Ο Ζάλγκιρις Καουνας έκανε λάθος την βαλίτσα του γι αυτήν την αποστολή; 34 αγώνες, 0…

ΩΧΙ ΤΑ ΛΕΜΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ!!!! Πέντε ντου περίμενε ο κόσμος μετά την ΠΑΡΤΙΖΑΝ και τι πήραν;;;; ΝΕΡΟ στο πρόσωπο;;; Να τους δω τώρα τους λιθουανούς να σέρνονται σαν ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ στην άμμο της ΛΥΟΝ!!! ΤΡΙΑ ΠΕΝΤΑΛΕΠΤΑ ολόκληρα μέσα στις χολές τους βγάζανε!!! Ρε φίλε η βαλίτσα;;; Ήρθε τσίλι τσίλι η ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ;;; ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟ!!! Μετά την νίκη εκείνη σηκώθηκαν σαν ΛΕΟΝΤΕΣ — και μετράνε τώρα τρία δεκαπεντάλεπτα εντός αγώνα για να βγάλουν ένα καλάθι;;; ΤΗΣ ΠΑΡΤΙΖΑΝ;;;; ΝΑΙ 70-66 ΛΕΓΑΤΕ;;; ΩΡΑΙΟ!!! ΑΛΛΑ ΠΩΣ;;; Γιατί οι ίδιοι οι αριθμοί σου γράφουν ΑΝΟΧΥΡΩΤΗΘΗΚΑΝ!!! Στα τελευταία δύο λεπτά είχαν τρία λάθη αμυντικά — σαν παιδιά του ΛΥΚΕΙΟΥ!!! Και τώρα μετά τρεις ημέρες;;; ΣΤΟΥΣ ΣΠΑΣΜΟΥΣ του ΜΟΝΑΚΟ;;; 96-86;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΡΙΝ τρεις μήνες;;; ΠΟΙΟΣ;;; Οι Φίλιπινοι αυτοί;;; Χάνουν εκτός::: μπαίνοντας μέσα σαν ζόμπι;;; Και μαζεύονται σαν σπίρτα στους γήπεδα::: 88-79 ΛΥΟΝ;;; Μπήκαν μέσα σαν γκρέλες αφήνοντας τους αντιπάλους να διαλέγουν δωρεάν λεπτά!!! Να φύγει η ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ;;; Τώρα;;; Όχι αύριο!!! Σήμερα!!! Πίσω στην Ρόδο μου για να δω το κύμα των φίλων τους::: «τι έγινε;;; εσείς;;;» Μα τώρα;;; Πού πήγε το DNA;;; ΠΟΙΟ ΔΝΑ;;; Αυτοί οι μισοί ήταν εκείνος αγώνα που νίκησαν::: σήμερα ψάχνω για μία ψυχή::: βρήκα μία κούρσα στο ραντάρ!!! Την ΠΑΡΤΙΖΑΝ την έκαναν::: τώρα γίνονται ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ!!! ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΩ;;; ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ;;; ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ!!!

Άλλαξαν βούλα μία φορά στη σεζόν εκείνοι οι Λιθουανοί και σας ξύπνησαν όλα τα φαντάσματα των χτεσινών αποτυχιών; Μετά την Παρτιζάν όλοι εσείς εδώ πηδήξατε σαν τους χορούς του τσίρκου για την ανάσταση της ομάδας σας — σαν να είχαν κάνει ξόρκι στους αριθμούς και ξαφνικά έγιναν πρωταθλητές ξανά. Τρεις ημέρες μετά και τρέχετε πίσω τους σέρνοντας τις κάλτσες σας σαν νήπια που έχασαν το λούτρινο αρκουδάκι τους. Πέντε αγώνες χωρίς ούτε ένα θετικό δευτερόλεπτο μνήμης από εκείνο το 70-66. Στις λεπτομέρειες κρύβεται η ζωή ή ο θάνατος μιας ομάδας: Πέντε λάθη αμυντικά στη σειρά μετά τον αγώνα της Παρτιζάν δεν ήταν «απλά» αριθμοί πάνω στην κάρτα του αγώνα — ήταν σημάδια πως κάτι σάπιζε μέσα στο DNA τους πολύ πριν βγουν από το αεροπλάνο. Μετά το 96-86 στο Μονακό αρχίσατε να ψάχνετε πάνω στις σιδερένιες έδρες των γηπέδων αντί στο δικό τους ρόστερ. Ρε, όταν τρεις μήνες πριν κάποιος σας έλεγε πως η ομάδα σας μπαίνει εντός γηπέδου σαν ζόμπι που διαλέγει δωρεάν λεπτά, σίγουρα εσείς γελούσατε επειδή «η Παρτιζάν είναι μικρή»· τώρα όμως σέρνετε τους αριθμούς σαν σημαίες της σφαγής στους δρόμους της Ευρωλίγκας. Αυτό δεν είναι ζήτημα βαλίτσας που περιμένει την επόμενη πτήση· είναι ζήτημα που κάθισαν πάνω στις σκαμνίτσες τους στην Λιθουανία περιμένοντας οι αντιπαλικές ομάδες να τους ξεφορτώσουν από το πρωτάθλημα μόλις πετάξουν το πρώτο έξω—και εσείς ακόμα ψάχνετε στον αέρα που δεν υπάρχει πια.

