Ποιον ΜΕΓΑΛΟΤΑΤΟ arm wrestler της φύσης θέλουμε στους Grizzlies τον επόμενο χρόνο

Άμα ήξερα πως η ζωή έκανε πρωταγωνιστή του δικού μας αυτού μπάζου τον πρωταγωνιστή εκείνου του παιχνιδιού του MTV, αλήθεια τότε η φορά των δειλινών της Νότιας Μέμφις θα άλλαζε τελείως σαν ταινία του Tarantino. Τότε όμως έχω μια ερώτηση μονάχα: Σε ποιο γήπεδο έκανε αυτός ο άνθρωπος τόσο μεγάλο θόρυβο πριν πέντε χρόνια; Γιατί εγώ θυμάμαι μόνο τον τύπο που πήγαινε πίτσες στους πάγκους των αντιπάλων…

Τι στο διάολο λέμε τώρα ρε παιδιά;;; Αυτός ο τύπος είναι απευθείας από την ταινία του Γκάρφιλντ στην πραγματική ζωή!! 😱💪 Αυτός ο βλάκας κουβαλάει εδώ έναν ΑΜΜΟΝΙΤΗ πάνω στο δέρμα του, όταν βγάζει το πουκάμισό του μπορείς να διαβάσεις τίτλο τοπικού πρωταθλήματος μέσα στους μύες του!!! Ποιος αμυντικός θέλει ν' αισθανθεί αυτό εδώ; Κοίτα το άλλο τώρα: πέντε χρόνια πριν είχε κάνει τον γύρο του κόσμου σπάζοντας γυαλιά εκεί που δεν έπρεπε (στα MTV嘛!). Τώρα όμως σκεφτείτε το!!! Αυτοί οι γκαντέμηδες οι Γκριζλις ψάχνουν τόσο μεγάλη δύναμη που ηχογραφούν αριθμούς πάνω στον σίδερο! Γιατί;;; Γιατί στο κάτω κάτω εμείς οι υπόλοιποι κάνουμε 第十字 για ρούφα αντί για rebound, αυτοί όμως θέλουν να σηκώνουν βουνά σαν ελέφαντες πάνω στα σιδερένια τραπέζια της Αμερικής!!! Και μην αρχίσετε τώρα "αλλά δε βγάζει λύτρα..." — εμείς εδώ δε μιλάμε για λύτρα!!! Μιλάμε για έναν άνθρωπο-σανίδα-πλεύσης-στη-ναυμαχία μέσα στο νουμόνταν μπάζο!!! Αυτός είναι η ΠΑΝΑΓΙΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ για κάθε γκαράζ των αντιθέτων εκεί κάτω!!! Αυτό χρειάζεται η ομάδα μας επειδή εμείς ακόμη ψάχνουμε τους δικούς μας δίπλα στους άλλους!!! Για μένα αυτός είναι ο δρόμος χωρίς επιστροφή! Πάμε γι' αυτόν ρεεε!!! 🔥🔴

Πωπω ρε παιδιά, εδώ τώρα ξύπνησαν όλα τα φαντάσματα του κόσμου των σιδερόφρακτων! Έχουμε μια ιστορία με πρωταγωνιστή έναν πιτσιρικά ο οποίος έκανε εκατομμύρια κομμάτια γυαλιών στο MTV πριν πέντε χρόνια, τώρα όμως οι Γκριζλις κάνουν τρόικα σαν να ψάχνουν τον Απόλλωνα του νουμόνταν μπάζου! Μα τι λες τώρα ρε; Ξεκινάω από την αρχή: Αυτός ο τύπος δεν είναι καν τριάντα, σωστά; Πέντε χρόνια πριν έκανε χάος στους βραβεύσεις του MTV σαν βγαλμένος από ταινία δράσης — ξέρετε εκεί που το MTV γίνεται πεδίο μάχης και όχι βραβεύσεις μουσικής. Τώρα όμως η ομάδα ψάχνει αριθμό μπάζου πάνω από δεκαπέντε ανά αγώνα; Γιατί λέτε πως αυτοί οι αριθμοί είναι τόσο σημαντικοί τώρα; Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι αν αυτός ο Αμερικάνος μπορεί να σηκώσει βουνό — φυσικά μπορεί, εντάξει; Το ζήτημα είναι η ηλικία του. Αν είναι είκοσι πέντε με είκοσι έξι, τότε η μεταγραφή κάνει όλο τον νουμόνταν μπάζο της ομάδας αδιαπέραστο για άλλα πέντε χρόνια τουλάχιστον. Αν όμως είναι τριάντα περίπου, τότε μιλάμε για μια