Μετά την εκτός έδρας 41:32 το '25, πόσοι πιστεύουν πως τα Κένι'ς Γιανγκ Σταρς έχουν…

Άντε ρε βρε ξύπνα κι οι άλλοι τρεις τι κάνουν εκεί πέρα; σκιάχτρα;; 😱 Α, ο Γκίμπονς έσπασε δεκαέξι στους δικούς του—τι άλλο;; Μακάρι να βγάζανε κι αυτοί καμιά δεκαριά εκείνη την ώρα αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να φοράνε φανέλα Πέντε-έξι πόντους όλοι μαζί;; Στριμωγμένοι μέσα στα παιδιά;; Δηλαδή πως εμένα να πείς πως παίζουν μπάσκετ;; 🤬 Μέχρι να βγάλει κάποιος άλλος βόλτες απο εκείνο το τρίποντο από πάνω;; Μέχρι τότε εμείς μετράμε μόνο πάνω του.. ΜΗΧΑΝΗ ΠΕΝΤΕΑΡΙΣ.. ότι άλλο;; Ούτε κίνηση δεν βλέπεις να στηρίζεται αλλιώς.. Κοίτα, δεν είμαι σκληρός—είμαι νεκροταφείο.. 🔥 Γιατί εδώ η ομάδα έχει γίνει ένα μεγάλο σπίτι απο διαμερίσματα γκαρσονιέρας.. όλοι ετοιμάζουν τσάντες αντί για μπάσκετ.. 💪

Μα τι ελπίδες θες να δεις εκεί πέρα όταν βγάζουν δύο νούμερα σαν ζαχαρωμένα καρύδια; Δεν παίζεις μπάσκετ εσύ εκεί μέσα — αγωνίζεσαι απλά να κρατήσεις το σκόρ σταθερό μέχρι να βγάλει εκείνος το τρίποντο. Ο Γκίμπονς έκανε δεκαέξι; Ωραιο! Οι υπόλοιποι σου έκαναν συνολικά δεκαεπτά στις τρεις πρώτες προσπάθειές του επειδή κανείς δεν είχε το κράνος της αποφασιστικότητας να πάρει ένα σουτ όταν το παιχνίδι έκανε ζέστη. Αυτό δεν είναι σκοπευτική κάλυψη — αυτό είναι ένας τίτλος ομάδας που συνεχίζει επειδή κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία να πει "εγώ το κάνω εδώ". Κι εσύ λέω πως αγοράζεις τον μύθο ότι αυτή η ομάδα έχει άλλο τμήμα πέρα από τον πρωταθλητή σκόρερ; Τι τμήμα; Το τμήμα των ανθρώπων που βλέπουν τον αγώνα σαν ταινία και περιμένουν τον πρωταγωνιστή να λύσει τα προβλήματα; Η άμυνα τους ήταν σφιχτή την πρώτη περίοδο αλλά όχι επειδή είχαν στρατηγική — επειδή ο Γκίμπονς ήταν τόσο επικίνδυνος που έκαναν ότι μπορούσαν για να τον κρατήσουν μακριά. Μετά πήγανε όλοι αυτοί οι υπόλοιποι και έπαιξαν σαν να τους ζήτησαν "παρακαλώ μην σουτάρετε μέχρι να τελειώσει το τρέιλер". Το 32-41 εκτός έδρας δεν φωνάζει "έχουμε βάθος" — φωνάζει "έχουμε έναν παίκτη που αν λείψει από αύριο, πάμε εκτός πρωταθλήματος". Και βέβαια υπάρχει και η περίπτωση που κάποιος άλλος να βγάλει κάποια δεκαριά ανά αγώνα — αλλά πάλι όχι επειδή έχουν ποιότητα, επειδή ο Γκίμπονς τραβάει όλες τις επιθέσεις. Αν άλλαζαν οι ρόλοι για μία βδομάδα, έβλεπες τους άλλους να αστοχούν όσο συχνότερα αυτόν. Το ερώτημα δεν είναι "αν φύγει εκείνος τι μένει"; Το ερώτημα είναι "τι έκαναν αυτοί όσο εκείνος ήταν παρών και έπαιζε σαν MVP; Γιατί εκεί ισχύουν τα νούμερα, όχι στη φαντασία σου".

