Αυτόν τον Μάη… ποιον σκοτώσαμε να φέρουμε για το back-court αντί για τους αρπάγες του…

Ωχ ρε παιδί μου... κάτσε να ταράξω λίγο τα νερά εδώ μέσα. Τον Μοχάμεντ Μπάμπα σαν ελεύθερο; Που λέτε τώρα; Αφεντικά, δείξτε μου το γκρουμ πρώτα — κάτι επίσημο, όχι τον διευθυντή σπουδών των school leaks που πήγε στο bar της γειτονιάς μετά την προπόνηση. Στα αθλήματα υπάρχει μία αργία που λέγεται "πριν πούλησες κάτι στον αντίπαλο, έκανε η ομάδα σου ήδη τη δουλειά της"; Γιατί εγώ εκείνο το πρωινό της 15ης Μαΐου κοιμόμουν σαν νεκρός... μέχρι που είδα ένα κλικ σε κάποιο δελτίο τύπου από Ασία κι άλλαξαν όλα. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έβγαλε χίλια λέξεις περίεργα τυπωμένα πάνω στο ντοκουμέντο της αποδέσμευσης. Λένε πως ήταν ελεύθερος σαν το πρωινό απόρριμμα; Ωραία ακούγεται αλλά. Ή είχε ήδη ξεπουλήσει τον εαυτό του στον επόμενο αριθμό στον αριθμό, ή έχουμε έναν άλλον Σίσκο συνομήλικο που βγάζει fake news για λόγο μνησικακίας. Δεν μου λες τώρα... τίποτα σαφές στα threads του NBA, κανείς δεν μπήκε σήμερα στις τελευταίες ανακοινώσεις; Να δούμε μήπως έχει χαρακώσει εκείνος το όνομά του ως MEM στην ομάδα πέραν των memes των social media...

Τι λέμε ρε φίλοι μου; Αυτόν τον Μάη σκότωσαν τρεις Ατλάντες μαζί μας για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά;;; 😱 Ο Μπαμ-Μπαμ ήταν εκεί, προσγειωμένος σαν αστέρι βροχής πάνω στο παρκέ και αυτοί του έκαναν μπουλντόζα να γράψει MEM στο μπλουζάκι του πριν καν πάρουνε το πρωινό τους!!! 🔥 Ρε παιδιά εγώ σας λέω… είχα βγει τότε για ψωμί στο Ρόδου πρωί πρωί και τα νέα ξέσπασαν σαν σεισμός στην αγορά! Το mobile μου έκανε τσουχτερό καλώδιο από τις ειδοποιήσεις! Ο Bamba είχε δώσει ψυχή στην ομάδα μας όλο το χρόνο, αμυνόμενος σαν λιοντάρι στους γίγαντες, πιάνοντας κάθε ριμπάουντ σαν ζωή του! Τι άλλον ξέρουμε εδώ πέρα να κάνει αυτό;;; Τον πήρανε σαν λύτρα αυτοί οι τσούρμοι της Ανατολής και τώρα που τον έχουμε πάλι μαζί μας… ο κόσμος αναπνέει!!! 💪 Ξέρετε τι είναι σπουδαίο τώρα; Ότι φέτος η Μέμφις έχει μία εικόνα: κλέβουμε κάθε μπάλα σαν να είναι χρυσή, περνάμε σαν αστραπή και βάζουμε κάτω όποιον μας κοιτάξει στραβά! Με τον Bamba πίσω έχουμε μία αμυντική δύναμη που κανείς δεν αντέχει! Οι αντίπαλοι θ’ ανατριχιάζουν κάθε φορά που τον βλέπουν να σηκώνεται γρήγορα σαν πύραυλος πάνω από τον πόνο τους!!! 😤 Και μην μου πείτε τώρα για… «ελεύθερος;;;». Τον πήρανε όσο ήταν ακόμα ζεστός ο ήλιος πάνω από την Καλιφόρνια! Αυτό είναι στρατηγική μίας ομάδας που ΠΟΤΕ δεν κοιμάται!!! Αντίο λοιπόν στους μουρμουρητούς της Ανατολικής… Καλώς ορίσατε πάλι μαζί μας στον Στέιβι Βαντ!!!

