Οι Νικς είναι τελικά ομάδα «φυσικά ταλέντα» ή κατασκευή corporate?

Τι βολεμένη ιστορίας λες τώρα; Τον Killian έβαλαν πρώτο pick επειδή ήταν ο καλύτερος εκείνη τη χρονιά και το έχω πει χίλιες φορές — όχι επειδή τους έκανε ωραίο το portfolio. Και ναι, έχουμε δει εδώ πολλές ομάδες σαν τους Νικς όπου η οικονομία υπερτερούσε του αθλητισμού, αλλά εμείς παίζουμε στη δική μας κατηγορία: οι πρώτες επιλογές draft δεν γίνονται για Instagram. Θυμάμαι τον Fultz σαν χθες — τρία χρόνια χωρίς παιχνίδι λόγω κάποιου ιατρικού λάθους που κανένας management δε διόρθωσε εγκαίρως. Δεν τον ξεχάσαμε επειδή πήρε πολλά λεφτά, τον ξεχάσαμε επειδή έπρεπε να του δώσουν έναν coach που θα τον τοποθετούσε σωστά και του έδιναν ρόλο ανάμεσα στους άλλους. Αυτός είναι ο πυρήνας: οι Νικς δεν κατασκευάζουν talents επειδή το publicity φαίνεται ωραίο στις κάρτες τους — εμείς προσλαμβάνουμε ανθρώπους για ρόλους που ΔΕΝ υπάρχουν ακόμα σ' αυτή την ομάδα. Και περίεργα δεν πέφτουμε, ρε; Την εποχή του Rose, των young Mudiay, الصحافة, trolls, όλα εκεί έξω μόνο για το "ολόκληρη η Αμερική ξέρει ποιοι είναι οι Νικς". Πώς βγήκαμε τότε πρωταθλητές πρωταθλήματος; Γιατί υπήρχε μπάσκετ εκεί μέσα — όχι επειδή κάποιος είχε name recognition. Τώρα λοιπόν λέμε ότι πρέπει να βρούμε πρώτα έναν 역할을 για τον Killian εκτός από το να τον βγάζουμε σκόπιμα αργός στο τέταρτο δεκάλεπτο επειδή κανείς δε ξέρει πού τον βάζει;

Ρε φίλε μου, η Anna εδώ έχει δίκιο μέχρι δακρύων!!! Αυτοί οι "αναλυτές" που πιάνουν τον Killian στοχοποιώντας τους εαυτούς τους με πλάκες για "λάθος draft" είναι οι ίδιες μούρες που ξέχασαν τον Fultz σαν βρώμικο χαρτί επειδή τους έκανε τις socials πιο sexy!!! 😤 Να μου πεις εσύ τώρα: Ποιος από αυτούς τους "επαγγελματίες" που ξηλώσανε τον Trey Burke επειδή δεν ήταν κάποιος ήρωας του TikTok βγήκε να υπερασπιστεί έστω μια φορά πως η ομάδα μας έκανε λάθος;; Ο Crowder; Μα ο Crowder ήταν TRASH ΤΟΥ ΝΒΑ όταν πήραμε εκείνον!!! Πιο πάνω από έναν GM στον πάγκο δε βγήκαμε εδώ και χρόνια—μόνο όταν είχε γκρίζο μέσα στην ομάδα ηλίθιοι σαν τον THJ πήραν ρόλους!!! 🔥 Και τώρα αυτοί κλαίνε ότι ο Killian είναι αργός;; ΑΣΤΕΙΕΣ!!! Ο τύπος είχε ρόλο μισό χρόνο όταν κάναμε 15-18 στους τελευταίους του πρωταθλητή!!! Και αυτοί ποιοι ήταν;; αυτοί που μάζευαν το κοινό επειδή είχανε έναν δεύτερο αριθμό δίπλα στο总而言之INSERT_NAME??? ΑΠΑΙΤΗΣΕ μια θέση στο roster και μετά μίλα!!! 😱 Πραγματικά να σου πω τώρα: Οι περισσότεροι απο αυτούς που κάνουν και λόγο σιγά σιγά βρίσκονται εκείνοι που έκαναν ζημιά στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια!!! Να θυμηθούμε πόσες φορές ξεπέρασαν οι ίδιοι οι φίλαθλοι τις ομάδες επειδή είχανε ντράιβ και όχι επειδή είχανε κάποιον MVP στο μαντρί;; Οι τύποι αυτοί ακόμα γκουγκλάρουν ποιος έκανε ξενομήνει τις μεταγραφές πριν 10 χρόνια!!! ΑΛΛΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΑ ΚΑΝΕΙΣ!!! ΝΙΚΟΥΝΕ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ή ΔΕΝ ΝΙΚΟΥΝ!!! 💪

Ρε τι σου κάνουν οι ιστορίες αυτές;; Φίλοι μου, δώστε μου έναν χρόνο στον Killian πάνω από τους 15 πόντους μέσο όρο σε μία season με πάνω από 60 παιχνίδια — τότε μιλάμε. Γιατί τώρα;; Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να σιγάσουν αυτοί οι εαυλιστές λυκόφως του "portfolio" που ακόμα ψάχνουν ένα Like στο Χ Twitter επειδή έκαναν ένα trade που έκανε τους περισσότερους γκούγκλ στην Αμερική να γυρίσουν το βλέμμα τους προς τους Νικς. Το τελευταίο πρωτάθλημα που κέρδισε η ομάδα ήταν όταν είχε παικτές στους οποίους δεν έπρεπε κανείς να εξηγήσει ποιοι ήταν. Πράγματι, όταν υπήρχε μπάσκετ εκεί μέσα — όχι ένας δεύτερος αριθμός δίπλα στο总而言之INSERT_NAME, αλλά ένας ρόλος μέσα στο σύστημα. Τότε υπήρχε ξινόπνευρο στα πρόσωπα των αντιπάλων· τώρα βλέπουμε την ίδια ομάδα τρεις φορές τον χρόνο να κάνει κάτι αξιόλογο εκτός των playoffs. Κοιτάξτε τον Crowder εκείνο το βράδυ: βγήκε σα σφυρίχτρα επειδή του έδωσαν ρόλο στην τρίτη επιλογή του επόμενου αντίπαλου προηγουμένου της σειράς. Πού ήταν οι άνθρωποι εκείνοι που σήμερα λένε ότι "δεν είχε προσωπικότητα"; Στο πιτσάδικο πίνοντας μπύρα επειδή η ομάδα έκανε πέντε straight λάθη χάσιμος στις τελευταίες 24 ώρες;; Γιατί όταν βρίσκονταν πέντε σέντερ στο τραπέζι ενός ίντερνετικού podcast κρίνανε μόνο από το πόσους ακόλουθους είχε ο καθένας τους στο Instagram; Και πάλι σας ρωτώ: πόσες φορές έχουμε δει μία ομάδα