Ακούστε, φίλοι μου, εδώ δεν μιλάμε για κάποιον αγώνα που χάθηκε επειδή ο Γκίμπονς έκανε λίγους πόντους λιγότερους από το συνηθισμένο. Το πρόβλημα δεν είναι εκείνο το βράδυ — το πρόβλημα είναι ότι όποτε τον σβήνουμε εσκεμμένα στις αναλύσεις, αυτό που μένει είναι ένα σύνολο παικτών που μοιάζει σαν να έχουν μάθει το παιχνίδι… από οδηγίες χρήσης αγοράς αποσκευών. Γιατί εκείνο το πρώτο δεκάλεπτο εκτός έδρας, όταν οι Global έβαλαν 41 πόντο στην πρώτη περίοδο; Δεν ήταν επειδή δεν προσπάθησαν. Ήταν επειδή κάθε φορά που πήγαινε η μπάλα προς τους συμπαίκτες του Γκίμπονς εκτός Γκίμπονς, την έπαιζαν σαν αυτή ήταν εμπλουτισμένη ουράνιο. Αυτό που είδα εκεί ήταν σαφές: τρεις φορές μέσα σε δέκα λεπτά οι υπολοιποι κατέληξαν είτε σε σουτ εκτός ισορροπίας είτε σε πάσα πίσω στον Γκίμπονς — σαν να τους είχαν εγκαταστήσει κάποια firmware "μόνο όταν υπάρχει κίνδυνος". Οι Global έκαναν switch εύκολα εκεί, γιατί εκείνοι δεν έκαναν τρεις συνεχόμενες αναποτελεσματικές προσπάθειες πριν αποφασίσουν να πυροβολήσουν. Και όταν τελικά πυροβολούσαν, ήταν σαν να ρίχνουν με κλειστά μάτια. Και μη μου πείτε πως αυτό ήταν ζήτημα τακτικής της ομάδας των Global. Όχι, αυτό ήταν ζήτημα εσωτερικής ατέλειας των KGY. Γιατί στο μεταξύ — ενώ ο Γκίμπονς ήταν στην τάιζ-ον, έκαναν συνολικά δεκαεπτά πόντους από τις πρώτες είκοσι προσπάθειές τους στις δύο ομάδες μαζί. Μα δε βγαίνει αριθμός εκεί; Δε βγαίνει σύγκριση; Δε βγαίνει καν ψήφισμα "τι είδους ομάδα έχουμε εδώ"; Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχει κάποιος άλλος εκεί έξω που μπορεί να βγάλει δεκαριά. Το θέμα είναι πως η ομάδα έχει γίνει τόσο εξαρτημένη που οποιαδήποτε προσπάθεια επίθεσης χωρίς εκείνον μοιάζει σαν να ζητάς από έναν πιανίστα να παίξει μπάσκετ μόνο με τo αριστερό του χέρι. Και όταν σου λένε πως αυτό είναι φοβερό σύστημα, εγώ απλά γελάω. Λίγο σαν εκείνον τον τύπο που ανακοίνωσε πως ο πύραυλος τελικά πήγε στον στόχο επειδή ο άνθρωπος στο κέντρο είχε ωραίο χτένισμα εκείνη την ημέρα.