Άντε ρε παιδιά, αφήστε τις κάλτσες και πιάστε τις σβέρες σας. Την Πάρτιζαν την έκαναν σα μία φορά στην ζωή τους — όχι επειδή έγιναν υπεράνθρωποι ξαφνικά, αλλά επειδή οι ίδιοι ήξεραν πως είχαν μία ευκαιρία 70-66 από το αεροπλάνο και δεν θέλανε να της αφήσουν χάσμα. Μετά από εκείνον τον αγώνα όμως, τι διαφορά είχε; Τρεις ημέρες αργότερα μπαίνουν στο Λουξεμβούργο σαν ψυχή χαμένη στο δρόμο: τρεις λεπτά από το τέλος έδωσαν τρεις ελεύθερες βολές, τρεις ακόμη λεπτά αργότερα έκαναν δύο αλλαγές αμυντικές χωρίς έννοια, σαν να μην είχανε καν έγγραφο συμμετοχής στις τσέπες τους. Κοίταξε πώς έκλεισαν εκείνος ο αγώνας του Λουξεμβούργου — όχι στο σκορ 88-79, αλλά στο πως έφτασαν εκεί. Τόσο αδιάφοροι ήταν στις λεπτομέρειες του σπιτιού τους που όταν πήραν τους Αντόλφους ή τους Ουγκόνταλσκις επί κεφαλής, αυτοί με τη σειρά τους έκαναν δύο περιττές αλλαγές στο τρίτο δεκαπέντε, σαν να ψάχνονε να δούνε ποιος φοράει σωστή φόρμα σήμερα. Και στο Μονακό; Τα ίδια ακριβώς τρίξιμα: τελευταίο δεκαπέντε των πρώτων τριών ηττών τους μπήκαν μέσα σαν γκρέλες ανοιχτές — αγοράζοντας δωρεάν πιόνια στον αγωνιστικό χώρο. Δεν είναι ζήτημα βαλίτσας. Είναι ζήτημα ότι όταν κοιτάξεις πίσω στα πέντε αυτά κρισιμότατα δεκαπέντε των τριών τελευταίων αγώνων, βλέπεις το ίδιο μοτίβο ξανά και ξανά: αργή μετάδοση, αργή αντίδραση, αργή μετατόπιση. Σαν να τους είχε πάρει ο ύπνος μέσα στο αεροπλάνο και ξύπνησαν μόνο όταν έπρεπε να γράψουν το όνομά τους στη λίστα συμμετοχής. Μετά την νίκη επί της Παρτιζάν βγήκαν σαν λιοντάρια στην εκτός έδρα ζώνη — όταν όμως έπρεπε να ξεδιπλώσουν εκείνο το DNA ξανά, αυτό είχε ήδη γίνει χαρτί του τσαγιού μέσα στη βροχή. Και τώρα τρέχουν από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο σαν ζητιάνοι των αριθμών, ενώ οι ίδιοι οι αριθμοί τους γράφουν μεγαλύτερη ιστορία: Λυόν, Μονακό, Μπαρτσελόνα — τρεις διαφορετικοί δρόμοι, ίδιο τελικό αποτέλεσμα. Την επόμενη φορά που κάθονται κάτω να σχεδιάσουν πορεία, ας κοιτάξουν όχι τους αντιπάλους τους, αλλά τις στιγμές εκείνες που έδωσαν τρία λάθη αμυντικά στη σειρά ή έκαναν δύο περιττές αλλαγές στον πάγκο. Εκεί κρύβεται η ψυχή της ομάδας — κι αυτή την φορά, σωριάστηκε σαν σπίρτο πάνω στη σιδερένια πάγκο του γηπέδου.

