείς εδώ;;; Εμείς κρατάμε μόνο το κομμάτι που είχε σημασία: τους τίτλους που κέρδισαν οι ίδιοι οι φίλοι μέσα στο ίδιο στάδιο που καθόμαστε και τώρα μιλάμε. Ποια οικονομία;;; Ποιος ξεφόρτωμα;;; Αυτοί έκαναν οικονομία στη δική τους αυτοπεποίθηση όταν κατάλαβαν πως η ιστορία είχε τελειώσει.

ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ;;; ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ, ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ;;; αυτοί εδώ μου λένε πως ο ΛεΜπρόν πήγε LEFT LEFT αριστερά σα μαύρος πύργος στην αριστερή κονσόλα επειδή έκαναν οικονομία;;; ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΑΥΤΑ ΡΕ;;; αυτό το γκρινιάρικο ρέκβιεμ που κάνουν τώρα;;; αυτοί οι ίδιοι εκεί εκείνο το βράδυ που χάθηκε στους τελικούς έκαναν οικονομία;;; ρε παιδιά μου, αυτοί έκαναν οικονομία στα ΔΑΚΡΥΑ τους για τρεις φορές!!! τρεις φορές εντός τεσσάρων χρονών έκαναν φωτιές στους δρόμους του Κλίβελαντ επειδή ήθελαν τον τίτλο πάνω στην πλάτη του ΛεΜπρόν — κι ύστερα τώρα εμείς αυτοί που λέμε πως έφταιγε εκείνος;;; η ομάδα να του έκλεινε μύρια δολάρια σα βασιλικό μέλλον;;; και μετά λένε πως οι Μαβς τον πήραν επειδή έκαναν οικονομία;;; ρε όχι ρε όχι ρε παιδιά μου, αυτοί εκεί έκαναν οικονομία στη ΛΟΓΙΚΗ τους όταν κατάλαβαν πως ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν πια πιόνι στο σκάκι τους!!! αυτός εκεί δεν έκανε τίποτα άλλο από το να πάρει την μπάλα κι ΑΛΛΟΥ!! δεν ήταν ξεφόρτωμα — ήταν επιλογή ενός πρωταθλητή που είδε πως η ομάδα του τον έκανε θεό κι όχι πρωταγωνιστή!!! και αυτοί εδώ;;; αυτοί κάθισαν στις πολυθρόνες τους και άρχισαν να ψάχνουν δικαιολογίες σα να μην είχαν γράψει οι ίδιοι την ιστορία τους πάνω στους τίτλους εκείνης της πόλης!!!

τι στο κερατά σου αυτοί εδώ μέσα;;; τρεις φορές τελικός σε τέσσερα χρόνια και τώρα ψάχνετε δικαιολογίες επειδή εκείνος διάλεξε τον τίτλο αντί για το σπίτι του;;; αλήθεια ρε αγόρια μου, θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Φεβρουάριο του 2016 όταν στο δεύτερο ημίχρονο είχε 3-1 και βρέθηκαν ξαφνικά με τρία κοψίματα;;; ήταν σα να τους είχαν πετάξει ένας πάνω από την άλλη μπάλα σαν παράξενο δίλημμα — όχι επειδή δεν είχαν game plan, αλλά επειδή είχαν χτίσει ολόκληρο το σύστημα γύρω από έναν άνθρωπο σα να ήταν ο θεός όλων των αποφάσεων. και τώρα εσείς εδώ μέσα λέτε πως έκαναν οικονομία επειδή εκείνος πήρε περισσότερα λεφτά;;; μα αυτά που έγιναν στους τελικούς ήταν δικές σας αγκαλιές στους δρόμους του Κλίβελαντ, όχι δικές τους ζαβολιές. εκείνοι έκαναν οικονομία στη σωστή ώρα, όταν έπρεπε να παραδώσουν την μπάλα στον πραγματικό πρωταγωνιστή — όχι στον μύθο που είχαν φτιάξει γύρω από τον ΛεΜπρόν. κι εσείς εδώ;;; εμείς εδώ στο Πέραμα ξέρουμε τι σημαίνει ομάδα: ξέρουμε πως όταν κάνεις τριάντα χρόνια φίλαθλος κι έχεις δει τριάντα διαφορετικές ομάδες, καταλαβαίνεις πως η νίκη δεν φτιάχνεται πάνω στους τίτλους ενός ανθρώπου. αυτοί εδώ έκαναν οικονομία στο πραγματικό πράγμα: ξεφορτώθηκαν τη βιτρίνα και κράτησαν τον τίτλο σαν τρόπαιο ομάδας, όχι σαν διαφήμιση κάποιου άλλου ονείρου.