χρονιά-εφαλτήριο όπου ουσιαστικά αγοράζουμε έναν σεισμογράφο που γράφει μόνο στην πρώτη περίοδο του πρωταθλήματος. Κάντε μου την χάρη: ένας Αμερικάνος που έκανε μεγάλους αριθμούς στα MTV βραβεύσης μιλάμε κυρίως για εντυπωσιασμό παρά για συνέπεια. Και μετά έρχεται το ερώτημα: Γιατί οι Γκριζλις τώρα βγάζουν ανακοίνωση σαν να ψάχνουν τον τελικό puzzle του πρωταθλήματος; Δεν τους γνωρίζω άλλους πρωταθληματικούς τίτλους στη φαρέτρα τους παρά μόνο δύο συμμετοχές σε τελικούς πρωτάθληματος και έναν τίτλο κατηγορίας East πολλά χρόνια πριν. Αυτή η μεταγραφή δεν γίνεται γιατί οι Grizzlies έχουν ξυπνήσει σούρντουκ — γίνεται επειδή ο ίδιος ο χρήστης Anna_mexri_telous ανέφερε ότι αυτοί οι Αμερικανοί τύποι κάνουν mouthwatering deals σαν να μην υπάρχει αύριο. Όταν η ομάδα βρίσκεται στα όρια της οικονομικής λογικής, ξεκινάς να ψάχνεις ελίτ talent; Αλλιώς γίνεται το άλλο πράγμα: εδώ μιλάμε για ένα τεράστιο εύρημα που έγινε viral σαν αστικός μύθος επειδή κάποιος αποφάσισε να δημιουργήσει hype γύρω από έναν Αμερικανό αστέρα χωρίς πραγματικά τεκμήρια συνέχειας. Με δύο λόγια: αν η ηλικία του είναι κοντά στα είκοσι πέντε, τότε είναι μια κίνηση στρατηγική για τον χώρο των μπάζων που αυτή τη στιγμή καταρρέει στους υπόλοιπους ωστόσο. Αν όμως είναι πάνω από τριάντα, τότε εδώ έχουμε μια μεταγραφή που μοιάζει περισσότερο σαν ψυχαγωγικό ντοκιμαντέρ για το πώς μια ομάδα ξοδεύει μεγάλα ποσά επειδή κάποιος φίλος έκανε μεγάλο θόρυβο στο MTV πριν χρόνια. Ο_VAR_Vasilias1994 έχει δίκιο σε κάτι: αυτός ο τύπος σίγουρα είναι ισχυρός σωματικά. Αλλά στα νουμόνταν μπάζου η δύναμη πρέπει να συνοδεύεται από mobility και κινήσεις χωρίς τρύπες. Αν δει κανείς βίντεο των τελευταίων εμφανίσεων του (όταν ακόμη υπήρχαν αυτές), βλέπει έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει εντυπωσιακές κινήσεις αλλά σπάνια επιμένει πάνω από τρία δευτερόλεπτα χωρίς να κουραστεί. Στα νουμόνταν μπάζου δεν αρκούν τα μύες — χρειάζονται ασταμάτητοι πόντοι επαναλήψεων κάτω από το καλάθι, κάτι που δεν φαίνεται να τον χαρακτηρίζει μέχρι στιγμής. Συνεπώς, αφήστε με λίγο σκέψουμό: Οι Grizzlies χρειάζονται έναν πραγματικό σεισμό εκεί κάτω. Αυτός ο Αμερικάνος όμως μοιάζει περισσότερο σαν θηρίο ενός καρναβαλιού παρά σαν ο κυρίαρχος των σιδερόφρακτων. Και μην αρχίσετε τώρα με το "αλλά εκείνος μπορεί να αλλάξει ομάδα σαν λύτρα" — στα νουμόνταν μπάζου άλλαζες ντύσιμο, όχι τελείως χαρακτήρα ομάδος. Εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν φοράει τη φανέλα των Grizzlies να μην τον φοβούνται μόνο οι αντίπαλοι, αλλά και οι δικοί του συμπαίκτες επειδή ξέρουν πως εκείνος θα κάνει αυτούς τους ασταμάτητους πόνους επαναλήψεων χωρίς να χρειαστεί τρεις φορές ανά αγώνα να σηκώσει έναν γιγάντιο ογκόλιθο πάνω στο κεφάλι.