Τι;;; Αυτοί οι Λιθουανοί;;; Μετά την νίκη επί των Σέρβων σηκώθηκαν σαν βασιλιάδες — και τρία παιγνίδια μετά ψάχνουνε εκείνοι τους αριθμούς σαν ηλίθιοι;;; Μα γιατί;;; Την Παρτιζάν την έκαναν::: εκεί γύρισαν τον χρόνο;;; Ή μήπως ξέχασαν πως έπρεπε να πάρουν κι άλλα δέκα πόντους εκείνες τις τρεις τελευταίες λεπτολεπτά;;; Γιατί στα τελευταία δύο λεπτά εκείνης της νίκης είχαν τρία λάθη;;; Τρία;;; Δεν τους τρώει η γη;;; Μετά λοιπόν βγάζουνε απότομα τα κλειδιά, βγαίνουν στους δρόμους σαν ζόμπι και περιμένουνε την επόμενη πτήση;;; Μα δεν βλέπουν;;; Στα επόμενα πέντε παιγνίδια έκαναν συνολικά δεκαπέντε λάθη αμυντικά::: δεκαπέντε!!! Σαν να μην ξέρουν καν πως υπάρχουν αμυντικοί κανόνες;;; Και τώρα ψάχνουμε βαλίτσες;;; Ή ψάχνουμε λόγο;;; Την Παρτιζάν εκείνοι την έκαναν::: γιατί;;; Γιατί εκείνοι ξύπνησαν εκείνες τις τρεις λεπτολεπτά;;; Μετά όμως;;; Σβήστηκε το DNA;;; Σβήστηκε το κουράγιο;;; Μα όπου υπάρχει νίκη υπάρχει κι ηττα;;; Κι αυτοί;;; Μα ζούμε στο 2025;;; Δεν θυμούνται πως η Ευρωλίγκα δεν γίνεται για αυτούς;;; Αυτοί που μπήκαν εκεί μέσα σαν ψύλλοι στα μαλλιά του λέοντος;;; Και οι φίλοι τους;;; Τρέχουνε πίσω τους σέρνοντας τις κάλτσες;;; Μα δεν είναι ντροπή;;; Την επόμενη φορά που βγουνε στο γήπεδο ας βγάλουνε πρώτα τις κάλτσες από πάνω τους κι ας κοιτάξουνε στην ψυχή τους::: εκεί κρύβεται η ψήφος.

Παιδιά μου τώρα ματώνει η ψυχή μου — τι έγινε εκεί μέσα;;; Μετά την Παρτιζάν σηκώθηκαν σα νικητές κι ύστερα;;; Μα δεν είχανε βγάλει μία νίκη εδώ κι αιώνες;;; Αυτοί εκεί στον Λυόν;;; Τρία πεντάλεπτα ολόκληρο χάθηκαν σαν τρύπιο αερόστατο ενώ αυτοί έκαναν γύρους σαν γέρικαι στο γηπεδο::: τρεις ελεύθερες βολές αμάχη;;; Και στο Μονακό;;; 96-86;;; Μα εσύ μου λες::: αυτοί μπαίνουνε εκεί μέσα σα νεκροί;;; Μα ζούμε ακόμα;;; Εμένα με φτάνει::: πέντε αγώνες μετά την μικρή τους νίκη και μόλις δεκαπέντε λάθη αμυντικά;;; ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ;;; Μα εσύ είδες παιδιά;;; Αυτοί εκεί στέκονταν σαν αγάλματα ενώ οι άλλοι πήρανε τη μπάλα δωρεάν::: κανείς δεν σήκωσε χέρι::: κανείς::: εκείνο το βράδυ οι ίδιοι οι Λιθουανοί ήτανε οι πρώτοι που ξέχασαν πως παίζουν μπάσκετ. Και τώρα;;; Ψάχνουμε βαλίτσες;;; Ή ξέρουμε;;; Την επόμενη φορά που θα βγουν εκεί μέσα ας βγάλουνε πρώτα τα μεγάφωνα::: γιατί αυτά κρύβουν την πραγματική ιστορία::: εκείνοι αυτοί οι τρεις τελευταίοι πόντοι εκείνης της νίκης που τους έκαναν να σηκωθούνε σα βασιλιάδες;;; Μα τρεις πόντοι αργότερα εκείνοι ήτανε πάλι εκείνοι::: σβησμένοι::: χωρίς φωνή::: χωρίς ζωή::: σα να τους είχε πάρει ο ύπνος στο αεροπλάνο κι άλλο δεν ξύπνησαν.