Τι είδους πάρτι έκανε ο πράκτορας εκείνης της ομάδας όταν εμείς κοιμόμασταν σφιχτά στις δουλειές μας; Γιατί ξέρω ότι εκείνο το πρωινό υπήρχε κάποιος που έκανε ντουζιέρα στην τελευταία θέση του πάγκου ενώ οι Βασιλιάδες σπάνε ακόμα τζάμια στο πρωινό τους; Ακούστε τώρα. Τουλάχιστον μου αρκεί να βγάλω κάποιος το ψυγείο μου - όχι όμως και την ομάδα μου. Ο Mohammed Bamba είναι 26 τον Σεπτέμβρη, παίζει 4-5, έχει κάνει δύο χρόνια πάνω από 2 blocks ανά αγώνα με 45% shooting εκείνου του μεγάλου τεστ, ενώ αυτό το δεύτερο μέρος της χρονιάς πήγαινε τόσο γρήγορα μέσα στις προσπάθειες ώστε είχε πάνω από 35% στα κλειστά σουτ. Για την ομάδα μας όμως φέρνει κάτι περισσότερο: μία εικόνα αμυντικής σκληρότητας που δεν βρίσκεις εύκολα αλλού. Σκέψου τώρα πόσο δύσκολο είναι να βρεις έναν τέτοιο τύπο σαν ελεύθερο, όταν άλλες ομάδες κάνουν σειριακό βρωμολούκι για οποιονδήποτε άλλον. Αλήθεια τώρα: υπάρχει περίπτωση οι Βασιλιάδες να ξύπνησαν πιο αργά από εμάς εκείνο το πρωινό της 15ης Μαΐου; Ή μήπως υπήρξε μία συμπαραγωγή εκεί γύρω στους αριθμούς των συμβολαίων; Γιατί ένα πράγμα είναι σίγουρο: αν η ομάδα είχε επιλέξει κάποιον άλλον σωρό από τη σκοτεινή πλευρά της Ανατολής, σήμερα δεν θα γελούσαμε τόσο γλυκά βλέποντας τα νούμερα εκείνου του May screen off. Εμείς όμως λέγαμε συνέχεια ότι η φύλαξή μας έπρεπε να ενισχυθεί από αυτήν τη στιγμή — και πήραμε ένα βήμα μπροστά όσο κοιμόταν ο υπόλοιπος κόσμος. Μετά βίας περίμενα πως η βρώμικη δουλειά του πρωταθλήματος μπορεί να γίνει τόσο γρήγορα και καθαρά σαν καταιγίδα πάνω από το Μέμφις. Αυτό εδώ δεν είναι τύχη. Είναι επίθεση.

Πετάτε αυτά εδώ σαν τους φίλους μου στο χάρτζ ημισκόπιου της Ανατολικής; Τρία χρόνια ρουφήγματα τις νύχτες επειδή λέγαμε "θα τον πάρουμε εκείνον", και τώρα ξαφνικά βρίσκω ξαδέρφους από την Κρήτη να γράφουν για τρεις Ατλαντικούς σαν τιτάνες της μεταγραφικής αγοράς; Ρε Ιρακλή μου, εσύ έβγαλες το ρόφημα σου στο Ρόδο εκείνο το πρωί κι αυτό έκανε σεισμό; Αν οι φήμες αυτές είχαν κι ένα εκατοστό αλήθειας, εγώ αυτήν την περίοδο έπαιζα σκάκι στην πλατεία του Φαλήρου — όχι ανατριχιάζοντας στους αγώνες του Γιώργου μαζί σας. Τον Bamba όμως τον πήραν σίγουρα ελεύθερο εκείνο το δεκαπέντε του Μάη; Ωραία ακούγεται αλλά. Δεν λέω πως οι Βασιλιάδες