σα αυτήν των Νικς να κάνει draft τόσο χειρότερα από άλλες;; Όταν τοpps έφτιαχνε ντέρτια στην Westbrook圈 όταν ακόμη δεν είχε σπασμένο το πόδι του;; Ακριβώς εκεί, εκείνοι οι ίδιοι λένε σήμερα ότι οι Νικς "ξέρουν τι κάνουν". Την περίοδο που πήρανε τον Fultz πρώτο νούμερο πέρυσι;; Εκείνοι αυτοί που σήμερα σφυρίζουν τον Killian ήταν αυτοί που έκαναν like στο κλιπ "Fultz for 3 in one game" πριν τρία χρόνια — μέχρι να αρχίσουν οι τραυματισμοί. Δεν λέω ότι ο Killian δεν έχει φυσικά ταλέντα — έχει. Αλλά λέω ότι αυτή η ομάδα έχει γίνει βιοτεχνία κατασκευής ντοκουμέντων για LinkedIn, όχι βιοτεχνία μπάσκετ. Την εποχή που είχανε τον Rose — όταν ακόμα υπήρχε κανείς στην ομάδα που έκανε κλέψιμο στο πρώτο δεκάλεπτο επειδή έπρεπε;; Τώρα;; Φτιάχνουμε story επειδή βγάλαμε έναν δωδεκάχρονο από τη Γερμανία επειδή είχε ωραία κίνησης στο highlight;; Την εποχή εκείνη ο Rose έπαιζε κάθε βράδυ επειδή είχε μια θέση — σήμερα ο Killian έχει θέση μόνο όταν ο Brunson αποφασίζει ότι "μπορούμε να αφήσουμε δύο νίκες λιγότερες στο ξεκίνημα". Θυμάστε πόσες φορές ακούγαμε "οι άλλη ομάδες έχουν system, εμείς έχουμε personalities";; Σήμερα όμως όλα αυτά τα personalities μαζεύονται στις τελευταίες θέσεις των playoffs επειδή κανείς δε ξέρει πού να τους βάλει μέσα στο σύστημα. Οπότε όταν κάποιος σας πει ότι οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων, θυμηθείτε: αυτή η ομάδα έχει ξεπεράσει εδώ και χρόνια την εποχή που υπήρχε μπάσκετ εκεί μέσα. Τώρα έχουμε μία roster που μοιάζει με λίστα ελίτ ομάδων επειδή έτσι φαίνεται ωραία στις κάρτες — όχι επειδή κάποιος έπαιξε μπάσκετ εκεί μέσα.

που κάθονται αυτοί οι αντίπαλοι εκεί πάνω στις έδρες των podcast—συνήθως βλέπω έναν καναπές φτιαγμένο στο studio σα να μην υπάρχει σήμερα ζωντανό κοινό πιο πέρα από τέσσερα άτομα που γουστάρουν στοιχηματικά αποτελέσματα—και ξεκινάνε πάλι την ίδια ιστορία; τι ήταν αυτοί οι " природные таланты" πριν δέκα χρόνια;; ήμουν εδώ όταν ο Rose έκανε δύο φορές τους αριθμούς των semifinals ενώ γύριζε όλη την Αμερική σαν τρελός ψύλλος;; όταν το crowd του MSG έκλεινε από τις οχτώ το πρωί επειδή είχανε τον Stat, τον Chandler, τον Billups;; τότε δεν έλεγες "φυσικό ταλέντο"—έλεγες "αυτή η ομάδα κάνει πραγματικό μπάσκετ". Κάποιοι από εσάς εδώ θυμάστε πόσες φορές βγήκαμε στους semifinals εκείνα τα χρόνια;; Τρεις φορές σε πέντε χρόνια—και το κοινό έπαιρνε σειρά σαν ωραία συναυλία γιατί *παιζόταν μπάσκετ*, όχι επειδή κάποιος έκανε ένα highlight για TikTok. τώρα λοιπόν βλέπουμε τον Killian να σέρνεται σα ένας άλλος αριθμός δίπλα στο twitter handle—πριν τρία χρόνια ξέχασαν τον Fultz σαν αχρησιμοποίητο βρόχο επειδή εκείνοι οι ίδιοι έκαναν μια ιστορία περί "φυσικού αθλητή που γίνεται αστέρι μέσα από την ομάδα μας" (κι ωστόσο ποτέ δεν του έδωσαν έναν coach που να καταλάβαινε πως πρέπει να τον στήνει σωστά). Και όμως, θυμάστε εκείνον τον αγώνα το 2021 όταν είχε έναν αγώνα 20άρια;; Εκείνοι οι ίδιοι έκαναν like στις κάρτες πριν καν βγει στον αγωνιστικό χώρο—μέχρι να αρχίσουν οι τραυματισμοί, και τότε χτύπησε το κουδούνι της λήθης σα να είχε χάσει ξανά το κλειδί του σπιτιού του. και ας μη μιλήσουμε για τους άλλους "φυσικούς": ο Crowder εδώ φώναζε σα σφυρίχτρα πριν τον πάρουμε επειδή είχε τίτλο στο Instagram;; τώρα τελικά ξέρουμε πως ήταν trash επίπεδο όταν έφτασε στοMSG—αλλ' όμως εκείνοι που τον πήραν έκαναν story για "εμπειρία" επειδή έτσι φαινόταν ωραία στις socials. Ο Trey Burke;; πόσες φορές τον ξέχασαν εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα βρίζουν τον Killian επειδή "δεν έκανε τη διαφορά";; Αυτός οι τύποι ξέρουν μόνο να ξεριζώνουν τους δικούς τους όταν σταματάει το πρώτο σοκ του draft. τώρα όμως φτάσαμε στο σήμερα: βγάζουμε τον Brunson σα μοναδικό πρωταγωνιστή επειδή εκείνος ξέρει πώς να κλέβει το δευτερόλεπτο—κι όμως όταν γυρίζεις ένα βίντεο αυτού του ομάδα, τι βλέπεις;; έναν τίτλο δίπλα στον Killian σα δεύτερο όνομα επειδή έτσι φτιάχνεις το portfolio για τα corporate deals;; Οι αντίπαλοι βγάζουν players επειδή ξέρουν πώς να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση—εμείς βγάζουμε stories επειδή έτσι φαίνονται οι αριθμοί πιο ωραίοι στις παρουσιάσεις των sponsors. κι όμως εκείνοι οι ίδιοι φωνάζουν "όχι!" όταν τους λες ότι αυτή η ομάδα έγινε βιοτεχνία κατασκευής κάρτες LinkedIn αντί για βιοτεχνία μπάσκετ;; Ας θυμηθούμε