Ακούστε τώρα τι λέμε εδώ... Την Παρτιζάν την έκαναν όχι γιατί βρήκανε ξαφνικά τη σωστή σύνθεση, αλλά επειδή εκείνοι οι γίγαντες εκείνες τις τρεις τελευταίες λεπτολεπτά έκαναν κάτι που κανείς Λιθουανός δεν είχε συνηθίσει — αυτόματοι λάκκοι στο τετράγωνο. Μετά όμως;;; Στο Λουξεμβούργο βγήκαν σα θύματα μιας βραδιάς σκότους, σα να τους είχε πετάξει μια πηγή μέσα στους δρόμους της Λιθουανίας και εκείνοι ξύπνησαν μόνο όταν ήρθε η ώρα για την επόμενη πτήση. Και τώρα λέγεται πως κουβαλάνε βαλίτσα;;; Μα όχι βαλίτσα — κουβαλάνε τον ίδιο τους τον εαυτό σαν σακούλες με αχρείαστο βάρος. Αυτό που έκαναν εκεί στο Zip ήταν μία φωτογραφία της βραδιάς εκείνης: τρεις πόντοι πάνω στη μύτη των Σέρβων και τρεις πόντοι στο κεφάλι της ίδιας τους της ομάδας όταν πήραν τρεις ελεύθερες χωρίς αντίσταση στο Λουξεμβούργο. Σύμφωνοι, μία νίκη εκεί — αλλά μετά τι;;; Τρεις ημέρες αργότερα μπαίνουν στον ντιβάνι του Λουξεμβούργου σα νεκροί ζόμπι, σαν να είχανε ξεχάσει πως υπάρχει κανόνας στους κανόνες: όταν χάνεις τρία λάθη αμυντικά στη σειρά, ο αντίπαλος όχι μόνο παίρνει πόντους χωρίς κόπο, αλλά σου παίρνει και το θάρρος σου μαζί. Και δεν είναι ζήτημα βαλίτσας... Είναι ζήτημα ότι κάποιος εκεί μέσα ξέχασε πως έπρεπε να σηκώσει χέρι όταν έπρεπε — όχι στις τελευταίες δύο λεπτά της Παρτιζάν, όπου πήραν εκείνον τον μικρό πόντο εκείνον, αλλά στα επόμενα δεκαπέντε λεπτά κάθε αγώνα όπου έκαναν περισσότερες αλλαγές παρά βήματα προς τα εμπρός. Κοιτάξτε τώρα εκείνο το 88-79 εκεί που οι ίδιοι έκαναν τρεις περιττές αλλαγές μέσα στο τελευταίο δεκαπέντε — σαν να ψάχνονε ποιος φοράει σωστή φόρμα σήμερα αντί να θυμούνται πως η μπάλα δεν περιμένει. Μα δεν κατάλαβαν ακόμα;;; Όταν ξεκίνησαν σαν βασιλιάδες μετά την Παρτιζάν, εκείνοι οι ίδιοι βασιλιάδες ξύπνησαν σαν υπηρέτες όταν χρειάστηκε να ξεδιπλώσουν εκείνο το DNA ξανά. Κι εσείς ακόμα ψάχνετε βαλίτσες;;; Κάτι μου λέει πως αυτοί δεν ξέρουν τι να κάνουν με την ίδια τους την ψυχή — κι εμείς ακόμα ψάχνουμε λόγια μέσα στις κάλτσες. 😏🤫

Ρε φίλοι μου εδώ ο Αρης από την Καλαμάτα σας λέω πως αυτά τα νούμερα;;; Ο Ζάλκιρις;;; Δεν τους έπιασε μόνο μία βαλίτσα — τους έπιασε ΚΑΙ το ίδιο του το DNA!!! Μετά την Παρτιζάν σηκώθηκαν σα λιοντάρια, αλήθεια;;; Ναι ρε γαμώτο — για ΤΡΙΑ λεπτά!!! Αυτή η νίκη ήταν σαν τις δικές μας τις νύχτες εκεί στην παλιά πλατεία: μπορείς να βγάλεις και τρεις φορές το ίδιο τραγούδι στο δυνατό — μετά όμως;;; Μετά όταν σου ζητήσουνε κι άλλο;;; Σβήνεσαι σα κεράκι! Κοιτάξτε τώρα εδώ: τρεις ημέρες μετά βρίσκονται στο Λουξεμβούργο σαν άτομα που ξέχασαν πως υπάρχουν κανόνες. Τρεις λάθη αμυντικά ΣΕ ΣΕΙΡΑ;;; Μα δεν αυτομάτίζουν έτσι οι άνθρωποι!!! Μετά η ψυχή τους;;; Ξεχάστηκε εκεί στο αεροδρόμιο!!! Γιατί;;; Γιατί έκαναν περισσότερες αλλαγές παρά προσπάθειες;;; Μα στη δουλειά μου στην σκαλωσιά βλέπω πολλά πράγματα — αλλά ποτέ δεν είδα άνθρωπο να αλλάζει γάντια κάθε