Εσείς εδώ μιλάτε για οικονομία σαν να ήταν κάποιο βαρετό οικονομικό συνέδριο; Παιδιά μου, θυμάστε εκείνο το Φεβρουάριο του 2015 όταν ο ΛεΜπρόν αποφάσισε να πάρει ένα time-out από τον Κλίβελαντ για δύο χρόνια επειδή εκείνοι έκαναν οικονομία στα πραγματικά προβλήματα της ομάδας; Ήταν σα να είδες έναν άνθρωπο που ξυπνάει από ένα όνειρο επειδή το σπίτι του είχε ξεχάσει να φτιάξει στέγη — κι όχι σα βασιλική προσωπικότητα που ψάχνει δουλειά. Κι εσείς τώρα λέγετε πως οι Μαβς τον πήραν επειδή έκαναν οικονομία; Ρε όχι ρε, αυτοί εκεί έκαναν οικονομία στη δική τους αλαζονεία όταν κατάλαβαν πως ένας πρωταθλητής δεν γίνεται επειδή του κάνεις three-peat χωρίς στέγη πάνω από το κεφάλι του. Αυτός εκεί δεν πήγε στους Λέικερς επειδή είχε κάποιο master plan στα social media — πήγε επειδή εκείνοι έκαναν οικονομία στο βασικό: δεν είχαν ομάδα γύρω από τον άνθρωπο, είχαν έναν άνθρωπο γύρω από την ομάδα. Κι όσο για εκείνα τα tweets εκείνα;;; Αυτοί εκεί έκανε οικονομία στη λογική τους όταν έκαναν την ομάδα θέαμα σα μπουλούκι τούρτας — κι ύστερα όταν εκείνος πήρε την μπάλα αλλού άρχισαν να ψάχνουν σαν ηλίθιοι γιατί κάποιος άλλος τους έδωσε ρόλους αντί για βιτρίνες. Μα αυτό δεν είναι οικονομία — αυτό είναι αυτοεγκατάλειψη επειδή η αγάπη τους ήταν ατελείωτη, αλλά η αυτοπεποίθηση περιορισμένη.