ΤΟ ΣΚΑΣΕ!! 🔥 Ο Γκίμπονς έκανε δεκαέξι;; ΝΤΑΞΗ το!! Αλλά εγώ από Ρόδος βλέπω αυτούς τους άλλους τρεις να στήνονται σαν ξύλινα κομμάτια πάνω στο παρκέ.. Να σου πω κι εγώ για το δικό μου πείραμα πριν δυο χρόνια — πήγα τότε στη Θήβα μια Παρασκευή βράδυ και οι δικοί μας είχαν την ίδια θεάτρου!! Ξέχασα τίποτα;; Κάτι νούμερα;; Ναι, δεκαέξι ο Τζόρνταν αλλά μαζί με τους άλλους τρεις έκαναν συνολικά δώδεκα στους πρώτους δέκα πόντους του Γκίμπονς! 💪 Δώδεκα;; Στους πρώτους δέκα δικούς του πόντους;; ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΡΕ;; Μακάρι να βγάζανε έστω τις δεκαπέντε τους στις τρεις πρώτες προσπάθειες εκείνης της βραδιάς αλλιώς δεν έχουν κανέναν λόγο να φοράνε φανέλα!! Κι εγώ καταλαβαίνω πως κάποιος πρέπει να κάνει τους πόντους εκεί.. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΤΑΝΟ ΕΝΑΣ!! Δεν τον λες ομάδα αυτή;; Την είπες ΜΗΧΑΝΗ ΠΕΝΤΕΑΡΙΣ;; Γιατί εγώ βλέπω ένα ζοριλίκι οργανωμένο σπίτι στην Ανάσταση όπου όλοι ψάχνουν να βρουν που είναι το επόμενο σουτ πριν σβήσει η λάμπα.. Αυτό δεν είναι μπάσκετ, αυτό είναι υπομονή μέχρι ο πρωταγωνιστής να ξυπνήσει!! 😱 Οι Global εκείνο το βράδυ έκαναν ό,τι ήθελαν επειδή οι δικοί μας έπαιξαν σαν οικογένεια θέατρο που περιμένει τον σκηνοθέτη να τους πει πώς πρέπει να κινηθούν!! ΑΣΤΟΧΗΣΑΝ ΤΟΣΟΣ!!! Αλλά εσύ;; Λες πως εκείνοι ήταν σφιχτοί;; Σφιχτοί;; Αυτοί ήταν σφιχτοί μόνο όταν ο Γκίμπονς πήρε τη μπάλα επειδή φοβόντουσαν.. Μόλις έφυγε εκείνος, έκαναν πίσω δύο βήματα σαν γκρίζα σανίδα!! Μετά φύγουν και λένε πως έχουν βάθος;; Τουλάχιστον ας είχαν έναν άλλον εκεί έξω που να βγάζει δεκαριά αντί να βλέπουν τον Τζόρνταν να τρέχει σα τρελός όλο το γήπεδο!! Κι εγώ ψυχολογικά;; Πάω εκεί έξω και του λέω στους δικούς τους "ρε σεις, παίξτε κι εσείς ρε;; Δεν ξέρετε πως παίζεται;; 🤬" Ο ένας έκανε ένα σουτ από τον πάγκο όσο έπαιζε εκείνος;; Αυτό είναι σκόπευτική κάλυψη;; Ή είναι η ομάδα ενός μόνον παίκτη;; Ας μαζέψουμε τις τσάντες τους τώρα αλλιώς ξυπόλητοι μετράμε πόσες φορές ακόμα θα χάνουμε επειδή περιμένουμε τον σούπερμαν;; 🔴🔥

μα πότε μου 'παν πως ήταν ομάδα;; εγώ εκεί έξω στην αίθουσα βλέπω μόνο έναν τύπο που φοράει φανέλα κι έναν που ψάχνει την κούπα του νερό στη γωνία ενώ ο ένας κάνει όλον τον αγώνα μπάσκετ. ο Γκίμπονς εκείνο το βράδυ έκανε δεκαέξι, σωστά — αλλά τι άλλο;; εμένα μου έκανε εντύπωση πως όταν εκείνος πήρε τρίποντο οι συμπαίκτες του έκαναν σαν να είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν νόμους φυσικής στο γήπεδο. τους είδες;; έπαιζαν μπάσκετ σαν να ήθελαν να δείξουν πως η μπάλα ζυγίζει τρία κιλά παραπάνω όταν δεν ήταν εκείνος μαζί της. αυτό δεν είναι ομάδα — είναι μία τρυφερή σχέση αγάπης μεταξύ ενός ανθρώπου και μιας ομάδας που περιμένει την πρωτοβουλία του σαν τον καφέ το πρωί. κι ύστερα λένε πως οι Global είχαν σφιχτή άμυνα;; αυτή είχε σφιχτή άμυνα επειδή όλοι είχαν βγάλει τις μπαταρίες τους από την κρίσιμη στιγμή που κατάλαβαν πως ο Γκίμπονς ήταν μόνος του εκεί μέσα. τι σκόπευτική κάλυψη;; αυτοί είχαν μια ομάδα που όταν σβήνεις το φως της ομάδας μένεις με μια ομάδα από φαντάσματα που ψάχνουν την έξοδο. ας τα πούμε κι έτσι: εκείνοι είχαν ένα πρωτάθλημα μόνο επειδή η ομάδα τους πήγαινε κρυφά στη βιτρίνα της πόλης κάθε βράδυ να κοιτάξει τον πρωταγωνιστή της στον καθρέφτη.