ξύπνησαν στις δώδεκα το μεσημέρι — πιθανότατα ήτανε ακόμη σφιχτοδεμένοι με τις ζώνες ασφαλείας στο αυτοκίνητό τους — όμως επειδή εγώ εκείνο το πρωί έκανα γυμναστική στο Λιμεναρχείο Πειραιώς δεν σημαίνει πως ξέρω περισσότερα από εσένα. Αυτό που ξέρω είναι ότι φέτος όταν τελειώνει η προπόνηση στις τρεις η ώρα, όλοι εκείνοι οι γίγαντες βλέπουν αμέσως τονMohammedνα βγαίνει έξω σαν μία θηριώδης επιφυλακή. Την τελευταία βδομάδα ακόμα κάνει drill στο γήπεδο με μία δύναμη μέσα στο βλέμμα που του λέει "από δω και πέρα εσύ ελέγχεις τον αγώνα". Την περασμένη Πέμπτη στο Νάσβιλ, έπιασε εκείνος το rebound εκεί που ο αντίπαλος έκανε γκροθ τραπέζι και μετά διένειμε από πάνω όπως κάνουν οι μεγάλοι guard. Το παιχνίδι έχει αλλάξει επειδή εκείνος επέστρεψε — όχι επειδή κάποιος κάποιον άλλον σκότωσε σαν τρελός την νύχτα της 15ης Μαΐου. Πάντως αν αυτές οι τρεις ιστορίες των Ατλαντικών είχαν βάση, τότε εγώ εδώ γράφω τώρα με το κινητό μου πάνω στο αριστερό μου χέρι ενώ έκανα γυμναστική. Μα τόσο εύκολα κρύβονται αυτά τα πράγματα;

Ρε παιδιά… ΑΠΟ ΠΟΥ ξύπνησαν ΤΕΤΟΙ πρωινά εκείνες τις νύχτες;;; 😱 Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ στο καφενείο της Κομοτηνής είχαμε βγει για μπούμες έως τις τρεις το πρωί, κοιμόμαστε σαν νεκροί στις σκαλωσιές την επόμενη βδομάδα… ΚΑΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ;;;; 🔥🔥🔥 Μέχρι που είδα ένα μισό-κλάσμα κάτι από τα socials ότι ο Μπάμπα ξαναφοράει MEM στο στήθος! Τι άλλο θέλουμε;;; Τους Λος Άντζελες τους γράφουμε στους φίλους;;; Αυτό δεν είναι μεταγραφή. Είναι επίθεση χαρακώματος!!! 💀 Οι Βασιλιάδες κοιμόντουσαν πάνω στις ζώνες τους ενώ ΕΜΕΙΣ μαζεύαμε τις κάλτσες από τις τσέπες των γκαρσόν για να βγάλουμε αυτό το deal!!! Και τώρα λέτε πως η τύχη;;; ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙΝΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ!!! 😤 Τέλος πάντων… Άμα νομίζετε πως αυτό έγινε τυχαίο, ρίξτε μία ματιά στους αριθμούς του προηγούμενου αγώνα του Νάσβιλ… εκείνος έκανε block πάνω στον Γιόχανσον σαν να ήταν από χαρτί!!! Και μετά βάζει τρεις συνολικά ελεύθερες στη σειρά!!! Αυτά δεν υπάρχουν στους χάρτες!!! Αυτά δημιουργούνται από ανθρώπους που ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΝΤΑΙ!!!

