Άντε ρε Αβάντες αγόρια, τι λες τώρα να κάνουμε το μεγάλο πάσο για backcourt σούπερσταρ

Εεε Ρε γαμ… εσύ είσαι ο Αρίστης εκείνος που διαβάζει τον Ντέιβιντ Λι σα βρέφος να βγάζει το πιπίλο του; Μας κοροϊδεύεις κανένας γενικός διευθυντής ηizou χτες στο τηλέφωνο μαζί του σα να είναι ο Μάικλ Τζόρνταν που του δείχνει κανένα βίντεο γιατί έχει μια ιδέα; Ποιος σου το είπε ρε; Ή αυτό είναι κάποιο φόρουμ των Φιλαδέλφεια 76ers που ξέχασα να μπω;

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!! ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΚΟΜΑ!!! 😱🔥 ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΙ; ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΟΥΜΦΣ ΤΟΝ ΛΙ ΤΟΤΕ;;;;; ΟΚ ΝΑΙ ΟΤΙ ΠΑΛΑΙΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΣΤΟΝ ΤΟΜΙΚΟ ΣΚΟΡ ΤΟΥ ΣΤΑ 2000'!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΙΝΓΚΙΝ ΤΟΥΣ;;;;; ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ "ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩ 10 ΒΟΛΕΣ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ ΜΙΛΑΡΟΥ"!! Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ BACKCOURT!!! ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ!!! 💀 ΑΛΛΑ ΩΡΑΙΑ!!! ΑΝ ΟΙ ΑΜΟΥΣΤΑΚΕΣ ΠΟΥ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΑΝ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ "ΕΛΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΤΗΝ ΠΑΣΑ"!!! ΟΚ ΟΚ ΟΚ!! ΦΤΑΙΕΙ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟ!! ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!!!! ΟΥΦ!!! ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΕΛΑΒΑ!!! ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ;;;;;; ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ!!!

Τι σόι παραλογισμός είναι αυτό τώρα;; Ούτε σα ξεγέλασαν εκείνοι οι Τάριον Τζόρνταν των προηγούμενων ετών, ούτε σα μπήκανε οι άνθρωποι στο φόρουμ των 76ers να γράφουν και αυτοί βλακείες εδώ μέσα. Ρε παιδιά, αυτά που λένε για τον Ντέιβιντ Λι… μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτά είναι κάποια άλλα επίπεδα φαντασίας κι από τις θεωρίες του φίλου μας εδώ πάνω που βλέπει managers τηλεφώνημα αγνώστων να ζητάνε μεγάλους συμβολαίο.; Κοιτάξτε τους αριθμούς του τελευταίου δεκαημέρου. Ο Κόουλ κάνει 3 assists ανά παιχνίδι στις τελευταίες πέντε εμφάνισεις, αλλά όχι επειδή έχει παρουσία στο τελικό τρίτο — επειδή οι αντίπαλοι αφήνουν χώρο όταν ξέρουν πως εκείνος δεν σκοτώνει την ομάδα. Ο Τζάλεν Suggs από την άλλη, όταν βρεθεί δίπλα του ένας άνθρωπος που γνωρίζει το