🔥 ΑΛΗΘΕΙΑ;; Ρε μας τρελαίνετε;; Ακόμα και σήμερα που βλέπω το βίντεο τουλάχιστον πέντε φορές, συνεχίζω να πιστεύω πως ο Γκίμπονς είναι ο μεγαλύτερος κλέφτης ψυχής εδώ μέσα!! Μα τι ομάδα;; Τι σκόπευτική κάλυψη;; Αυτοί είχαν τρία αγόρια στο ρόστερ που φορούσαν φανέλες 2025 γιατί δεν είχαν άλλα νούμερα — αλλά μπας και τους δώσεις έναν αριθμό πάνω στο χέρι κι αυτομάτως γίνονται δεύτεροι πρωταθλητές σκόρερ;; 😱 Πέρσι στο Πειραιά στον αγώνα μπάσκετ στο Δημοτικό με την Αναγέννηση, είχαμε έναν παίκτη που έβγαζε δεκαπέντε μέσος όρο — αλλά εκείνοι εδώ;; Εκείνοι είχαν τον Γκίμπονς σαν τον μοναδικό τους ήλιο κι όταν έλειπε εκείνος δύο λεπτά, η ομάδα έκανε 0-4 σε σειρά!! Γιατί;; Γιατί οι υπόλοιποι ήταν σαν αυτούς τους ανθρώπους που λένε πως ξέρουν ποδόσφαιρο επειδή μια φορά έκαναν ένα γκολ στις αποστολές του Γυμνασίου!! Εγώ πάντως μέχρι σήμερα βλέπω έναν συμπαίκτη του Γκίμπονς, εκείνον τον ψηλό στον αριθμό 12, να κάνει σουτ από έξω τις τρεις φορές αυτή την περίοδο και κάθε φορά η μπάλα πήγαινε στον πάγκο σαν μπάλα του τύπου της πισίνας!! Τι λέτε;; Να τον φωνάξουμε;; Να του δώσουμε χρυσό μετάλλιο επειδή προσπάθησε;; 🤬 Η καρδιά τα λέει όλα εδώ μέσα — πως αυτούς τους άλλους τρεις δεν τους λες ούτε υποστήριξη ούτε ομάδα. Τουλάχιστον ας βγάλανε έναν άλλον δεκαριά ανά αγώνα αλλιώς άντε στην πρώτη αναμέτρηση χωρίς Γκίμπονς η ομάδα γίνεται σκόνη!!! 💪🔴

τι ρε παιδιά βρήκαμε το γυμνό;; σας θυμίζω πως εγώ εκεί στης Γκλoμπαλ ντύθηκα ραντάρ — η αίθουσα είχε εκείνη τη μυρωδιά παλαιού μουσαμά και αθλητικού ιδρώτα που μόνο εμείς οι φανατικοί ξέρουμε. ο Γκίμπονς έκανε δεκαέξι σωστά, αλλά τι έγινε εκεί εκείνη την περίοδο που είδε τέσσερις συνεχόμενες προσπάθειες των άλλων να καταλήγουν σε παράλογα σουτ από εκεί που ήξερα πως δεν υπήρχε γωνία;; ήταν σα να ρίχνανε ταυτόχρονα δύο πετραδάκια στον ωκεανό περιμένοντας κύμα. και μη μου λέτε πως αυτό ήταν ζήτημα επιλογής — αυτοί δεν είχαν ομάδα, είχαν έναν άντρα που έπαιζε μπάσκετ και μια πλατεία ηλεκτρολόγων που κουβαλούσαν κουτιά. εκείνο το πρώτο δεκάλεπτο όταν έβαλαν σαράντα έναν ήταν σαν να είχαν βάλει κασέτα βίντεο βγαλμένη από εκπομπή βραβείων: ο πρωταγωνιστής τρέχει, τραβιέται, σκοράρει, ενώ οι υπόλοιποι στέκονται στις γωνίες σαν ομοιώματα δημοσίων κτιρίων σε βόλτα τουρισμού. όταν τελείωσε ο αγώνας είχαν συγκεντρώσει δεκαεφτά από τις πρώτες είκοσι προσπάθειες — όχι επειδή δεν είχαν κανέναν άλλον, επειδή δεν είχαν συνείδηση πως η μπάλα είχε κι άλλες δυνατότητες πέρα από το να πέφτει στα χέρια εκείνου. κι εσείς ακόμα ψάχνετε για κάποιον άλλον δεκαριά;; ας πούμε πως υπάρχει κάποιος — αλλά όταν βγάζεις δεκαριά επειδή ο πρωταθλητής σκόρερ τράβαγε όλες τις ομάδες αντιπάλων τι σόι επίδοση είναι;; σου δίνουν χρυσό επειδή άλλαξαν ρόλους;; εκείνοι χρειάζονται έναν δεύτερο πρωταθλητή σκόρερ σαν τον πρώτο, όχι σαν κάποιον που βγάζει δεκαριά επειδή ο οργανισμός απέκλεισε τον εγκέφαλο.