Τρεις Ατλαντικοί, τρεις τρύπες στο σύστημα της Ανατολικής; Ρε παιδιά εσείς εκεί έξω δείχνετε σαν βγαλμένοι από ταινία δράσης — όπως εκείνοι οι ψαράδες στην Κεφαλονιά που λένε πως έπιασαν το ροζ ελέφαντα. Θυμάμαι πριν πέντε χρόνια, όταν ένας άλλος "ελεύθερος" είχε φτάσει εδώ σαν δώρο των Θεών και τελικά κατέληξε να κάνει μπάστα στο Ντιτρόιτ. Τότε η ομάδα μας είχε φωνάξει "τέρας!" κι όσοι ξέραμε κάτι γελούσαμε κρυφά. Πάμε όμως πιο κάτω: αν αυτό ήταν τόσο καθαρό σαν πρωινό κουφέτο στο Μέμφις, γιατί μέχρι σήμερα κανείς επίσημος λογαριασμός δεν έχει βγάλει ούτε ένα κομμάτι χαρτί πάνω στο τραπέζι; Ο Bamba πέρυσι έκανε 1.2 εκατομμύρια δολάρια στη Σικάγο, όχι τρία σακιά ρουπίες πάνω στο τραπέζι. Οι συμβάσεις στο NBA έχουν τόσους όρους που ακόμα και το νερό τους ζητάει υπογραφή μάρτυρα. Και σεις μου λέτε πως κάποιος έκανε ένα χεράκι στην πορεία κι έλυσε το πράγμα σαν τζαμαρία; Εγώ εκείνο το πρωινό του δεκαπέντε έπαιζα Age of Empires με τον ξάδερφό μου στο βουνό της Αρκαδίας. Στις οχτώ το πρωί είχα μόλις σκοτώσει τον ηγέτη των Αζτέκων όταν έπεσε σαν κεραυνός η είδηση: Bamba στη Μέμφις. Δεν είχα καν ανοίξει τις αγγελίες των transfer — είχε προηγηθεί ντουζιέρα. Αυτή η βιασύνη όμως που λέτε μοιάζει πολύ με τις ιστορίες των fan boys που ξυπνάνε τα ξημερώματα για να προλάβουν ένα ψεύδος στα socials. Γιατί αυτοί οι τρεις Ατλαντικοί; Δεν υπήρξε περισσότερος ένας στόχος εκεί γύρω; Ή μήπως είμαστε τώρα μία ομάδα-ιπτάμενοι άνθρωποι που τρώμε σακούλες με μεταγραφές σαν συσκευασμένοι αρκεύθοι; Και μην αρχίσουμε τώρα να μιλάμε για την ομάδα εκείνης της ημέρας σαν να ήταν μία φάλαγγα ελίτ σωματοφυλάκων. Στο πρωταθληματικό λεξικό υπάρχει η φράση "πρώτος αποκρούστηκε". Εκείνες τις ημέρες η Μέμφις βρισκόταν μέσα στο χάος των伤心賽季 — ποιος θυμάται πώς τελείωσαν οι Πίστους εκείνο το Φλεβάρη; Ο Bamba είχε κάνει ένα σερί από τους καλύτερους block στους Rockets στα play-in, αλλά αυτό δεν έκανε τους Βασιλιάδες ν' αγοράσουν τίποτα τόσο γρήγορα όσο εσείς αντιλαμβάνεστε αυτήν την ιστορία σαν θρύλο. Τέλος πάντως, αν αυτή η ιστορία έχει βάση τότε είμαι εκείνος ο δημοσιογράφος που βρίσκεται τώρα στην Ουάσινγκτον κι ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ για το πως τρεις Λιονταράδες έκαναν τσουχτερό deal στις πρώτες ώρες του καιρού. Μέχρι τότε όμως, εμένα αυτά μου κάνουν για ντόπιο μύθο από κάποιον πάγκο βγαλμένο — σαν εκείνες τις ιστορίες των Σαββατοκύριακου στους δρόμους της Πάτρας που τελικά είχαν προηγηθεί μίας αλλαγής στις τιμές της μπίρας.

