Τρεις νίκες επί του Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στον έναν μήνα και η ομάδα που έχασε από το…

ΕΛΑ ΤΩΡΑ ΡΕ ΠΑΝΟ!!! 3 ΝΙΚΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΙΝ ΜΗΝΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΓΟΥΣ ΤΟΥ Ευρωπαϊκού κι εσύ μου λες για τον ΑΝΘΡΩΠΟ που έχασε από Μονακό;;;; ΠΟΙΟΥΜΙΑΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ρε;;;; Εμείς τους σκότωνε εδώ μέσα σαν τους αηδονιού!!! 🔥🔥💪 Ο Μαδρίτης δεν ξέρει τι έπαθε εκεί κάτω!!! Αυτός ο πλανοδος δρόμος;;; Κι αυτός ο 68-78;;; Μα είναι κλέβουν;;; Δεν έχει ολυμπιακό;;;; ΠΟΤΕ;;;;; ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΗΜΕΡΕΣ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ;;;; ΤΙ ΠΑΙΚΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΣΠΑΣΕΜΕ;;;!!!

Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι το πρωταθλητή της χρονιάς που πήγαινε αουτσάιντερ και χτυπούσε τους πάντες κι έπειτα την επόμενη βδομάδα γίνονταν πρόβατο στο μαγαζί. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Κοιτάξτε τα νούμερα εκεί κάτω: τρεις νίκες μέσα σ’ έναν μήνα στο Ρεάλ Μαδρίτης — μία εκ των οποίων ήταν 72-80 εκτός έδρας! Αυτό λέει κάτι για την ψυχολογία της ομάδας. Άκου όμως τώρα αυτό: είχαν μόλις νικήσει τους μεγάλους στο ξένο γήπεδο και την επόμενη βδομάδα στο σπίτι τους έφαγαν 68-78 από το Μονακό. Δύο αγωνιστικές πάνω κάτω, τρεις νίκες, μία ήττα... και μία σοβαρή συρρίκνωση. Εδώ δεν είναι ζήτημα ούτε τύχης ούτε αγωνιστικής μορφής αυτή τη στιγμή. Είναι θέμα βάθους ρόστερ και κούρασης. Ολυμπιακός: πρωτοπόρος στη EuroLeague αλλά πάτησε κυριολεκτικά δύο αγωνιστικές μετά το επιτυχημένο τριπάκι του Μαδρίτης. Το δεύτερο αυτό αποτέλεσμα φαίνεται να δείχνει ότι όταν η ψυχολογία τους είναι στις κορυφές λόγω του μεγάλου επιτυγχαναματος, η ομάδα γίνεται υπερβολικά αυτοπεποίθητη — και το σύστημα δεν αντέχει σε τέτοιες στιγμές. Γιατί όμως; Γιατί όταν μια ομάδα χτυπά τρεις φορές μέσα σ’ έναν μήνα τους κορυφαίους του κόσμου, τότε χάνει την πρώτη της ιδιότητα: την εγρήγορση. Κι όταν χάνεις την εγρήγορση σου, τότε σου φτάνει ένας σχετικά καλός αντίπαλος —σ’ αυτό το επίπεδο το «σχετικά καλός» σημαίνει τρίτη θέση εκεί γύρω— για να σου δείξει πόσο ξεμείνεις. Δεν είναι θέμα ότι οι παίκτες τους ξέχασαν πως είναι πρωταθλητές. Είναι ότι η ομάδα εκείνη τη βδομάδα έπαιζε σαν πρωταθλητής μόνο στα τρία πρώτα σκόρ σου — μετά έχανε το ρυθμό, έκανε λάθη στις υποχωρήσεις και λείψανε οι λεπτομέρειες εκείνες που κάνουν τους μεγάλους να μένουν μεγάλοι. Την επομένη βγαίνεις σαμίρια στο γήπεδο επειδή είσαι σίγουρος πως όλοι γονατίζουν από πάνω σου — και ξαφνικά βρίσκεις ένα σύνολο που σου μιλάει διαφορετικά γλώσσα. Και τώρα εδώ στέκομαι να σας πω ότι αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι ούτε ατυχία ούτε ένδειξη παρακμής. Είναι μία πρόσκληση να κοιτάξουμε την άλλη πλευρά του νόμισματος: πόσο μεγάλο βάρος φέρει η υπερεκτιμημένη αυτοπεποίθηση ενός πρωταθλητή όταν οι προϋποθέσεις αλλάζουν μέσα σε λίγες ημέρες.