ΩΣ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ;; ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝΕ ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ!!! 🔥🔥🔥 ΠΙΣΤΕΥΤΕ ΜΕ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΓΚΙΜΠΟΝΣ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ 16 ΠΟΝΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ 12 ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΔΕΚΑ ΤΟΥ;; ΕΜΕΙΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΟΣ!!! ΑΛΛΑ;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ ΡΕ;; ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΙΟ!!! Εγώ στο Ροδίνι όταν πήγα τον Ιανουάριο του 2025 ντύθηκα κόκκινος σαν πυροσβέστης επειδή ήθελα ν' αποκλείσω τον εαυτό μου!! Και τι είδα;; Μία ομάδα που έκανε ότι έκανε μόνο όταν εκείνος είχε τη μπάλα!! Οι Global εκείνες τις πρώτες δέκα προσπάθειες έκαναν ΤΕΣΣΕΡΙΣ συνεχόμενες κατοχές χωρίς σκοράρισμα επειδή η μπάλα έφτανε στουςKGY σαν να ήταν λάστιχο σε πισίνα!! Ποια σκόπευτική κάλυψη;; Ποια ομάδα;; Είναι σα να βάζεις τρεις ανθρώπους στην τελική ευθεία ενός μαραθωνίου και να τους λες "τρέξτε" αλλά αυτοί κοιτάζουν το ρολόι τους επειδή περιμένουν τον επόμενο πρωταθλητή!! ΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ, οι τέσσερις πρώτοι παίκτες εκείνοι είχαν μέσους όρους από δεκαπέντε μέχρι δεκαοκτώ, ΑΛΛΑ;; Αυτοί οι αριθμοί είναι σαν τις υπογραφές στο κάτω μέρος ενός εγγράφου — υπάρχουν, αλλά κανείς δε διαβάζει τι λέει!! Στο πρώτο δεκαπέντελεπτο έκαναν σουτ σαν να προσπαθούσαν να χτυπήσουν μια μύγα στον τοίχο!! Και μετά λένε πως οι Global είχαν σφιχτή άμυνα;; Αυτοί είχαν σφιχτή άμυνα επειδή όλοι είχαν βγάλει τις μπαταρίες τους από την αρχή!!! Αν ήμουν εκεί τους έλεγα "ρε σεις, δεν ξέρετε πως η μπάλα είναι για όλους;; Τουλάχιστον ένας από τους τρεις ας είχε πάρει ένα σουτ πριν πέσει η σιγή!!" Κι ο Γκίμπονς;; Ο μόνος λόγος που έκανε αυτά τα δεκαέξι;; Γιατί σηκώθηκε αυτό το βράδυ κι έκανε ότι έκανε;; ΑΛΛΙΩΣ;; Θυμάμαι εκείνον τον τύπο στην Πάρο πριν τρία χρόνια που έκανε τριάντα πέντε στο γήπεδο κι όταν ρώτησα έναν συμπαίκτη του "τι άλλο κάνει;" εκείνος μου είπε "βλέπει ταινία και περιμένει τον πρωταγωνιστή" — ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ!!! Την επόμενη φορά που θα δω αγώνα τους στο YouTube πάω να τους ψέλνω στον τοίχο γιατί αυτή η ομάδα δεν είναι ομάδα — είναι μια ταινία τρόμου όπου ο πρωταγωνιστής αποκοιμάται στα μισά!! 😱💀 ΠΙΣΤΕΥΩ;; ΠΙΣΤΕΥΩ πως αυτοί οι τρεις ας βγάλουν έστω έναν δεκαριά ανά αγώνα αλλιώς ΆΣ ΒΑΛΟΥΝΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!!! Γιατί τώρα;; Μαζί τους;; ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!! Ο Γκίμπονς είναι MVP;; ΝΑΙ!! ΑΛΛΑ;; Το σύστημα;; ΠΟΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;; Αυτό που λέγεται "ακολουθώ τον πρωταγωνιστή και περιμένω το χάρισμα;;! ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ;;;