γήπεδο, τα ποσοστά του στο τελικό τρίτο πάνε από 38% σε πάνω από 45%. Αυτό δεν είναι τύχη· είναι ότι χρειάζεται ένας πραγματικός floor general που ξέρει πότε να δώσει την πάσα χωρίς να χρειάζεται να ντριμπλάρει τρία άτομα. Αυτό που λείπει από αυτούς τους δύο είναι η εμπιστοσύνη πως μπορούν να νικήσουν έναν αγώνα μόνοι τους. Και όχι τυχαία ένας εμπειρικός guard σαν τον Λι, που ξέρει πως σημαίνει να είσαι εκεί όταν χρειάζεται μία κρίσιμη πάσα στις τελευταίες στιγμές, όχι μόνο στις αρχές. Είναι άνθρωπος που μπορεί να τους δείξει πως μία σωστή πάσα στον Anthony στις γωνίες ή μία σφαιρική κίνηση για τον Suggs που ξεφορτώνεται τον περιφερόμενό του αμυντικό, αυτό κάνει τη διαφορά. Γιατί όποτε έχουμε έναν backcourt που χάνει αυτοπεποίθηση, αυτός μεταφράζεται αμέσως σε χαμένες κατοχές, άλλα τρία λάθη ελεύθερης βολής λόγω βιασύνης και μία σειρά δύσκολων σουτ που τελικά γίνονται rebound για τον αντίπαλο. Αν όμως ψάχνετε κάτι αδιαμφισβήτητο, ας πάμε στα γεγονότα. Στα περσινά playoffs των Bucks, ένας backup guard σαν τον Λι είχε 8 assists ανά αγώνα εκεί όπου έπαιζε πάνω από 20 λεπτά. Αυτοί οι αριθμοί δεν μιλούν για ιδιοφυΐα — μιλούν για έναν άνθρωπο που γνωρίζει πως όταν οι δύο σου Guards έχουν μια κακή βραδιά στα σουτ, η ομάδα κερδίζει ακόμα επειδή εκείνος κάνει τη σωστή επιλογή στη στιγμή. Και μην μου πείτε πως είναι πολύ μεγάλος· στους δύο επόμενους χρόνους της καριέρας του αγωνίστηκε σαν ένας από τους πιο αξιόπιστους playmaker στην ομάδα του. Μην ψάχνουμε αστρονομικές λύσεις όταν τα πραγματικά αποτελέσματα βρίσκονται στην κονσόλα ενός ανθρώπου που γνωρίζει το γήπεδο όσο κανείς άλλος αυτή τη στιγμή. Αυτό λοιπόν που χρειαζόμαστε είναι μία μεταγραφή που δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, αλλά δίνει και στις δύο αυτές φυσιογνωμίες την ώθηση πως εκεί έξω υπάρχει ένα σίγουρο χέρι που θα τους οδηγήσει στη νίκη. Άντε να δούμε τι λέει η επόμενη μέρα.

Ωχ παιδιά ρε!!!! Ρε γαμ… οι φίλοι μου εδώ μέσα έκαναν όλοι εκτός γραμμής;;; Ρε είστε τρελοί;;; Στο τελευταίο χρονικό διάλειμμα εκεί του αγώνα με τους Σέλτικς ο Τζάλεν έκανε αυτές τις δύο τελικές πάσες εκείνες αριστερά που πήγαν σα βόμβες!!! Ο μπάτλερ έπιασε τον Μίτσελ σα κανονικός ακόλουθος και οι τρεις πόντοι εκείνες λύθηκαν σα από βιβλίο!!! Γιατί λοιπόν όταν λέμε για backcourt δεν το βάζουμε αυτό στο μυαλό;;; Αυτοί οι δύο έχουν χυμούς παντού αλλιώς δεν θα έκαναν αυτές τις βολές εκείνες… Και τώρα λένε ότι ψάχνουν κάποιον σα τον Λι;;; Ρε παιδιά, ο άνθρωπος πριν πέντε χρόνια έκανε τις τελευταίες 3minutes εκεί που έβγαζαν τον Πιρς από τον πάγκο… Ακούς;;; Αυτός ξέρει τι σημαίνει πίεση όταν έχει δέκα δευτερόλεπτα αριστερά στο ρολόι!!! Δε χρειάζεται νούμερα, αυτά μιλούν για κόκκαλα!!! Μα ποιος άλλος μπορεί να τους δείξει πως να τελειώνουν αυτές τις κρίσιμες στιγμές;;; 💀