Ωχ ρε... τι γίνεται εδώ πέρα;;; Ο Πάνου ξεκίνησες σαν να 'χεις βάλει σημαία στην Καλαμάτα πως τελειώσαμε;;; Τρεις νίκες στους Μάγους μέσα σ’ έναν μήνα; Μα καλά; Από πού είστε;;; Από τοuq υποβρύχιο;;; Γιατί ρε παιδιά οι νίκες είναι εκεί σαν να πιάνεις νερό!! 🤡 Κι έπειτα ε;;; Την άλλη βδομάδα γράφουμε ιστορία λες;;; 68-78 από το Μονακό;;; Τι λέτε;;; Να πάρουμε τάβλι κι εμείς;;; Γιατί εμένα μου θυμίζει σόου λένιν;;; Να σπάσεις όλους τους κανόνες των νόμων της φυσικής κι ύστερα ν' αντιδράς σαν ταπεινός! Εμένα ρε αγόρια μου... τρία ντέρμπι μέσα σ’ έναν μήνα στο Μαδρίτη;;; Γιατί δεν κάνατε σειρά;;; Να παίξουν μια φορά όλοι οι πολίτες της Αττικής σ’ ένα γήπεδο;;; Μα κι εμείς είμασταν εκεί;;;

Ρε Παυλέ μου τι τρέχει εδώ;; τρεις φορές στους Μάγους;; πού είναι ο μπάτλερ που θα τους γλείψει τις κάλτσες;;; Και μιλάμε σοβαρά τώρα;; η ομάδα εκεί κάτω παίζει σα να έχει εισιτήριο για τον τελικό του Champions League κάθε βδομάδα;; βλέπω τον Ρεάλ σα να του λες «φίλε μου, πάρε τη χάρη σου» — μέχρι τη στιγμή που σου γράφουν 68-78 από το Μονακό επειδή αποφάσισαν ότι το πρωτάθλημα είναι μόνο στον υπνάκο τους 🤡 Πρόβλημα δεν είναι οι τρεις νίκες βρε;; εκεί είναι που όλα γίνονται αστείοι: μετά από κάθε νίκη στον πλανήτη των Πάπι Γκόμες ξυπνάς την επόμενη μέρα σα να είσαι πρωταθλητής των συλλόγων του第三世界. Η ισορροπία εκεί είναι σα θηρίο με πέντε κεφάλια — κουράστηκαν να έχουν τόση αυτοπεποίθηση μέσα στη βδομάδα; Κι όταν τους είπαν «ρε παιδιά, τώρα παίζετε μπάσκετ εκεί πέρα», αυτοί τους έκαναν «εεεε;;». Αυτοί οι αηδόνες όταν τραγουδούν, τραγουδούν δυνατά — όταν βρεθούν αντιμέτωποι με έναν δυνατό αντίπαλο στη δική τους αυλή, τραγουδούν σα γαϊδούρια 😂

Κοίτα λοιπόν... εγώ μπαίνω σιγά σιγά εδώ στις κουβέντες αλλα αυτό το ιστορικό μου κάνει να σκάω! Κι όμως όταν βλέπω πως νίκησαν τρεις φορές τον Ρεάλ μέσα σ' έναν μήνα κι ύστερα γράφουν 68-78 απο το Μονακό 🤔 μπορεί να κάνω λάθος, αλλα κάποια στιγμή εδώ υπάρχει κάποια μαγική αυτοπεποίθηση που γίνεται υπερβολή... Ως υπέρμαχος της ψυχρής κρίσης πιστεύω πως τέτοιες μεταπτώσεις δείχνουν ότι η ομάδα δυσκολεύεται να διαχειριστεί την επιτυχία στ' αλήθεια! Μου θυμίζει όταν ο αείμνηστος δικός μου θείος στο Χανιά έκανε αγώνας τριών ημερών για να βγάλει χρήματα για την οικογένεια — νικούσε κάθε αγώνα σα λιοντάρι και την επόμενη βδομάδα του έφτανε ένας μέτριος αντίπαλος για να τον σώσει από τη χρεία! Ήταν τόσο σίγουρος πως όλα θα πάνε καλά που ξέχασε πόσο δύσκολο είναι τελικά αυτό το παιχνίδι!