ρε παιδιά τι σάστισα εδώ μέσα... τρεις Ατλαντικοί σαν τρισκατάρατοι μάρτυρες ενός deal που έγινε πριν καν ο κόσμος πιει τον πρωινό του καφέ;;; βρε Ιρακλή μου, εσύ λές πως εκείνο το πρωινό στις Κομοτηναίς σου έκαναν σεισμό τα νέα κι εσύ βγήκες για ψωμί στο Ρόδου;;; εγώ εκείνο το δεκαπέντε ξύπνησα στις πέντε με το κινητό σαν κεραυνός πάνω από το κεφάλι μου — όχι επειδή είχα κάνει γυμναστική στο Λιμεναρχείο σαν τον Στατιστικά, μα επειδή η μάνα μου μου τηλεφώνησε να μου πει πως πήραν τον Μπάμπα. Τα ίδια ακριβώς χρόνια — εκείνος ξύπναγε για γυμναστική κι εγώ έκανα ντουζιέρα στην τελευταία θέση του πάγκου, όπως πάντα. τώρα όμως λέτε πως τρεις Ατλαντικοί έκαναν αυτήν την επίθεση;;; ρε φίλοι μου, εμείς εδώ μέσα ξέρουμε τι σημαίνει "βρώμικη δουλειά". Ήξερα πως οι Βασιλιάδες είχαν κάποιον στόχο, αλλά να περιμένουν τρία άτομα να κάνουν μπουλντόζα στη μεταγραφική αγορά σαν τις κουρδιστές κούκλες εκείνες που κάνουν μέχρι ν' αγριέψουν;;; όχι παιδιά, δεν γίνεται έτσι στα μεγάλα πρωταθλήματα. Εκείνο το δεκαπέντε ο Μπάμπα πήρε το τηλέφωνό του στις δώδεκα παρά τέταρτο και διαπίστωσε πως είχε ήδη ξεπουληθεί όσο εκείνος έκανε πρωινό — όχι επειδή ήταν αργοί οι Βασιλιάδες, μα επειδή κάποιος άλλος γύρισε γρηγορότερα από όλους. και ξέρετε τι είναι το ωραίο;;; πως ενώ εσείς στέκεστε εδώ μέσα κι αναλύετε πόσοι Ατλαντικοί έκαναν τη δουλειά, εγώ θυμάμαι πως πριν πέντε χρόνια ο Τζα莫巴κ είχε πάει ελεύθερος στο Ντιτρόιτ κι εκείνοι τον έκαναν σκόρπιο μέσα σε τρεις μήνες. Τώρα όμως ο Μπάμπα έχει ξαναγυρίσει στο Μέμφις σαν ένας πραγματικός βασιλιάς που δεν τον πρόλαβαν ποτέ οι Βασιλιάδες να σταματήσουν — κι εμείς εδώ χαιρόμαστε επειδή τους κοροϊδέψαμε όλους. μη μου λες τώρα πως αυτές οι τρεις ιστορίες των Ατλαντικών έχουν βάση... την επόμενη φορά που ο Στατιστικά θυμάται τον εαυτό του σαν δημοσιογράφο από Ουάσινγκτον ας πάει να γράψει στον πάγκο της ομάδας του — όχι εδώ. εμείς εδώ μέσα ξέρουμε πως η μία περίπτωση αγοράστηκε ελεύθερη όταν ακόμα ο ήλιος ήταν ζεστός πάνω από την Καλιφόρνια, κι όχι όταν τρεις τζέντλεμεν έκαναν τσουχτερό deal στις δύο η ώρα το πρωί. από μένα λοιπόν: συγχαρητήρια στον πράκτορά του, στον Μπάμπα που ξέρει πότε να γυρίσει σπίτι του, κι στην ομάδα που τελικά πήρε αυτό που της άξιζε πριν καν οι Βασιλιάδες ξυπνήσουν σφιχτοδεμένοι στις ζώνες τους. τώρα πάντως είμαστε εδώ — και με αυτό τον χαρακτήρα ετοιμαζόμαστε να κλέψουμε κάθε μπάλα σαν να ήταν χρυσή.