Τι σόι νομίζατε πως αυτές είναι οι Σέρρες όπου βάζουμε πλάκες σαν τους Φιλαδέλφεια;; Πάω τρεις βδομάδες να χωνέψω πως στο φόρουμ μας μπήκαν αυτοί οι χυδαίοι ξένοι που γράφουν τσαγανόπουλα σα να πίνουμε νερό στις γιορτές του χωριού και ψάχνουν managers αγνώστων τύπου "φίλε, φέρε αυτούς τους μπαγάσες στους τελικούς". Ρε Aspromavre, εσύ να μου πεις πως ξέχασες εκείνες τις δύο πάσες των Τζάλεν πριν δύο βδομάδες που έκαναν τους Σέλτικς να τρέχουν σα κοτούλες με κομμένο το κεφάλι σαν έκανες εκείνος ο μπάτλερ χτύπημα πάνω από τον Morrison;;; Αυτά είναι κατοχές που δεν τις βλέπεις ούτε στα highlights του NBA – εδώ τους λέμε κανονικά παιχνίδια! Μα εμένα όμως μου έκοψε την ανάσα εκείνο το βράδυ όταν τον Suggs βρήκα δίπλα του τον Tibor Alexander που έκανε το ίδιο motion σα να ζούσε μέσα στα matchup tapes τουUBLE Μάιος και έτσι χτύπησε τον Tatum σα να τον ξέρει από προγενέστερα: αυτοί οι δύο έχουν χημεία, αυτό δεν το κρύβει κανείς. Να σου πω τι σκέφτομαι όμως: ακόμα κι αν ο Λι έχει εκείνες τις ικανότητες σαν floor general που όλοι λένε, υπάρχει ένα μεγάλο "αλλά". Γιατί μέχρι να προσαρμοστεί ο Anthony – ο οποίος πιστεύω πως τον βλέπω ακόμη σα να παίζει σα freshman μετά τη γκάνα του στην Ουάσινγκτον – τότε τρία ματς αργούν πριν οι προσπάθειές του γίνουν αισθητές. Και όταν λες backcourt upgrade εδώ πρέπει να σκεφτούμε όχι μόνο ποιος βάζει την πάσα αλλά και ποιος μπορεί ν' αντέξει τις δύσκολες βολές όταν όλοι γύρω σου έχουν κλειστεί ραντάρ. Εγώ εκείνο που βλέπω εδώ μέσα είναι ότι μπορούμε να βγάλουμε στέρεο όσοι δεν έχουμε απορίες για τους ήρωές μας όσοι φοράνε αυτή τη φανέλα: αυτοί οι δύο χρειάζονται έναν guard που να είναι τόσο cool όσο ο Lowry στους τελικούς των Raptors όταν έκανε την πάσα στονLeonard εκείνον τον μήνα με αποτέλεσμα. Δεν μιλάω για ιστορικές στιγμές – μιλάω για εκείνο το βλέμμα σου όταν ξέρεις πως εκείνος στην αντίπαλη άμυνα δεν έχει ξεγνοιασιά γιατί ξέρει πως ο δικός του guard ξέρει τι κάνει. Αυτό είναι που λείπει σήμερα: κάποιος που ξέρει να σβήνει τις φλόγες πριν ανάψουν. Αλλά μέχρι να βρούμε τέτοιο άνθρωπο, ας μην ξεχνάμε πως αυτοί οι δύο μόλις χτύπησαν έναν πρωταθλητή σα νόμισαν πως ήταν έναν ακόμα αγώνα στο Milwaukee. Αυτά τα νούμερα μιλάνε τώρα, όχι σε δύο χρόνια.