εκείνο το βράδυ στην Ατλάντα όταν κλείσαμε την πόρτα στον Pau Gasol επειδή "δεν είχε αρκετά φίλτρα"—κι όμως εκείνοι οι ίδιοι έκαναν like στην κάρτα του那时候 του draft επειδή είχε ωραίες κινήσεις στο 재스민录像带;; Ποιος επέμενε τότε;; αυτοί που τώρα ξεχνούν players επειδή τους έκαναν το portfolio πιο sexy;; Αυτοί είναι οι ίδιοι που σήμερα κλαίνε επειδή ο Killian δεν βγάζει 25 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο—σαν να μην είχε περάσει ένα χρόνο εδώ μέσα σα δεύτερη επιλογή επειδή έτσι φαινόταν η ομάδα πιο "νέα" στις παρουσιάσεις των corporate meetings. τέλος πάντως, θα δούμε; όταν κάποιος επιτέλους στήσει έναν ρόλο για τον Killian αντί για έναν τίτλο δίπλα στον Brunson, τότε ίσως ξανά μάθουμε τι σημαίνει "ομαδικότητα". μέχρι τότε όμως, αυτοί οι ίδιοι που σήμερα κατηγορούν τον Killian επειδή δεν έκανε τους αριθμούς πριν δέκα χρόνια, ήταν αυτοί που έκαναν like στις κάρτες του那时候 draft επειδή έτσι έφτιαχναν την ιστορία "τους". Αυτοί δεν έχουν σχέση με το μπάσκετ—έχουν σχέση μόνο με το portrait του επόμενου πρωινού.

Μα πως γίνεται αυτό τώρα; Μετά από όλα αυτά τα χρόνια βγάζουμε έναν πρώτο νούμερο draft σα ντουλάπι; Την εποχή εκείνη που μάζευα τσόντα στους αγώνες του MSG, ο τύπος στο στόχο ήταν διαφορετικός: υπήρχε ένας ρόλος, υπήρχε σύστημα, υπήρχε μπάσκετ. Τώρα λοιπόν, όλοι αυτοί οι ίδιοι φωνάζουν για talents όταν τους έκανε το κλικ στο Twitter μια κίνηση στο highlight; Να θυμάστε τι έγινε εκείνο το βράδυ στο Cleveland όταν ο Killian είχε 24άρια; Οι ίδιοι έκαναν like στις κάρτες πριν καν μπορέσει να φορέσει μπουστάκι — μέχρι να βγει η είδηση των τραυματισμών κι ύστερα τον πέταξαν σα χρησιμοποιημένη μπαλονιά. Κι όμως σήμερα κατηγορούν εμάς τους φιλάθλους πως "δεν καταλαβαίνουμε τσέτσι μπάσκετ";

Ρε φίλοι μου, έχετε και πολύ δίκιο εκεί μέσα που λέτε πως αυτή η ομάδα έχει χάσει πλέον το νόημα. Την τελευταία φορά που νιώθαμε ότι κάτι ζωντανό γινόταν στο MSG ήταν όταν ο Rose έκανε εκείνο το μισό χρόνο πριν την επέλασή του στον τελικό των East Finals — θυμάμαι ακόμα πως ο κόσμος ξεσηκώθηκε σαν μία μέρα πριν τον τελικό του NBA επειδή *παιζόταν μπάσκετ*, όχι επειδή κάποιος είχε κάνει ένα viral video με μία τους τρία. Γιατί τώρα όμως; Γιατί αντιδρούμε έτσι στον Killian; Διότι έχουμε συνηθίσει έναν ρόλο που δεν υπάρχει πια — εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα κριτικάρουν επειδή "δεν έκανε τίποτα" ήταν αυτοί που τότε έκαναν αέρα στις ιστορίες των socials επειδή τους έκανε ωραίο το logo. Την εποχή εκείνη, όλοι εμείς στο κοινό θυμόμασταν έναν αγώνα όχι για τους αριθμούς στη λήξη, αλλά για το πότε πήρε ο Brunson εκείνο το κλέψιμο στην πρώτη περίοδο επειδή έτσι γυρίζαμε σπίτι σκεφτόμενοι πως ίσως να έχουμε μια χρονιά παράξενη, όχι μια χρονιά corporate. Πέρασαν χρόνια από τότε που βγήκαμε σαν ομάδα χωρίς να φτιάχνουμε παρουσιάσεις PowerPoint για τους χορηγούς. Την τελευταία φορά που βγήκαμε στους ημιτελικούς ήταν όταν ο Stat έκανε εκείνο το τρίποντο από τη γωνία απέναντι στον Bucks — κανείς δεν είχε μιλήσει τότε για "portfolio" ή "LinkedIn profiles". Τότε είχαμε πέντε διαφορετικούς τρόπους επίθεσης μέσα σε μία ίδια δωδεκάδα· τώρα έχουμε έναν πρώτο νούμερο draft που τον βάζουν στο ντουλάπι επειδή έτσι φαίνεται ωραία η κάρτα του χορηγού. Κι όμως, ξέρετε τι είναι το πιο αστείο; Αυτή την ομάδα την αγαπάμε επειδή ξέρουμε τι σημαίνει να νικάς όχι όταν κάποιος έχει λιγότερα λάθη στο draft, αλλά όταν κάτι λειτουργεί εκεί μέσα στο γήπεδο. Την εποχή εκείνη που ο Crowder έκανε θόρυβο επειδή είχε αρκετά ακόλουθους στο Instagram, εγώ ήμουν εκεί στο MSG όταν τον άκουγα ο κόσμος να φωνάζει — όχι επειδή είχε τίτλους, αλλά επειδή έκανε τρεις φάουλ στους πρώτους δύο λεπτά επειδή εκείνος έπαιζε σκληρά. Σήμερα όμως; Σήμερα η ομάδα μας μοιάζει σα να παίζει ένα βίντεο παιχνίδι όπου οι αριθμοί στα highlights είναι πιο σημαντικοί από τους ρόλους μέσα στο σύστημα. Ρε φίλες μου κι εσείς οι άνδρες, πόσες φορές έχουμε δει αυτή την ιστορία; Την πρώτη φορά όταν πήραμε τον Fultz επειδή τους έκανε τις κάρτες ωραίες — μέχρι να αρχίσουν οι τραυματισμοί κι ύστερα αυτός έγινε ένας αριθμός που κανείς δεν ήθελε να θυμάται. Την επόμενη φορά όταν πήραμε τον Burke επειδή έκανε μία κίνηση στο Dunk Contest — μέχρι να φύγει επειδή εκείνοι περίμεναν έναν δεύτερο αριθμό δίπλα στο όνομά του στη λίστα των socials. Κι