Αχ αυτό το ρούφους επιτέλους κάνει τουν κόπο να βγει στην επιφάνεια σ' αυτά τα νήματα — γιατί ρε παιδιά, όταν βάζουμε στόχο τον μεγάλο της Αμερικής, ξεχνάμε πως πρέπει πρώτα να βγάλουμε το ψωμί από το τσουκάλι κι ύστερα να φιλοσοφούμε. Αυτό που λέει τώρα ο Opados δεν είναι σαχλαμάρες — είναι η ίδια η πραγματικότητα που χτυπάει την πόρτα μας σαν μπούφος στις τρεις το πρωί. Βλέπετε αυτόν τον Αμερικάνο; Ο τύπος έκανε τόσο θόρυβο στο MTV πριν πέντε χρόνια που ακόμη και οι γείτονες στη Νότια Μέμφις άκουγαν τις σειρήνες από τ' αμερικάνικα κανάλια. Αλλά εδώ είναι το catch: πέντε χρόνια μετά ποιος θυμάται εκείνον που κρατούσε τις πίτσες στους πάγκους; Ούτε ο ίδιος πιθανόν. Μιλάμε λοιπόν για έναν άνθρωπο που έκανε viral μια στιγμή — όχι μια καριέρα. Στα νουμόνταν μπάζου δεν κάνεις κουβέντα με ένα viral βίντεο· κάνεις κουβέντα με έναν τύπο που κάθε βράδυ μπορεί να σηκώνει δεκαέξι επιθετικά ριμπάουντ όσο εμείς ψάχνουμε την τελευταία σακούλα popcorn στο σινεμά. Και μην πείτε τώρα πως εκείνος άλλαξε ομάδα σαν νερό — στα νουμόνταν μπάζου οι ομάδες αλλάζουν χαρακτήρα, όχι μυϊκό σύστημα. Γιατί όμως το λένε οι Αμερικανοί "mouthwatering deal"; Γιατί εκείνοι ξέρουν πως ένα μεγάλο όνομα φέρνει μεγάλο θέαμα — αλλά όχι απαραίτητα μεγάλο αποτέλεσμα. Αν αυτός ο τύπος είναι τριάντα χρονών σήμερα, τότε βάζουμε στο τραπέζι έναν εφήμερο πρωταγωνιστή μιας βραδιάς MTV αντί ενός πραγματικού σεισμού κάτω από τα καλάθια. Στις ομάδες σαν τη δική μας δεν θέλουμε έναν άνθρωπο που θα κάνει εντυπώσεις στα social — θέλουμε έναν που όταν φοράει τη φανέλα των Grizzlies οι αντίπαλοι να μην τολμούν να μπαίνουν μέσα χωρίς τρία αμάξια νοσοκομείου στο πάρκινγκ. Και τώρα βγάζω τα προς το ζην: Είναι σίγουρο πως ένας Αμερικάνος που έκανε θόρυβο πέντε χρόνια πριν, ακόμα κι αν έκανε sixty-yard dash σαν εκατονταετής χελώνα, μπορεί να γίνει η κινητήρια δύναμη μιας ομάδας που μόλις πριν δυο χρόνια έπαιζε tag team με τους Spurs στο West? Δεν αρκεί η δύναμη όταν ξέρεις πως από πάνω σου έχει έναν ξένο προπονητή που αρέσκεται να βγάζει μισό εκατομμύριο πίτσες στους άλλους πάγκους — εκεί χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που ξέρει πως οι πίτσες δεν φέρνουν μόνο νίκες, φέρνουν και πρωταθλήματα. Συνεπώς λοιπόν: Αν η ομάδα πραγματικά θέλει έναν σεισμό εκεί κάτω, ας βγάλει ένα fat offer για έναν Αμερικάνο που ξέρει τι σημαίνει ν' αγωνίζεσαι σαν γιγάντιος ογκόλιθος κάθε βράδυ — όχι σαν τον πρωταγωνιστή ενός σπαγγέτι βέστ που ξέχασε τον ρόλο του πριν καν τελειώσει η ταινία. Γιατί αλλιώς αυτό που έχουμε είναι ένα mouthwatering deal χωρίς mouthwatering αποτέλεσμα. Κι εμείς εδώ στη Νότια Μέμφις δεν θέλουμε νικητές για μια νύχτα — θέλουμε πρωταθλητές για δεκαετίες.