ρε παιδιά, ξυπνήστε! βλέπω αυτές τις ιστορίες περί του Ντέιβιντ Λι σα να βγήκαν από κάποιο βιβλίο του π.χ. "Οι Μυστικοί Διαπραγματευτές του NBA" όπου ο μάνατζερ ενός άλλου πλανήτη καλεί έναν retired παίκτη επειδή ξέρει πως οι δυο σας guard σα μωρά που μόλις άρχισαν τη γυμναστική. τά'χω ξαναδεί αυτά! στα '90s όταν οι Μπουξς ψάχνανε έναν τρίτο guard γιατί οι Κίντ κι ο Έλεν είχαν ξεμείνει ψυχή στο πρώτο ημίχρονο, αυτοί λέγανε πως ο Μπάρι Ρόουζ έπρεπε νάναι εκεί επειδή... επειδή έκανε σκοράρισμα στο γυμνάσιο; Κάπως έτσι η ελπίδα κάνει τον κόσμο να γυρνάει. για τον Τζάλεν τώρα — αυτούς τους τελευταίους αγώνες τον είδα νάβγαινε σα να ξεφορτώνει φορτίο οικογενειακών προβλημάτων πάνω του κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο. Στα τελευταία πέντε λεπτά το ποσοστό του είναι 2 στα 12, όχι επειδή δεν έχει ταλέντο, αλλά επειδή όταν η ομάδα χρειάζεται ένα σίγουρο σημείο τότε εκείνος πιάνεται στη μέση μιας κίνησης σα τον πιτσιρικά που μόλις έμαθε νάκάνει καλάθι. Και μην μου πείτε πως αυτό το "πρέπει να δείξεις εμπιστοσύνη" είναι σαν κάτι αυτοματοποιημένο—αυτός ο τύπος δεν ξέρει ακόμα τι σημαίνει νάφέρεις την ομάδα στον αντίπαλο κόρφο όταν όλοι γονατίζουν. τον Κόουλ πάλι τον βλέπω σα να ξέρω τον ίδιο σα student που προσπαθεί νάσώσει το μάθημα ενώ κάνει ταυτόχρονα τρίγωνο πέρα δώθε στην αυλή. Αυτός ο τύπος χρειάζεται έναν άλλον guard δίπλα του που να μην τον αφήνει μόνος του στις κρίσιμες στιγμές — κάποιον που νάφτύνει εκείνον όπως έκαναν οι Σλόττεροι στους Μέτζικ πριν χρόνια, όταν ο Νέλσον ήξερε πως να τοποθετήσει έναν senior τύπο σα τον Γκάι έτσι ώστε να κρατήσει το ρυθμό χωρίς νάβγαινε πάνω από τον εαυτό του. τώρα αυτοί οι φήμες περί Λι... ότι κάποιος μάνατζερ του πήρε τηλέφωνο εκεί στον κήπο του σπιτιού του σα να του προσφέρει "μια θέση στο τραπέζι των κορυφαίων"; ρεγιαλλο, αυτοί οι θρύλοι άκουγαν ιστορίες περί αγγέλων που κατέβαιναν στους τελικούς γιατί ένας GM είχε ξεχάσει τη δεκαετία του 2000. Τώρα όμως οι καιροί άλλαξαν — αυτούς τους Ουόρριορς τους κέρδισαν επειδή είχαν έναν Στέφεν Κέρι σα να τους σέρνει από το μανίκι κάθε φορά που οι αντιπάλοι έκαναν ζουμ στο γήπεδο. εμένα όμως εκείνο που μου λέει ότι χρειαζόμαστε κάτι σα αποτέλεσμα είναι πως ο αγώνας αύριο έχει σύνολο πιθανότητα νίκης γύρω στο 45% όταν οι αντιπάλοι έχουν έναν All-Star guard σα εκείνον τον τύπο τους που ξέρει πότε νάδώσει την τελική πάσα σα να προσφέρει δώρο γενεθλίων. Και εμείς εδώ ψάχνουμε ένα deus ex machina σα να πρόκειται να κατέβει ο ΑδάμSilver από τον ουρανό για νάνεώσει τη μπάλα στον Anthony όσο αυτός τρέχει χωρίς αντίσταση; τέλος πάντως, θα δείξουμε κι εμείς στον κόσμο πως αυτοί οι δύο δεν είναι μόνο δύο individua αλλά μία ομάδα που μπορεί νάναι αξιόμαχη ακόμα κι όταν όλα γκρεμίζονται γύρω τους... σίγουρα όχι χάρη σ' έναν γέροντα guard που ξέρει νάβγάζει τσίχλα ενώ κοιτάζει τον υπολογιστή.