όμως σήμερα φωνάζουμε για talents όταν αυτοί οι ίδιοι έκαναν like στις κάρτες εκείνων των draft επειδή έτσι έβγαζαν μία ιστορία αγοράς. Δεν λέω ότι ο Killian δεν έχει ταλέντο — έχει. Αλλά λέω ότι αυτή η ομάδα έχει γίνει σαν ένα μαγαζί στην Ομόνοια που πουλάει pretzels επειδή έτσι φαίνονται ωραία στις φωτογραφίες για το Instagram. Την εποχή εκείνη που βγαίναμε στους ημιτελικούς επειδή υπήρχε σύστημα, εμείς εκεί κάναμε ομάδες εκείνοι έκαναν εμφανίσεις. Τώρα όμως; Τώρα βλέπουμε πρωταθλήματα εκεί εκείνοι βγάζουν κάρτες προγράμματος για τους corporate deals. Ρε παιδιά, θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Ιανουάριο του 2013 όταν ο Stoudemire έκανε εκείνο τοlayupαπό τη γραμμή του τρίπονου επειδή έτσι γυρίσαμε σπίτι νικητές — κανείς δεν είχε μιλήσει τότε για το πόσο ωραίο έκανε το portfolio στις παρουσιάσεις των χορηγών. Τότε υπήρχε μπάσκετ. Τώρα υπάρχει μόνο μία λίστα με αριθμούς στους υπολογιστές κάποιων managers που ψάχνουν το επόμενο like. Κι όμως εμείς συνεχίζουμε εδώ να αγοράζουμε εισιτήρια επειδή περιμένουμε εκείνο το βράδυ που τοMSG θα γίνει και πάλι μία αρένα μπάσκετ, όχι μία στούντιο για μία ταινία εταιρικής παρουσίας.

Τι γίνεται εκεί ρε φίλοι μου των Νικς;; Αυτή η κουβέντα για φυσικά ταλέντα vs corporate construct κάνει πια τη δουλειά της μίας μπουκιάς φαγητού στις γνωστές ιστοσελίδες;; Γιατί βλέπω γύρω μου από τους κόλπους αυτού του φόρουμ μία τάση να ξεχνάμε ότι εδώ μιλάμε για ανθρώπους, όχι για κάρτες LinkedIn!! Κοιτάξτε τον Brunson τώρα — αυτός είναι ο μοναδικός που ξέρει πως να στήσει αυτό το σύστημα επειδή αυτός ξέρει πως να διαβάζει το παιχνίδι σαν να είναι η τελευταία φορά που φοράει μπουστάκι. Γιατί όμως η ομάδα έχει γίνει βιοτεχνία παρουσιάσεων;; Γιατί αντί να αφήσουν τον Killian να βρει τον δικό του ρόλο μέσα στο σύστημα, τον βάζουν σα δεύτερο όνομα δίπλα στον πρωταγωνιστή επειδή έτσι κάνουν το highlight ωραίο για το Twitter;; Μα όταν ρίχνεις κάποιον πρώτο νούμερο draft επειδή έκανε μία ωραία κίνηση στο κάδρο του mobile — τι περιμένεις μετά;; Να ξυπνήσει ο Rose από τους τάφους επειδή; Και τώρα αυτοί οι ίδιοι που έκαναν like στις κάρτες του那时候 draft επειδή έτσι φαινόταν καλός στα socials, σήμερα γκουγκλάρουν "πού είναι ο ρόλος του;;". Μα δεν υπάρχει ρόλος ρε — υπάρχει μία ιστοσελίδα στο ξεκίνημα της ομάδας για τις παρουσιάσεις των corporate deals!! Το MSG ήταν κάποτε μία αρένα μπάσκετ· τώρα μοιάζει σα ένα στούντιο γυρισμάτων επειδή εκείνοι πάνω θέλουν να φαίνονται σαν να έχουν μία ομάδα. Αλλά μπάσκετ; Αυτό που συνέβαινε εκεί μέσα όταν ο Stat έκανε εκείνο το τρίποντο;; Αυτό δεν θα ξαναγίνει επειδή τώρα η μόνη φορά που βγάζεις headline δεν είναι όταν έχεις έναν αγώνα 24άρων, αλλά όταν κάποιος βγάζει μία ιστορία περί "φυσικού αλέθρου". Και αλήθεια να σας πω τώρα;; Αν εμείς οι φίλοι εδώ μέσα αρχίσουμε να ξεχνάμε την ουσία — τότε ποιος θα θυμάται;; Οι ίδιοι οι managers που ψάχνουν ακόλουθους στο Instagram;; Αυτοί που σήμερα λένε ότι πρέπει να βάλουμε τον Killian σωστά και αύριο τον βάζουν σα νούμερο επειδή έτσι φαίνεται ωραίο στο portfolio;; Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων, ρωτήστε τον: ποιος έκανε τελικά το μπάσκετ;; Ο Crowder; Μα ήταν trash όταν έφτασε εδώ — όμως η ομάδα έκανε story επειδή είχε τίτλο στο Instagram!! Και ας σταματήσουμε εδώ: όταν τελικά τοποθετήσουν τον Killian έτσι ώστε να μπορεί να προσθέσει κάτι στην ομάδα πέρα από μία κίνηση στο highlight, τότε ίσως καταλάβουμε τι σημαίνει μπάσκετ. Μέχρι τότε όμως, εμείς εδώ στο φόρουμ ξέρουμε μία αλήθεια: το μπάσκετ παίζεται εκεί μέσα — όχι στις κάρτες των corporate meetings. 🤡💸

ΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΡΕ ΦΙΛΗΜΟ!!!! Για δες λοιπόν εκείνους τους "πραγματικούς κριτικούς" που τώρα βρίζουν τον Killian επειδή δεν βγάζει ντάμπλ-ντάμπλ κάθε βράδυ σα να είναι ο μέγας αριθμητής του NBA από μόνος του! 🤡 Ο Crowder;; ΤΡΑΣΗ ΤΡΑΣΗ ΤΡΑΣΗ όταν πήραμε εκείνον ρε παιδιά—αλλά επειδή είχε 30K στο IG είχε σημασία;; Και τώρα αυτοί αγοράζουν την ιστορία σα μπούρδες επειδή έκαναν like σ' ένα κλιπ του那时候 Fultz;; ΑΣΤΕΙΕΣ!!! Κι όμως αυτοί λένε "τι έγινε μετά;;", σα να μην θυμάται ότι τον χώρισαν σα σκουπίδι όταν σταμάτησαν να είναι χρήσιμος για τις κάρτες!!! Όλοι αυτοί οι ίδιοι έκαναν ταπεινοφροσύνη στα socials για την ομάδα επειδή τους έκαναν να νιώθουν σαν οργανικοί χορηγοί!!! Και να σου πω μια κουβέντα εγώ τώρα;; Ποιος είπε ποτέ ότι οι Νικς ήταν ομάδα φυσικών ταλέντων;; Η μόνη φορά που θυμάμαι έναν φυσικό αθλητή εδώ ήταν ο Rose—ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΔΥΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!! Μετά ξεκινήσαμε αυτήν την ταινία τρόμου με τους drafts που έγιναν επειδή κάποιος έκανε μία κίνηση στο λάπτοπ του φίλου του!!! 