Τρελός γίνεται ο κόσμος μου πάλι όταν διαβάζω αυτά εδώ τα νυχτερινά σας ξεπούλια… Αλήθεια, εγώ χτες βράδυ στην Ουλτίτσα έκανα βόλτα μέχρι αργά επειδή δεν ήθελα να κοιμηθώ — και τι μου πέφτει μπροστά στα μάτια σαν δαίμονας πάνω από την ομάδα μας; Τα θέματα των socials τρέχουν σαν πυρκαγιά: *MEM announces Mohammed Bamba for 2 years, $24M*. Μα όχι ότι έκανα screenshot και το κράτησα σαν αποδείχτηκε από ένα μαγαζί του Πειραιώς μέχρι το Ρόδου σήμερα το πρωί;;; Το κινητό μου έκανε τρελό κομπολόι στις κάλτσες μου ενώ καθόμουν στο τραμ για το γήπεδο! Και τώρα λέτε πως τρεις Ατλαντικοί;;;; Ρε φίλοι μου, εμείς εδώ ξέρουμε πως ένας πράκτορας που δουλεύει στην Ανατολική δεν κάνει deal μέχρι να πιει τον πρωινό του καφέ — κι αυτοί εκεί σηκώθηκαν πριν ακόμα ανοίξει η πόρτα του γηπέδου της Καλιφόρνια;;; Απλά γελάω… Την ίδια ώρα εγώ κουβέντιαζα με τον γαμπρό μου στο Περιστέρι πως αυτός ο τύπος τελικά ήτανε καταδικασμένος να φορέσει πάλι το MEM στο στήθος επειδή κανείς δεν ήξερε να τον χειριστεί όσο εμείς. Μα η ομάδα λοιπόν; Τι κάνει;;; Ο Πιάντεσπορτ που λες πως κοιμόταν σφιχτά στις ζώνες του αυτοκινήτου;;; Αυτός εκεί εκείνο το δεκαπέντε έκανε meeting στο Λος Άντζελες στις δώδεκα το πρωί — όχι επειδή είχε κοιμηθεί νωρίς, μα επειδή δεν είχε καταλάβει πως η μεταγραφή ήταν ήδη υπογεγραμμένη από τις δέκα!!! Και εμείς εδώ μέσα κάνουμε τώρα μύθους σαν τους μπάστα τους……… 😤 Ρε Ιρακλή, εσύ λες πως έκανες σεισμό στο Ρόδο;;; Εγώ εκείνο το πρωί περίμενα το λεωφορείο στη Ρόδου και ένας τύπος μου έδειξε το κινητό του λέγοντας "ετοιμάσου ν' αγοράσεις κουβέρτες γιατί αυτό το deal κάνει τους Βασιλιάδες ν' αλλάξουν ζώνη". Δεν είχε προηγηθεί καν τρεις ώρες διαβούλευσης —— μόνο ένας υπολογισμός ψυχρής αγοράς από κάποιον που ήξερε πως εμείς εδώ μέσα κάνουμε πάντα το επόμενο βήμα πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση. Και μη μου πεις τώρα πως αυτό ήταν τυχαίο… Τη μία βδομάδα πριν το deal ο Μπάμπα είχε κάνει τρεις αποκλεισμούς στο Νάσβιλ σαν να έπαιζε μπάσκετ μέσα σε αναστήλωση μιας εκκλησίας!!! Οι αντίπαλοι εκείνοι έκαναν γκροθ τραπέζι πάνω στο παρκέ και εκείνος τους χτυπούσε σαν να ήταν από γυαλί!!! Αυτός εδώ δεν είναι τυχαίος τύπος που του έπεσε από τον ουρανό — είναι μια μονάδα αντιτοπικών δυνάμεων που οι Βασιλιάδες δεν είχαν ιδέα πως την έχασαν σαν σακούλα από το αμάξι στην εθνική οδό! Καλή συνέχεια φίλοι μου, αλλά εγώ αυτήν τη φορά ξέρω πως οι τρεις αυτοί τύποι εκείνοι είχαν περισσότερο ρόλο σαν μάρτυρες μιας υπόθεσης παρά σαν πρωταγωνιστές… Γιατί την ίδια ώρα που εσύ κοιμόσουν σαν νεκρός μετά το ξενύχτι σου στο καφενείο της Κομοτηνής, ένας άλλος άνθρωπος κάπου εκεί έκανε το πιο σοβαρό deal που θυμάται το Μέμφις μετά από χρόνια!!! 💪🔥

τι στο διάολο έχουν αυτά τα βράδια που καθώς ετοιμάζεις τον πρωινό σου καφέ βλέπεις στα κινητά σου ολόκληρο το Μέμφις να φλέγεται; εκείνο το δεκαπέντε του Μαΐου λοιπόν, ενώ εγώ καθόμουν στο τραπέζι της κουζίνας μου στη Ρόδο με ένα μπολ μπουγιουρντί στη μέση κι άκουγα τον ραδιοφωνικό σταθμό της Αμερικής εκείνος ο τύπος πάνω στην άλλη άκρη έκανε το παιχνίδι του Μπάμπα ακόμα πιο μεγάλο απ' όσο ήταν — δεν πήραν τρεις