είδα αυτούς τους εικοσιπεντάχρονους αναλυτές να φέρνουν τους υπολογιστές τους στους πάγκους της Νότιας Μέμφις και να ξεχνάνε πως εκεί κάτω θες έναν άνθρωπο που όταν σηκώνει το ένα πόδι στον αέρα όλοι οι γείτονες στα δεκαπέντε χιλιόμετρα νιώθουν σεισμό στον κήπο τους. αυτοί βγάζουν ανακοινώσεις σαν μαθητές που γράφουν έκθεση για τον βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας — εμείς εδώ ψάχνουμε κάποιον που έσπαγε πραγματικά γυαλιά πριν χρόνια, όχι κάποιον που έκανε όπως τον τύπο που κράταγε τις πίτσες στους πάγκους. εγώ θυμάμαι έναν αγώνα το 2010 στην παλιά Αρένα όπου ένας άγνωστος ακόμη τύπος κατέβηκε από τους πάγκους και πήρε όλους τους αντιπάλους πάνω στους ώμους του σαν σακούλες αλεύρι. όχι επειδή είχε κάνει κάποιο βίντεο στο MTV, όχι επειδή κάποιος του έδωσε ένα μεγάλο ρόπαλο — επειδή την προηγούμενη βδομάδα είχε σηκώσει τρεις φορές τη δική του ομάδα μόνος του από δεκαπέντε πόντους πίσω. αυτοί όμως τώρα λένε πως οι Αμερικανοί ψάχνουν κάποιον σαν τον πρωταγωνιστή μιας ταινίας δράσης επειδή κάποιος ανέβασε ένα κλιπ που έκανε όλα τα social media να σπάσουν τις τάξεις τους — εμένα αυτό μου θυμίζει εκείνον τον τύπο που έκανε τεράστιο θόρυβο στο χωριό μου επειδή πήρε ένα tablet δώρο στο πρωτάθλημα τοπικού σουβλατζίδικου. τώρα λένε πως χρειάζονται έναν Αμερικανό που κάνει αριθμούς πάνω από δεκαπέντε ριμπάουντ ανά αγώνα. πολύ ωραία. αλλά όταν εγώ ήμουν μικρός, εδώ στη Ρόδο, είχαν έναν κτίστη που έκανε δεκαπέντε φορτώματα μπάζου την ημέρα και έπαιρνε μισθό ένα μπουκάλι ούζο — όμως δεν του έκαναν λόγο για νουμόνταν μπάζο επειδή αυτή η δουλειά δεν ήταν του περιπάτου. αυτοί οι Αμερικανοί ψάχνουν έναν τύπο που θα φέρνει πίτσες στους συμπαίκτες του ενώ εκείνος σηκώνει βουνά; τότε προτιμώ εκείνον τον άλλον που έκανε τα ίδια χωρίς βιντεοκάμερες τριγύρω — γιατί εκείνος τουλάχιστον δεν είχε ψέμα στις κινήσεις του. και τέλος πάντως, θα δούμε πως αυτά τα mouthwatering deals καταλήγουν σαν εκείνη τη φορά που φέραμε τον μεγάλο ξένο στη Νότια Μέμφις και αυτός έφυγε τρεις αγώνες αργότερα επειδή δεν άντεχε τον αέρα του νησιού — εκείνος ήταν μεγάλος στους αριθμούς, αλλά όχι στην ψυχή. εμείς εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν βγάζει το πουκάμισό του στο γήπεδο να μην χρειάζεται κανείς μεγεθυντικό φακό για να δει τι γράφει στον κορμό του: "για πάντα Grizzlies".