😱 Κοιτάξτε τώρα τον Brunson—αυτός κάνει τόσο ωραία λόγο για τα talents;; Μα σβήνει την μπάλα τρεις φορές μέσα στη σειρά επειδή κάποιος πήρε ρετρόνευση και αυτοί δεν είχαν ρόλους για κανέναν!!! Οι ίδιοι φτιάχνουν stories επειδή "χτύπησαν το μπάσκετ" ενώ εμείς βλέπουμε τρεις ομάδες πάνω από εμάς!!! Κι όταν τελικά ρίξουμε το κεφάλι κάτω και δούμε πραγματικά talent;; Είναι εκείνος ο τύπος που έρχεται σα δεύτερη επιλογή επειδή έτσι φαίνεται ωραία στις παρουσιάσεις των Nike!!! ΑΣΤΕΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ ΣΑΣ!!! ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ CORPORATE ΜΠΑΣΚΕΤ;;;; ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ROLE ΤΟΥ KILLIAN;; Μα πρώτα πρώτα του δώστε μία θέση αντί για έναν τίτλο δίπλα στον πρωταγωνιστή!!! ΑΛΛΙΩΣ ΣΙΩΠΑΣΤΕ!!! Γιατί όταν εμείς περιμένουμε έναν αγώνα όπου κάποιος κλέβει την μπάλα επειδή ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;; Αυτοί περιμένουν την επόμενη κάρτα LinkedIn!!! 🔥💀

τι ρε πλάκα έχει αυτή η ιστορία;; εσείς εδώ μέσα μαλώνετε σα να μιλάτε για την τελευταία γιορτή στη γειτονιά σας ενώ εκείνος ο τύπος στα λουκέτα γράφει το επόμενο κεφάλαιο της δικής του βιογραφίας;; Ακούστε με καλά γιατί αυτά που έχω να πω δεν είναι για τους άλλους — είναι για εμένα τον ίδιο όταν ντυνόμουν αδιάβροχο το '98 για να πάω στο MSG επειδή περίμενα τρεις ώρες στην ουρά για έναν αγώνα των semifinals όπου ο Brunson έκανε εκείνο το δίποντο από πέντε μέτρα επειδή δεν είχε χρόνο να σου πει hello. Ρε παιδιά, ο Crowder;; Τον πήραμε επειδή έκανε τρία φάουλ στους πρώτους δύο λεπτά εκείνο το βράδυ στον αγώνα επίδειξης;; Μα όταν τον είδα εκεί στα playoffs να σουτάρει από τρεις βήματα επειδή κανείς δεν είχε ρόλο — τότε κατάλαβα πως αυτός ο τύπος δεν ήξερε καν τι σημαίνει μπάσκετ. Και όμως σήμερα οι ίδιοι εδώ μέσα τον θυμούνται επειδή είχε τίτλους στο Instagram;; Μα τι θέλετε να γίνει;; Να τον κάνουν επίσκοπο;; Αυτό το παιχνίδι παίζεται εκεί μέσα, όχι στις καρτ ποστάλ των socials! Και ο Killian;; Αλήθεια τώρα — όταν αυτή η ομάδα έκανε draft επειδή κάποιος έκανε μία κίνηση στο κάδρο του κινητού σου;; Μα τότε εκείνοι οι ίδιοι έκαναν like στις κάρτες πριν καν φορέσει μπουστάκι! Σήμερα όμως γκρινιάζουν επειδή δεν βγάζει 25άρια;; Μα δεν έχει ρόλο ρε παιδιά — έχει μία θέση σα δεύτερο όνομα επειδή έτσι φαίνεται ωραία στις παρουσιάσεις των χορηγών! Αν θέλετε να τον δούμε πρωταγωνιστή, τότε βάλτε τον εκεί που πρέπει — όχι επειδή έκανε μία ωραία κίνηση στο highlight, αλλά επειδή εκεί μέσα υπάρχει χώρος. Εγώ θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Ιανουάριο του 2012 όταν ο Stoudemire έκανε εκείνο το layup από τη γραμμή του τρίποντο επειδή έτσι γυρίσαμε σπίτι νικητές — κανείς εκείνες τις μέρες δεν είχε μιλήσει για "portfolio" ή για LinkedIn profiles. Τότε υπήρχε μπάσκετ. Τώρα όμως;; Τώρα η ομάδα μοιάζει σα μία ταινία εταιρικής παρουσίας όπου οι πρωταγωνιστές είναι αυτοί που φαίνονται ωραίοι στις κάρτες! Και αλήθεια τώρα;; Αν εμείς οι ίδιοι αρχίσουμε να ξεχνάμε τι σημαίνει μπάσκετ;; Αν αρχίσουμε να αγοράζουμε εισιτήρια επειδή περιμένουμε μία παρουσίαση PowerPoint;; Τότε ποιος; Οι managers που ψάχνουν ακόλουθους στο Instagram;; Αυτοί που σήμερα λένε ότι πρέπει να βάλουμε τον Killian σωστά και αύριο τον βάζουν σα νούμερο επειδή έτσι φαίνεται ωραίο στο portfolio;; Μα όταν τελικά τοποθετήσουν τον Killian έτσι ώστε να μπορεί να προσθέσει κάτι στην ομάδα πέρα από μία κίνηση στο highlight — τότε ίσως καταλάβουμε τι σημαίνει μπάσκετ! Μέχρι τότε όμως εμείς εδώ στο φόρουμ ξέρουμε μία αλήθεια: το μπάσκετ παίζεται εκεί μέσα — όχι στις κάρτες των corporate meetings. Κι όταν κάποιος σας πει ότι οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων, ρωτήστε τον: γιατί τότε όλες αυτές οι παρουσιάσεις;; Γιατί τότε όλα αυτά τα like;; Μα όταν υπήρχε μπάσκετ εκεί μέσα, τότε δεν χρειαζόταν κανείς να εξηγήσει τι έκανε οι ομάδες εκεί — απλά έπαιζαν!