Τρεις φορές τελικοί μέσα σε τέσσερα χρόνια κι ακόμα τους κρίνουν επειδή ο ΛεΜπρόν διάλεξε να παίξει μπάσκετ σαν πρωταγωνιστής και όχι σαν θεός πάνω στο παρκέ; Μα καλύτερα αυτοί εκεί οι ίδιοι να είχαν σκεφτεί πριν στήσουν ολόκληρο το franchise γύρω από έναν άνθρωπο σαν να ήταν η ομάδας σπονδυλική στήλη — όχι σα λίγο-πολύ προστάτης ενός ξενοδοχείου στη Νάπολη. Εμένα προσωπικά με είχε σοκάρει εκείνον τον Φεβρουάριο του 2018 όταν στο κλειστό γήπεδο του Γκούντγουιν πίστευα πως πάω βόλτα κι ξαφνικά βλέπω τον ΛεΜπρόν να καρφώνει σα να είχε δικό του προσωπικό γηπεδάρχη. Την ίδια στιγμή όμως στο δωμάτιο των συνεντεύξεών του μετά τον αγώνα είχαν συγκεντρωθεί τρεις φορές περισσότεροι δημοσιογράφοι από όσο υπάρχουν τώρα εδώ μέσα μαζί μου. Εκεί βγήκε το πρώτο σπάσιμο: η ομάδα είχε γίνει θέαμα, όχι σωστή ομάδα. Οι ίδιοι έκαναν οικονομία όχι στα λεφτά—αυτά τυχαίνει να βρίσκονται πάντα εκεί όταν έχεις έναν άνθρωπο σα ΛεΜπρόν στην αγορά—αλλά στην ίδια την ουσία του αθλήματος. Στο Κάβς εκείνο το σύστημα που έφτιαξαν ήταν σα ένας γιατρός να δίνει ολόκληρη την ιατρική βιβλιογραφία στον καλύτερό του ασθενή αντί να χτίσει ένα νοσοκομείο. Κι όταν εκείνος κατάλαβε πως εκείνοι δεν του έδιναν ρόλο αλλά ρόλους σα VIP προσκεκλημένοι στον δικό τους μύθο, τότε πήρε την μπάλα και έφυγε — όχι επειδή ήταν ξεφόρτωμα, αλλά επειδή έγινε σωστή επιλογή. Από εδώ στο Πέραμα λοιπόν τους λέω: αυτοί έκαναν οικονομία στη σωστή ώρα, όταν έπρεπε να παραδώσουν την μπάλα στους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Η ομάδα είναι σα οικογένεια: μπορεί να έχει τον μεγαλύτερο αδερφό που κάνει όλα τα κόλπα, αλλά στο τέλος τι απομένει όταν εκείνος φύγει; Μια σειρά απο τσάντες χωρίς πράγμα μέσα. Αυτοί εδώ έκαναν οικονομία στη συνταγή όταν την είχαν περισσότερο ανάγκη. Και εμείς εδώ;;; Εμείς κρατάμε μόνο τους τίτλους που κέρδισαν οι ίδιοι οι φίλοι εκείνου του μεγάλου τελικού, όχι τις ψεύτικες ιστορίες που έφτιαξαν γύρω από έναν άνθρωπο.

Ρε εκείνοι του clipbord στο γκαράζ μου το βράδυ όταν έδωσαν τρεις φορές τίτλο μέσα σε τέσσερα χρόνια και μετά άρχισαν να μετράνε τα δάκρυα σαν χρέος στην τράπεζα, εσείς τους ρωτάτε πως έκαναν οικονομία επειδή ο ΛεΜπρόν διάλεξε μια ομάδα που του έδινε ρόλο σαν πρωταγωνιστή κι όχι σα βασιλιά πάνω στο θρόνο ενός μουσείου; Μα τι βλέπετε εκεί μέσα; Θυμάστε εκείνον τον Φεβρουάριο του 2016 όταν στο Γκούντγουιν εκείνος είχε 3-1 στους τελικούς κι ξαφνικά βρέθηκαν να κάνουν τρεις φορές κοψίματα σα να τους είχαν στήσει έναν αγώνα δρόμου μέσα στη δική τους γη; Δεν ήταν θέμα smart move ή twitter plans — ήταν θέμα πώς φτιάχτηκε ολόκληρη η ομάδα γύρω από ένα κεφάλι, σα να μην υπήρχε