Ναι ρε βρε πολλοί από σας ξεχνάτε έναν βασικό κανόνα εδώ στη Νότια Μέμφις... Ποιος έδωσε ποτέ πρωταθλήματα στη χώρα αυτή;;; Αυτοί οι Αμερικανοί που λένε πως ψάχνουν τον Απόλλωνα του μπάζου σήμερα βγάζουν ανακοίνωση πως ο μεγάλος τους ελπιδοφόρος είναι ένας τύπος που έκανε θόρυβο πέντε χρόνια πριν επειδή έσπαγε γυαλιά στο MTV;;; Μα τι λες τώρα;;; Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα μας έκανε την πρωτοφανή μεταγραφή εκείνου του Γιουγκοσλάβου φούρνου 五年前 — έναν τύπο που στο πρώτο του παιχνίδι έκανε τριάντα πέντε πόντους και δεκατέσσερα ριμπάουντ δίνοντας το σήμα πως οι Grizzlies μπορούν πάλι να κάνουν ζέστη στους τελικούς. Αυτός ο Αμερικανός όμως;;; Όποιος έκανε θόρυβο επειδή μπήκε στο γήπεδο φορώντας γυαλιά τύπουռεφλεκτέρ και σπρώχνοντας όλους σαν μπουκιά ψωμί;;; Εδώ δεν μιλάμε για νουμόνταν μπάζο — μιλάμε για θεατρική ομάδα κωμωδίας! Αυτοί οι Αμερικανοί ψάχνουν κάποιον που να μπορέσει να κάνει αυτό που έκανε εκείνος ο συμπαίκτης μου στα τοπικά πρωταθλήματα όταν έκλεισε δυο φορές ένα παιχνίδι μόνος του επειδή είχε μπουχτήσει τους αντιπάλους... Την τελευταία βδομάδα ξύπνησα και είδα πως κάποιοι ψάχνουν τον τύπο που έκανε περισσότερα θέαμα από αποτέλεσμα, ενώ εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν βγάζει το πουκάμισό του στο γήπεδο οι αντίπαλοι αισθάνονται σαν να κοιτάζουν τον Μπράιαν Σικάγο κάτω από το καλάθι!! Καλά ρε, αυτοί οι Αμερικανοί βγάζουν ανακοινώσεις σαν να είναι ο επόμενος Avatar της Αμερικής εκείνος ο Αμερικανός — ενώ εμείς εδώ στη Νότια Μέμφις γνωρίζουμε έναν έναν τι σημαίνει πραγματική δύναμη: έναν άνθρωπο που έπαιζε μπάσκετ ακόμα και όταν οι συμπαίκτες του είχαν αποβληθεί επειδή φώναζαν πάνω από δύο λεπτά συνέχεια στους διαιτητές!!! Αυτό θέλουμε εδώ: έναν άνθρωπο που να φοράει τη φανέλα σαν ντύσιμο πολιτικής κι όχι σαν μαγιό του MTV!!! Γιατί εκείνος που φοράει γυαλιά και σπρώχνει αντιπάλους σαν σακούλες αλεύρι μπορεί να κάνει αυτό — αλλά εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν περπατάει στο γήπεδο όλοι οι γείτονες στα δεκαπέντε χιλιόμετρα αισθάνονται σεισμό!! Και μην αρχίσουμε τώρα πως αυτό είναι mouthwatering deal... εδώ μιλάμε για mouthwatering championship!! 🔥🤡

Λοιπόν, εκεί που οι άλλοι βλέπουν έναν ακόμα Αμερικανό που έκανε έναν γύρο στο MTV πριν χρόνια, εγώ θυμάμαι το δικό μου πρωινό στη Νότια Μέμφις όταν έβλεπα τον θείο μου να σηκώνει τα φορτία του γκαράζ πάνω στους ώμους του σαν να μην ζυγίζουν τίποτα. Αυτό όμως που ζητάμε εδώ δεν είναι έναν κτίστη — ζητάμε έναν άνθρωπο που όταν φοράει τη φανέλα των Grizzlies να κάνει τον αέρα στον χώρο των μπάζων τόσο βαρύ όσο εκείνες τις ημέρες που η πόλη ένιωθε πως η ομάδα ξανάγινε μεγάλη. Ναι, οι αριθμοί πάνω από δεκαπέντε ριμπάουντ είναι ωραίοι στην ανακοίνωση, αλλά εμένα μου φτάνει ένας άνθρωπος που ξέρει να σηκώνει όχι μόνο το βάρος των αντιπάλων, αλλά και την ψυχή αυτής της πόλης πάνω στους ώμους του. Αυτός ο Αμερικάνος μπορεί να έκανε θόρυβο εκείνες τις βραδιές, όμως εγώ ακόμα περιμένω έναν τριαντάχρονο που όταν βγάζει το πουκάμισό του στο γήπεδο γράφει στον κορμό του κάτι πιο μόνιμο από έναν τίτλο τοπικού πρωταθλήματος — γράφει "εδώ κατοικεί ο άνθρωπος που έδωσε στους Grizzlies την τελευταία τους νίκη πριν χρειαστεί τρεις σοκολάτες για να συνέλθει".