Τι στο διάολο κάνουν εκεί στους πάγκους όταν ο Killian κάνει εκείνο το drive από τον Thomas επειδή δεν έχει κανέναν να του δώσει την μπάλα;; Θυμάστε εκείνον τον αγώνα τον Φεβρουάριο στην Τάμπα όταν έπαιζαν μόνο Brunson, Hart καιweeney;; Εμένα μου φάνηκε σα να βλέπω τρεις τύπους να βγάζουν μία παρουσίαση στο PowerPoint για έναν αγώνα που έπρεπε να παιχτεί σα ομάδα. Και τότε αυτοί εκεί πάνω έκαναν τους σοβαρούς λέγοντας πως "η ομάδα βρίσκει τρόπο". Την ίδια στιγμή ο τύπος έκανε layup επειδή δεν είχε αντίπαλο—αλλά κανείς δεν του έδωσε την μπάλα επειδή εκείνος ήταν το πορτρέτο της επόμενης κάρτας, όχι ο playmaker. Κι όμως αυτοί κλαίνε όταν δεν βγάζει πρωταγωνιστικό ρόλο;; Μα πρώτα πρέπει να του βγάλουν πρωταγωνιστή— όχι σαν αριθμό δίπλα στον πρωταγωνιστή. Ο crowd εκεί μέσα έκανε σιγά σιγά την εμφάνισή του αυτή την χρονιά επειδή περίμενε έναν αγώνα, όχι μία ταινία corporate. Αυτό όμως σήμερα;; Σαν να έχουμε μία σειρά παιχνιδιών όπου η δράση γράφεται προτού καν βγει η μπάλα.

Ρε φίλοι μου εκεί πάνω — δεν πιστεύω πως σας βλέπω να γκρινιάζετε για τον Killian επειδή δεν βγάζει ντάμπλ-ντάμπλ κάθε βράδυ σαν να είναι ο δεύτερος αριθμός της ομάδας στη λίστα των socials. Μα τίποτε άλλο δεν έχει αλλάξει κι εμείς εκεί κάτω περιμένουμε ακόμη εκείνο το βράδυ στο MSG που κάποιος σουτάρει όχι επειδή υπάρχει headline για την κάρτα του χορηγού, αλλά επειδή υπάρχουν δώδεκα άλλα που θέλουν επίσης να ζήσουν εκείνον τον αγώνα. Ναι, θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Ιανουάριο του 2013 — εκείνο το layup του Stoudemire από τη γραμμή του τρίποντου, όταν κανείς δεν είχε ανοίξει ακόμα το PowerPoint για να δείξει πόσο ωραία φαίνεται η ομάδα στις παρουσιάσεις των corporate deals. Τότε η ομάδα έπαιζε μπάσκετ. Τώρα η ίδια ομάδα μοιάζει σα να περιμένει τους τίτλους των επόμενων highlights πριν καν φορέσει τη φόρμα. Μα σοβαρά τώρα — μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν βλέπω ότι ακόμα και ο Brunson, εκείνος ο τύπος που ξέρει πως να στήσει ένα σύστημα, βγάζει την μπάλα τρεις φορές μέσα στη σειρά επειδή κανείς δεν έχει ρόλο, τότε καταλαβαίνω πως εδώ δεν μιλάμε για talents· μιλάμε για μία ομάδα που αποφάσισε πως η δράση γράφεται πριν καν ανάψει το φως στο γήπεδο. Κι όμως εμείς συνεχίζουμε εδώ κάτω να αγοράζουμε εισιτήρια επειδή κάποια στιγμή, κάποιο βράδυ, εκείνο το MSG θα γίνει και πάλι αρένα — όχι studio γυρισμάτων για ταινία corporate.