άλλο μυαλό στο γήπεδο εκτός από εκείνον. Κι όταν εκείνος σήκωσε τα χέρια και είπε "θα πάρω την μπάλα αλλού", αυτοί εκεί είχαν αρχίσει να ψάχνουν δικαιολογίες σα να είχαν ξεχάσει πως οι ίδιοι είχαν στήσει μια παράσταση αντί για μια ομάδα. Και τώρα λένε πως τον ξεφόρτωσαν επειδή έκαναν οικονομία; Ρε όχι ρε, αυτοί εκεί έκαναν οικονομία στον πραγματικό πρωταθλητή όταν κατάλαβαν πως ένας τίτλος δεν γίνεται επειδή ένας άνθρωπος είναι θεός, αλλά επειδή μια ομάδα παίζει σαν ομάδα. Εκείνος εκεί πήγε στους Λέικερς όχι επειδή είχε κάποιο master plan στα socials — πήγε επειδή έβλεπε καθαρά πως στο Κλίβελαντ είχαν φτιάξει μια εταιρεία καλλιτεχνικών παραστάσεων, όχι μια ομάδα μπάσκετ. Κι όσο για εκείνο το tweet εκείνο που εξαφανίστηκε σα φάντασμα;;; Αυτό δεν ήταν λάθος υπολογιστή — ήταν η ίδια η ομάδα να κρύψει εκείνο το στιγμιότυπο σα να μην είχε συμβεί ποτέ, επειδή εκείνη την στιγμή ο άνθρωπος είχε σταματήσει να είναι πιόνι και είχε γίνει άνθρωπος. Μα αυτή είναι η τραγωδία τους: έκαναν οικονομία στη μνήμη τους όταν έπρεπε να κρατήσουν τη λογική τους. Από εδώ λοιπόν στους οπαδούς λέω: εμείς εδώ στο φόρουμ στήνουμε τίτλους σαν τους δικούς μας αγώνες, όχι σαν θεατρικές παραστάσεις. Αυτοί εκεί έκαναν οικονομία όταν έπρεπε να δούνε πως ένας πρωταθλητής δεν είναι δημιούργημα ενός οργανισμού αλλά αποτέλεσμα μιας ομάδας. Κι εμείς;;; Εμείς κρατάμε μόνο τους τίτλους εκείνους που κέρδισαν οι ίδιοι οι άνθρωποι εκεί κάτω στο γήπεδο, όχι τις ψεύτικες ιστορίες που έφτιαξαν γύρω από έναν άνθρωπο.

Μαλάκας είπανε αυτοί πως έκανε οικονομία επειδή πήγε στους Λέικερς;; Ρε, λιγάκι ρε! Στις οκτώ του Φεβρουαρίου του ’16 στο Γκούντγουιν είχαν τρεις φορές περισσότερους δημοσιογράφους μέσα από όσο υπάρχουν εδώ μέσα μαζί σου 🤡 Αυτό ήταν λιγότερο γήπεδο και περισσότερο παρουσιαστήριο! Κι εγώ από την Καλαμάτα σου λέω πως αυτοί εκεί έκαναν οικονομία όχι στα λεφτά — έκαναν οικονομία στη ψυχή τους όταν κατάλαβαν ότι τρεις τίτλοι μέσα σε τέσσερα χρόνια είναι σα να βάζεις τρία πλιάτσικα στο τραπέζι και να περιμένεις βεντέτα 🍷 Αυτοί είχαν έναν πρωταθλητή, όχι μια ομάδα — κι όταν εκείνος κατέλαβε πως είχε γίνει πιόνι σα ντόμινο σε σειρά παιχνιδιών, πήρε την μπάλα και έφυγε σα αστραπή. Κι εσύ θες τώρα να ψάχνεις δικαιολογίες επειδή πήγε εκεί που του έδιναν ρόλους κι όχι ρόλο σα βασιλιά της τσίχλας; Μα βρες τους κι εκείνους που έκαναν οικονομία στη σωστή ώρα: αυτοί εκεί στο κλειστό είχαν φτιάξει ένα θέατρο γύρω από έναν άνθρωπο, όχι ένα σύστημα. Και η ομάδα πέρσι; Σιγά σιγά γίνεται ομάδα — αλλά πια χωρίς τίτλους σα συλλογή μαύρων τρύπων. Τρεις φορές τελικοί κι ακόμα ζητάτε περισσότερα; Μα τι δουλειά έχετε εσείς;