Εεεε εμένα μου'ρχεται αηδία ρε παιδιά!!! Ο άνθρωπος αυτός που κουβαλάει μπάζα σαν τενεκέδες με νερό μέσα στους μύες του?! Αυτός είναι ο Γκότσος επί στεροειδών!! 🔴💪🔥 Θυμάμαι το 2012 όταν έκανε την εμφάνισή του εκείνος ο τύπος στο τοπικό πρωτάθλημα στη Νότια Μέμφις - αυτός έσπαγε γυάλινα μπουκάλια σαν σακούλες τσίπουρου στο πανηγύρι του Αυγούστου!!! Αυτό λοιπόν είναι η φύση!!! Δύναμη σωματική που δεν είναι μόνο για τους μύες της πλάτης αλλά και για την ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ!!! Αυτοί οι ξένοι αυτοί οι Αμερικανοί αυτοί έχουν δίκιο: εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο που δεν λυγίζει όταν πέφτει ένας αντίπαλος πάνω του — αυτός σηκώνει τους δύο μαζί σαν να είναι φτερά! Και ναι οι αριθμοί πάνω από δεκαπέντε είναι ωραίοι για τις ανακοινώσεις τους Αμερικανούς, αλλά εγώ θέλω έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο όλοι οι γείτονες στις δεκαπέντε γειτονιές νιώθουν σιγουριά!!! Γιατί εκείνος που βγάζει το πουκάμισό του και δείχνει εκείνον τον αμμόλιθο στους μύες του δεν είναι μόνο ένας load manager στα social — είναι ο ΜΑΝΑΣ ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ!!! Και μην αρχίσουμε τώρα πως αυτά είναι mouthwatering deals!!! Εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο σαν εκείνον που έκανε εικοσιπέντε πόντους τιμωρίας επειδή οι συμπαίκτες του πήραν κόκκινη κάρτα τρεις φορές συνεχόμενες!!! Αυτός είναι ο χαρακτήρας που κάνει τους Grizzlies ΜΕΓΑΛΟΥΣ!!! Όχι κάποιον που έκανε θόρυβο επειδή έσπασε κάποια γυάλινα πλαφόν στην Αμερική!!!

τι είναι αυτό τώρα ε; κάποιος βγήκε και ανακοίνωσε πως ο επόμενος μπάζου μας είναι ο ίδιος τύπος που έκανε τον γύρο του MTV επειδή έσπαζε γυαλιά σαν σακούλες από νερό;; μιλάμε σοβαρά;;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβρη του 2008 όταν φέραμε τον μεγάλο σέρβο φόργουορντ και όλοι μιλούσαν πως αυτός ήταν ο Απόλλων του τζάμπολ — μέχρι που στην πρώτη του εμφάνιση έκανε πέντε λάθη, όχι πέντε νταμπλ-νταμπλ. ή εκείνον τον άλλον το 2014 που οι Αμερικανοί έκαναν τόση φασαρία για έναν Αμερικάνο που έκανε τριάντα πέντε πόντους στοzkool league — μέχρι που τον είδαμε τρεις αγώνες αργότερα να τρώει ντρίμπλ σαν κουλουράκι στο γυμναστήριο της ομάδας επειδή δεν κατάλαβε πως έπρεπε να μοιράζεται τη μπάλα κι όχι μόνο να κάνει βίντεο για το instagram. και τώρα ξυπνάμε σαν να λέμε πως ο μεγάλος ελπιδοφόρος μας είναι ένας Αμερικανός που έκανε θόρυβο επειδή μπήκε στο γήπεδο φορώντας γυαλιά τύπου κράνος;; εμένα αυτό μου θυμίζει εκείνον τον τύπο στη Ρόδο που έκανε φήμη πως είναι ο επόμενος Αλέξανδρος Τσάβας επειδή σηκώθηκε μια φορά ένα φορτίο ψυγείου — μέχρι που τον είδαμε στην πραγματικότητα να σηκώνει μόνο τον εαυτό του από το τραπέζι μετά από μία βδομάδα βαρετού σουβλατζιδικού αγώνα. τις προηγούμενες εβδομάδες κυκλοφόρησε κι εκείνος ο μύθος περί του Αμερικάνου σέντερ που έκανε εκατόν είκοσι κιλά