Ωχ αυτοί οι βολεμένοι του σπόρ;;; ρε τρία ντέρμπι μέσα σ' έναν μήνα στο Μαδρίτη;;; Μα εσείς τι γυρεύατε εκεί;;; Την Κρήτη;;; 😂 Κι όμως εκεί που όλοι λένε «αχ τρεις φορές στους Μάγους»... αυτό το 68-78;;; Γιατί όχι 90-100;;; Γιατί εκεί κάτω άλλαξαν κανόνες;;; Μα δεν τους ζήτησαν τα χαρτιά τους;;; 🤡💸 Δηλαδή εσείς εκεί θεωρείτε ότι πήραν αυτούς τρεις φορές και μετά έγιναν αυτομάτως πρωταθλητές;;; Την ίδια βδομάδα;;; Μα ιδιοφυΐα βρε... τρεις αγώνες;;; Κι ύστερα φύγανε σα σκοτωμένα μύγες;;; Με τόση αυτοπεποίθηση;;; Αφού είχαν μόλις ξεσκίσει τους μακρυνομένους;;; 😏 Άντε ρε παιδιά, βγάλτε την κίτρινη σημαία... γιατί εδώ κάτι δεν πάει καλά!

Ωχhh ε;;; ντράπηκες;;; 😅 Πράγματι πάντως οι τρεις εκείνες νίκες πάνω στον Ρεάλ Μαδρίτης ήταν πραγματικά φοβερές — εμένα μου κόλλησαν στιγμές εκεί μέσα! Γιατί ρε όχι;; όταν τους έδωσαν 86-84 εκτός και 77-71 στο σπίτι, μιλάμε για ένα σύνολο που μπορεί να αγγίξει τους κορυφαίους όταν είναι συγκεντρωμένο! Μα όμως εκεί που βγάζεις το συμπέρασμα «ωχ τι ομάδα», η επόμενη βδομάδα έρχεται να σου πει «ρε συ μου λες;;» 😬 Στις 23 Μαΐου έφαγαν σπίτι τους 68-78 από το Μονακό. Αυτά τα νούμερα δεν έχουν τυχαία χαρακτήρα… Κι εδώ δεν είναι ζήτημα ότι «δεν είναι ψυχολογία, είναι κούραση» όπως είπε κάποιος πριν — εμένα εκεί που κάθομαι νιώθω πως εκείνη τη βδομάδα η ομάδα είχε κάτι σα «του είπαμε, του ξεφτιλίσαμε» μέσα της… σα να τους λέγανε «εντάξει ρε, εμείς είμαστε οι πρωταθλητές, εσείς τρέχετε!» 😂 Κι όσο κι αν λες ότι το Μονακό είναι ισχυρός αντίπαλος, όταν βρίσκεσαι εκεί στην κορυφή βλέπεις τον κόσμο σαν ασήμαντο — μέχρι εκείνος να σου δείξει πως κάνει λάθος! Εμένα μου έκανε να θυμηθώ πόσες φορές στο γραφείο μου όταν τα πράγματα πήγαιναν καλά νόμιζα πως όλα πάνε σαν το ρόδι… μέχρι που έβγαινε η διευθύντρια να μου πει «ρε αγόρι μου, κι εδώ πρέπει να δουλέψουμε!». Αυτοί εκεί λοιπόν ξέχασαν ίσως την ίδια αρχή! 🙃 Ευχαριστώ πάντως που ρωτήσατε 😅 διόρθωσε κι εμένα λιγάκι!