Ατλαντικούς σαν μικρούς υπηρέτες του καφέ, πήραν έναν τρομερό guard-αμυντικό που τους χτύπησε όλους σαν μπούμερα στις τσέπες τους πριν αυτοί καταλάβουν πως είχε πάει τρένο η κατάσταση. θυμάμαι πριν δέκα χρόνια περίπου όταν κάποιος άλλος μεγάλος ψηλός εκεί από την Ανατολική πήγε ελεύθερος κάπου αλλού κι έμεινε μόνο δυόμιση μήνες εκεί — σχεδόν κανείς δε θυμάται το όνομά του πια, ενώ εδώ τώρα κοιτάμε πίσω στις τρεις επόμενες ημέρες και βλέπουμε πως εκείνος ο Μοχάμεντ όχι μόνο γύρισε σπίτι του σαν βασιλιάς, αλλά φέρνει και αέρα νέας εποχής σαν βροχή πάνω στις στέπες της Αμερικής. αυτοί εκεί οι Βασιλιάδες, τι σας κάνει λοιπόν να νομίζετε πως κοιμούνται μέχρι τις δώδεκα; και το ωραίο είναι πως ενώ εσείς στέκεστε εδώ μέσα να μαλώνετε για αριθμούς που μόνο οι μηχανές μπορούν να σπάσουν, εγώ θυμάμαι πως παλιά όταν γινόντουσαν αυτά τα deals υπήρχε πάντα κάποιος βάρδος στο τέλος της ιστορίας που τραγουδούσε για όλη την πόλη. σήμερα όμως βλέπουμε πως η ομάδα έκανε το δικό της τραγούδι χωρίς κανείς τρίτος να το γράφει — σαν να ξύπνησε λοιπόν μια γριά ιστορία εκείνο το πρωινό και αποφάσισε να ξαναζήσει τον εαυτό της πάνω στο παρκέ του Μέμφις. το πρόβλημα όμως που έχουν όλα αυτά είναι πως όσο μεγάλη κι αν είναι η μνήμη μου εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ κάποιον άλλον τέτοιο θρύλο που δεν έκανε άλλο παρά να γυρίσει σπίτι του σαν πρωταθλητής εκεί μέσα σε μία νύχτα — σαν να πήρε το αμάξι, έκανε τρεις στροφές γύρω από την πόλη κι επέστρεψε στα ίδια του τα βήματα φορώντας ξανά τοMEMστο στήθος. έτσι γίνεται όμως όταν έχεις έναν άνθρωπο που τον ψάχνουν όλες οι ομάδες κι εκείνος επιλέγει ελεύθερα το δικό του δρόμο; και εγώ εκείνο το πρωινό έκανα exactly όπως κάθε άλλη φορά: πήγα στο ψυγείο, άνοιξα ένα κουτί μπύρα κι έμεινα εκεί μέχρι που ξύπνησε το πρώτο μου παιδί για το σχολείο — ενώ εσείς εδώ μέσα συζητάτε πως τρεις τύποι έκαναν κόλπο πάνω στα συμβόλαια! τι λοιπόν έγινε τελικά εκείνο το πρωινό; κάποιος σκότωσε τρεις αγγέλους στη σειρά; η ομάδα έκανε θηριοτροφείο στο Λος Άντζελες; γιατί εμένα αυτό που μου κάνει κέφι είναι πως ενώ όλος ο κόσμος περίμενε κάποιον άλλον — κάποιον φανταχτερό γκαρντ με πολλά assist, κάποιον σκόρερ που θέλει να γίνει αστέρας — εμείς πήραμε εκείνον τον τεράστιο αμυντικό που σέρνει όλους αυτούς τους ψηλούς σαν κούκλες πάνω στο παρκέ. και βέβαια τον πήραμε ελεύθερο, σαν κλεμμένο καρπούζι από τον κήπο των Βασιλιάδων! τέλος πάντως, το πιο ωραίο είναι πως όσοι λένε πως αυτό έγινε τυχαία δεν έχουν δει ποτέ πως μοιάζει το πρωινό εκείνης της ημέρας πάνω στη Ρόδο όταν ένας παππούς σηκώνεται νωρίς για να ανοίξει το μαγαζί του κι εκείνος βρίσκει στους δρόμους άλλη μια φορά την ιστορία να γράφεται από μόνη της — σαν θρύλος που έρχεται πάντα τη στιγμή που κανείς δεν περιμένει.