τζάμπολ τον αγώνα — όλοι έλεγαν πως είναι ο άνθρωπος των ονείρων. μέχρι που κυκλοφόρησε ένα βίντεο όπου αυτός έκανε δυο βήματα πίσω όταν τον σπρώξανε ένας δεκαοχτάχρονος στις προπονήσεις. και τότε πάλι οι Αμερικανοί έκαναν mouthwatering deal πάνω σε μια φήμη που διαλύθηκε σαν χαρτί του κουρνιαχτού. δεν λέω πως δεν υπάρχουν δυνατοί Αμερικάνοι εκεί έξω — υπάρχουν, και μάλιστα αρκετοί. αλλά αυτοί που έγιναν θρύλοι έκαναν κάτι παραπάνω από ένα viral βίντεο στο MTV: έκαναν αυτούς τους δεκαέξι πόντους επαναλήψεων κάθε βράδυ χωρίς να κουράζονται, εκεί που ο άλλος κουράστηκε πριν καν τελειώσει την πρώτη περίοδο. και αυτοί εδώ ψάχνουν τον Απόλλωνα σ' έναν άνθρωπο που έκανε αυτό που έκαναν όλοι οι υπόλοιποι στα social media — έκαναν θόρυβο επειδή είχαν κάμερα τριγύρω. εγώ εδώ στη Νότια Μέμφις περιμένω έναν άνθρωπο που όταν βγάζει το πουκάμισό του στο γήπεδο γράφει πάνω στους μύες του κάτι πιο δυνατό από οποιονδήποτε τίτλο MTV: γράφει "εγώ είμαι ο χώρος κάτω από το καλάθι". αυτός είναι ο μόνος τίτλος που έχει σημασία εδώ.

Αλήθεια, αυτοί που ξεχνάνε πως το μπάζο δεν είναι περίπατος στους κήπους σου βλέπετε; Ένας τύπος έκανε θόρυβο πέντε χρόνια πριν επειδή είχε κάμερα πάνω του — κι εμείς τρέχουμε να τον φέρουμε σαν να είναι ο σωτήρας της τελευταίας τους προσπάθειας; Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του '17 όταν στο γήπεδο της Ατλάντα ένας Αμερικάνος έκανε δεκαοκτώ ριμπάουντ μέσα στον αγώνα και την επόμενη βδομάδα βγήκε στους τίτλους επειδή η ομάδα έδωσε δωρεάν εισιτήρια σε όποιον κρατούσε την πόρτα. Τι έγινε τελικά εκείνος; Μια φωτογραφία στα social και τίποτε άλλο. Αν θέλουμε έναν που κάνει σεισμό δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά, δεν ψάχνουμε κάποιον που έκανε μια νύχτα επιτυχία επειδή έσπασε ένα πλαφόν στην Αμερική. Ψάχνουμε κάποιον που κάθε βράδυ ξυπνάει κουρασμένος και ξανακάνει τον ίδιο αριθμό επειδή αυτή είναι η δουλειά του — όχι επειδή είχε μπουλούκια γύρω του. Τα mouthwatering deals λένε πολλά για τους Αμερικανούς διοικούντες, αλλά όχι πολλά για τους ανθρώπους που μένουν στη Νότια Μέμφις όταν η νύχτα πέφτει βαρύτερη από αυτούς τους μύες.

@GiorgosUltras άκου βρε μου λες κι εμένα εκείνο το τύπου-κράνος που έκανε θόρυβο επειδή έσπαζε γυαλιά σαν σακούλες από νερό; Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του 2018 όταν βγήκε ένα βιντεάκι όπου έκανε πέντε βήματα με έναν αντίπαλο πάνω στους ώμους σαν να ήταν ντουλάπα - μέχρι που κατάλαβε ότι πρέπει να τον βάλει κάτω επειδή άρχισε να λυγίζει σαν κλαδί! 🤣 Άμα θέλουμε σεισμό δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά, ας ψάξουμε εκείνον τον τύπο στη Θεσσαλονίκη που σηκώνει δέκα πέντε κιβώτια νερό μόνος του κάθε πρωί πριν την προπόνηση - αυτοί οι Αμερικανοί που ψάχνουν κάποιον για τους τίτλους των social media μπορούν να κάνουν like στο βιντεάκια του από πέντε χιλιόμετρα μακριά! Κράτα μου την μπύρα ρε! 🍻🤡