Τρεις νίκες στον Ρεάλ Μαδρίτης μέσα σ' έναν μήνα; Μα καλά;; εγώ κι ο γαμπρός παίζαμε τάβλι στο Βόλο πριν τρία χρόνια κι ακόμα περιμένουμε το πρώτο μας ντέρμπι! 🤡 Κι ύστερα σήμερα πάτησαν 68-78 από το Μονακό;; ποιος το περίμενε αυτό;; μην μου πείτε ότι ο Σλότερ έχει τόσο γρήγορα πόδια να στήσει εκείνο το σύστημα μέσα σ' μία βδομάδα! Γιατί εμένα μου φαίνεται σα να μας λένε «εντάξει παιδιά, αυτοί είναι πρωταθλητές» και την επόμενη μέρα τους βρίσκουν χωρίς ψωμί στους δρόμους! Και μην αρχίσουμε τώρα περί υπερβολικής αυτοπεποίθησης... κάποιος στους κόλπους της ομάδας ξέχασε να τους πει ότι το πρωτάθλημα δεν κερδίζεται μόνο στο χαρτί! Την επομένη βγαίνεις σα να έχεις κλειδί στο χέρι κι αυτοί σου γράφουν «ξέχασες πάλι τη μπογιά στο πάνω μέρος»; 😂 Το πιο αστείο; Ότι αυτές οι τρεις νίκες επί του Ρεάλ έγιναν μέσα σ' έναν μήνα κι ύστερα η επόμενη αγωνιστική τους έρχεται σα κατακλυσμός! Ποιος φταίει;; ο Γιουσούφ που ξέχασε πως το Μαρόκο έχει ώρα; 💸 Ρε παιδιά, εδώ χρειαζόμαστε ένα πλακάκι πάνω από τις κλειδαρότρυπες: οι μεγάλες ομάδες δεν γίνονται πρωταθλητές για τρεις νίκες — γίνονται πρωταθλητές επειδή σηκώνουν και την επόμενη μέρα!

Ωχ παιδιά εγώ μόλις άρχισα να διαβάζω για τις τρεις νίκες στον Ρεάλ κι ήρθε η γκρίζα βδομάδα σα σεισμός μετά σεισμό! ☹️ Θυμάμαι την άλλη μέρα στο γήπεδο του Ηρακλείου όταν με τον ξάδελφο πήγαμε για αγώνα πρωταθλήματος... εκείνος φώναζε «τώρα τους γράφουμε ιστορία», κι εγώ του λέω «ρε Γιώργο, μη βιάζεσαι, ξέχασες πόσο δύσκολο είναι;;». Κι εκεί που τελείωσε ο αγώνας μας είπαν ότι η ομάδα έφαγε 68-78 από το Μονακό — εμένα μου ήρθε σαν καραντίνα μετά τον πλούτο! Μπορεί οι τρεις νίκες πάνω στον Ρεάλ να είναι σπουδαίες, αλλά η επόμενη βδομάδα θύμισε πόσο εύκολο είναι να γίνουν όλα ένα χάλι 😬 Εμένα μου έκανε λιγάκι εντύπωση πως μετά από τόσο δυνατές εμφανίσεις χάνεις εκεί τόσο εύκολα! Ίσως τελικά ο Φορντ είχε δίκιο όταν έλεγε πως η ψυχολογία στο μπάσκετ είναι σα κίτρινο σήμα του δρόμου — κάποτε παρκάρεις, κάποτε όχι! Πάντως ευχαριστώ που το ανέφερατε όλους — πρέπει να βάλω ξανά τις αερόμπαμες και να θυμηθώ ότι το μπάσκετ δεν τελειώνει ποτέ!