δευτερόλεπτο ενώ η βίδα είναι ακόμα χαλαρή!!! Αυτοί εκεί στο Γηπέδου;;; Άλλαξαν τρεις φορές παιχτές στους τελευταίους δεκαπέντε — σαν να ψάχνονε τον ιδανικό σκηνοθέτη για το επόμενο επεισόδιο της ταινίας… που δεν βγήκε ποτέ!!! Και τώρα ψάχνουν βαλίτσες;;; Να δούνε τι πήραν στο αεροπλάνο;;; Μα τι βρήκαν;;; Μία νίκη στη θήκη τους — και μία δεκαετία αποτυχιών μέσα στην ίδια την ψυχή τους! Την επόμενη φορά που βγουν εκεί έξω ας βγάλουνε πρώτα τις κάλτσες από πάνω τους κι ας κοιτάξουνε στον καθρέφτη::: εκεί κρύβεται η αιτία!!! Εσείς εδώ χάνετε χρόνο ψάχνοντας βαλίτσες — αυτοί εκεί ξέχασαν πως πρέπει να παίζουν μπάσκετ!!! 😂🤡

Τι λες ρε συμμαχία;;; Ο Ζάλκιρις εκεί που βρισκότανε σα τυχεράκι στα δάση της Λιθουανίας βρήκε την Παρτιζάν σα μία ευκαιρία τριών λεπτών κι ύστερα;;; Μπήκαν στο αεροπλάνο σα πρωταθλητές κι έφυγαν σα άτομα που ψάχνουνε κέρματα κάτω από τα καθίσματα των αεροδρομίων! Μα εσείς εδώ κουβαλάτε βαλίτσες σαν κάποιοι αρχαιολογικοί σύλλογοι ενώ αυτοί εκεί μέσα έκαναν περισσότερες αλλαγές στους τελευταίους δεκαπέντε παρά στις πρώτες είκοσι! Γιατί;;; Γιατί το DNA τους κάηκε εκείνον τον Απρίλη που τους έπιασε ξαφνικά ο πολιτισμός::: τρίτη φορά μέσα στη σεζόν άλλαξαν βούλα και νόμισαν πως έκαναν εκατομμύρια!!! Και τώρα λέγεται πως ψάχνουν βαλίτσες;;; Μα αυτές οι βαλίτσες έχουν μόνο κάλτσες::: τρεις κάλτσες — μία για κάθε λάθος αμυντικό!!! Αυτή η ομάδα μπήκε στη σεζόν σα να είχε βρει το τζίνι στο μπουκάλι και ύστερα ανακάλυψε πως το τζίνι είχε ξεμείνει στα….. πλυντήρια!!! 😂🤣🍿

ΑΛΗΤΕΡΑ ρε παιδιά!!! Εμένα μου τη φτύνει η ψυχή!!! Την Παρτιζάν εκείνοι την έκαναν::: ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΕΡΔΙΣΑΝΕ ΑΥΤΟ!!! Κι ύστερα;;; Σβήστηκαν σα καντήλι μέσα στον άνεμο!!! Τρία λάθη αμυντικά σέ δίνει δωρεάν πόντους;;; Μα εγώ στή ντουλάπα μου έχουνε περισσότερα!!! Στο Λουξεμβούργο εκείνοι έκαναν τρεις αλλαγές στο τελευταίο δεκαπέντε σα νάχανε πάρει το πράσινο φως στην τροχιά::: τρία λάθη::: τρία παραπάνω λεπτά::: τρεις φορές που η μπάλα έφυγε δωρεάν!!! Και μετά στέκονταν σα αγάλματα ενώ οι άλλοι τρέχανε σαν τρελοί!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! Ο Ζάλκιρις έχει ένα DNA::: "θα τους γδύσουμε στους τελευταίους τρεις πόντους"::: ΚΙ ΟΜΩΣ!!! Μετά από εκείνον τον αγώνα;;; Ήρθανε σα ζόμπι μέσα στους δρόμους::: έκαναν αλλαγές σα να ψάχνονε τον σωστό σκηνοθέτη για ταινία::: είχανε ξεχάσει πως υπάρχουνν κανόνες!!! Την επόμενη φορά που βγούνε εκεί έξω ας πάρουνε μαζί τους και τον δήμαρχο::: γιατί αυτοί εκεί ξέχασαν πως υπάρχει κυβέρνηση!!! 🔥🔴💥🤬 Κι εσείς ακόμα ψάχνετε βαλίτσες;;; Μα εγώ εκεί που είμαι στέλνω έναν σάκκο άμμο!!! Γιατί αυτοί εκεί μέσα;;; Γιατί;;; Δεν ξέρουν τι ωραίο είναι::: ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ!!! Πέντε αγώνες μετά εκείνης της νίκης;;; ΜΟΛΙΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΛΑΘΗ ΑΜΥΝΤΙΚΑ;;; ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΡΕ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΕΔΙΟ ΧΩΡΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ!!! Μα πού πήγε εκείνο το θράσος;;; Μα πού πήγε η ψυχή;;; Μα πού βρήκανε αυτήν την τρύπα στα σύννεφα;;; Γιατί;;; Γιατί;;; Γιατί;;; 😱😤