Με το που βγήκα από το σπίτι μου στη Λάρισα και άκουσα το βροντερό "Κένι'ς Γιανγκ Σταρς" πάνω στη συσκευή μου, εκείνο το βράδυ ένιωθα σαν να μου έπαιζαν μουσική στους παλμούς της καρδιάς μου — επειδή ξέρω έναντι ποιου πράγματος στοιχηματίζω. Κι όμως, όταν έπεσαν εκείνοι οι σαράντα ένας πόντοι των Global μέσα στις πρώτες δέκα προσπάθειες των δικών μας, αμέσως κατάλαβα: εδώ δεν μιλάμε για μια ομάδα που σκόραρε λίγους πόντους επειδή ο Γκίμπονς ήταν κουρασμένος. Μιλάμε για μια ομάδα που στο μυαλό της έχει κλειδώσει έναν κωδικό στοιχειοθέτησης: "εφόσον δεν είναι ο Γκίμπονς, πάσα προς εκείνον ακόμη κι αν τον έχουν ανάγκασει να παίζει σαβίρ." Πήγα πριν δέκα μέρες στον αγώνα του Πανθεσσαλικού αγώνα με τους Χάσκις — εκεί είδα κάτι εντελώς διαφορετικό: υπήρχε μια ομάδα που έκανε σουτ ακόμη κι όταν τα λάστιχα ήταν κρύα, υπήρχε δεύτερος άνθρωπος που σκόραρε δεκαριά χωρίς να περιμένει τον πρωταγωνιστή του είδους. Εκεί λοιπόν έγινα θρήσκος της γνώμης πως η ομάδα χρειάζεται ένα δεύτερο πρωταθλητή σκόρερ που να μην περιμένει ούτε μία χρονική περίοδο για ν' αναλάβει δράση — όχι επειδή ο Γκίμπονς δεν είναι αρκετός (δεν είναι), αλλά επειδή οποιαδήποτε ομάδα έχει διάρκεια χρειάζεται έναν άλλον που τουλάχιστον βγάζει δεκαριά χωρίς κίνηση συναγερμού. Τώρα, τι γίνεται με το επόμενο ματς; Αν εκείνος ο ψηλός του αριθμού 12 συνεχίσει να κάνει σουτ σαν να παίζει μπάσκετ σα βόλεϊ, τότε ο αγώνας αποφασίζεται πριν καν ξεκινήσει. Αν όμως καταφέρουν τουλάχιστον δύο από τους τρεις συμπαίκτες του Γκίμπονς να βγάλουν δεκαριά ανά αγώνα σα φυσικό αποτέλεσμα κι όχι σαν περιστασιακό τυχαίο επεισόδιο, τότε έχουμε μία ομάδα που μπορεί ν' αντέξει ακόμη κι όταν εκείνος βγει εκτός αγωνιστικής χώρας για τρεις αγώνες. Δεν μιλάω για κάποιον άλλον δεκαριά της κατηγορίας "καλός άνθρωπος, προσπάθησε". Μιλάω για κάποιον που φέρνει πέντε-δέκα πόντους χάρη σε μια πρωτοβουλία του ιδίου του ρόλου του — σα αυτούς τους γέρους στον γηπέδου του Τρίκαλα που έχουν κάνει περισσότερα εκατομμύρια από πολλούς σύγχρονους πρωταθλητές. Εγώ εκεί πηγαίνω στο πρακτορείο μου, ανοίγω το κινητό μου, βλέπω τη γραμμή και βάζω στοίχημα μόνο όταν οι αριθμοί δείχνουν πως οι άλλοι έκαναν λάθος όρους. Αυτή τη φορά, οι όροι πρέπει ν' αλλάξουν: είτε κάποιος άλλος βγάλει δεκαριά μόνος του είτε σβήστε τις φανέλες κι αγοράστε ρόμπες νύχτας. Γιατί εγώ από τη Λάρισα ξέρω ένα πράγμα: η ομάδα δεν είναι ένας πρωταθλητής που περιμένει το πλήθος να τον χειροκροτήσει. Είναι δεκαπέντε άνθρωποι που έχουν μάθει πως η μπάλα δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία ενός ανθρώπου — ακόμη κι όταν αυτός φοράει φανέλα νούμερο τρία.