Ωχ ρε σεις εκεί πάνω στο ρόλο σας σα ν' αστειευτήκατε μόνο;; 🤡 Τρεις φορές μέσα σ' έναν μήνα στους Μάγους;; Πού είναι το δελτίο τύπου του ζαχαροπλαστείου;; Μα η ομάδα ξέρει ότι έχουν βγάλει οικονομικό πλάνο ή σκάκι;; Αλλιώς πως λές ότι έφαγαν 68-78 σήμερα;; Αυτό δεν είναι μπάσκετ—είναι μια ταινία του Σπίλμπεργκ που σκηνοθετεί ο... τυχερό Number 7;; 😂 Κι όμως εκεί που λες «ωχ τι εύκολοι αυτοί», βλέπεις το Μονακό σα να τους είπε «ρε παιδιά, σηκωθείτε από την πολυθρόνα σας λιγάκι!». Δεν είναι θέμα αυτοπεποίθησης — είναι θέμα που βγήκαν σα ν' είχαν πάρει χάπι μνήμης για όλο τον προηγούμενο μήνα! Αυτή η μετάλλαξη για τρεις νίκες στον Ρεάλ; Πάει κι αυτή περίπατο όταν βγάζουν την κίτρινη κάρτα εντός έδρας! 💸 Κι ο άνθρωπος εκεί που λέει «ωχ τι ομάδα», δεκαπέντε ημέρες πριν λες ότι τους έχουν κάνει κομπόδεμα... Εκείνοι εκεί πήραν κι έναν πρωινό αγώνα σα δώρο — άντε να βρεις αυτή την αλλαγή συνθήκης στον χάρτη! Η ψυχή της ομάδας εκείνη τη βδομάδα; Σαν ν' είχε πάει εκδρομή στα Χανιά κι επέστρεψε σα άτομα χωρίς εισιτήριο!

Ωχhh!! ε;;; μου κάτσανε όλα αυτά τα σχόλια σα θύελλα πάνω στην κεφάλα μου 😅 Πράγματι!! αυτές οι τρεις νίκες πάνω στον Ρεάλ ήταν κάτι σουπερ!! όταν τους έδωσαν 86-84 εκτός κι ύστερα τους έκαναν κι ένα ιστορικό στο σπίτι 77-71... μιλάμε για επίπεδο πρωταθλητή εκείνες τις βραδιές!! Μα όμως εκεί που λέμε «ωχ τι ομάδα», η επόμενη βδομάδα μου έκανε ντο! 😬 στις 23 Μαΐου έφαγαν σπίτι τους 68-78 από το Μονακό — εμένα εκεί μέσα είδα ξανά πόσο εύκολα μπορείς να γίνεις κανονικός άνθρωπος πάνω στη μπάλα. Πέρσι στο πανεπιστήμιο είχα ένα αντίστοιχο πράγμα: μια βδομάδα έκανα εργασία σαν τρελός και πήρα 20, κι ύστερα την επομένη κοιμήθηκα πάνω στην τελευταία της δήλωσης στο Word!!! Αυτή η βουτιά;;; Ίσως τελικά εκεί πρέπει να βρούνε εκείνο το κουμπί που λέει "εντάξει ρε παιδιά, αυτοί είμαστε οι δυνατοί, μα όχι τόσο πολύ!" 😂 Ευχαριστώ που ρωτήσατε βλέπω πως δεν είμαι μόνος μου!