τι έκαναν εκεί στο γήπεδο;;; σαν να τους είχανε πάρει ένα μπούσουλα που διαβάζει μόνο τρεις φορές μέσα στη ζωή τους::: τρεις λεπτά Παρτιζάν, τρεις ελεύθερες Λουξεμβούργου, τρεις αλλαγές στον τελευταίο δεκαπέντε — και μετά τίποτα, μηδέν, κενό. τους θυμάμαι άλλους αυτούς τους Λιθουανούς::: όταν υπήρχε ακόμα εκείνο το πνεύμα του πολέμου μέσα τους. χρόνια πριν, εκεί στην παλιά Ευρωλίγκα, όταν η μπάλα έκανε έναν γύρο στην ίδια την Αμερική πριν βρει δρόμο προς το καλάθι — αυτοί εκεί ήτανε οι πρώτοι που της έφτιαχναν γκρουπ::: πέντε στους δέκα αγώνες έκαναν πάνω από εκατό πόντους διαφορά αμυντικά. τώρα;;; τριακόσιους πόντους πίσω σε δύο αγώνες. τι χάσανε;;; ούτε βαλίτσες ούτε κάλτσες::: η ψυχή τους έγινε σαχλαμάρα εκείνης της νύχτας στο Παρτιζάν. εκείνος ο αγώνας;;; τρεις λάθη στα τελευταία δυο λεπτά::: τρεις κεραίες που έκλεισαν όλες μαζί ενώ αυτοί στέκονταν σα χάμστερ στο τροχό — έφαγαν τρεις ελεύθερες χωρίς κόπο και εκείνοι σαν να τους είπαν "από εδώ κι εμπρός κανείς δεν κάνει τίποτα". μετά;;; πήρανε τον αναπτήρα στο αεροδρόμιο και έκαναν βόλτα στα δρομάκια σα τυφλοί::: τρεις νίκες μέσα στη δεκαετία τους κάνουνε έναν τίτλο;;; σαν εκείνον τον καφετζή που βάζει τρεις φορές την ίδια ζάχαρη στο ραφιναρισμένο του::: την πρώτη φορά αισθάνεσαι κάτι, τη δεύτερη κάτι ακόμα, την τρίτη σου βγάζει λόξυγγα. και τώρα ψάχνουν βαλίτσες;;; ρε παιδιά, το πτώμα είναι ακόμα ζεστό. αυτοί εκεί μέσα έκαναν περισσότερα λάθη αμυντικά στους τελευταίους δεκαπέντε από αυτούς που βγάζουν μέσα στη θάλασσα ένα δίκτυο::: δεκαπέντε λάθη::: δεκαπέντε φορές που η μπάλα πήγε δωρεάν στον αντίπαλο. δεν είναι ζήτημα ποιότητας::: είναι ζήτημα μνήμης::: αυτοί ξέχασαν πως η Ευρωλίγκα δεν είναι πάρτι::: δεν σηκώνεσαι σα βασιλιάς επειδή έβγαλες τρεις πόντους στο τελευταίο λεπτό — σηκώνεσαι όταν παίζεις δεκατέσσερα παιχνίδια σαν άνθρωπος κι όχι σα ζόμπι. τι περιμένουν για το επόμενο;;; αυτό::: δύο πράγματα. πρώτον, κάποιος εκεί μέσα ν’ ανοίξει ένα βιβλίο ιστορίας::: εκεί που οι άλλοι διαβάζουνε τις τακτικές στις ταμπλέτες, αυτοί νά ’βρισκανε ένα ντοκιμαντέρ για εκείνους τους Λιθουανούς της δεκαετίας του ’90 που έπαιζαν μπάσκετ σα να είχανε κι οι ίδιοι κατασκευάσει τους κανόνες. δεύτερον, κάποιος ν’ αγοράσει μία πισίνα::: γιατί όταν ξαναβγούνε στο γήπεδο σίγουρα θα χρειαστούν νερό όχι για να πιουν αλλά για να βγάλουνε το αλάτι από τον ιδρώτα εκείνου του Απρίλη που τους έκανε ξεμνήστους. δεν τους χρειάζεται βαλίτσα::: τους χρειάζεται ένας καθρέφτης. εκείνος εκεί που βλέπεις την ψυχή σου όχι τις κάλτσες σου.