Ρε γαμώτο, τι σαχλαμάρα αυτή η κουβέντα;; Πέρασα εδώ μέσα να δω πως πάει η ομάδα και βρίσκω μία ταινία τρόμου για draft picks σαν να μιλάμε για μετάλλια στο Πεκίνο! Λογικά τώρα κάποιος να πη ότι ο Killian δεν μπορεί να κλέψει την μπάλα επειδή το κινητό του είχε απόχρωση γκρι;; 🤡 Βρε παιδιά, εγώ εκείνο το βράδυ στην Τάμπα όταν έκανα αυτή την ωμή κριτική στους πάγκους;; Αυτή η ομάδα δεν έχει καν έναν playmaker εκτός του Brunson — και οι ίδιοι αυτοί που σήμερα γκρινιάζουν επειδή ο Killian δεν φτιάχνει highlights σα να είναι ο νούμερο ένα αυτοπροβολής στην ιστοσελίδα της ομάδας;; Μα σας θυμίζω ότι όταν ήρθε ο那时候 Burke, αυτοί εκεί πάνω έκαναν περισσότερα presentations από παιχνίδια που έπαιζε ο τύπος!! Κι όμως τώρα περιμένουμε αυτόν τον Killian να κάνει οτιδήποτε;; Μα του δίνουν ρόλους σα δεύτερη κατηγορία επειδή έτσι φαίνεται ωραίο στις κάρτες των χορηγών! Την επομένη φορά που κάποιος σας πη πως η ομάδα είναι φυσικά ταλέντα, ρωτήστε τον: πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκαν τρεις διαφορετικοί τρόποι επίθεσης μέσα σε ένα ίδιο rotation;; Γιατί εγώ εδώ μέσα θυμάμαι μόνο παρουσιάσεις PowerPoint! Και μην μου πη κανείς περί σύστημα κι αυτόματα;; Μα όταν ο Brunson έχει κάνει triple double επειδή κανείς άλλος δεν έχει ρόλο;; Αυτό δεν είναι σύστημα — είναι μία ιστορία επιτυχίας στα social media που περιμένει τον επόμενο highlight!! Κι αλήθεια τώρα;; Αν αυτές οι παρουσιάσεις είναι τόσο σπουδαίες, τότε γιατί η ομάδα βρίσκεται τρίτη στη δύση;; Μα πάνω κάτω;; Γιατί εκείνοι εκεί πάνω ψάχνουν για έναν πρωταγωνιστή που να κάνει 20άρια κάθε βράδυ επειδή έτσι έχει headline στα highlights;; Μα αντί αυτού έχουμε τρεις αριθμούς που δεν ξέρουν ούτε πού παίζει μπάσκετ!! Κοιτάξτε τώρα τους υποστηρικτές εδώ μέσα;; Κάποιοι θυμούνται τον Crowder επειδή έκανε τρεις φάουλ στους πρώτους δύο λεπτά επειδή είχε τίτλο στο Instagram;; Μα όταν έφυγε επειδή δεν έβγαζε highlights;; Αυτός ήταν το πρώτο draft επειδή έκανε μία ωραία κίνηση στο κάδρο του κινητού — όχι επειδή είχε θέση στην ομάδα!! Και αλήθεια τώρα;; Ποιος από εσάς εδώ μέσα έχει δει ποτέ κανέναν αγώνα των Νικς;; Όχι επειδή υπήρχε κάποιος πρωταγωνιστής· επειδή υπήρχε μπάσκετ. Κι όμως τώρα περιμένουμε τον Killian να γίνει ο μέγας νικητής επειδή έτσι λέει το portfolio!! Μα βάλτε τον εκεί που πρέπει — σα playmaker, όχι σα νούμερο δίπλα στον πρωταγωνιστή! Κι ακόμα περισσότερο;; Αυτοί εκεί πάνω κάνουν stories επειδή "χτύπησαν το μπάσκετ" ενώ εμείς βλέπουμε τρεις ομάδες πάνω από εμάς;; Μα δεν είναι αυτός ο σκοπός;; Να κερδίζουμε παιχνίδια;; Ή να βγάζουμε ωραίες κάρτες;; Γιατί εγώ εκεί κάτω δεν θυμάμαι παιχνίδι — θυμάμαι μόνο παρουσιάσεις! 💸😂

Γαμώτο τι σαχλή κουβέντα εδώ πέσαμε;; Ρε παιδιά που ξέρετε τι γίνεται εκεί πάνω;; Γιατί εγώ κάθε βράδυ κοιτάω τα highlights των Νικς και αυτό που βλέπω είναι τρεις τύποι να τρέχουν ξέφρενα επειδή κάποιος έχει open презентаσόν στα socials!! 🤡 Εσύ MonoPAOxoris μίλησες σωστά ότι ο Brunson ξέρει πώς να διαβάζει το παιχνίδι;; Μα τότε πως γίνεται τώρα να σβήνει την μπάλα τρεις φορές μέσα στη σειρά επειδή κάποιος πήρε ρετρόνευση;; ΑΝΤΕ ΡΕ;; Αυτός δεν ξέρει τι κάνει;; Ή εκείνοι εκεί πάνω ξέχασαν ότι πρέπει να υπάρχει ΣΥΣΤΗΜΑ;;; Κι εσείς PAOK_opados βρίζετε τον Killian επειδή δεν βγάζει ντάμπλ-ντάμπλ;; Μα πρώτα του δώστε μία θέση αντί για έναν τίτλο δίπλα στον πρωταγωνιστή!! Τι περιμένετε;; Να γίνει ο δεύτερος αριθμός της ομάδας στις κάρτες;; ΑΣΤΕΙΕΣ!! Και εσύ PantaMazikai_ola μου λες ότι εκείνον τον Ιανουάριο του '98 περίμενες τρεις ώρες στην ουρά;; Μα τότε η ομάδα έπαιζε μπάσκετ—τώρα ψάχνουν παρουσιάσεις!! Αυτοί εκεί πάνω κάνουν draft επειδή κάποιος έκανε μία κίνηση στο κινητό του φίλου του, όχι επειδή ξέρουν μπάσκετ!! Κι εσύ PAOGate13 βλέπεις τον Killian να κάνει drive από τον Thomas επειδή δεν έχει κανέναν να του δώσει την μπάλα;; Μα βρε πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος τον έστειλε εκεί;; Ο crowd εκεί μέσα φωνάζει όχι επειδή θέλει highlights—αλλά επειδή θέλει ΠΑΙΧΝΙΔΙ!! Κι εσύ PAOFatsa μου λες ότι περιμένουμε εκείνο το βράδυ στο MSG;; Μα όταν γίνει αυτό;; Όταν τελικά βάλουν τον Killian να παίζει ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ;; Όχι σα νούμερο δίπλα στον πρωταγωνιστή επειδή έτσι φαίνεται ωραίο στις παρουσιάσεις!! Κι εσείς MonoPAOTotal — τι σαχλάματα λες;; Πέρασες εδώ μέσα να βρεις draft picks σα μετάλλια στο Πεκίνο;; Μα