Καλάaaa τώρα έγινε όλα αυτά τα θρίλερ;;; Την Κυριακή τους βλέπουμε σα σούπερ ομάδα στα ντέρμπι κι σήμερα τους βλέπουμε σα γυμναστήριο του σοσιαλισμού;;; Την Πέμπτη νίκησαν εκεί 86-84 κι ύστερα τρεις μέρες αργότερα τους έκαναν 72-80;; Μα οι άνθρωποι αυτοί τι δουλειά κάνουν;; να πουν και κάτι στους πιτσιρικάδες τους;;; Να βάλουν έναν λευκό μονόχορδο εκεί στο τμήμα των ακαδημιών;;; 😂 Εμένα μου 'κανε εντύπωση ότι όταν έκαναν εκείνοι εκεί τρία σερί ντου στο Μαδρίτη, κάθε φορά έκανε λόγο ένας διαφορετικός τύπος στα σόσιαλ περί «τύχη», «πρόγραμμα» ή «πώς έγιναν αυτοί ξαφνικά πρωταθλητές»; Μα εσείς τι σοβαρά πιστεύατε;; ότι οι Μάγοι άλλαξαν ρόλους;; ότι βγήκαν οι Γάλλοι κι έκαναν κάτι ψυχικά;;;; Την ίδια βδομάδα που τους έφτιαχναν αυτήν την ταινία τσικιτίκια εκείνοι εκεί βγάζουν στο Μαρούσι 68-78;; Τώρα τι πρέπει να πω;; ότι έφαγαν γιατί δεν είχαν ικανούς αμυντικούς;;;; Μα την προηγούμενη βδομάδα τους έκαναν τρεις φορές εκείνοι οι ίδιοι αμυντικοί;;;; Καλά τώρα ξεκινήσαμε ηλιοθεραπεία;;; Και μην μου πείτε ότι αυτό είναι θέμα φυσικής κατάστασης — εκεί που έπαιζαν σα υπεράνθρωποι στο Μαδρίτη, σήμερα έπαιζαν σα να είχαν πάει πάρτι την προηγούμενη νύχτα! Ποιος τους πήρε το κινητό;;; Γιατί εκείνοι τρεις αγώνες έχουν γίνει τώρα φήμη;;;; Μα όχι ρε παιδιά — το μπάσκετ δεν δουλεύει έτσι. Ή είσαι εκεί ή δεν είσαι εκεί. Αυτό το σύνολο στους τρεις αγώνες επί των Μάγων είχε τη φωτιά εκείνη της οργής εκεί που δείχνεις τους άλλους πως ξέρεις να διαβάζεις τον αντίπαλο· σήμερα όμως είχαν τις μπαταρίες σα χαρτοπετσέτες μέσα στην τσέπη! Και το πιο αστείο;;; Μετά τους έκαναν τρεις φορές εκείνοι οι Μάγοι κι ύστερα σήμερα τους κάνουνε κι οι Γάλλοι;; Αλλιώς πως ντύνεσαι όταν κερδίζεις σουπερμάρκετ;;; Με δάφνες;;; 🤡💸

αχ αυτά τα χρόνια, παιδιά μου... τι να πω εγώ που θυμάμαι τους γέρους εκείνους αγώνες στο Κρόνπι όπως σήμερα; εσάς σας έκανε εντύπωση τρεις νίκες στον Ρεάλ μέσα στον έναν μήνα; εμένα μου έκανε εντύπωση πως μετά από αυτές τις τρεις νίκες ακολούθησε η πιο δυνατή ήττα της χρονιάς! τρεις φορές εκείνοι έκαναν λάθη κι εμείς το χέρι μας πάνω στην μπάλα, τρία λεπτά έμειναν κι έπαιξαν σα ζόμπι... μα η επόμενη βδομάδα; εκεί που η ψυχή σου ακόμα τραγουδάει εκείνοι σου δίνουν μια σκάλα στο κορμί σου! θυμάστε όταν εγώ ήμουνα εκεί στις δουλειές μου στους Χανιούς να βάζω λάστιχα και οι Αμερικάνοι λέγανε πως ο τίτλος κερδίζεται στις λεπτομέρειες;; τώρα εδώ βλέπουμε ένα σύνολο που έζησε σα πρωταθλητής τρεις βραδιές κι ύστερα μια εβδομάδα αργότερα ξεχνάει πως φοράει φανέλα και παίζει μπάσκετ; η ομάδα αυτή δεν είναι σα εκείνη του Λίγκου όπου όποτε πήγαινες τρεις φορές στους Μάγους σου έκαναν κομπόδεμα; εγώ εκείνο το σύστημα θυμάμαι σα από δω γιατί εκείνοι εκεί μέσα στηρίζονταν στις νίκες τους σα πραγματικές πολιορκίες! εδώ όμως; τρία ντέρμπι μέσα στον έναν μήνα κι ύστερα στο πρώτο ασήμαντο παιχνίδι γινόσουν πιάτοι... ποιος είχε ανοίξει πόρτα στο νερό; κι όταν πιάνεις τους πιτσιρικάδες σου σα φαίνεται πως όλα πάνε τέλεια τους βάζεις τίτλους στα σόσιαλ «θα πάμε πρωτάθλημα», αυτοπεποίθηση που μοιάζει σα να έχεις βρει τον γαϊδουράγκαθο σου! μέχρι εκείνος ο γερμανός μάγειρας στο συνεργείο που μου είπε «ρε Θανάση, αυτό το αυτοκίνητο σηκώνει πέντε κιλά περισσότερα από όσο λες!». εσείς εκείνοι δεν σηκώνετε τίποτα, μόνο την ίδια σου την τύχη!