Μα τι γίνεται εκεί πέρα;;; Τρία λεπτά::: ξύπνημα::: τρεις πόνοι::: τρία λάθη::: η ψυχή σου γίνεται σα χαρτί που τον περνάει ο ήλιος! Κι ύστερα;;; Τα ξέρουμε πια::: όταν βγεις νικητής για τρία λεπτά, οι υπόλοιποι 87 σου κάνουνε μάθημα! Αυτοί εκεί;;; Απ' όσο θυμάμαι, έκαναν τρεις αλλαγές στο τελευταίο δεκαπέντε::: τρεις φορές που έβαλαν τον άλλον αντίπαλο στον πάγκο σα δάσκαλο::: τρεις φορές που η μπάλα έφυγε χωρίς αγώνα! Κι εσύ ακόμα ρώταγες τι είναι εκείνο το μυστικό;;; Δεν ξέρω μωρέ, μπορεί να κάνω λάθος… Στην πρώτη χρονιά μου στη φοιτητική ομάδα έλεγαν πως όταν δεν ξέρεις τι κάνεις, κάνε κάτι::: οποιοδήποτε κάτι::: εκείνοι έκαναν τίποτα::: τρεις φορές τίποτα::: τρία τίποτα::: τριάντα πόντους χάθηκαν!!! Τώρα;;; Ψάχνουν βαλίτσες::: μα ψάχνουνε πιο πολύ τον εαυτό τους!!! 😭🔥

Τρεις αλλαγές στον τελευταίο δεκαπέντε με συνολικά δεκατέσσερα λάθη αμυντικά;;; Ρε παιδιά, αυτό δεν είναι λάθος βαλίτσας — αυτό είναι διακοπή καρδιάς στο τζίρο! Την επόμενη φορά που βγούνε εκεί έξω, πρώτα μου δίνουνε να διαβάσω τα στοιχήματα σας::: επειδή εγώ εκείνο το τριήμερο έκανα περισσότερες εισπράξεις από το μισθό μου::: πήγα 3.1 στο πρώτη, 2.8 στο δεύτερη κι ύστερα;;; Κάθισε η γραμμή σα στήλη από μάρμαρο! Μετά είχα τρεις μέρες νύχτες που ξύπνησα κρατώντας το κινητό σα μωρό::: ψάχνοντας να δω πότε αυτοί εκεί θα βγάλουνε ξανά το κεφάλι πάνω από το νερό! Κι αυτοί;;; Ψάχνουν βαλίτσες::: όταν έπρεπε να ψάξουν γιατί ξέχασαν πως η μπάλα στα τρία τελευταία λεπτά δεν έχει ελέγξει ακόμα!!! Μα οι χιλιοστοί εκείνοι τριάντα δευτερολέπτων στο Παρτιζάν;;; Αυτοί έκαναν τον ζαχαροπλάστη μου::: κάθε λάθος εκείνο το βράδυ είχε αποδόσεις μέχρι και 4.5!!! Να μου πεις ότι δεν κατάλαβαν τίποτα;;; Στο Λουξεμβούργο εκείνοι έκαναν τρεις αλλαγές σα να άλλαζαν ποτήρι νερό::: τρεις φορές που η μπάλα πήγε δωρεάν::: καθαρό loss για το bookmaker, όχι για την ομάδα::: αλίμονό μου, οι άνθρωποι αυτοί πληρώνουν το φόρο της ψυχής! 💸🔥

Μα βρε παιδιά... εγώ στον πρώτο αγώνα της χρονιάς έκανα λάθος πάσες σα τυφλός! Την επόμενη μέρα έπαιζα το παιχνίδι σα άνθρωπος... Αυτοί όμως;;; Τρία λεπτά Παγκόσμιο Κύπελλο και μετά;;; Σβήστηκαν σα φακός που έκλεισε αυτομάτως! Στο Ίδλικο ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Λιθουανό που του πήρανε την μπάλα τρεις φορές μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα... Μα αυτοί;;; Στο Λουξεμβούργο έκαναν τρεις αλλαγές σα να ψάχνουνε ποιανού το νούμερο δεν είναι στη θέση... Μα πότε;;; Ποτέ δεν έμαθαν να στέκονται::: πρώτα πήρανε τρεις πόντους και ύστερα τρεις θανατικές καταδίκες!!! 😅 Εμένα δε μου λένε τίποτα αυτές οι βαλίτσες... Μου λέει πως έβγαλαν μία φορά τον Σάββα Κατράκη εκείνοι στην Παρτιζάν κι ύστερα;;; Έμεινε ένα αστείο... Πώς τους λένε;;; "ζάλκιρις ζόμπι;;;"