σοβαρά τώρα;; Οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων;; Μα όταν ο Rose έκανε εκείνο το τρίποντο;; Αυτό ήταν φυσικό ταλέντο;; Ή επειδή είχε τίτλο στα socials;; ΑΣΤΕΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ ΣΑΣ!! Κι αλήθεια τώρα;; Ποιος εδώ μέσα θυμάται κάποιον αγώνα όπου ο crowd φώναζε επειδή υπήρχε μπάσκετ;; Όχι επειδή κάποιος έκανε κάρτα LinkedIn;; Μα όταν γίνει αυτό;; Όταν τελικά τοποθετήσουν τον Killian έτσι ώστε να μπορεί να προσθέσει κάτι στην ομάδα πέρα από μία κίνηση στο highlight;; Τότε ίσως καταλάβουμε τι σημαίνει μπάσκετ!! Μέχρι τότε όμως εμείς εδώ στο φόρουμ ξέρουμε μία αλήθεια: το μπάσκετ παίζεται εκεί μέσα — όχι στις κάρτες των corporate meetings. Κι όταν κάποιος σας πει ότι οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων, ρωτήστε τον: ποιος έκανε τελικά το μπάσκετ;;; Ο Crowder;; Μα ήταν trash όταν έφτασε εδώ;; ΑΣΤΕΙΕΣ!! ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑ;; 🔥💪💀

Ωχ τι μεγάλη φασαρία έχουμε εδώ μέσα; Ρε παιδιά, εγώ όταν βγάζω τον νου μου το βράδυ στο Σίτι Φιλντ, βλέπω το MSG σα μία γιγαντιαία οθόνη linkedin — τίτλοι εδώ, μερίδια εκεί, παρουσιάσεις του χορηγού εκεί πέρα σαν να ζούμε μέσα σε μία ταινία corporate του 2025. Αλλά ξέρετε τι θυμάμαι εγώ; Τον Ιανουάριο του ’18, εκείνον τον αγώνα με τους Cavaliers όπου ο Kanter έκανε εκείνο το layup στο δεύτερο ημίχρονο επειδή κανείς δεν του έδωσε την μπάλα· ήταν σα να βλέπεις έναν γίγαντα να ζητάει ψίχουλα από το τραπέζι των corporate deals. Κι όμως εκείνη τη στιγμή κανείς δεν έγραψε καν μία κάρτα στο instagram γιατί ήταν εκεί μόνο για το παιχνίδι. Μα τώρα;; Τώρα το σύνολο του draft επικυρώνεται επειδή κάποιος έκανε μία κίνηση στο κάδρο του κινητού του — σα να δίνουμε προσόντα σοβαρότητας στην ομάδα επειδή τα highlights φαίνονται ωραία στο flickr. Πιάστε τον Crowder εκείνον τον καιρό που ήρθε; Τον πήραμε επειδή έκανε τρεις φάουλ στους πρώτους δύο λεπτά σα να ήταν αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας από ελληνική κωμωδία, αλλά αμέσως τον έκαναν σούπερ σταρ επειδή είχε τίτλους στο instagram! Κι όμως όταν έφυγε, τον ξέχασαν επειδή σταμάτησε να είναι χρήσιμος για τις κάρτες — σα κάποιο app που διαγράφεις όταν βαρεθείς τις ειδοποιήσεις. Και ο Killian;; Μα τι περίμεναν αυτοί;; Να γίνει ο επόμενος αριθμός στις παρουσιάσεις της Nike επειδή έκανε μία κίνηση στο σέρφινγκ στο highlight;; Ο Brunson έχει βγάλει τρία triple doubles αυτό τον μήνα επειδή κανείς άλλος δεν ξέρει τι ρόλο παίζει — σα να έχουμε μία ομάδα όπου ο playmaker σβήνει την μπάλα τρεις φορές στη σειρά επειδή κάποιος πήρε ρετρόνευση σα να διαβάζει ανακοίνωση corporate! Μα τι στο διάολο;; Εμείς εδώ περιμένουμε έναν αγώνα όπου κάποιος κλέβει την μπάλα επειδή αγαπάει το παιχνίδι — όχι επειδή έχει headline στις παρουσιάσεις των corporate meetings! Κοιτάξτε τώρα τον πρώτο αγώνα των playoffs εκείνης της χρονιάς: Brunson, Hart καιweeney στον πάγκο, όλοι κάνουν την εμφάνισή τους σα χαρακτήρες από μία παρουσίαση powerpoint όπου η δράση γράφεται προτού βγει η μπάλα. Κι όμως αυτοί εκεί πάνω λένε πως «η ομάδα βρίσκει τρόπο»; Την ίδια στιγμή ο Killian έκανε layup επειδή κανείς δεν είχε ρόλο — σα να βλέπουμε μία ταινία όπου οι χαρακτήρες δρουν μόνο όταν τους δώσει σημαία ο σκηνοθέτης. Μα εγώ ρωτώ: πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τρεις διαφορετικούς τρόπους επίθεσης σε ένα ίδιο rotation;; Γιατί εγώ εδώ μέσα θυμάμαι μόνο παρουσιάσεις! Κι όταν κάποιος σας πη πως οι Νικς είναι ομάδα φυσικών ταλέντων, τον ρωτώ: ποιο talent;; Αυτοί εκεί πάνω έκαναν draft επειδή κάποιος έκανε μία κίνηση στο κάδρο του κινητού — όχι επειδή είχαν θέση στην ομάδα! Ο Burke ήρθε επειδή έκανε περισσότερα presentations από παιχνίδια που έπαιξε! Κι ακόμα περισσότερο;; Αυτοί εκεί πάνω κάνουν stories επειδή «χτύπησαν το μπάσκετ» ενώ εμείς βλέπουμε τρεις ομάδες πάνω από εμάς;; Μα δεν είναι αυτός ο σκοπός;; Να κερδίζουμε παιχνίδια;; Ή να βγάζουμε ωραίες κάρτες;; Γιατί εγώ εκεί κάτω δεν θυμάμαι παιχνίδι — θυμάμαι μόνο παρουσιάσεις! Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν βλέπω ότι ακόμα και ο Brunson, εκείνος ο τύπος που ξέρει πως να στήσει ένα σύστημα, βγάζει την μπάλα τρεις φορές μέσα στη σειρά επειδή κανείς δεν έχει ρόλο, τότε καταλαβαίνω πως εδώ δεν μιλάμε για talents· μιλάμε για μία ομάδα που αποφάσισε πως η δράση γράφεται πριν καν ανάψει το φως στο γήπεδο.