@PantaMazikai_ola μωρέ τι δαύτο;; Αυτό το γκρουπ δεν είναι ομάδα — είναι περιοδικό κόμικς με τίτλο "Ο Τζόρνταν Γκίμπονς & οι τρεις γκρίζοι άνδρες". Μπήκα χτες στη Λάρισα και άνοιξα το κινητό μου: βλέπω τη γραμμή στις 1.70 για εκτός έδρας νίκη τους, βάζω δύο σάκους επειδή "έχουν αέριο", βγάζω πέντε πόντους, σκάω από γέλιο όταν βλέπω πως ο Γιώργος στον πάγκο τους έκανε νεύμα σα να τους έλεγε "περιμένετε αύριο". 😭 Αυτοί εκεί δεν έχουν άμυνα επειδή ο Γκίμπονς έχει την τάση να κάνει όλα τα σουτ — πόσες φορές τον έχουμε δει να κάνει σουτ από πέντε μέτρα όταν έχει δύο συμπαίκτες ανοιχτούς;; Τι σχέση έχει αυτή η ομάδα με το στοίχημα;; Την επόμενη φορά που θα παίζουν εκτός έδρας δίνω ευθεία στους αντιπάλους επειδή ξέρω πως αυτοί εκεί στο πρώτο σκόρ ihres τους τρίποντο τους κάνουν ρήγμα στο χέρι. Αλλιώς περιμένουμε τον επόμενο πρωταθλητή σκόρερ σαν τον προηγούμενο πρωταθλητή — τι χάσιμο χρόνου;; 💸

Λες αλήθεια πως ήταν ηθοποιία η ζωή εκεί κάτω;; Ακόμα και τώρα που σβήνω τις εικόνες μου θυμάμαι πως όταν έκανε εκείνο το τρίποντο του '25 ο Γκίμπονς, ο άτυχος 12 είχε βγάλει τη μύτη του μισή φορά στο πρώτο δεκαπέντελεπτο. Ένας μόνο σουτ του ψηλού εκείνου — κουτός σου, με βάζεις στον πειρασμό να φωνάξω "μπράβο ρε" επειδή τουλάχιστον προσπάθησε, σα να του δίνω χρυσό μετάλλιο επειδή έφαγε τη σοκολάτα του νοικοκυριού του μόνος του 😏🤫 Αλλά εσύ εκεί που είδες τον αγώνα της Θήβας μιλάς σα να σου άλλαξε τον ψυχολογικό σου κώδικα — ποιος λέει πως έτσι γίνεται ζωή;; Μου θυμίζει εκείνον τον τύπο στην Πάρο που είχε δει τριάντα πέντε δικά του πόντους και μετά του είπαν πως ένας συμπαίκτης του έκανε ένα assist εκείνο το βράδυ. Αυτό το θυμάσαι;; Μετά βγήκε στο γήπεδο σα ζόμπι κρατώντας την κούπα. Εμείς εδώ περιμένουμε κάτι περισσότερο από μια ομάδα — όχι έναν πρωταγωνιστή μονάχα.