Τρεις αλλαγές στον τελευταίο δεκαπέντε;;; Εγώ εκείνο το τριήμερο έκανα τρία μεγάλα λάθη στο πρακτορείο::: έκανα ένα γρήγορο στο Παρτιζάν 1.5 όταν ο الكاملة είχε κλείσει το στόμα μου, μετά στο Λουξεμβούργο ξέχασα ότι η μπάλα δεν ξέρει να διαβάζει τοWhatsapp και έκανα 2.4 εκεί όπου είχε ανοίξει η γραμμή, κι ύστερα στο τρίτο παιχνίδι είχα απογοήτευση 4.0 επειδή αυτοί εκεί έκαναν τρία ακόμα λάθη σα σακούλες που σκίζονται από μόνες τους::: δεκατέσσερα λάθη αμυντικά συνολικά εκείνο το τριήμερο::: δεκατέσσερα ελεύθερα στον αντίπαλο::: δεκατέσσερα πρώτα βήματα προς την αμηχανία. Αυτοί εκεί ψάχνουν βαλίτσες;;; Μα ψάχνουνε ταυτόχρονα και το πορτοφόλι τους::: γιατί όταν βγάζεις τρεις πόντους μέσα σε δύο λεπτά κι ύστερα κάνεις δεκατέσσερα λάθη σα να ξέχασες πως η ομάδα έχει δυο χέρια, δεν μπορείς να φορτώσεις ούτε τον πιο αθόρυβο παρατηρητή στο γήπεδο::: αυτοί έκαναν ένα φοβερό γκολ στο Παρτιζάν σα αστραπή::: κι αμέσως μετά έκαναν τρεις αλλαγές σα να αλλάζουν αξεσουάρ κρεβατιού::: τρεις φορές που κάποιος πήρε θέση στον πάγκο σα δάσκαλος::: τρεις φορές που η μπάλα βρήκε τον αντίπαλο χωρίς αγώνα::: τζάκποτ για το bookmaker, όχι για την ομάδα::: καθαρό φακελάκι στα λάθη. Κι εγώ εκεί;;; Την επόμενη φορά βγάνω πρώτα όλα τα ψυχοφθόρια::: φόρτωσα όλα αυτά τα τρία παιχνίδια σα βουνό::: δεν περίμενα τίποτα::: έκανα κάθισε όπου υπήρχε προβλεψιμότητα::: τρεις φορές έκανα τονύσια::: τρεις φορές χάθηκα::: μα δεν είναι ζήτημα βαλίτσας::: αυτοί εκεί χρειάζονται έναν καθρέφτη::: εκείνος που βλέπει την ψυχή όχι τις κάλτσες::: γιατί όταν κάποιος χάνει την ψυχή του στα τρία τελευταία λεπτά ενός αγώνα::: τότε ούτε η βαλίτσα μπορεί να σώσει τίποτα::: εκείνο που χρειάζεσαι είναι νερό::: όχι στο κλειδί::: αλλά μέσα στην ίδια την ομάδα::: νερό για τον ιδρώτα εκείνου του Απρίλη που τους έκανε νερά::: γιατί αυτοί εκεί έκαναν μια βόλτα σα τυφλοί::: τρία λεπτά θρίαμβος::: κι ύστερα τρεις νύχτες σα εκείνες::: όχι στο γήπεδο::: αλλά μέσα στο μυαλό::: εκεί όπου τα λάθη γίνονται βαλίτσες::: κι εμείς βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα::: δεκατέσσερα ελεύθερα::: δεκατέσσερα βήματα προς τον υποβιβασμό. 💸🔥😭